https://virgool.io/feed/@negar.khodadi من دانش آموخته معماری هستم و اینجا درباره هر مطلبی مرتبط با دیزاین، طراحی و معماری که در حین کارم برخود کنم یا برام جالب باشه می نویسم. fa 2026-06-10 13:47:16 https://files.virgool.io/upload/users/73713/avatar/LpWV4h.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@negar.khodadi https://virgool.io/@negar.khodadi/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%82%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-elp60cfayyop نگاه طراحانه به معقوله شهر وجه تمایز طرح‌هایی با اثر ماندگار است که چهره شهر را به نحو احسنت تغییر می‌دهند و در مقابل پروژه‌هایی که نگاه زودبازده با نتیجه آنی که سرمایه الویت آن است، قرار می‌گیرند. روند توسعه شهری خواه ناخواه اتفاق می‌افتد. کاربری‌های قدیمی متروک جای خود را به نیازهای سرمایه‌داران جدید می‌دهند و هویت شهر خارج از توان ما تغییر می‌کند. این تغییر ناگزیر است اما، نگاه مسأله محور به طراحی و یافتن پاسخ باتوجه به نیازهای اکنون و پیش‌بینی نیازهای آینده، با صرف زمان و مشارکت گروهی میسر می‌شود. تا الگویی برای توسعه باشد به‌طوری که همه‌ی جوانب اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی لحاظ شود. یعنی به طور کلی توسعه‌ای که پایداری آن تضمین گردد. این امر سبب می‌شود که جنبه‌های اجتماعی- زیست محیطی در طراحی تأثیر مهمی بر کالبد خیابان و درنهایت شهر داشته باشد. هرچند که ارزش افزوده آن نیازهای اقتصادی را نیز در بر می‌گیرد. تعریف معنا در کالبد خیابان بیشتر از کارایی به بیان و مفهوم مرتبط است. طراحی کالبدی با رویکرد منظر؛ "ارتباط و انتقال معانی موجود در فضا را به بیشترین حد می‌رساند و ضمن پویایی و غنابخشی به شرایط ادراکی و به ویژه رفتاری؛ زمینه ساز لذت و نشاط در انسان است." به نظر برخی صاحب نظران، توجه به "مکان‌ سازی و ویژگی‌های آن" و "موجودیت واحد و تفکیک‌ناپذیر فرد و محیط در منظره‌های خاص"، نوعی پاسخ اساسی به یکی از جنبه‌های مهم سلامت انسان یعنی "احساس فضاهای سالم و پرمعناست". آسایش و رفاه در فضای شهری وابسته به آب و هوا و اقلیم است. به عنوان مثال: چنانچه در خاطرات خیابان ولیعصر تهران می‌بینیم آنجایی که فواره حضور داشته و نهر آب می‌گذشته و در کنار حضور دائمی چنارهای ولیعصر زندگی در مقیاس انسانی جریان داشته است و در محیط‌ کنش انسانی اتفاق می‌افتاده است. خیابان ولیعصر هویت جمعی ماست. تکه تکه اش عناصر مهم، متفاوت و متنوعی را در بر دارد که نمونه‌ای جامع از شهر تهران است.طبیعت، عنصر وحدت در خیابان ولی عصر است. عامل انسجام جزء به جزء خیابان ولیعصر چنارهای آن است که از ابتدا تا انتها نشانی از آن یافت می‌شود. اتحادی که اجزاء متفاوت و حتی متناقض خیابان را به یکدیگر پیوند می‌زند. در قدیم گذر آب از شمال تهران به سمت جنوب در نهرهای خیابان ولی‌عصر نیز شاخص بوده‌ است. سرعت زندگی کمتر و سنگفرش خیابان با حضور پررنگ طبیعت عامل وحدت مردم با روح خیابان بوده است. اقلیم کم نظیر خیابان از شمال به جنوب متغیر بوده و هربخشی هویت منحصر به فرد خود را داشته است. که به دلیل افزایش سرعت زندگی، حضور پررنگ ماشین‌ها و تخریب‌های پی در پی درحال نابودی است. ساختمان‌های بلند هرروز بیشتر درختان را مورد تهدید قرار می‌دهند. و با محدود شدن انسان‌ها به حمل و نقل سواره خیابان دیگر محلی برای گذران وقت نیست و عاملی برای عبور و مرور است.بازگشت عناصر طبیعی به خیابان‌ها می‌تواند امید بخش حضور پررنگ‌تر افراد در خیابان باشد. گذر آب به شکل جوی یا فواره، گیاهان نه به عنوان تزیین بلکه دارای تعامل با افراد در کنار کاهش سرعت حرکت وسایل نقلیه از طریق افزایش عرض پیاده‌رو، تغییر کف‌ سازی خیابان به سنگفرش همگی از جمله راهکارهایی است که می‌توان برای بهبود عملکرد خیابان انجام داد. شهر دوست دار طبیعیت، شهر دوست دار انسان نیز هست. نگار خدادی نگار خدادی Sat, 16 Jan 2021 19:39:59 +0330 https://virgool.io/@negar.khodadi/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%AE%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-jsfwtcgnycsu شاید برای شما هم پیش آمده باشد که از بیان احساس خود درباره یک اثر هنری بترسید یا اینکه به گالری بروید و در حضور کسانی که تخصص بیشتری از شما دارند معذب باشید ولی دلتان بخواهد ارتباط نزدیکتری با آثار هنری برقرار کنید. ممکن است که به تاریخ هنر علاقه داشته باشید ولی حوصله‌اش را نداشته باشید که کتاب‌های سنگین را مطالعه کنید و به پادکست‌های سخت و طولانی که شبیه به کلاس درس است، گوش بدهید. خب پیشنهاد من به شما پادکست Lonely Palette است. هنر همه‌جا هست پس چرا برای همه نباشد؟ خب واقعیت این است که به گفته Tamar Avishai ، هنر باید برای همه باشد! و این همان چیزیست که این پادکست می‌خواهد به آن برسد.در این پادکست میزبان در ابتدا به بازدید از یک اثر هنری می‌رود و از بازدیدکنندگان درباره نظرشان سوال می‌پرسد. در ادامه در خلال بررسی اثر، سبک و تاریخ دوره‌ای که اثر متعلق به آن است نیز بیان می‌شود. میزبان این پادکست در موزه هنرهای زیبای بوستون کار می‌کرده و دارای مدرک کارشناسی ارشد تاریخ هنر است. وقتی در ابتدای پادکست در همهمه سالن از بازدیدکنندگان سوال می‌شود، احساس نزدیکی بیشتری بین شما و اثر ایجاد می‌شود و شما در حال و هوای مکان قرار می‌گیرید. شنیدن دیداگاه مخاطبان باعث می‌شود با نظرهای متنوعی رو به رو شوید که برای هرکسی چه متخصص و علاقه‌مند جالب توجه است. در بخش دوم با معرفی خالق اثر و سرگذشت او در دوره زمانی منحصر به فرد بیشتر با سبک او آشنا می‌شویم. هرجا که نیاز باشد گوینده به عقب برمی‌گردد و توضیحاتی پیرامون سبک‌ها ارائه می‌دهد. کل پادکست دارای زبانی روان است که تا انتها شما را با خود همراه می‌کند. تا به حال 49 قسمت از این پادکست منتشر گردیده است. در ادامه بخشی از قسمت اول پادکست از زبان گوینده‌ی آن را برایتان نقل می‌کنم: "چندوقت پیش در موزه تجربه جالبی داشتم. من همیشه برام جالبه که افراد مختلف چه نگاهی به تابلوها دارند. یک بار که توی سالن موزه بودم یه خانومی گفت وای من عاشق سیزان هستم. من تعجب کردم چون خیلی کم اتفاق میوفته که کسی سیزان رو دوست داشته باشه و تعداد خیلی کمی هم از بین اونها به این علاقه شون اعتراف می‌کنند و به قیافه اون خانوم اصلاً نمیومد که جز اون دسته باشه! پس به سمت اون خانوم رفتم و پرسیدم: سلام من خیلی کنجکاوم بدونم چرا عاشق سیزان هستی؟ خیلی زود چهره اش قرمز شد. خب البته نشان موزه بر روی لباس من این اجازه رو بهم میداد که از هرکسی سوال بپرسم ولی از طرف دیگه هیچکس نیست که بخواهد پیش یک حرفه‌ای احمق به نظر برسه. درحالی که خجالت‌زده به کفشاش نگاه می‌کرد گفت: نمیدونم من نمیتونم خیلی قشنگ و حرفه‌ای براتون توضیح بدم. حرفه‌ای توضیح بدم؟ انگار که موزه‌ها یک مجموعه زیرزمینی هستن که روش مخفی خودشون برای حرف زدن دارن و یک آدم معمولی نمی‌تونه درباره هنر نظر بده. برای من این مرگ هنره. این باعث میشه همه خوشی از موزه بره و خیلی کسل کننده و دور از دسترس بشه. و این احمقانه است. سیزان یک روش مخفی نداشت. فقط مشاهده‌گر بود. من نزدیک به ده سال هست که تاریخ هنر تدریس می‌کنم و مدرک ارشد دارم و صادقانه بگم شما قرار نیست که کنار گذاشته بشید. درواقع شما مخاطب اصلی هستید. از هر هنرمندی که میخواهید بپرسید که آیا طرفدارهای کمتری میخواد؟ همونطور که برای یک خواننده پاجواب نمیده برای ونگوک هم جواب نمیده. اگر قرار بود هنر برای افراد با تحصیلات بالا بود و فقط آنها در موزه‌ها پذیرفته شده بودند روی جلد مجلات مونالیزا را نمی‌دیدیم یا همه برای عکس گرفتن ازش صف نمی‌کشیدند. هنر همه جا هست و همیشه به نقاشی‌های معروف در هرجایی اشاره می‌شود. دیدن یک نقاشی معروف شبیه ملاقات کردن یک سلبریتی هست. از چیزی که به نظر میاد معمولا کوچکتره و افراد زیادی همیشه دور اون رو گرفته اند. بذارید یک رازی را به شما بگم. چیزی که در یک اثر هنری می‌بینید همان چیزی است که باید و قرار است ببینید. شاید به نظر ساده انگاری بیاد ولی من قصد ندارم شمارو ساده لوح فرض کنم. بعضی‌ها فکر می‌کنند من چیز متفاوتی در یک اثر هنری می‌بینم. همون چیزی که درست است. درحالی که من دقیقا همون چیزی رو می‌بینم که شما می‌بینید. تنها فرق من با شما اینکه که یکم پیشینه تاریخی درموردش دارم که به زودی شما هم پیدا می‌کنید." لینک سایت رسمی : http://www.thelonelypalette.com نگار خدادی نگار خدادی Tue, 24 Nov 2020 19:44:38 +0330 https://virgool.io/@negar.khodadi/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%DB%8C%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D9%88%D9%87%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%A2%D9%86-%D8%A8%D8%B1-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-x5zb53t4grpe انواع لیوان‌‌های رنگی، میزهای ظریفی که خودت سرهم می‌کنی، دستمال سفره‌های رنگارنگ و هر چیزی که توسط کمپانی بزرگ آیکیا (IKEA) تولید می‌شود همیشه برای من جذاب بوده. محصولات ساده، کاربردی، ارزان (البته متأسفانه دیگر نه در ایران) و زیبای آیکیا دارای مخاطبان از طیف گسترده‌ای از مردم خصوصاً جوانان است. اگر شما هم به اندازه من به این محصولات علاقه مندید حتماً متوجه طراحی منحصر به فرد این محصولات شده‌اید. درواقع این محصولات همانی هستند که باید باشند نه چیزی اضافه دارند و نه کم! به قول معمار معروف جنبش باوهاوس آنها با شعار “less is more!” یا "کمتر بیشتر" است طراحی شده اند. جالب است بدانید که اگر جنبش باوهاوس وجود نداشت این محصولات ساخته شده با "فلسفه زیبایی شناسی کاربردی" در آیکیا هم به احتمال زیاد وجود نداشتند. به بیانی دیگر، وقتی حرف از طراحی صنعتی می‌شود اهمیت جنبش باوهاس و تأثیر آن بر چیزی که امروزه به عنوان دیزاین می‌شناسیم غیر قابل چشم‌پوشی است.باوهاس در یک نگاهباوهاوس یک مدرسه معماری و هنر در اوایل قرن بیستم در کشور آلمان بود که به تولیدات صنعتی در مقیاس بزرگ، با توجه به اصل سادگی و بازده حداکثری باور داشت که اگر بخواهیم بدانیم خروجی آن به چه شکل است میتونیم سری به محصولات آیکیا بزنیم. باوهاوس در لغت به معنی "خانه‌ی ساختمان" است که توسط گروهی معمار ایجاد شد. در جنبش باوهاوس اصول فلسفی بر عناصر زیبایی‌شناسی و تزئینات هنری مقدم است. این فلسفه طراحی در باوهاوس چنان طیف گسترده‌ای دارد که از قوس موجود در آشپزخانه تا تایپوگرافی کتاب‌های شما را در بر می‌گیرد. اگرچه پنجره‌های سرتاسری ساخته شده از شیشه و فلز از المان‌های زیبایی‌شناسی معروف جنبش باوهاوس است، اما به طور کلی در باوهاوس چیزی که مهم است کاربرد است و هرچیز غیر کاربردی که صرفاً تزئینی باشد، قابل چشم پوشی است. متفاوت از سایر سبک‌ها که عناصر زیبایی‌شناسی به‌طور متمرکزی شکل اثر را تعیین می‌کند، در آثار باوهاوس زیبایی‌شناسی برپایه کارکرد (یا عملکرد) سبب تغییر عناصر زیبایی باتوجه به هر شیء می‌شود. چرا که وقتی هدف کارایی در عین زیبایی باشد، شما محدود به پتانسیل‌های هر شیء هستید و این باعث تفاوت محصوالات از سایر سبک‌های هنری که دارای تزئینات بارز هستند می‌شود. این نوع از زیبایی‌شناسی غیر منسجم که با حذف بخش‌های صرفاً تزئینی و غیر کاربردی به‌ وجود آمده است خود نوعی از زیبایی‌شناسی را تعریف می‌کند. برای مثال:Helvetica به‌عنوان یک فونت کاملاً هماهنگ با ارزش‌های ‌باوهاوس به طور قابل توجهی غیرقابل توجه است و هیچ عنصری در آن وجود ندارد که شخصیت منحصر به‌ فرد آن توجه شما را از متن دور کند.در باوهاوس ساعتهای زیادی از مدرسه به بحث درباره سادگی، چگونگی به حداقل رساندن تزئینات و ارتباط بین کاربرد و تزئینات می‌گذشته است. تولیدات باوهاوس از فونت گرفته تا کابینت و یا ساختمان باید ساده، کاربردی، قابل استفاده برای قشر زیادی از مردم و ارزان بوده و قابلیت تولید سریع را داشتند تا در مفهوم کلی باوهاس یا به طور خلاصه میگوییم "دیزاین" می‌گنجیدند. تمرکز بر کاربرد و زیبایی آن صرف نظر از تزئینات، تحول ماندگاری در طراحی ایجاد کرد که از مهمترین قدم‌ها در قرن بیستم می‌باشد. این نوع نگاه منحصر به فرد باعث ایجاد ارتباط مهمی بین هنر و صنعت شد که ما آن را نقطه عطفی در طراحی صنعتی می‌دانیم. در ادامه‌ی بحث بیشتر از این ارتباط مهم خواهم گفت. نگار خدادی نگار خدادی Wed, 04 Nov 2020 18:10:51 +0330