نوشته های نوید نوری

ابهام در اتصال مجدد اینترنت

نوید نوری — Sat, 17 Jan 2026 01:13:20 +0330

پیگیری‌ها از دو منبع دولتی نشان می‌دهد زمان اتصال مجدد اینترنت مشخص نیست.این دو منبع اعلام کردند قطع و وصل اینترنت به‌دست شورای‌عالی امنیت‌ملی بوده‌است؛ اما هیچ‌کدام از این دو منبع اتصال مجدد را اعلام نکردند.بر اساس اعلام یکی از منابع، احتمالا تا اواسط هفته جاری اینترنت وصل شود. این منبع اعلام نکرد منظور از اینترنت، اتصال بین‌المللی هم خواهد بود یا وضعیت اتصال پیام‌رسان‌های داخلی.با این حال، بر اساس بررسی‌ها، دقایقی هست که ارسال و دریافت پیامک از طریق سیم‌کارت‌های اصلی (ایرانسل و همراه‌اول)، مجدد برقرار شده و برخی شایعات مبنی بر اتصال مجدد اینترنت در اپراتور رایتل حکایت دارند.انتهای پیام/انتهای پیام/

نقدی بر سفر رئیس‌جمهور به استان آذربایجان‌غربی

نوید نوری — Sat, 25 Oct 2025 20:14:17 +0330

پس‌از مدت‌ها پیگیری و انتظار، بالاخره دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور کشورمان، روز گذشته، پنجشنبه، به دیار مادری آمد.مسعود پزشکیان، چهاردهمین رئیس‌جمهور ایراناما سفر وی دارای ضعف‌های اساسی بود که در ادامه به آنان می‌پردازیم:۱. سفر استانی رئیس‌جمهور بدون هرگونه عزیمت به شهرهای مجاور بود. تقریباً تمام مدت سفر به برگزاری جلسه در سالن‌های استانداری گذشت! در نهایت، دو طرح به‌صورت ویدئوکنفرانس افتتاح شدند.۲. در جلسات نیز شاهد معضل‌های دیگری بودیم. نبود امکان سخنرانی یا ارائه نظرات افراد خارج‌از لیست به مسئله‌ای جدی تبدیل شد؛ تا جایی که قسیم عثمانی، نماینده بوکان، با دخالت دراین‌زمینه توانست به ارائه سخنان خود بپردازد؛ البته در اول صحبت‌هایش هم گفت دوست نداشته «به‌زور» امکان صحبت پیدا کند!۳. معضل سوم جلسات نیز برگزاری آنان با افرادی بود که به موضوع جلسه ارتباطی نداشتند؛ شاخص‌ترین آنان برگزاری جلسه با فرهیختگان بود که حتی فعالان رسانه‌ای نیز دادشان درآمد! در این جلسه با جمعی از کارمندان و نمایندگان مواجه بودیم!۴. از حامیان دولت کوچک‌ترین دعوتی انجام شده بود؛ تا جایی که باعث شد خود آنان دست به ابتکار زده و با پیگیری خودشان به جلسات راه یابند، که این موضوع امر مذمومی است!۵. سفر دکتر پزشکیان به‌نحوی بود که حتی دیدار مردمی با وی نیز امکان‌پذیر نشده بود، یعنی برای این موضوع هیچ برنامه‌ای تدارک دیده نشده بود! درحالی‌که به‌نظر می‌رسد رئیس‌جمهوری که ارومیه شهر خودش است، باید با پای پیاده سری به خیابان‌های اطراف استانداری می‌زد و حال‌وهوای شهر و مردم را جویا می‌شد!در نهایت، امیدواریم که سفرهای دیگری نیز به‌زودی در پیش باشد و ارتباط مستقیم جناب رئیس‌جمهور با مردم در شهر ارومیه و دیگر شهرهای استان را شاهد باشیم.

راه «وفاق» از «نفاق» جدا می‌شود؟

نوید نوری — Thu, 14 Aug 2025 16:51:43 +0330

در نشست مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، با اهالی رسانه، وی دست به اقدامی انقلابی زد. او در پاسخ به صحبت‌های خبرنگاران و باتوجه‌به اوضاع کشور، اظهاراتی را بیان کرد که به مذاق تندروها خوش نیامد!او از مشکلات متعددی که کشور و جامعه با آن دست‌به‌گریبان است سخن گفت. مجددا و این‌بار به‌صورت جدی‌تر به بحران انرژی و بحران آب پرداخت و ضرورت بازنگری در برخی سیاست‌ها را گوش‌زد کرد.او همچنین به‌صورت جدی به مشکلات معیشتی مردم اشاره کرد و درباره وضعیتی که آمریکا و رژیم صهیونیستی برای کشور ایجاد کرده‌اند سخنان مهمی را به زبان آورد. او گفت اگر تأسیسات هسته‌ای مجدد ساخته شوند، دوباره از سوی رژیم صهیونی و آمریکا هدف قرار خواهند گرفت.این سخنان شدیداً با واکنش فعالان تندرو و نزدیک به جبهه پایداری مواجه شد. احتمالا سخنان رسایی دراین‌زمینه را خوانده‌اید. یا همچنین اظهارات جلیلی، رقیب انتخاباتی پزشکیان در سال گذشته.پس‌از این واکنش‌ها، اما مسعود پزشکیان بر مواضع خویش پایدار ماند و اعلام کرد گفتن واقعیت‌ها صداقت با مردم است. او در توییتی نوشت: بیانِ مشکلات یعنی احترام به شعور مردمی که صاحبان واقعی کشورند.به‌نظر می‌رسد، پزشکیان در حال جداکردن راه دولت از راه تندروهاست؛ بخصوص پس‌از آنکه لاریجانی به مسند قدرت در شورای‌عالی امنیت‌ملی بازگشت، بسیاری معتقدند موقعیت جلیلی تضعیف شده و عوامل تندروها از دولت رخت برمی‌بندند.اما در طی یک سال گذشته، طرفداران پزشکیان به‌شدت از رویکرد وی در قبال تندروها معترض بودند. پزشکیان در شروع‌به‌کار دولت اعلام کرد وفاق ملی را دستورکار قرار می‌دهد. ثمرۀ این شعار این بود که برخی از تندروها در دولت ماندند.اما پس‌از جنگ ۱۲روزه و تثبیت موقعیت دولت، گمان می‌رود سیاستی که پزشکیان در پیش گرفته بود، برای جلوگیری از توطئه‌چینی و کارشکنی در کار دولت از سوی تندروها بود تا موقعیت دولت تثبیت شود و هم با سایر قوا از در مصالحه تعامل کند؛ بالاخره او در انتخابات نامزد احزاب اصلاح‌طلب بود و پیش از آن در سال ۱۴۰۱ به واقعه مهسا امینی اعتراض شدیداللحنی کرده بود.بنابراین، به‌نظر می‌رسد پزشکیان برخلاف عده‌ای که گمان می‌کردند او آدم ساده‌ای است، سیاستمدار زیرکی است که بلد است با عدۀ تندروها چه‌کار کند! همچون زمانی‌که دولت می‌خواست کارش را شروع کند، هنگام بررسی وزرا در مجلس شخص پزشکیان در تریبون مجلس اعلام کرد تمام وزرا استعلام امنیتی دارند و رهبری نیز آنان را تأیید کرده است! و این‌گونه توانست از سد ضخیم و مرتفع مجلس تندروها عبور کند.اکنون که به‌نظر می‌رسد چنین روندی در جریان است، مسعود پزشکیان می‌بایست با مشورت جدی با گروه‌های مختلف متخصصان در زمینه‌های ژئوپولتیک، امنیتی، جامعه‌شناسی، اقتصاد و روابط بین‌الملل مشکلات کشور را به‌صورت جدی و کوتاه‌مدت حل کند و رژیم اسرائیل را با برقراری مذاکرات جدی و مستقیم با آمریکا مهار کند.نوید نوری، خبرنگار

چهرۀ خبیث اسلام‌ستیزی؛ هنگامی که اسلام‌ستیزی در خدمت سیاست‌های ظالمانۀ حکومت‌های غربی قرار می‌گیرد!

نوید نوری — Sun, 29 Jan 2023 09:35:05 +0330

مدتی است بحث پیوستن عضویت سوئد در ناتو مطرح است. ترکیه یکی از کشورهایی است که عضو ناتوست و با عضویت سوئد در ناتو مخالفت است. یکی از بهانه‌های ترکیه برای مخالفت، قرارداشتن اعضای پ‌ک‌ک در سوئد است. ترکیه پ‌ک‌ک را گروهی تروریستی می‌داند؛ اما گویا در این بین دعواهای سیاسی و نظامی زیادی است که قصد ورود دربارۀ آنان ندارم؛ ولی تا اکنون ترکیه بازهم مخالفت کرده است.راسموس پالودن (پالودان)، رهبر حزب راست افراطی دانمارک (خط سخت - Hard Line) است که این روزها به چهرۀ اساسی اسلام‌ستیزی در جهان تبدیل شده! مهم‌ترین اقدام او آتش‌زدن قرآن کریم است. در روزهای اخیر خبر داده شده که «راسموس پالودان، هر جمعه تا زمانی که سوئد در ناتو پذیرفته شود، به سوزاندن قرآن ادامه خواهد داد» (آراِف‌آی فارسی)اینجاست که می‌بینیم جریان اسلاموفوبیا (اسلام‌ستیزی / اسلام‌هراسی)، در حقیقت، در خدمت سیاست‌های ظالمانه (و نه عادلانه) دولت‌های غربی‌ست! زیرا این دولت‌ها از پالودان حمایت می‌کنند! همان‌طور که از سلمان رشدی حمایت‌های گسترده کردند! ظلمشان برای ما مسلمانان است و عدلشان برای کشورهای خودشان! چه معاملۀ کثیفی!از این رهگذر خواهید دید که تبلیغات رسانه‌ای (پروپاگاندای) اسلام‌ستیزان هم در واقع در راستای منفعت‌بردن دولت‌های غربی‌ست و از این راه برای نفوذ در جهان اسلام برنامه‌ریزی کرده‌اند. بنابراین، لازم است با ابزار روشنگری و حقیقت این خبیثان را از میان ببریم!ر. پالودان

و اما درباره‌ی بی‌عدالتی رسانه‌ای موجود در کشور

نوید نوری — Sat, 17 Sep 2022 11:11:27 +0430

بی‌عدالتی رسانه‌ایمتأسفانه فضای رسانه‌ای کشور درگیر بیماری‌ای به‌اسم #فمینیسم است! هنگامی که اتفاقاتی همچون یا مشابه مرگ خانم #مهسا_امینی می‌افتد یا اتفاقی برای زن یا دختری رخ می‌دهد - در صورت رسانه‌ای‌شدن ماجرایش - احتمال اینکه اخبارش برجسته‌سازی شوند، بسیار زیاد است. این موضوع نشان می‌دهد که در فضای رسانه‌ای کشور عدالت رسانه‌ای وجود ندارد؛ یعنی به اتفاقات مختلف بر اساس جایگاه و اهمیتش از لحاظ رسانه‌ای پرداخته نمی‌شود. برای نمونه، نظام سربازی اجباری سال‌هاست درگیر خودکشی سربازان است و این موضوع در سال‌های اخیر تشدید یافته و گویا به‌صورت روزانه شاهد خودکشی سربازان هستیم! این در حالی است که به چنین اتفاقاتی مثل حوادثی چون مرگ مهسا امینی از لحاظ رسانه‌ای پرداخته نمی‌شود.در چنین فضایی و باتوجه‌به سوابق رسانه‌ای کشور می‌بینیم که صاحب‌نظران و مشاهیر و مسئولان کشور با اعلام مواضعشان بر این بی‌عدالتی می‌دمند که البته سهم تقصیر دارند و نمی‌توان گفت آنان مقصر اصلی هستند؛ بلکه مقصر اصلی این ظلم رسانه‌ای آنانی هستند که جریان‌ساز رسانه‌ای می‌نامیمشان؛ یعنی ما نمی‌توانیم یقه‌ی رسانه‌ها را بگیریم؛ بلکه باید صاحبان رسانه‌های جریان‌سازِ این‌گونه فضاسازی‌ها را محکوم کنیم که چرا چنین ظلمی را مرتکب می‌شوند.البته بحث فقط سرِ فمینیسم نیست؛ بلکه درد اصلی در فضای رسانه‌ای کشور گرفتارشدن به بی‌عدالتی رسانه‌ای است. درحالی‌که فضای رسانه‌ای کشور از اخبار مرگ مهسا امینی پر شده، در چند روز اخیر نیز اخباری مبنی‌بر کشته‌شدن پسری نوجوان به‌اسم #امیرحسین_خادمی، که سرپرست خانواده نیز بوده، منتشر شده؛ اما حجم واکنش‌ها به‌اندازه‌ی مرگ مهسا امینی نبوده. بدتر از این اتفاق، خبر سوختن دو سوختبر اهل بلوچستان است که در فضای رسانه‌ای آن را انگار نمی‌بینیم! البته به‌صورت‌کلی وضعیت معیشتی سوختبران و کل مردم استان سیستان‌وبلوچستان بسیار وخیم است و متأسفانه اعتراضی مؤثر نمی‌بینیم.مسئله‌ای هم که وجود دارد این است که جریان‌سازان رسانه‌ای هنگامی که چنین اتفاقاتی را برجسته و جریان‌دار می‌کنند، در پشت‌پرده، اهداف خاصی را می‌بینیم که شاید ما را از علت این بی‌عدالتی رسانه‌ای باخبر می‌کند. برای نمونه، در واکنش به مرگ مهسا امینی، مسیح علی‌نژاد، عامل پروپاگاندای ضدایرانی، در شبکه‌ی سعودی‌اینترنشنال با بیان مواضعی تفرقه‌افکنانه ماهی خود را از این آب گل‌آلود گرفت یا مثلاً رضا پهلوی، فرزند شاه سابق، بعد از اعلام مرگ خانم امینی پیام ضدایرانی خود را منتشر کرد! در اینجاست که می‌بینیم متأسفانه از چنین وقایعی به‌نفع کسانی یا نهادهایی سود برده می‌شود و شاید بتوان گفت علتِ بی‌عدالتیِ رسانه‌ای، چنین موضوعاتی باشد.در چنین وضعیتی، اظهار امیدواری برای پیش‌رَوی به‌سوی اصلاح، بسیار سخت است؛ اما بازهم امیدوارم که بی‌عدالتی رسانه‌ای تمام شود و به اتفاقات به‌اندازه‌ی اهمیتشان پرداخته شود.

درست بنویسیم (۳)

نوید نوری — Sun, 05 Dec 2021 02:23:58 +0330

دربارۀ بحث هکسره به شش موضوع برمی‌خوریم که صدای /e/ (–ِ) دارند: اول. «ه» غیرملفظ معرفه در نگارش محاوره‌ای؛ دوم. «ه» غیرملفوظ در نگارش محاوره‌ای که به‌جای «است» به کار می‌رود؛ سوم. «ه» غیرملفوظ در آخر بعضی از کلمات و حروف، مثل خانه و که؛ چهارم. کسرۀ اضافه در گروه‌های اسمی؛ پنجم. تغییر حرف آخر بعضی کلمات در نگارش محاوره‌ای، مثل اگر و مگر، به «ه» غیرملفوظ و نوشتن این کلمات به‌صورت اگه و مگه؛ ششم. «ه» غیرملفوظ هنگام اتصال به برخی پسوندها، مانند «-ان»، «-ها»، «-گاه»، «-شان».اول. «ه» غیرملفوظ معرفه در نگارش محاوره‌ایدر زبان گفتاری و محاوره گاهی برای اشاره به شیء خاصی به آخر کلمه‌اش «ه» غیرملفوظ (–ِ) می‌افزاییم.مثال:✅ اون کتابه که دربارۀ پدرت نوشته بودی، اسمش چی بود؟در اینجا کلمۀ «کتابه» درست نوشته شده و نوشتن آن به‌صورت «کتابِ» اشتباه است! گوینده به کتابی اشاره کرده که برای خودش و گیرندۀ سخن معلوم بوده است. بنابراین، کلمه‌ای معرفه خواهد بود.ادامۀ بحث در فرسته‌های آینده... :)#هکسره (۲)نویسنده: نوید نوری

سوتی از کانال تلگرام «ویرگول»!

نوید نوری — Thu, 08 Jul 2021 03:27:59 +0430

دوستان فعال در کانال تلگرامی وبگاه «ویرگول»! لطفاً روی درست‌نویسی خود حساس باشید! نظرسنجی‌ای که در کانال گذاشته‌اید، مشکل هکسره دارد! تکرار نشود!اولاً «جزوه» نه؛ بلکه «جزوِ»! ثانیاً زمین به آسمان نمی‌رسید اگر از کلمۀ «جزء» استفاده می‌کردید؛ زیرا بی‌اشکال است.پی‌نوشت: پیشنهاد می‌کنم صفحۀ بنده را در همین وبگاه دنبال فرمایید. :)

درست بنویسیم (۲)

نوید نوری — Thu, 08 Jul 2021 03:17:53 +0430

? یکی از مشکلات نوپدید حوزۀ نگارش در فضای مجازی بحثی به‌نام «هِکَسره» است که انگار عین خوره به جان زبان فارسی افتاده و آن را از درون می‌خورد! چند مثال ببینید:مثال:❌ این کتاب ماله منه.✅ این کتاب مالِ منه.❌ اون کتابِ ک دربارۀ پدرت نوشته بودی، اسمش چی بود؟✅ اون کتابه که دربارۀ پدرت نوشته بودی، اسمش چی بود؟❌ چرا من باید با ی جاهل ک هیچی حالیش نیست، حرف بزنم؟✅ چرا من باید با یه جاهل که هیچی حالی‌ش نیست، حرف بزنم؟این اتفاق بیشتر برای حروف «که» و «به» و «چه» و کلمات «یه» و «نه» می‌افتد؛ یعنی نوشتن این حروف و کلمات به‌صورت «ک» و «ب» و «چ» و «ی» و «ن» اشتباه است! :)

درست بنویسیم (۱)

نوید نوری — Sun, 27 Jun 2021 04:44:19 +0430

? هنگام نوشتن کلمات دارای حرف «الف»، یعنی «ا» و «آ»، به تفاوت میان این دو صدا از این حرف توجه کنیم.مثال:❌ قران✅ قرآن❌ اره✅ آره«قران» واحد پولی قدیمی است و «ارّه» هم یکی از ابزارهای برش‌دادن است. :)

سوخت‌بری انتخاب ما نبود

نوید نوری — Sat, 27 Feb 2021 22:05:54 +0330

نویسنده: سیده زهرا عباسیمشکلات اقتصادی در سراوان و محرومیت‌های دیرینه این شهرستان، مردم مرزنشین را به شغل سوخت‌بری ناچار کرده است، آنها امکان اشتغال دیگری ندارند.ماجرا از پشت دیوار مدرسه شمّسر شروع شد، اما پیش از آن هم شرایط عادی نبود. 800-700 گازوئیل‌کش از 3 روز قبل‌تر صف کشیده بودند کنار روستا و اجازه ورود و خروج نداشتند. حتی پادرمیانی زن‌های شمّ‌سر هم راه خروج‌شان را باز نکرد. مسئولان می‌گویند گازوئیل‌کش‌ها به اندازه کافی صبور نبودند.چند روز پیش از حادثهکنار پاسگاه مرزی شمسر راه باریکی به اندازه عبور و مرور یک خودرو باز است؛ راهی که اهالی می‌گویند چند روز پیش از ناآرامی‌ها به روی گازوئیل‌کش‌ها بسته شده بود. بیش از 700 گازوئیل‌کش سه شبانه‌روز اجازه ورود و خروج نداشتند؛ نه آنهایی که این طرف بودند و می‌خواستند سوخت ببرند و نه آنهایی که آن طرف بودند و می‌خواستند با مخزن خالی برگردند. هر کدام‌شان سه چهار سرنشین داشتند و این‌همه جمعیت در طول سه روز خورد و خوراک‌شان را از روستای مرزی شمّسر تامین می‌کردند. شمّسر اما فروشگاهی ندارد. یکی دو مغازه جمع‌وجور که در حد نیاز اهالی جنس می‌آورند و سه روز حضور مهمانان ناخوانده کافی بود تا انبارشان ته بکشد.یکی از اهالی می‌گوید: «مردم ما مهمان‌نواز هستند. این چند روز حتی نان خالی هم در روستا پیدا نمی‌شد. زن‌ها آستین بالا زدند و نان پختند، اما نمی‌شود که فقط با نان سر کرد. یک رفت‌وآمد ما تا سراوان، مرکز شهرستان هم با ماشین عادی دو شبانه‌روز طول می‌کشد».بچه‌های مدرسه‌ای تخم‌مرغ محلی و نانی که در خانه پخته شده بود را بین گازوئیل‌کش‌ها می‌فروختند، اما نان و تخم‌مرغ هم بالاخره ته می‌کشید. این را یکی از زنان می‌گوید که خودش در این چند روز تنور خانه را به راه کرده بود و نان می‌پخت؛ «با بقیه زنان روستا جمع شدیم و رفتیم پاسگاه. التماس و خواهش کردیم که بگذارید اینهایی که کلی راه آمده‌اند، بروند. خب، چکار کنند؟ کارت مرزنشینی یا برای خودشان است یا آن را خریده‌اند. بگذارید بروند، وگرنه دو روز دیگر هیچ برای خوردن نمی‌ماند. ما گفتیم، اما کسی به حرف‌مان گوش نکرد. سه‌ روز که می‌گذرد، گرسنگی و انتظار فشار می‌آورد و داستان می‌شود همان که نباید می‌شد.اهالی روایت می‌کنند گازوئیل‌کش‌های آن‌سوی مرز با مخازن خالی، سیم‌خاردارها را پاره کردند تا از مرز رد شوند و بعد از آن، درگیری و ناآرامی‌هایی که چند روز خواب شمّسر و سراوان را آشفت.سوخت‌بری انتخاب ما نیستگازوئیل‌کشی یا سوخت‌بری، شغلی است که اهالی بم‌پشت، به‌ویژه در روستاهای مرزی آن را از کودکی تمرین می‌کنند. بچه‌ها خیلی که قرار باشد باسواد شوند، تا کلاس ششم درس می‌خوانند و بعد از آن شاگردراننده سوخت‌برها می‌شوند تا خوب راه و چاه را یاد بگیرند؛ راه و چاه جاده‌های پرخطر تا نان ساده‌ای سر سفره بیاورند؛ همان نان ساده‌ای که مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت در بیانه خود درباره ناآرامی‌های سراوان تأکید کرده بود؛ «سوخت‌بری جرم و قاچاق نیست. سوخت‌بران نان‌آوران خانواده‌های‌شان هستند.»بلوچ‌زهی یکی از همین اهالی است، 30 ساله است، اما از 10سالگی برای اینکه خرج پدر پیر و دو خواهر کوچکش را بدهد، مجبور به سوخت‌بری شده. او توضیح می‌دهد که با وجود مشکلات زندگی و کمبود امکانات، فرصت ادامه تحصیل را نداشته: «هر روستا 30-20جوان دارد که برای خرج زندگی مجبورند سوخت‌بری کنند؛ در این وضعیت ما دیگر چه کار می‌توانیم بکنیم؟»سوخت‌بری با وجود درآمد کم، برای آنها خطرات زیادی هم دارد؛ مانند آنچه بر کولبرها می‌گذرد. اگر شانس بیاورند و در رفت‌وآمد، درگیری برایشان پیش نیاید، جاده‌های مرگ جان‌شان را نشانه می‌گیرد. مثل بلوچ‌زهی که 10سال پیش تصادف کرد و مهره کمرش شکست. برای او «طرح رزاق» هم موثرنبوده، زیرا در این طرح چند خانواده با هم یک کارت و ماشین دارند و مسیر خاکی را باید بروند و تا قبل از ساعت چهار عصر بازگردند و اگر دیرتر به مرز برسند، اجازه ورود ندارند؛ همه هم پاکستان قوم و خویش ندارند تا شب را در خانه‌شان سر کنند.بن‌بست اقتصادی سراواندر کل شهرستان 60هزار نفری سراوان نه کارخانه و صنعتی فعال است و نه آبی برای کشاورزی وجود دارد. اهالی روستاهای محروم مرزی راه دیگری جز سوخت‌بری پیش روی خود نمی‌بینند؛ راهی که در هر سفر نهایت تا 200هزار تومان برایشان درآمد دارد. اگر شناسنامه داشته باشند یارانه هم می‌گیرند و می‌زنند به زخم زندگی. آنهایی هم که پای رفتن ندارند، کارتشان را می‌فروشند به دیگران.سوخت‌بری در سراوان یا شهرستان‌های مرزی دیگر یک انتخاب نیست، چاره دیگری وجود ندارد. مولانا سید عبدالصمد ساداتی، امام جمعه اهل سنت سراوان معتقد است این شهرستان با وسعت زیاد و سابقه تاریخی داشتن گمرک، نزدیک‌ترین مسیر به پاکستان و کراچی است و می‌تواند محل ترانزیت مسافر و کالا باشد، اما مسئولان به آن توجه نکرده‌اند؛ «مردم شغلی ندارند و در مضیقه هستند. نباید آنها را برای سوخت‌بری ملامت کرد. حتی نمی‌توانند کشاورزی کنند. سد ماشکیدعلیا را با میلیاردها تومان هزینه ساختند و حالا آبی که پشت آن ذخیره است بخار می‌شود، هوای منطقه را شرجی کرده و درختان را از بین می‌برد. این‌همه هزینه چه نفعی برای مردم داشت، وقتی آبی برای کشاورزی اختصاص نمی‌یابد؟ سراوان راه هم ندارد. راه اصلی شهرستان معروف است به جاده مرگ. راه‌های بین‌شهری و روستایی که دیگر هیچ. خودتان هم نوشتید. اینجا حتی مرکز درمانی ندارد.»مولانا‌ ساداتی تأکید می‌کند که مردم بی‌توجهی‌ها را می‌فهمند؛ «روسای جمهور و مسئولان در سفر استانی فقط به چابهار می‌روند. چرا؟ چون چابهار اقتصاد دارد همان چیزی که سراوان ندارد. درد مردم هم همین است. مردم انتظار داشتند مسئولان حداقل بیایند با آنها رو در رو صحبت کنند.»راه‌اندازی بازارچه رسمی مرزی بهترین اتفاقی است که به اعتقاد مولانا ساداتی می‌تواند در سراوان رخ دهد تا مردم در آن کار کنند، درحالی‌که الان فقط سهم‌شان از مرز، سوخت‌بری یا کارگری در بازارچه غیررسمی‌ سراوان است که مشخص نیست چه کسانی از آن سود می‌برند. او علت اصلی مشکلات و درگیری‌های چند وقت یک‌بار سوخت‌بران و نیروهای مرزبانی را بن‌بست اقتصادی سراوان می‌داند که باید به‌جای سرزنش مردم، فکری برای حل آن کرد.رایزنی برای رسمی‌شدن بازارچه «کُهک»بازارچه مرزی پیشین در سرباز در روزهای آینده بازگشایی می‌شود و معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار سیستان‌وبلوچستان از رایزنی برای رسمی‌شدن بازارچه مرزی «کُهک» در سراوان هم خبر می‌دهد. ماندانا زنگنه، در گفت‌وگو با همشهری اعلام می‌کند که بازارچه کهک در کارگروه مرزهای کشور به‌عنوان پایانه رسمی مرزی تأیید شده و وزارت امور خارجه در حال رایزنی با طرف پاکستانی است.او تأکید می‌کند این مسئله در سراوان اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا از مرکز کشور دور است، در کریدور شمال به جنوب قرار ندارد و حتی در خود استان فاصله زیادی با دیگر شهرستان‌ها دارد.زنگنه ارزش کل مبادلات بازار پاکستان را 60میلیارد تومان اعلام می‌کند و می‌گوید: «سهم ایران از این بازار با وجود همسایگی حدود 700میلیون دلار است و هدف‌گذاری شده که این سهم به 5میلیارد دلار برسد.»روزنامه همشهری (9 اسفند 1399)

نظرسنجی «گَمان»؛ دروغی خوشایند برای دشمنان اسلام

نوید نوری — Fri, 26 Feb 2021 01:03:26 +0330

قضیۀ نظرسنجی «نگرش ایرانیان به دین»چندین روز پیش نظرسنجی‌ای در فضای مجازی منتشر شد که جاروجنجال زیادی به پا کرد و حتی باعث شد چندی از رسانه‌های داخلی به آن واکنش نشان دهند. عنوان نظرسنجی، «نگرش ایرانیان به دین» بود و مؤسسۀ «گَمان» آن را انجام داده بود. شبکۀ ماهواره‌ای «ایران‌اینترنشنال» هم ظاهراً گزارشی مفصل از آن را روی آنتن برده بود. به‌هرحال، سخن معروفی است که می‌گوید: «دروغ را آن‌قدر تکرار کن تا مردم باورش کنند!» خلاصه، بگذریم...این نظرسنجی از تاریخ ۱۷خرداد تا ۱تیر۱۳۹۹ به‌مدت ۱۵ روز انجام گرفت. در این نظرسنجی بیش از ۵۰هزار پاسخ‌دهنده شرکت کردند و حدود ۹۰درصد پاسخ‌دهندگان ساکن ایران بوده‌اند (رک: مؤسسۀ گمان، ۱۳۹۹: ص۱). نتایجش هم در روز ۲۷مرداد۱۳۹۹ در کانال تلگرام همین مؤسسه منتشر شد (رک: گمان - گروه مطالعات افکارسنجی ایرانیان، ۱۳۹۹).نتایج نظرسنجی، فاجعه‌آمیز بود و داده‌های ناراحت‌کننده‌ای را نشان می‌داد! مطابق این نظرسنجی، حدود ۳/۷۸درصد مردم ایران به خدا اعتقاد دارند؛ یعنی ظاهراً ۷/۲۱درصد از مردم، نسبت‌به خدا اعتقادی دیگر و متفاوت دارند! از طرفی هم، مطابق این آمار، ۶/۱۹درصد از مردم، به هیچ‌کدام از اعتقادات دینی، یعنی خدا، معاد (زندگی پس از مرگ)، بهشت و جهنم، دین و مذهب، جن و ظهور منجی اعتقاد ندارند و خودشان را از هفت دولت آزاد کرده‌اند! ظاهراً این آمار، آماری تأسفبار است؛ اما در ادامه خواهیم دید که این آمار، آمار علمی و درستی نیست و نمی‌توان آن را برای استنادات به کار گرفت!نکتۀ شگفت‌آور و مهم این نظرسنجی، درصدی است که برای آتئیست‌ها (خداناباوران) و زرتشتیان در نظر گرفته است. مطابق این نظرسنجی، حدود ۸/۸درصد مردم، آتئیست، و حدود ۷/۷درصد مردم، زرتشتی‌اند! اگر نگاهی گذرا بر این آمار داشته باشیم، گُمان می‌بریم که آمار اندکی است؛ حال آنکه قضیه، طور دیگری است.«گمان» در فایلی که برای این نظرسنجی منتشر کرده، گفته است: «جمعیت آماری هدف این نظرسنجی، افراد بالای ۱۹ سال و باسواد ساکن ایران هستند [...] طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، تعداد افراد باسواد بالای ۱۹ سال در ایران حدود ۴۷ میلیون نفر است» (مؤسسۀ گمان، ۱۳۹۹: ص۴). پس اگر بیاییم ۷/۷درصد از همین عدد را حساب کنیم، چیزی حدود ۳,۶۱۹,۰۰۰ می‌شود؛ یعنی به این تعداد، در کشور زرتشتی داریم! از طرفی هم، اگر بیاییم ۸/۸درصد را هم محاسبه کنیم، ۴,۱۳۶,۰۰۰ نفر آتئیست در کشور ما روزگار به سر می‌برند! حال‌آنکه واقعیت چیزی دیگر است.برای آنکه حداکثر را در نظر بگیریم و دلخوشی‌ای هم به دشمنان اسلام و خدانشناسان بدهیم، این درصدها را از جمعیتِ تقریباً ۸۶میلیونی کشورمان بیرون می‌کشیم؛ یعنی جمعیت آتئیست‌ها ۷,۵۶۸,۰۰۰ نفر می‌شود و زرتشتیان ۶,۶۲۲,۰۰۰ نفر هستند.مؤسسۀ «گَمان» چه مؤسسه‌ای است؟مؤسسۀ گمان یا همان «گروه مطالعات افکارسنجی ایرانیان» مؤسسه‌ای است که هراَزگاهی از میان افراد در «فضای مجازی» نظرسنجی‌هایی منتشر می‌کند و نتایج آن را بعد از مدتی اعلام می‌کند. مدیرش «عمار ملکی» از شبه‌کارشناسانی است که در رسانه‌های آن‌ورآبی بیشتر ظاهر می‌شود و در آنجاها بسیار بالا آمده است. طبق گفتۀ خودشان هم «لادن برومند» معمولاً از این پژوهش‌هایش (؟) پشتیبانی «مالی» می‌کند. خود مؤسسۀ «گمان» لادن برومند را از مؤسسان بنیاد «عبدالرحمن برومند» معرفی کرده است (مؤسسۀ گمان، ۱۳۹۹: ص مشخصات). وی از اعضای هیئت‌مدیرۀ بنیاد «برومند» است. بنا بر معرفی خودِ این مؤسسه، «بنیاد عبدالرحمن برومند (بنیاد) نهادی است غیر انتفاعی و غیر دولتی که برای پیشبرد حقوق بشر و دموکراسی در ایران پایه‌گذاری شده است.» و در ادامه هم آوَرده که «هدف بنیاد تضمین و حفظ تمامی حقوق بشر برای همۀ ایرانیان بدون هیچ تبعیضی است» و «اعلامیه جهانی حقوق بشر ۱۹۴۸ و دیگر اسناد و ابزار حقوقی مربوط به آن رهنمون این بنیاد است.» (رک: بنیاد برومند، ۱۳۹۹). پس تا اینجا می‌بینیم خبری از اسلام و مسلمانان نیست! بگذریم...عمار ملکی، مدیر مؤسسۀ گمانبنیاد «عبدالرحمن برومند» گفته که «در فعالیت‌های خود از حمایت مالی افراد و سازمان‌های خیریه و منابع متعددی برخوردار است. ۶۶% بودجۀ سالیانۀ بنیاد برومند از سازمان‌های خیریۀ خصوصی آمریکای شمالی و اروپایی، ۷% کمک‌های شخصی است، منابع دیگر ١% و ۲۶% بودجه بنیاد از بودجۀ عمومی کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی تأمین شده است» (بنیاد برومند، ۱۳۹۹)؛ یعنی اینکه صراحتاً اعلام کرده است که از کشورهایی که در راستای منافع اسلام‌هراسان حرکت می‌کنند، بودجه دریافت می‌کند؛ کشورهایی مثل آمریکا، فرانسه و...؛ اما معلوم نکرده است که دقیقاً از کدامین سازمان‌ها و نهادهای این کشورها بودجه دریافت می‌کند. در ادامه، بیشتر در این مورد خواهید دانست.نمودار آماری پشتیبانان مالی بنیاد برومندچرا نظرسنجی «نگرش ایرانیان به دین» دروغ‌پردازانه است؟۱. آمار کاملاً غلط از جمعیت زرتشتیانهمان‌طور که قبلاً بیان شد، حدود ۷/۷درصد ایرانیان، طبق این نظرسنجی، زرتشتی‌اند (مؤسسۀ گمان، ۱۳۹۹: ص۶)؛ یعنی ۶میلیون و ۶۲۲هزار نفر از جمعیت کشورمان، زرتشتی‌اند! اما این خلاف آمارهای جهانی است. طبق آخرین آمارها جمعیت زرتشتیان در کل جهان، در سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲میلادی حدود ۲۰۰هزار نفر بوده است!(HistoryTV, 2020; Time Magazine, 2020; Wikipedia [English], 2020).اگر بسیار خوش‌بینانه هم به این موضوع بنگریم، نمی‌توانیم بگوییم که جمعیت زرتشتیان در عرض «هشت سال» از ۲۰۰هزار نفر به شش‌هفت‌میلیون نفر رسیده باشد؛ آن‌هم فقط در ایران، فارغ از جاهای دیگر! پس نتیجه می‌گیریم که نتایج نظرسنجی گمان، دروغ‌آمیز است و نسبت‌به این دروغ آشکار باید پاسخ‌گو باشد. از این لحاظ، بقیۀ آمارهای این نظرسنجی بی‌اعتبار شناخته می‌شوند؛ یعنی هفت‌هشت‌میلیون ایرانی خداناباور هم نداریم؛ بلکه قطعاً از این ادعاها کمترند.۲. تعارض با نظرسنجی رسمی«گمان» در گزارش خود گفته است: «این نظرسنجی تلاش کرده است تا نگرش ایرانیان را به دین و موضوعات مرتبط به آن، که در فضای جاری به دلیل محدودیت‌های موجود نمی‌تواند بطور علنی مورد پرسش قرار گیرد، به طریقی روشمند اندازه‌گیری کرده و به ثبت برساند.»الحمدلله دست‌اندرکاران مؤسسۀ «گمان»، مخصوصاً عمار ملکی از نظرسنجی‌های داخل ایران خبر ندارند! کانال تلگرام «تبیان»، متعلق به سازمان تبلیغات اسلامی (مؤسسۀ تبیان، ۱۳۹۹)، در فیلمی که در واکنش به همین نظرسنجی تدارک دیده بود، نتایج کلی نظرسنجی‌ای را که دانشگاه تهران در سال ۱۳۹۸، یعنی پارسال به‌روش تصادفی و تلفنی انجام داده بود، منتشر کرد. متأسفانه این‌گونه نظرسنجی‌ها ظاهراً انتشار عمومی نشده‌اند! نتایج این نظرسنجی با نظرسنجی گمان ۱۸۰درجه تفاوت دارد! «مذهب ۹۱درصد مردم تشیع است»، «۷۱درصد مردم با حضور بدون حجاب در اماکن عمومی مخالف هستند»، «۹۳درصد مردم مسائل دینی و مذهبی برایشان اهمیت دارد»، «۸۹درصد آنهایی که خود را مسلمان می‌دانند معتقدند باید قوانین کشور بر اساس قوانین اسلام باشد» (تبیان، ۱۳۹۹) و...؛ اما نظرسنجی گمان کاملاً معکوس این آمارها آمار داده است: «۳۲درصد جامعه خود را شیعه می‌دانند»، « تقریباً ۷۲درصد مردم مخالف حجاب الزامی هستند»، «۵۶درصد مردم با آموزش دینی در مدارس مخالف هستند»، «تقریباً ۱۴درصد جامعه معتقد به انطباق قوانین با احکام دینی است» (رک: مؤسسۀ گمان، ۱۳۹۹) و... . نظرسنجی دانشگاه تهران و نتایجش به‌مراتب معتبرتر از نظرسنجی گمان است. این موضوع را در ادامه بررسی خواهیم کرد.۳. اشکال در نمونه‌گیریبرخی از کارشناسان، از روش آمارگیری مؤسسۀ گمان ایراد گرفته‌اند و بدین‌صورت کل نظرسنجی آنان را بی‌اعتبار می‌خوانند. برای مثال، علی زمانیان، نویسندۀ حوزۀ فرهنگ و اجتماع، گفته است:بنا به آنچه عالمان اجتماعی در باب مراحل علمی نظرسنجی گفته‌اند، هر نظرسنجی دستِ‌کم شامل هفت مرحله است. هر مرحله اگر مخدوش شود، کل نظرسنجی از اعتبار علمی ساقط می‌گردد. یکی از آن هفت مرحله، موضوع جامعۀ آماری و تعیین حجم نمونه است. در این مرحله نمونۀ آماری مشخص می‌شود و به بخشی از جامعۀ آماری اطلاق می‌شود كه ويژگي‌ها و صفات جامعۀ موردپژوهش را در خود داشته باشد و محقق بتواند با پژوهش در آن بخش، دربارۀ کل جامعه قضاوت كند. به‌زبان ساده، مشت باید نمونۀ خروار باشد. آنچه تحت‌عنوان «نگرش ایرانیان به دین» که مؤسسۀ «گمان» نشر داده، بدون اعتبار علمی است؛ زیرا نمونۀ آماری این نگرش‌سنجی صرفاً کسانی هستند که با این پایگاه، همکاری کرده‌اند و پرسشنامه را پاسخ داده‌اند. این در حالی است که این افراد، نمونۀ آماری جامعۀ ایرانیان نیستند. به این معنا که طبقاتی از ایرانیان وجود دارند که یا دسترسی به اینترنت ندارند یا این مؤسسه را نمی‌شناسند و با آن همکاری ندارند یا نسبت‌به این‌گونه نظرسنجی‌ها بدگمان‌اند. کاری که این مؤسسه می‌کند، شبیه این است که بخواهیم در سلیقۀ موسیقایی ایرانیان پژوهش کنیم و برای این کار صرفاً به کسانی مراجعه کنیم که به موسیقی زیرزمینی معروف‌اند و نتیجۀ به‌دست‌آمده از این جمعِ خاص را به کل ایرانیان تعمیم دهیم. مسلماً چنین کاری از نظر علمی خطاست و اعتبار کافی برای تعمیمِ نتایج به کل را ندارد. به‌فرض صداقت اخلاقی و رعایت علمی همۀ مراحل مختلف دیگر در نظرسنجی «گمان»، اما نتایج به‌دست‌آمده قابلیت تعمیم به کل جامعه را ندارد و از این طریق نمی‌توان شناخت واقع‌بینانه‌ای از جامعه یافت (رک: خرد منتقد، ۱۳۹۹).محمدرضا جلایی‌پور، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و پژوهشگر دینی، نیز دربارۀ نظرسنجی‌های «گمان» این‌گونه دیدگاه داده است:محمدرضا جلایی‌پور، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و پژوهشگر دینیمجموعهٔ این نظرسنجی‌ها بر اساس روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی آنلاین (virtual snowball sampling) انجام می‌شود که اساساً روشی کاملاً نامناسب برای سنجش افکار در سطح ملی و تعمیم نتایج به کل جامعه است و کسانی که اندکی آشنایی با روش‌های علمی نظرسنجی دارند از مخدوش و فریبکارانه بودن استفاده از این شیوه برای این هدف باخبرند. روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی که نمونه‌گیری‌ای کاملاً غیرتصادفی است، تنها برای پژوهش‌هایی مناسب است که پاسخگویان آن گروه به‌سختی پیدا می‌شوند و گروهی خاص، مثلاً اعضای فرقه‌ای مذهبی یا نحله‌ای سیاسی را بررسی می‌کند و نتایج آن به‌هیچ‌عنوان قابل‌تعمیم به کل شهروندان یک دولتْ‌ملت نیست.نظرسنجی‌های گمان از این روشِ مطلقاً نامناسبِ نمونه‌گیری و پاسخگویانی که به‌هیچ‌عنوان نمونهٔ نمایا و تصادفی‌ای از کل جمعیت ایران نیستند، برای گزارش وضعیت افکار عمومی استفاده می‌کند و نتایج آن را فریبکارانه قابل‌تعمیم به کل جمعیت ایران می‌داند.[...] نام این کار چیزی جز فریب در پوشش ظاهراً علمی نیست. اگر عرصهٔ عمومی نقد و بررسی علمی در ایران قوی بود، نهادی که چنین گزارش‌هایی را منتشر می‌کند، چنان بی‌اعتبار می‌شد که هیچ رسانهٔ معتبر و حتی شهروند تحصیل‌کرده‌ای در رسانه‌های اجتماعی حاضر نبود آن را‌ پوشش و به مدیرانش تریبون بدهد (رک: محمدرضا جلائی‌پورJalaeipour، ۱۳۹۹).همان‌طور که در اینجا خواندید، ما نگفته‌ایم که نظرسنجی‌های این مؤسسه بی‌اعتبارند؛ بلکه عزیزانی دراین‌باره نظر داده‌اند که در این موضوعات، دستی بر آتش دارند و مَخلَصِ کلامشان این است که «نظرسنجی‌های گمان کاملاً بی‌اعتبارند.»۴. ارتباط مالی و رسانه‌ای با نهادها و ارگان‌های ضدایرانی و ضداسلامیهمان‌طور که در ابتدای نوشتار گفتیم، شبکۀ ماهواره‌ای «ایران‌اینترنشنال» نتایج این نظرسنجی را با حضور تصویری عمار ملکی بازتاب داده بود. مؤسسۀ گمان و شخص عمار ملکی با شبکه‌های آن‌ورآبی بی‌بی‌سی فارسی، من‌وتو و ایران‌اینترنشنال ارتباط رسانه‌ای دارند و عمار ملکی خود از شبه‌کارشناسان این شبکه‌ها به حساب می‌آید. پس از این لحاظ باید حساب کنیم و دودوتاچهارتا بکنیم که این‌ها برای دل‌خوشی مسلمانانِ ایران کاری نخواهند کرد؛ بلکه به‌صورت معکوس کار می‌کنند. البته ناگفته نماند کارهایی کرده‌اند؛ اما دندان‌گیر و جالب نیستند و مجال پرداختن به آن‌ها نیست.ارتباط رسانه‌ای این مؤسسه بماند. ارتباط مالی این مؤسسه با چند واسطه با کنگرۀ آمریکا جالب‌توجه است. در چند بند بالاتر دربارۀ این موضوع گفته شد که «بنیاد برومند» این مؤسسه را تأمین مالی می‌کند یا حداقل از تأمین‌کنندگان آن است. خود بنیاد برومند هم گفته است که از کشورهای اروپایی و آمریکایی بودجه‌هایی می‌گیرد. در آمریکا مؤسسه‌ای به‌نام «موقوفۀ ملی برای دموکراسی» یا «بنیاد اعانۀ ملی برای دموکراسی» (NED) که بیشتر در مظان اتهام است که با سازمان‌های اسلام‌ستیز و ضدایرانی در ارتباط است و گفته شده که این سازمان از تأمین‌کنندگان بنیاد برومند است (رک: تبیان، ۱۳۹۹). بااین‌حال، سندی رسمی نیافتیم مبنی بر اینکه حتماً این سازمان با بنیاد برومند سَروسِرّی داشته باشد. سازمان NED خود گفته است که از کنگرۀ آمریکا بودجه دریافت می‌کند و در بخش معرفی خودش در وبگاهش نوشته است: «NED سازمانی خصوصی و مستقل است که برای گسترش و تقویت بنیادهای دموکراتیک در سراسر جهان تلاش می‌کند. NED هر ساله بیش از ۱۶۰۰ فقره کمک مالی به سازمان‌های دموکراسی‌خواهِ خارج از کشور در ۹۰ کشور جهان اهدا می‌کند. [...] NED مبالغ هنگفتی را از کنگرۀ آمریکا دریافت می‌کند و به بسیاری از جمهوری‌خواهانی می‌فرستد که در راستای آزادی و حقوق بشر اغلب به‌صورت مخفیانه و در انزوا فعالیت می‌کنند» (National Endowment for Democracy, 2020). این یعنی اینکه آمریکا به‌صورت نظام‌مند در امور کشورها و ملت‌های دیگر دخالت می‌کند و مخصوصاً برای ایران و سرزمین‌های اسلامی خاورمیانه به سازمان‌هایی که در راستای اسلام‌هراسی فعالیت می‌کنند، پول می‌رساند.* این موضوع، این شک را تقویت می‌کند که تا احتمال ۹۰درصد بنیاد برومند از NED هم بودجه دریافت می‌کند.بعد از این بررسی‌ها به این نتیجه می‌رسیم که سازمانی اسلام‌ستیز که پشتیبانان مالی‌اش فعالیت‌های اسلام‌هراسانه و ضدایرانی دارند، برای مسلمانان کار خیرخواهانه انجام نمی‌دهد. به همین دلیل نتایج نظرسنجی «نگرش ایرانیان به دین» نه تنها اعتبار علمی ندارد، بلکه سایر نظرسنجی‌های مؤسسۀ «گمان» و نتایجش نیز مشکوک و تردیدآمیز و نامعتبرند.سخن پایانیاینکه آمار «گمان» بی‌اعتبار و دروغ‌آمیز است، قابل‌انکار نیست و باید نسبت‌به این دروغ‌گویی واضح خود پاسخ‌گو باشد؛ اما منکر این نیستیم که افکار و توهمات الحادی در سطح جامعه وجود دارند؛ از قضا افکار الحادی همیشه وجود داشته‌اند؛ منتها در سالیان اخیر و مخصوصاً از دهۀ ۹۰ شمسی، یعنی از سال ۱۳۹۰ با گسترش هرچه‌بیشتر اینترنت و فناوری، افکار الحادی نیز گسترش بیشتری یافته‌اند؛ اما اینکه بگوییم هفت‌هشت‌میلیون ملحدِ فقط علمی، یعنی آتئیست‌ها فارغ از ملحدین دیگر داریم، به نظر می‌رسد که آمار متوهّمانه‌ای باشد؛ بلکه قطعاً از این‌ها کمترند. برای اثبات این گفته باید در بحثی دیگر این موضوع را بررسی کرد و در اینجا مجالی وجود ندارد.ان‌شاءالله که افکار الحادی تا بدین‌جا که با مبارزۀ رسانه‌ای مسلمانان و داعیان عزیز تا حد خوبی حداقل در فضای مجازی کمتر شده، کمتر نیز شود و ریشۀ الحاد به‌کلی از کشورمان برچیده شود. آمین.والسلام‌علیکم‌ورحمةالله‌وبرکاتهنگارنده: نوید نوریر.ک نوید نوری، «نظرسنجی «گَمان»؛ دروغی خوشایند برای دشمنان اسلام»، نشریۀ نسل نو، ش۱، ۳۰آذر۱۳۹۹.پی‌نوشت:* ممکن است بیندیشید که سازمانی مثل NED فعالیت‌های دموکراتیک می‌کند؛ اما اینجا گفته‌ایم که فعالیت‌های اسلام‌هراسانه دارد. نمونه‌های بسیاری وجود دارند که سازمان‌هایی مثل NED به‌بهانۀ حقوق‌بشر و... در راستای اسلام‌هراسی فعالیت می‌کنند؛ مثلاً در ترویج همجنس‌بازی می‌کوشند یا می‌خواهند حقوق زنان را آن‌طور که قبول دارند ترویج کنند که همه، مصداق بارز اسلام‌هراسی در کشورهای خود مسلمانان است؛ یعنی به‌عبارتی «حقوق‌بشر بهانه است، اصل اسلام نشانه است!»افراد زیادی نیز مانند عمار ملکی هستند که با سرسپردگی به نهادهای اسلام‌هراس غربی در این راستا فعالیت دارند؛ افرادی مثل رضا پهلوی، فرح پهلوی، مسیح علی‌نژاد، علی جوانمردی، امیرعباس فخرآور و... معروف‌ترین‌های این جماعت‌اند و رؤیا و لادن برومند، شادی صدر، فاطمه حقیقت‌جو، سیدمحمد حسینی، حسین باستانی و... هم از کسانی‌اند که بسیار در رسانه‌ها مطرح‌اند؛ اما به‌اندازۀ کسانی که نام بردیم، شهرت ندارند.پانوشت:۱. مؤسسۀ گمان (۱۳۹۹)، «گزارش نظرسنجی دربارۀ "نگرش ایرانیان به دین"» (قابل‌دسترسی در وبگاه مؤسسۀ گمان (گروه مطالعات افکارسنجی ایرانیان)، آخرین بازنگری ۶مهر۱۳۹۹).۲. گمان - گروه مطالعات افکارسنجی ایرانیان (۱۳۹۹)، در تلگرام [کانال]، دسترسی ۶شهریور۱۳۹۹، در نشانی:۳. بنیاد عبدالرحمن برومند، وبگاه تخصصی (آخرین بازنگری ۶مهر۱۳۹۹). 4. History (American TV network), Specialized website (last review 27September2020).5. Time Magazine, Specialized website (last review 27September2020).6. English Wikipedia, Specialized website (last review 27September2020).۶. مؤسسۀ فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان، وبگاه تخصصی (آخرین بازنگری ۱۳مهر۱۳۹۹).۷. تبیان (۱۳۹۹)، در تلگرام [کانال]، دسترسی ۸شهریور۱۳۹۹، در نشانی:۸. خرد منتقد (۱۳۹۹)، در تلگرام [کانال]، دسترسی ۹مهر۱۳۹۹، در نشانی:۹. محمدرضا جلائی‌پورJalaeipour (۱۳۹۸)، در تلگرام [کانال]، دسترسی ۹مهر۱۳۹۹، در نشانی:10. National Endowment for Democracy, Specialized website (last review 7October2020).