<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های عکاس نیمه شب</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mphotogerapy</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 07:34:51</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>عکاس نیمه شب</title>
            <link>https://virgool.io/@mphotogerapy</link>
        </image>

                    <item>
                <title>کارزار درخواست دانشجویان رشته‌های پزشکی و جوان‌پزشکان از دکتر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور منتخب مردم ایران</title>
                <link>https://virgool.io/@mphotogerapy/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C-%D9%88-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-uidziiz1jena</link>
                <description>جناب آقای دکتر مسعود پزشکیانرئیس جمهور منتخب مردم ایرانبا سلام و احترامانتخاب جنابعالی را به عنوان چهاردهمین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران صمیمانه تبریک می‌گوییم و برای شما در این راه موفقیت‌های روزافزون آرزو می‌کنیم.ما دانشجویان رشته‌های پزشکی و جوان‌پزشکان، از شما رئیس جمهور منتخب که خود پزشک بوده، سابقه تصدی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را دارید و همینطور سال‌ها در مجلس شورای اسلامی عضو کمیسیون بهداشت و درمان بوده‌اید و واقف به تمامی مشکلات حوزه سلامت هستید انتظار داریم که در این دوره‌ی چهار ساله‌ی ریاست جمهوری، این حوزه را جزء اولویت‌های اصلی دولت خود بدانید و با اهتمام شخصی و انتخاب وزیری جوان، لایق، آگاه و خواهان تغییر، انتظارات به حق جامعه پزشکی برای خدمت هرچه بهتر به مردم عزیزمان را برآورده سازید.جناب رئیس‌جمهور! همانگونه که مستحضرید خروجی تصمیمات چندسال اخیر برای جامعه‌ی پزشکی ایران بی‌انگیزگی، فرسودگی شغلی، عدم تمایل به کار در ساختار دولتی بهداشت و درمان، تغییر مسیر شغل به امور غیربالینی، خالی ماندن ظرفیت دستیاری در بسیاری از رشته‌ها، انصراف دسته‌جمعی، موج مهاجرت اجباری پزشکان و متأسفانه خودکشی‎‌های سریالی در بین پزشکان بوده است. ناامیدانه آنکه پاسخ مسئولین به موارد مذکور نیز بجای حل مساله، پاک کردن صورت مساله از راه‌هایی مانند افزایش ظرفیت دانشگاه‌ها و یا بستن راه‌های مهاجرت بوده است. آنچه که در ادامه عرض می‌شود برخی از مهم‌ترین مواردی است که منجر به مشکلات کنونی و دغدغه‌ی خدمتگزاران نظام سلامت شده است:۱- قانون افزایش ظرفیت رشته‌های پزشکی و دندان‌پزشکینهادهای تصمیم‌گیر برای حل مساله‌ی مهاجرت و عدم میل به طبابت جوان‌پزشکان در حرکتی عوام‌فریبانه اقدام به پاک کردن صورت مساله کرده و ظرفیت پذیرش دانشجو در رشته‌ی پزشکی و دندان‌پزشکی را با شیب تندی افزایش داده‌اند. این تصمیم نه تنها منجر به حل مشکلات قبلی نشده که مشکلات جدیدی از قبیل افت شدید کیفیت آموزش پزشکی و وضعیت خدمات‌رسانی را پدید آورده است. نیک می‌دانید در درازمدت دود این تصمیم بیش از همه به چشم مردم بی‌پناه خواهد رفت.۲- تعرفه‌های پزشکیچندین سال است که تعرفه‌های پزشکی به شکل نامتناسب با وضعیت تورم کشور رشد کرده و باعث فشار مضاعف بر ارائه دهندگان خدمات سلامت شده است. این روند منجر به تعطیلی یا ورشکستگی مراکز درمانی و محروم شدن مردم از خدمات درمانی با کیفیت شده است. تصمیم شجاعانه‌ی شما و ترمیم تعرفه‌های پزشکی و اصلاح روند قیمت‌گذاری امید را به جامعه‌ی درمان بازخواهد گرداند.۳- مقررات دست و پاگیر و محدودیت ورود به بازار کار پزشکیبسیاری از پزشکان عمومی و متخصص جوان که متقاضی فعالیت در بازار کار هستند برای کسب پروانه باید از هفت‌خوان سازمان نظام‌پزشکی و وزارت بهداشت بگذرند یا به فعالیت غیرقانونی در مراکز درمانی با حقوق بسیار پایین بپردازند. متأسفانه اعمال امتیازبندی و سایر قوانین دست‌وپاگیر در صدور پروانه طبابت باعث شده پزشکان جوان با وجود گذراندن دوره‌ی طرح و تعهدات‌شان همچنان طبابت‌شان به رسمیت شناخته نشود. چشم جوان‌پزشکان و پزشکان آینده‌ی ایران به دستان شما برای لغو این مقررات و حذف ریشه‌ی انحصار کسب و کار پزشکان است. صادقانه بگوییم؛ نگرانیم وزیر آینده‌ی بهداشت یک بازوی همین انحصارطلبان باشد.۴- شرایط بغرنج دستیارانخودکشی سریالی دستیاران پزشکی، انصراف دسته جمعی و یا کوچ ناخواسته آنان به کشورهای بیگانه ناشی از عوامل متعددی چون حقوق تضییع شده آنها در بیمارستان‌ها، بدرفتاری و دستورات کاری غیرقانونی، کشیک‌های پُر تعداد، فشار کاری و روحی بالا و حقوق تحقیرآمیز است. ناامیدی و ابهام نسبت به آینده‌ی شخصی و کاری و طرح‌های اجباری و تعهدهای بی‌پایان نیز بر آتش این مشکلات دمیده و نیازمند تدبیر شماست.دانشجویان پزشکی و جوان‌پزشکان چشم انتظار گشایشی برای نیازها و دغدغه هایشان از سوی شما رئیس‌جمهوری اسلامی ایران هستند.جهت امضا کارزار کلیک نمایید https://www.karzar.net/137022 </description>
                <category>عکاس نیمه شب</category>
                <author>عکاس نیمه شب</author>
                <pubDate>Thu, 18 Jul 2024 11:07:17 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>&quot;چرا آدم ها میروند؟؟&quot;</title>
                <link>https://virgool.io/@mphotogerapy/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-lv4m2bufcbf8</link>
                <description>بر تنم خستگی چیره شده است، در عین حال که از خود هی میپرسم چرا؟ چرا؟ چرا؟ از پشت صندلی بلند میشم، هوا کمی خنکه کیفم رو برمیدارم و از درب شرکت میزنم بیرون، اما هنگام خدافظی از همکارم میپرسم واقعا چرا؟ و اون میگه آدمن دیگه.... اما جوابش من رو قانع نمیکنه و شروع میکنم به قدم زدن، قدم زدن رو از میدون انقلاب به سمت میدون فردوسی شروع میکنم، ازون روزاست که تنهام و این تنهایی رو با صدای شجریان شریک میشوم و قدم میزنم، این چرایی دیگه وزنش خیلی سنگین میشه  و خودش رو تبدیل میکنه به بغض و دردی بر سینه.... اما قدم زدن رو ادامه میدم، میرسم به پاتوقم دم کالج میرم داخلش، سرکی میکشم اما این بغض و درد حالی برای دیدن جزئیات برام نمیذارن و از پاتوق میزنم بیرون و میرم کنار خیابون میشینم حالا فرقیم نمیکنه لب جوی باشه یا نیمکت مهم اینه میشینم و به چرایی بغض و دردم فکر میکنم که میبنم مرتبط به چرایی اولمه دیگه کوشیمو در میارم و به عزیزی پیام میدم و حرف دل رو باز میکنم باهاش، من میگم و او میشنود و متقابلا برای هر کلمه جوابی میدهد و این گفتگو ادامه دارد تا جایی که به یک جمله میرسیم و این عزیز  به من میگه تاریخ انقضا تنها برای بی جان ها نیست، ما آدم ها هم تاریخ انقضا داریم ولی بر حسب هر آدم و انتخابی متفاوته برای عده ای یک روز و برای عده ای یک عمر  انگار این عزیز درست میگفت و گوشیمو میذارم تو جیبنم و شروع میکنم به قدم زدن، آره این جواب سوال &quot;چرا آدم ها میروند؟؟&quot; من بود، آدم ها دارای تاریخ انقضا هستند و باید پذیرفت رفتن آدم ها هم به احتمال زیاد بر این دلیله ممکنه ما براشون یا  اون برای ما تاریخ انقایی معادل یک ساعت یا یک عمر داشته داشته باشد...... </description>
                <category>عکاس نیمه شب</category>
                <author>عکاس نیمه شب</author>
                <pubDate>Wed, 17 Jan 2024 12:11:57 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>میگذره ها والا</title>
                <link>https://virgool.io/@mphotogerapy/%D9%85%DB%8C%DA%AF%D8%B0%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%A7-b6j6pl3fqofi</link>
                <description>نشسته ام روی صندلی و دارم به قبل نگاه میکنم البته توی ذهنم مرورش میکنم و اگه بخوام دقیق بگم به 5 سال پیش، 5 سال گذشته تا به الان... به تنها دروغ سیزده ای که باور کردم و غم و ترسش برام موند فکر میکنم، به گذر کردن روز ها به نماندن امروز و رفتن دیروز، به زخم ها که همچنان در کنارمن و با من بر فردا می‌آیند، راست بگم فراموشی وجود نداره و توقع بیجاییه، تنها تنها تنها زخم ها با فرداها و فرداها در تن ما جا باز میکنند و سر جایشون خشک می‌شوند و تا آخرین امروز کنار ما خواهند ماند.و گاها صدایی ازشون در میاد و ما باید نازشون کنیم تا آروم بگیرن و بگذره و این روند تا آخرین امروز ادامه خواهد داشت.راستی بهتره به زخم ها تنها به نگاه درد ننگریم، زخم ها در کنار درد خود لذت، زندگی، حال خوب و خنده همراه داشتند ولی خب زخم همچنان زخم هست و درد به همراه می‌آیددر کل فقط خواستم بگم که میگذره و میگذره تا به آخرین میگذره برسیم و همین....</description>
                <category>عکاس نیمه شب</category>
                <author>عکاس نیمه شب</author>
                <pubDate>Sun, 14 Jan 2024 14:07:06 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>