https://virgool.io/feed/@najmeddini زندگی در سرزمین عجایب کلمات fa 2026-06-17 08:11:03 https://files.virgool.io/upload/users/11088/avatar/prrwQL.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@najmeddini https://virgool.io/@najmeddini/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D9%85%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%AF-%D9%87%D9%85-%D9%85%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D9%87-po4dmx6hhicm انتخاب تصویر از سایت gplusit.comامروز پستی از استاد شعبانعلی خوندم در مورد بلاگ نویسی در عصر هوش مصنوعی. از مزایا و معایبش گفت و تصمیم نهایی رو سپرده بود به مخاطب که من باشم! حدود ۵۰۰۰ کلمه توضیح داشت ولی من یه تلنگر ازش گرفتم - که البته تو متن نبود. شاید به این دلیل تو متن نبود که مختص خودم بود و خیلی‌های دیگه که مثل من هستن. منی که برای نوشتن‌ هم دارم از هوش مصنوعی کمک میگیرم.نوشتن بلاگ شخصی، کاملا به دور از هوش مصنوعی، به من کمک می‌کنه مغزم رو زنده نگه دارم تا زامبی نشه!من هرروز برای تولید محتوای مشتری (البته مشتری خودش سفارش محتوا با هوش مصنوعی داده!)، و حتی برای بازنویسی متن ایمیل و پیام به کارفرما و نوشتن پست‌های روزانه از هوش مصنوعی کمک می‌گیرم. این حجم استفاده از AI و البته در کنارش یادگیری و ریسرچ و آموزش دیدن و شخم زدن یوتیوب به من کمک کرده محتواهای خیلی خوبی با هوش مصنوعی تولید کنم که مشتری انگشت به دهان بمونه. ولی دارم تبدیل میشم به زامبی!خطری بدتر از جایگزینی هوش مصنوعی با شغلموناین هوش -به زودی- مافوق بشری جای خیلی از مشاغل رو میگره. جای خیلی از کارهای تکراری بیهوده‌ای که هرروز انجام میدیم هم میگیره. جای خیلی از هزینه‌های هنگفتی که برای توسعه‌ی محصول، مهارت و.... میکردیم هم میگیره...خیلی از آثارش مثبته، خیلی هم مثبته! چیزی که خطرناکه اینه که باهاش آگاهانه و با برنامه ریزی برخورد نکنیم.روی صحبتم با کسانی نیست که هنوز خیلی از AI استفاده نمیکنن. من دارم با صدای بلند به خودم میگم.تویی که از این لعنتی داری زیاد استفاده میکنی! مغزت رو داری نابود می‌کنی!فکرش رو بکن قبلا برای نوشتن یه متن پروموشن باید وقت می‌ذاشتم و فکر میکردم چطور محصولم رو با نیاز این مخاطب ربط بدم، از چه واژه‌هایی استفاده کنم که احساساتش رو بربیانگیزه که تصمیم به خرید بگیره. خلاقیت رو با هر مساله‌ای تمرین می‌کردم. با هر مساله‌ای عضلات مغزم رو تحت فشار می‌ذاشتم و مسیرهای عصبی جدید ایجاد می‌کردم و اونها رو تثبیت می‌کردم. اما الان فقط یه پرامپت می‌نویسم و منتظر خروجی میشینم.نه این خلاقیت نیست! نوشتن پرامپت تقویت خلاقیت نیست!!اینکه بدونی AI کارتو انجام میده مثل این میمونه که تو باشگاه، روی لمی تکیه بدی و به یکی از اون گولاخ‌ها بگی ۳ ست ۱۰ تایی سرشونه برو! و جالبتر اینکه دقت کنی که اگر کج و راست زد سرش داد بزنی بزنی نباید اینطوری بزنی، یه بار دیگه تلاش کن و این بار اونطوری بزن!واکسن زامبی نشدننسبت به اون آدمی که تو باشگاه لم بده و نه تنها ورزش نکنه، بلکه دستور هم بده و شاکی هم باشه از باقی ورزشکارها چه حسی دارید؟ شاید زامبی واژه‌ی مناسبی براش نباشه -فعلا- ولی اجازه بدید به این آدم‌ها بگم زامبی.بذارید یه خاطره بگم!من کلا آدم آرومی هستم، به ندرت پیش میاد صدای خودم رو روی کسی بلند کنم حتی در اوج عصبانیت. سال اول دانشگاه و زمان انتخاب واحد (در عصری که انتخاب واحد اینترنتی هنوز وجود نداشت!) چنان بی‌نظمی و شلوغی و هم‌همه بود که برای رسیدن صدا به صدا مجبور میشدم فریاد بزنم. یک بار اتفاقی فریادی که زدم باعث شد متصدی انتخاب واحد فکر کنه داره اوضاع از کنترل خارج میشه و کار من رو سریعتر انجام داد. گذشت و چند ماه بعد اتفاق مشابه دیگری افتاد و صدام رو سر یکی دیگه از مسئولین بالا بردم و کارم سریعتر انجام شد. کم کم به این نتیجه رسیدم که اینجا باید سر افراد داد بزنی تا کارت انجام بشه. و البته واقعا داشت جواب میداد! اما چندسالی که گذشت به خودم اومدم و دیدم که دیگه اون آدم آروم قدیم نیستم و پرخاشگر شدم، نه تو دانشگاهی که پرخاشگری چاره‌ی مشکل بود، بلکه در خانواده و جمع دوستانی که بحران زا میشد هم پرخاشگر شده بودم.همین اتفاق با ظهور خیلی از تکنولوژی‌ها و فیچرهای زندگی مدرن برامون رخ داد. اما داستان هوش مصنوعی کمی متفاوته! عرض میکنم چرا...شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشه که به خودتون اومدید دیدید روزی چند ساعت وقتتون توی اینستا داره تلف میشه! شاید اگر منبع درآمدتون نبوده -بعد از کلی کلنجار رفتن با خودتون- حذفش کردید و به زندگی برگشتید. هرچند که شاید خیلی دووم نیاورده باشه ولی حذف کردن میتونست مشکل رو تا حد مطلوبی حل کنه.ولی در مورد هوش مصنوعی اینطور نیست. این دیگه تفنن نیست! این یکی رو باید اتفاقا برید یاد بگیرید و ازش استفاده کنید. اگر استفاده نکنید [شاید] به زودی حذف خواهید شد.پس حالا باید چکار کرد؟شاید هنوز وقتش نرسیده باشه که به تحقیقات علمی اشاره کنیم چون مشکل جدی در مواجهه با هوش مصنوعی به طور فراگیر اتفاق نیفتاده تا دیتای کافی برای پژوهشگر وجود داشته باشه که آزمایش‌های مورد نیازش رو انجام بده و تازه بعدش یکی بیاد همه پژوهش‌های رو بررسی کنه و مرور ادبی بنویسه که بشه یه استناد استخون‌دار ارائه داد.اما همونطور که وقتی به مانیتور و حتی کتاب که اجسام نزدیک هستند، برای مدت طولانی نگاه می‌کنید، پزشک‌ها توضیه می‌کنند هر چند دقیقه یکبار برای چند ثانیه به دور دست نگاه کنید؛ و همونطور که برای سالمندان که فعالیت فکریشون کم میشه توصیه می‌کنن جدول حل کنن؛ و موارد مشابه دیگه...برای کسانی که برای نوشتن از هوش مصنوعی کمک می‌گیرن، یه تمرین خوب برای تقویت حافظه و جلوگیری از تحلیل رفتن عضلات مغز برای نوشتن میتونه بلاگ نویسی «شخصی» باشه!به چند دلیل...۱. فورس زمانی و کیفی نداری و میتونی با خیال راحت بدون ابزارهای مخرب به نوشتن بپردازی.۲. نگرانی از اشتباه بودن نداری، و حتی میتونی «آگاهانه» تجربیاتی که از کار با هوش مصنوعی در طول روز‌های قبل بدست آوردی اینجا هم پیاده می کنی.۳. به مرور دچار «اختلال» کمال‌گرایی نمیشی! چون هوش مصنوعی معمولا متن بدون نقص میده (نقص با اشتباه متفاوته) و ممکنه استفاده‌ی مکرر از امثال چت‌جی‌پی‌تی این اختلال رو در افراد ایجاد کنه که باید همه‌ی متن‌ها بی‌نقص باشن.۴. تعهد به انجام مستمر انتشار محتوا آسیب‌های ایجنت‌ها رو هم میتونه رفع کنه. با توجه به اینکه سال ۲۰۲۵ به نوعی سال ایجنت‌ها بوده و به زودی شاهد رونق بیشترشون خواهیم بود، این خطر وجود داره که با برداشته شدن دیسیپلین و انجام پیوسته‌ی برخی امرور و سپردنش به ایجنت‌ها و اسکجول کردنشون، این قسمت از مغز ما رو دچار ضعف و سستی کنه. متعهد شدن به نوشتن در بلاگ شخصی کمک می‌کنه تمرین دیسیپلین کنیم.۵. صبر کردن رو تمرین می‌کنیم! با اینکه در خیلی از خوزه ها همچنان باید صبر کنیم، ولی هوش مصنوعی با سریع کردن همه‌چی شاید استقامت ما رو کم کنه. انسان به عنوان انسان نیاز به صبر کردن داره. با بلاگ نویسی، استمرار و در نهایت دیدن ثمره‌شدوپامین لازم برای صبر در مغزمون ترشح میشه و ما رو برای مشکلات آینده حفظ می‌کنه.با این موارد میتونید خودتون رو در برابر تغییراتی که هوش مصنوعی ایجاد می‌کنه واکسینه کنید.حرف آخر و خداحافظاستاد شعبانعلی در همون مقاله‌ای که لینکش رو گذاشتم در مورد یکی از رفتارهای عصر بلاگفا و پرشین بلاگ اشاره کرده...«تبادل لینک»بلاگ نویسی و استمرار انگیزه می‌خواد و مشوق. چه چیزی مشوق‌تر از بقا و حفظ قدرت مغز و قوی موندن در عصر مبهم هوش مصنوعی! ولی اگر در مسیر این چالش، مشوق‌های بیشتری هم قرار بدیم ضرر نمیکنیم!پیشنهاد می‌کنم اگر شما هم بعد از خوندن مقاله‌ی استاد و احیانا خوندن این مطلب تصمیم گرفتید بلاگ شخصی خودتون رو با همین اهداف راه اندازی کنید، زیر همین پست آدرس بلاگتون رو بدید تا هم شما رو فالو کنم هم یه کامیونیتی شکل بدیم تبادل‌لینک‌طوری!من در این بلاگ، بیشتر در مورد دغدغه‌هام برای هوش مصنوعی می‌گم، چه مثبت و چه منفی. اگر دوست داشتی همراهم باش. و البته نقدت هر جا که باشه و هر جوری که باشه مشتاقانه منتظر شنیدن و خوندنش هستم.ارادت Najmeddini Najmeddini Fri, 22 Aug 2025 05:09:25 +0330 https://virgool.io/@najmeddini/%D8%A7%D9%BE%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%AA%D9%88%D9%85%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D9%88-%DA%A9%D9%81%D9%BE%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B5%D8%B1%D9%81%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%AA-dlzsjavohthl جلوه سنگ‌های تراشیده تراورتن و مرمر و گرانیت خیلی ها را به وجد می آورد. خصوصا اگر این سنگ ها در ورودی یک عمارت با شکوه با یک درب ورودی 2 متری خودنمایی کند. اما من تا قبل از اینکه با اپوکسی آشنا شوم خیلی از کفپوش‌ ها را با سنگ اشتباه می گرفتم. همیشه مخالف اپوکسی بودم تا زمانی که برای یکی از پروژه های ساختمانی مجبور به انتخاب بین سنگ و اپوکسی شدم، بله قیمت واقعا متفاوت بود!با دیدن تفاوت قیمت سنگ و اپوکسی، تحقیقات من برای انتخاب کفپوش ساختمان شروع شد و با کفپوش دیگری آشنا شدم به اسم بتومکس. بتومکس کفپوش نیست، بلکه کف بتنی زمخت سازه شما را تبدیل به سطحی لوکس میکند که در عین حال ویژگی های شگرفی هم دارد. در این نوشته قصد دارم نکاتی را به شما بگویم تا اگر مثل من بین سنگ و اپوکسی و بتومکس قرار گرفتید، زحمت تحقیقات میدانی به خودتان ندهید.ظاهری مشابه سنگ ( اپوکسی: ✔ بتومکس: ✔ )نمای سنگ همیشه رونق دارد. علاوه بر ظاهر، متریال سنگ آرمش بخش است و تاثیرات متافیزیکی دارد. هر رنگ طبیعی سنگ انرژی به خصوصی دارد که حضورش در محیط زندگی باعث توازن می شود، ولو به اندازه کم. و یکی دیگر از جلوه های سنگ، بازتاب نور از سطح صیقل خورده اش هست. این بازتاب به کاهش انرژی کمک میکند، و به روشن شدن فضا با کاهش نورهای مصنوعی که خود، موجب کاهش استرس می شود.طبیعتا اپوکسی از همه موارد فوق، فقط می تواند نمای سنگ را یدک بکشد و تا حدی بازتاب نور را. برای ایجاد این نما هم باید یک اپوکسی کار ماهر و باتجربه یک کفپوش اپوکسی با نمای سنگ برای شما خلق کند. ولی دیگر اثری از انرژی های خارق العاده نیست. شمایید و یک پلیمر زیر پایتان!اما بتومکس داستان متفاوتی دارد. بازتاب نور بتومکس درست مشابه بازتاب نور در سنگ است. البته شما می توانید بتومکس را به صورت مات اجرا کنید نه براق. علاوه بر این، حسی که از بتومکس بر روی پاهایتان بدست می آوید درست مشابه حس سنگ است. سطحی سخت، صیقل خورده، و از متریال تا حدی نزدیک به هم. اما در بتومکس تنوع ظاهری اپوکسی وجود ندارد. بتومکس از صیقل دادن و بهسازی بتن ایجاد می شود و بنابراین فقط چهار نوع طرح می توانید از بتومکس ببینید که بسته به عمق تراشیدن بتن این طرح ها متفاوت می شود.اما ظاهری که در بتومکس وجود دارد مشابه با برخی از انواع سنگ است نه یک ماده پلیمری.مثل سنگ مقاوم ( اپوکسی: ✔ بتومکس: ✔ )اینکه میگویند مثل سنگ مقاوم است فقط به درد استعاره میخورد! پیشنهاد میکنم اگر کفپوش سنگی زیر پایتان است هرگز با چکش به آن ضربه نزنید! البته مقاومت سنگ برای کاربردهای لطیف مثل ساختمان های مسکونی کاملا قابل قبول است ولی هیچ سوله صنعتی را با کفپوش سنگ نخواهید یافت. بتومکس مقاومت بسیار بالایی دارد. جنس پایه ی بتومکس، بتن است و بتومکس سطح بتن را با استفاده از مواد خاصی چند برابر مقاومتر می کند. حالا شما میتوانید به راحتی از بتومکس در هر صنعتی استفاده کنید. یک سوله لوکس با کاربری فوق العاده! نه ضربه، نه خراش، نه حتی مواد اسیدی نمی تواند بتومکس را از پا درآورد.اپوکسی هم مقاومت بالایی دارد. اما آسیب پذیری آن نسبت به ضربه، خراش و مواد اسیدی به مراتب پایینتر از بتومکس است. با اینحال می توان با اضفه کردن مواد مختلف به متریال اپوکسی، این آسیب پذیری را کمتر و قابل قبول کرد.اما یک نکته مهم دیگر اینکه، اگر کفپوش سنگی شما براثر ضربه و هر حادثه دیگری ترک خورد یا زخمی شد، با عرض پوزش باید آن را دور بیاندازید. ولی اپوکسی و بتومکس قابلیت ترمیم دارند. البته قابلیت ترمیم در بتومکس تاحدودی راحت تر است.پایدار و ابدی ( اپوکسی: ✘ بتومکس: ✔ )سنگ های تخت جمشید 2500 سال است که خودنمایی می کند و عظمتش هر بازدیدکننده ای را مجذوب می کند. هرچند کلنی سوءمدیریت ها دارد تخت جمشید را به خرابه ای درخور ترحم تبدیل می کند ولی چیزی از ارزش های سنگیش کم نمی شود.بتومکس و اپوکسی هیچکدام ابدی نیستند، ولی اپوکسی خیلی زودتر از آنچه فکر میکنید پیر می شود و از ریخت می افتد. بتومکس می تواند با نگهداری معمولی تا 50 سال، تقریبا با کیفیت روز اول برای شما کفپوشی کند. ولی اپوکسی، اگر از بهترین متریال ساخته شده باشد، و اگر به خوبی از آن مراقبت کنید 10 سال در کنار شما خواهد بود.قیمت ارزان تر از سنگ ( اپوکسی: ✔ بتومکس: ✔ )با اینکه تنوع قیمتی سنگ زیاد است ولی قیمت آن به مراتب بیشتر از اپوکسی و بتومکس است.با توجه به نوسان بالای قیمت، مقدار دقیق درج نمی کنم ولی مقایسه بین قیمت اپوکسی و بتومکس را حدودا اعلام می کنم.اپوکسی با بتوجه به متریال و مواد استفاده شده در آن، کیفیت متریال، و کیفیت اجرا نرخ متفاوتی دارد. نکته قابل توجه این است که هرچه کیفیت بیشتر باشد طول عمر و نیاز به تعمیر و نگهداری آن هم تغییر می کند.برعکس اپوکسی، بتومکس قیمت تقریبا ثابتی دارد. قیمت بتومکس نسبت به اپوکسی با کیفیت بالا، پایینتر است در حالی که طول عمر اپوکسی در این کیفیت تا 10 سال و طول عمر بتومکس تا 50 سال می باشد.قیمت بتومکس نسبت به اپوکسی با کیفیت متوسط، بالاتر است درحالی که طول عمر اپوکسی کمتر از 10 سال و طول عمر بتومکس تا 50 سال است.علاوه بر بتومکس، نوعی فرایند صیقل دادن بتن نیز در ایران انجام میشود که با اسم بتن پولیشی یا بتن صیقلی شناخته می شود. بتومکس عملا تکنولوژی جدیدتر نسبت به بتن پولیشی است که هم دستگاه آن بهینه شده و هم موادی که به بتن اضافه می شود کاملا تغییر کرده است. البته بعضی از بتن پولیشی کارها (تقریبا همشون) از گارد بتن استفاده نمیکنند که هیمن مساله مقاومت کفپوش را تحت تاثیر قرار میدهد. حالا بتومکس چی هست؟اگر هنوز درست متوجه نشدید بتومکس چیه، خیلی سادست، شما کافیه کف سالن یا ساختمانتان بتن باشد. شرکتهایی که خدمات بتومکس ارائه میدهند، با تجهیزاتشان لایه نازکی از بتن را برمیدارند و موادی به سطح تزریق میکنند که باعث افزایش مقاومت در برابر ضربه و سایش، نفوذناپذیری و افزایش عمر آن می شود. به عبارتی هر چه خود بتن بود، چند پله بیشتر تقویت می شود.نکته جالب دیگر این است که شما می توانید رنگدانه به بتن تزریق کنید و مانند تتو به صورت دائمی از رنگ و طرح روی بتن تا سال ها و بدون کاهش کیفیت لذت ببرید.اگر سوالی در مورد استفاده اپوکسی و بتومکس داشتید پایین همین مطلب کامنت کنید، حتما تا جایی که بلد باشم پاسخ می دهم. Najmeddini Najmeddini Mon, 20 Sep 2021 23:08:16 +0430 https://virgool.io/@najmeddini/%D8%AA%D8%B1%D8%A7%DA%98%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%82-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-lbjjee9moqdg دیگر برکسی پوشیده نیست این حجم از بی‌کفایتی در مدیران یک کشور. نه برق، نه آب، نه واکسن، نه هوا، نه تولید، نه… اما بگذارید به دور از شعار و حرف‌های کوچه بازاری، اوضاع برق کشور را بررسی دقیقتری بکنیم.تصویر سازی از نمیا بگلوچرا با تراژدی مواجهیم؟قبل از هرچیز شاید بپرسید چرا برق برایم مهم است؟ یک جواب دردناک دارد. ما بیست سال است که برای داشتن نیروگاه هسته‌ای در حال مذاکره و تحریم هستیم، بعد از بیست سال برجام را تصویب کردیم و به دو سال نکشید که برجام پاره شد و بزرگترین حجم تحریم برای داشتن نیروگاه هسته‌ای به ما تحمیل شد و ما باز اصرار به داشتن انرژی هسته ای داشتیم و به قول روحانی جنگ اقتصادی فقط و فقط به خاطر داشتن نیروگاه، بله نیروگاه هسته‌ای، به ما تحمیل شد.در این مدت پول ملی ۹۰درصد افت کرد، دارو وارد نشد و باعث آسیب جدی به مردم ایران شد. کسب و کارها به دلیل پایین آمدن قدرت خرید مردم نابود شد. و مشکلات دیگری که همه لمس کرده‌اند.همه این تلاش‌ها، همه این سختی‌ها، همه این هزینه‌ها فقط برای داشتن نیروگاهی بود که کاربردش فقط برق بود. و الان،بعد از گذشت یک سال از شیوع کرونا، در حالی که کمترین میزان واکسیناسیون در منطقه را داریم، در عین حال که تنها کشور تولید کننده واکسن در منطقه هستیم، و در حالی که بیمارستان‌های کشور مملو از بیماران بدحال است و کادر درمان به مرز فرسودگی رسیده‌اند، برق بیمارستان‌ها وقت وبی‌وقت قطع می‌شود. بدون برق، بیمار کرونایی هوایی برای تنفس ندارد. هر رله برقی که زیر بار کم برقی کشور قطع میشود جان مردم را می‌ستاند. و ما همچنان در حال مذاکره هستیم تا نیروگاه هسته‌ای را حفظ کنیم.اوج تراژدی اینجاست که ما جزء سه کشور پهناور با بیشترین تابش خورشیدیم. ما اولین کشور با بیشترین تابش خورشیدیم. دو کویر داریم با سطح تابش بالا. سطح وسیعی از کشور نه قابل زراعت هست نه قابل سکونت ولی تابش خورشبد داریم. میزان تابش خورشیدی در ایران بین ۱۸۰۰ تا ۲۲۰۰ کیلووات ساعت بر مترمربع در سال است که بالاتر از میزان میانگین جهانی است. و این در حالی است که به طور میانگین سالیانه بیش از ۲۸۰ روز آفتابی داریم، یعنی باران نمی بارد و فقط آفتاب می تابد (منبع).ما حتی شرکتی داریم که توان ساخت ۱۰۰۰ مگاوات پنل خورشیدی در سال را بدون ارزبری دارد (منبع). یعنی سالانه یک نیروگاه هسته ای بوشهر.و ما با درنظر گرفتن همه نوع نیروگاهی که کوچکترین استفاده ای از انرژی خورشیدی بکند کمتر از 20 نیروگاه خورشیدی با ظرفیت کمتر از 100 مگاوات داریم. ما برای داشتن دو نیروگاه هسته‌ای کشور را به خاک سیاه کشاندیم و الان از تامین همان برق هم عاجزیم در حالی که با کمتر از یک میلیونیوم هزینه‌ای که کردیم برق پاک در دسترس بود.آیا بدون انرژی هسته‌ای به دستاوردهای انرژی هسته‌ای می‌رسیدیم؟خب از حق نگذریم، کارکرد انرژی هسته‌ای فقط برق نیست و نبود. اما در ادامه به همه ابعاد این تکنولوژی می‌پردازم.تابوی تامین برق از انرژی هسته‌ایکاش بعد از این همه هزینه، درگیری، فلاکت، تربیت دانشمند، شهید هسته‌ای و نابودی مملکت، حداقل به برق می‌رسیدیم. نیروگاه بوشهر با هزینه ۵ یا ۱۱ میلیارد دلاری ساخته شد و ظرفیت آن ۷۵۰ مگاوات است. از سوی دیگر بزرگترین نیروگاه خورشیدی ایران با ظرفیت ۲۵۰ کیلووات با هزینه ۳۰۰هزار دلار در شیراز ساخته شد (منبع). یعنی نیروگاه بوشهر با ظرفیت ۳۰۰۰ برابر، هزینه ۳۰,۰۰۰ برابری داشته است. البته فقط هزینه ساخت.هزینه ساخت یک واحد تولید ۱۰۰ کیلوواتی حدودا ۷۰۰ میلیون تومان بود (منبع). یعنی می‌شد با ۵ هزار میلیارد تومان، یعنی به اندازه دوتا اختلاس بانک ملی که به کانادا رفت و آب از آب تکان نخورد، به اندازه نیروگاه بوشهر، برق خورشیدی پاک دریافت کرد.البته تنها جایگزین نیروگاه با سوخت فسیلی، نیروگاه هسته‌ای و خورشیدی نیست. انواع روش‌های تامین برق وجود دارد. بحث ما فقط بررسی هزینه-فرصت است. چه چیزی از دست دادیم تا چه چیزی بدست آوریم. اما مساله اصلا تامین یک نیاز اساسی نبود!آیا فقط انرژی هسته‌ای دانشمند دارد؟ بقیه علوم به خاطر جوری جنس است!در این مدت کم نشنیدیم که با تعطیلی این تکنولوژی دانشمندان ما بیکار می‌شوند، انگار بقیه متخصصین کشور با مدارک دکترا و… راننده تاکسی هستند نه بالعکس. میدانید از کربن، هیدروژن، و حتی زباله هم برق می‌یگرند؟ در همین دانشگاه‌هایی که یک ساختمان مختص انرژی هسته‌ای دارند، دانشکده شیمی آنها مملو از دانشمندانی است که اگر به آنها فرصت و ارزش داده شود آنها هم علوم دانشگاهی را به کف بازار می‌آورند.اصلا بگذارید از زاویه دیگری نگاه کنیم. کشوری که آفتاب بسیار دارد چرا نباید دانشمندانی داشته باشد که صنعت فتوولتاییک و خورشیدی را توسعه دهند. چرا ما نباید بزرگترین سازنده سلول‌های خورشیدی و تجهیزات انواع نیروگاه‌های خورشیدی باشیم؟ آیا ساختن لوله‌های عبور روغن داغ نیروگاه خورشیدی از شکافت هسته‌ای پیچیده‌تر است؟ یا متخصصین ایرانی در این زمینه لیاقت ندارند. شاید فقط دانشمندان هسته‌ای شایسته‌ی دانشمند بودن هستند.در مپنا و صبا نیرو پره‌های توربین نیروگاه‌های بادی تولید می‌شود. چرا شرکت های خصوصی در طول این سال ها نتوانستند توسعه یابند و برای نیروگاه بادی، آبی و… تامین تجهیزات کند؟ چرا ما در ساخت آلیاژهای برخی تجهیزات ناتوانیم؟ آیا ترکیب چند فلز با هم از شکافت هسته اورانیوم پیچیده‌تر است؟دانشمندان هسته‌ای سیبل پیشبرد اهداف دیگری هستند ولی دانشمند بودن جذاب تر از داشتن برچسب و انگ سیبل است!رادیوداروها نیاز به این تکنولوژی دارند. و ما در دارو مستقل شدیم!در سال‌های تحریم ترامپی، حتی انسولین هم جیره بندی شد. ویتامین نایاب شد، داروهای خاص که دیگر هیچ. حتی قبل از ظهور ترامپ، شرکت‌های داروساز ایرانی که تقریبا همه زیرمجموعه یک نهاد هستند، با تامین مواد اولیه چینی و هندی به درجه‌ای از کیفیت دارو رسیدند که دیگر حتی کسی جرات نمی‌کرد برای جراحی در بیمارستان بیهوش شود. حتی برای یک سرماخوردگی ساده مجبور بودیم قید چندرغاز تخفیف بیمه را بزنیم و داروی خارجی را با قیمت آزاد بگیریم تا افاقه کند.این است وضع داروسازی ما. انرژی هسته‌ای که بیست و چند سال است مردم را به خاطر تحریم‌های جهانی با هزارویک مشکل مواجه کرده چند قلم دارو برای ما می‌سازد؟ سالانه جان چند نفر را نجات می‌دهد؟البته برای ساخت رادیودارو هیچ وقت تا این حد تحریم نمی‌شدیم. اما آیا نمیشد در کنار صدها دارویی که وارد میشود، این دارو ها نیز وارد شود؟شاید پای یک بمب در میان است!قبل از اینکه به مساله سلاح هسته‌ای بپردازم تکلیف چند چیز را باید روشن کرد. بدون شک امنیت بسیار حیاتی است. و امنیت مثل کوه یخی است که فقط سر آن دیده می‌شود ولی بدون حجم انبوهی که زیر آب است، یخی درکار نخواهد بود. و آن حجم انبوه قابل جار زدن نیست. و از حق نگذریم که درجه‌ای از امنیت در کشور وجود دارد و این مزیتی است که باید باشد! یعنی اگر قرار بود امنیت هم نمیداشتیم دیگر چه چیزی داشتیم؟!آیا امنیت فقط با داشتن سلاح بدست می‌آید؟ بی شک داشتن سلاح یک مزیت است ولی ظاهرا اصل را ول کرده‌ایم و جانمان را داریم فدای فرع می‌کنیم. یا بهتر بگویم جان ملت را فدای فرع مورد نظرشان می‌کنند چون مسئولین خودشان با حقوق فوق تصور ما و محافظ و تامین همه جوره زندگی چیزی را احتمالا فدا نکرده‌اند. فرزندان برخی هم که در کشورهای امن دنیا در حال زندگی هستند و رفاه کامل وجود دارد.بیایید یک مثال را بررسی کنیم. فرض کنید یکی از دشمنان ما، امریکا یا اسراییل یا ناتو یا حتی عربستان بخواهد یک بمب اتم به یکی از کشورهای خاورمیانه بیندازد. خاورمیانه‌ای که چندهزار میلیارد دلار سلاح در آن ذخیره شده‌است. کشور مقصد چه کشوری خواهد بود. این بمب قطعا خسارت شدیدی وارد میکند و قدرت پاسخگویی را به نوعی صلب خواهد کرد. همانطور که در جنگ جهانی دوم باعث پایان مرگبارترین جنگ تاریخ شد. این بمب تمام زیرساخت‌ها را نابود میکند.آیا این بمب در امارات فرود خواهد آمد؟ کشوری که با ایجاد زیرساخت توانسته چندصد میلیارد دلار سرمایه کشورهای مختلف از جمله آمریکا، انگلیس، سوییس، عربستان، استرالیا، فرانسه، ژاپن، هلند، کویت و… را جذب کند. صدها برند در امارات نمایندگی دارند، هزاران توریست از کشورهای مختلف دنیا در بیش از 500 هتل امارات سکونت دارند، آسمان امارات مملو از هواپیماهای کشورهای مختلف است که مردم آن کشورها را جابجا میکند، و تجارت مشترک بین دنیا برقرار کرده است. از سوی دیگرهم امارات با سرمایه گذاری در کشورهای مختلف روابط اقتصادی و سیاسی و اجتماعی خود را بسط داده و برای خود برندی لوکس ساخته است. به عبارتی امارات در حال ارزش آفرینی برای دنیاست.کشور امارات متحده عربیچرا باید این بمب در امارات فرود آید. اگر این بمبِ فرضا امریکایی به امارات اصابت کند چند کشور علیه امریکا شکایت خواهند کرد؟ شکایتی که به سبب کشتار مردم آن کشورها بوده، به خاطر به خطر انداختن سرمایه گذاری آنها بوده. هر کشوری به دلیل مالیاتی که از کمپانی ها می گیرد از آنها حمایت میکند. پس حامی شعبه های این کمپانی در کشورهای دیگر نیز هست. سیاست خارجی و اقتصاد و امنیت در هم تنیده است.حال فرض کنید این آمریکای جهانخوار بخواهد این بمب را در ایران بیاندازد. نه توریستی هست، نه سرمایه گذاری، نه برندی، نه هواپیمایی، نه تجارتی، نه حتی سفارتی! هیچ ارزشی هم برای هیچ کشوری نساخته ایم. حتی شاید مردم خیلی از کشورها اسم ایران را هم نشناسند. لابی کردن برای حمله به ایران یکی از ساده ترین کارهاست. اصلا بیایید صادق باشیم اگر یک بمب اتم به تهران که نه به کرمانشاه اصابت کند با چند موشک شهاب و سجیل می توانیم خسارت آن را جبران کنیم؟ اصلا این بمب را به کجابزنیم؟ امریکا در تمام کشورهای اطراف ما پایگاه دارد، ما حتی نمی توانیم از پایگاه خودمان در عراق حمایت کنیم و هربار که موشکی از سوی اسرائیل و حتی امریکا به آن اصابت میکند و هزینه جانی و مالی به نیروهایمان وارد می شود مجبوریم فقط سکوت کنیم. این چه قدرت بازدارندگی ای است؟حتی در تنها مورد پاسخگویی، که به خاطر قتل فجیع سردار سلیمانی توسط امریکا و دستور مستقیم ترامپ و با نقض حاکمیت کشور عراق صورت گرفت، 147 ایرانی کشته شد بدون اینکه خون از دماغ یک امریکایی بیاید.پس امنیت اصلا ربطی به انرژی هسته ای، داشتن سلاح و موشک، و حتی داشتن بمب هسته ای ندارد. امنیت از چیزی می آید که در طول چهل سال آن را نابود کردیم و تیر آخر را هم در سال 98 و 1400 شورای نگهبان زد و جمهوریت را هم به طور کامل از بین برد. و الان امنیت از جیب مردم تامین می‌شود.مشکل لعنتی پس کجاست؟بگذارید داستانی تعریف کنم. ساندرا پیچای مدیرعامل گوگل می‌گوید در رستورانی، یک "سوسک" ناگهان از جایی پر میزند و بر روی یک خانم می نشیند. آن خانم از روی ترس شروع به فریاد میکند. وحشت زده بلند میشود و سعی ‌میکند با پریدن و تکان دادن دست هایش، "سوسک" را از خود دور کند. واکنش او مُسری بوده و افراد دیگری هم که سر همان میز بودند وحشت زده میشوند. بالاخره آن خانم موفق می شود، سوسک را از خود دور کند. "سوسک" پر میزند و روی خانم دیگری در نزدیکی او می نشیند. این بار نوبت او و افراد نزدیکش میشود که همان حرکت ها را تکرار کنند!"پیشخدمت" به سمت آنها می‌دود تا کمک کند. در اثر واکنش های خانم دوم، این بار "سوسک" پر میزند و روی"پیشخدمت" می نشیند. پیشخدمت محکم می ایستد و به رفتار سوسک بر روی لباسش نگاه میکند. در زمانی مطمئن "سوسک"را با انگشتانش میگیرد و به خارج رستوران پرت میکند …ساندرا میگوید در حالی‌که قهوه‌ام را مزه مزه میکردم، شاهد این جریانات بودم و ذهنم درگیر این موضوع شد. آیا "سوسک" باعث این رفتارِ "هیستریک" شده بود؟ اگر اینطور بود، چرا "پیشخدمت" دچاراین رفتار نشد؟ چرا او تقریباً به شکل ایده آلی این مسئله را حل کرد، بدون اینکه آشفتگی ایجاد کند؟ این "سوسک" نبود که باعث این ناآرامی و ناراحتی خانم ها شده بود، بلکه عدم توانایی افراد در برخورد با "سوسک" موجب ناراحتیشان شده بود. و در آخر تیجه گرفت در مواجهه با مشکلات نباید " واکنش" نشان داد، بلکه باید "پاسخ" داد!آن خانم‌ها به اتفاق رخ داده "واکنش نشان دادند، در حالیکه "پیشخدمت"، "پاسخ" داد. ”واکنش" ها همیشه غریزی هستند در حالی‌که "پاسخ" ها همراه با تفکرند!این همان مشکل مسئولین ماست. میخواهند نیروگاه هسته ای راه بیندازند، جامعه جهانی می گوید نه، و واکنش ها شروع می شود. واکنش غریزی به اینکه اگر چیزی مال توست پس کسی حق ندارد آن را بگیرد. یک سوال. ما انرژی هسته ای را ندادیم ولی با نابود کردن امنیت اقتصادی باعث فرار سرمایه گذاران شدیم. با پذیرش تحریم ها باعث ترک برندهایی شدیم که حاضر بودند ریسک های ایران را بپذیرند. با دشمنی با امریکا همه را برسر دوراهی ایران یا امریکا قرار دادیم. با سوء مدیریت و کج فهمی و اعمال قوانین سلیقه‌ای صنعت توریسم را نابود کردیم. و در آخر با برجام انرژی هسته ای را هم تعطیل کردیم و سه سال است که نه انرژی هسته ای داریم نه هیچکدام از موارد دیگر!مشکل اصلی در این است که مسئولین ما در طول همه این سال ها فقط واکنش نشان داده‌اند و هیچ عقلانیتی برای رفع مشکلات اصلی نداشتند.هرجایی که به دلیل ضعف، فساد، دزدی، سوء مدیریت، بی سوادی، رشوه و… مشکلی پیش آمد آن را به گردن عامل دیگری انداختند و نتیجه آن، این شد:برق نداریمآب نداریمسرمایه های کهن ما، طبیعت ما، جنگل های ما، تخت جمشید ما، همه در حال نابودی استدانشمندان ما درحال فرارندسرمایه گذاران ما در حال فرارندکارآفرینان ما در حال فرارندارزش پول ملی ما نابود شده و در آینده نزدیک بیشتر و بیشتر نابود خواهدشدعزتی در هیچ کجای دنیا نداریمتمام مردم ناراضی اندحتی حزبی هم دیگر نداریم و همه کشور یکدست شد درست مثل رستاخیزولیما جزء معدود کشورهایی هستیم که تولید واکسن داریم، آری چند نوع واکسن تولید میکنیم ولی کمتر از 2درصد کشور را واکسن زده ایم و هنوز خبری از واکسن داخلی نیست درحالی که موج پنجم کرونا را تجربه می کنیم. حتی مسئولین نمی توانند با مردم در این زمینه صادق باشند. یک روز می گویند از خرداد واکسیناسیون با برکت شروع می شود، روز دیگر تیرد، مرداد و حالا شهریور. و این جان ماست که میرود، یعنی تنها چیزی که برایمان مانده. Najmeddini Najmeddini Tue, 06 Jul 2021 12:22:59 +0430 https://virgool.io/IndustryMag/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%81%D9%BE%D9%88%D8%B4-%D8%A7%D9%BE%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%BE%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7-hdbmnf8r3ndk یکی از اساسی‌ترین تصمیمات در معماری، انتخاب کفپوش مناسب است. معمولا به‌علت وجود گزینه‌های متفاوت، خریداران دچار سردرگمی می‌شوند و نمی‌توانند کفپوش مورد علاقه خود را انتخاب کنند. اما برای جلوگیری از این موقعیت باید حتما قبل از اقدام به‌ هرکاری با بهترین گزینه‌های در دسترس تحقیق کنید!در این مطلب می‌خواهم شما را با بهترین گزینه‌ برای کفپوش آشنا کنم. اگر اطلاعات کافی درمورد کفپوش اپوکسی و شرکت‌های مجری آن در داخل ایران ندارید، ادامه این مطلب را از دست ندهید.چه کفپوشی انتخاب کنیم؟کفپوش تاثیر مستقیمی در تعیین کردن حس و حال فضای اطراف خود دارد، درنتیجه، لازم است که ظاهر زیبایی داشته باشد. از طرف دیگر، استفاده از کفپوشی که ماندگاری بالایی ندارد به‌معنای هدر دادن وقت و سرمایه است، چون باید در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر تعویض یا بازسازی شود.بنابراین، نباید انتخاب نوع کفپوش را دست کم بگیرید! گزینه‌های زیادی در بازار موجود است که هرکدام مزایا و معایب خودشان را دارند. در میان آنها، کفپوش اپوکسی یکی از محبوب ترین‌هاست.یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های این ماده قابلیت طراحی سه‌بعدی و دوبعدی آن است که در چند سال اخیر رواج پیدا کرده و طراحی‌های شگفت‌انگیزی از آن ساخته شده است. درهر صورت این نوع کفپوش‌ها برای طراحی‌های معمولی هم بهترین انتخاب به‌حساب می‌آیند.کفپوش اپوکسی ساختاری پلیمری دارد که برروی سطوح صاف مانند بتن یا موزائیک اجرا می‌شود. این ساختار سطحی صاف، یکپارچه و بسیار زیبا و براق ایجاد می‌کند که نیاز به هیچ مراقبت و نگهداری خاصی ندارد،‌ چراکه شستشوی آن بسیار آسان است و مقاومت بالایی دربرابر نفوذ آب، ‌نفت و اسید دارد.کفپوش اپوکسی تزیینی این کفپوش‌ها بسیار مستحکم هستند به‌گونه‌ای که می‌توانند حدود 5 تا 6 تن وزن را بدون آسیب دیدگی تحمل کنند!معایب کفپوش اپوکسیکفپوش اپوکسی با وجود همه مزایا و محبوبیتی که دارد بی نقص نیست. یکی از مهم‌ترین معایب اپوکسی انعطاف ناپذیری آن است. این ویژگی باعث می‌شود که نتوان از آن در فضاهایی که خطر ضربه وجود دارد استفاده کرد.از آنجایی که مواد اولیه این کفپوش قیمت بالایی دارند، هزینه اجرای آن در هر مترمربع نسبت به گزینه‌های دیگر گران‌تر است.استفاده از این گزینه در فضاهای باز که در معرض مداوم نور خورشید هستند پیشنهاد نمی‌شود. این ماده مقاومت بسیار ضعیفی دربرابر اشعه فرابنفش دارد و در مواجهه با آن ظاهر زیبای خود را از دست می‌دهد. البته اگر این شرایط در طولانی مدت به‌وجود بیاید منجربه از بین رفتن اپوکسی نیز می‌شود.همچنین، این سطوح نباید در طولانی مدت با مواد شیمیایی و اسیدی در تماس باشند. البته مواجهه با این مواد درصورتی که به‌سرعت تمیز شوند مشکلی ندارد، ولی در طولانی مدت خسارت ایجاد می‌کنند.همانطور که گفتیم، این کفپوش دربرابر آب مقاومت بالایی دارد، اما زمانی‌که مقداری آب برروی آن ریخته شود، سطح بسیار لغزنده‌ای ایجاد می‌کند که ممکن است دردسرساز باشد. بنابراین، درصورت ریخته شدن آب برروی این سطوح، لازم است که به‌سرعت تمیز شوند.اما مسئله اصلی این است که آیا گزینه بهتری وجود دارد یا نه؟‌ آیا کفپوشی هست که تمام ویژگی‌های مثبت اپوکسی را داشته باشد اما از معایبش به‌دور باشد؟جالب است بدانید که جواب این سوال مثبت است! تکنولوژی بتومکس یکی از جدیدترین روش‌های بهسازی و پوشش‌دهی سطوح شناخته شده که برای اجرای آن هیچ نیازی به زیرکاری ندارید، چون روی بتن معمولی اجرا می‌شود.نکته مهم درمورد این تکنولوژی آن است که نه‌تنها تمام مزایای اپوکسی را دارا است، بلکه ویژگی‌های مثبت بیشتری هم دارد!مانند کفپوش اپوکسی، این پوشش، سطحی یکپارچه ایجاد می‌کند و ماندگاری بسیار بالایی دارد، اما برخلاف آن عایق مناسبی دربرابر آب،‌ روغن و اسید به‌حساب می‌آید و حتی در برابر ضربه و سایش نیز مقاوم است. همچنین، اعمال این پوشش بسیار به‌صرفه است چون باوجود مزایای بیشتر، عمر طولانی‌تر، هزینه کمتری نسبت به کفپوش اپوکسی مرغوب دارد.کاربردهای کفپوش اپوکسیمزایای کفپوش‌های اپوکسی باعث شده که این مواد با استقبال خوبی روبه‌رو شوند. از طرف دیگر، کاربرد این کفپوش‌ها بسیار متنوع است به‌طوریکه در بیشتر محیط‌ها قابل استفاده هستند. از منازل شخصی گرفته تا کارخانجات، فضاهای عمومی و... . چند مورد از رایج‌ترین کاربردهای آن شامل موارد زیر است:سالن‌های ورزشیبیمارستان‌ها، درمانگاه‌هاپارکینگ‌هاکف استخرفرودگاه‌هاکف مراکز اداری و تجاریصنایع مختلف (داروسازی، خودروسازی، مواد شوینده، مواد غذایی، پتروشیمی و...)کف حمامکف اتاق خوابگرچه استفاده از این کفپوش‌ها، مخصوصا انواع سه بعدی آنها، در منازل شخصی بسیار رایج شده است اما نمی‌توان گفت که بهترین گزینه برای این محیط‌ها هستند.باتوجه به معایبی که بیان کردیم، بهتر است که از کفپوش‌های اپوکسی در منازل استفاده نشود. برای مثال، خطر ضربه در محیط خانه زیاد است که این موضوع ریسک استفاده از اپوکسی را بالا می‌برد.بهترین شرکت های مجری کفپوش اپوکسیهرچقدر هم که کفپوش اپوکسی انتخاب مناسبی باشد، برای دریافت نتیجه مطلوب باید در انتخاب مجری آن دقت داشته باشیم تا اجرای کفپوش اپوکسی به بهترین شکل انجام شود.کوچک‌ترین غفلت در اجرای این کفپوش باعث ایجاد تخلخل در سطح آن می‌شود، بنابراین بهتر است که به متخصصان این کار روی بیاوریم. در ادامه چند تا از بهترین شرکت‌های مجری کفپوش اپوکسی را معرفی می‌کنیم.1. شرکت نگین پوشششرکت نگین پوشش یکی از بهترین شرکت‌ها در داخل ایران است که در زمینه اجرای کفپوش‌های اپوکسی ویلی یورتان (کفسازی صنعتی) فعالیت می‌کند و سابقه‌ای درخشان و طولانی دارد. رزومه این شرکت شامل 20 سال فعالیت در زمینه کفسازی صنعتی و ساختمانی است.بهترین نمونه‌های کفسازی این شرکت شامل مجتمع تجاری کوروش،‌ شرکت پرشیا خودرو،‌ فدراسیون دوچرخه سواری، اطلس مال و ایران مال می‌شوند.2. کفپوش صنعت آریاکفپوش صنعت آریا به‌عنوان مجری تخصصی رزین و اپوکسی درسراسر کشور فعالیت می‌کند. تیم مجرب این شرکت که شامل کارشناسان فنی است براساس نیاز مشتری و شرایط پروژه بهترین کفسازی را ارائه می‌دهند.همچنین، کفپوش صنعت آریا برای تمامی پروژه های اپوکسی و پلی یورتان خود ضمانت و همچنین گارانتی 2 ساله به همراه 10 سال خدمات پس از فروش درنظر گرفته است.3. شرکت اکسیر صنعت ایستاگروه اکسیر صنعت ایستا با 25 سال سابقه حرفه‌ای، خدمات و محصولات تخصصی را در صنایع مورد نیاز مانند کفپوش اپوکسی ارائه می‌دهد. نکته مهم درمورد این شرکت همکاری آن با شرکت‌های معتبر خارجی و داخلی است که به ارزش کار آن اضافه می‌کند.این شرکت مورد تایید استانداردهای جهانی و وزارت بهداشت است و دپارتمان‌های نمایندگان خارجی و ایرانی، دپارتمان مجریان و دپارتمان مارکتینگ را دارا است. خدمات و محصولات این شرکت را می‌توانید در سرتاسر کشور دریافت کنید.4. شرکت آترون آریاشرکت آترون آریا از سال 1384 درزمینه تولید رنگ اپوکسی و اجرای آن فعالیت دارد. این شرکت تاییده مراجع علمی و صنعتی داخلی مانند پژوهشگاه صنعت نفت و پژوهشگاه پلیمر ایران را دریافت کرده و همچنین ‎عناوین شرکت منتخب در صنعت ساختمان و شرکت برگزیده در صنایع شیمیایی را دارد.کادر این شرکت شامل افراد متخصص و مجرب است که از دانش به‌روز شده در این زمینه بهره‌مند هستند و همواره برای ارائه بهترین خدمات و محصولات در داخل یا خارج از کشور تلاش می‌کنند.5. شرکت آذر ملات کاسپینشرکت آذر ملات کاسپین مجری تخصصی بتن‌ و کفپوش‌های اپوکسی در تمام نقاط کشور است. این شرکت بااستفاده از به‌روزترین دستگاه‌های روز دنیا و به‌کمک کادر مجربی که دارد، انواع‌ خدمات کفسازی را، مخصوصا در متراژهای بزرگ، ارائه می‌دهد.از ویژگی‌های مهم این شرکت می‌توان به ضمانت طول عمر پروژه‌ها، پشتیبانی فوق‌العاده و سابقه طولانی 20 ساله آن اشاره کرد.6. ساینا شیمی پلیمرساینا شیمی پلیمر با بیش از 26 سال سابقه خدمات مربوط به مشاوره، تولید و اجرای کفپوش‌های اپوکسی را ارائه می‌دهد. این شرکت برای پروژه‌های خود تا 55 سال خدمات پس از فروش درنظر گرفته است. کیفیت کار ساینا شیمی باعث شده که از سوی مشتریانش گواهینامه‌های بسیاری جهت اعلام رضایت کار دریافت کند.7. شرکت مهندسی رسپادشرکت مهندسی رسپاد بسپار آریا توسط گروهی از فارغ‌التحصیلان مهندسی پلیمر از دانشگاه امیرکبیر تاسیس شده است. هدف از تاسیس این شرکت،‌ سامان‌دهی روش‌های سنتی در تولید و اجرای صنعت رنگ ایران بوده که با استفاده از جدیدترین فناوری‌های روز پوشش‌های مختلف ازجمله اپوکسی را با بهترین کیفیت ارائه می‌دهد.8. شرکت مهندسی ثمینشرکت مهندسی بسترسازان توسعه ثمین به‌عنوان یکی از پیمانکاران اصلی با بیش از 10 سال سابقه در زمینه بسترهای معماری داخلی و بیرونی از جمله کفپوش اپوکسی فعالیت می‌کند.خدمات این شرکت براساس استاندارد ISO است و همواره سعی دارد که با افزایش کیفیت محصولات و خدمات خود رضایت مشتریانش را جلب کند.9. شرکت پارس الیسشرکت پارس الیس در سال 1383 تاسیس شده و که بااستفاده از مجهزترین دستگاه‌های روز دنیا و به‌کمک ماهرترین مهندسین و گروه‌های اجرایی کاردیده خدمات متفاوت در زمینه کفسازی ارائه می‌دهد.این شرکت در 16 سال سابقه خود بالغ بر یک میلیون متر مربع پروژه اجرا کرده است که همگی بر ارائه کیفیتی مناسب و جلب رضایت مشتری متمرکز بوده‌اند.10. آراسته پوشش مهیاگروه صنعتی آراسته پوشش مهیا (آرپوم) با تکیه بر قابلیت‎های فنی منحصر به فرد خود و با بهره‌گیری از نیروی‌های انسانی متخصص خدمات و محصولاتی با بالاترین کیفیت ارائه می‌دهد. خدمات پشتیانی این شرکت شامل مشاوره، پشتیبانی اولیه، پشتیانی فنی پیشرفته و اجرایی می‌شوند.11. شرکت اکسیرورشرکت فنی و مهندسی اکسیرور توسط جمعی از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و تهران تاسیس شده که خدمات تولید و اجرای کفپوش اپوکسی ارائه می‌دهد.این شرکت توانسته با استفاده از مواد اولیه باکیفیت و اجرای تخصصی پروژه‌های مهم در سراسر کشور، اعتماد مشتریانش را به‌دست آورد. مشتری‌مداری و دقت در اجرا شعار شرکت اکسیلرور است.12. شرکت فیروزه فام پارسشرکت مهندسی رنگ و پوشش فیروزه فام پارس، سازمانی صنعتی-تحقیقاتی است که در حوزه تولید، اجرا و مهندسی و مشاوره انواع سیستم‌های رنگ، پوشش و کفپوش از جمله کفپوش اپوکسی فعالیت می‌کند.تیم این شرکت مهندسی، شامل متخصصانی مجربی است که همواره کیفیت مواد اولیه به‌کار رفته را مورد بررسی قرار می‌دهند و با استفاده از جدیدترین تکنولوژی‌ها، برای ارائه خدماتی باکیفیت تلاش می‌کنند.جمع‌بندیگزینه‌های زیادی برای انتخاب کفپوش وجود دارد که هیچکدام از آنها بدون عیب نیستند، اما کفپوش اپوکسی گزینه‌ای است که می‌توان به‌خاطر مزایای مختلفی که دارد، از معایبش چشم‌پوشی کرد. البته بهترین نتیجه زمانی حاصل می‌شود که اجرای این کار را به‌دست مجریان متخصص در این حوزه بسپارید.اگر تجربه کفپوش اپوکسی دارید، لطفا تجربه خود را کامنت کنید تا به دیگران در انتخاب بهترین مجری این پوشش زیبا کمک کنید. Najmeddini Najmeddini Sun, 21 Feb 2021 13:14:34 +0330 https://virgool.io/IndustryMag/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AC-%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DA%A9%D9%88%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%84%D8%AC%D9%86-%D9%85%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D8%AF-hrxfq2rrccph بیت کوین در اوج خود است، همه آلت کوین ها را به زیر کشیده و در حال یکه تازی است. هرچند که سختی شبکه بیت کوین هم به بالاترین حد خود رسیده، ولی استخراج آن از رونق نیفتاده است. اتریوم پا‌به‌پای بیت‌کوین پیش می‌رود ولی هنوز سختی شبکه پایینی دارد. چین همچنان ماینر تولید می‌کند و مردم دنیا به خرید و فروش و ماین بیت‌کوین مشغولند. اما همه چیز زیبا نیست! هر ماینر به صورت بی‌وقفه کار می کند، دائما در حال خنک کاری است و هر لحظه بیشتر و بیشتر آلوده می‌شود. همین کثیفی دائمی باعث کم شدن کارایی و خرابی‌های گاه و بیگاه می‌شود. هرلحظه خاموشی ماینر برای مالک آن هزینه است پس باید سریعترین و کارامدترین راه تمیز کردن ماینر را به کار ببرید تا هرچه سریعتر به چرخه استخراج برگردد.در این مقاله سریعترین روش که الودگی را به طور کامل حذف می کند معرفی شده است. آن را از دست ندهید.فناوری التراسونیک در خدمت صنعت استخراج ارز دیجیتالامروزه فناوری التراسونیک به طور گسترده‌ای برای تمیز کردن محصولات الکترونیکی کارایی دارند. از آنجایی‌که تمیز کردن قطعات الکترونیکی از جمله بردها و کویل و سایر جزییات دستگاه‌های الکترونیکی که لحیم‌کاری‌های ریز و حساس دارند کار سخت و حساسی است، دستگاه شستشوی التراسونیک می‌تواند گزینه مناسبی برای این نوع نظافت‌ها باشد.مهم‌ترین فوایدی که می‌توان برای تمیزکننده التراسونیک ذکر کرد عبارتند از:زمان کمتری برای تمیز کردن قطعات نیاز دارد و در همین زمان کم بیشترین کارایی را خواهد داشت.در روش شستشو توسط التراسونیک، امکان دسترسی به شکاف‌های کوچک و مناطق غیر قابل دسترسی بیشتر است به همین دلیل این روش مناسب برای قطعات ریز و با جزییات زیاد هستند.علاوه بر این انرژی کاویتاسیون در محلول‌های مبتنی بر آب اثر گذاری بیشتری نسبت به سایر حلال‌های آلی دارد.با انتخاب فرکانس مناسب و استفاده اصولی از این روش، بخش‌های حساس اجزاء الکترونیکی آسیب نمی‌بینند. به دلیل کاهش میزان سایش و اصطکاک کاهش، طول عمر اجزای تمیز شده با روش التراسونیک افزایش می‌یابد.در دستگاه شستشوی التراسونیک از آب و مواد شوینده مخصوص استفاده می‌شود که غیر سمی، غیر قابل اشتعال و سازگار با محیط زیست هستند.تنها عاملی که می‌تواند به قطعات الکترونیکی آسیب بزند دمای بالا است. به همین دلیل دمای دستگاه باید کنترل شود.دستگاه تمیزکننده التراسونیک چیست؟تمیز‌کننده التراسونیک یا حمام التراسونیک دستگاهی است که می‌تواند با استفاده از امواج فراصوت تمام گرد و خاک و کثیفی چسبیده به سطوح را از بین می‌برد.استفاده از دستگاه التراسونیک بعد از جنگ جهانی اول آغاز شد، اما به دلیل ضعیف بودن فناوری ساخت این دستگاه‌ها، از ویژگی حمام آلتراسونیک استفاده زیادی نشد. از دهه ۱۹۶۰، همه چیز تغییر کرد و دستگاه‌های تمیز‌کننده التراسونیک تجاری وارد بازار شدند. در این دوره کارایی حمام التراسونیک افزایش یافت و دستگاه‌های کارآمدتر و قوی‌تر تولید شدند.فرایند انفجار میکرو حباب‌ها در نزدیکی سطححمام التراسونیک، دستگاهی است که سریع و کامل آلودگی‌ها، میکروب‌ها و هر نوع آلاینده‌ای را از روی سطح پاک می‌کند. با قرار دادن وسیله‌ای که می‌خواهید بشویید در حمام التراسونیک، در کمتر از چند ثانیه لایه کثیفی، گرد و خاک، چربی و هرچیزی که روی سطح چسبیده است به سرعت کنده می‌شود. البته حلال‌هایی که در داخل حمام التراسونیک استفاده می‌شود، به این فرایند کمک می‌کند.حمام التراسونیک چطور کار می‌کند؟حمام التراسونیک استخری پر از آب یا مواد شوینده است که از کف یا دیواره‌های آن امواج فراصوت آزاد می‌شود.نوسان سریع امواج صوتی درون مخزن آب باعث ایجاد موج‌های کوچک و در نتیجه حباب‌های میکروسکوپی می‌شود. این حباب‌ها تا اندازه‌ی خاصی بزرگ می‌شوند و بعد بر اثر یک انفجار میکروسکپی از بین می‌روند.به این انفجارهای کوچک کاویتاسیون می‌گویند. قدرت این انفجارها برای از بین بردن یا کندن کوچک‌ترین ذره‌ها از سطوح کافی است.دستگاه حمام التراسونیککاویتاسیون تاثیر تمیز‌کنندگی شگفت‌انگیزی دارد. حباب‌های تولید شده بر اثر کاویتاسیون مانند برس‌های شستشوی میکروسکوپی هر سطحی را تمیز می‌کنند. حتی آلاینده‌هایی محکم چسبیده به سطوح یا پنهان شده در شکاف‌ها ریز به راحتی از بین می‌روند.در این روش پاک‌سازی، آلودگی‌ها حتی بدون وجود مواد شیمیایی تمیز‌کننده، زدوده می‌شوند.قدرت تمیزکنندگی دستگاه شستشوی التراسونیک بستگی به قدرت امواج تولید شده بستگی دارد. در بدترین حالت، تمیزکنندگی بیشتر از ۲۰ دقیقه طول نمی‌کشد.هر چه قدرت دستگاه تمیز‌کننده التراسونیک بیشتر شود، تعداد حباب‌های بیشتری تولید می‌شود و قدرت پاک‌کنندگی بیشتر و سریع‌تری خواهد شد. معمولاً فرکانس ۴۰ کیلوهرتز برای اکثر شستشوها مناسب است.چطور دستگاه ماینر را با التراسونیک تمیز کنیم؟این ‌که از چه دستگاه شستشوی التراسونیک برای تمیز کردن بردها استفاده کنید کاملا به اندازۀ برد و حجم شستشوی روزانه دارد.برای شستشوی برد الکترونیکی فرکانس التراسونیک باید بین ۲۷ تا ۴۰ هرتز باشد تا عملیات نظافت برد به خوبی انجام شود. فرکانس‌های بالاتر ممکن است به بردهای الکترونیکی آسیب برساند.دستگاه‌ باید سیستم حذف ارتعاشات داشته باشند تا به قطعات الکترونیکی آسیب وارد نکند.محلول شوینده‌ای هم که برای شستشوی بردها استفاده می‌شود نباید آسیب زننده باشد. این محلول با توجه به حجم آلودگی به نسبت مصرف سه تا ۱۰ درصد و در دمای ۶۵ درجه سانتی‌گراد در مدت زمان حدود سه تا ۱۰ دقیقه کار پاک‌کنندگی بردهای الکترونیکی را انجام می‌دهد.شستشوی برد ماینربردهای الکترونیک به کار رفته در دستگاه‌های ماینر به نام «هش برد» معروفند. دستگاه ماینر به دلیل روشن بودن مداوم و قرار گرفتن در کنار خنک‌کننده‌ها، به سرعت کثیف می‌شود و تمیز کردن آن‌ها باید مرتب و ماهانه انجام گیرد.مطالعه بیشتر: دستگاه ماینر چیست؟علاوه بر این هر زمانی که بدنه دستگاه ماینر کثیف و خاکی شده است دستگاه درست کار نمی‌کند. یکی از دلایل این مشکل زیاد شدن گرمای چیپ‌ها و برد‌ها است.با در نظر گرفتن تمام مشکلات ناشی از تمیز کردن دستگاه ماینر با روش‌های سنتی یا شوینده‌های صنعتی، بهترین گزینه در حال حاضر حمام التراسونیک است.گردگیری با دستگاه‌های دمنده نمی‌تواند تمام قطعات را به خوبی تمیز کند و لایه‌های چسبیده روی قطعات را کامل تمیز کند. اما با دستگاه التراسونیک کلینر، برد الکترونیک در داخل یک حمام پر شده با محلول شستشو قرار می‌گیرد.شاید تعجب کنید که چطور می‌توان قطعات الکترونیکی را داخل حمام التراسونیک که مملو از آب است تمیز کرد.نکته اینجاست که آب هنگامی به اجزای الکترونیکی صدمه می‌زد که به برق وصل باشد. وقتی اتصال به منبع تغذیه وجود ندارد پس صدمه‌ای به این قطعات وارد نمی‌شود.تنها چیزی که باید پس از این فرایند شستشو در نظر داشته باشید، اطمینان از خشک شدن قطعات است. پس بدون نگرانی می‌توانید ماینر را درون دستگاه غوطه‌ور کرده و سپس دستگاه التراسونیک را روشن کنید.در پایان...اگر شما هم در حال استخراج بیت کوین یا اتریوم هستید، یا به آن فکر می‌کنید، حتما به نظافت دستگاه‌های ماینر خود نیز فکر کرده‌اید. حتما راه‌های متعددی برای شستشوی این دستگاه‌های الکترونیکی وجود دارد، ولی در این مقاله به سریعرین و کارآمدترین آنها اشاره کردم.اگر سوالی در زمینه نظافت دستگاه ماینر و برد الکترونیکی داشتید حتما کامنت کنید. من اینجا هستم تا به سوالات شما پاسخ بدهم:) Najmeddini Najmeddini Thu, 12 Nov 2020 08:34:13 +0330 https://virgool.io/TheRealStories/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C-%D8%AE%D8%B7%D8%B1%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF-xpu0opvzzpwu نوشتن رو از کلاس اول ابتدایی شروع کردم ولی این قضیه دلیلی بر استعداد داشتن من در نویسندگی نبود. دانشگاه که بودم دومین داستان کلاسیکی که نوشته بودم رو به یکی از نویسندگان و شعرای نام آشنا تقدیم کردم. ایشون داستان رو به گوشه‌ای انداختن و چند ماه بعد خوندنش. برای من از طریق واسطی که بینمون بود پیام فرستادن که «ایشان استعداد شگرفی در نویسندگی دارن». این پیام و لحظه‌ای که این پیام به من رسید همیشه مثل تابلو جلوی چشممه. درسته که وقتی یه استاد به کسی میگه تو استعداد داری خیلی حرفه،،،ولی فقط این نبود که من رو از شغل و حرفه و درس دانشگاهی و همه چیز بِکَنه. آخرهای دانشگاه جزء تیم نویسندگان یک موسسه انیمیشن‌سازی بودم، و تبدیل شده بودم به نویسنده کلیدی، طوری که با رفتن من به تبریز برای کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز، جلساتمون ویدیو کنفرانسی ادامه پیدا کرد.کارشناسی من طولانی شد، ۵ سال داشتم رمان مینوشتم. رمانی که با یه خلاقیت عجیب شروع شد. اما هرچه می‌نوشتم من رو راضی نمیکرد. بعد از داستان سراغ ساخت فیلمنامه رفتم، بعد از فیلمنامه بازی ساختم و بعد از اون هم بازی‌هایی با تکنولوژی‌های جدید. بعد از اینکه اولین بازی واقعیت افزوده من تو مسابقه بنیاد بازی‌های رایانه‌ای دوم شد فکر کردم مسیرو دارم درست میرم. ولی کمی که گذشت دیدم هنوز نتونستم تخیل خودم رو بیارم تو دنیای واقعی مردم. هنوز تخیل من برای سرگرمی‌های گذرای مردمه و از همه بدتر اینکه فقط یه تخیله.تا اینکه یک سال بعد، بهترین دوستم من رو دعوت کرد که خودش و نامزدش رو تا فرحزاد همراهی کنم و دور هم باشیم. روی یکی از تخت‌ها نشستیم و داشتیم خودمون رو به هم معرفی میکردیم که یکدفعه هومن گفت امین راستی میدونستی مریم هم داستان می‌نویسه؟ بعد از چند ماهی که نوشتن رو به مرور کم کرده بودم و دیگه اصلا نمی‌نوشتم، از اینکه جلوی یه نویسنده قرار گرفتم کلی ذوق کردم. هنوز تو ذوق خودم بودم که مریم گفت البته خیلی وقته نمینویسم. هومن هم که همیشه یهو هیجانی می‌شد بلافاصله گفت «امین توام وقتی می‌نوشتی دچار توهم می‌شدی؟»توهم! گاهی برای آدم‌ها یه اتفاقاتی میفته که از شدت عجیب بودن به هیچکس نمیگه و میشه انبوهی از رازهای زندگیش و بعضی از این‌ها موقع حرف کم آوردن‌های زن و شوهری به شریک زندگی گفته میشه و با شوخی و خنده رد میشه. نمیدونم هومن چقدر وقتی این حرف رو میزد جدی بود یا اینکه مریم چطوری ماجرای توهم خودش رو برای هومن تعریف کرده بود...ولی هرچی که بود برای من این پیغام رو داشت که همه اون توهماتم واقعی بود!تمام سال‌های نویسندگیم یکباره برام زنده شد و شروع کردم به توضیح دادن: « آره، نویسنده‌ها بعضی وقتا انقدر میرن تو دنیای شخصیت‌هاشون که اونها رو تو زندگیشون حس میکنن». مریم هم که حس مشترک با من داشت و از دیدن یه متوهم دیگه انگار حس همذات‌پنداری بهش دست داده بود، با اشتیاق شروع کرد به تعریف کردن از شخصیت‌هایی که وارد زندگیش شدن.غذای ما رو آوردن و ما همچنان داشتیم در مورد زندگی نویسندگی خودمون صحبت می‌کردیم که هومن پرسید «امین تو شخصیتی که وارد زندگیت شده بود چیکار کردی؟» من به یاد یکی از داستان‌هام افتادم که توی داستان اون شخصیت می‌میره. فکر کردم شاید به خاطر اون اتفاق توهم من از بین رفته. اما توهم من و مریم یه فرق اساسی داشت. اون روز هومن از من خواست که به مریم هم کمک کنم که این شخصیت‌های توهمی که تو زندگیش هستن از بین ببرم. ولی چند روز بعد همه چیز دگرگون شد.شخصیت‌هایی که من میساختم همه تخیلی بودن، هیچ شخصیتی توی داستان‌هام نسبتی با دنیای واقعی نداشتن. اما مریم شخصیت داستان‌هاش رو از آدم‌های اطراف خودش می‌ساخت و به این راحتی نمی‌تونست نابودشون کنه!شخصیت‌ خیالی مریم، هومن بود. بله هومن توهمی که حتی ازش دوتا بچه هم داشت. هومنی که گاهی با هم قهر می‌کردن، دعوا می‌کردن، آشتی می‌کردن...ولی فقط یه توهمی بود که البته برای مریم هیچ فرقی با هومن واقعی نداشت، و گاهی باید تلاش میکرد هومن توهمی در زمان حضور هومن واقعی تو اتاقش نباشه! این رو هومن میدونست ولی فکر نمی‌کرد تا این حد مریم رو داره عذاب می‌ده. عشقی که بعد از شکل گیری تبدیل شده بود به داستان و قوه قدرتمند تخیل یک نویسنده اون رو به شکل یک شخصیت توهمی وارد زندگی واقعیش کرده بود. هیچوقت اون شبی رو که مریم ازم خواست با شخصیت‌های توهمی خودش بیاد به مهمونی من فراموش نمی‌کنم، عجیب‌ترین اتفاق زندگیم افتاد. شخصیت توهمی زندگی من سال‌ها بود که بی‌جون و بی‌رمق شده بود. فکر می‌کردم باید ادای همراهی شخصیت توهمی خودم رو داشته باشم. مهمونی ما مجازی بود، با پیام دادن تصویر سازی میکردیم. شاید توهمی ترین مهمونی دنیا رو داشتیم برگزار می‌کردیم. مریم وارد خونه شد و شروع کرد به توضیح چیزی که داره میبینه. هومن همراهش نبود، با بچه‌هاش اومده بود‌. حالا نوبت شیرین من بود که بیاد تو اتاق بشینه. فرزندی که از همسر مرحومم به یادگار مونده بود. چهار سال پیش شیرین به دنیا اومده بود. چهار سال بود که از شیرین خبری نداشتم...یکدفعه تحت یک فشار شدید قرار گرفتم، به قفسه سینم فشار اومد، چشمام تار شد، خم شدم که این فشار رو رد کنم. نمیدونم چند ثانیه گذشت ولی وقتی این فشار رو رد کردم شیرین چهار ساله رو دیدم که از جلوی من رد شد و رفت روی مبل نشست. مریم توهمی که سال‌ها باهاش خداحافظی کرده بودم دوباره برگردوند و خیلی جدی‌تر.بعد از اون شب ماجرا برام فرق کرد. دیدم که این توهم واقعا داره مریم رو اذیت می‌کنه. تو چند روز بعد هرتلاشی میتونستم کردم تا این توهم از بین بره. حضوری و تلفنی مدام باهاش صحبت کردم. تا اینکه بالاخره یک شب با یک آهنگی که براش فرستادم، تا صبح گریه کرد و برای همیشه هومن توهمی رو از زندگیش بیرون کرد. اونجا بود که تاثیر واقعیت رو بر زندگی انسان‌ها فهمیدم. واقعیتی که هزار تخیل نیازه تا اثرشو از بین ببره. Najmeddini Najmeddini Thu, 02 Apr 2020 21:36:07 +0430