https://virgool.io/feed/@mroraie Mohammadreza Oraie fa 2026-04-15 06:50:46 https://files.virgool.io/upload/users/2999661/avatar/ekaMzY.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@mroraie https://virgool.io/@mroraie/%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-cvvqjigo33tx و تو آهسته آهسته بلند می‌شوی، راه می‌افتی، می‌روی. و در این راه رفتن، دست و بالت بارها زخمی می‌شود، امّا آبدیده می‌شوی و می‌آموزی که از جاده‌های ناشناس نهراسی، از مقصد بی‌انتها نهراسی، از نرسیدن نهراسی تنها بروی و بروی و بروی...به کجا؟ مهم نیست فقط رفتن... در زندگی به ما آموخته‌اند که زندگی هدفی دارد؛ شاید داشته باشد اما من به آن بی اعتنا هستم! یادمان نرود انسان مجبور به رفتن هست.هر کاری هم کنیم باز به خودمان می‌آییم که در حال رفتن هستیم و دوباره برمی‌گردیم به همان سوال اول "به کجا؟" به شخصه برای خودم از اول هدف واضحی نداشتم آرزو داشتم مثل کودکی که آرزویش فضانورد شدن است از کودکی هدفی داشته باشم، نمی توانم نادیده بگیرم که هدف خوبی‌های زیادی دارد، هدف به انسان های ضعیف هست که انگیزه می‌دهد و همین انگیزه باعث رشد آنها می شود، اما مگر تو ضعیفی که نیاز به هدف داشته باشی؟ راستش را بخواهید هنوز هم هدفی برای زندگی ام ندارم، می‌دانم دنبال چه هستم اما فقط برای یک‌سال بعد نمی دانم بعد از سپری شدن آن یک‌سال دوباره چه هدفی باید برای خودم دست‌و‌پا کنم...آری باید بگردم به دنبال هدف‌ی جدید اما هرگز توقف نمی کنم برای پیدا کردن هدف!به همین هم می‌گویم رفتن :)تصورم در زندگی این هست که برای هیچ‌چیز نباید ایستاد، هیچ‌چیز و هیچ‌کس ارزش متوقف شدن شما در زندگی را ندارد.-مُحی mohi mohi Fri, 05 Jan 2024 00:41:09 +0330 https://virgool.io/Sakkoo/%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-ctsa8vpulst8 «وأَقولُ لنفسي؛سيطلع من عَتْمتي قَمَرُ.»و با خود زمزمه می‌کنماز دلِ تاریکی‌ام ماهی پدیدار خواهد شد...روزی را به یاد می آورم روزی که او اول بود؛ اما پس از گذشت چند طوفان سر خم‌آورد. رقیبانی برایش پیداشدند و او از مسابقه حذف شد تا زمانی که دوباره به خودش آمد، دوباره شروع کرد؛ شروع شبانه روزی در هر لحظه تنها شروع برای او اهمیت داشت همین حرکت و شروع او، او را به موفقیت رساند! اما او دیگر دوباره اول نبود بعد از ضربه ای که خورده بود سخت بود بلند شدن چه برسد به رقابت کردن با حریفانش...بنظرم مشکل ما آدم ها در انجام یک پروسه(نه پروژه) عدم دقت کافی به شروع و پایان هست چرا که اصل مطلب و کاری که انجام می‌دهیم را در بدنه‌ی‌کار جست‌و‌جو می کنیم و شروع و پایان آن‌ برایمان اهمیتی ندارد و بعد از گذشت مدتی صرفاً هدف می‌شود اتمام ان و نه دقت بر روی اتمام آن بحثی که مطرح می‌شود همین هست ک از ۱۰۰ درصد پروسه‌ حدود ۱۰ درصد متناسب با شروع کار و حدود ۳۰ درصد کار متناسب با پایان کار هست. و بدنه‌ی‌ اصلی آن متناسب با حدود ۶۰ درصد کل پروسه می باشد!-مُحی۱۱ دی ۱۴۰۲ mohi mohi Mon, 01 Jan 2024 19:23:35 +0330