<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مصطفی عباسی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mostafaabbasi</link>
        <description>رویاهام رو دنبال میکنم و تجربیاتم رو مینویسم.(زندگی، سفر خودشناسی)
https://zil.ink/mostafaabbasi</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 16:48:29</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/50054/avatar/LpkevR.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>مصطفی عباسی</title>
            <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi</link>
        </image>

                    <item>
                <title>در محضر دوست ( حسین الهی قمشه ای )</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%B6%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D9%82%D9%85%D8%B4%D9%87-%D8%A7%DB%8C-whar5acxzstc</link>
                <description>در این پادکست بخش هایی از سخنان گوهر بار استاد قمشه ای عزیز رو شنوا هستیمبزرگواری که خدمت بسیار کرده اند در رشد فرهنگ و ادبیات ایران و جهاندر این پادکست ناهید جعفرزاده عزیز زحمت کشیدند و برایمان موسیقی نواختندو همچنین از موسیقی استاد بزرگوار محمدرضا شجریان و همایون شجریان عزیز استفاده شده استبرای دسترسی بیشتر میتوانید به سایت زیر مراجعه فرمایید:www.mostafaabasi.comکانال صوتی نورعشقگویندگان: مصطفی عباسی ، استاد الهی قمشه ای</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Thu, 04 Mar 2021 19:34:15 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>زندگینامه و رویکرد اریک فروم</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%85-cdhmnonw1x0y</link>
                <description>کانال صوتی نورعشقبرای شنیدن پادکست زندگینامه و رویکرد اریک فروم کلیک کنیدتهیه و تولید: مصطفی عباسیبرای دسترسی به مطالب بیشتر در این زمینه میتوانید روی لینک زیر کلیک کنید:zil.ink/nooreeshqموسیقی های استفاده شده در این پادکست:1-دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من همایون شجریان2-علیرضا قربانی به نام دوستت دارم3-سرنوشت همایون شجریان4- Romance for Viola &amp; Orchestra in F Major, Op.655- Nasty6-Aloneبرای دانلود موسیقی های استفاده شده میتونید به کانال تلگرام دست نوشته های مصطفی عباسی رجوع کنید.ممنون که شنوای این قسمت بودیدنظرتون مایه دلگرمی ماست</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 30 Jan 2021 10:31:14 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خوشبختی و سعادتمندی انسان</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%AE%D9%88%D8%B4%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D8%AA%D9%85%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-hsplbhd3lpze</link>
                <description>برای شنیدن پادکست خوشبختی و سعادتمندی انسان کلیک کنیدتهیه و تولید: مصطفی عباسیخوشبختی یعنی چی؟خوشبختی، سعادتمندی، رضایتمندی، شاد زیستن و ... موضوعات مهمی هستند که همواره و همیشه بدنبالشون هستیماگر کسی بگه خوشبختی رسالت انسان هست کم بی راه نگفتهاگر کسی بگه غایت انسان شاد زیستن هست کم بی راه نگفتهو در مورد دیگر کیفیت هایی از این دست هم فکر میکنم همینطور باشهاما برای پیدا کردن چیزی باید اول سوال بپرسیمآیا چیزی که میخوایم رو میشناسیم؟آیا میدونیم خوشبختی یعنی؟آیا کسی هست که اطرافمون خوشبخت باشه؟آیا کسانی که فکر میکنیم خوشبخت هستند رو از نزدیک دیدیدم؟کی مرز بین خوشبختی و یک زندگی معمولی و بدبختی رو تعیین میکنه؟آیا خوشبختی ما هم مثل بقیه انسانهاست؟میشه خوشبختی رو کپی و پیست کرد؟اگر نمیشه پس باید چی کار کنیم؟باید به سوالاتمون خوب فکر کنیم و پاسخ رو زندگی کنیماین سوال رو میتونید از اطرافیانتون هم بپرسید تا به خوشبختی فکر کنند...عزیزانی که در این پادکست همراهمون بودند:فاطمه جامی/میلاد خرمی فر/روزیتا مردعلیپور/خانم فیروزه/مجتبی مجیدزاده/الهام صالحی/خانم ناهیدبرای دسترسی به مطالب بیشتر در این زمینه میتوانید روی لینک زیر کلیک کنید:zil.ink/nooreeshqمنابع استفاده شده در این پادکست:1-موسیقی خوشبختی از حمید عسکری2-موسیقی اتفاقا عشق از شهاب مظفری3-سرنوشت همایون شجریان4-کتاب فرضیه خوشبختی5-فیلم در جست و جوی خوشبختی6-کتاب انسان خردمند7-انیمیشن Soul8-ویدئویی از اینستاگرام شیندلر9-کتاب هنر خوشبختی اپیکور10-فیلم طعم گیلاسبرای دانلود موسیقی های استفاده شده میتونید به کانال تلگرام دست نوشته های مصطفی عباسی رجوع کنید.ممنون که شنوای این قسمت بودیدنظرتون مایه دلگرمی ماست</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Mon, 25 Jan 2021 10:06:52 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>صداقت خودخواهانه</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%82%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-eed8ytv8mvbc</link>
                <description>صداقت خودخواهانهامروز با یکی از همکاران صحبت می‌کردیم و صحبتمون رسید به اینجا که چرا باید صداقت داشته باشیم؟مثلا چرا وقتی از یک جایی بدمون میاد چرا انتخاب می‌کنیم بمونیم و صداقت نداشته باشیم، یا حرف‌هایی که باید بزنیم رو چرا توی سینه‌مون پنهان می‌کنیم؟?واقعا چرا باید صداقت داشته باشیم؟?&quot;اول بگم منظور از صداقت راستگویی و دروغگویی نیست، فکر می‌کنم‌ راجع به صداقت قبلا نوشتم، پس زیاد توضیح نمیدم، فقط در همین حد که صداقت یعنی درون و بیرون در وحدت باشه&quot;?انسان خودخواه صداقت رو انتخاب میکنه، &quot;خودخواه به معنای کسی که خودش رو دوست داره و برای خویشش ارزش قائل هست&quot;کسی که خودش رو دوست نداره حاضر نیست افکارش رو کنار بزنه و شهامت و صداقت رو انتخاب بکنه، ترجیح میده هزارتا فکر بیاد تو سرش و از درون بپوسه ولی صداش رو در نیاره!?انسانی که خودش رو دوست داره صداقت رو انتخاب می‌کنه تا خیالش رو بی خود از افکار پریشون پر نکنه.هر‌ جایی که فکرمون مشغول بشه دچار کمیابی فکری می‌شیم و عملا CPU ما خوب کار نمی‌کنه چون بخشیش مشغوله!و برای این دست رمز و رازهاست که همواره فریاد میزنند ابتدا خودتون رو دوست داشته باشید تا زندگیتون تغییر کنههمه چیز گره خورده به خویش.?تو خود حجاب خودی، از میان برخیز!#جستارنویس #مصطفی_عباسیhttps://zil.ink/mostafaabbasi</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Mon, 27 Jul 2020 12:54:45 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شکست، اندوه، تنهایی و سکون</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%87-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%86-l1jabxdnd3uj</link>
                <description>Thanks to kazuend تجارب تلخ و جان سوز، شکست‌های پی در پی و نتایج مشخص و پر تکرار، همه و همه تجربه‌هایست که گاهی زیاد به چشم می‌آیندزیاد تکرار می‌شوند و گاهی با خود می‌اندیشی که آیا تمام خواهند شد؟و از دست دادن هایی که به راحتی رقم میخورند، انسانهایی که به راحتی از کنارمان می‌روند، گاهی خط میخورند و گاهی ما را خط زده‌اند و چه باک که چگونه باشد، باری آنها رفته‌اند.و عزیزانی که نگاهشان تغییر کرده است، نمی‌شود گفت حق دارند و یا ندارند، نگاهشان نگاه سابق نیست، سنگین است و معنا دارد.و فشار مسئولیت‌های اجباری دختر بودن، مادر بودن، پسر بودن، پدر بودن و همه و همه باری بر دوش، باری بر دوش و حتی گاهی باری سنگین‌تر، سنگین‌تر آن زمان که سلامت عزیزی به خطر بیافتد و دیگر تنها دختر و پسر، مادر و پدر بودن نیست، پرستار بودن هم هست.و گاهی بیماری، که گریبان‌گیر خویش می‌شود، نه برای میهمانی، گاهی برای همراهی، برای بودن دائم، که مسیر زندگی را به کل تغییر می‌دهد.و این دردها کم نیستند و ساده نیستند و شاید هیچ‌گاه از بین نخواهند رفت، از گذشته تا کنون همواره انسان در تکاپوی این احوالات بوده است و همچنان هم هست.?و اگر در پس این تجربیات رشدی نباشد چه خواهد شد؟?و اگر این درد‌ها انسان را به انسانی کامل نزدیک نکند چرا باید زیست؟?مشکل از درد‌ها و تجربیات نیست، مشکل از نشستن‌ها و به پایان رضایت دادن‌های ماست?و چقدر این روزها از رضایت دادن ناراضیم!?همواره و همیشه مسیر رودی مسدود می‌شود، همواره و همیشه موانعی در پیش است، از همین جنسی که با بودن انسان گره خورده‌ است?اما انسان به هیچ موانعی نمی‌بازد، انسان تنها به خویش می‌بازد?و احمقانه است به گلایه موانع نشستن?همانگونه که احمقانه است و غیر ممکن سکون آب جاری رودی پشت مسیر مسدود!❤️انسان محکوم به رشد است به هر صورت.#جستارنویس #مصطفی_عباسی? </description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 25 Jul 2020 20:06:30 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا بیشتر مشکلات رو منتشر می‌کنیم تا خوشی‌ها رو؟</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88-mkfnhmnyjdto</link>
                <description>Photo by Rob Schreckhiseچرا بیشتر مشکلات رو منتشر می‌کنیم تا خوشی‌ها رو؟اول باید بگم که برای همه اینجوری نیست.اما کسانی که هویت فردی کمرنگ‌تری دارند سعی می‌کنند ببینند بقیه چی کار میکنند و اونا رو فالو کنند.مثلا اگر الان مد باشه که عکس ماسک بذاریم و به بقیه بگیم بیشعور نباشید اونایی که هویت شخصی کمتری دارند سریع این موضوع رو دنبال میکنند و حتی به خودشون زحمت نمیدن چیزی رو تولید کنند عکس استوری شده رو عکس میگیرن و استوری میکنند.شخصی که هویت فردی داشته باشه هم شاید این کار رو بکنه اما نقش طرز تفکر خودش درون پست و متنش مشخص هست.حالا داستان منتشر کردن بدبختی ها هم همینجوریه، وقتی توی مشکلات و حسد‌ورزی و غم و اندوه هستیم همش سعی میکنیم یه رفیق اینجوری پیدا کنیم و سعی میکنیم با منتشر کردن احوالمون یارمون رو پیدا کنیم.و از طرفی کسی که در روزگاری که غم حاکم هست احوال خوشش رو منتشر میکنه اکثریت بهش حمله میکنند و همین حمله ها کم کم باعث میشه خوشیش رو برای خودش نگه داره، میشه این رو تمرین کرد، مثلا یک هفته خوشی‌هاتون رو استوری کنید خیلی ها پیام میدن بابا بیکاری‌ها، وقت زیادی داری، تو نمیفهمی درد چیه و از این دست حرف ها...از یه جایی به بعد بدبخت بودن میشه کلاس کاری، توهین کردن میشه با شعور بودن و اینجاهاست که خوشی‌هامون باید پنهان بشند و بیچارگی نوع بشر اینه که گاهی برای خودش نمیتونه شخصیت منحصر به فرد درست کنه و میشه فالوور بقیه...#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Wed, 22 Jul 2020 20:04:15 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>زندگی در لحظه</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%AD%D8%B8%D9%87-suxt282mrwh5</link>
                <description>در سالهای اخیر موضوعات بسیاری بوجود اومدند تا نگاه جمعی به سوی خاصی جلب بشه و آگاهی منتقل بشه و شاید عملیاتی باشه.یکی از این موضوعات، &quot;زندگی در لحظه&quot; است که بنظرم خیلی راجع بهش صحبت شده و عملا میشه گفت یک مکتبی بوجود اومده که پیروانش دنبال در لحظه بودن شدند و متاسفانه مثل تمام مکاتب که قابل احترام هستند نگاه کیفی از بین رفته و فقط جسدش باقی مونده.متاسفانه زندگی در لحظه مصادف شد با کادو خریدن برای خودت، لبخند روی لب نگاه داشتن، بی تفاوتی، بی هدفی و خیلی از این دست مسائل که اگر هم اغراق شده گفته باشیم، همیشه سایه این موضوعات کنار در لحظه بودن نقش بازی کرده‌اند.اگر حتی بخوایم به صورت خیلی سطحی نگاه کنیم میتونیم چندتا شاخصه اساسی برای در لحظه بودن پیدا کنیم و درگیر سایه هاش نشیم..?انسانی که در لحظه است ذاتا نمیتونه خیلی خاطرات تعریف کنه، مشکل ذهنی نداره، فقط چون نگاهش به گذشته کم هست نسبت به کسی که دائم با خاطراتش زندگی میکنه توانایی کمتری توی تعاریف خاطرات داره!?انسانی که در لحظه است نسبت به خودش، آینده و اطرافیانش پیش فرض نداره، چون پیش فرض به لحظه قبل برمیگرده و ربطی به لحظه نداره، مثلا اگر نسبت به یک نفر کدورت داشته باشیم و تو وجودمون مونده باشه یعنی قطعا در لحظه نیستیم چون یک تصویری رو داریم حمل میکنیم!?انسانی که در لحظه است رویا و هدفی داره نسبت به وجودش و اون رویا مثلا معلم شدن رو همواره زندگی میکنه، فقط شاید اندازه اش فرق بکنه، یعنی معلم دو نفر بودن هم رسالتشه و معلم یک میلیون نفر بودن هم جز رسالتشه که ممکنه در آینده رقم بخوره، منتظر نیست، رویاش رو انجام میده!?انسانی که در لحظه است خلاقیت زیادی داره چون خلق کردن رابطه مستقیم با لحظه حال داره، شما نمیتونید چیزی رو در گذشته خلق کنید و یا در آینده خلق کنید!حتی اگر خیالی در مورد آینده داشته باشیم در همین لحظه میبینیمش، کیفیت ذهن اینجوریه!وکیفیات زیادی هستند که میشه بهش اشاره کرد که شاید بهتره به یکی از بزرگترین هاش اشاره کنیم:?انسانی که مدعی است در لحظه زندگی میکنه در بخشنده بودن بی نهایت بزرگه و نسبت به هیچ فردی، هیچ فردی حتی خلاف‌ترین و منفورترین جهان هم جهتی نداره چون هرکار زشتی هم بوده برای قبل بوده!.?و این کیفیات در کسی که عاشق هست رقم میخوره....در لحظه بودن کیفیتی است مثل شاد بودن، عصبانی شدن، صبور بودن و... و ممکنه گاهی درجه اش زیاد بشه و گاهی کم، پس صفر و یکی نیست و مدعی بودن برای در لحظه بودن خودش در لحظه نبودن هست چون یک پیش فرضه.#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Tue, 21 Jul 2020 11:47:57 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کیفیت قُلِّه</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D9%82%D9%8F%D9%84%D9%91%D9%90%D9%87-dnoyapba0oxf</link>
                <description>به سمت قله رفتن با روی قله بودن خیلی فرق داره!همه میتونیم بگیم میریم کوه ولی منظورمون چیه؟قهوه خونه های اولش و چای و قلیون یا نوک قله؟تا وقتی که به سمت قله نگاه میکنیم میتونیم کلی صحبت دوزاری بکنیم و راجع به همه چیز نظر بدیم، فلسفه بافی کنیم و راه نرفته رو هی درموردش نظر بدیم اما همین که به سمت قله میریم نظرمون هی نسبت به جایی که بودیم تغییر پیدا میکنه، نظرمون راجع به شهر(حاشیه امنمون) هی دستخوش تغییر میشه و اونقدر این تغییر صورت میگیره که کم کم حرف نمیزنیم و وقتی میرسیم بالای قله دیگه راجع به چیزی که توی رسالتمون نباشه حرف نمیزنیم!کسی که به قله میرسه تازه میفهمه قله های مرتفع‌تری هم هستکلی راه نرفته مونده که باید براش آموزش ببینه، باید براش تلاش بکنه و هرچی داره و نداره رو بذاره در مسیرش!فقط کسی که توی قله است سوختگی نوک قله رو حس میکنهبرف نوک قله رو لمس میکنهباد نوک قله رو با تک تک سلولهاش حس میکنهو بعد که میاد پایین بقیه داستان هاش رو مینویسندو میشه کتاب، میشه فیلم و دوباره همه کسانی که نگاهشون به نوک قله است بر اساس همین کتاب و فیلم ها خود کوه نورد(عاشق) رو مورد نقد و عنایت قرار میدند...عجب حاکیتیست...#جستار #متن #مصطفیعباسی #جستارنویس #جستار_نویسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Mon, 20 Jul 2020 19:35:14 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>عشق و منحصر به فرد شدن</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D8%B4%D8%AF%D9%86-dudpxdkwbpu5</link>
                <description>Photo by davisco onاگر برگردیم به سالها قبل روابط عاطفی چیزی نبودند جز یک میل سطحی که به جفت گیری ختم‌ میشد و تا وقتی که کیفیت روابط در سطح باشه به چیزی میرسیم تو مایه‌های روابط حیوانی که انتخاب زوج کمتر اهمیت داره.البته گاهی با مثال زدن حیوانات بهشون توهین می‌کنیم و در بسیاری موارد حتی حیوانات هم از زوج خودشون دلبری می‌کنند و یه جوری ثابت می‌کنند که لایق رابطه هستند.از زمانی که انسان نسبت به عشق آگاهی پیدا کرد بحث انتخاب زوج پر‌رنگ تر شد.و در این میان رازی نهفته است که از ارتباط عشق و منحصر به فرد بودن میاد.هرچی میل بیشتر میشه و به سمت دوست داشتن و بعد عشق میره منحصر به فرد بودن و به زبان ساده تر خاص بودن بوجود میاد، یعنی اگر کیفیت انسانی که میخواد انتخابی انجام بده عشق باشه قطعا انتخابش خاص هست و نمیتونه تعدد داشته باشه!حالا اگر در روابط تعدد وجود داره به نسبت تعدد روابط کیفت عشق کمرنگ هست و اگر به سطحی ترین حالتش برسیم نرینگی و مادینگی فقط اهمیت داره، حتی نسبت‌ها هم دیگه اهمیتی ندارند!بشر با میزان فهمش نسبت به عشق به چیزی به نام اخلاق و نسبتهای خانوادگی و انتخاب خاص در روابط رسید و برای زیستن چقدر اهمیت داره که این راز رو درک کنیم و متوجه بشم منحصر به فرد بودنی که دنبالش هستیم فقط توی عاشقی است.حالا اگر از روابط هم خارج بشیم عاشق بودن دقیقا انسان رو منحصر به فرد میکنه، مثل رونالدویی که عاشق فوتبال هست، پیکاسوی نقاشی، ادیسون مخترع و همه عاشقان عالم.من که میدانم روزی به پایان میرسد عمرمپس چرا عاشق نباشم، پس چرا عاشق نباشم؟#جستارنویس #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sun, 19 Jul 2020 17:05:33 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>رویکرد اسفنجی</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AC%DB%8C-qklfbytdzgx3</link>
                <description>هر لحظه به عنوان انسان میتونیم رفتارهایی رو از خودمون بروز بدیم که برای عالمی که درونش هستیم جدید و عجیب باشه، انسان ظرف عجیبی است برای رفتارها و کیفیت های رفتاری متفاوت، گاهی با مهر و عشق تمام، گاهی با خشونت تمام، گاهی بخشش، گاهی قدرنشناسی، و این تغییر چهره‌ها خیلی عجیب و متنوع هستند.یکی از این کیفیت‌های رفتاری که ذاتا حال بهم زن هستند و حال انسان رو خراب می‌کنند رویکرد اسفنجی است.وقتی به اندازه خاصی آب رو بریزیم زمین یک اسفنج میتونه همه آب رو جذب خودش بکنه و اصلا به روی خودش هم نیاره!حتی یه ذره هم نم پس نده...انسان ذاتا با دهش و بخشش و تولید کننده بودن حالش خوب میشه، یعنی احساس بودن با تولید کردن پر رنگ میشه!من فکر میکنم هر روز باید از خودم بپرسم من چی تولید میکنم؟چقدر اسفنج هستم؟و چقدر قدر و منزلت چیزی که میگیرم رو میدونم؟به اسفنج بودن خودمون باید دائم نگاه کنیم، چقدر توی خانواده فقط خدمات میگیریم، توی آموزشگاهی که میریم، توی رابطه‌ای که داریم، توی مدرسه ای که میریم، توی همین اینستاگرام و شبکه های مجازی، چقدر جمع میکنیم و چقدر هدیه میدیم؟#جستارنویس #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 18 Jul 2020 12:23:07 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>عقل کل</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B9%D9%82%D9%84-%DA%A9%D9%84-uskg1kxqojtg</link>
                <description>Photo by Akshar Daveیکی از کارهایی که انسان به بطالت انجام میده فکر کردن جای دیگران هست.مثلا پیش میاد که میخوایم برای کسی کادو بخریم، پیش میاد که میخوایم برای کسی غذایی درست کنیم یا به عزیزی چیزی بگیم، گاهی به جای طرف مقابلمون فکر می‌کنیم، جای عزیزمون، دوستمون و حتی جای خانواده خودمون فکر می‌کنیم...این جای دیگران فکر کردن خودش یک عملی است نازل چرا که اگر فقط بخوایم خیلی مادی به این فکر بکنیم که هر انسان ثانیه های عمر فیزیکیش هست، به این آگاهی می‌رسیم که باید اندازه اون انسان، افکار و علایق و دایره لغات و همه و همه زیست کرده باشیم که بتونیم جای اون فرد فکر بکنیم.تازه این برای زمانی هست که خیلی مادی حساب و کتاب کنیم!هیچ فردی جای فرد دیگه‌ای نمیتونه فکر بکنه، فقط کافیه طرف مقابلمون در مسیر کشف باشه که کل حساب و کتاب‌های ما نسبت به ایشون بهم‌ بریزه، چون کسی که در حرکت و کشف به سر میبره امکان نداره لحظه قبلش با لحظه بعدش یکی باشه!حالا باطل بودن این کار اینجاست که با دانسته‌ها، افکار، عقاید و هزار و یک محدودیت ذهنی خویش بخوایم جای فردی که کلا از محدوده ذهنی ما بخاطر جسمیت و ذهنیتش خارج هست فکر بکنیم.انسان عمیق در عمق خویش تعقل دارد و همواره در کشف خویش فرصتی ندارد در افکار غیر پرسه بزند و در لحظه بودنش به صورت جبری است، در لحظه هست چرا که نمی‌تواند نباشد.#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Thu, 16 Jul 2020 13:16:09 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>لوگوتراپی</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D9%84%D9%88%DA%AF%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%BE%DB%8C-tqvxcshjz60q</link>
                <description>یادم میاد وقتی کتاب در جست و جوی معنا ویکتور فرانکل رو میخوندم خیلی شرایط با امروز فرق میکرداون روزا ۲۰ سالم بود، درسم رو میخوندم و امید به مهندسی، شغل روتین، درآمد، ازدواج و پدر شدن و ادامه ماجرا داشتماون روزا کتاب در جست و جوی معنا یک داستان عجیب بود،‌شگفت انگیز، اردوگاه های کار اجباری و شنکجه های سخت و اعدام های میلی!اون روزها برام این کتاب، کتاب عجیبی بود اما امروز همه مطالبش خاطره شده!کتاب رو اون موقع خوندم تا امروز بتونم حرف بزنم، بتونم فریاد بزنم موضوعی که براش به این دنیا اومدم...چیزهای عجیب و غریب نبوده که برامون رقم نخورده باشه، خیلی تجربیات عجیبی داشتیم توی این دوران، نمیدونم ولی بنظرم این حجم از اتفاقات یه مقدار زیاده برای یه برهه زمانی، من نمیدونم تاریخ میخواد چی رو ثبت کنه اما میدونم توی کتب تاریخی هم این حجم از وقایع و درد برای مردم یک کشور بی سابقه بوده.حرفی دارم که امروز فقط وقتشه:به هیچ عنوان فرصتی برای پول جمع کردن به اون معنای پس انداز کردن وجود ندارهمعنایی برای ازدواج به شکل سنتی و سن ازدواج وجود ندارهمعنایی برای ادامه نسل مثل قبل وجود ندارهو با تمام سختی ها و گرونی ها و هزار مشکل دیگه معنایی برای جمع کردن وجود ندارهو با کرونا دیگه حتی برای زنده بودن هم معنایی سنتی وجود نداره!امروز فقط یک راه هست، فقط یک راه&quot;معنای شخصی&quot;امروز فقط بخاطر معنا و رویا و هدف شخصی میشه ادامه داد، همیناگر اون معنا وجود نداره باید بسازیمشاگر فراموشش کردیم باید پیداش بکنیماگر کسی، موقعیت شغلی، وابستگی جلوش رو گرفته باید خودمون رو جدا کنیم از هرچیزی که وابستگیست و معنای شخصیمون رو زندگی کنیمیه چیزی که صبح بتونیم بخاطرش بیدار بشیم و شب با فکرش بخوابیمبرای هنرمند یه چیزی مثل بهترین نقاشی ممکنبرای یک مهندس یک اختراعبرای یک شاعر یک دفتر شعریه چیزی تو این مایه هابنظرم فرصتی نمونده رویا و معنای خودمون رو باید پیدا کنیم!#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Wed, 15 Jul 2020 14:19:47 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>هر روز تمرین بی جهتی</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D9%87%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%AA%DB%8C-gk7fehwcnn67</link>
                <description>همین که یک مدل ماشین با رنگ خاصی رو انتخاب می‌کنیم یک اتفاق عجیب رخ میده...از اون مدل و رنگی که توی ذهنمون هست توی محیط اطرافمون زیاد میشه و یا توی شبکه‌های مجازی ازش زیاد می‌بینیم و یا حتی ممکنه صحبت‌هایی رو اطرافمون بشنویم که به همون مدل ماشین ربط داشته باشه.وقتی یک ذهن جهت داشته باشه و با یک عقبه فکری پر شده باشه همه انتخاب‌ها رو براساس اون انجام میده، یعنی چیزهایی رو میبینه و میشنوه که مرتبط با عقبه ذهنیش هست.یعنی اگر این متن در زمان نوشتن حتی برای شما(به عنوان فرد مستقیم) نوشته نشده باشه و شما جهت داشته باشید نسبت بهش، میتونید بگید این متن برای من نوشته شده!حالا منظور از جهت صرفا بد بودنش نیست، جهت داشتن خوب و بد نداره، چپ و راست نداره، وقتی به یک سمتی جهت داریم یعنی حروف رو با اون جهتی که داریم میفهمیم.از این رو هر روز ما با بی‌نهایت انتخاب جهت دار روبرو هستیم و عملا زندگی برای هر فردی در یک جهتی حرکت میکنه اما موضوع اینجاست که وقتی میخوایم چیزی رو بفهمیم جهت ما تاثیر مستقیم رو فهم ما داره.برای کسی که میل داره به فهم کاملی از یک کتاب و یا یک فیلم برسه و یا در کلاس آموزشی شرکت کنه خیلی مهمه که بتونه بی جهت گام برداره...بی جهت بودن هر فردی در شاخه‌ای که درونش میخواد رشد کنه خیلی خیلی مهمه!مثلا اگر یک نقاش نسبت به رنگ آبی جهت داشته باشه و براش آبی بد باشه هنرش معطوف به رنگ هایی میشه که آبی درونش کمتر استفاده شده و عملا هنرش یک بخش ترکیب رنگی با آبی رو نداره...اینکه هنرمند اینگونه عمل میکنه ایرادی نداره فقط موضوع اینجاست وقتی جهت هست طیف رنگی کامل نیست و محدود میشه...#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Tue, 14 Jul 2020 12:03:33 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>جایی که شوق نیست، خلاقیت نیست!</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%88%D9%82-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-gtosdb5uyx1u</link>
                <description>Photo by Cherry Laithang on Unsplashمنظور از شوق در قندوق و لب خندون نیست قطعا، شوق  کیفیتی است که میل شدیدی بوجود میاره برای حرکت به سمت چیزی که ممکنه این  مسیر حرکت حتی موانع بزرگی داشته باشه، پس شوق داشتن فقط خندیدن نیست، یک  احوال درونیست که شعف ایجاد میکنه، احساس باعث بودن قوی رو منتقل میکنه  و...فقط جایی که انسان شوق داره رشد صورت می‌گیره و همواره حرکت و  تعالی رو به همراه داره، بر اساس شوقی که داریم خلاقیتمون چندین برابر میشه  و سرعتمون زیاد میشه چراکه انسانی که شوق داره میخواد موانع رو یکی یکی  پشت سر بذاره مثل وقت هایی که میخوایم سفر کنیم به یک جایی که خیلی دوستش  داریم، سعی میکنیم همه موانع رو بزنیم کنار...و اگر جایی هستیم که شوق نداریم، چه مجازی و چه فیزیکی، قطعا قطعا قطعا یه نقاب زدیم روی صورتمون!وقتی  جایی هستیم که دوستش نداریم بزرگترین توهین رو به خودمون کردیم و کسی که  بتونه به خودش توهین کنه به بقیه هم به راحتی توهین میکنه!پس خیلی بهتره جایی که شوق نداریم نباشیم، چون خلاقیت خودمون میره زیر سوالنمیشه نون صاحب خونه رو بخوریم و جا نونی رو پرت کنیممشکلی برای صاحب خونه ندارهمشکل اینجاست به خودمون داریم توهین می‌کنیم.یک انسان با تمام خوب و بدش ارزشمندهوجود انسانیمون رو با بی شوقی به لجن نکشیم.کجا شوق داریم، به چی، به کی؟حتما بریم اونجااونجا رشد ما رقم میخورهقطع به یقین.#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Mon, 13 Jul 2020 10:16:20 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کسی که رویا داره چه کیفیتی داره؟</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%86%D9%87-%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-ewcqaqurzvuw</link>
                <description>هروقت از رویا و یا هدف داشتن فردی صحبت  می‌کنیم یاد سفر رفتن، از جایی به جایی نقل مکان کردن، به قله کوه رفتن و  از این دست ماجرا‌ها میافتیم.شخصی که از تهران میخواد به شیراز سفر بکنه یک رویایی داره، رویای رسیدن به شیرازدر  این راه ممکنه به عنوان وسیله نقلیه ماشین رو انتخاب بکنه، شاید چهار تا  مسیر به شیراز ختم بشه که اون فرد ممکنه یکیش رو انتخاب بکنه و شاید بخواد  بین راه از مسیر یک بره به مسیر دو و یا هزارتا کار دیگه بکنه تا به شیراز  برسه.وقتی توی اون ماشین کنار اون فرد هستی هرکاری که اون شخص میکنه  برای تو درست ترین کار ممکنه چون ممکنه بخاطر اب و هوا تغییر مسیر داده  باشه و یا هواپیما رو انتخاب نکرده باشه و هزار و یک دلیل دیگه برای هر  کاری که انجام داده داشته باشه ولی وقتی از تهران به اون فرد در سفر نگاه  کنیم میتونیم هزارتا ایراد بهش بگیریم، ما درست میگیم فقط به عنوان یک  انسان در سکون!شخصی که رویایی داره در مسیر رویاش هرکاری که انجام بده عملا درسته چون خودش نسبت به شرایطش تشخیص داده و انتخاب کرده!اگر رویایی داشته باشیم و در مسیرش کاری بکنیم قطعا کارمون درسته چون حرکت کردیم.خود  مسیر همیشه راهنمایی میکنه و عملا هیچوقت نمیشه از مبدا ریز به ریز موانع  رو حل کرد و بعد راه افتاد و این تصور فقط یک کمالگرایی ساکن کننده است!Just DO it!#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sun, 12 Jul 2020 17:52:29 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>جایی که عشق باشد آنجا خطر نباشد</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%AE%D8%B7%D8%B1-%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-pflywi9mzpnv</link>
                <description>خیال انسان فضایی است که افکار دورنش جا می‌گیرند، وقتی میگیم افکار یعنی کیفیت‌ها ابتدا درون فضای خیال شکل می‌گیرند.در  خیالی که عشق باشه، مهر باشه، محبت باشه هیچ چیز دیگه‌ای جایی نداره و اگر  در خیالمون عشق باشه فضای خیال برای حسد، کدورت، نفرت، طمع و ... جایی  نخواهد داشت.اگر در خیالمون مواردی غیر از رویایی که داریم وجود داره قطعا عملی که انجام میدیم تحت تاثیر اون افکار قرار می‌گیرند.و اگر خیال ما متمرکز روی رویای شخصیمون باشه قطعا به سرعت به سوی رویای شخصیمون خواهیم رفت.از این رو خیال انسانی که رویایی داره خالی است از هرچیزی به غیر از رویاش.اگر  با انسانی که رویایی داره در ارتباط باشید و متوجه خواهید شد که میلی به  شنیدن غیبت، خاطرات گذشته، هجویات و مسائلی از این دست نداره چون خیالش رو  برای رویای خودش خالی نگاه داشته!تمرکز کردن روی رویا به این معنی نیست  که خوشی و تفریح نباید توی خیال باشه بلکه فردی که رویا داره تمرکزش روی  چیزهاییست که بهش مرتبط هست.و طبیعتا چیزهایی که به یک معلم مرتبط هست با چیزهایی که به یک ورزشکار مرتبط هست متفاوت هست.از هر فضای خیالی آن می‌روید که در او هست.در فضای خیال ما چه افکاری رشد می‌کنه؟!#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sun, 12 Jul 2020 11:52:43 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شکست خوردن رو باید یاد بگیریم!</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%B1%D9%88-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%85-hqvpiutkjpv6</link>
                <description>وقتی به حوزه آموزش خوب نگاه می‌کنیم میبینیم که بیشتر روی توانایی هایی که باب میل جامعه است کار شده نه اون چیز‌هایی که رشد فردی هر دانش‌آموزی رو رقم میزنه.یکی از توانایی‌هایی که خیلی کم بهش اشاره شده توانایی شکست‌خوردن هست.کی گفته که هر درخواستی که داریم باید با جواب مثبت روبه‌رو شه؟کی گفته که همه باید قهرمان ورزشی و مهندس و دکتر بشند؟برای چی اصلا باید همه آزمون‌ها رو با نمره A پاس کرد؟مثلا کسی که میخواد هنرمند بشه برای چی باید نمره ورزشش ۲۰ باشه؟موضوع اصلی اینه که به عنوان یک انسان متوجه بشیم &quot;شکست خوردن و جواب نه شنیدن&quot; یکی از گزینه‌های زندگی است.این موضوع فقط به ایران برنمیگرده یکی از معضلات نوع بشر هست.ژاپنی که همیشه فکر می‌کنیم سخت‌کوش‌ترین انسان‌ها رو پرورش میدند بسیاری از فعالیت‌هاشون بخاطر عدم‌پذیرش شکست هست.اگر آمار خودکشی ژاپن رو بررسی کنیم و دلیل خودکشی رو ببینیم، متوجه میشیم که عمده خودکشی‌ها بخاطر بیکاری‌شون هست، اون حجم از کار کردن صرفا بخاطر شوق عظیمشون به کار نیست، بخشیش بخاطر ترس از شکست هست!دلایل عمده افسردگی ها، خودکشی‌ها و فلاکت بسیاری از زندگی‌ها اینجاست که نمی‌خوایم درک کنیم زندگی شکست‌ هم داره.همیشه پیروزی نیست، همیشه هرچی ما بگیم نیست، خیلی جاها چیزی که صلاح ما نیست ازما با یک جواب نه دور میشه!شکست و پیروزی در کنار هم به زندگی فردی و اجتماعی انسان معنا می‌بخشد.#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 11 Jul 2020 20:14:58 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>انسان، یک میل جنسی</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%DB%8C%D9%84-%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C-rtfzddwh7rqh</link>
                <description>همیشه راجع به انسان و انسان بودن و این شان عظیم صحبت شده اما حقیقتا همیشه صحبت های گل و بلبلی رو ما میشنویم، چیزهایی به چاپ میرسند و منتشر میشند که باب میل اکثریت باشه ، راجع به انسان هم همیشه از یک جایی به بعد صحبت شده و از اونجا به بعد مقدس دیده شده.برخلاف تصور حاکم، گریزی درمورد قبل از جاهای قشنگ انسان بودن میزنیم که ببینیم زیبایی دقیقا از کجا شروع شده و مقدس بودن انسان به چه چیزی مرتبط هست.برای فهم موضوع باید اول نگاهمون رو روی میل جنسی تغییر بدیم، اول باید بفهمیم این نیروی جنسی که شب و روز بهش فحش میدیم واقعا لایق اینهمه توهین ما نیست، مگه ما به میلمون به غذا خوردن فحش میدیم که به میل جنسیمون فحش میدیم؟میل جنسی هر روز و هر روز فقط بهش توهین شده و چقدر کم پیش اومده که عمیق بهش نگاه کنیم و دقیقا توهین ما به میل جنسی از سطحی نگر بودن ماست!وجود هر انسانی در ابتدایی ترین مراحل به مرحله ای برخورده به نام میل جنسی، وقتی میگیم وجود انسان یعنی هر بزرگی که توی عالم به وجود اومده هم شاملش میشه، فقط خودمون نه، هر انسانی که به وجود اومده!امکان نداره یک زوج گرسنه غذا بشن بعد بگن بریم بچه دار بشیم! قطعا یک میل جنسی وجود داشته!میل جنسی نباشه آمیزش صورت نمیگیره و اگر صورت نگیره انسانی متولد نمیشه!وجود هر انسانی بدون خوب و بد دیدن میل جنسی از مرحله میل جنسی عبور کرده و این حقیقتی است که الان به صورت واقعیت بیان شد.  خب حالا میخوایم بریم سراغ بخش مقدس بودن وجود انسان، چون همیشه صحبت شده انسان وجودی مقدس داره، ذاتی مقدس و ذاتش الهی است.میل جنسی یک خیاله، یک تصوره و این خیال عامل محرکی است تا انسان به حرکت فیزیکی واداشته بشه و تولید مثل کنه و انسانی رو بوجود بیاره و چرخه حیات رو بچرخونه!پس وجود هر انسانی برمیگرده به خیال زوج، عملا عاملی که باعث تولید مثل میشه یک خیاله، یک تصور که باعث میشه در ابتدا تصویر یک کودک در ذهن مادر و پدر پدیدار بشه و حتی دیدیم که رفته رفته در  زمان بارداری این خیال باعث میشه که اتاق و حتی لوازم کودک محیا بشه.اگر بخوایم یک حرف بزرگ بزنیم و در افق محو بشیم و بهش فکر بکنیم اینه که خیال عامل اصلی خلق هست، هرچیزی که خلق میشه یک خیال بوده در ابتدا، برای تمام تجهیزاتی که خلق شدند هم این روند وجود داشته!خیال انسان خالق هر لحظه انسان هست!و اون بخش مقدسی که در مورد انسان صحبت میکنند دقیقا همین بخش خیالش هست نه دست و پا و سر و...خیال هر انسان...#جستارنویسی #مصطفی_عباسی</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 11 Jul 2020 19:56:26 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ک ر و ن ا</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%DA%A9-%D9%88-%D8%B1-%D9%88-%D9%86-%D8%A7-dzdm17rk8vco</link>
                <description>ک ر و ن ابیمار شدن صرفا زمانی که روی تخت بیمارستان باشیم رقم نمیخوره، بیماری نسبت به هر ویروسی معمولا پیش از ورود به بیمارستان رقم میخوره و بخاطر همین موضوع همیشه پیشگیری توصیه شده...و اما شرایط موجودهر زمان که کور شدن و کر شدن رو تجربه کردیم تست دادن رو باید شروع کنیم، هر زمان که کور و کر شدیم به نور (که منبع نور خورشید(شمس) است و خورشید مهر است) باید یک فکری به حال خودمون بکنیم.این ویروس کور و کر شدن به افکار نورانی است، کور و کر شدن به تکرار همیشگی زندگی که در قبض و ترس هست!نکند سربازان گمنام ترس هستیم و خبر نداریم؟چرا که در زمان انتشار ترس (نه آگاهی) به سرعت گام برمی‌داریم.میلم به گفتن از ترس نیست و اگر نه سخن از نقد آن و چراییت میل ما به آن بسیار است.ای رفیقپیش از دستان، چشمانمان را باید بشوییم انگارقلبمان را باید بشوییم انگارجانمان را باید آب‌یاری کنیم انگارای رفیقنکند کوری و کری آفت جانمان شود و ویروس بیاید و برود و کور و کر باقی بمانیم؟به هر حالاگر در مسیر ترس هم گام برداریم نشان از زنده بودنمان هستو این برایمان مملو از امید است و الهیآن ترس‌ها نماندند و این ترس‌ها هم نخواهند ماندچه مهر باشد و چه قهرجانمان جاری خواهد شدای رفیقنمیدانم میدانی یا نه&quot;م‌ا&quot; در هم تنیدگی من هست و شماتو میدانی، منم میدانمتو را ترس هست، مرا هم اندکیمرا عشق هست، تو را هم بی نهایتبه عشق، بی‌دریغ هر آنچه که صلاحمان هست انجام دهیم که تنها خودمان می‌دانیم چه کنیم و چگونه باشیم...</description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 29 Feb 2020 17:30:56 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آینه</title>
                <link>https://virgool.io/@mostafaabbasi/%D8%A2%DB%8C%D9%86%D9%87-byvg7cmlhfat</link>
                <description>آینه خیلی پیش میاد که دنبال آینه ای میگردیم تا یه دستی سر و روی خودمون بکشیم و چهره و ظاهرمون رو مرتب کنیم.مخصوصا زمانهایی که توی خیابون و یا جایی باشیم که امکانات خاصی وجود نداره!اگر حقیقتا این جمله درست باشه که &quot;تو ترجمان جهانی&quot; چه حسی باید پیدا کنیم؟اگر عالم من، خیال و تصویر من باشه من چه حسی باید داشته باشم، آخه وقتی توی خیابون یه آینه پیدا میکنیم صدتا پشتک میزنیم.هستی‌ای که سلول به سلول وجودمون رو تشکیل داده چقدر برای شناخت خویشمون میتونه کمک کننده باشه!اگر پروردگار موضوعش تربیت انسان باشه چه ابزاری رو بهتر از آینه میتونه انتخاب بکنه؟عشق و محبت بی دریغ پروردگار عجیب آینه ایست در این عالمبه دنبال آینه بودم تا بدانم کیستی و چیستی خویش راو دوست چنان آینه‌ای شد تا لحظه لحظه عمر خویش را وام دارش باشم.چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون؟! https://www.instagram.com/mostafaabbassii/ </description>
                <category>مصطفی عباسی</category>
                <author>مصطفی عباسی</author>
                <pubDate>Sat, 15 Feb 2020 12:30:39 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>