https://virgool.io/feed/@n.kabolii fa 2026-06-10 14:09:20 https://files.virgool.io/upload/users/1316635/avatar/oH8cPs.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@n.kabolii https://virgool.io/@n.kabolii/%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-90-90-1%D9%81%D8%B1%D9%85%D9%88%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-robin-sharma-k1ies1ndoejh همه ی ما رویاهایی برای بدست آوردن داریم…رویاهایی که وقتی چشمانمان را می بندیم و به آنها می اندیشیم ، وقتی خودمان را میبینیم که به خواسته مان رسیدیم، لبخندی بر لبانمان می نشیند.رویای شما شاید راه اندازی یک کسب و کار باشد، ترفیع گرفتن در شرکت، فروش بیشتر، خرید خانه، قبولی در دانشگاه و  هرچیز دیگری که باشد، یک مشکل به صورت مشترک در بین همه ما وجود دارد : زمان کافی برای انجام آن نداریم…مشکل از جایی شروع می شود که همین که میخواهیم شروع کنیم در مسیر اهدافمان فعالیت کنیم، انواع فعالیت های جانبی شروع می شوند که اجازه نمیدهند 100% بر روی کارمان تمرکز کنیم، از چک کردن انواع ایمیل های بی محتوا تا چک کردن شبکه های اجتماعی ، تماس های بی محتوا،خرابی خودرو و … مسائل دیگری که وقت و تمرکز را از ما میگیرد.اما یک خبر خوب؛مهم نیست چقدر سرتان شلوغ باشد، شما میتوانید رویایتان را بدست آورید اگر بخواهید برای این منظور یا اهداف مشخصی دارید یا سیستم دارید در هر صورت یک برنامه برای بدست آوردنش باید داشته باشید.اخیرا، Robin Sharma نویسنده کتاب “راهبی که اتومبیل فراری اش را فروخت” برنامه ای پیشنهاد داده که برای مدیران فروش شرکتش اجرا کرده و توانسته فروش آنها را 5 برابر کند. این برنامه رابین شارما برای بدست آوردن اهداف و رویاهایتان در هر شرایطی کاربرد دارد.رابین نام آنرا قانون 90-90-1 گذاشته و درباره آن میگویید:” من توانستم به کمک این قانون کسب و کارم را راه اندازی کنم، بعدها که به کمک قانون 90-90-1 توانستم فروش مدیران فروش شرکتم را 5 برابر کنم واقعا به قدرت آن پی بردم… اگر این برنامه برای یک مجموعه با انواع تیپ افراد کار کرده مطمئنا برای شما نیز موثر خواهد بود… “بنابراین اگر دانشجو هستید و میخواهید معدل این ترم تان بالای 17 باشد، فروشنده هستید و میخواهید این فصل فروشتان را 5 برابر کنید، علاقه مند هستید کسب و کارتان را راه اندازی کنید و … میتوانید از قانون 90-90-1 استفاده کنید و هرآنچه را که رویایتان است، بدست آورید.استفاده از این قانون به شما کمک میکند تمرکزتان حداکثر شود و زمانی که شروع به فعالیت میکنید کاملا متمرکز بر کارتان باشید و راندمان کاری تان به بیش از 100% افزایش پیدا کند.قانون 90-90-1 چیست؟قانون 90-90-1 خیلی ساده است، اما اجازه ندهید ساده بودن درک آن باعث دست کم گرفتن قدرت آن شود.این قانون که توسط رابین شارما کشف شده و برای خودش و شرکتش نتیجه فوق العاده ای داشته به شرح زیر است :برای 90 روز بعد، 90 دقیقه شروع کارتان را به مهم ترین هدفتان اختصاص دهید.تمرکز حداکثر و عوامل پرت شدن حواس حداقل باید باشد. فقط پروژه مورد نظر را تمام کنید.یعنی اینکه :هر زمانی که تصمیمتان را گرفتید از قانون 90-90-1 پیروی کنید، 90 روز (3 ماه – 1 فصل) را مشخص میکنید بر روی تقویم، سپس هر روز اولین 90 دقیقه اول روزتان یا 90 دقیقه شروع کارتان را به مهم ترین هدفی (فقط 1 هدف میتوانید مهم ترین باشد) اختصاص میدهید و در جهت انجام آن فعالیت میکنید. یعنی فقط 90 دقیقه، تلفن همراهتان را در حالت بی صدا قرار دهید، از باز کردن ایمیل ها خودداری کنید، از صحبت کردن های بی جهت برای گذران وقت با همکاران و دوستان اجتناب کنید و مطمئن و شوید 100% متمرکز بر هدفتان هستید.سپس، هرآنچه که هدفتان باشد، خواسته تان باشد و یا ایده اصلی تان باشد که در جهت آن میخواهید فعالیت کنید، به مدت 1 ساعت و نیم بر روی آن متمرکز باشید.این کار را به مدت 3 ماه هر روز انجام دهید (شاید عجیب باشد، اما فوق العاده کاربردی و ساده تر از چیزی است که تصور میکنید) تا تاثیرات شگفت انگیز آنرا ببینید.برای مثال اگر فروشنده هستید، به مدت 3 ماه، هر روز، بین ساعت مشخصی که مشتریانتان در محل کارشان حاضرند، به مدت 1.5 ساعت مرتب، بدون وقفه و بدون هیچگونه وقت تلف کردنی شروع کنید به زنگ زدن به مشتریان و پیشنهاد خرید دادن… فقط 3 ماه، هر روز به مدت 1.5 ساعت ! اصلا سخت نیست ، اما تعجب خواهید کرد چقدر مفید است.بعدها میتوانید برای کارهای مختلف با اهداف مختلف، این قانون را به 30-30-1 یا 45-45-1 تغییر دهید.برای مثال، اگر میخواهید کسب و کاری را راه اندازی کنید، میتوانید این قانون را به 120-120-1 تغییر دهید تا فقط روزی 2 ساعت فعالیت با تمرکز بالا، به مدت 4 ماه، به شما کمک کند کسب و کارتان را خیلی زودتر از زمانی که فکر میکنید راه اندازی کنید.برگرفته از https://sookhtejet.com/ نرگس کابلی نرگس کابلی Fri, 24 Dec 2021 13:37:42 +0330 https://virgool.io/@n.kabolii/%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%81-%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%AA%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-nwbtd6zujynx سیستم ها را لازم دارید بشناسید؛اگر با عملکرد سیستم ها و سیستم سازی آشنا شوید دیگر به اهداف تان نیاز نخواهید داشت !همگی ما برای رسیدن به چیزهایی در زندگی تلاش می کنیم، مانند بدست آوردن اندام ایده آل، پایه گذاری یک تجارت موفق، بنا کردن یک خانواده ای شاد، نوشتن یک کتاب پرفروش، کسب مقام قهرمانی در مسابقات ورزشی و غیره. برای بسیاری از ما راه رسیدن به آن چیزها، تنظیم اهداف ویژه و قابل دسترس برای شروع کار است در صورتی که در هنگام پیشرفت در مراحل مختلف دست یابی به اهداف مهم، روش بهتری برای انجام دادن کارها و رسیدن به آنها وجود دارد. دلیل این موضوع به تفاوت میان اهداف و سیستم ها بر می گردد.سیستم ها در برابر اهدافچه تفاوتی بین اهداف و سیستم های رسیدن به آنها وجود دارد؟ اگر شما مربی یک تیم ورزشی باشید، هدف شما برنده شدن در مسابقات است. سیستم شما، کارکرد و تمرینات روزمرۀ تیم شما است. اگر شما یک نویسنده باشید، هدف شما نوشتن یک کتاب است. سیستم شما، برنامه ریزی و اجرای آن در تمامی طول هفته است. اگر شما یک دونده باشید، هدف شما دویدن در ماراتن است. سیستم شما، برنامه های تمرینی و آموزشی در طول ماه است. اگر شما یک کارآفرین باشید، هدف شما ایجاد یک تجارت میلیونی است. سیستم شما، فرآیند تولید، فروش و بازاریابی است. پ.ن: حتما دانش آموزان زیادی رو می شناسید که برای قبولی در رشته پزشکی (رویای همه علوم تجربی ها) ماهها تلاش می کنند، شب و روز ندارند فقط مطالعه تست مطالعه تست و ... ولی دست آخر زیست شناسی،منابع طبیعی و ... قبول میشوند .به جرات میتوان گفت تنها علت این است که هدف را به اندازه ای برای خودشان بزرگ می کنندکه در میانه راه به توانایی خودشون برای رسیدن به این هدف بزررررررررررگ شک می کنند و به جای اینکه از عملکرد روزانه خودشان لذت ببرند و به پیروزی هر روز خودشان افتخار کنند شادی را فقط مختص روز اعلام نتایج می دانند.حال یک پرسش قابل توجه بوجود می آید: اگر شما به طور کامل از اهدافتان چشم پوشی نمایید و تنها به روی بهترین سیستم رسیدن به آن اهداف تمرکز کنید، آیا باز هم به نتایج مطلوب خود می رسید؟ برای مثال، اگر شما یک مربی بسکتبال باشید و هدف خود را که قهرمانی در مسابقات است نادیده بگیرید و تنها به روی تمرینات روازنه تمرکز کنید، آیا هنوز هم به نتایج مورد علاقۀ خود می رسید؟ به احتمال زیاد، بلی!اجازه دهید در مورد سه دلیلی که چرا باید به جای هدف به روی سیستم تمرکز کنیم، وارد گفتگو شویم. یک- اهداف، شادی فعلی شما را کاهش می دهندهنگامی که شما در حال بررسی و کار به روی یک هدف هستید، به طور ذاتی به خود می گویید: "من به اندازه کافی برای این کار خوب نیستم، ولی باید مصرانه تلاش کنم تا به هدفم دست یابم و خود را به آن حد لیاقت برسانم." مشکلی که این طرز فکر ایجاد می کند این است که شما همواره به خود آموزش می دهید تا شادی و کامیابیتان به دستاورد بعدی بستگی داشته باشد و بر این باورید؛ "هنگامی که به هدفم برسم، شاد و موفق خواهم شد." راه حل: به جای هدف، به پیشرفت تدرجی در مراحل مختلف کارتان متعهد شوید. انتخاب هدف، فشار مضاعفی به روی شانه های شما وارد می سازد. با این حال ما در بیشتر اوقات همین کار را می کنیم. ما معمولاً در مورد اهدافمان خود را زیر فشارهای غیرضروری قرار می دهیم. در عوض به جای نگرانی در مورد اهداف بزرگی که زندگی شما را تغییر خواهند داد، شما می توانید بوسیلۀ تمرکز به روی پیشرفت های تدریجی در برنامه های روزانۀ خود و کاهش استرس، همه چیز را ساده نگهدارید. هنگامی که شما به روی تمرینات، بجای نتایج، تمرکز کنید آنگاه می توانید از زمان حاضر و بهبود تدریجی برنامه های خود لذت ببرید.دو- اهداف به طرز عجیبی در مقابله با پیشرفت های بلند مدت هستندشما ممکن است فکر کنید در بلند مدت اهداف باعث ایجاد انگیزه برای شما می شوند ولی این امر همیشه نمی تواند درست باشد. فردی را در نظر بگیرید که برای دویدن در نیمه ماراتن تمرین می کند. بسیار از مردم ماه ها تلاش سخت می کنند ولی به محض این که مسابقات تمام می شود، آنها نیز تمرینات خود را متوقف می سازند. هدف آنها این بود که دویدن در نیمه ماراتن را انجام دهند و حال که به هدفشان رسیدند، کارشان نیز تکمیل و تمام شده محسوب می شود. در این هنگام دیگر انگیزه ای وجود ندارد زیرا هدفی موجود نیست. هنگامی که تمامی مشقات و تلاش سخت به روی یک هدف ویژه متمرکز شود، دیگر چیزی برای تلاش و فشار بعدی به منظور پیشرفت و رسیدن به هدف وجود ندارد. این امر می تواند به «اثر یویو» منجر شود یا جایی که افراد به منظور کار به روی یک هدف به جلو و عقب می روند. این چرخه، دستیابی به پیشرفت در دراز مدت را بسیار دشوار خواهد ساخت. راه حل: نیاز به نتایج فوری را در خود مهیا سازید. ذهنیت مبتنی بر هدف به شما می گوید؛ تمرینات را به پایان برسانید وسپس به هدف خود نائل خواهید شد. ولی در این حال اگر به هدف نرسید، شما احساس شکست خواهید کرد. در حالی که ذهنیت مبتنی بر سیستم به شما می گوید؛ من هیچ مشکلی برای حرکت رو به جلو و پیشرفتم نخواهم داشت. تفکر بر اساس سیستم، هرگز در مورد رسیدن به یک شمارۀ ویژه نیست بلکه در مورد چسبیدن به روند تمرینات و بدست آوردن پیشرفت تدریجی در مراحل متفاوت است.سه- اهداف به شما تلقین می کند که توانایی کنترل بر مواردی را دارید که بر آن کنترلی نیستشما نمی توانید آینده را پیش بینی کنید ولی هر گاه که ما یک هدف برای خود تعیین می کنیم، سعی در پیش بینی آینده داریم. ما مدام در حال تلاش برای برنامه ریزی هستیم که در آینده کجا خواهیم بود و چه خواهیم کرد. در این حالت ما در تلاش برای پیش بینی چگونگی روال پیشرفت خود هستیم حتی اگر هیچ ایده ای در مورد شرایط و یا وضعیت های مسیر و طول راه نداشته باشیم. راه حل: حلقۀ بازخورد برای خود ایجاد کنید. حلقه های بازخورد برای ساخت سیستم های خوب از اهمیت ویژه ای برخوردارند زیرا به شما اجازه می دهند بسیاری ازمراحل مختلف را، بدون احساس فشار برای پیش بینی آنچه قرار است در آینده رخ دهد، پیگیری کنید. پیش بینی آینده را فراموش کنید و به ساخت سیستمی مشغول شوید که بتواند در هنگام نیاز به ایجاد تنظیمات مورد لزوم، به شما واکنش نشان دهد.عاشق سیستم شویدهیچیک از موارد بالا به شما نمی گوید که ایجاد هدف بیفایده است. با این حال، اهداف برای برنامه ریزی شما خوب و سیستم ها در واقع برای ایجاد پیشرفتتان مفید هستند. اهداف می توانند جهت حرکت و حتی فشار برای گام های پیشرفت شما در کوتاه مدت را به شما ارائه دهند ولی در نهایت این سیستم ها هستند که برای پیروزی شما طراحی شده اند. داشتن یک سیستم، اهمیت دارد ولی تعهد به ایجاد پیشرفت است که باعث بروز تفاوت ها خواهد شد.پی نوشت؛اشتباه برداشت نکنید هدف داشته باشید ولی متکی به نتیجه نباشید هدف مقصد رو برای ما مشخص میکنه و سیستم مسیر همراه با تحسین و لذت و شادی رو .بنابراین این دو به نوعی لازم و ملزوم هستند اما به نحوی که در نوشته براتون آوردم هدف رو مشخص کنید برنامه ریزی کنید.حالا وقتشه هدف رو تنها بگذارید و مسیر رو آغاز کنید. انسان بدون هدف مثل سفر بدون مقصده و لذت مسیر در سفر همون خود سیستمه.ترجمه و تلخیص: فرشاد سجادی منبع: http://jamesclear.com/goals-systems نرگس کابلی نرگس کابلی Fri, 24 Dec 2021 12:56:40 +0330 https://virgool.io/@n.kabolii/%D8%AA%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-gbzelxjnf3hc کی میدونه فردا قراره چی بشه؟ کی میدونه فردا چی در انتظارشه؟اگه دور و بر خودت رو خوب نگاه کنی دهها بهانه میتونی پیدا کنی برای اینکه خوشحال باشی و به خاطرشون خدا رو شکر کنی.آره میدونم مشکلات هم وجود دارند....اماتک تک ما آدمها کافیه یه دقیقه تمرکز کنیم از نعمت های خیلی زیادی برخوردایم که تا حالا اصلا دقت نکرده بودیم نعمت سلامتی،خانواده،دیدن،راه رفتن،نفس کشیدن،خندیدن و ...اینها معمولترین نعمتهایی هستن که همه ما ازش برخورداریم اما میدونی که خیلی های دیگه همینها رو هم ندارن کافیه از جلوی بیمارستانها رد بشی می بینی که همه این آدمها فقط به خاطر داشتن همین نعمتهای معمولی گرفتار بیمارستان شدن پس البته که معمولی نیستن و خیییییلی خییییلی ارزش دارند خیلی از ماها درگیر قرض و بدهی و وام و .... هستیم یکی کار نداره یکی خونه نداره یکی بچه دار نمیشه یکی با همسرش مشکل داره یکی ازدواج نکرده یکی دیگه درآمد کافی نداره خلاصه که هر کسی یه مشکلی داره به اعتقاد من همه اینها حل شدنی هستن کافیه بهانه ها رو کنار بزاریم و یا علی بگیم...پس باید تا زنده ایم زندگی کنیم و از اون لذت ببریم .من و تو حق طبیعی امون لذت بردنهدنیا چند صباحی بیش نیست چرا زمینه لذت بردن از زندگی رو فراهم نکنیم؟؟؟؟ کافیه تلاش کنی. به بهانه زنده بودن باید زندگی کنی باید تلاش کنی تا هیچی برات حسرت نباشه باید تلاش کنی تا 10 سال دیگه غصه امروز رو نخوری که ای کاش این کارو میکردم به اطرافیانم بیشتر میرسیدم بیشتر محبت میکردم بیشتر کنارشون بودم بیشتر باهاشون می خندیدم و خیلی حسرت های دیگه که فقط با کمی تلاش شدنی میشننفسم از جای گرم بلند نمیشه ولی اینو عمیقا درک کردم هیچ کاری نشد نداره حالا بعضی هاشون با کمی تلاش،بعضی ها با تلاش بیشتر بعضی هاشون با تلاش خیلی خیلی بیشتر ولی ارزشش رو داره که بعدها خودت رو سرزنش نکنی و حسرت به دل نمونی .خب البته به نسبت تلاش ارزشش هم فرق میکنه.لابد میگی دنیا دو روزه من که قرار نیست برا همیشه زنده باشم آخرش میمیرم پس برا چی خودم رو تو زحمت بندازم(البته این رو افسردگان می گویند)پاسخ خیلی ساده است; تا حالا مسافرت رفتی؟؟؟؟ چه سوالیه معلومه که رفتی...سفر که میری بی انگیزه و بی روحیه و بی انرژی میری و برمیگردی؟ البته که نه. کلی برنامه میریزی که بهت خوش بگذره کلی هم سوغاتی میگیری برا خودت و دیگران.زندگی هم همینه باید براش برنامه بریزیم از لحظه لحظه اون لذت ببریم دست آخر یه پس اندازهایی هم داشته باشیممنظورم از پس انداز فقط پول نیست البته که خیلی هم دوست داشتنیه، احساس خوب نسبت به خودت،احساس مفید بودن نسبت به دیگران،به خودت بدهکار نباشی ،تنها هنرت تو زندگی جمع کردن پول یا بهتر بگم مال دنیا نباشهپ.ن:تعریف مال دنیا: مال دنیا به مالی گفته میشود که برای خودت نیست و فقط مال دنیا خانومه و برا همیشه برا ایشون میمونه، بماند که بعضی ها چقدر برا دنیا خانوم تلاش میکنن چه کلاههایی که برنمیدارن و ... که الان از بحث ما خارجه القصه به قول حضرت علی علیه السلام :برای دنیایت چنان باش که گویی جاویدان خواهی ماند و برای آخرتت چنان باش که گویی فردا می میری.می بینید حضرت علی هم نظرشون بر اینه که از زندگی لذت ببریدتو پست بعدی میخوام بگم «وقتی میشه خوب بود چرا بد باشیم؟» نرگس کابلی نرگس کابلی Mon, 08 Nov 2021 23:12:15 +0330