https://virgool.io/feed/@netmag99 fa 2026-06-07 22:35:01 https://files.virgool.io/upload/users/252113/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@netmag99 https://virgool.io/@netmag99/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B6%D8%AF%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-z0ek299fztcl نگرانی کنونی از بابت گسترش و همه‌گیرشدن ویروس جدید کرونا، کووید-۱۹، استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده و تمیزکردن مکرر دست‌ها را به یکی از ملزومات زندگی روزمره تبدیل کرده است. نخستین نکته احتیطی که همه ما برای پیشگیری از شیوع بیشتر کووید-۱۹ باید رعایت کنیم، تمیزکردن مکرر دست‌ها است. اگر بخواهیم فهرستی از انتخاب‌های پیش رو برای تمیزکردن دست‌ها طی روندی منظم تهیه کنیم، شستن صحیح دست ها با آب و صابون در صدر این فهرست قرار خواهد گرفت. سه راهکار دیگر استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده دست، الکل و دستمال ضدعفونی‌کننده خواهند بود: راهکارهایی که در شرایط اضطراری و نداشتن دسترسی به آب و صابون استفاده می‌شوند. اما از این میان، بهترین و مطمئن‌ترین راهکار کدام است؟ در ادامه مطلب جوابی برای این سؤال خواهیم یافت و با بررسی مزایا و معایب هریک، مطمئن‌ترین راهکار را به شما معرفی می‌کنیم. همراه ما باشید.۱. الکل‌های صنعتییک از پراستفاده‌ترین ضدعفونی‌کننده‌ها الکل‌های صنعتی هستند. به نظر می‌رسد که این الکل‌ها برای ازبین‌بردن میکرب‌ها و باکتری‌ها کارآمد باشند. اتانول، ایزوپروپانول و پروپانول ازجمله محلول‌های حاوی الکل هستند که برای ضدعفونی‌کردن سطح پوست استفاده می‌شوند. الکل باعث ازبین‌رفتن ساختار پروتئین‌ها و انعقاد آنها می‌شود؛ این خاصیتْ الکل را به انتخابی مناسب و کارآمد برای مقابله با طیف وسیعی از باکتری‌ها و ویروس‌ها تبدیل می‌کند. البته اگر محلول مورداستفاده فقط از الکل تشکیل شده باشد و هیچ ماده یا ترکیب دیگری در آن نباشد، کارایی آن برای مقابله با میکرب‌ها کمتر می‌شود؛ چراکه در نبود آب، ساختار پروتئین‌ها آن‌طور که بایدوشاید از بین نخواهد رفت.به همین خاطر است که در حالت ایدئال، در الکل‌های ضدعفونی‌کننده، بین ۶۰ تا ۹۵ درصد محلول متشکل از الکل است و درصد باقی‌مانده، به آب و ترکیب‌های دیگر تعلق می‌گیرد.تا اینجا این‌طور به نظر می‌رسد که الکل صنعتی یا ضدعفونی‌کننده انتخاب مناسب و ایدئالی برای تمیزکردن دست‌ها است؛ اما آیا واقعا چنین است؟ بی‌تردید، الکل خاصیت میکرب‌کشی قابل‌ملاحظه‌ای دارد، اما برای سلامت پوست خوب نیست، به‌ویژه برای کسی که می‌خواهد به‌طور مکرر دست‌ها را با آن تمیز کند.الکل رطوبت پوست را از بین می‌برد و باعث خشکی آن می‌شود که ممکن است به ترک‌خوردن سطح پوست هم منجر شود. خشکی بیش از حد پوست و ترک‌خوردگی آن، احتمال منتقل‌شدن عفونت‌ها را بیشتر می‌کند.بنابراین استفاده از الکل برای تمیز و ضدعفونی کردن دست‌ها با محدودیت‌هایی همراه است؛ مگر آنکه با اضافه‌کردن روان‌کننده و نرم‌کننده به محلول موردنظر از پیامدهای یادشده پیشگیری شود. ۲. محصولات ضدعفونی‌کننده دستمحصولات ضدعفونی‌کننده انتخاب مناسب دیگری برای تمیزکردن دست‌ها هستند. به‌طورکلی، دو نوع ضدعفونی‌کننده دست موجود است: ضدعفونی‌کننده الکلی و آنهایی که بدون الکل هستند. برای تهیه محصولات دسته دوم (بدون الکل) معمولا از مواد ضدعفونی‌کننده‌ای نظیر بنزالکونیوم کلراید (Benzalkonium Chloride) یا تریکلوزان (triclosan) استفاده می‌کنند. این محصولات در مقایسه با ضدعفونی‌کننده‌های الکلی مزایایی دارند، ازجمله آنکه قابل‌اشتعال نیستند و احتمال آنکه به پوست آسیب برسانند کمتر است؛ اما غلظت ترکیب‌های مورداستفاده در آنها باید به حد معینی برسد؛ در غیر این صورت، برای محافظت از پوست در مقابل ویروس‌های مهلکی نظیر کرونا کارایی نخواهند داشت.همان‌طور که پیش‌تر توضیح داده شد، الکل طیف وسیعی از باکتری‌ها و ویروس‌ها را از بین می‌برد و این دقیقا همان‌چیزی است که اکنون به آن نیاز داریم. بنابراین می‌توان گفت که ضدعفونی‌کننده‌های دست الکلی برای مواقعی که به آب و صابون دسترسی نداریم، بهترین انتخاب هستند.البته کارایی این ضدعفونی‌کننده‌ها هم به غلظت الکل موجود در محصول وابسته است. به‌توصیه متخصصان، محصولی که بین ۶۰ تا ۹۵ درصد آن متشکل از الکل باشد، انتخابی مناسب و ایدئال برای تمیزکردن دست‌ها است. این محصولات معمولا حاوی روان‌کننده‌هایی نظیر گلیسیرین و نرم‌کننده‌هایی نظیر آلوئه ورا هستند که از خشکی پوست جلوگیری می‌کنند و باعث آبرسانی به پوست آن می‌شوند. درنتیجه، استفاده از ضدعفونی‌کنندهٔ دستی که حداقل حاوی ۶۰ درصد الکل باشد، خاصیت محافظت‌کنندگی موردنظر را خواهد داشت.نکته دیگر اینکه تأثیر مواد و ترکیبات ضدعفونی‌کننده و ضدمیکربِ موجود در این محصولات، آنی و مداوم است؛ به این معنا که بلافاصله پس از استفاده، میکرب‌ها را از بین می‌برند و تا مدت‌زمان نسبتا زیادی دست‌ها را پاکیزه نگه می‌دارند. در بسیاری از این محصولات، از ترکیبات دیگری نظیر غلظت‌دهنده‌ها (thickeners) و مواد معطر هم استفاده می‌شود که آسیبی به پوست نمی‌رسانند و از این بابت هم جای نگرانی نیست. روش صحیح استفاده از ضدعفونی‌کننده دست: به‌هنگام استفاده از ضدعفونی‌کننده دست، میزان کافی از آن را به‌مدت ۲۰ ثانیه روی دست‌ها بمالید، به‌طوری‌که تمامی سطح پوست دست‌ها در تماس کامل با آن قرار بگیرند. پس از آن هم اجازه دهید دست‌ها در معرض هوا کاملا خشک شوند.نکاتی درباره کارایی محصولات ضدعفونی‌کننده دستکارایی محصولات ضدعفونی‌کننده وابسته به عواملی است. مهم‌ترین این عوامل عبارت‌اند از:چگونگی استفاده از محصول موردنظر (میزان محصول مورداستفاده طی هر بار تمیزکردن دست‌ها، مدت‌زمان اختصاص‌داده‌شده به هر بار استفاده، تعداد دفعات استفاده از محصول در طول روز)؛آسیب‌پذیر بودن یا نبودن میکرب‌های موجود بر روی دست‌ها در مقابل ترکیبات فعال موجود در محصول ضدعفونی‌کننده.در حالت کلی، اگر دست‌ها با ضدعفونی‌کننده الکلی، خوب و کامل تمیز شوند (بین ۲۰ تا ۳۰ ثانیه، به‌طوری‌که تمامی نقاط دست‌ها اعم از بین انگشتان و زیر ناخن‌ها با محصول موردنظر تماس پیدا کند) و پس از آن دست‌ها در معرض هوا کاملا خشک شوند، تعداد باکتری‌ها، قارچ‌ها و برخی انواع ویروس‌های غلاف‌دار سطح پوست (مثل ویروس آنفولانزا نوع A) به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کاهش پیدا می‌کند.البته بیشتر ضدعفونی‌کننده‌های دست در مقابل هاگ باکتری‌ها (bacterial spore؛ هاگ: یاخته‌ای تک‌سلولی و ریز)، ویروس‌های بدون غلاف (نظیر نوروویروس) و انگل‌هایی نظیر ژیاردیا کارایی چندانی ندارند. به‌علاوه اگر دست‌ها پیش از استفاده از محصول خیلی کثیف باشند، از خاصیت ضدعفونی‌کنندگی و پاک‌کنندگی محصول کاسته می‌شود.بررسی‌های صورت‌گرفته حاکی از آن بوده است که استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده در مدارس، اداره‌ها و بیمارستان‌ها، کمک شایانی به پیشگیری از شیوع بیماری های عفونی کرده است. تعداد دانش‌آموزانی که به‌خاطر مریضی غیبت می‌کنند و کارکنانی که به همین علت، درخواست مرخصی می‌کنند، در مدارس و اداره‌هایی که استفاده از چنین محصولاتی را در دستور کار خود قرار داده‌اند، کم شده است. همین موضوع به‌خوبی گویای کارایی این محصولات است.به‌توصیهٔ مراکزی نظیر سازمان بهداشت جهانی و سازمان نظارت بر بیماری ها و پیشگیری از آنها در آمریکا، استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده الکلی بر آنهایی که بدون الکل هستند ارجحیت دارد. چنین توصیه‌هایی در کنار نگرانی‌های موجود از بابت ایمنی ترکیبات شیمیایی مورداستفاده در تهیه ضدعفونی‌کننده‌های بدون الکل، باعث شده است اقبال کمتری به آنها نشان داده شود. اما این نگرانی‌ها تا چه اندازه درست و به‌جا هستند؟ در ادامه خواهیم گفت.تحقیقات صورت‌گرفته حاکی از آن بوده است که ترکیبات ضدمیکربی نظیر تریکلوزان ـ که در تهیه ضدعفونی‌کننده‌های بدون الکل کاربرد دارند ـ ممکن است کارکرد سیستم غدد درون‌ریز در بدن را تحت‌تأثیر قرار دهند. آلودگی‌های زیست‌محیطی به‌خاطر استفاده از تریکلوزان عامل دیگر این نگرانی‌ها است. به‌علاوه احتمال مقاوم‌شدن بدن در برابر آنتی بیوتیک ها به‌خاطر استفاده از چنین مواد و ترکیباتی هم وجود دارد. این نگرانی‌ها باعث شد که در سال ۲۰۱۴، اتحادیه اروپا محدودیت‌هایی برای استفاده از این ترکیب شیمیایی (تریکلوزان) در محصولات مورداستفاده مصرف‌کنندگان کشورهای عضو در نظر بگیرد.آیا استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده الکلی هم با چنین نگرانی‌هایی همراه است؟خیر. تنها نگرانی‌هایی که از بابت استفاده از این دست محصولات وجود دارد، قابل‌اشتعال بودن آنها و خطر مسمومیت غذایی در پی مصرف خوراکی آنها است؛ چه به‌صورت ناخواسته (مصرف خوراکی کودکان) و چه به‌صورت تعمدی (کسانی که به‌قصد سوءمصرف الکل این کار را می‌کنند). با محدودکردن فروش این محصولات و رعایت برخی نکات ایمنی (قراردادن آنها دور از دسترس کودکان)، احتمال مسمومیت به‌واسطهٔ مصرف خوراکی‌شان به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کاهش پیدا می‌کند؛ به‌جز این مورد هم نگرانی دیگری درباره استفاده از چنین محصولاتی وجود ندارد و این محصولات بی‌خطر هستند.۳. دستمال ضدعفونی‌کنندهدستمال‌های ضدعفونی‌کننده به‌طور معمول برای تمیزکردن سطوح مختلف استفاده می‌شوند، نه برای تمیزکردن دست‌ها. البته این محصولات هم حاوی ترکیباتی فعال نظیر کلرهگزیدین (Chlorhexidine)، پوویدون آیوداین (povidone-iodine؛ نام دیگر آن بتادین است) و هیدروژن پراکسید (hydrogen peroxide/ آب‌اکسیژنه) هستند که برای ازبین‌بردن باکتری‌ها و ویروس‌ها کارایی دارند. همچنین بعضی از دستمال‌های ضدعفونی‌کننده حاوی الکل هستند. اگر الکل موجود در دستمال موردنظر کمتر از ۴۰ درصد باشد، در شرایط کنونی و برای مقابله با کرونا کارایی نخواهد داشت.اگر در شرایطی اضطراری قرار گرفتید که نه به ضدعفونی‌کننده دست و نه به آب و صابون دسترسی داشتید، از دستمالی استفاده کنید که حداقل حاوی ۴۰ درصد الکل باشد. به‌هنگام استفاده از دستمال هم خیلی مراقب باشید؛ استفاده نامناسب از آنها نه‌تنها به ازبین‌بردن میکرب‌ها کمکی نمی‌کند، بلکه بدتر، به پخش‌شدن آنها دامن می‌زند.این نکته را هم به یاد داشته باشید که از هر دستمال ضدعفونی‌کننده، فقط‌ و فقط بر روی یک سطح باید استفاده کنید. استفاده مجدد از دستمال بر روی سطوح دیگر باعث پخش‌شدن میکرب‌ها می‌شود.جمع‌بندیبا توجه به مقایسه‌ای که میان محصولات مختلف صورت گرفت، می‌توان این‌طور نتیجه‌گیری کرد که در شرایط اضطراری، مثل حالا که ویروس کووید-۱۹ شیوع پیدا کرده است، بهترین انتخاب برای پاکیزه نگه‌داشتن دست‌ها، بعد از شست‌وشوی آنها با آب و صابون، استفاده از محصولات ضدعفونی‌کننده الکلی خواهد بود. هنوز ماهیت دقیق ویروس کووید-۱۹ برای محققان مشخص نشده است و در پی آن، راهکار درمانی قطعی یا واکسنی هم برای ازبین‌بردن آن در دسترس نیست؛ بنابراین باید با رعایت نکات بهداشتی و شست‌وشوی مرتب دست‌ها از شیوع و گسترش بیشتر آن جلوگیری کنیم تا راهکاری برای درمان کرونا پیدا شود.لطفا اگر تجربه یا نظری درباره موضوع مطلب دارید یا تمایل دارید بیشتر درباره کرونا و راه‌های مقابله با آن بدانید، در بخش کامنت‌ها نظرات خود را با ما و خوانندگان در میان بگذارید. webmanage webmanage webmanage webmanage Mon, 07 Sep 2020 19:33:22 +0430 https://virgool.io/@netmag99/%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D9%85%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-d-qik9ak1rqqsr ویتامین دی (D) یا ویتامین نور خورشید ماده مغذی ضروری محلول در چربی است. این ویتامین به حفظ سلامت استخوان و استحکام آن، رشد سلولی و عملکرد مناسب سیستم ایمنی کمک می‌کند. بدن شما در درجه اول، ویتامین دی را از طریق قرارگیری در معرض نور آفتاب (آفتاب‌گرفتن) جذب می‌کند؛ بااین‌حال، مکمل های غذایی و مواد غذایی خاص هم ازجمله منابع این ماده مغذی هستند. کمبود ویتامین دی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما مقدار توصیه‌شده این ماده را جذب نمی‌کند؛ اما یکی از سؤال‌های مهم این است که آیا کمبود ویتامین دی باعث افسردگی میشود؟ در این مقاله، جواب این سؤال را بررسی می‌کنیم. میزان ناکافی ویتامین دی باعث تغییر شکل، شکنندگی و نحیف‌شدن استخوان‌های شما می‌شود؛ به‌علاوه، باعث ایجاد مشکلات دیگری هم می‌شود. در ادامه، به چند مورد از این مشکلات اشاره شده است:نرمی استخوان در بزرگسالان (استئومالاسی)؛تراکم کم استخوان (استئوپنی)استئوآرتیت یا آسیب غضروف مفصلیبیماری قلبی؛سرطان؛راشیتیسم یا ریکتز (Rickets) در کودکانآیا کمبود ویتامین دی باعث افسردگی میشود؟در سال ۲۰۱۳، مطالعه‌ای با تأیید بر ارتباط بین کمبود ویتامین دی و افسردگی نشان داد که افراد مبتلا به افسردگی‌ای که در آزمایش شرکت کرده بودند، میزان ویتامین دی پایینی هم داشتند. در مطالعه‌ای مشابه، افرادی با میزان پایین ویتامین دی، بیشتر در خطر ابتلا به افسردگی بودند.به باور محققان، ازآنجایی‌که ویتامین دی برای عملکرد مغز مهم است، کمبود این ماده مغذی می‌تواند در افسردگی و سایر بیماری های روانی نقش داشته باشد. بر اساس مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۵، گیرنده‌های ویتامین دی در همان مناطقی از مغز قرار دارند که با افسردگی در ارتباط هستند.عوامل خطر مربوط به کمبود ویتامین دیمحدودیت قرارگیری در معرض نور خورشید، سبک زندگی و سن می‌توانند در میزان کم ویتامین دی نقش داشته باشند. در ادامه، درمورد هرکدام بیشتر توضیح می‌دهیم.1. قرارگرفتن زیر نور خورشید: قرارگرفتن در معرض نورخورشید، اولین منبع ویتامین دی برای بیشتر افراد است. اگر از خورشید دور بمانید یا بیش ‌از‌ اندازه از ضد‌آفتاب استفاده کنید، میزان دریافت نور خورشید را محدود می‌کنید و ویتامین دی بدن شما کم می‌شود.مدت زمان لازم برای قرارگرفتن در معرض نور خورشید، به اقلیم، ساعت روز و فصل بستگی دارد. افراد با رنگ پوست روشن‌تر، سریع‌تر ویتامین دی را جذب می‌کنند؛ اما درمجموع، روزانه ۱۵ دقیقه تا ۲ ساعت زمان لازم است که ویتامین دی موردنیازتان را فقط از نور خورشید دریافت کنید.2. رژیم غذایی: جبران ویتامین دی بدن با رژیم غذایی سالم - آیا کمبود ویتامین دی باعث افسردگی میشودغذاهای کمی به‌طور طبیعی غنی از ویتامین دی هستند. در ادامه به چند مورد از این غذاها اشاره شده است. برای جذب بیشتر ویتامین دی، بیشتر از این منابع عالی استفاده کنید: ماهی سالمون؛ ماهی ماکرل یا خال‌مخالی؛ سایر ماهی‌های چرب؛ روغن ماهی؛ چربی‌های حیوانی؛ موادغذایی غنی‌شده با ویتامین دی مثل آب‌ پرتقال و غلاتاگر رژیم خام گیاهخواری و یا گیاه خواری دارید، شانس دریافت ویتامین دی کافی را از دست می‌دهید.3. رنگ پوست تیره: افراد دارای رنگ پوست تیره میزان ملانین بیشتری دارند. ملانین تولید ویتامین دی در پوست را کاهش می‌دهد.براساس مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۶، کمبود ویتامین دی در میان افراد آفریقایی ـ آمریکایی نسبت به سایر جمعیت‌های آمریکایی شیوع بیشتری داشت. هنوز مشخص نیست که آیا میزان پایین ویتامین دی در افراد دارای پوست تیره مشکلات جدی سلامتی را به همراه دارد یا خیر.اگر نگران تولید ویتامین دی خود از طریق قرارگرفتن در معرض نور خوشید هستید، درمورد کارهایی که می‌توانید انجام دهید با پزشک مشورت کنید و سعی کنید غذاهای غنی از ویتامین دی بیشتری را به رژیم غذایی تان اضافه کنید.عرض جغرافیایی بالاتربر اساس بررسی‌ها، افرادی که در عرض‌های جغرافیایی شمالی، به‌عنوان‌مثال در نیمه شمالی آمریکا، زندگی می‌کنند، احتمالا سطح ویتامین دی پایین‌تری دارند.اگر در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که میزان کمی آفتاب می‌تابد، باید زمان بیشتری بیرون از منزل باشید تا بیشتر در معرض نور آفتاب قرار بگیرید.چاقیارتباطی بین کمبود ویتامین دی و افراد با شاخص توده بدنی BMI) ۳۰) یا بیشتر وجود دارد. افراد چاق به مقدار ویتامین دی بیشتری نسبت به افراد با وزن متوسط نیاز دارند تا به میزان توصیه‌شده این ماده مغذی برسند.اگر BMI شما ۳۰ یا بیشتر است، درمورد یک برنامه کاهش وزن کنترل‌شده با پزشک مشورت کنید.صفر تا صد انواع رژیم‌های لاغری را در این کتاب‌ها بخوانیدسنسن می‌تواند در کمبود ویتامین دی نقش داشته باشد. همان‌طور ‌که سن شما بیشتر می‌شود، کارآمدی پوست‌تان برای سنتز ویتامین دی کمتر می‌شود. افراد مسن تمایل دارند که زمان کمتری را در معرض آفتاب بگذرانند و ممکن است غذا‌هایی با مقدار ویتامین دی کمتری بخورند.کمبود ویتامین دی و افسردگیدرصورت کمبود ویتامین دی ممکن است این علائم در شما ایجاد شوند: درد استخوان؛ خستگی یا خواب‌آلودگی؛ درد یا ضعف عضلات و درد مفاصلهمچنین ممکن است علائم افسردگی را داشته باشید که شامل موارد زیر است: غم و اندوه فراوان، ناامیدی و درماندگی؛ فکر مرگ یا خودکشی؛ بی خوابی یا خواب‌آلودگی بیش ‌از حد (پرخوابی) معروف به هایپرسومنیا (Hypersomnia)؛ کاهش علاقه به فعالیت‌هایی که قبلا از آن لذت می‌بردید؛ بی‌حالی و کسالت؛ کاهش یا افزایش وزن زیاد؛ کاهش اشتها؛ مشکل تمرکز؛ فراموشی؛ کاهش میل جنسی؛ سردرد یا کمردرد؛ اضطراباگر هرکدام از این علائم افسردگی را احساس کردید، باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.تشخیص کمبود ویتامین دی و افسردگیبرای تشخیص کمبود ویتامین دی، پزشک برایتان آزمایش خون تجویز می‌کند تا میزان ویتامین دی موجود در خون شما تعیین شود.برای تشخیص افسردگی، پزشک درمورد علائم شما سؤال می‌کند. می‌توانید از پزشک بخواهید که پرسش‌نامه خودارزیابی را دراختیارتان قرار دهد تا آن را کامل کنید. افسردگی با آزمایش خون تشخیص داده نمی‌شود.ممکن است پزشک علاوه ‌بر سؤال، برای تشخیص افسردگی شما معاینه فیزیکی هم انجام دهد. همچنین ممکن است آزمایش‌های دیگری وجود داشته باشند تا هرگونه مسائل اساسی دیگری را رد کنند یا اینکه مشخص کنند که بعضی از علائم افسردگی شما ممکن است با کمبود ویتامین دی در ارتباط باشد.درمان کمبود ویتامین دی و افسردگیشما می‌توانید کمبود ویتامین دی و علائم آن را با افزایش جذب این ویتامین درمان کنید. راه‌های افزایش جذب ویتامین دی، در زیر آورده شده است: دریافت مکمل‌های ویتامین دی؛ افزایش قرارگیری در معرض آفتاب؛ خوردن غذاهای حاوی ویتامین دی یا غذاهایی که با ویتامین دی غنی شده‌اندروان‌درمانی و داروهای ضدافسردگی درمان‌های رایج افسردگی هستند. این موارد بسته به علائم و هدف درمان می‌توانند به‌صورت مجزا یا همراه با هم استفاده شوند.اگر افسردگی شما مربوط به کمبود ویتامین دی است، افزایش ویتامین دی می‌تواند به برطرف‌شدن علائمتان کمک کند.در مورد گزینه‌های درمان خود و اینکه چه‌ کاری برای شما بهتر است، با پزشک صحبت کنید.افراد مبتلا به افسردگی می‌توانند اقدامات لازم برای درمان افسردگی را انجام دهند. بعضی از گزینه‌ها در ادامه آورده شده است:پیوستن به یک گروه پشتیبانیگروه‌های پشتیبانی به شما کمک می‌کنند که به‌صورت آنلاین، تلفنی یا در محیط بیرون با افرادی در ارتباط باشید که علائم مشابه شما را تجربه کرده‌اند. آنها می‌توانند با شما همدردی کرده و شما را دل‌گرم کنند.ورزش منظمورزش مرتب با آزادکردن موادشیمیایی مربوط به حس خوب، مثل آزادکردن هورمون اندورفین در مغز، به کاهش علائم افسردگی کمک می‌کند. همچنین می‌تواند سبب کاهش آن دسته از مواد شیمیایی دستگاه ایمنی شود که افسردگی را بدتر می‌کنند. با ۳۰ دقیقه ورزش هوازی در روز و سه بار در هفته شروع کنید و درصورت لزوم، زمان و روزهای آن را بیشتر کنید.سخن آخرهمواره شنیده ایم که پیشگیری بهتر از درمان است. برای اینکه از عوارض کمبود ویتامین دی در امان باشید باید در وهله اول به اندازه کافی نور خورشید دریافت کنید و اگر چنین امکانی برای شما فراهم نیست، می توانید از مواد غذایی با میزان ویتامین دی بالا استفاده کنید. در نهایت اگر باز هم این ویتامین در بدن شما کم بود می توانید با نظر پزشک از مکمل های ویتامین دی موجود در داروخانه ها، استفاده کنید. webmanage webmanage webmanage webmanage Mon, 07 Sep 2020 18:12:30 +0430 https://virgool.io/@netmag99/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AF-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-jxnhfuotnrbe اکثر ما دوست داریم وقتی میز غذا را می‌چینیم فرزندمان با علاقه و میل زیاد مشغول خوردن شود و لذت ببرد. شاید بارها به روش‌های مختلف متوصل شده‌اید و اصطلاحا او را گول زده‌اید که فلان غذا را بخورد. شاید حتی به او جایزه بدهیم تا بیشتر غذا بخورد. سلیا باربور، متخصص تغذیه می‌گوید: همیشه می‌خواستم بچه‌هایم غذاخور خوبی باشند. این مسئله برایم از اهمیت زیادی برخوردار است.چندی پیش به این فکر می‌کردم که چطور می‌توانم آنها را طوری بار بیاورم که علاوه بر سالمون، باقالی و پنیر، کلم بروکلی و پرتقال هم بخورند و همیشه این سوال را از خودم می‌پرسیدم که آیا اشتها از آن دسته چیزهایی است که مثل شخصیت و رنگ مو، شخصی تلقی می‌شود؟ کاش می‌توانستم بگویم که صرفا نگران سلامت آنها هستم، اما این نگرانی همواره تنها بخشی از ماجرا بوده است. همیشه دوست داشتم آنها را آسان‌گیر بار بیاورم. در تحقیقات اخیر، نحوه برخورد افراد با فرزندان‌شان را بررسی کردم و توانستم به 7راهبرد کاربردی برای تربیت یک فرزند غذاخور دست یابم. شما هم می‌توانید با استفاده از این ترفندها فرزندتان را به خوردن انواع و اقسام غذاها ترغیب کنید.1. تهدیدش را جدی نگیریدهنگام صرف غذا، به سه فرزندم می‌گویم: «این چیزی است که برای شام تدارک دیده‌ام؛ اگر دوست ندارید، مشکلی نیست. لازم نیست بخورید، اما چیز دیگری برای شام نداریم.» آنها خود تصمیم می‌گیرند که غذای آن شب را بخورند یا منتظر فرصت بعدی بمانند. در این راهبرد سلیقه آنها در‌نظر گرفته می‌شود. شما می‌توانید علاوه بر غذای جدیدی که تدارک دیده‌اید، حداقل یک یا دو خوراکی آشنا و محبوب هم برای کودکان آماده کنید؛ این آکادمی اطفال آمریکا بود که انگیزه پیگیری این ایده را به من بخشید. جورج، اولین فرزندم یاد گرفته بود «نه» بگوید. در همان زمان بود که با این جمله از کتاب راهنمای تغذیه کودک روبه‌رو شدم: «اگر کودک یک یا دو وعده غذایی‌اش را نخورد، بیمار نخواهد شد، اما پدر و مادرها گاهی طوری برخورد می‌کنند که انگار کودک با این کار از بین می‌رود!» اگر تا به امروز سعی کرده‌اید غذاهای جایگزین در‌اختیار کودک قرار دهید و او هر بار به جای خوردن غذای شما، تهدید کرده که اعتصاب غذا خواهد کرد، به شما توصیه می‌شود از راهبردهای شماره ۵ و ۶ کمک بگیرید.2. از ادویه‌ها کمک بگیریدبچه‌ها حس چشایی حساسی دارند، اما این بدان معنا نیست که باید یک رژیم غذایی ثابت متشکل از پاستا با کره داشته باشند (حتی اگر خودشان مایل باشند). شما می‌توانید برای پاسخ به حس چشایی آنها برای‌شان غذاهای ادویه‌دار تدارک ببینید. کودکان به طعم خوب مواد غذایی واکنش نشان می‌دهند. همیشه انتظار داشتم بچه‌هایم از سیر دوری کنند، همچنین فکر می‌کردم آنها هرگز سمت زیتون نروند.اما سیر باعث بهبود طعم غذا می‌شود، طوری که حتی یک کودک یک‌ساله هم متوجه تفاوت آن خواهد شد. زیتون هم گزینه خوبی است، در صورتی که تلخ نباشد و بوی تندی ندهد. برای این کار، من از عادات غذایی قبلی‌ام که مبتنی بر نخوردن غذاهای تند و ادویه‌دار بود، دست کشیدم. اما هنوز همان غذاهایی را برای خانواده درست می‌کنم که پیش از این برای دوستانم تدارک می‌دیدم.3. با کودک‌تان مذاکره کنیدتشویق کودکان به خوردن این گروه از مواد غذایی به‌طور سنتی یک مشکل بزرگ برای مادران است. درک این مسئله آسان است. سبزیجات پخته شده و نمک‌سود صرفا یک غذای مفید جانبی هستند که به لحاظ طعم و مزه در مقابل خوراکی‌های خوش‌طعم و ادویه‌دار کم می‌آورند. از این رو، جای تعجب نیست که واداشتن بچه‌ها به خوردن سبزیجات مستلزم التماس و تهدید یا استفاده از تاکتیک‌هایی است که ممکن است به‌سرعت نتیجه عکس دهند. چون به محض اینکه کودک بفهمد شما می‌خواهید او سبزیجات بخورد، از این کار امتناع ورزیده و از این مخالفت به‌عنوان یک اهرم فشار استفاده خواهد کرد. من توانستم از دستوراتی استفاده کنم که در آن از سبزیجات در قالب غذای اصلی استفاده می‌شود. مثلا از سبزیجات در تهیه سس پاستا استفاده کردم. اگر فرزندتان ناگهان علاقه اش را به غذایی از دست می دهد به این موضوع توجهی نکنیدیک ترفند دیگر این است که وقتی می‌خواهید سبزیجات سرو کنید، ظرف سبزیجات را همان اول روی میز بیاورید، چون بچه‌ها خیلی گرسنه هستند. در این شرایط، معمولا کل سبزیجات به سرعت خورده می‌شود، حتی قبل از آنکه غذای اصلی روی میز بیاید.4. دسته‌جمعی خوراکی بخوریداحتمالا این گفته‌ها را شنیده‌اید: کودکانی که با والدین خود غذا می‌خورند، رژیم غذایی سالم‌تری دارند، از واژگان بهتری استفاده کرده و اغلب نمرات بهتری می‌گیرند و... نمی‌خواهم شما را مجبور کنم که هر شب از چنین راهبردی استفاده کنید. اما سعی کنید گهگاه از این ترفند کمک بگیرید.در مورد انتظارات خود واقع‌بین باشید. بچه‌ها معمولا دوست ندارند زیاد روی میز غذا بنشینند. یک کودک خردسال نهایتا ۵دقیقه دوام می‌آورد. این زمان برای کودکان ۴ساله و بزرگ‌تر ۱۵دقیقه خواهد بود.طوری عمل کنید که کودک مشتاق شام خوردن در کنار خانواده باشد، بدون آنکه احساس فشار کند. اگر یکی از دو فرزندتان غذایش را تمام کرده، اجازه دهید از میز غذا بلند شود. اما نگذارید در اطراف میز پرسه بزند، بازی کند یا با حرف زدن سایر اعضای خانواده را از غذا خوردن باز دارد. او باید به اتاق‌نشیمن برود یا در اتاقش سرگرم شود. بعضا تمام آنچه کودک می‌خواهد توجه و همراهی خانواده است، بنابراین با این کار می‌توانید او را به نشستن در کنار سایر اعضای خانواده تشویق کنید. می‌توانید برخی قوانین خوب دیگر را هم به روند روتین غذا خوردن‌تان اضافه کنید، مثلا حین شام خوردن به تلفن جواب ندهید یا تلویزیون تماشا نکنید.5. اجبار را فراموش کنیدمانند بسیاری از والدین، من هم خاطرات زیادی از دوران کودکی دارم که پدر و مادرم مجبورم می‌کردند غذایی بخورم که معده‌ام را به‌هم می‌زد، اما هیچ‌وقت نمی‌خواهم این کار را با فرزندانم بکنم. می‌دانم که بسیاری از والدین نگران این مسئله هستند، اما اگر فکر می‌کنید یک غذای مشخص برای کودک‌تان ناخوشایند است، او را به خوردن آن مجبور نکنید و بگذارید غذایش را نیمه‌کاره رها کند. حتی می‌توانید از او به‌خاطر اینکه غذایش را در حد یک لقمه امتحان کرده، تشکر کنید.6. گاهی با او معامله کنیدبچه‌های من بیشتر از هر چیزی در مورد مواد غذایی آسان‌گیر هستند. اما این بدان معنا نیست که همیشه دستپخت‌ام را دوست دارند.باید بگویم خودم هم بعضا از دستپخت‌ام راضی نیستم. ولی خوردن آن غذا نباید مثل شکنجه باشد. اگر ببینیم آنها با غذای‌شان بازی می‌کنند، لقمه‌های کوچک می‌خورند یا اصلا لب به غذای‌شان نمی‌زنند، سعی می‌کنم به همان ترفندهای قدیمی متوسل شوم که از نسل‌ها قبل رایج بوده‌اند:• اگر غذایت را امتحان نکنی، خبری از دسر نخواهد بود.• اگر کمی از غذایت را امتحان نکنی، دیگر خبری از غذای محبوبت نخواهد بود؛ اما اگر امتحانش کنی، می‌توانی هرقدر که می‌خواهی، غذای مورد علاقه‌ات را بخوری.• «می‌بینم که مرغ‌ات را نخورده‌ای. اشکالی ندارد آن را به برادرت بدهم؟» این ترفند در اغلب موارد جواب می‌دهد و بعضا باعث می‌شود که کودک سختگیر تجدیدنظر کند و غذای داخل بشقابش را تا آخر بخورد.در حضور کودک با دیگران درباره بدغذایی او یا کودکان دیگر صحبت نکنید7. به او جایزه بدهیدنمی‌توانم دروغ بگویم: بستنی گهگاه از هر چیزی که در این سیاره خورده می‌شود، طعم بهتری می‌دهد. زندگی شیرینی خاص خودش را دارد، بنابراین وعده‌های غذایی ما هم باید کمی شیرینی داشته باشند.8. تزیین فراموش نشودعلاوه بر همه روش‌هایی که گفتیم، یک روش بسیار مفید دیگر هم وجو‌د دارد و آن هم تزیین غذاهای کودکان است. اگر توجه کرده باشید کودکان معمولا با دیدن یک غذای جدید و رنگارنگ هیجان‌زده می‌شوند و برای خوردن غذا از خود اشتیاق نشان می‌دهند. سفره‌هایی که غذاهای تزیین شده و رنگارنگ دارند کودکان را به نشستن و خوردن غذا ترغیب می‌کنند. به‌علاوه در سایت‌های اینترنتی و کتاب‌های تزیین غذا انواعی از تزیین غذای مخصوص کودکان وجود دارد که می‌توانید از آنها استفاده کنید. مسلما غذاهایی که به شکل انواع حیوانات و سرگرمی‌های مختلف تزیین شده باشند اشتیاق بیشتری برای خورده‌شدن به سمت خود جلب می‌کنند.اگر کودکان را در کاری شرکت دهید نسبت به آن مشتاق‌تر خواهند شد که می‌توانید از این موضوع برای افزایش اشتهای فرزند خود بهره بگیرید. می‌توانید در غذا پختن یا تزیین غذا کودک‌تان را شرکت دهید و به این ترتیب او را نسبت به غذا و فرایند تهیه آن مشتاق کنید. لازم نیست هر روز و همه کارهای پخت غذا را به او بسپارید، می‌توانید از کارهای جالب و هیجان‌انگیز استفاده کنید که مناسب کودک‌تان باشد. مثلا برای هم‌زدن تخم‌مرغ یا مخلوط کردن مواد یا تزیین از کودک‌تان کمک بگیرید. حتی با کمی حوصله می‌توانید این کار را به بازی تبدیل کنید. از فرزندتان بخواهید هر طور که می‌خواهد غذا را تزیین کند. حتی می‌توانید این کار را به مسابقه تبدیل کنید و هم مزه و هم تزیین را نمره بدهید. کودک‌تان در این صورت حتما غذا خواهد خورد و به آن مشتاق خواهد شد. webmanage webmanage webmanage webmanage Mon, 24 Aug 2020 00:26:08 +0430 https://virgool.io/@netmag99/%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF-%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%AF-vf9pqol5oprw چگونه می‌توانید زنی خوش خُلق داشته باشید که با شما مهربان باشد، به شما توجه کند و با عشق و محبت و احترام با شما رفتار کند؟ یکی از راه‌ها این است که از نظر هیجانی واقعا مستقل باشید، یعنی به توجه و حمایت هیجانی همسرتان نیازی نداشته باشید!دلیل موثر بودن استقلال هیجانی و عاطفی این است که برای خانم‌ها، بین مردی که نیاز به حمایت هیجانی دارد تا در مورد خودش به احساس خوبی برسد و مردی که به حمایت هیجانی همسرش و حتی توجهی از جانب او نیازی ندارد، تفاوت بزرگی وجود دارد.چرا نباید وابستگی عاطفی و هیجانی داشته باشید؟زنی که احساس کند همسرش وابستگی هیجانی به او ندارد، دلش می‌خواهد مرد زندگی‌اش به حضور و توجه او نیاز داشته باشد، تا احساس کند در زندگی همسرش اهمیت دارد. مردی که وابستگی هیجانی ندارد، نیازی ندارد همسرش دلداری‌اش بدهد، پشتش بزند و آرامش کند تا احساس بهتری پیدا کند، چون در حال حاضر احساس خوبی دارد. اما زن دوست دارد کاری برای این مرد بکند تا به نیاز غریزی‌اش به مهم بودن برای یک مرد پاسخ بدهد؛ بنابراین توجه و مراقبت و محبتش را نثار مرد زندگی‌اش می‌کند تا او را به خود وابسته کند.گیج شده‌اید؟ بسیار خب، مثالی می‌زنیم تا مسئله روشن شود:فرض کنید مردی که وابستگی هیجانی و عاطفی به همسرش دارد از سر کار به خانه برمی‌گردد، او روز بسیار بدی داشته. در خانه با دیدن همسرش شروع می‌کند که: «روز بسیار مزخرفی داشتم، رئیسم خیلی آزارم می‌دهد و ...، بیا پیشم عزیزم و آرامم کن!». او تمایل دارد در مورد جزئیات روزش حرف بزند و دوست دارد همسرش به تمام درد دل‌هایش گوش بدهد، پشتش بزند، به او دلگرمی بدهد و بگوید: «ناراحت نباش عزیزم، همه چیز درست می‌شود!».حالا یک مرد مستقل از نظر هیجانی را در نظر بگیرید که روز بسیار بدی را در محل کارش گذرانده است.او به خانه برمی‌گردد، همسرش از او می‌پرسد: «امروز چطور بود؟» و او جواب می‌دهد: «خب، روز خیلی بد و سختی بود، اما می‌دانی منظورم چیست، خودت هم از این روز‌ها داشتی!». این مرد به طریقی اعلام می‌کند که نیازی ندارد بیشتر در موردش حرف بزند. اما زن دلش می‌خواهد در مورد اتفاق‌هایی که همسرش را خسته و عصبی کرده بیشتر بداند. این مردِ غیروابسته نیازی ندارد کسی پشتش بزند و دلداری‌اش بدهد و بگوید همه چیز دست خواهد شد و لازم نیست کسی به او انگیزه بدهد و تشویقش کند به تلاش خود ادامه بدهد و او را امیدوار نگه دارد.اما همسر مردی که وابستگی هیجانی ندارد، دوست دارد بیشتر بداند، بیشتر حرف بزنند و مردش را به خود وابسته و نیازمند کند. او سعی می‌کند به مردش کمک کند و کنارش حضور دارد تا به او عشق و محبت بدهد و مراقبش باشد. او می‌پرسد: «چه شده عزیزم؟ چرا امروزت بد بود؟». مرد می‌تواند به خنده و شوخی جواب بدهد و وارد لایه‌های عمیق‌تر روز بدی که گذرانده نشود، چون واقعا هم نیازی به آه و ناله کردن برای جلب توجه همسرش ندارد.این مرد می‌تواند به همسرش نشان دهد که به تنهایی از پس مشکلاتش برمی‌آید و در حال حاضر به این فکر می‌کند که چگونه می‌تواند ارتقاء سمَت بگیرد یا از شغل فعلی استعفا بدهد و سراغ کار دیگری برود؛ بنابراین درمانده و سرگردان نیست. او نیازی ندارد همسرش را زیاد درگیر مسائل کاری‌اش کند، اما می‌تواند وارد گفتگو شود و درمورد مشکلاتی که دارد با همسرش حرف بزند و در عین حال به او نشان بدهد که همه چیز را تحت کنترل دارد و جای نگرانی نیست؛ بنابراین وقتی شما واقعا از نظر عاطفی و هیجانی وابسته نیستید و نیاز به حمایت و توجه همسرتان ندارید، او خودش دوست دارد که این حمایت و توجه را به شما بدهد، چون دلش می‌خواهد شما به او نیاز داشته باشید و برا‌ی‌تان مهم باشد.در نتیجه جوری رفتار می‌کند که زن خوبی برای شما باشد؛ مهربانی می‌کند، توجه می‌کند، احترام می‌گذارد، مراقبت و رسیدگی می‌کند و به شما عشق می‌ورزد تا برای‌تان بهترین باشد.و اما شما باید چه رفتار‌هایی داشته باشید تا همسرتان با شما خوش رفتاری کند؟با احترام با همسرتان رفتار کنیدبه همسرتان اطمینان دهید که چقدر برای‌تان ارزشمند است و او را تحسین کنید. فراموش نکنید که اغلب باید نشان دهید و ابراز کنید که به برای همسرتان احترام و ارزش قائل هستید.احترام را به زور به دست نیاوریدوقتی صدای‌تان را بلند می‌کنید، سرزنش می‌کنید، زورگویی می‌کنید و سعی دارید با قلدری و اجبار، برای خود احترام بخرید، دقیقا در جهت اشتباه حرکت می‌کنید.هر چه متواضع‌تر و گوش به فرمان‌تر، محترم‌تر!وقتی آقایان در خانه با تواضع، متانت و دلسوزی رفتار می‌کنند، قدرت شخصیتی که آن‌ها را تعریف می‌کند، احترام همه را برانگیخته خواهد کرد که ریشه در عشق و قدردانی دارد.همیشه همسرتان را مقدم بدانیدرهبرانی که مانند مهم‌ترین فرد یک سازمان، با خودخواهی رفتار می‌کنند، هم همه از آن‌ها فرمان می‌برند و هم ممکن است عده‌ای از آن‌ها نافرمانی کنند. اما رهبرانی که همیشه دیگران را مقدم می‌دانند، محبت و همدلی را چاشنی فرامین خود می‌کنند و برای همین مورد احترام و تائید هستند.به وعده‌های‌تان عمل کنیدیکی از معیار‌های درستکاری، عمل کردن به وعده‌ها و پایبندی به قول و قرارهاست، و یکی از نتایج وفای به عهد، احترام است. اگر همسرتان بداند و مطمئن باشد که به چیزی که می‌گویید عمل می‌کنید و می‌تواند روی حرف‌های‌تان حساب کند، احترام به شما را هرگز فراموش نخواهد کرد.عهده‌دار بخشی از کار‌های خانه شویدسعی کنید عضوی موثر و مفید در خانه باشید و مسئولیت بخشی از کار‌های خانه را بپذیرید. می‌توانید مسئولیت رسیدگی به تکالیف بچه‌ها را شما به عهده بگیرید، هفته‌ای دو سه شب شما شام درست کنید یا روز‌های نظافت، شما جاروبرقی بکشید یا سرویس بهداشتی را تمیز کنید. انتخاب‌ها بینهایت‌اند، اما مهم این است که پیوسته مسئولیت پذیر باشید.با همسرتان مثل ملکه‌ها رفتار کنیدهر جور با همسرتان رفتار کنید او نیز با شما همانگونه رفتار خواهد کرد. اگر همسرتان را ستایش کنید و خوبی‌هایش را به رُخش بکشید، اعتماد بنفس او را افزایش می‌دهید و الگویی برایش می‌شوید تا متوجه شود چگونه باید با شما رفتار کند. مرد‌هایی که با زبان تحقیر و سرزنش با همسر خود صحبت می‌کنند تا خودشان را مهم‌تر و بالاتر جلوه بدهند، قابل احترام نیستند. هیچ زنی برای یک مرد دیکتاتور و بددهن ارزش قائل نیست.آیا اصلا به همسرتان می‌گویید چقدر برای‌تان مهم است؟ آیا مکررا به او یادآوری می‌کنید که قدردان زحمات او در خانه هستید؟ آیا به همسرتان این احساس را می‌دهید که مهم‌ترین فرد زندگی شماست؟ اگر جواب‌تان منفی است، پس با او درست رفتار نمی‌کنید. برای‌تان پیشنهاد‌هایی داریم که چگونه با همسرتان مثل ملکه‌ها رفتار کنید:صورتش را میان دست‌های‌تان بگیرید و بگویید چقدر زیباست.وقتی به خانه برمی‌گردید، او را در آغوش بگیرید و بگویید چقدر دوستش دارید.وقتی بیرون می‌روید، دست همسرتان را بگیرید و هنگام ورود به هر مکانی، در را برای او باز نگه دارید.حساب بانکی‌اش را پُر کنیدنگران نباشید، از پول حرف نمی‌زنیم. هرچند این هم ایده‌ی بدی نیست! اما ما از حساب بانک عاطفی همسرتان حرف می‌زنیم. هر کسی یک حساب بانک عاطفی دارد و این حساب جایی است که ما تمام هیجانات و احساساتی را که تجربه می‌کنیم پس انداز می‌کنیم. یک کلمه‌ی مهربانانه، یک ژست عاشقانه و یک نگاه پُر از مِهر می‌تواند به حساب بانک عاطفی واریز شود. از طرفی دیگر، توهین و سرزنش و بی‌احترامی، حساب بانک عاطفی را خالی می‌کند. هدف شما به عنوان یک شوهر خوب باید این باشد که حساب بانک عاطفی همسرتان را همیشه پُر نگه دارید. همسرتان را خوب بشناسیدچه چیزی بیشتر همسرتان را خوشحال می‌کند؟ از چه گُل یا رنگی بیشتر خوشش می‌آید؟ از چه رفتاری متنفر است؟ زبان عشق او چیست؟ مهم‌ترین درخواستی که از شما دارد چیست؟ چه چیزی بیشتر مضطربش می‌کند و خیلی سوال‌های دیگر، آیا پاسخ این سوال‌ها را می‌دانید؟ اصلا چقدر همسرتان را می‌شناسید؟مردی که بعد از سال‌ها زندگی با همسرش هنوز غذای مورد علاقه‌ی او را نمی‌داند یا درک نمی‌کند طبیعی است همسرش چند روز در هر ماه، بی‌حوصله و بدخلق باشد، چگونه انتظار دارد مورد احترام و توجه همسرش قرار بگیرد؟ اگر می‌بینید هنوز همسرتان و شریک زندگی‌تان را خوب نمی‌شناسید، بسیار خب، شروع کنید! webmanage webmanage webmanage webmanage Mon, 24 Aug 2020 00:13:42 +0430