https://virgool.io/feed/@navid1360jafari نوید جعفری نویسنده کارگردان تئاتر ، مدرس و منتقد سینما و تئاتر fa 2026-06-10 13:09:21 https://files.virgool.io/upload/users/2669346/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@navid1360jafari https://virgool.io/@navid1360jafari/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-lrpne2gyvnkn نگاهی به فیلم آرژانتین ۱۹۸۵درام های سیاسی و بر اساس وقایع تاریخی همیشه مخاطبان مورد نظر خود را داشته اند اما جزو آثار پر بیننده و مورد قبول اکثریت عامه نبوده اند.از ساخته های گوستا گاوراس «زد» و «حکومت نظامی» تا آرژانتین، ۱۹۸۵ به کارگردانی سانتیاگو میتره تولید ۲۰۲۲ همه این آثار و آثار مشابه اگر چه روایتی داستانی را دنبال می کنند اما همانند مستند های سیاسی دربرگیرنده اطلاعاتی مختلف از زمان واقعه و رویدادی هستن که مسلما برای تاریخ و مردم آن اقلیم همواره مورد توجه و دردناک و ماندگار است.آرژانتین ۱۹۸۵ تریلری سیاسی بر داستان دادستان‌های آرژانتینی خولیو استراسرا و لوئیس مورنو اوکامپو متمرکز است که در سال ۱۹۸۵ مسئول تحقیق و تعقیب مسئولان دیکتاتوری خونین نظامی در کشور خود بودند. در سال ۱۹۷۳، پس از بازگشت پرون به ریاست جمهوری طی یکسال از تصدی قدرت در گذشت. همسر سوم وی ایزابل، معاون ریاست جمهوری، جانشین وی شد، اما کودتای نظامی ۲۴ مارس، ۱۹۷۶ او را از کار برکنار کرد.نیروهای مسلح قدرت را از طریق یک دیکتاتوری نظامی تا سال ۱۹۸۳ به دست گرفتند. دولت نظامی مخالفین و گروه‌های تروریستی چپگرا را با استفاده از اقدامات خشونت بار غیرقانونی («جنگ کثیف») سرکوب نمود؛ یعنی هزاران نفر از مخالفین «با توسل به زور ناپدید شدند| مفقود شدند»، در حالی که سازمانهای SIDE با DINA و دیگر سازمانهای اطلاعاتی آمریکای جنوبی، و با سازمان سیا در عملیات کرکس همکاری می‌ کردند.فیلم با توضیحاتی کوتاه از ماوقع آغاز می شود و در ادامه با همراهی با شخصیت هاست که ماجرا و رویداد اصلی ادامه پیدا می کند.روایتی تکان دهنده از تمام اتفاقات تلخی که مردم آرژانتین در سایه دولت دیکتاتوری و نظامی با آن روبرو بودند و بسیاری از خانواده ها هرگز نفهمیدند عزیزانشان مرده اند یا زنده در جایی رها شده اند.آرژانتین ۱۹۸۵ اگر چه دست به نوآوری و ارائه فرمی تازه در روایت نمی کند اما به خوبی در مدت زمان دو ساعت و ۱۹ دقیقه مخاطب را با داستان بازماندگان جنایتی که توسط سران نظامی در دوران دیکتاتوری انجام شده همراه می کند و به نوعی مخاطب و قهرمان را در موضعی مشابه از بی اطلاعی از آنچه گذشته قرار می دهد تا توامان به با پیش برد جلسات دادگاه در جریان گذشته اتفاقات قرار بگیرند و تلخی و رنجی را که بازماندگان مطرح می کنند را همزمان درک و تاثیر پذیری آن را بیشتر بر مخاطب عرضه کنند.کارگردانی هوشمندانه فیلم از این منظر قابل بررسی و توجه است که توانسته از دل یک روایت واقعی چیزی فرای حقیقت را نمایان کند، تقابل میان دادستان و وکیل مدافع که در سایر آثار سینمایی جدایی میان احقاق حق متهم است در این فیلم برعکس می شود و تقابلی است میان حقیقت و رد واقعیت توسط تیم وکلای متهمان نظامی.آنچه که نویسنده و کارگردان در خصوص آرژانتین ۱۹۸۵ به خوبی دریافته و بر محور آن حرکت کرده موضوع حقیقت است، اینکه حقیقت عریان می تواند چگونه روان هر انسانی با هر دیدگاه و ایدئولوژی را تحت تاثیر قرار دهد تا جایی که همه اعتقادات گذشته اش را تغییر دهد و به سمت حقیقت حرکت کند.این ارجاع را در فیلم نسبت به مادر دستیار دادستان میبینیم که اگر چه از مدافعان و آشنایان طبقه نظامی است و از حضور پسرش در مقام مدعی العموم دلخور و دلگیر است و حضور و فعالیت پسرش را مقابله با خواست خانوادگی می داند در مسیر دادگاه با روبرو شدن با حقیقت تغییر می کند.نکته جالب اینکه در بخشی از فیلم دادستان خطاب به معاون جوانش می گوید معیار ما تغییر ذهنیت مادر تو نیست که اگر بود کاری محال بود.اما مادر پس از شنیدن اعترافات مادری که مورد ظلم و شکنجه قرار گرفته است به پسرش زنگ می زند و از کار فرزندش تقدیر می کند.آرژانتین ۱۹۸۵ با استفاده و ارجاع نسبت به حقیقت توانسته از نهان و فطرت آدمی هم در بخش روایت و هم در مواجهه با مخاطب بهره مند شود چرا که می دانسته مخاطب هم همانند نقش ها کافی است با حقیقت پشت پرده اتفاقات و زندگی آدمها روبرو شود تا بی واسطه در یک همذات پنداری به داستان متصل شود.بی تردید بهره گیری از ماجراهای تاریخی و سیاسی واقعی برای ساخت فیلم کار دشواری است ، دشوار از این جهت که داستان اصلی پیش از دیدن فیلم لو رفته است و مخاطب با یک تحقیق ساده می تواند از اتفاقات آن رویداد مطلع شود و اینجاست که فرم به مدد اثر می آید تا مخاطب را در مسیر چگونگی رسیدن به پایانی که میداند با خود همراه کند.نمای آغازین فیلم با صدای رادیو و شیشه جلوی یک اتومبیل در زیر باران و تلالؤ نورهای ماشین و خیابان که در هم تنیده شده دریچه ورود مخاطب به اثر است.تصویربرداری ساده در عین حال مستند فیلم بدون جلوه گیری های مرسوم تمهیدی هوشمندانه برای ارتباط بهتر و ساده مخاطب با آدمها و داستان است.در واقع فیلم قصد ندارد با به رخ کشیدن داشته هایش مخاطب را مبهوت کند بلکه تمام تلاشش روایت ساده و مستندی از رنجی است که در سایه پنهان کاری قرار داشته و به یکباره عیان می شود.آرژانتین ۱۹۸۵ گروه بازیگران همسویی دارد که با ارائه بازی هایی هم جنس روایت را به بهترین شکل پیش ببرند.ریکاردو دارین بازیگر و کارگردان مطرح آرژانتینی همانند چند اثر قبلی کارگردان در این فیلم با گریمی متفاوت و نزدیک به شخصیت اصلی به ایفای نقش پرداخته است.سانتیاگو آرماس استوارنا شاید متفاوت ترین چهره نوجوان در میان آثار چند ساله اخیر است.نوجوانی که در عین راحتی با پدرش ، تیم وکلا را برای جاسوسی از اتفاقات خارج دادگاه همراهی می کند و مهم تر اینکه بازی روان و بی عیب و نقص از خود ارائه کرده است که با وجود کوتاهی نقش به سادگی فراموش نمی شود و در ذهن ماندگار می شود.آرژانتین ۱۹۸۵ نه تنها در سینمای آرژانتین که در سینمای جهان اثری قابل توجه و تماشایی است هم برای علاقه مندان به تاریخ و سیاست و هم برای مخاطبان هر گوشه جهان که قطعا خاطراتی مشابه آنچه اتفاق می افتد را در تاریخ سرزمین خود تجربه کرده اند.نوید جعفریمنتشر شده در خبرگزاری ایران آرت https://virgool.io/p/lrpne2gyvnkn/%D8%B3https://www.iranart.news/fa/tiny/news-69683 Navid Jafari Navid Jafari Tue, 11 Jul 2023 15:00:36 +0330 https://virgool.io/@navid1360jafari/%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%86-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%85%DB%8C%D9%82-xupfvso7yek5 حماسه ای از رنگ و مفهوم نگاهی به انیمیشن دریای عمیق جهان انیمیشن ها قابلیت های بی شماری را به جهان خیال هدیه کرده است.انیمیشن و کارتون ها قالب از پیش تعیین شده جهان تصویر در سینما و تئاتر را می شکنند و از آن فرار می کنند.کارتون ها نقش مهمی در خاطره نسل ها دارند و هر نسلی خاطراتی متنوع از کارتون ها را در ذهنش به یادگار دارد که گاهی از آنها یاد می کند.برای هم نسلان من پلنگ صورتی و تام جری تا سندباد و چوبین ، فوتبالیستها تا میتی کومان ، از هاچ زنبور عسل تا مهاجران و بی خانمان گستره عظیمی است از رنگ و تصویر و داستان‌دلخوشی ما دیدن چند باره رابین هود و روباهی به نام هوک بود در مناسبت های شاد تلویزیونی که تنها ۲ کانال داشت.ویدئو با همه اضطراب بودنش در هر خانه دریچه تازه ای برای ما گشود ، پری دریایی ، زیبای خفته ، دیو و دلبر ، دیدن سیندرلا با آوازهایش و نسخه کامل رابین هود و ترانه هایش.این مقدمه را گفتم تا به این برسم که کارتون ها بخش عظیمی از کودکی ما را ساخت ، ما را با جهان داستان هایی متفاوت آشنا کرد و شاید دریچه ای شد به متفاوت دیدن.از کارتون های نسل های بعدی کم و بیش خبر دارم و اصلا کارتون های آدم آهنی ها و بنتن ها برایم زیبا و دل انگیز نیست اما در این سالها با رشد تکنولوژی تصویر دیجیتال برخی آثار انیمیشن عجیب به دل می نشیند و حال آدم را دگرگون می کند.اگر به انیمه های ژاپنی علاقه داشته باشید می دانید جهان داستان در ژاپن چه جهان عجیب و غریبی است.در انیمه ها همه چیز پیدا می شود، از ترس و ارواح تا خیال و تصور و هر نگاهی که بتواند قالب و چهارچوبی را بشکند و به مخاطب غافلگیری را هدیه کند.قلعه متحرک هاول یکی از این داستان های غریب و ماندگاری است که عامدانه برای نوجوانان و بزرگسالان طراحی شده است.انیمیشنی ساده همانند آثار قدیمی نقاشی های متحرک که اگرچه در تصاویر ساده است در داستان عمیق و پر از کنش های دراماتیک و تاثیرگذار است.حالا انیمیشن تازه تولید چین به نام دریای عمیق به بازار آمده که تحولی بزرگ است در ایجاد تعادل میان داستان های پر رمز و راز انیمه در کنار امکانات جدید و تکنولوژی که توانسته این اثر را تبدیل به یک اثر هنری همانند نقاشی های دالی و ون گوک کند.دریای عمیق Deep Sea 2023 انیمیشنی ماجراجویی، درام، خانوادگی و فانتزی به کارگردانی شیائوپنگ تیان محصول کشور چین است که در سال 2023 میلادی تولید و منتشر شده است.انیمیشنی که هم روایتگر داستانی پر فراز و نشیب است ، هم رویکردی جامعه شناختی و روان شناختی نسبت به زندگی کودکان و نوجوانان و شییوع افسردگی در جهان معاصر دارد و هم اینکه آنچنان از رنگ و نور و تصویر بهره برده که گاهی فراموش می کنیم این تصاویر زائیده ذهن مولف و قدرت انیماتورها با استفاده از کامپیوتر های جدید و نرم افزارهای نقاشی متحرک است.دریای عمیق ماجرای دختری است که پس از ترک کردن مادرش دچار افسردگی است و از طرف پدر و خانواده جدید او درک نمی شود، گویی کسی او را نمی فهمد و با او همراه نمی شود و در نهایت سفری تفریحی به اقیانوس جهان واقعیت و توهم را یکی می کند تا مخاطب هم همچون قهرمان در این جهان پر رمز و راز غرق شود.در هنگام تماشای دریای عمیق اصلی ترین سئوال در ذهن مخاطب این است که چگونه نویسنده و کارگردان این ایده را به مرحله ظهور رسانده اند؟ چطور به این انفجار رنگ و تصاویر اندیشیده اند و مهم تر اینکه اصولا چطور توانسته اند تصویر ذهنی خود را با انیماتورها برای اجرایی کردن آن به اشتراک بگذارند؟ دریای عمیق از چند منظر قابل بررسی است نخست اینکه روایت داستانی اش را بر ارتباطی قرار داده است که می تواند برای هر مخاطبی در هر نقطه جهان ملموس و قابل درک باشد.دوم آنکه قدرت تکنولوژی های تازه در انیمیشن را هوشمندانه دریافته و تلاش کرده بهترین تصاویر را در دل داستانش آنهم در اعماق دریا تصویر کند به نحوی که هر سکانس و هر پلان آن با مخاطب از طریق رنگ و خطوط حرف می زند و تاثیری ناخودآگاه بر روان او برجای می گذارد.سوم آنکه تعادل خود میان جهان انیمه ها و کارتون های والت دیزنی را حفظ کرده است، داستانش را در فضای بومی خودش روایت می کند اما از قابلیت های کارتونی جهانی هم بهره میبرد ضمن اینکه در اکثر لحظات ادای دینی دارد به دنیای نقاشی های سورئالیستی و آبستره و حتی در نما بندی هم از عناصر سینمایی کلاسیک بهره برده است.نکته آخر آنکه به اهمیت موسیقی به عنوان عنصری کاربردی و مفهومی پی برده و در لحظات مختلف شنوایی مخاطب را با موسیقی هایی ترکیبی که هم در لحظه موفق است و هم ترکیبی از موسیقی امروز با ریتم بومی دارد می نوازد و تاثیرگذاری را دو چندان می کند.به زعم نگارنده دریای عمیق نمونه موفقی است برای الگویی که سالهاست اکثر کشورها از جمله خود ما به دنبال آن هستیم ، استفاده از فضای انیمیشن برای روایت داستان های بومی ، ملی و اسطوره ای هر کشور با استفاده از ابزار و نگاهی جهانی به نحوی که هم مخاطب اثر در گوشه گوشه جهان بتواند با آن ارتباط مستقیم برقرار کند و هم اینکه بتواند بخشی از ادبیات ، روایات و تاریخ هر منطقه و حتی فرهنگ هر اقلیم را به جهان عرضه کند.دریای عمیق اثری قابل توجه است که قطعا مخاطبان بسیاری را در آینده به خود جلب خواهد کرد و قطعا هر مخاطبی در زمان تماشای آن با اثر همراه می شود.دیدنش را از دست ندهید.نوید جعفری منتشر شده در سینما سینماhttps://cinemacinema.ir/?p=188498 Navid Jafari Navid Jafari Tue, 11 Jul 2023 14:56:20 +0330 https://virgool.io/@navid1360jafari/%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%D9%86-xpzwe0skhmoq میان ماندن و رفتن نگاهی به فیلم مهاجراننویسنده و کارگردان: مسعود احمدیتهیه کننده: شیما پورسهم الدین به بهانه اکران سراسری در سینمای گروه هنر و تجربه مهاجرت چه به اجبار چه از سر رضایت باری از حسرت در خود مستتر دارد. مهاجرت با جهان ما گره خورده است و هر روز عده ای در گوشه جهان خانه و دیار خود را به امید یافتن آرامش در گوشه دیگری از جهان رها می کنند و دل به دریا میزنند تا امید را در جایی دیگر جستجو کنند.بدون تردید مهاجرت دو سو دارد و یک سویش موفقیت و آرامش است هرچند شاید عده اندک تری به نسبت آنان که به اجبار ترک وطن می کنند به آن دست پیدا می کنند و آن را می جویند.بسیاری از افراد موفق و صاحب دانش در جهان غرب مهاجران سایر کشورها هستند که به دلیل نبود شرایط مناسب تن به مهاجرت داده اند و از زندگی و موفقیت امروز خود رضایت کافی دارند اما همگی چه آنان که با میل و رغبت تم به مهاجرت داده و موفق هستند چه آنانی که از یر استیصال و به اجبار سرزمین خود را ترک کرده اند همگی غم غربت را تجربه می کنند و دلشان برای خانه مادری تنگ می شود.در فضای نا امید کننده سینمای ایران که تولید کننده دچار مشکلات متعدد در تولید است و مخاطب هم با مشکلات بسیاری برای حمایت از سینما روبرو است بی تردید حمایت از آثار مستقل همانند فیلمهای گروه هنر و تجربه می تواند بارقه امیدی باشد برای آینده ای که برای سینما متصور بودیم و همچنان هم این امیدواری را داریم که سینمای ایران بتواند بی هیچ دغدغه و با تولید آثار مختلف حق انتخابی عادلانه به مخاطب بدهد همانگونه که در سینمای جهان شاهد آن هستیم.مهاجران ساخته مسعود احمدی کارگردان و نویسنده فیلم و تئاتر یکی از این آثار مستقل است که بی هیچ حمایتی و تنها با همت و همدلی ساخته شده است ، او در این فیلم به مهاجرت از دریچه تنگنا پرداخته است و تلاش کرده در اثری بی کلام و از دریچه تصویر به رفتن ها بپردازد.احمدی برای ایده ای که در ذهن داشته از فرمی بهره برده که در آن تصویر پیش برنده باشد و از دل هر قاب توامان که اطلاعات مد نظر مولف به مخاطب ارائه می شود تلاش می کند این بی زمانی و بی مکانی را به مخاطب به نحوی القا کند که در هر گوشه جهان هر مخاطبی بتواند با آدمهای قصه همراه شود.فضای سرد و بی احساسی که کارگردان به دنبال آن بوده به مدد رنگ بندی و قاب بندی های تصویر ، تاثیر ناخودآگاه خود بر مخاطب را اعمال می کند تا در فضای نشانه ها و این نگاه مینی مالیستی با داستان و آدمها همراه شود.مهاجران داستان زنان و مردانی است که هر کدام گذشته ای دارند و در هر قسمت از فیلم با بخشی از آن آشنا می شویم نکته حائز اهمیت در پلان بندی های فیلم تقسیم بندی متناسب هر داستانک با کمترین اطلاعات و حذف اضافه گویی هاست با چند نشانه کوچک مینی مالیستی پی به داستان نقش ها می‌بریم.آنچه در روایت داستانی مهاجران از سوی مولف بر روی آن تاکید شده و در طول فیلم هم به عنوان قرارداد اصلی با مخاطب ارتباطی پیوسته دارد همین نگاه موجز شاعرانه است.مهاجران از جمعیتی کنار ریل بی قطار آغاز می شود، جماعتی که جز چمدان چیزی به همراه ندارند اما در ادامه به آهستگی دوربین کارگردان بر فردیت آدمها فوکوس می کند.همه نقش ها سیاه پوش هستند گویی سوگوار چیزی هستند که باعث این سفر شده است و همه آنها در بخش های مختص خود با نشانه گذاری وسایل و لحظات بخشی از خود را ارائه می کنند.در نیمه نخست فیلم هر آدمی در گوشه ای از ویرانه ای از متروک داستان خود را در پلان کوتاهی معرفی می کند، هر کدام در این ویرانه متروک که سرزمین و خانه آنهاست چیزی را جا می گذارند و سپس حرکت می کنند. نویسنده ای که نوشته هایش را می سوزاند و حرکت می کند، بالرینی که کفش هایش را آویزان می کند، مدال آور و ورزشکاری که از مدال هایش دل می کند، زنی که فرزندش را در آغوش می‌گیرد و چرخ خیاطی و ابزارش را رها می کند ، موزیسینی که نت های موسیقی را به باد می سپارد و سربازی که اعتبار و نشانش هایش را جا می گذارد و زنی که جنگ همه چیزش را از او گرفته و تنها دارائیش کودک در شکم اوست.هرکسی گرانبهاترین داراییش جانش را با خود برمیدارد و چمدانی بر دست مسیر را آغاز می کند.آغاز فیلم یکی از نقاط قوت اصلی هر اثری است و در مهاجران مواجهه نخستین مخاطب با آدمها تصویری متفاوت است در کنار ریل قطار و ورود مخاطب به فضای ذهنی مد نظر کارگردان به خوبی اتفاق می افتد.مهاجران از ریل قطار راهی کوه و دشت و دریا می شوند ، در کنار جاده های خالی به انتظار می نشینند برای وسیله ای برای رفتن و در نهایت خود را بی جان در ساحل دریایی پیدا می کنند که تنها کودک مهاجر را هم از آنها میگیرد.در همان نمای ابتدایی کارگردان تکلیفش را با مخاطب روشن می کند قرار نیست فیلمی متعارف در فضایی متعارف را ببینی و این رویه بصورت درستی تا پایان حفظ می شود.پایان فیلم به خوبی نقطه پایانی بر ایده ای است که از ابتدا پرورانده شده است.آدمها با همه دشواری ها به خط قرمز مرز می رسند و در آن سو شاهد رویای خودشان از آینده هستند اما آینده هم متزلزل ، کوتاه و پریدنی است و از آنها دریغ می شود، تدوین موازی این بخش با حضور آدمها در اتاق های متروک و ویرانه عمارتی همانند آنچه از آن آمده اند این ایده را در ذهن متبادر می کند که گویی آدمها بی آنکه بخواهند و بدانند همان ویرانه را به این سوی مرز هم آورده اند و در نهایت باز همه چیز در هاله ای از ابهام باقی می ماند.فیلم اما می توانست موجزتر و در نتیجه موثر تر باشد ، نماهای پانتومیم بازیگری جوان در میانه نماها در یک سالن تاریک عملا قابل حذف است و ارتباط ذهنی مخاطب که با نقش ها در فضای خارجی همراه شده است را مختل می کند.حذف نماهای مربوط به پانتومیم نه تنها ضربه ای به فیلم نمی زند بلکه باعث انسجام بیشتر فیلم می شود.شاید حذف این بخش و یا کوتاه کردن آن و نهایت استفاده از آن تنها در بخش پایانی که همه مهاجران در سالن حضور دارند از مهاجران فیلمی با مدت زمان کوتاه تر اما منسجم تر و با ریتمی قابل قبول تر می ساخت.تدوین اثر یکی دیگر از نقاط قوت آن است ، استفاده از ترتیب نماها برای ایجاد یک ریتم متناسب با محتوا و اصلاح نور و رنگ فیلم که به فضای کلی فیلم کمک شایانی کرده است هرچند برخی نماها امکان کوتاه تر شدن داشته و در همان مدت زمان کوتاه تاثیرگذاری خود بر مخاطب را داشته است.هرچند که در همین شکل هم مهاجران فیلمی متفاوت در فضای امروز فیلمسازی ماست ، حذف دیالوگ و رجوع به تصویر به عنوان اصلی ترین شاخصه سینمای ناب ، ادای دین کارگردان در قاب بندی ها به سینمای هنری اروپا و خصوصا دشت گریان آنجلوپولوس و ساخت یک اثر قابل قبول بدون وابستگی به سینمای بدنه، مهاجران را به فیلمی مستقل و با تولیدی با کمترین بودجه بدل کرده است که حرفی برای گفتن دارد و بی تردید مدیون تلاش گروهی جوان است که بی هیچ چشمداشت مالی با اعتماد به ایده کارگردان و تهیه کننده در این پروژه همکاری داشتند و تلاششان بی شک ستودنی و ماندگار است.نوید جعفریمنتشر شده در خبرگزاری ایران آرتhttps://www.iranart.news/fa/tiny/news-69715 Navid Jafari Navid Jafari Tue, 11 Jul 2023 14:50:59 +0330