https://virgool.io/feed/@mrnouroozi fa 2026-06-07 16:49:52 https://files.virgool.io/upload/users/59692/avatar/73k9dZ.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@mrnouroozi https://virgool.io/Atinegar/%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%A8%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-yluvzk4303oy مقاله پیش رو شرحی است بر اتوماسیون و ارکستراسیون شبکه که خلاصه آن در سایت نشریه پیوست به آدرس زیر منتشر شده است. https://peivast.com/p/138084 ابزارهای اتوماسیون و ارکستراسیون[1] شبکه، پیکربندی‌های دستگاه شبکه فیزیکی و مجازی را خودکار می‌کنند و فرصتی برای کاهش هزینه‌ها، کاهش خطای انسانی و بهبود انطباق با سیاست‌های پیکربندی فراهم می‌کنند. این ابزارها جزو روندهای جدید فناوری­های نوظهور محسوب می­شوند.اتوماسیون شبکه در طول سال‌ها در سازمان‌های فناوری اطلاعات سازمانی و ارائه‌دهنده خدمات رشد کرده است و پیش‌بینی می‌شود که رشد آن همچنان رو به افزایش باشد. طبق تحقیقات بازار اخیر که توسط Meticulous Research منتشر شده است، انتظار می‌رود بازار اتوماسیون شبکه از سال 2021 تا 2028 با نرخ رشد سالانه 22.8 درصد رشد کند. این رشد عمدتاً به دلیل افزایش پیچیدگی شبکه است که توسط مشاغلی که خواهان چابکی بالاتر و قابلیت اطمینان بالاتر هستند، ایجاد شده است. همه این رشد نیاز شرکت‌ها به توسعه استراتژی های اتوماسیون شبکه را ایجاد کرده است.تعریف خودکارسازی (اتوماسیون) شبکه:اتوماسیون شبکه روشی است که در آن یک نرم افزار به طور خودکار دستگاه‌های شبکه را پیکربندی، آماده فعالیت، مدیریت و آزمایش می‌­کند. مطابق این تعریف از خودکارسازی شبکه، هیچ تعامل انسانی در کار نخواهد بود مگر اینکه خطاهایی رخ داده و این خطاها پیامدهایی که نیاز به اقدام اصلاحی توسط کارشناس شبکه دارد، به وجود بیاورد. در بسیاری از موارد، اتوماسیون می‌تواند با راه‌اندازیِ زیرفرآیندها[2] یا فرایندهای فرزند[3][4]که برای رسیدگی به موارد خطای شناخته شده تعریف شده‌اند، مشکلات و پیامدهای ناشی از آنها را برطرف کند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که اتوماسیون شبکه موثر تا حدی فروشنده (Vendor) را نادیده می­‌گیرد تا بتوان تمام تجهیزات را به طور کامل مدیریت نمود. بسیاری از راه‌حل‌های فروشنده محور[5] ادعا می‌کنند که دارای قابلیت‌های آگنوستیک فروشنده هستند، اما از تجهیزات خودشان یا زیرمجموعه کوچکی از تجهیزات ارائه شده توسط شرکا حمایت می‌کنند.چرا اتوماسیون شبکه مهم است؟- محدودیتهای منابع انسانی: شبکه‌های امروزی پیچیده بوده و از بخش‌های مختلفی شامل شبکه‌­های فیزیکی و مجازی در سراسر کشور و جهان، تشکیل شده‌اند. مدیریت این بخش‌ها بسیار سنگین و پیچیده است و نمی‌­توان آن را با تعاملات مستقیم انسانی حفظ و مدیریت نمود. اگرچه برای شبکه‌های کوچک، می‌توان کارشناسان بیشتری را تخصیص داد، اما این راه‌حل پرهزینه و در طول زمان ناکارآمد است. زمانی که شبکه یک کسب و کار گسترده است این محدودیت­ها خیلی بیشتر به چشم می­‌آید. مثلا یک شرکت بیمه متشکل از 18000 کاربر (و تعداد بیشتری ابزار) یا یک سیستم حمل و نقل درون‌شهری با بیش از 9000 کاربر (و تعداد بیشتری ابزار) دارای شبکه‌­ای بسیار پیچیده است که مدیریت آن را مشکل می­‌نماید.- تکامل شبکه­‌ها: شبکه­‌ها دائما در حال تکامل هستند. فناوری­های جدید که موجب ترکیب اجزای قدیمی و جدید و در نتیجه، افزایش پیچیدگی می­‌شوند. در این میان، مهاجرت از یک فناوری به فناوری دیگر اغلب می‌تواند سال‌ها کار دستی که نیازمند تعداد زیادی از کارشناسان است را به سازمان تحمیل کند. این در حالی است که اتوماسیون می‌­تواند زمان مورد نیاز را به چند ماه کاهش دهد.- کاهش هزینه: اتوماسیون امکان کاهش هزینه­‌ها را از طریق افزایش کارایی فراهم می‌­کند.- کاهش خطای انسانی: با توجه به پیچیدگی ذکر شده در بالا، خطای انسانی بر کیفیت شبکه تأثیر می­‌گذارد. یک حرف یا عدد اشتباه تایپ شده در اسکریپت‌­ها می‌­تواند شبکه را از مدار خارج نماید که با خودکار کردن فعالیت‌ها، این خطر کاهش می‌یابد.تعریف ارکستراسیون شبکه:ارکستراسیون یا هماهنگ­‌سازی شبکه به خودکار نمودن تعاملات بین انواع مختلف دستگاه­‌ها، دامنه‌­ها و حتی سایر سیستم­های مرتبط بالقوه در شبکه اشاره دارد. هماهنگ‌سازی معمولاً به توانایی تعامل با بسیاری از انواع دستگاه‌ها و فروشندگان[6]، و در دامنه‌های متعدد و سیستم‌های مدیریتی نیاز داشته و بدین منظور به رابط‌های برنامه­‌نویسی (API) نیاز دارند.در واقع هماهنگ‌سازی شبکه مرحله بعدی اتوماسیون شبکه است که می­‌توان آن را به عنوان اتوماسیون مبتنی بر سیاست یا رویداد­محور توصیف کرد. در حالی که اتوماسیون شامل «اجرای یک کار به تنهایی بدون دخالت انسان» است، ارکستراسیون با خودکار کردن کل «فرآیندها»، یعنی «توالی از وظایف به هم مرتبط» گام‌های زیادی را فراتر می‌گذارد. مکانیسم ارکستراسیون توسط مجموعه‌ای از قوانین یا سیاست­ها توسط سازمان تعریف می‌شود.انواع ارکستراسیون شبکه:انواع ارکستراسیون براساس میزان هوشمندی و خودکار بودن تعریف می‌­شوند. در واقع این دسته‌بندی از انواع ارکستراسیون، سطوح مختلف از میزان هوشمندی شبکه را نشان می‌­دهد.- خودکارسازی مبتنی بر سیاست[7] (PBA):در واقع سطحی پایه از ارکستراسیون است. این سطح، نوعی پیکربندی را امکانپذیر می­‌کند، که هر دستگاه را بر اساس سیاستهای مشخصی بتوان به صورت متمرکز کنترل نمود. بسیاری از فناوری‌هایی که از برچسب‌گذاری «مبتنی بر نرم‌افزار[8]» استفاده می‌کنند، اتوماسیون مبتنی بر سیاست را برای پشتیبانی از SD-WAN و SD-Access، SD-DC ارائه می‌کنند. رویکرد خودکارسازی مبتنی بر سیاست (PBA) نسبت به رویکرد اتوماسیون شبکه بهبود یافته است، اما اغلب سیاست‌ها به صورت قالبهای (تمپلیت‌های) پرمصرف تعریف می‌شوند.- شبکه مبتنی بر نرم‌افزار[9] (SDN):سطح بالاتری از ارکستراسیون شبکه است. SDN یک لایه Controller را معرفی می­‌کند که عملکردهای مدیریتی مانند تهیه، نظارت و مدیریت پیکربندی را ارائه می‌دهد. آنها همچنین یک رابط قابل برنامه‌ریزی مبتنی بر REST را برای اتوماسیون و تعامل با سایر سیستم‌­های مدیریتی مهیا می­‌کنند.- شبکه قصدمحور[10](IBN):این سیستم‌ها از نظر فناوری پیشرفته‌ترین نوع ارکستراسیون است که می‌تواند تغییرات پیکربندی مورد نیاز شبکه را استخراج، پیاده‌سازی نموده و یا در صورت عدم نیاز به تغییر، ادامه فعالیت شبکه را تأیید نماید.تفاوت خودکارسازی و ارکستراسیون شبکه:مهمترین تفاوت اتوماسیون و ارکستراسیون شبکه در میزان هوشمندی آنها که موجب تفاوت در توانمندی بیشتر ارکستراسیون می­‌شود.ابزارهای اتوماسیون و ارکستراسیون شبکه:در حال حاضر شرکتهای متعددی به ارائه ابزارهای اتوماسیون و ارکستراسیون شبکه مشغول هستند. برای انتخاب هر یک از ابزارهای اتوماسیون یا ارکستراسیون شبکه، توجه به مطابقت با اهداف مورد نظر، جزییات فنی محصولات و بلوغ عملیاتی آنها مورد انتخاب، لازم است. شرکتهای زیر جزو شناخته شده‌­ترین­های این حوزه هستند:با توجه به نیاز هرچه بیشتر به گسترش شبکه‌­ها در سازمان­های کشور و همچنین افزایش تعداد ابزارهای متصل به شبکه‌­ها، حفظ سرعت، امنیت و کیفیت خدمات شبکه در آینده نزدیک با چالش مواجه خواهد شد که این چالش، اهمیت خودکارسازی و هوشمندسازی مدیریت شبکه­ را نمایان می‌­کند. یکی از بهترین راهکارهای فناورانه که جزو روندهای رو به رشد نیز هست، پذیرش فناوری­های اتوماسیون و ارکستراسیون شبکه در واحدهای فناوری اطلاعات در سازمانهای بزرگ کشور است. از این رو مناسب است که سازمان­ها با مطالعه اقدامات شرکت­های بزرگ دنیا و ابزارهای موجود در دنیا، آمادگی­‌های لازم برای پذیرش این فناوری­ها را کسب نمایند.پانویس‌ها:[1] Orchestration[2] Sub process[3]Child process[4] زیرفرایندها یا فرایندهای فرزند در سیستمهای رایانه­ای به فرایندهایی اطلاق می­شود که توسط یک فرایند دیگر به وجود آمده باشد. یک فرایند فرزند، بسیاری از خصوصیاتش را از فرایند والد به ارث می‌برد. یک فرایند فرزند معمولاً به صورت یک کپی از فرایند والد و با استفاده از یک فراخوان سیستمی به نام fork‎ ایجاد می‌شود. در مرحله بعد، فرایند فرزند می‌تواند خودش را با یک برنامه دلخواه جایگزین کند.[5] Vendor based[6] Vendors[7] Policy-Based Automation[8] Software Defined[9] Software-Defined Networking[10] Intend-Based Networking[11] End-to-End محمدرضا نوروزی محمدرضا نوروزی Tue, 02 Aug 2022 11:27:24 +0430 https://virgool.io/Atinegar/%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1%D9%90-%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-uxvzybwulvr3 این نوشتار، متن مقاله ­ای با همین عنوان است که در شماره 102 مورخ تیرماه 1401نشریه پیوست منتشر شده است. برای مطالعه مقاله می­ توانید به لینک زیر مراجعه نمایید.https://peivast.com/p/135328پاندمی کووید 19 اگرچه منجر به خسارات جانی و مالی بسیاری در سطح دنیا شد، اما بنا بر نیازهای متعددی که ایجاد کرد، منجر به توسعه و پیشرفت فناوری­های مختلفی گردید. یکی از فناوری­هایی که پاندمی و غلبه دورکاری بر فعالیت­های حضوری به توسعه و پیشرفت آن کمک نمود، «مدیریت یکپارچه نقطه پایانی» یا Unified end point management است. اگرچه «مدیریت یکپارچه نقطه پایانی» که بین متخصصان فناوری اطلاعات به اختصار UEM نامیده می ­شود، از سال 2016 معرفی شده است اما تحت تاثیر افزایش نیاز به دورکاری در دوران پاندمی، رشد چشمگیری داشته و به یکی از روندهای فناوری­های نوظهور شناسایی شده توسط گارتنر در سالهای 2019 تا 2023 تبدیل شده است. در گزارشات «روندهای فناوری­های نوظهور گارتنر»، UEMها در حوزه «محل کار دیجیتال» دسته ­بندی می­ شوند و فرایند استقرار آنها در سازمانهای بزرگ تا پایان سال 2021 تکمیل گردیده است. این روند فناوری به عنوان یکی از روندهای با ریسک استقرار پایین و ارزش متوسط برای سازمانها شناخته شده است.تا سال 2024 حدود 50% سازمانها از UEMها استفاده خواهند کرد. این در حالی است که در سال 2020 کمتر از 5% سازمانها به استفاده از این فناوری تمایل داشته ­اند. اندازه بازار UEMها در سال 2020 حدود 3.39 میلیارد دلار برآورد شده است و پیش­ بینی می ­شود تا سال 2030 به حدود 53.65 میلیارد دلار برسد. از نظر صنعت هم پیش­ بینی می ­شود بخش سلامت و درمان پیشتاز استفاده از نرم­ افزارهای مدیریت یکپارچه نقطه­ پایانی باشد. صنعت بانکداری و خدمات مالی، کارخانجات تولیدی، فناوری ارتباطات و اطلاعات و خرده فروشی­ها نیز رتبه­ های بعدی کاربرد این نرم ­افزارها را خواهند داشت.اما UEM چیست؟ UEM مفهومی است که بر اساس «ابزار خودت را بیاور» یا Bring your own device (که به اختصار BYOD نامیده می شود.) توسعه داده شده است و همانطور که اشاره شد از سال 2016 با تاکید بر یکپارچه­ سازی مدیریت امنیت معرفی می ­شد اما شیوع پاندمی موجب تمرکز این مفهوم بر دورکاری گردید که این مسئله مدیریت یکپارچه ­ای از کلاینتها را در حوزه های گوناگون، شامل امنیت، طلب می­ کرد. خصوصا که با غلبه دورکاری، تنوع، متغییر بودن، ناشناخته بودن و جابجایی ابزارهای کاربران (کاربرانی که ابزارهای خود را برای اتصال به شبکه سازمانی استفاده می ­کنند)، مدیریت نقطه پایانی را پیچیده می ­کند. در پرسشی از مدیران فناوری اطلاعات 1000 شرکت مشخص شد، 30% از آنها از تعداد نقاط پایانی شرکت اطلاع نداشتند و 70% دیگر به اعدادی تقریبی اشاره نمودند. بررسی شرکت «لاگ­ می­ این» (فعال در حوزه پلتفرم­های دورکاری و خودکارسازی فناوری اطلاعات) نشان می ­دهد که برای شرکت­های با اندازه (تعداد پرسنل) 1000 تا 3000 نفر به طور میانگین 1920 نقطه پایانی وجود دارد. لذا به پیچیدگی­ هایی که پیشتر ذکر شد، متناسب با اندازه سازمان­ها، باید پیچیدگی تعداد نقاط پایانی را نیز اضافه کرد.از منظر فنی نیز، UEMها کلاسی از ابزارهای نرم­ افزاری هستند که یک رابط کاربری واحد برای مدیریت کلاینت­ها مهیا می ­کنند. در واقع UEM وسیله­ ای است که به بخش فناوری اطلاعات در سازمان اجازه می ­دهد تا از طریق یک کنسول واحد و یکپارچه، منابع و اپلیکیشن­ های سازمانی را روی هر نوع ابزار (Device) پیاده و ایمن سازی نماید. همچنین واحد فناوری اطلاعات به کمک این فناوری قادر است تا تمام نقاط پایانی اعم از موبایل، لپتاپ، دسکتاپ و ابزارهای محیط کار مانند پرینترها را مدیریت و ایمن­ سازی نماید. یک UEM ایده آل باید در قالب یک پلتفرمِ یکپارچه فضای کار دیجیتال، مدیریت مرکزی همه اپلیکیشن ها و برنامه­ های مورد استفاده نقاط پایانی، فارغ از سیستم عامل، را به صورت مرکزی، در اختیار سازمان قرار دهد. در واقع لازم است تا یک UEM ایده ­آل 5 مزیت محوری را به سازمان ارئه نماید:1- یکپارچه سازی جامع مدیریت نقاط پایانی شامل:- یکپارچه ­سازی نقاط پایانیِ تحت پلتفرم های متفاوت (مک، ویندوز، لینوکس، اندروید یا iOS)- پیکربندی، کنترل و رصد تمام ابزارها از یک کنسول مدیریتی واحد- به روزرسانی پیکربندی ­ها و نرم­ افزارها- مدیریت دسترسی مبتنی بر نقش- نمای کلی کاربران، دستگاه ها و برنامه­ های متصل به شبکه- گزارش انطباق سخت­ افزار و نرم افزار با سیاست­های فناوری اطلاعات شرکت- گزارش هشدار سلامت دستگاه/سیستم- توزیع خودکار محتوا و اپلیکیشن­ ها بر اساس گروه­بندی کاربران- ثبت نام کاربر و دستگاه جدید2- حفاظت از داده‌های شرکتی و برنامه‌ها در هر شبکه­ ای3- ایزوله ­سازی اپلیکیشن ­ها4- مدرن سازی مدیریت دسکتاپ: UEM، سیستم‌ عامل­ ابزارها را با استفاده از فناوری­های پیشرفته تغییر می ­دهد تا از این طریق، استقرار (سیستم عامل یا هر نرم­ افزار دیگری) را ساده نماید. همچنین UEM از طریق ارائه بهینه برنامه­ ها و پچینگهای خودکار، به ایمن نمودن فرایند پیاده­ سازی سیاستهای ابری کمک می ­کند. علاوه بر این موارد UEM مدیران را قادر می ­سازد تا روی نقاط پایانی، محتوا و برنامه ­ها را ردیابی، حسابرسی و گزارش نماید.5- کاهش هزینه از طریق خودکارسازی فرایندها و وظایف واحد فناوری اطلاعات در شرکت­هاارائه دهندگان UEM با توجه به روند رو به رشد تقاضا برای UEMها، شرکت­های متعددی ارائه نرم­ افزارهای مدیریت یکپارچه نقطه پایانی را در دستور کار قرار داده ­اند. گارتنر در گزارش بررسی بازار ارائه دهندگان نرم­ افزارهای مختلف با نام Gartner Magic Quadrant، در سال 2021 از 8 شرکت به عنوان ارائه دهندگان UEM نام می ­برد که در بخش رهبران بازار از مایکروسافت با محصول Microsoft Endpoint Manager و VMware با محصول Workspace ONE به عنوان رهبران بازار نام برده شده­ است. سایر ارائه ­کنندگان نیز شامل IBM (با محصول IBM Security MaaS360)، Ivanti، ManageEngine، BlackBerry، Matrix42 و Citrix (با محصول Citrix Endpoint Management) است.با توجه به موارد فوق می­ توان گفت نیاز برآمده از پاندمی کرونا برای دورکاری و نیاز شرکت­ها به یکپارچه ­سازی پیکربندی، کنترل و نظارت نقاط پایانیِ متنوع، متغیر و جابجا شونده ی آنها موجب توسعه و رشد بازار نرم ­افزارهای مدیریت یکپارچه نقطه پایانی شده و بازار مناسبی را برای ارائه کنندگان ایجاد نموده است. همچنین این نرم ­افزارها می ­تواند، فارغ از دورکاری کارکنان یا استقرارشان در محل کار، مدیریت نقاط پایانی متعدد و متنوع را برای شرکتهای بزرگ، ساده و کارا نماید. به نظر می­ رسد در ایران نیز با توجه به افزایش تمایل کارکنان به انعطاف در محل فعالیت، همچنین افزایش مسائل زیست محیطی که موجب تعطیلی­ های ناخواسته شرکت­ها و سازمان­ها می­ شود، الزام به پذیرش این فناوری­ها توسط واحدهای فناوری اطلاعات در شرکت­ها و سازمان­ها تسریع شود. لذا مناسب است تا با مطالعه اقدامات شرکت­های بزرگ دنیا آمادگی­ های لازم برای پذیرش این فناوری کسب شود. محمدرضا نوروزی محمدرضا نوروزی Sat, 09 Jul 2022 15:39:25 +0430 https://virgool.io/Atinegar/%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%B2%D8%AF%DB%8C%DA%A9-jtax5orwzuld گارتنر، به عنوان یکی از مشهورترین شرکتهای پژوهش و مشاوره فناوری اطلاعات، سالانه نقشه راهی از روندهای فناوری اطلاعات را منتشر می­ نماید. این نقشه راه برای دو گروه شرکتهای بزرگ و شرکتهای کوچک و متوسط تدوین می­ شود. نقشه راه منتشر شده برای سال 2021 تا 2023 برای شرکتهای بزرگ، بر اساس پرسش از متخصصان فناوری اطلاعات در 437 شرکت بزرگ تهیه و تدوین شده است. تعریف گارتنر از شرکتهای بزرگ در این نقشه راه مبتنی بر درآمد بیش از یک میلیارد دلار در سال است.در این نقشه راه، گارتنر فناوریها را به 6 حوزه امنیت، محل­ کار دیجیتال، اتوماسیون فناوری اطلاعات، ذخیره ­سازی و پایگاه داده، زیرساخت کامپیوتر و خدمات پلتفرمی و شبکه تقسیم نموده است.6 حوزه های فناوریهای زیر ساختی IT گارتنر علاوه بر اینکه این فناوری­ها را از نظر حوزه، تقسیم ­بندی می ­نماید، آنها را از نظر ریسک استقرار در شرکتها و همچنین ارزش مورد انتظار برای شرکت­ها نیز به سه گروه تقسیم می­ کند. ریسک، شامل سه سطح کم ریسک، ریسک متوسط و پر ریسک و ارزش نیز شامل سه سطح ارزش کم، متوسط و زیاد است. مبنای تحلیل ریسک در مطالعات گارتنر شامل بلوغ بازارگاه/ فروشنده، پیچیدگی/ تطابق معماری، ریسک امنیت، دسترسی به استعدادها، چالشهای انطباق با رگولاتور، هزینه پیاده سازی و تخریب فرایندها و خدمات فعلی است. همچنین مبنای ارزش در نظر گرفته شده برای هر فناوری شامل افزایش کارایی هزینه، بهبود سرعت و چابکی، ارتقا تاب ­آوری، بهبود کارایی کارکنان و افزایش درآمد از طریق بهبود محصولات و خدمات است.ریسک و ارزش فناوری­هاپراکندگی میزان ریسک فناوری­های سال 2021 تقریبا یکسان است. 36% از فناوری­ها دارای ریسک بالا برای شرکت­ها هستند. از بین فناوریهای با ریسک بالا 40% آنها در وضعیت پایلوت قرار دارند و 60% باقیمانده نیز در وضعیت استقرار و پیاده ­سازی هستند. این نسبت در سال 2020 برای وضعیت برنامه ریزی و پایلوت، 80% و برای وضعیت استقرار 20% بوده است. از این تغییرات می ­توان نتیجه گرفت که شرکتها با پذیرفتن ریسک این فناوریها در جهت استقرار و پیاده سازی فناوری­های جدید پیش رفته­ اند. خصوصا که 70% فناوریهای در حال استقرار و پیاده سازی، که از ریسک بالایی برخوردارند، برای شرکتها ارزش متوسط و بالایی را به همراه دارند.وضعیت فناوری هااز سال 2019 به تدریج از تعداد فناوری­هایی که در وضعیت برنامه­ ریزی یا پایلوت بوده ­اند کاسته شده و بیشتر آنها به مرحله استقرار رسیده­ اند. این آمار نشان دهنده کوتاه شدن زمان پذیرش فناوری­های نوظهور در شرکت­ها است. در میان حوزه­ های فناوری، اکثر فناوریهای ذخیره­ سازی و پایگاه داده، محل کار دیجیتال و خودکارسازی فناوری اطلاعات همچنان در وضعیت پایلوت قرار دارند.نگاهی به پراکندگی فناوری­ها بر اساس حوزه­ های مختلف، نشان می­ دهد تمرکز فناوری­ها در حوزه ­های مختلف نزدیک به هم است اما حوزه «زیرساخت کامپیوتر و خدمات پلتفرمی» اندکی بیشتر مورد توجه قرار گرفته و تعداد فناوری­های این حوزه بیشتر است. نکته دیگر در این خصوص این است که فناوری­های سه حوزه «ذخیره سازی و پایگاه داده»، «محل کار دیجیتال» و « خودکارسازی فناوری اطلاعات» عمدتا در مرحله پایلوت قرار دارند و این نشان دهنده این است که این گروه از روندهای فناوری اطلاعات احتمالا در سالهای آینده با ورود به فاز استقرار و پیاده­ سازی جزو روندهای مورد توجه شرکت­ها و سازمانهای بزرگ، برای کاربرد، خواهند شد. خصوصا اینکه بیش از نیمی از این فناوری­ها ریسکی پایین و متوسط و همچنین ارزش متوسط و بالا برای سازمانها دارند. با نگاهی به این سه حوزه ملاحظه می­ شود که فناوریهای تسهیل­گر عملیات و فرایندهای نقطه پایانی، ابری سازی ابزارهای مورد نیاز، ابزارهای خودکارسازی عملیات و فرایندها و ابزارهای مجازی­ سازی و هوشمندسازی مورد توجه توسعه دهندگان فناوری بوده است.ارزش و ریسک محوری فناوری­هادر میان ارزش محوری فناوری­ها برای کسب و کارها مهمترین ارزش، بالا بردن تاب­ آوری شرکتها است. فناوری­هایی که به بالا بردن بهره­ وری کارکنان کمک می ­کند در رتبه بعدی ارزش محوری فناوری­ها برای کسب و کارها قرار دارد. بهبود چابکی و سرعت نیز در رتبه بعدی قرار دارد. فناوری­های معرفی شده ارزشهای محوری دیگری را نیز به همراه دارند اما با توجه به اهمیت بسیار کمتر آنها برای کسب و کارها در این بخش از گزارش گارتنر به آنها اشاره نشده است.طبق گزارش گارتنر از نظر شرکتهای بزرگ مهترین ریسک محوری برای پذیرش فناوریهای جدید در حوزه فناوری اطلاعات، کمبود استعداد در این زمینه است. این ریسک در مقایسه با سال 2020 برای شرکتها بیش از 16 برابر رشد داشته است.روندهای کلیگارتنر سه روند کلی را برای فناوری­های نوظهور در حوزه فناوری اطلاعات شناسایی نموده است که مجموعا بر تسهیل، توانمندسازی و بهینه­ سازی شرکتها در حوزه ­های مختلف تمرکز نموده­ اند. روندها به شرح زیر است:1- توانمند کردن فناوران کسب و کارها- افزایش ارائه خدمات به صورت سلف سرویس (شامل خدمات فناوری اطلاعات شرکتها یا خدمات کسب و کار آنها)- فعال­سازی ظرفیت­های داده و تحلیل داده- سرمایه­ گذاری روی مدیریت ابری برای پشتیبانی محیط­های پیچیده2- تسهیل عملیات بدون وابستگی به مکان- تمرکز بر امن­ سازی نقاط دسترسی- شکل دهی مجدد شبکه­ ها برای محیط­های توزیع شده- تمرکز بر زیرساختهای لبه3- بهینه­ سازی سرمایه­ گذاری شرکتها در حوزه فناوری اطلاعات- توجیه­ پذیر بودن فناوری­های فعلی ذخیره ­سازی و پایگاه داده- پذیرش منتخبی از فناوری­های خودکارسازی فناوری اطلاعات در شرکت­هابا توجه به روندهای کلی فوق می ­توان گفت که ریشه توسعه فناوری­های مورد استفاده در شرکت های بزرگ تسهیل عملیات بدون وابستگی به مکان است. به نظر می­ رسد اثر پاندمی، شرکت های بزرگ را نیز بر آن داشته تا به ارایه خدمات به مشتریان و همچنین به ارایه دسترسی به کارکنان خود فارغ از محل استقرار کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی توجه ویژه ­ای داشته باشند و به نظر نمی­ رسد این نیاز بعد از رفع موضوع پاندمی نیز فراموش گردد. در این زمینه توانمندسازی کسب و کارها با استفاده از فناوری و همچنین افزایش اثربخشی حوزه فناوری اطلاعات به عنوان زیرساخت تسهیل عملیات بدون وابستگی به مکان مورد توجه شرکت های بزرگ قرار گرفته است. طبیعتا به زودی این روندها در کشور عزیز ما نیز بروز خواهد نمود و با مطالعه اقدامات شرکت­های بزرگ مورد مطالعه می ­توان آمادگی لازم را برای ظهور و بروز این فناوری­ها در سازمان ها ایجاد گردد. محمدرضا نوروزی محمدرضا نوروزی Thu, 23 Jun 2022 11:52:00 +0430