<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های نوید نظری</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@navidnazari</link>
        <description>هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل «۱۰۰ استارت‌آپ» | 100startups.ir</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 12:26:05</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/106549/avatar/c4IP9C.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>نوید نظری</title>
            <link>https://virgool.io/@navidnazari</link>
        </image>

                    <item>
                <title>🔹 بررسی رمان مالویل؛ آیا این شاهکار پساآخرالزمانی بهتر از ۱۹۸۴ است؟</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%D9%88%DB%8C%D9%84-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%BE%D8%B3%D8%A7%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-vpc4irxon6mr</link>
                <description>خواندن مالویل و لذت از قلم زیبای رابرت مرل بار دیگر نشان داد که حتی در بطن فاجعه‌ای هولناک، می‌توان شاهد شکوفایی یک زندگی جدید بود. این رمان نه‌تنها یک داستان تخیلی درباره‌ی زندگی پس از نابودی است، بلکه بازتابی از تحول، جامعه‌پردازی، و چالش‌های بشری در دنیایی تازه است.اما آیا این کتاب در دسته‌ی شاهکارهای ادبیات دیستوپیایی همچون ۱۹۸۴ و قلعه‌ی حیوانات قرار می‌گیرد؟ بیایید بررسی کنیم!📌 خلاصه‌ی داستان مالویل | بازسازی یک دنیا پس از فاجعهدر همان لحظه که همه پایان زندگی انسان را در پی یک انفجار هسته‌ای تصور می‌کنند، گروهی از بازماندگان در قلعه‌ای مستحکم پناه می‌گیرند. برخلاف بسیاری از رمان‌های آخرالزمانی که نابودی و تاریکی را به تصویر می‌کشند، مالویل تصویری از یک دنیای نوظهور، پر از چالش اما امیدوارانه ارائه می‌دهد. در این دنیا، انسان‌ها باید دوباره روابط اجتماعی، حکومت، و بقای خود را از نو تعریف کنند.🔹 چرا باید رمان مالویل را خواند؟۱. سبک روایی منحصربه‌فردمرل به‌جای روایت یک داستان کلیشه‌ای از فروپاشی و هرج‌ومرج، یک دنیای جدید خلق می‌کند. او نه‌تنها به ابعاد فکری و فلسفی شخصیت‌ها می‌پردازد، بلکه آن‌ها را در موقعیت‌هایی واقعی قرار می‌دهد که خواننده بتواند خود را در دل داستان احساس کند.۲. یک جامعه‌پردازی زیبا و عمیقاین کتاب را می‌توان در دسته‌ی آثاری مانند کوری و بینایی ژوزه ساراماگو قرار داد. همان‌طور که بینایی نشان می‌دهد چگونه جامعه‌ای جدید با شرایط سخت شکل می‌گیرد، مالویل نیز بازتابی از بازسازی تمدن از ابتدا است.۳. شباهت به آثار بزرگ دیستوپیاییاگر از خواندن ۱۹۸۴، قلعه‌ی حیوانات و فارم بزرگ لذت برده‌اید، احتمالاً مالویل نیز برای شما جذاب خواهد بود. تفاوت اصلی این کتاب در این است که به جای روایت یک جهان تاریک و سرکوبگر، امید را در میان ویرانی‌ها جستجو می‌کند.🔹 نقش شخصیت‌ها؛ چگونه رابرت مرل جامعه‌ای نوین را به تصویر می‌کشد؟یکی از نکات برجسته‌ی کتاب، خلق قهرمانی مانند امانوئل است. او نه‌تنها راوی داستان است، بلکه تلاش می‌کند انسانیت را در شرایط جدید حفظ کند. مرل با هنرمندی از یادداشت‌های سایر شخصیت‌ها برای متعادل کردن روایت استفاده کرده است.📌 نکته‌ی جالب: برخلاف بسیاری از رمان‌های فرانسوی که روی توصیفات شاعرانه تمرکز دارند، این کتاب به سبک رمان‌های آمریکایی نزدیک است، جایی که روایت بر ظرافت‌های ادبی غلبه دارد.🔹 مقایسه‌ی مالویل با دیگر رمان‌های فلسفی و آخرالزمانی🔹 شباهت به مسئله‌ی اسپینوزا | فلسفه در دل داستاناگر کتاب مسئله‌ی اسپینوزا اثر اروین یالوم را خوانده باشید، می‌بینید که چگونه می‌توان یک روایت داستانی را با مفاهیم عمیق فلسفی ترکیب کرد. مالویل نیز به همین شکل دنیایی از بقا، چالش‌های انسانی و تکامل اجتماعی را نمایش می‌دهد.🔹 شباهت به شرق بهشت | تغییر سرنوشت انسان‌هااین کتاب شباهتی به شرق بهشت جان اشتاین‌بک دارد، جایی که سرنوشت شخصیت‌ها در دنیایی بی‌رحم اما سرشار از فرصت رقم می‌خورد.🔹 تمایز از ۱۹۸۴ و قلعه‌ی حیواناتبرخلاف ۱۹۸۴ که بر کنترل و سرکوب دولتی تمرکز دارد، مالویل تلاش می‌کند چگونه انسان‌ها می‌توانند در شرایط جدید بدون نیاز به سیستم‌های استبدادی زندگی کنند.🔹 نتیجه‌گیری | آیا مالویل ارزش خواندن دارد؟✅ اگر به رمان‌های دیستوپیایی علاقه دارید اما دوست دارید داستانی را بخوانید که امید و امکان زندگی پس از نابودی را نشان دهد، مالویل برای شما بهترین انتخاب است.✅ این کتاب ترکیبی از ادبیات فلسفی، بقا، و جامعه‌پردازی است که در کمتر رمانی مشابه آن یافت می‌شود.✅ سبکی خاص و منحصربه‌فرد دارد که آن را از سایر آثار آخرالزمانی متمایز می‌کند.📌 نظر شما چیست؟ آیا این کتاب را خوانده‌اید؟</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sat, 01 Feb 2025 18:03:33 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ماجرای فکر آوینی</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%81%DA%A9%D8%B1-%D8%A2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C-jasjs0d8gmug</link>
                <description>ناسوت،‌ ملکوت و جبروتاین سه کلمه عرفانی فلسفی و الهیاتی توصیف به تمامی است از میدان هماوردی غرب و تجدد و مدرنیته با اسلام و غیب و قیامت!جهان ناسوتی را باطنی است ملکوتی و حقیقتی است جبروتیپدیده‌ها، سنت‌ها، قواعد، انسانها و تمدن‌ها همه حقایقی هستند که در ابتدا در جبروت عالم خلق و تحت هدایت الهی قرار گرفته‌اند، اگر چشم باز کنیم سیرت ملکوتی و آن‌جهانی‌شان را خواهیم دید تا اسیر هیبت و شوکت تمثال این جهانی شان نشویم.همه سعی و تلاش آوینی این است که این سه‌گانه از عالم حقیقت را به ما باز بشناساند. مواجهه او هم با غرب نه از لایه فن‌آوری و ابزار بلکه از سویه تمدنی است. موضوعی که در تمام تاریخ ۳۰۰ ساله آشنایی و تماس با غرب به عنوان یک ماهیت تمدنی مغفول و یا نارسا بوده است.با این فهم اولیه و ذهنیت کارگشا آن‌وقت راحت‌تر می‌شود نوع نگاه آوینی به امام خمینی، جنگ و رسانه را دریافت.در تمام قسمت‌های روایت فتح هرچند که نازل‌ترین بروز و کار آوینی است ضمن روایت تاریخ جهاد در راه خدا، ذره‌ای از مظاهر ناسوتی جنگ نظیر توپ و تانک و تفنگ نمایش داده نمی‌شود. چه اینکه او دفاع مقدس را نه درعالم ماده بلکه در عالم جبروت و عقل تحلیل و واگویه می‌کند.نریشن‌های او در بستر نمایش صحنه‌های ایثار، رشادت  و شجاعت، تهجد و سبک زندگی فرح‌بخش و مومنانه رزمندگان و مجاهدان همه به ماموریت تاریخی اینان در پرتو یک حقیقت ناب اشاره دارد که جهان را صاحبی است خدا نام.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sat, 02 Dec 2023 15:42:22 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نگاره‌ای بر خاطرات حاج سیاح</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AD%D8%A7%D8%AC-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%AD-qv2rhep04hyt</link>
                <description>حاج سیاح مردی خوش ضمیر و خیرخواه است. دیدن خرابی‌های متصل وطن و پیشرفت بی امان خارجه روح او را آزرده است.تصویرش از رجال سرشناس دینی و دیوانی قاجار خوب، با جزییات و البته طبیعتا همراه با سوگیری‌های خود اوست. هرچند عمده‌ آن‌ها حق و صحیح است. مردی دین‌دار، منصف و اهل رعایت رعایاست. بیگانه‌ستیزی و علاقه به آبادی وطن بدست ابناء ایران در تمام نوشته‌های او موج می‌زند. هر چند قضاوت‌ها و شرح او در مورد مرحوم شیخ فضل‌الله را باید متاثر از خفقان دوره استبداد صغیر و صد البته هجمه اخبار راست و ناراست در آن زمانه دانست؛ مع‌الوصف توام با خطا و کژنگری است.دوستی و ارادت به مرحوم جلوه فیلسوف شهیر دوره قاجار، سید جمال مصلح بزرگ جهان اسلام در کتاب مشهود است. شرح آداب دیوانی ایران در عهد ناصری و مظفری، توضیح تاریخ اجتماعی ایرانیان و طبقات دیوانی، دینی، نظامی و مردمان عادی در آن، دانش خوبی پیرامون اوضاع ممکلت ایران در این ۳۰ ساله (۱۲۵۵ تا ۱۲۸۸) به دست خواهد داد. اشراف او به تاریخ و کتابت، سیاحت ملل دنیا از امریکا گرفته تا ژاپن و چین باعث می‌شود گزارشات او در خصوص وقایع اولیه دوره ناصری و قتل مرحوم امیرکبیر نیز محل اعتنا بوده این سیاحت‌نامه را تاریخی ۶۰ساله (۱۲۲۰ تا ۱۲۹۰) نامید.برخورد او با ناصرالدین شاه و ولیعهد مظفرالدین میرزا، مراودات او با ظل السلطان و امین السلطان بیان تطورات شخصی و دیوانی‌شان، رفاقت با مردان نیک رفتار عهد قاجار نظیر امین‌الدوله، سعد السطلنه، مشیر‌الملک و امین‌الضرب...ارتباط با برخی علمای بنام و مجتهدان برجسته تبریز و تهران و اصفهان، درگیری‌های او با کامران میرزا نایب‌السلطنه، عین‌‌الدوله و میرزا عبدالله خان والی و ... همگی نکات مهمی در چرخش تقدیر ایرانیان در مهم‌ترین سال‌های سده نوزدهم میلادی است.زمانی که در اروپا انقلاب فرانسه به پیروزی رسید، در ۱۹۰۵ در روسیه تزار ناچار به پذیرش پارلمانی با نام دوما شد، اروپای متحد شده و منسجم بعد از ۱۸۱۵ به سرحدات بلاد عثمانی تازیدن آغازید و بنای تجزیه و انحطاط امپراطوری عثمانی نهادید. دانش و فناوری، ادبیات و علوم اجتماعی، شعر و هنر، فلسفه و حکمت همه جهان آن‌روز را یک داستان کرده بود. در ایران اما جهالت، خرافه‌گری، سستی و کژی، گردن‌کشی حکام و ولایت فروشی والیان، بنای نابودی آبادی‌ها، انقطاع از میراث علمی و تمدنی، استبداد حکومت مرکزی، قحط الرجالی پایتخت، بی‌مبالاتی نظامیان و زبونی حکام سرحدات و تجزیه بی‌ درد و خونریزی ایران کهن و خراسان قدیم و بریدن مادر میهن از مهد و گهواره سمرقند، بخارا، خیوه و مرو وبلخ، کنار گذاشتن مردان وطن از صناعات، ادبیات،‌ تجارات و ادارات و حتی سرحدات کشور معاصرت تام دارد.به واقع خواندن این کتاب به فهم درونی و و طنی علل انحطاط ایرانیان مستقل از سیر شگرف‌آسا رشد ملل دنیا و سعایت‌های بیگانگان در حق ایران، کمک شایانی خواهد کرد.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sat, 18 Nov 2023 08:28:59 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نوشتاری اقتراحی بر رمان داستان دو شهر</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88-%D8%B4%D9%87%D8%B1-f9yaxvud2hjq</link>
                <description>داستان دو شهردو زندگیدو  سرزمین دو سرگذشتو دو زن است...چه اینکه در ادبیات عرب زمان و زمین و سرزمین هر سه زن اند!جامعه را کالبدی است و روحی باید که کالبد جهان مردانه باشد و شاید که روح آن (زمین و زمان) زنانهزن مادر است، عامل حیات است، عنصر حیات است، مایه حیات است و او خود حیات است.بی سبب نیست که در الهیات ارباب انواع (رب‌النوع‌ها) در جهان غرب باستان ارباب خلقت و موهبت و حیات زنانندو در دیانت آلوده شرقیان ملائک و فرشتگانزن در ادبیات مدرن کلاسیک! (اسمی که من روی داستان‌‌نویسی‌های جدید می‌گذارم و البته همان رمان!) نیز همان است که در اجتماع  همان!زن جان جهان این کتاب است در شهری زنی جان می‌دهد و در شهری جان می‌ستاند. زمینی روح‌افزا است و زمانی جان‌فرسا! و این همه زنان اند.اگر قدری ادبی‌تر شد از وضع معیار ؛ خرده‌نگیرند اهل ذوق در خواندن این نوشتار؛ ادای احترامی بود به نثر محترم و ادبیانه نویسنده رمان.داستان دو شهر تلاقی و تقابل دو زندگی برساخته بر دستان دو زن است یکی همسر و مادر و دختر که روح یک ملت است؛ به او زنده‌اند، رشد می‌کنند، اجتماع می‌شوند و در آخر داستان جان می‌دهند و جان می‌سپارند. این زن مهربان است و بخشنده و خندانو دیگری زنی است بنیان کن، تند خو و نالان، کینه می‌کارد و انتقام! درو می‌کند، ریشه مرگ را آب می‌دهد و نهال زندگی را زهردر پایان کتاب هر دو زن به به سنت تاریخ پیروزند و شده آن‌چه که اینان می‌خواسته انداما مگر می‌شود کسی مرگ بخواهد و کسی زندگی و هردو مجال توفیق بیابند؟!...پیش‌تر گفتم که زن جان می‌دهد و جان می‌ستاند که او مایه و عنصر حیات است اما نیک‌تر آن است که بگویم همو جان می‌دهد و جان می‌بخشد؛ جان می‌ستاند و جان می‌سپارد در این رمانمردی به هوای مهر زنی جانش را فدا می‌کند تا زندگی زنی و سرزمینی حیات یابد.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Thu, 16 Nov 2023 15:53:33 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>روشن گری و تدوین علوم اجتماعی</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-zedkbml0pvzv</link>
                <description>جهان جدید بر بال ادبیات و هنر ؛ آنچه که روشن است، فلسفه غرب، علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی مدرن، علوم جدید و ... در غرب بر بال ادبیات سوار و در تمام قاره سبز پرواز کرده و ره پیموده است. این اذعان بزرگان عصر روشنگری است که دولتمردان، رعایا و حتی ارباب کلیسا مقهور این یاری ادبیات اند تا سیطره استدلالات و عقلیات اساتید حکمت و فلسفه.روشنگری در ابتدا یک سنت فکری انقلابی، خود بسنده، فرد‌گرا و نظم گریز بود که با هنر، ادبیات همراه شد. بعد از آن رشد و تحول سریع علوم طبیعی و مهندسی که با احتیاط انقلاب می‌نامم ش، توسط کسانی مثل نیوتون و در پی آن کشف و گزارش گزاره‌هایی خلاف سنت‌های رایج و جهانی کلیسای آن روز در نسبت باعلم جدید این شهامت را فیلوزوف‌ها داد که با همین روش و فرایند به نقد و تعریض علوم انسانی شامل تاریخ، مذهب و کلام و فلسفه بروند. بنابراین اثبات‌گرایی شمشیر برنده روشنفکران برای از میدان به در بردن هر‌ آنچه ناپسند می‌شمردند شد. روشنگری هرچند در ابتدا یک سنت فردی بود نمی‌توان جان‌‌مایه آن در رخداد مهم اواخر سده هجدهم یعنی انقلاب فرانسه نادیده گرفت. رفته رفته روشنگری از یک نهضت علمی و تفریحی به زبان مشترک اشراف تحصیل کرده، طبقه نوپدید متوسط برساخته از جامعه صنعتی، روشنفکران و مصلحان مذهبی و حتی طبقه کارگر شد.هر چند شکل‌گیری جامعه‌شناسی مدرن به آن معنا که ما می شناسیم حاصل اواخر قرن ۱۹ و اوایل سده آخرین هزاره دوم است اما الهام‌گیری از علوم طبیعی و زیستی و مواجهه ارگانیک با جامعه به مثابه یک انسان غول‌پیکر را از نگاه پوزیویتیسمی فیلوزوف‌ها دارد. این مهم گرانیگاه سایر تحولات بعدی در تولید گزاره‌ها و آیین‌هایی شد که مدعی اداره جامعه و دولت مدرن بعد از انقلاب صنعتی و انقلاب فرانسه در غیاب قدرت سنت پادشاهی و سیطره مذهبی کلیسا بودند. با این نگاشت دیگر مذهب یا حتی زبان ریسمان اتصال آحاد جامعه به سنت و خاک و آیین نبود. نظام توزیع کار، میزان پیشرفت در علوم جدید و باور به اعتبار فردباوری و دلیری دانستن به قول کانت محور شکل‌گیری جهان جامعه اروپای بعد از ۱۸۱۵ است.البته ناگفته پیداست که کسانی چون اگوست کنت چیزهایی هم به این فردباوری و خود بسندگی آن در تحلیل جامعه مدرن افزودند؛ جامعه (هرچند از گفتن این کلمه پرهیز می‌شد)، رفتار، پدیدار و آینده‌‌اش چیزی بیش از حاصل جمع خطی منش، بینش و کردار جمیع آحاد آن است. چه اینکه در ارگانیسم یک موجود زنده همین است.مهم‌ترین ضعف این علم جدید در همان ویژگی وراثت‌یافته از روشنگری در یگانگی بخشی به اثبات‌گرایی و تجربه‌ورزی موفق در علوم طبیعی بود که باور داشتند باید همان مبنای تحلیل و پیش‌بینی و اثبات قواعد مرتبط با جامعه باشد.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sun, 12 Nov 2023 10:34:53 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چه چیزی درباره تقسیم‌بندی ایرانی «شرکت‌های دانش‌بنیان» عجیب است؟</title>
                <link>https://virgool.io/100startups/vc-backed-company-vs-knowledge-based-company-n1uptos3ju9o</link>
                <description>تصویری که از ارشمیدس وقتی لخت از حمام بیرون آمد و داد زد اورِکا در ذهنم شکل گرفته یک مرد کامل حدود 60 ساله است و از فیثاغورث هم وقتی قانونش را ارائه کرد همین حدود. اما الآن بچه‌ها 8 – 9 ساله این قانون را بلدند و با آن مسئله حل می‌کنند. این تازه برای علم است در فناوری اوضاع از این هم جالب‌تر است شاید تعداد کسانی که می‌توانستند برای کامپیوترهای دهه 60 و 70 میلادی قرن گذشته برنامه بنویسند محدود بود به عده‌ای متخصص که دوره‌های خاصی را گذرانده بودند. اما الآن بچه‌های ابتدایی برنامه‌هایی با پیچیدگی بسیار بیشتری می‌نویسند و در ابتدایی ربات می‌سازند و مهمتر اینکه حتی می‌توانند مبانی آنها را هم بفهمند.کاریکاتوری از ارشمیدس در یک متن آموزش جرم‌حجمی برای کودکاناین یعنی دانش و فناوری به مرور عادی می‌شود دیگر کسی که جرم حجمی می‌فهمد و می‌تواند با جذر جمع مجذور دو ضلع مثلث قائم‌الزاویه وترش را حساب کند نه نخبه است و نه صاحب فناوری. و عادی شدن علم و فناوری هم روز به روز سریعتر می‌شود آنقدر که والدین ولو مثلا استاد دانشگاه در برنامه‌نویسی هم بوده باشند ممکن است از نوجوان خودشان در همان رشته تخصصی عقب بمانند.اینها را گفتم که بگویم برای شرکت دانش‌بنیان که از ابداعات ماست احتمالا! نمی‌توان شاخص درست و باثبات داد. الآن برنامه‌نویس با جوشکار 50 سال پیش برابر است. اصلا بیایید فکر کنیم معاونت علمی 50-60 سال پیش آمده بود و شرکت‌ها را دانش‌بنیان کرده بود. احتملا هر کس دستگاه تراش نیمه اتوماتیک داشت و قطعاتی با یک پیچیدگی می‌زد دانش‌بنیان می‌شد. تا اینجا مسئله‌ای نیست. سؤال این است که این کارگاه تراشکاری کی از دانش‌بنیانی خارج می‌شد. شاید به همین دلیل است که شرکت دانش بنیان را که به انگلیسی گوگل کنید (“knowledge based company”) همه نتایج صفحه اول به ایران مربوط است.آنچه که شرکت‌های فن‌آور با پشتوانه سرمایه‌گذاری جسورانه را از شرکت‌های سنتی متمایز می‌کند، فناوری نیست؛ شیوه نگرش به کسب‌وکار است.حرف این است که مؤلفه اصلی در تغییر اقتصاد و شرکت‌های دنیا دانش و فناوری نیست که البته دانش و فناوری هم مهم است اما مربوط به امروز نیست. از عصر کشاورزی هم بوده و در عصر صنعت هم همینطور و الآن هم هست و ارزش افزوده در کالاها و خدمات فناورانه و مبتنی بر دانش بیشتر است. آنچه مؤلفه اصلی شرکت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی امروز است مدل توسعه، شیوه مدیریت، ساختار و قواعد مشارکت و ساز و کارهای طراحی و توسعه محصول است.این مدلهای اقتصادی است که پیشرفت‌های چشم‌گیر را در اقتصادهای پیشروی دنیا ایجاد کرده است. البته که بسیاری از شرکت‌هایی که در مدل‌های جدید توسعه پیدا کرده‌اند و پیشرو بوده‌اند از فناوری‌های نوین هم بهره برده‌اند و طبیعی است که آنها که در استفاده از مدل‌های نوین پیشرو هستند در استفاده از فناوری‌های نو هم جلوتر از بقیه باشند. اما خیلی از بنگاه‌های فناورانه و به اصطلاح ما دانش‌بنیان هم هستند که مدل‌های قبل خود را حفظ کردند و از گردونه عقب ماندند. مگر علم و فناوری در شرکت‌های نفتی و هواپیمایی و خودروسازی کم است که جای خود را به آمازون و اپل و تسلا دادند. این الگوهای جدید که خود را در مدلهای مبتنی بر سرمایه‌گذاری جسورانه (VC-backed) نشان داده است، الگوهای اقتصادی جدیدی را ارائه کرده است که به نظر ساز و کارها، نهادها و شرکت‌هایی که در بستر آن رشد می‌کند متفاوت از ساختارهای سنتی و رایج است و آینده اقتصاد را تغییر خواهد داد. به خلاف ما که گزارش شرکت‌های دانش‌بنیان‌مان را می‌دهیم آنچه در کشورهای پیش رفته بیشتر به چشم می‌خورد تفکیک شرکت‌های ونچر بک (مبتنی بر سرمایه‌گذاری جسورانه) از شرکت‌های سنتی است.پی‌نوشتناگفته نماند که موضوع شرکتهای فناورانه و اثر آنها در اقتصاد کشورها خصوصا در حوزهای تخصصی مثل فناوری اطلاعات، فناوریهای مواد پیشرفته و فناوریهای همگرا و امثال آن در گزارشات در سطح ملی آمده است اما آنچه مرز روشن مدلهای جدید اقتصادی با مدلهای سنتی است فناوری بکار رفته در شرکتها نیست بلکه رویکردهای سرمایه‌گذاری، توسعه و مدیریت آنها است.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sat, 08 Feb 2020 11:17:53 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا موفق‌ها شکست نخوردند؟</title>
                <link>https://virgool.io/100startups/why-unicorns-didnt-fail-xq7em3syfg7u</link>
                <description>اگر علل شکست استارتاپها را گوگل کنید هزاران مطالب می‌بینید که لیستی از عواملی که باعث شکست استارتاپها می‌شود را لیست کرده است. از 3- 4 دلیل مهم برای شکست استارتاپها هست تا 30 – 40 دلیل! یک نمونه از مطالبی که در مابع نسبتا معتبر مرتبط با استارتاپها منتشر شده را در زیر می‌بینید.این را داشته باشید؛ حالا این را گوگل کنید که استارتاپهای بزرگ چطور ایجاد شدند (مثلا How Instagram started?)،  نتایجی شبیه نمودارهای زیر و مطالب مرتبط با آنها را خواهید دید.اینها را که نگاه میکنی اغلب مواردی که به عنوان عامل شکست در لیست اول بود را در آنها می‌بینی یعنی، پیدا نکردن سرمایه‌گذار، تیم اولیه نامطلوب، عدم تناسب محصول اولیه با بازار و موفق نبودن ارائه محصول اولیه، تغییر استراتژی و چیزهای دیگر. از این عجیب‌تر اگر نمودارهای مربوط به فرایندی که کارآفرینان موفق و معروف طی کرده‌اند را ببینید وضع از این هم بدتر است. نمودار زیر مربوط به استیو جابز، اسطوره کارآفرینی این روزهای اکوسیستم است؛ از اخراج از دانشگاه و اخراج از شرکت خودش تا تغییر مکرر حوزه فعالیت قبل از شروع اپل و تلاش برای کارهایی که هیچ وقت موفق به انجام آن‌ها نشد.سؤال دقیقا اینجاست که اگر دلایل شکست یک استارتاپ یا یک کارآفرین آنهایی است که در لیست‌هایی شبیه آنچه در ابتدا آوردم است چطور این عوامل کارآفرینان موفق را شکست نداده است؟ به نظر می‌رسد علت اصلی شکست یک استارتاپ یا یک کارآفرین پذیرش شکست و دست برداشتن از کار و هدفی است که برای آن شروع کرده است و این پذیرش وقتی اتفاق می‌افتد که یک فرد یا افراد محوری یک استارتاپ امید به موفقیت یا انگیزه تلاش بیشتر را از دست بدهند. حالا من با این نگاه عوامل شکست را بازخوانی می‌کنم. علت اصلی که باعث شده یک نفر انگیزه‌اش را برای ادامه کار از دست بدهد یا یک تیم بپذیرد که دیگر نمی‌تواند موفق باشد چه بوده است؟ و اگر دقیق‌تر نگاه کنیم و بپرسیم چرا این علتها باعث از دست رفتن انگیزه یک فرد یا تیم شده است به پاسخ جالبی خواهیم رسید عوامل انگیزاننده افراد چه بوده که مثلا با پیدا نکردن سرمایه‌گذار یا عدم اقبال بازار به آنها (که در دلایل با عناوین مختلفی مثل عدم تناسب محصول با بازار به موقع نبودن زمان ارائه محصول و ...) آن انگیزه را از دست داده‌اند؟ کمی که خوب دقت می‌کنی اینطور به نظر می‌رسد آنهایی که از ایجاد یک کار رسیدن به نتیجه‌ای غیر از خود کار برایشان مهم بوده، مثلا می‌خواستند ثروتمند شوند، معروف شوند، صاحب یک یونیکورن شوند با بروز این عوامل شکست خورده‌اند یا شکست را پذیرفته‌اند. تازه این‌ها برای آنهایی است که تا مراحلی رفته‌اند که می‌شده اسم آنها را کارآفرین گذاشت و کارشان به یک استارتاپ تبدیل شده است و گرنه خیلی‌ها به این حد هم پای اهداف و آرزوهایشان نمی‌مانند و اگر در آنها دنبال دلیل بگردی احتمالا لیستی متفاوت از دلایل خواهی یافت مثل اینکه کسی حمایت نکرد، ساختار اقتصاد خراب بود، اصلا اجازه موفقیت به همه داده نمی‌شود و از این دست دلایل.آن چیزی که من فهمیدم کسی یا تیمی که برایش کاری که می‌کرده (در هر سطحی) یا کارآفرینی و خلق ارزش مهم بوده نه نتایج مالی و اجتماعی آن. هر کدام از این دلایل شکست برایش پیش آمده راهش را پیدا کرده و انگیزه‌اش را از دست نداده و بالاخره هم موفق شده است. اینکه خود کار و کارآفرینی برای اینها مهم بوده نه نتایج شخصی آن را می‌شود از سبک زندگی و صحبتهای پیشروان کارآفرینی مثل جابز و زاکربرگ و پیج و برین و ماسک هم فهمید.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Sun, 26 Jan 2020 15:54:59 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>واژه‌هایی که باورمان را شکل داده‌اند!</title>
                <link>https://virgool.io/100startups/%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%AF-a5w7dlzxcat2</link>
                <description>هم خیلی شنیده‌ام هم معتقدم که فرهنگ شکست خوردن باید در کشور اصلاح شود. یعنی نباید کسی از شکست خوردن شرمنده شود یا هست و نیستش را سر اینکه دست به یک کار جسورانه زده و خواسته کارآفرینی کند اما موفق نشده از دست بدهد. اصلا در غرب طرف به اینکه کارآفرین سریالی است افتخار می‌کند. در اغلب موارد که نگاه می‌کنی کارآفرین سریالی یعنی اینکه n بار شکست خورده و دست از کارآفرینی برنداشته. خیلی‌ هم افتخار می‌کند و تجربه شکستش را منتشر می‌کند. حتی اینهایی هم که خیلی موفق هستند شاید برای اینکه اثبات کنند خیلی مردمی بوده‌اند! یکی دوتا شکست را تعریف می‌کنند و آنها را عامل موفقیت خود می‌دانند؛ گویا کسی که شکست نخورده یک چیزی کم دارد.پس چرا برای ما شکست اینقدر سخت است. کمی در شکست و پیروزی و موفقیت و اینها دقیق‌تر شدم. با ادبیات انگلیسی خیلی آشنا نیستم اما کمی که گشتم متوجه یک تفاوت کوچک شدم. آنها برای شکست استارتاپ از واژه Fail یا Failure استفاده می‌کنند در مقابل Success یا موفقیت خودمان اما مثلا برای مسابقات ورزشی هیچوقت برای شکست از این واژه استفاده نمی‌کنند بلکه واژه Lose را به کار می‌برند که معادل باخت ماست و مخالف آن برد است. اما ما معمولا باخت و شکست را معادل می‌گیریم. کمی در دیکشنری‌های آنلاین این دو واژه را مقایسه کردم نتایج جالب بود:&quot;Fail&quot; is to be unsuccessful while &quot;Lose&quot; is to cause (something) to cease to be in one&#x27;s possession or capability due to unfortunate or unknown circumstances, events or reasons.Losing means comparison of you versus someone else but failing means comparison of yourself versus yourself.Losing comes when you give up.Failing is a symbol that you tried.Failure is always better than losing.تفاوت جالب بود ما شکست را معادل باخت می‌دانیم و باخت هم معادل ناامیدی و دست برداشتن از هدف است اما Fail یا عدم موفقیت (که من معادل خوبی برایش پیدا نکردم چون عدم موفقیت معادل Unsuccessful است.) اتفاقا عامل محکم شدن در رسیدن به نتیجه و به معنی هزینه بیشتر کردن برای رسیدن به هدف. اینطور است که شما هرچه بیشتر برای یک هدف هزینه می‌کنی نه تنها ناامید نمی‌شوی که به موفقیت امیدوار و نزدیک خواهی شد. در جامعه هم به کسی که چنین تجربه‌ای داشته به چشم یک بازنده نگاه نمی‌شود. به نظرم باید واژه‌ای برای Fail پیدا کرد تا وقتی در مواجهه با این کلمه واژه شکست که معادل باخت است در ذهنمان شکل می‌گیرد نمی‌توانیم با افتخار به آن فکر کنیم و دیگران هم نمی‌توانند یک بازنده (همان شکست خورده) را یک انسان ارزشمند قلمداد کنند.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Tue, 14 Jan 2020 18:51:41 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سرمایه‌گذاری جسورانه سکانکِ کشتی اقتصاد</title>
                <link>https://virgool.io/100startups/economy-rudder-trim-tab-uzmuab9ymx6x</link>
                <description>روزهای اولی که وارد زیست‌بوم کارآفرینی شده بودم را مدام در آمار، ارقام و گزارش‌ها می‌چرخیدم. اعداد و ارقام در اهمیت سرمایه‌گذاری جسورانه کم نبود اما یک گزارش خیلی توجهم را جلب کرد و سؤال برانگیز شد. اعداد و ارقام زیادی در گزارش IHS آمده بود اما این بخش خیلی برایم جالب بود که در حوالی سالهای ۲۰۱۰ کمتر از ۰.۲ درصد تولید ناخالص ملی آمریکا صرف سرمایه‌گذاری خطر پذیر شده بود اما ۲۱ درصد تولید ناخالص ملی را شرکت‌هایی که با این نوع سرمایه‌گذاری تأسیس شده‌اند ایجاد کرده‌اند.دو سه ماه پیش هم گزارش استنفورد در مورد اثرات سرمایه‌گذاری جسورانه در شرکتهای بورسی آمریکا را می‌خواندم که می‌گوید  ۴۳ درصد شرکتهای بورسی آمریکا که در ۴۰ سال گذشته ایجاد شده‌اند حاصل سرمایه‌گذاری جسورانه‌اند و این ۴۳ درصد ۵۷ درصد ارزش کل را ایجاد می‌کنند. یعنی ۵۷ درصد ارزش بزرگترین شرکت‌های آمریکایی متولد ۴۰ سال گذشته از طریق سرمایه‌گذاری جسورانه ایجاد شده است.خلاصه گزارش استنفورد از اثر اقتصادی سرمایه‌گذاری جسورانهاین موضوع وقتی جالب‌تر می‌شود که این را کنار رشد مداوم سرمایه‌گذاری جسورانه آمریکا (به غیر از وقفه سال‌های ترکیدن حباب دات‌کام) بگذاریم و به نتایج گزارش IHS برگردیم؛ اینکه کمتر از نیم درصد تولید ناخالص ملی این کشور از این طریق سرمایه‌گذاری می‌شود. اما چطور چنین چیزی ممکن است؟پیتر سنگه در کتاب «پنجمین فرمان» مثال جالبی می‌زند که به سکانک معروف است. او می‌نویسد که وقتی کشتی‌ها خیلی بزرگ می‌شوند سکان هم خیلی بزرگ می‌شود و برای اینکه این سکان بزرگ بتواند در آب حرکت کند روی خود آن سکان کوچکتری قرار می‌دهند که با چرخش آن حرکت سکان بزرگ راحت‌تر می‌شود. به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاری جسورانه حکم همان سکانک را دارد که اگر درست بچرخد می‌تواند به حرکت کشتی اقتصاد جهت بدهد. تصویر تزئینی است؛ یک بلوپرینت از طراحی سکان و سکانک در کشتیعملا سرمایه‌گذاری جسورانه هرچند کوچک است اما را‌های جدید را باز می‌کند، مقاومت‌های بیجا را می‌شکند و راه‌های غلط را در همان ابتدای راه و بدون نیاز به صرف هزینه‌های زیاد نشان می‌دهد. این سبب می‌شود سرمایه‌گذاری‌های بزرگتر عاقلانه‌تر باشند و بازدهی بیشتری را فراهم کنند.پی‌نوشت: کمی که دقت کردم فهمیدم که این مقدار کم سرمایه‌گذاری جسورانه همه سرمایه‌گذاری در آن شرکتهایی که بخش مهمی از اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهند نبوده است و منابع بسیاری از نهادهای سنتی و تسهیلات و بازار سرمایه به این شرکتها تزریق شده است اما محرک و یا سکانک این سرمایه‌گذاری‌های بعدی همان سرمایه‌گذاری جسورانه اولیه بوده است.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Thu, 02 Jan 2020 12:29:32 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>«ترس» مهم‌ترین تفاوت زیست‌بوم کارآفرینی ما و آمریکا است!</title>
                <link>https://virgool.io/@navidnazari/fear-is-the-difference-between-iran-and-america-venture-ecosystem-ngs2p1dwhv3w-ngs2p1dwhv3w</link>
                <description>آزمایش نمونه اولیه هواپیمای برادران رایت | سال ۱۹۰۳ | کیتی هاوک کارولینای آمریکادر شش ماه گذشته به بهانه شکلگیری «۱۰۰ استارتآپ»، با خیلیها گفتگو کردیم؛ از کارآفرینها و شتابدهندهها تا سرمایهگذاران و بنگاههای بزرگ خریدار فنآوری و نوآوری. سوال اصلیمان علت کاهش جدی سرمایهگذاری در مراحل اولیه زیستبوم بود. جالب است که در وضعیتی متناقض کارآفرینها و کسبوکارها معتقدند که سرمایه و پول نیست و در مقابل سرمایهگذاران میپندارند تیم و گروه کارآفرین خوب پیدا نمیشود!برای حرکت حساب شده «۱۰۰استارتآپ» باید مشکل اصلی را پیدا میکردیم؛ اخبار و آمار و ارقام درست و غلط از چالشها بزرگ و کوچک اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به گوشمان میرسید ولی رسیدن به گزارش شاخص جهانی کارآفرینی (GEI) بیش از همه ما را به مشکل اصلی هدایت و نگرانمان کرد.منبع آمار: شاخص جهانی کارآفرینی (GEI) سال ۲۰۱۸ از موسسه جهانی کارآفرینی و توسعهشاخص جهانی کارآفرینی، ۱۵ زیر شاخص دارد. ما در کل جزو کشورهای متوسط لیست (رتبه ۷۲ سال ۲۰۱۸) هستیم ولی در دو زیر شاخص «مهارتهای استارتآپی» و «خطرپذیری» وضعیت تامل برانگیزی داریم. نمودار سمت چپ درباره «ایالات متحده آمریکا» و رتبه اول لیست است؛ این کشور در «مهارتهای استارتآپی» ۱۰۰ درصد امتیاز و در «خطرپذیری» ۹۶.۹ درصد امتیاز گرفته است. «جمهوری اسلامی ایران» در «مهارتهای استارتآپی» با امتیاز ۹۹.۴۲ رتبه هفتم جهان را دارد ولی در «خطرپذیری» با ۱.۳۶ درصد رتبه ۴ از آخر را کسب کرده است. این وضعیت یعنی علی رغم کیفیت بالای زیستبوم و سرمایه انسانی آن در «مهارتهای استارتآپی»، افراد و نهادهای کمی وجود دارند که جرئت خطر و سرمایهگذاری روی این ظرفیت ارزشمند را داشته باشند.شرح اهمیت خطرپذیری در حوصله این یادداشت نیست ولی برای مخاطبین کارآفرین این یادداشت که تجربه سرگردانی در پیچوخمهای جذب سرمایه را دارند، آشنا است. فرد، نهاد و ملتی که جسور نباشد، جایی در آینده جهان نخواهد داشت و محکوم به حذف و فراموشی است. حفظ این شرایط محافظهکارانه نه تنها فرصتهای ما در آینده را میسوزاند، به سرعت کشور را از ظرفیتهایی مانند سرمایه انسانیش محروم میکند.در سالهای گذشته فعالیتهای زیادی برای تبلیغ کارآفرینی و ارتقای مهارتهای کارآفرینی انجام شده است ولی به نظر رشد پایدار و متناسبی در اجزای مختلف لازم برای موفقیت زیستبوم کارآفرینی نداشتیم و از موضوع مهم ترویج «خطرپذیری» غافل شدهایم. شاخصی که کمبود در آن شامل همه اجزای جامعه از افراد، بنگاههای خصوصی و حاکمیت میشود.در سطح حاکمیت، بروکراسی و ساختارهای پیچیده در کنار مجوزها و رویههای متعدد نظارت و ارزیابی مانع رشد مناسب کسبوکارها میشوند. اگر در این رفتارها عمیق شویم نگرانیهای عمیق و محافظهکاری را پشت این رویکردها میبینیم. نگرانیهایی که نمیتوانند تفاوت فساد با خطاهای قابل اغماض به دلیل سرعت رشد را درک کنند و آیندهای روشن را قربانی آسایش و رفع دغدغههای روزمره میکنند.امروز کشور تنها در مواجهه با تحریمها و تهدیدات خارجی نیست؛ در داخل هم کارآفرینان با پیچیدگیهای بروکراتیک و رفتارهای محافظهکارانهای دست و پنجه نرم میکنند که به بهانه مبارزه شعاری با فساد انجام میشوند. برای داشتن آینده همه باید خطر کنیم و جسور باشیم؛ حاکمیت نیز به جای انداختن بار خطرپذیری بر دوش بنگاههای اقتصادی باید با پذیرش بخشی از خطر، فرهنگ جسارت و خطرپذیری را گسترش دهد.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Wed, 25 Dec 2019 12:19:04 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>روزهای افسردگی: مروری بر تجربه زیست‌بوم کارآفرینی آمریکا بعد از ترکیدن حباب دات‌کام</title>
                <link>https://virgool.io/100startups/depression-after-dot-com-bubble-lwubljlbskre</link>
                <description>‌شرایط خموده این روزهای زیست‌بوم کارآفرینی ایران غیرقابل انکار است. حباب استارت‌آپی ایران هم ترکیده و خبرهای سریالی از تعطیلی استارت‌آپ‌ها می‌شنویم؛ حجم سرمایه‌گذاری‌ها کاهش یافته و بخشی از سرمایه انسانی توانمندمان هم آوای مهاجرت سر داده‌اند. این در حالی است که طبق گزارش پیچ‌بوک آمریکایی‌ها برای اولین بار پس از ترکیدن حباب دات‌کام، رسیدن دوباره میزان سرمایه‌گذاری‌های سالانه به بالای ۱۰۰ میلیارد دلار را تجربه می‌کنند. مرور داستان زیست‌بوم کارآفرینی آمریکا پس از ترکیدن حباب دات‌کام برای این روزهای ما خالی از لطف نیست.از مجموعه تصویرسازی‌های «انسان‌های کوچک در جنگل» اثر «دیوید پلنتا» که در مسیر مقابله‌اش با افسردگی آن را خلق کرده است. استاتیستا با تجمیع چند گزارش مشابه از پیچ‌بوک نمودار تعداد و حجم سرمایه‌گذاری‌ها در زیست‌بوم آمریکا بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۸ را ترسیم کرده است. نمودارهایی که به خوبی رشد هیجانی در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰، سقوط ناگهانی ۲۰۰۰-۲۰۰۱ و رشد ملایم و محتاط‌تر بعدش را نشان می‌دهند که بعد از حدود ۲۰ سال هنوز به رکوردهای سرمایه‌گذاری دوره حباب نرسیده است.ارزش سرمایه‌گذاری‌های جسورانه در هر سال در زیست‌بوم آمریکا در سال‌های ۱۹۹۵-۲۰۰۰ | منبع: پیچ‌بوک و استاتیستا
این اطلاعات واقعا جالب، درس‌آموز و البته امیدبخش هستند. مشابه این هیجان کاذب در سال‌های ۱۳۹۳-۱۳۹۵ در زیست‌بوم کارآفرینی ما هم رخ داد؛ جمع گسترده‌ای از سرمایه انسانی حرفه‌ای را به خود جلب کرد و سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای انجام شد. البته در اوج هیجان زیست‌بوم کارآفرینی ایران نیز نسبت میزان سرمایه‌گذاری نسبت به حجم کل اقتصاد در ایران یک بیستم تجربه آمریکایی بود؛ به عبارت دیگر ایرانی‌های به صورت نسبی هم یک بیستم آمریکایی‌ها هیجان زده شدند.مشابه تجربه آمریکایی‌ها، افسردگی پس از هیجان کاذب نیز به سرعت خودش را نشان داد؛ افسردگی‌ای که با عوامل بیرونی مانند شرایط اقتصادی کاهش ارزش پول، آغاز دوباره تحریم‌ها و چالش‌های سیاسی و داخلی خارجی به آن دامن زده شد و علی‌رغم هیجان‌زدگی کمتر ما، با اندوه جمعی شدیدتری مواجه شدیم.تجربه آمریکا و رشد دوباره سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد بخش زیادی از این افسردگی کاذب و متاثر از تجربه ترس و شکست‌های سرمایه‌گذاری در دوران هیجان بوده است. در طول این ۲۰ سال زیست‌بوم آمریکا این فرصت را پیدا کرد که متناسب با رشدی معقول نهادها، زیرساخت‌ها و فرهنگ لازم برای سرمایه‌گذاری جسورانه و کارآفرینی استارت‌آپی را نیز به بلوغ برساند.تعداد سرمایه‌گذاری‌های جسورانه در هر سال در زیست‌بوم آمریکا در سال‌های ۱۹۹۵-۲۰۰۰ و زمان خلق بعضی از شاخص‌ترین کسب‌وکارهای فناورانه آمریکا | منبع: پیچ‌بوک، استاتیستا و تک‌کرانچ 
یکی از نشانه‌های جالب و امیدبخش، مکان‌یابی زمان خلق، سرمایه‌گذاری و رشد بسیاری از ستاره‌های استارت‌آپی آمریکا در این خط زمانی است. نه تنها بسیاری از سرمایه‌گذاری‌های موفق مانند اوبر، فیسبوک و Airbnb در دوران افسردگی انجام شده که زمان تاسیس‌شان نیز همزمان با بدترین سال‌های رکود اقتصادی آمریکا یعنی ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ است. اینکه چطور هر کدام از این کسب‌وکارها فرصت خلق و رشد در این دوران را داشته‌اند داستان مفصل و متفاوتی است که باید جداگانه به آن‌ها بپردازیم؛ ولی این قابل درک است که در سال‌های افسردگی کارآفرینان باقی‌مانده قدرت درونی بیشتری داشته‌اند و سرمایه‌گذاران نیز با دقت و هوشمندی بیشتری تصمیم گرفته‌اند.ما هم علی‌رغم چالش‌های بیرونی فرصت‌های روشنی داریم؛ امروز زمان سرمایه‌گذاری‌های هوشمندانه، مشارکت موثر حاکمیت، ساختن نهادها و زیرساخت‌های باکیفیت زیست‌بوم است. تجربه دیگر کشورها به ما کمک می‌کند دوران افسردگی را کوتاه‌تر کنیم و رونق منطقی را به تدریج به زیست‌بوم برگردانیم.</description>
                <category>نوید نظری</category>
                <author>نوید نظری</author>
                <pubDate>Mon, 23 Dec 2019 16:18:59 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>