<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های صادق علیاری</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@msaliyari</link>
        <description>میکوشم تا زیستنم / حقیقتی باشد شبیه افسانه‌ها ✌</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 14:25:02</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/138904/avatar/oIHOOh.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>صادق علیاری</title>
            <link>https://virgool.io/@msaliyari</link>
        </image>

                    <item>
                <title>بی‌فرمی مساجد</title>
                <link>https://virgool.io/@msaliyari/%D8%A8%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%AC%D8%AF-ughl0kmof9i9</link>
                <description>ده شب اول محرم ۱۴۴۳ نیز گذشت و این ما بودیم که انتخاب کردیم در کدام قاب ثبت شویم. ما بودیم که تصمیم گرفتیم عکاس‌ها در کدام زمینه انگشت بر دکمه‌ی شاتر دوربین خود برده و زمان را نگهدارند. اصلا زیبایی محرم به این میزان سن‌هایی است که نه به دستور عکاس‌ها؛ بلکه با اراده مخاطب چیده می‌شود. مخاطبی که تشخیص می‌دهد تا در میانه‌ی یک ایستگاه صلواتی در خیابان باشد و یا در یک هیئت چند هزار نفری در یک پادگان؛ مخاطبی که تشخیص می‌دهد در یک جمع متراکم اقامه عزا کند و یا یکه و تنها در یک خیابان سوت و کور، در مقابل یک حسینیه. خاصیت کشتی حسین این است که همه را با خود ببرد.اما در میان این قاب‌ها، بعضی‌هایشان آن حس شعفی که باید را منتقل نمی‌کنند؛ همه‌ی ما با دیدن اجتماع حسینی‌ها در میدان‌های مختلف تهران حس عزیمت اقامه عزای حسینی را درک کردیم و همه‌ی ما با دیدن قاب‌هایی که از هماهنگی عزاداران یزدی منتشر می‌شود پی به نظم حسینی می‌بریم اما هیچ کداممان از مساجد حس و شور و حال را درنمی‌یابیم.مساجد اصلا درمیان گزینه‌های جوانان برای اقامه عزا نیستند. در این دهه که گذشت تنها از یکی از دوستان شنیدم که برای عزاداری به مسجد مقید است و هرجا که باشد و هرطور که باشد خود را به مسجد محل می‌رساند اما سبد گزینه‌های باقی دوستان خالی از مسجد است؛ البته من نیز از این حال مستثنا نیستم. جوان ما دوست ندارد در قابی باشد که اکثر اعضای آن با او غریبه‌اند. قابی که هنوز به روش‌های سنتی عمل می‌کند. قابی که حتی نورپردازی‌های ساده و معمول هیئات را ندارد. قابی که از شور خالی شده‌است.مگر مجلس امام حسین در مسجد محله ما چه تفاوتی با همان مجلس در حسینیه محلمان دارد که ترجیه می‌دهیم در مسجد نباشیم؟ مگر چه چیز کم دارد که جزء گزینه‌های اصلی ما برای اقامه عزا نیست؟ مگر مقتل‌خوانی امام حسین در مسجد با حسینیه فرق دارد؟ مگر روضه‌خوان در مسجد ماجرای دیگری از امام می‌گوید که آنجا نمی‌رویم؟ مگر سینه‌زنی در مسجد جز زمینه و واحد و شور است که آنجا سینه نمی‌زنیم؟ خیر. تفاوت مسجد و حسینیه در محتوا نیست بلکه مهمترین عامل در فاصله‌ی کنونی مساجد از جامعه عزادار حسینی فرم است. محتوا که همان محتوا است اما فرم قب مانده‌است. مساجد حاضر نیستند برای برپایی هیئت مسجد را از نورهای قرمز پر کنند و یا دکورهایی امروزی با شعارهای متناسب با جامعه و هدفدار بزنند. مساجد حاضر نیستند که سیستم‌های صوت کرایه کنند تا رضایت مستمع را جلب کنند. مساجد حاضر نیستند پارچه‌های سیاه مخمل تهیه کنند تا سراسر فضا را بپوشانند.اینطور قاب‌ها هم به دل جوان نمی‌نشیند. حاضر است با هزینه‌ی شخصی خودش و با تلاش خودش قاب دیگری را تهیه کند تا فرم مطلوبی برای ارائه‌ی خدمت به عزادار امام داشته باشد حتی اگر در چند قدمی مسجد باشد.پی‌نوشت: فرم مطلوب در جای جای کشورمان متفاوت است. امکان دارد دو محله در کنار یکدیگر فرم‌های مطلوب متفاوتی داشته‌باشند. جدا از سلیقه‌سازی‌هایی که به نادرست برای جوانان ما شده‌است، متن ناظر به عقب ماندگی فرمی مساجد است.</description>
                <category>صادق علیاری</category>
                <author>صادق علیاری</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 10:32:05 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>لولوی همیشگی</title>
                <link>https://virgool.io/@msaliyari/%D9%84%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C-ggmsshu9s5fx</link>
                <description>چند خطی در نقض یک موضوع خاص که در میان مباحثه‌ها می‌آید و سریعا از آن رد می‌شویم و انگار دارد به پیش‌فرض ذهنی‌مان تبدیل می‌شود:اینکه می‌گویند در امر انتخابات باید به گونه‌ای صحبت کرد که مردم را با خود همراه کنیم. انتخابات جای گفتن حرف‌های بدون آرایش و پیرایش نیست. در انتخابات وحدت گروه‌ها و پای‌کار آوردن اکثر آن‌ها خیلی مهم است نه در دست گرفتن یک پرچم.تطبیقی دهیم با سال ۳۵ هجری قمری، جایی که اوضاع ملک و حکومت وخیم است. مطلوبیت خلیفه حاضر به قدری پایین آمده که مردم در شهرهای مختلف و در زمان های مختلف شورش می‌کنند. یک روز اعتراض بر سر قیمت بنزین و یک روز حجاب و یک روز وضع معیشت و البته خدا را صد مرتبه شکر که مانند سال ۳۵ کار به وخامت نرسید...حال مردم آمده‌اند درب خانه مولا. دو نقل وجود دارد. گروهی می‌گویند که مردم خود آمده‌اند و اجماع راستین وجود دارد بر خلافت ابوتراب و عده‌ای می‌گویند که هدایت سردمداران شورشی مردم را به خانه مولا کشانده‌است. به هر صورت خود مولا در خطبه‌ها می‌گویند که تعداد افرادی که آمده‌بودند طوری بود که استخوان من در انبوه جمعیت فشرده شد.حال مولایمان با مردم متقاضی ریاست علی در خطبه ۹۲ سخن می‌گویند. در یک قسمتی از خطبه داریم: بدانيد اگر خواسته شما را پاسخ دهم بر اساس آنچه خود مى دانم با شما رفتار مى كنم، و به گفتار هيچ گوينده و سرزنش هيچ سرزنش كننده اى توجه نمى كنم.ای آقا! الآن که وقت گفتن این جملات نیست! این اجماع شکننده است! مردم با این جملات دیگر به شما رای نمی‌دهند! جملاتی بگویید که وحدت آفرین باشد... جملات گرد بگویید که کسی را از رای به خود منصرف نکنید... جملاتی بگویید که همه‌ی جریان‌های سیاسی را به خود جذب کنید...آقا اگر شما مقبول عامه نشوید گزینه‌های دیگر خلافت طلحه، زبیر، سعد بن ابی وقاص و عبدالله بن عمر هستند. این‌ها اگر بیایند چنین می‌شود و چنان می‌شود...مولای ما حرف خود را می‌زند. به مردم می‌گوید که اگر من بیایم شما تاب نمی‌آورید و رک می‌گوید که بیت‌المال را پس می‌گیرد حتی اگر خلخالی بر پای زنانتان باشد. رک می‌گوید که فلان معاهده خسارت محض بوده و هیچ کنوانسیونی به نفع ما نخواهد بود. ما نمی‌توانیم مولایمان را استحاله کنیم. پای حق باید ایستاد؛ هرچند نتیجه آن خانه نشینی امامان و ۱۴۰۰ سال غیبت ولی عصرمان باشد.پی‌نوشت بسیار مهم‌تر از متن:فرقی ندارد شنبه ۲۹ خرداد چه کسی انتخاب شده باشد. ما تا آخرین قطره خونمان پای آرمان جمهوری اسلامی ایستاده‌ایم و برای انقلاب حتی لحظه‌ای از کار و کوشش نمی‌نشینیم. ما حتی با حضور منافق‌ترین افراد در مسندهای مختلف کشور، شبانه‌روزی تلاش می‌کنیم و مسائل مختلف کشور را یک به یک بررسی می‌کنیم و برای حل آن‌ها گام برمی‌داریم.پی‌نوشت‌تر:ما یعنی تمام افرادی که دل در گرو حکومت الله داریم. فرقی ندارد به چه کسی رای می‌دهیم</description>
                <category>صادق علیاری</category>
                <author>صادق علیاری</author>
                <pubDate>Sat, 31 Jul 2021 12:21:02 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>