نوشته های nafise

هیپوکندریا یا خودبیمارانگاری

nafise — Wed, 25 Mar 2020 11:50:28 +0430

این روزها ویروس کرونا به نحوی تو زندگی همه تاثیر گذاشته، از تعطیلی کار و مسافرت، تا دلتنگی برای عزیزانمون.چیزی که مهمه اینه که تو این اوضاع تمام سعیمون رو داشت باشیم تا از این زمان استفاده بهتری کنیم و استرس رو از خودمون دور کنیم تا بعد این بحران لازم نباشه زمانی رو هم صرف درمان بیماری ها و اختلالاتی که این مدت گریبان گیرمون شده نشیم. بیماری هایی مثل وسواس، اضطراب، پنیک و حتی هیپوکندریا (خود بیمار انگاری)مطلبی که میخوام باهاتون به اشتراک بذارم از سایت دکتر آقامیری متخصص مغز و اعصاب استخراج شده. ممنونم از همه پزشکانی که تو این اوضاع هر کدوم به نحوی سعی در بهتر کردن حال مردم دارن.هیپوکندریا یا خودبیمارانگاری ناشی از ترس ابتلا به بیماری‌ها هیپوکندریا یا خودبیمارانگاری ناشی از ترس ابتلا به بیماری‌هااگر خودتان درگیر این شرایط نیستید، ممکن است در اطرافیانتان کسی را دیده باشید که مدام از مبتلا بودن به یک بیماری خطرناک و بعضاً مسری می‌گوید. احساس می‌کند علائم آن را دارد و از تشخیص نادرست پزشکان متخصص که سلامت جسمی او را تأیید می‌کنند شکایت می‌کند.به خصوص در این روزها با شیوع کروناویروس بیشتر شاهد این قضیه هستیم. خیلی از ما احساس تب و تنگی قفسه سینه می‌کنیم و هراس ابتلا به این بیماری رهایمان نمی‌کند.افرادی مبتلا به هیپوکندریا ، از لحاظ جسمانی سالم هستند و صرفا به یک بیماری روحی به نام خودبیمارانگاری دچار شده‌اند.خودبیمارانگاری یا هیپوکندریا، اصطلاحی در روان‌شناسی یا روان‌پزشکی است و به افرادی اطلاق می‌شود که از لحاظ جسمی سلامتشان ثابت شده است اما ترسی دائمی از ابتلا به یک بیماری خطرناک رهایشان نمی‌کند.این افراد همواره در حال شکایت از درد‌ها و تکالیف فرضی هستند و با استرس و نگرانی بسیار، تلاش برای درمان خود دارند. از این رو این بیماری تحت عنوان اختلال یا سندرم بیمار خیالی نیز گفته می‌شود.افراد مبتلا به هیپوکندریا اغلب به یک نوع وسواس فکری دچار هستند. این بیماران دائماً در مورد سلامت جسم خود مشکوک هستند و عملکرد بدن خود را غیر عادی می‌دانند.علائم بیماری هیپوکندریازمانی می‌توان گفت که فردی به هیپوکندریا مبتلا است که نزدیک به ۶ ماه فرد با وجود تشخیص سلامت کامل از سمت پزشک متخصص، اصرار بر بیمار بودنش داشته باشد. این ترس فرد بیمار را دائما به مراکز درمانی مختلف می‌کشاند.مبتلایان به هیپوکندریا کارکردهای طبیعی بدن را نیز نشانه‌ای از یک بیماری خطیر و درمان ناپذیر قلمداد می‌کنند و به عنوان مثال نسبت به علائم جسمی طبیعی زیر، واکنشی اغراق‌آمیز داشته باشند.• اجابت مزاج• تندی و کندی ضربان قلب• عرق کردن• خستگی• سردرد عادی• بی خوابی• تب• آبریزش بینی• بی اشتهایی یا پر اشتهایی• جوش• دمل‌های کوچک• گلودردعلل بروز هیپوکندریا یا اضطراب بیماریاضطراب و افسردگی از دلایل اصلی این بیماری است. اما موارد زیر نیز می‌توانند عامل بروز این بیماری باشند.• تجربه ناگوار در زمینه سلامتی دوستان یا اقوام نزدیک• داشتن مادری بیش از حد نگران سلامتی او در دوران کودکی• تفکرات سوگیرانه به معنای فاجعه‌انگاری تمام مشکلات ساده• نفع ثانویه به معنی جذب حمایت و توجهتشخیص و درمانبیماران مبتلا به هیپوکندریا اغلب از مراجعه به پزشک سر باز می‌زنند. اما اولین قدم برای درمان این بیماری مراجعه به یک متخصص سلامت روان است.در ابتدا لازم است وجود اختلالاتی مانند توهم یا روان‌پریشی و پریشانی بالینی یا اختلال عملکرد در فرد رد شود.پیش‌فرض پزشک باید این باشد که ممکن است اختلالات ذهنی و روانی دیگری مثل انواع مختلف افسردگی، شیزوفرنی و … منجر به ترس و نگرانی‌های افراطی بیماری درمورد بیماری‌های جسمی شده باشد.سابقه‌ی پزشکی بیمار، شکایت‌های او و معاینات و آزمایش‌های پزشکی مبنای تشخیص پزشک هستند. ممکن است این اختلال همراه با علائم حاد اضطراب یا علائم اختلال وسواس فکری-عملی بروز کند.درمان‌گر‌ها با راهنمایی پزشک متخصص به بیماران کمک می‌کنند که کمتر علائم خود را جدی گرفته و درعوض تمرکز بیشاری روی اضطراب، استرس و افسردگی و ناراحتی روانی‌شان داشته باشند و در مورد آن‌ها بیشتر حرف بزنند.درمان‌گر‌ها بیماران مبتلا به هیپ.کندریا را نسبت به این موضع آگاه می‌کنند که برای از بین بردن اضطرابشان راهکارهای درستی وجود دارد. همچنین به بیماران مبتلا به هیپوکندریا تکنیک‌های پرت کردن حواس و ریلکسیشن را آموزش می‌دهند تا بتوانند از نگرانی‌های بی‌موردشان دور شوند و بیشتر به سرگرمی‌های مورد علاقه‌شان بپردازند و زندگی باکیفیت‌تر و بهتری داشته باشند.تفاوت خودبیمارانگاری با نشانگان مونشهاوزنخودبیمارانگاری آشکارا تمایزاتی با نشانگان مونشهاوزن دارد. به این خاطر که در اختلال هیپوکندریا ، خود فرد به طور عمدی و آگاهانه قصد جعل علائم بیماری را ندارد و نسبت به آن تلاشی نمی‌کند.منبع: https://dr-aghamiri.com

روش صحیح شستن دست ها ، بهترین روش پیشگیری از ویروس کرونا!

nafise — Wed, 26 Feb 2020 10:25:56 +0330

تقریبا الان موضوع روز و صحبت همه جا راجع به این ویروس کرونا هست، اخبار مختلف، گاهی ترسناک و مخوف، گاهی خنده دار، گاهی غیر قابل باوربه نظر من تو این شرایط تنها کاری که از دستمون برمیاد حفظ آرامش و رعایت نکات بهداشتیه، تو مطالعاتی که داشتم در این مورد انجام میدادم، به مطلبی درباره درست شستن دست ها در سایت پزشکی به نام دکتر آقامیری برخوردم، البته ویدئو های زیادی هم در این مورد هست و به اشتراک گذاشته شده.من خواستم این مطلب رو با شما دوستانم به اشتراک بذارم.روش صحیح شستن دست ها ، بهترین روش پیشگیری از ویروس کرونا!از مهم‌ترین راه‌های جلوگیری از ویروس کرونا، رعایت بهداشت و یادگرفتن روش صحیح شستن دست ها است. در کل با شست‌وشوی دست‌ها به‌شکل اصولی، می‌توان جلوی گسترش بیماری‌های ویروسی را گرفت.روش صحیح شستن دست هاشستن دست ها اولین راهکار برای جلوگیری از گسترش بیماری‌های ویروسی است. تمام پزشکان متخصص در تهران و سایر شهرهای بزرگ جهان، قدرت کف صابون و آب را برای از بین بردن ویروس تأیید کرده‌اند.طبق اعلام سازمان جهانی، لازم است برای پیشگیری از ابتلا به کرونا دست ها را به صورت مکرر با آب و صابون بشوییم. اگر معجزهٔ شستن دست ها را باور ندارید حتماً باقی مقاله را دنبال کنید.آیا می‌دانستید که ۳۰ درصد از مردم دست‌هایشان را نمی‌شویند؟با انجام تحقیقاتی توسط محققان در دانشگاه ام.آی.تی (Massachusetts Institute of Technology) ، به‌صورت علمی ثابت شده است که شستن دست ها بر پیشگیری از بیماری‌های ویروسی مانند کرونا مؤثر است و در آن شکی نیست.آنها در پژوهش خود، چاپ‌شده در مجلهٔ علمی ریسک آنالیزیس (Risk Analysis) ، روش مدل‌سازی اپیدمیولوژیک یا همه‌گیرشناسانه (epidemiological) را به کار برده‌اند و به‌کمک داده‌های مختلف، خواسته‌اند این را ثابت کنند که رعایت بهداشت فردی در کاهش نرخ شیوع بیماری‌های ویروسی بسیار مؤثر است.نتیجهٔ تحقیقات اولیه پژوهشگران و متأسفانه نشان‌دهندهٔ این موضوع بود که ۳۰ درصد از مردم بعد از خروج از سرویس‌بهداشتی، دستشان را نمی‌شویند.و بدتر از آن، به گفته‌ٔ پروفسور کریستوس نیکولیدز (Christos Nicolaides)، از میان ۷۰ درصد افرادی که دست‌ها را می‌شویند، ۵۰ درصد با روش صحیح شستن دست ها آشنا هستند.بیشتر افراد زمانی زیر ۱۵ ثانیه را صرف شستن دست‌ها می‌کنند؛ مثلا با در نظر گرفتن جمعیت فرودگاه، می‌توان گفت از هر ۵ نفر تنها ۱ نفر دست‌هایش را به روش صحیح شسته است؛ یعنی تنها ۲۰ درصد افراد، روش صحیح شستن دست ها را می‌دانند و برای آن وقت می‌گذارند.استفاده از آب و صابون، بنابر نظر مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ها در آمریکا (CDC)، بهترین روش شستن دست‌ها است و باید به این ترتیب انجام شود:• کف دست‌ها را کاملا به هم بمالید• پشت دست را خوب بشویید• بین انگشتان و زیر ناخن‌ها را هم به‌دقت تمیز کنید و بشویید.شستن دست ها در چه مواقعی ضروری است؟روش صحیح شستن دست ها در موارد زیر بسیار ضروری است.• قبل، در حین و بعد از پختن غذا؛• قبل از خوردن غذا؛• قبل و بعد از لمس زخم روی بدن؛• قبل و بعد از مراقبت از فردی که دچار اسهال یا استفراغ است؛• بعد از عوض‌کردن پوشک کودک یا بردن او به سرویس‌بهداشتی؛• بعد از استفاده از سرویس‌بهداشتی؛• بعد از لمس حیوان، غذای حیوان یا دست‌زدن به ادرار و مدفوع آن؛• بعد از فین‌کردن یا همان تخلیه‌ٔ بینی، عطسه یا سرفه؛• بعد از دست‌زدن به زباله‌ها.• بعد از غذادادن یا رسیدگی به حیوان خانگی؛۵ گام ضروری برای روش صحیح شستن دست هادر هر بار شستن دست‌ها این گام‌ها را در نظر بگیرید:۱ . شیر آب را باز کرده و دست ها را خیس کنید. سپس شیر آب را ببندید و دست ها را آغشته به صابون کنید.۲. دست‌ها خوب به هم بمالید تا کف ایجاد شود. بین انگشتان، پشت دست‌ها و زیر ناخن‌ها را هم فراموش نکنید.۳. دست‌کم ۲۰ ثانیه دست‌ها را خوب به هم بمالید. برای دانستن تایم کافی می‌توانید ۲ بار پشت‌سرهم ترانۀ «تولدت مبارک» را تا آخر بخوانید. یا از ۱۰۰۱، ۱۰۰۲، ۱۰۰۳ تا ۱۰۲۰ بشمارید.۴. دست‌ها را خوب آب‌کشی نمایید.۵. با حوله‌ای تمیز یا دستگاه خشک‌کن، دست‌ها را خشک نمایید.ضدعفونی‌کننده‌ٔ دست‌ها مؤثر هستند؟روش صحیح شستن دست ها با آب و صابون در بیشتر مواقع بهترین روش برای جلوگیری از ویروس‌ها است؛ اما وقتی امکانش نیست می‌توانیم از مواد ضدعفونی‌کنندهٔ دست‌ها استفاده کنیم.این مواد (ژل یا محلول) باید حاوی حداقل ۶۰ درصد الکل باشند که در مشخصات محصول باید ذکر شود.مواد ضدعفونی‌کننده در مواردی ناکافی هستند. در شرایط زیر استفاده از آن‌ها کافی نیست.• تمام انواع آلودگی‌ها از بین نمی‌روند.• چربی و کثیفی بیش از حد را پاک نمی‌کنند.• آلودگی‌هایی مانند فلزات سنگین یا آفت‌کُش‌ها را پاک نمی‌کنند.نحوه استفاده از محلول‌های ضدعفونی‌کننده• ماده پاک‌کننده را به مقدار لازم روی دست‌ها بریزید؛• دست‌ها را به هم بمالید؛• لازم است ماده را روی تمام سطح دست و انگشتانتان پخش کرده و صبر کنید تا خشک شود. این مرحله حدود ۲۰ ثانیه زمان می‌برد.نحوه رعایت نظافت دست‌ها و بهداشت در مکان‌های مختلفافزایش میزان اطلاع‌رسانی‌ها درباره اهمیت نظافت و شستن دست‌ها، امکان ارتقای وضعیت سلامت جمعی را افزایش می‌دهد.به عقیده متخصصان یکی دیگر از راه‌های کاهش شیوع بیماری‌ها، ضدعفونی‌کردن مکرر سطوح و اجسام در مکان‌های مختلف است.روش پیشگیری از آنفلونزا و کرونا در مدارس و محل کاراستفاده از دستمال کاغذی در مکان های عمومی همراه با به کار بردن روش صحیح شستن دست ها یکی از راهکارهای پیشگیری در ادارات و محیط‌های آموزشی است.مثلا می‌توانید به‌‌کمک دستمال دستگیره یا شیر آب را لمس کنید. این دستمال‌ها بهتر است که در از طریق دیسپنسرها در اختیار افراد قرار گیرند.دیسپنسر، جعبه‌ها یا دستگاه‌هایی است که دستمال را در آن قرار می‌دهند و می‌توان از آن بیرون کشید.حتی بهتر است برای لمس دگمه آسانسور نیز از دستمال استفاده کنیم.خوشبختانه بسیاری از مکان‌های عمومی در این روزها دارای شیرهای آب اتوماتیک‌اند و سنسور دارند. پس تماس دست‌ها با آنها بسیار کم خواهد شد. در هر حال، اگر تلاش کنید در مکان‌های عمومی کمترین میزان تماس با دستگیرهٔ در و مواردی مانند آن را داشته باشید، امکان انتقال ویروس‌ها به بدن‌تان کمتر خواهد شد.رعایت بهداشت در مدارس نیز بسیار ضرورت دارد؛ علاوه بر اجبار به شستن صحیح دست ها ، وجود ژل‌های ضدعفونی در هر کلاس نیز می‌تواند مفید باشد؛ مثلا وقتی کودکی عطسه یا سرفه می‌کند، لازم است با استفاده از ژل‌های ضدعفونی‌کننده دست‌هایش را پاک کند.دقت داشته باشید که بعضی از وسایل پرکاربرد در منزل از دست‌شویی هم آلوده‌تر هستند و لازم است ضدعفونی شوند.منبع:https://dr-aghamiri.com/

استرس و اضطراب ؛چه تفاوتی دارند؟

nafise — Sat, 15 Feb 2020 14:45:36 +0330

در این مقاله به تفاوت های بین استرس و اضطراب پرداخته شده که از سایت دکتر آقامیری متخصص مغز و اعصاب این مطلب را باز نشر میدهم، به این امید که برای دوستان مفید بوده و عده بیشتری این مطلب را خوانده و از این تفاوت ها مطلع شوند.استرس و اضطرابمعمولا برای بیش‌تر افراد تفاوت میان استرس و اضطراب مشخص نیست. حتی بیش‎‌تر افراد فکر می‌کنند هر دو یک چیز هستند و این دو واژه را به‌جای یک‌دیگر استفاده می‌کنند. با وجودی که هر دو واژه‌ی استرس و اضطراب برای بیان احساسات و افکار منفی به‌کار می‌روند، ولی در واقع دو اختلال روانی جدا از هم هستند. درک تفاوت استرس و اضطراب، نیاز به دقت زیادی دارد و شاید دلیل این‌که مردم تفاوتی بین استرس و اضطراب قائل نمی‌شوند، این باشد که نشانه‌های جسمانی که در هنگام استرس و اضطراب حس می‌کنند همسان است. علائم مختلفی مانند افزایش ضربان قلب، تنش و ناراحتی در ماهیچه‌ها، و بی‌خوابی ممکن است هنگام وقوع هر دوی این حالات نمود پیدا کند. در این مقاله تفاوت استرس و اضطراب را بررسی خواهیم کرد تا شما با شناخت دقیق هر یک از این اختلالات بتوانید زودتر به مشکل خود پی ببرید و حال‌تان را سریع‌تر خوب کنید.آیا فکر می‌کنید تفاوت استرس و اضطراب بی‌معنی است؟روشن‌ترین تفاوت میان استرس واضطراب این است که استرس دلیل مشخصی دارد، ولی برای اضطراب دلیل خاصی نمی‌توان یافت. به علاوه استرس معمولا، تجربه‌ای موقتی است، در حالی ‌که اضطراب، یک مشکل دائمی و رایج درباره‌ی سلامت روح و روان افراد است.استرس واکنش بدن در برابر تغییرها و چالش‌هاست و از نظر مدت ‌زمان و شدت، در افراد مختلف متفاوت است. اضطراب، حالتی از احساس هراس و ترس و نگرانی است. زمانی‌که مرز میان استرس و اضطراب در نظرتان بسیار باریک شد، به خودتان یادآوری کنید که استرس می‌تواند محرکی برای ایجاد اضطراب باشد و اضطراب می‌تواند یک نمود بیرونی از استرس حاد باشد.استرس، حاصل محرک و فشار بیرونیاسترس واکنشی به مشکلات و فشارها، و اضطراب واکنشی به استرس‌ها است. ولی غالبا افرادی که اضطراب دارند، معمولا تحت فشار عوامل استرس‌زای بیرونی نیز هستند. پس برای شناسایی دقیق تفاوت میان استرس و اضطراب، باید به‌دقت حال‌واحوال خود را بررسی کنید. اگر عواملی مانند فشار امتحان، پروژه‌ها‌ی کاری، تکالیف مدرسه یا انتظارات بیش از حد اطرافیانتان منجر به خستگی و آشفتگی‌تان شده است، پس دچار استرس شده‌اید.ولی در صورتی که به طور کلی احساس ترس و ناراحتی وجودتان را احاطه کرده است، و بیش از این‌که نگران امروزتان باشید، از آینده‌تان هراس دارید، یا اگر عاملی که باعث نگرانی‌تان شده به‌طور روشن و از نزدیک در زندگی‌تان تأثیرگذار نیست، یا علت نگرانی‌هایتان را درک نمی‌کنید؛ باید گفت بیش‌تر دچار اضطراب هستید تا استرس. مطابق تعاریف علمی متخصصان، استرس به معنی احساس قرارگرفتن تحت فشارهای روانی و احساسی است، درحالی‌که اضطراب، احساسی است شامل نگرانی، ناراحتی، و ترس.چرا درک تفاوت استرس و اضطراب، این‌قدر اهمیت دارد؟استرس زمانی به پایان خواهد رسید که رویدادی که آن را ایجاد کرده، تمام ‌شود. اگر صرفا دچار استرس هستید، برای رفع آن باید منبع و عامل اصلی این استرس را پیدا و برای رفع آن تلاش کنید.دیوید اشپیگل (David Spiegle) استاد علوم‌رفتاری و روان‌پزشکی دانشگاه استنفورد در مورد تفاوت میان این دو اختلال می‌گوید: «تفاوت کلیدی میان استرس و اضطراب، در احساس درماندگی است… اراده داشته باشید و با استرس‌‌تان مبارزه کنید. همین مبارزه از احساس درماندگی شما خواهد کاست.» جالب است بدانید استرس در بیش‌تر مواقع با اقدامی عملی برطرف می‌شود، اما حل مشکل اضطراب به مشاوره، دارودرمانی و مراجعه به متخصص نیاز دارد.تداوم اضطراب پس از برطرف شدن مشکلبه طور کلی داشتن اضطِراب در زندگی افراد اجتناب‌ناپذیر است و همه ما تاکنون سطحی از اضطراب را تجربه کرده‌ایم. گاهی مشکلات کاری و شبیه به آن به اضطراب، بی‌خوابی و حتی ترس‌های مرضی اجتماعی منجر می‌شوند. ولی اگر خودتان مشکلات‌تان را مدیریت و با آن‌ها مقابله نکنید، تجربه‌ی استرس و اضطراب در زندگی‌تان همیشگی خواهد بود. برای مثال در مورد مشکلات کاری، حتی اگر برای برطرف کردن اضطرابی که برای‌تان به‌همراه می‌آورد، تصمیم به ترک آن شغل هم بگیرید، مطمئن باشید در شغل بعدی نیز با استرس‌ها و اضطراب‌های جدیدی مواجه خواهید شد.همواره به خودتان یادآوری کنید که استرس و اضطراب در زندگی همه وجود دارند. پس شما با مسئله‌ا‌ی دشوار و غیرقابل حل مواجه نیستید. باید بدانید استرس بر اثر عاملی به‌وجود می‌آید که شما را تحت فشار قرار داده، و استمرار آن عامل موجب وقوع اضطراب می‌شود. در واقع اضطراب، حالت ناخوشایندی از احساسات است که حتی پس از رفع عامل استرس هم باقی می‌ماند. استرس می‌تواند به اضطراب منجر شود.کدام بدتر است؟ استرس یا اضطراب؟با توجه به این که استرس موتور محرکه‌ی اضطِراب است، ولی بهتر است توجه داشته باشید زمانی که اضطراب مزمن و دائمی شود، لازم است حتما به‌طور ویژه و صرف نظر از این‌که نتیجه‌ی استرس است، اقدام به درمان آن شود.معمولا طرافیان افراد برای حل مشکل اضطرابشان به اشتباه سفر، مهمانی و تفریح را توصیه می‌کنند. ولی این راهکارهای موقتی در درمان اضطرابِ مزمن و اساسی موثر نیست. فردی که استرس دارد، از علت آن مطلع است، ولی اضطِراب به دلیل عدم آگاهی نسبت ‌به علت آن، به مشکل بزرگی تبدیل خواهد شد.نگرانی‌های بی‌دلیل ناشی از اضطراببیشتر علائم استرس و اضطراب، یکی و مشابه هستند. مانند کج‌خلقی، اختلال در خواب، ازدست‌رفتن تمرکز و ناراحتی در ناحیه معده. ولی مورد متمایزی که باید به آن توجه کنید، نگرانی و هراس همیشگی در اضطراب است. تمام مشکلات مربوط به اضطراب یک اشتراک دارند: ترس و نگرانی همیشگی و بی‌دلیل مخصوصا در مورد مسائلی که هنوز روی نداده‌اند. مثلا: «اگر مدیرم عوض شود و مدیر جدید مرا اخراج کند، نمی‌توانم کرایه خانه‌ام را پرداخت کنم و صاحبخانه مرا بیرون می‌اندازد.» از خودتان بپرسید چرا باید برای مشکلی که هنوز پیش نیامده و احتمال وقوع آن کم است، رنج ببرید؟اضطراب و استرس چگونه درمان می‌شوند؟اولین گام برای درمان استرس و اضطراب، تشخیص آن‎ها از یک‌دیگر است. به دلیل این‌که درمان این دو اختلال با هم تفاوت اساسی دارد و اقدام مناسب برای درمان آن‌ها موجب بازگشت سلامت روح و روان شما خواهد شد.حملات پانیک؛ اضطراب شدیدامروزه از عبارت «حمله‌ی پانیک» هم به‌اشتباه در مورد اضطراب و استرس نام برده می‌شود. واقعیت این است که هر شوک و وحشت ناگهانی به‌معنای پانیک نیست. بلکه حمله‌ی پانیک، به‌معنای هجوم ناگهانی نگرانی و ترس بسیار شدید است.علائم حملات پانیک معمولا به‌شکل افزایش ضربان قلب، عرق‌کردن، لرزش، درد در قفسه‌ی سینه، حالت تهوع، احساس خفگی، سردی و بی‌حسی در دست‌ها و صورت نمود می‌یابد.در این حملات فرد فکر می‌کند که دچار سکته شده است. حملات پانیک معمولا به طور ناگهانی ایجاد می‌شوند و زمان آن‌ها بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه است. برخی نشانه‌های بیرونی آن هم ممکن است در حدود ۱ ساعت به طول بینجامد.معمولا افراد پس از وقوع این حملات برای اولین‌بار، آن را با حمله‌ی قلبی اشتباه می‌گیرند و به اورژانس مراجعه می‌کنند. این نشان می‌دهد که حملات پانیک بسیار جدی‌تر از شوک و ناراحتی‌های کوچک روزمره هستند. حملات پانیک نتیجه‌ی اضطرابِ مزمن‌ هستند و لازم است به تفاوت آن‌ها با استرس و اضطراب توجه شود.با حملات پانیک چگونه برخورد کنیم؟اگر تاکنون حملات پانیک را تجربه کرده باشید، بهتر است بدانید که جرئی از نشانه‌های اضطِراب است و برای درمان آن باید به متخصص مراجعه کنید. حل این مشکل به‌تنهایی امکان‌پذیر نخواهد بود. از افرادی که به آن‌ها اعتماد دارید، کمک بگیرید. حتی صحبت کردن باعث می‌شود احساس بهتری پیدا کنید. برای رفع مشکلات روحی و روانی لازم است قاطعانه تصمیم بگیرید و با تکیه بر اراده درونی‌تان، برای رفع آن‌ها اقدام کنید. نداشتن استرس‌ها و اضطراب‌ها در دنیای امروزه تقریبا غیرممکن است، اما شما می‌توانید با اعتمادبه‌نفس و اراده بر آن‌ها غلبه کنید.منبع: www.dr-aghamiri.com

مرکز ثقل خانه?

nafise — Mon, 29 Jul 2019 13:44:10 +0430

شاید برای شما هم زیاد اتفاق افتاده که دیده باشید بچه ها وقتی مادرشان نیست دائم میپرسند: "مامان کو؟ مامان کجاست؟". علت آن چیست؟ مطالعات نشان داده است که سلامتِ عزیزان و خانواده یک زن، بطورِ مستقیم با سلامتِ خودِ زن ارتباط دارد. یعنی خانم خانه که غمگین است همه خانواده آشفته میشود! طبقِ باورهایِ شرقی، بدنِ زن ها متفاوت از بدنِ مردان است، بدین ترتیب که انرژی زمین در بدن و درونِ زنان در گردش است. انرژی زنانه، انرژی به درون، کشاننده است. این انرژی زنانه به قدری قوی است که در زندگی خانوادگی، اکثرِ افرادِ خانه تمایل دارند در اطرافِ فردی باشند که نیرویِ مرکز گرا در او از همه قویتر است - که معمولاً مادرِ خانواده است - و نبودِ او کاملاً مشخص و محسوس است. اینکه بچه ها عادت دارند همیشه بدانند مادر کجاست و اگر مادر از خانه بیرون رود به شکل عجیبی متوجه میشوند و دائم میپرسند مامان کجاست؟ از این نیروی جادویی در زن نشات میگیرد. زن ها معمولاً نقطۀ ثقلِ خانه هستند، مسئولیتِ روانی را به منظورِ تامینِ و حفظِ سلامتِ سایرِ افراد خانواده، بر عهده دارند. به همین دلیل وقتی زنی تغییری در جهتِ بهبود بر می دارد، تمامِ افرادِ خانه (چه او بچه داشته باشد یا نداشته باشد) از این بهبود بهره میبرند. سلامتِ خانواده و جامعه به تنهایی بستگی به سالم شدن و سالم ماندنِ زن دارد. زنانِ زخمی، زنانِ افسرده، و زنان رنجور بدونِ اینکه بدانند و یا بخواهند، می توانند برایِ خود و عزیزانشان منشاء درد باشند! تصور کنید در جوامعِ پدر سالار با حجمِ بالایِ بی اعتنایی و کم لطفی که در حق زنان شده است چقدر خودِ مردانِ آسیب دیده اند؟ در جامعه ای که زنان خوشحال و سلامت نیستند دیگر نمی توان تمایزی مابینِ مظلوم و ظالم قائل شد، چون در چنین وضعیتی همه اعم از زن و مرد و کودک بازنده هستند! قدرتِ سلامت بخشی هر زن آنقدر عظیم است که میتوان ادعا کرد: با یک گل بهار میشود!

راهی برای کاهش اضطراب صبحگاهی وجود دارد؟

nafise — Sat, 06 Jul 2019 11:42:06 +0430

اضطراب صبحگاهی چیست؟اگر شما هم هر روز صبح با استرس از خواب بیدار می‌شوید، بايد بدانيد كه اضطراب صبحگاهی ريشه‌هاي رواني دارد و بسیار شایع است. این اضطراب، تعریف بالینی ندارد، اما معمولا آن را اضطرابی می‌شناسند که بلافاصله بعد از بیداری یا در ساعت اولیه‌ی بیداری در افراد ایجاد می‌شود. در این مقاله، انواع مختلف اضطراب صبحگاهی، علل ایجاد آن و در نهایت، چند نکته‌ی کاربردی برای کاهش و رهایی از آن را شرح خواهیم داد.اضطراب صبحگاهی به‌ میزان شدیدی استرس‌زا است، چون باعث می‌شود فرد روزش را به بدترین شکل ممکن شروع کند. مواردی مانند اختلال وسواس فکری یا اختلالات اضطرابی که حالتی شدیدتر هستند نیاز به درمان و مراجعه بهمتخصص مغز و اعصاب دارند. ممکن است اضطرابِ صبحگاهی در طول روزهایی از بین برود، اما معمولا چون فرد روزش را با اضطراب صبحگاهی شروع می‌کند، تا زمانی که می خواهد مجددا به رختخواب برود هم میزان بالایی از استرس را با خود حمل خواهد کرد.انواع متداول اضطرابمعمولا اضطراب‌های صبحگاهی صرفا اضطراب عمومی هستند. شما تنها با احساس اضطراب یا استرس در مورد روزی که پیش رو دارید و بدون داشتن حمله‌ی عصبی بیدار می‌شوید.اما برخی از انواع اضطرابِ صبحگاهی وجود دارند که همراه با حالت‌های شدید سایر اختلالات اضطرابی، مثل اختلال هراس یا اختلال وسواس فکری هستند.علل بروز اضطراب صبحگاهیدر بیش‌تر موارد، علت اضطراب فرد پیچیده‌تر از آن است که قابل حدس باشد. به طور کلی اضطراب حاصل چند دهه تجربه، ژنتیک اتفاقات و انتخاب‌های زندگی فرد است. عواملی که به اضطراب منجر می‌شوند، آن‌قدر زیاد هستند که شاید شناسایی دقیق دلیل آن را غیرممکن کرده‌اند.اما به‌طور کلی، در مورد اضطرابِ صبحگاهی موضوع کمی ساده‌تر است، به دلیل این‌که لزوما و به تنهایی نوع خاصی از اضطراب محسوب نمی‌شود، بلکه یک واکنش به اضطرابی است که می‌تواند چند علت احتمالی داشته باشد. علت‌های احتمالی اضطراب عبارت‌اند از:1. پیوستگی اضطرابشایع‌ترین دلیلی که موجب اضطرابِ صبحگاهی در افراد می‌شود، این است که همواره در طول روز اضطراب دارند. پس از بیدار شدن از خواب، بدن‌شان سرشار از اضطراب در این مورد می‌شود که روزشان چگونه خواهد بود. این موضوع به‌ویژه در افرادی که شغل‌های پر استرسی دارند، شایع‌تر است. اما این امکان هم وجود دارد که فرد با احساس وحشت‌ یا حملات پانیک (که فرد از شدت اضطراب احساس مرگ و سکته دارد ) و سایر استرس‌های روزانه نیز مواجه شود. بیدار شدن از خواب موجب می‌شود، بدن‌ به‌خاطر احتمال داشتن یک روز پراسترس احساس ناراحتی کند و این احساس ناراحتی در قالب اضطرابِ صبحگاهی خود را نشان می‌دهد.2. رژیم غذایی نامناسببرخی افراد بلافاصله پس از بیدارشدن به سراغ قهوه یا غذای چرب می‌روند. مصرف این مواد منجر به افزایش عصبی بودن، اضطراب و استرس در زمان صبح می‌شود. البته نوشیدن مقدار کم قهوه معمولا باعث اضطراب نمی‌شود، ولی گاهی می‌تواند موثر باشد. این مواد همچنین ممکن است در بعضی افراد باعث بروز سردرد شوند که بر شدت آشفتگی آن ها می‌افزاید.3. اختلال در کمیت و کیفیت خوابداشتن اضطراب و استرس بر عادت‌های خواب هم تأثیر منفی دارند، و حتی منجر به داشتن خواب با‌کیفیت پایین هم می‌شود. با احتمال بالایی افرادی که خوب نمی‌خوابند، با اضطراب بیش‌تری هم بیدار خواهند شد، چون بدن‌شان در تلاش برای بازیابی خود از استرس‌های گذشته است. کابوس‌ها و حمله‌های هراس احتمالی در طول شب هم می‌توانند به احساس استرس و اضطراب بعد از بیداری شدت ببخشند.4. داشتن تجربه‌های بد صبحگاهیبا وجودی که اغلب افراد به دلیل فشارهای استرس‌زا در ادامه‌ی روز اضطراب را تجربه می‌کنند، فقط برخی افراد دچار اضطرابِ صبحگاهی می‌شوند، به دلیل این‌که صبح روزهای گذشته‌ استرس زیادی را تحمل کرده‌اند. برای مثال، اگر برای چند روز متوالی در هنگام صبح و پس از بیدار شدن با همسرتان جروبحث کرده‌ باشید، احتمالا بدنتان با این هشدار بیدار می‌شود و این بیدارشدن اضطراب‌های بیش‌تری به‌ دنبال خواهد داشت.واقعیت این است که در بیش‌تر موارد، اضطرابِ صبحگاهی به این دلیل ایجاد می‌شود که از نظر ذهنی در مورد اضطرابی که قرار است در طول روز تجربه کنید، هراس دارید. این امر نتیجه‌ی وجود اضطراب مستمر در زندگی است، و متأسفانه میان آ‌‌‌ن‌هایی که دارای علائم اضطراب هستند، بسیار شایع است.مشکل دیگری که وجود دارد ماندگاری اضطرابِ صبحگاهی است. اگر یک‌بار صبح‌تان را با احساس اضطراب شروع کنید، احتمال این‌که هر روز صبح دوباره آن را احساس کنید، زیاد است. چون بدن‌تان با نگرانی در مورد اضطرابی از خواب بیدار می‌شود که منتظر تجربه‌‌ی آن از طرف شماست. درمان این مشکل بدون کمک گرفتن یا تغییر در سبک زندگی، دشوارتر خواهد بود.چگونه می‌توان اضطراب صبحگاهی را برطرف کرد؟برای رفع اضطرابِ صبحگاهی لازم است موارد زیر را در نظر بگیرید:برطرف کردن اضطراب و استرس روزانهشکستن ارتباط بین صبح و اضطرابتغییر فعالیت‌های روزمره برای کاهش استرس صبحکاهش ترس از روز پیش روبه‌خاطر داشته باشید که بیش‌تر اضطرابِ صبحگاهی‌ شما به دلیل افکار منفی‌تان درباره‌ی چگونگی گذراندن روز و مواجهه با استرس‌های آن است. بنابراین از راهکارهای مفید زیر برای جلوگیری از اضطراب صبحگاهی در آینده کمک بگیرید.1. کاهش استرس‌های روزانهاین قدم بسیار اهمیت دارد. لازم است اطمینان یابید که با تمام وجود آماده‌ی مواجهه با هر روزتان هستید واسترس زیادی را تجربه نخواهید کرد. اضطرابِ صبحگاهی رابطه‌ی مستقیمی با میزان علاقه‌ی شما به روز پیش رویتان دارد. اگر فکر کنید که روزتان پراسترس خواهد بود، اضطراب‌تان هم افزایش می‌یابد. برای انجام بهتر این گام، ابتدا لازم است دلیل استرس‌تان را کشف کنید.شغلتان را از یک‌نواختی خارج کنید.اگر شغلتان با استرس زیادی همراه است، به‌دنبال راه‌های لذت بردن از آن باشید. حتی اگر در یکی از بدترین شغل‌های دنیا هم کار کنید، می‌توان راه‌هایی برای افزایش کیفیت کارتان یا افزایش لذت بردن از آن پیدا کرد. سعی کنید انجام کار را برای خودتان جالب‌تر کنید تا استرسی که تجربه می‌کنید، کاهش یابد.مشکلات زناشویی‌تان را حل و فصل کنیدافرادی که در رابطه با همسرشان مشکل دارند، حتما باید به این مشکلات رسیدگی کنند. اگر منفعل باشید و انتظار حل شدن خودبخودی همه‌چیز را داشته باشید، به جایی نخواهید رسید. اگر در طول روز آن‌قدر استرس دارید که با اضطرابِ صبحگاهی از خواب بلند می‌شوید و واقعا به دنبال رفع آن هستید، لازم است به سرعت تغییراتی در سبک زندگی‌تان ایجاد کنید.تفریح کنیدشاید دلیل استرس‌تان حس یکنواختی و خوش نگذراندن در زندگی‌ است. در این صورت لازم است برای رفع این مسئله، تغییراتی در برنامه‌های زندگی‎تان ایجاد کنید. به باشگاه‌های ورزشی بروید و وقت بیش‌تری با دوستان‌تان بگذرانید. هر کاری که می‌خواهید انجام دهید، لذت بردن از آن را هم در نظر داشته باشید.همه‌ی این مثال‌ها فقط برای نمونه هستند. آن‌چه در نهایت برای انجامش تصمیم می‌گیرید، باید بر مبنای دلیل ایجاد استرس و اضطراب‌تان باشد. فقط در این صورت است که می‌توانید اطمینان یابید قدم‌های لازم برای مقابله با آن را برداشته‌اید. اما در طول این فرایند به خودتان یادآوری کنید که رسیدگی به استرس‌تان، بهترین راه برای اطمینان از این است که دیگر بیدار شدن با اضطراب صبحگاهی را به یک روز پراسترس پیوند نمی‌زنید.2. پیاده‌روی یا ورزشیراهکار دیگری که می‌توانید انجام دهید ورزش است. ورزش کردن را به عنوان اولین کاری که هر روز صبح باید انجام دهید، برنامه‌ریزی کنید. ورزش، به‌ویژه پیاده‌روی سریع، اگر از لحاظ فیزیکی قادر به انجامش باشید، موجب از بین رفتن هورمون‌های استرس و آزادسازی انتقال‌دهنده‌های عصبی در مغزتان را می‌شود. به علاوه ماهیچه‌ها‌یتان را خسته می‌کند و به طور کلی منجر به بهبود کلی سلامت ذهنی و جسمی‌تان خواهد شد.پژوهش‌ها همواره ثابت کرده‌اند که ورزش روزانه به اندازه‌ی برخی داروهای مهم کاهنده‌ی اضطراب یا حتی قدرتمندتر از آن‌ها عمل می‌کند. وقتی صبح بیدار می‌شوید، بدن‌تان انرژی زیادی در زمان استراحت و خواب ذخیره کرده و همه‌ی این اضطراب باید کاهش پیدا کند تا روز بهتری داشته باشید. ورزش پس از بیداری، مثل دویدن، دوچرخه‌سواری یا هر فعالیت دیگری که می‌توانید انجام دهید، سریع‌ترین و بهترین روش برای کاهش قابل ملاحظه‌ی اضطراب است.3. انجام تمرین‌های تفکر مثبتگاهی اضطراب صبحگاهی از تفکر منفی ناشی می‌شود. کسی که اضطرابِ صبحگاهی دارد، با این ذهنیت از خواب بیدار می‌شود که قرار است روز پراسترسی را تجربه کند و همین تفکر به اضطراب منجر می‌شود. شاید خود فرد متوجه شکل‌گیری چنین ذهنیتی نباشد، اما در واقع تفکر منفی بر احساس اضطراب در شروع روز موثر است.اگر شما هم چنین حالتی دارید، لازم است خودتان را متعهد به انجام تمرین‌های تفکر مثبت کنید. البته در نظر داشته باشید که اثرگذاری این تمرین‌ها برای برخی افراد ماه‌ها زمان خواهد برد، اما تاثیر آن در افزایش تفکر مثبت ثابت شده است. در این صورت در زمان بیدار شدن، آن‌قدرها هم از آغاز روز وحشت نخواهید داشت. برخی از این تمرین‌ها عبارتند از:جمله‌های تأکیدیجمله‌های تأکیدی برای همه تاثیر ندارند، اما می‌توانند مفید باشند. در واقع جمله‌های تأکیدی، عبارت‌های مثبتی هستند که باید در زمانی که حس خوبی ندارید، مدام برای خودتان تکرار ‌کنید. شاید در ابتدا بی فایده یا حتی احمقانه به‌نظر برسند، اما در بلندمدت دیدگاهتان به زندگی را بهبود خواهند داد.یادداشت‌های صبحگاهیچه خودتان این کار را انجام دهید یا از دوستتان بخواهید برای‌تان انجام دهد، به هر حال باید هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوید، یادداشت مثبتی جایی در خانه قرار داده شده باشد. این یادداشت‌ها باید هر روز تغییر کنند و شامل عبارت‌هایی شبیه به «امروز لبخند بزن» یا «کارت عالیه»! باشند. این یادآوری‌های صبحگاهی شاد هم عملکردی شبیه به جمله‌های تأکیدی دارند؛ تنها تفاوت‌شان این است که جالب‌تر هستند و می‌توانند مطابق علایقتان باشند.روزنگاری مثبتیکی دیگر از کارهای مفید این است که هر شب یا هر روز صبح، درباره‌ی اتفاقات فوق‌العاده‌ای که در زندگی‌تان تجربه کرده‌اید یا قرار است تجربه کنید، در یک دفترچه بنویسید. برای انجام این کار باید نگرش منفی‌تان را به‌حداقل برسانید تا مجبور شوید به چیزهای مثبت فکر کنید. با گذشت زمان در طول روز چیزهای مثبت بیش‌تری خواهید دید.هدف‌گذاریدر نهایت، لازم است برای خودتان هدف تعیین کنید. این کار برای مواقعی که فکر می‌کنید انگار هیچ راهی در زندگی ندارید، بسیار مفید است. یک هدف کلی به همراه اهداف کوچک‌تر در زیر آن فهرست کنید. هر کدام از این اهداف کوچک باید تاریخی داشته باشند که در آن زمان محقق شود. همه‌ی‌ این موارد را در یک تقویم مشخص کنید. هدف گذاری باعث ایجاد انگیزه در هر روزتان و کمک به مقابله با برخی از دلایل اصلی اضطراب و منفی‌نگری می‌شود.آیا این کارها به‌سرعت حال مثبتی در شما ایجاد می‌کنند؟ دادن پاسخ مثبت به این پرسش دشوار است. اما هرچه مثبت‌تر باشید، احساس بهتری نسبت به روزتان خواهید داشت و هرقدر احساس بهتری داشته باشید، ‌احتمال کاهش اضطراب صبحگاهی‌تان بالاتر خواهد رفت.کاهش اضطرابدر نهایت، مهم‌ترین قدم، مقابله با اضطراب‌تان است. اکثر افراد در زمان صحبت در مورد کنترل اضطراب‌شان، به‌دنبال رفع‌ورجوع سریع آن هستند. اما کاهش اضطراب اصلا چیزی نیست که در کوتاه مدت و یک شبه حاصل شود. چه بخواهید خودتان در خانه به درمان اضطرابتان اقدام کنید یا از دیگران و حتی پزشک متخصص کمک بگیرید، باید مطمئن باشید که به زندگی بدون اضطراب متعهد هستید. اگر در این کار مداومت داشته باشد، مطمئنا کم‌تر به اضطراب صبحگاهی دچار خواهید شد.منبع: https://dr-aghamiri.com/ https://dr-aghamiri.com/%d9%85%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5-%d9%85%d8%ba%d8%b2-%d9%88-%d8%a7%d8%b9%d8%b5%d8%a7%d8%a8/

بار مثبت یک کلمه

nafise — Sun, 30 Jun 2019 13:26:12 +0430

ﮐﻼﺱ ﺍﻭﻝ ﺩﺑﺴﺘﺎﻥ، شیراز ﺑﻮﺩﻡ ﺳﺎﻝ ١٣٤٠، ﻭﺳﻄﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﺍﻭﻣﺪﯾﻢ اصفهان یک ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺳﻤﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ. ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩﻡ، ﻟﻬﺠﻪ ﻏﻠﯿﻆ ترکی قشقایی، ﺍﺯ ﺷﻬﺮﯼ ﻏﺮﯾﺐ. ﻣﺎ ﮐﺘﺎﺑﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍ اناﺭ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﯽ اصفهان ﺁﺏ ﺑﺎﺑﺎ. معضلی ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ، ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺩﺭﺳﮑﯽ ﻣﯿﺨﻮاﻧﺪﻡ. ﺗﻮ اصفهان ﺷﺪﻡ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺱ. خانم ﻣﻌﻠﻢ ﭘﯿﺮ ﻭ بیحوﺻﻠﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺩﺷﻤﻦ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻣﻦ! ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﺭﺱ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ میگفت ﻣیخوای ﺑﺸﯽ ﻓﻼﻧﯽ؟ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﻣﻦ ﺑﯿﻨﻮﺍ ﺑﻮﺩﻡ. ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺯﺣﻤﺖ ﺭﻓﺘﻢ ﮐﻼﺱ ﺩﻭﻡ. ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ﻣﻦ، ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺷﺪ ﻣﻌﻠﻤﻤﺎﻥ. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻪ ﮐﻼﺱ مینشستم ﻭ ﮔﺎه ﻫﻢ ﭼﻮﺑﯽ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﺮﻭﺩ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ! ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ! ﮐﻼﺱ ﺳﻮﻡ ﯾﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﺁﻣﺪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﺎﻥ. ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪ ﻭ ﺧﻼﺻﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻼﺱ ﻣﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻪ ﮐﻼﺱ ﻧﺸﺴﺘﻢ. ﻣﯿﺪوﻧﺴﺘﻢ ﺟﺎی من ﺍﻭﻧﺠﺎﺳﺖ! ﺩﺭﺱ ﺩﺍﺩ، ﻣﺸﻖ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ. آﻧﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﯿﺰ ﻣﺸﻘﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻭﻟﯽ میدﺍﻧﺴﺘﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺱ ﭼﯿﺴﺖ! ﻓﺮﺩﺍﺵ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪ، ﯾﮏ ﺧﻮﺩﻧﻮﯾﺲ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺳﺘﺶ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺸﻖ ﻫﺎ. ﻫﻤﮕﯽ ﺷﺎﺥ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ. ﺁﺧﻪ ﻣﺸﻘﺎﻣﻮﻥ ﺭﺍ ﯾﺎ ﺧﻂ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﯾﺎ ﭘﺎﺭﻩ میکردند. ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﻣﺸﻘﺎﻣﻮ ﻧﺸﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ، ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪ ﻭ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ میزد. ﺯﯾﺮ ﻫﺮ ﻣﺸﻘﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ می نوﺷﺖ. ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺑﺮﺍ ﻣﻦ ﭼﯽ مینویسه؟ ﺑﺎ ﺧﻄﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﻮﺷﺖ: #ﻋﺎﻟﯽ!ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺭﺩ ﺷﺪ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻣﻦ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺳﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﻢ. ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﺎ ﻣﻌﺪﻝ ﺑﯿﺴﺖ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪ. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻨﮑﻮﺭ ﺩﺍﺩﻡ ﻧﻔﺮ ﺷﺸﻢ ﮐﻨﮑﻮﺭ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ. ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺮﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩ.- ️ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ فرزندانمان، شاگردانمان، کودکان، دیگران دریغ نکنیم!#امیرمحمد_نادری_قشقایی، ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎسی ﻭ ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺮبیتی ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻛﻨﺖ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ

چگونه بفهمیم افسردگی داریم؟با علائم و درمان افسردگی آشنا شویم.

nafise — Thu, 27 Jun 2019 11:53:54 +0430

افسردگی چیست؟آیا تا به حال در هنگام احساس غمگین و بی‌انگیزه بودن به علائم افسردگی در وجودتان شک کرده‌اید؟ با وجودی که افسردگی تنها به احساس غم محدود نمی‌شود، ولی ویژگی‌های خُلقی مانند تجربه‌ی احساس اندوه، زودرنجی و پوچی در بین همه‌ی اختلالات افسردگی، مشترک است و به همراه تغییرات جسمی و ذهنی که رخ می‌دهد، توانایی فرد برای زندگی و عملکردهای معمول را کاهش می‌دهد. به علاوه فرد افسرده احتمالا احساساتی مانند اضطراب، بی ارزشی، ناامیدی، بی‌حمایتی، احساس گناه، اختلال در خواب و اشتها، احساس خستگی و عدم تمرکز را تجربه خواهد کرد.جالب است بدانید که افسردگی متداول ترین نوع اختلال نوروتیک یا روانی است، تا حدی که به آن سرماخوردگی روانپزشکی گفته می‌شود. با وجود این‌که ممکن است برخی فقط یک‌بار در طول زندگیشان این بیماری را تجربه کنند، ولی برای بیش‌تر مبتلایان، علائم این اختلال تکرارشونده هستند.موفقیت در درمان افسردگی منوط به تشخیص در مراحل اولیه و پیگیری برای انجام اقدامات درمانی مانند دارودرمانی، روان‌درمانی و تغییر سبک زندگی بیمار است و در صورت عدم پیگیری در زمان مناسب، پیامدهای جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت. افرادی که به افسردگی حاد مبتلا باشند می‌توانند به درجه‌ای از ناامیدی برسند که دست به خودکشی بزنند. بنابراین آگاهی از نشانه‌های این بیماری نقش مهمی در پیشگیری و درمان این بیماری دارد.نشانه‌ها و علائم افسردگیعلائم افسردگی هم مانند هر اختلال روانی دیگر، مشخصه‌ای آشکار دارد و آن تاثیر منفی بیماری در روند عادی زندگی روزمره فرد است. این علائم عبارتند از:ناامیدیافسردگی، این احساس را در ذهن بیمار تقویت می‌کند که هرگز اتفاق خوبی برایش رخ نخواهد داد. توجه کنید که معمولا در چنین مواقعی افکار منفی، به افکار خودکشی‌گرایانه منجر می‌شوند و لازم است اقدامات پیشگیرانه صورت گیرد.اختلال در تمرکزمبتلایان به افسردگیِ حاد معمولا با عدم تمرکز مواجه می‌شوند. برای مثال ممکن است در مطالعه روزنامه یا تماشای یک سریال تلویزیونی دچار مشکل ‌شوند و تصمیم‌گیری‌، حتی در سطح تصمیمات ساده برای‌شان مشکل باشد.اختلال در الگوی اشتهامعمولا افراد مبتلا، به عنوان مکانیسم مقابله، به خوردن بیش از حد معمول یا کم‌تر از حد معمول روی می‌آورند که نتیجه‌ی آن کاهش یا افزایش شدید در وزنشان است.اختلال در الگوی خواببیش‌تر مبتلایان دچار تغییر در الگوی رایج خوابشان می‌شوند. تغییر الگوی خواب می‌تواند هم به صورت خواب زیادتر از معمول و هم به صورت بی‌خوابی خود را نشان دهد. از نشانه‌های ابتلا به افسردگی حاد در افراد، بیدار شدن در زمان صبح خیلی زود است.بی‌انگیزه بودنمعمولا مبتلایان به افسردگی، انگیزه‌ی انجام فعالیت‌های معمول روزمره‌شان را از دست می‌دهند یا ظرفیت تجربه‌ی شادی را نخواهند داشت. حتی ممکن است دچار کاهش یا عدم تمایلات جنسی شوند.بی‌انرژی بودنبیش‌تر مبتلایان به افسردگی از احساس خستگی شکایت می‌کنند، دچار کندی در فکر کردن می‌شوند و برای انجام فعالیت‌های روزمره و معمول خود با مشکل مواجهند.کاهش اعتمادبه‌نفسبیماران مبتلا به افسردگی، اکثر اوقات در فکر کاستی‌ها و شکست‌هایشان هستند و احساس گناه و درماندگی در فعالیت‌هایشان می‌کنند. جملاتی مانند «من شکست می‌خورم.» یا «زندگی خیلی عجیب و وحشتناکه.» مدام در ذهنشان تکرار می‌شود.دردهای فیزیکیعده‌ای از مبتلایان به افسردگی، به جای شکایت از حس ناراحتی و اندوهشان، مدام از سردرد یا مشکلات معده صحبت می‌کنند.اختلال حرکتیبرخی از افرادی که به افسردگی مبتلا هستند، از نظر قوای جسمی و فیزیکی دچار تحلیل یا به بی‌قراری حرکتی مبتلا می‌شوند، برای مثال ممکن است صبح خیلی زود بیدار شوند و برای چند ساعت متوالی در اتاق قدم بزنند.در زمان مطالعه و بررسی علائم افسردگی در نظر داشته باشید که تشخیص این اختلال بسیار پیچیده است، به دلیل این‌که گاهی دوره‌‌های افسردگی بخشی از اختلال دوقطبی یا سایر بیماری‌های روانی هستند. این‌جاست که اهمیت مراجعه به یک پزشک متخصص مغز و اعصاب مشخص می‌شود. البته توصیف خود فرد افسرده از علائمی که احساس می‌کند هم بسیار مهم است، و ثابت شده که این امر تحت تاثیر تفاوت‌های فرهنگی نیز هست. برای مثال در فرهنگ غربی، مبتلایان به افسردگی معمولا در مورد احساسات‌شان صحبت می‌کنند. ولی در کشورهای شرقی، به نحو عجیبی بیش‌تر در مورد دردهای جسمی تاکید می‌شود. بنابراین مهم است که افراد به درمان‌گرانی مراجعه کنند که دارای فرهنگ مشترک باشند یا از ویژگی‌های فرهنگی بیمار شناخت کافی داشته باشند.دلایل ابتلا به افسردگیثابت شده که عوامل زیادی در ابتلا به افسردگی موثر هستند. اختلال افسردگی، گاهی به دلیل بیماری‌های جسمی، مشکلات زندگی، یا هر عامل محرک دیگری ظاهر می‌شود و گاهی نیز بدون بروز هیچ یک از دلایل گفته شده و به طور ناگهانی بروز خواهد کرد. اما به هر حال موارد زیر نقش مهمی در ظاهر شدن این بیماری دارند:ژنتیکگاهی اختلالات خُلقی و افکار خودکشی‌گرایانه‌ زمینه‌ی ژنتیکی دارند، ولی به هر حال ژنتیک فقط یکی از عوامل موثر در افرایش خطر ابتلا به افسردگی در افراد است. ژن‌های دوقلوهای همسان هم دارای تشابه صددرصدی هستند، ولی فقط سی درصد احتمال وجود دارد که هر دو به افسردگی مبتلا شوند. معمولا نشانه‌های افسردگی در افرادی که زمینه‌‌ی ژنتیکی داشته باشند، در سنین پایین‌تر بروز می‌کند. و علاوه بر عامل ژنتیک، عوامل بسیار دیگری نیز در ابتلای این افراد به اختلال افسردگی مؤثر هستند، مانند مشکلات زندگی و اتفاقات ناگوار.شرایط زندگیموقعیت محل سکونت، شرایط مالی و وضعیت تاهل فرد، تأثیر زیادی در بروز افسردگی دارند. اما همواره این فرضیه نیز پذیرفته شده که به صورت برعکس، دلیل بروز شرایط نامناسب در زندگی فرد می‌تواند افسردگی او باشد. برای مثال درصد بروز افسردگی در افراد بی‌خانمان بیش‌تر است، ولی در برخی موارد نیز ممکن است وجود اختلال افسردگی در این افراد دلیل آوارگی‌شان باشد.تروماتجربه‌ی تروما یا همان ضربه‌ی روحی شخص در سن پایین می‌تواند در نوع واکنش مغز نسبت به ترس و استرس، تغییرات بلندمدت ایجاد کند. این تغییرات مغزی موجب می‌شود که احتمال بروز افسردگی در افرادی که سابقه‌ی ترومای دوران کودکی دارند، افزایش یابد.مواد مخدراحتمال ابتلا به افسردگی در افرادی که به مواد مخدر اعتیاد دارند، افزایش می‌یابد.ابتلا به سایر بیماری‌هاثابت شده که احتمال ابتلا به این بیماری در افرادی که سابقه‌ی اضطراب، دردهای مزمن و سردردهای مزمن، اختلالات خواب، یا اختلال کم‌توجهی‌-بیش‌فعالی (ADHD) دارند، بیش‌تر خواهد بود.ساختار مغزبررسی تصاویر مغزی این نکته را ثابت کرده که میزان فعالیت لوب پیشانی مغز در افراد مبتلا، کاهش می‌یابد. به علاوه گفته می‌شود که الگوهای مغزی این افراد هنگام خواب متفاوت است. افسـردگی حتی موجب تغییر نحوه‌ی پاسخگویی غده‌ی هیپوفیز و هیپوتالاموس فرد نسبت به تحریکات هورمونی نیز می‌شود.افرادی که به افسردگی مبتلا می‌شوند معمولا چه ویژگی‌هایی دارند؟ابتلا به این بیماری ویژه‌ی گروه خاصی نیست و در هر قوم و نژاد، سن، طبقه‌ی اجتماعی و ‌اقتصادی ظاهر می‌شود. ولی افراد مختلف تجربه‌ها‌ی متفاوتی از بیماری خواهند داشت.زناندلایل مختلفی مانند ژنتیک، بیولوژی، باروری، تغییرات هورمونی و روابط بین‌فردی منجر به ابتلای زنان به آن می‌شود. بسیاری از زنان دچار تغییرات رفتاری و جسمی مانند احساس افسردگی و تحریک‌پذیری در دوران قاعدگی هستند و بسیاری از زنان افسرده نیز تجربه‌ی احساس علائم شدیدتری در دوران پیش از قاعدگی دارند. به علاوه، علائم آن تا زمان آغاز قاعدگی در مبتلایان به سندرم پیش از قاعدگی (PMS) و اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD)به تدریج شدیدتر می‌شوند. پژوهشگران در حال بررسی چگونگی تاثیر تغییر دوره‌ای هورمون‌ها بر ساختار شیمیایی مغز در مبتلایان به این بیماری هستند.هم‌چنین بسیاری از زنان دچار اختلالات خُلقی مقطعی مانند افسردگی پس از زایمان می‌شوند. این اختلال در فاصله کمی پس از وضع‌حمل ظاهر می‌شود و اضطراب، گریه، بی‌خوابی یا افکاری مانند آسیب رساندن به خود یا نوزاد از علائم آن هستند. به نحوی که انجام فعالیت‌های عادی روزمره برای فرد با مشکل همراه می‌شود.مردانبه طور کلی به دلایل فرهنگی مردان بیش از زنان دچار خجالت‌ از افسردگی‌شان می‌شوند. به همین دلیل به دنبال راه‌هایی برای فرار از درمان آن مانند خوددرمانی با مصرف مواد مخدر هستند. عدم اقدام برای درمان افسردگی در مردان پیامدهای غیرقابل جبرانی در پی دارد، و به همین دلیل آمار خودکشی‌های منجر به فوت در مردان بیش‌تر است.کودکان و نوجوانانمعمولا همه‌ی کودکان در سنین اولیه‌ی رشد با مشکلات احساسی مقطعی رو‌به‌رو می‌شوند، اما گاهی و در برخی کودکان این بحران‌های مقطعی به افسردگی می‌انجامد. ثابت شده که در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال یادگیری، اختلال کم‌توجهی‌-‌بیش‌فعالی، اختلال اضطراب و اضطراب نافرمانی مقابله‌جویانه (ODD) احتمال ابتلا به افسردگی بیش‌تر است. به علاوه، وجود سابقه‌ی خانوادگی اختلالات خُلقی، استرس زیاد، و تروما نیز موجب افزایش احتمال افسردگی در سنین پایین خواهد شد.معمولا کودکان افسرده کم‌تر از احساساتشان صحبت می‌کنند و به جای آن بیش‌تر از دردهای فیزیکی شکایت دارند. اما در نوجوانان علائم افسردگی متفاوت‌تر است و باید جدی گرفته شود. این نشانه‌ها شامل رفتارهای پرخطر، مصرف مواد مخدر، پرخاشگری، مشکلات تحصیلی و فرار هستند. به علاوه، آمار خودکشی در نوجوانان افسرده بالاتر است. سازمان جهانی بهداشت در گزارشی اعلام کرده که خودکشی سومین عامل مرگ‌ومیر نوجوانان در سنین بین پانزده تا نوزده است.سالخوردگانمعمولا این بیماری در سنین بالا قابل درمان‌ نیست، به دلیل این‌که که بسیاری از این مبتلایان، افسردگی را یکی از پیامدهای طبیعی پیری و حتی واکنشی طبیعی در مقابل مشکلات جسمی و روحی سالخوردگی می‌دانند. ممکن است میان علائم آن در سالخوردگان با جوان‌ترها تفاوت‌هایی وجود داشته باشد. برخی از علائم که مخصوص سنین بالا هستند شامل اختلال در حافظه، دردهای مبهم و توهم است. به علاوه یکی از عوارض جانبی داروهایی مانند داروهای فشارخون، سکته و حمله‌ی قلبی، و حتی شکستگی لگن ابتلا به افسردگی است. چون این داروها معمولا در سالخوردگی مصرف می‌شوند و با ظهور افسردگی نیز ارتباط دارند.درمان افسردگیاین بیماری بسیار مخرب ولی به میزان موثری قابل درمان است. تنها کاری که باید انجام دهید پیگیری برای مراجعه به مراکز درمانی و رعایت مراحل درمان پزشکتان است. روش‌های معمول درمان افسردگی عبارتند از:روان‌ درمانی: رفتار درمانی شناختی (CBT)، درمان بین‌فردی، و درمان خانواده‌محوردارودرمانی: داروهای ضدافسردگی، داروهای آنتی‌سایکوتیک (ضد روان‌پریشی)، و تثبیت‌کننده‌های خُلقیاستراتژی‌های خود مدیریتیورزش درمانیدرمان تحریک مغزی: درمان الکتروشوک (ECT) و تحریک مغناطیسی جمجمه‌ای تکرارشونده (RTMS)نور درمانی: قرار دادن فرد در معرض طیف کامل نور با کمک یک جعبه‌ی نور برای تنظیم میزان ترشح هورمون ملاتونینرویکردهای ذهن/جسم/روح: مدیتیشن، ایمان و دعادرمان‌های جایگزین: تغذیه‌درمانی، طب سوزنی، و مراقبهوضعیت‌هایی شامل اعتیاد و بیماری‌هایی مثل اختلال استرس پس از حادثه (PTSD) و اختلال کم‌توجهی‌-‌بیش‌فعالی موجب ایجاد اختلال در فرایند درمان افسردگی می‌شوند. روشن است که درمان موفق هر کدام از این مشکلات نیز، موجب بهبود قابل توجه علائم افسردگی خواهد شد.

شما هم فکر می‌کنید دچار آلزایمر زودرس شدید؟

nafise — Wed, 26 Jun 2019 14:01:50 +0430

امکان ابتلا به آلزایمر زودرس در جوانی هم وجود دارد؟نام بیماری آلزایمر یا فراموشی برای همه آشنا و شنیده شده است. در سال 1906 آلویز، روانپزشک آلمانی این بیماری علاج ناپذیر را به جهانیان معرفی کرد. برخی بر این باورند که فقط سالمندان به این بیماری دچار می شوند اما این تصور همیشه درست نیست. به طور کلی این بیماری بیشتر در سنین بالای 65 بروز می کند اما امکان ابتلا جوانان نیز به این بیماری وجود دارد که به آن آلزایمر زودرس گفته می شود. در ادامه بیشتر به علائم این بیماری، روش های تشخیص و درمان آن خواهیم پرداخت.ممکن است برای شما پیش آمده باشد که نام یکی از آشنایان، تاریخ تولد، مناسبت یا حتی تاریخ روز جاری را فراموش کنید و یا کلید، موبایل یا وسیله ضروری را در منزل جا بگذارید. گاهی حس کنید مسیر خانه به محل کار برایتان نا آشناست. ترتیب مراحل انجام کاری که بارها آن را انجام داده اید مانند آشپزی را فراموش کنید. خاطراتی که بخش مهمی از زندگی شما هستند را به یاد نیاورید. این فراموشی ها میتوانند برای همه اتفاق بیافتند اما حتی اگر شما در سنین 40 سالگی هم باشید ممکن است از علائم آلزایمر جوانی باشند، پس این نشانه ها را جدی بگیرید.آلزایمر زودرس قبل از 65 سالگی تشخیص داده میشود. این بیماری معمولا در دهه های 40 و 50 بروز میکند اما احتمال اینکه بعضی افراد در دهه 30 سالگی با آن درگیر شوند نیز وجود دارد.بیماری آلزایمر سبب می شود به تدریج در توانایی فکر کردن درست، قدرت حافظه و در نهایت مراقبت از خودتان دچار مشکل شوید، این خبر تکان دهنده ای است و بیانگر آن است که باید خودتان را برای تغییراتی که پیش رو دارید آماده کنید. باید با برنامه ریزی مطمئن شوید که با گذشت زمان مراقبت های لازم را دریافت میکنید. برای این کار باید از اعضای خانواده و دوستانتان کمک بگیرید و حتی می توانید در ابتدا با مراجعه متخصص مغز و اعصاب و به دفاتر انجمن آلزایمر و گرفتن راهنمایی و مشاوره خودتان را برای رویارویی با مشکلات آینده آماده کنید.نشانه های آلزایمر زودرس چیست؟طبق آمار انجمن آلزایمر بیشتر از 5 میلیون نفر در آمریکا به آلزایمر دچار هستند. حدود 5 درصد از این افراد به آلزایمر زودرس مبتلا هستند.اکثر افراد فکر می‌کنند بیماریی‌هایی همچون آلزایمر، سکته مغزی، سکته قلبی و …فقط در افراد میانسال و افراد مسن‌تر پیش می‌آید، اما این تفکر غلطی است.تشخیص آلزایمر زودرس در جوانی دشوار است، چرا که گاهی میتوان علائم بیماری را ناشی از استرس یا مسائل روزمره زندگی مانند فشار کار و زندگی دانست.زمانی که آلزایمر روی مغز تاثیر بگذارد سبب کاهش توانایی های حافظه و قدرت تفکر می شود. این تاثیرات اغلب به آرامی اتفاق می افتد و میتواند در هر فرد متفاوت باشد به طور کلی آلزایمر را میتوان متداول ترین شکل زوال عقل دانست. اختلال در عملکرد حافظه و سایر توانایی های ذهنی که در زندگی روزمره تاثیر بگذارد را زوال عقلی می گویند.علائم زیر نشانه های بیماری آلزایمرهستند:۱. ضعیف شدن حافظهزمانی که بیشترازحد معمول فراموشکار می شوید، به طور مثال بیشتر اوقات تاریخ‌ها یا رویدادهای مهم را فراموش میکنید و نیاز به یادآوری‌های مکرر دارید، باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.۲. ایجاد مشکل در برنامه‌ریزی و حل مسائلاگر در برنامه‌ریزی یا پیگیری برنامه‌هایتان دچار مشکل میشوید، ممکن است به آلزایمر دچارباشید. اگر چنین باشد کار کردن با اعداد برای شما سخت خواهد بود. در این صورت حل مسائل و انجام محاسبات ریاضی برای شما تبدیل به یک چالش خواهد شد.۳. بروز مشکل در انجام وظایف معمولگاهی فرد مبتلا به آلزایمر دچار مشکل عدم تمرکز می شود. با پیشرفت بیماری انجام فعالیت های روزمره ای که نیازمند تمرکز و تفکر هستند، زمانبر خواهند شد. امکان دارد فرد در هنگام رانندگی دچار مشکل شده و در مسیری آشنا گم شود. این مورد یکی از نشانه های مهم آلزایمر زودرس است.۴. اِختلال در تشخیص زمان یا مکانمشکل داشتن با دنبال کردن تاریخ ها و درک نادرست از گذر زمان دو علامت رایج آلزایمر زودرس هستند. برنامه‌ریزی برای اتفاقات آینده برای فرد مبتلا به آلزایمر دشوار است، چون این اتفاقات سریع اتفاق نمی‌افتند. با پیشرفت بیماری آلزایمر فرد در مورد مکانی که در آن حضور دارد، نحوه، مسیر و دلیل رفتنش به آن محل شدیدا دچار فراموشکاری می شود.۵. کاهش بیناییاختلالات بینایی نشانه دیگری از آلزایمر است. امکان دارد در زمان مطالعه یا رانندگی در تشخیص فاصله، رنگ و کنتراست دچار مشکل شوند. البته گاهی به علت سردرد ممکن است دچار اختلال بینایی بشوید، از این رو بهتر است برای تشخیص، به پزشک مراجعه کنید.۶. ایجاد مشکل در یافتن واژه‌های درستافراد مبتلا به آلزایمر ممکن است در هنگام صحبت کردن ناگهان حرفشان را قطع کنند، چون امکان دارد فراموش کنند که با چه کلمه ای می توانند جمله خود را تمام کنند. به همین دلیل اغلب حرف های تکراری میزنند. آنها ممکن است برای یافتن واژگان مناسب برای موضوعات خاص با مشکل مواجهه شوند. به همین دلیل شروع مکالمه یا شرکت در یک بحث برای فرد مبتلا به آلزایمر سخت به نظر میرسد.۷. قرار دادن وسایل در جاهای اشتباهاگر مبتلا به آلزایمر زودرس باشید امکان دارد وسایل را در جاهای اشتباه و غیر معمول بگذارید. در این زمان تمرکز کردن و به خاطر آوردن جایی که وسیله را در آن قرار داده اید به شدت دشوار است، تا جایی که ممکن است فکر کنید شخصی وسیله شما را دزدیده یا قصد شوخی با شما را دارد. با پیشرفت بیماری این مشکل بیشتر اتفاق خواهد افتاد.۸. ایجاد مشکل در تصمیم‌گیریامکان دارد افراد مبتلا به آلزایمر زودرس در تصمیم گیری های مالی دچار مشکل شوند، این موضوع باعث گرفتن تصمیمات مالی غلط و زیان بار می شود. به طور مثال فرد مبلغی بیشتر از مقدار خریدش به فروشنده می پردازد.اغلب فرد بیمار نسبت به رعایت بهداشت فردی بی توجه میشود و ممکن است تعداد دفعات استحمام یا تعویض لباس های کثیف وی به شدت کاهش یابد.۹. کنار کشیدن از کار و فعالیت‌های اجتماعیبا پدیدار شدن علائم این بیماری، امکان دارد متوجه شوید که هر روزبیشتر ازقبل از فعالیت‌های اجتماعی، پروژه‌های کاری یا سرگرمی‌هایی که قبلا برایتان جذاب بودند، دوری می‌کنید. این فاصله گرفتن با پیشرفت بیماری بیشتر نیز خواهد شد.۱۰. ایجاد تغییرات در خُلق خو و شخصیتدر خلق و خو و شخصیت فرد مبتلا به آلزایمر زودرس نوسانات شدیدی بروز می کند. برخی از این تغییرات عبارتند از:گیجیافسردگیاضطرابترس و وحشتممکن است متوجه شوید که وقتی اتفاق خارج از روال معمول رخ می دهد، شدیدا تحریک و خشمگین می‌شوید.آلزایمر و ژنتیکبیشتر محققان معتقدند چندین عامل باعث بیماری آلزایمر زودرس می شوند و این بیماری فقط محدود به یک عامل مشخص نیست و علت دقیق آن به طور کامل مشخص نیست.طی تحقیقات محققان ژن هایی کشف شدند که احتمال دارد به طور مستقیم باعث آلزایمر شوند یا در ابتلا به آن نقش داشته باشند. این ژن ها موروثی هستند. دارا بودن این ژن ها میتواند باعث بروز آلزایمر زودرس شوند. احتمال داده می شود کمتر از 5 درصد از آلزایمرهای تشخیص داده شده بخاطر وجود این ژن ها باشند. البته تحقیقات درباره این مساله به پایان نرسیده است.عامل های خطرساز آلزایمر زودرسهمانطور که گفته شد آلزایمر لزوما با افزایش سن اتفاق نمی افتد، اما با بالا رفتن سن خطر ابتلا به آن بیشتر می شود، به طوری که در سالمندان بالای 85 سال ریسک ابتلا به آلزایمر در حدود 50 درصد می باشد.اگر یکی از والدین، خواهر یا برادر یا یکی از فرزندان به آلزایمر مبتلا باشند، احتمال مبتلا شدن شما به آلزایمر بیشتر می شود. همچنین اگر بیشتر از یک نفر از اعضای خانواده به آلزایمر مبتلا باشند،، احتمال ابتلای شما نیز بسیار بیشتر خواهد شد.روش تشخیص آلزایمر زودرس چیست؟آزمایش یا روش مشخصی برای تشخیص آلزایمر زودرس وجود ندارد، اما متخصص مغز و اعصاب با بررسی چند راه و گروهی از علائم میتواند ابتلا یا عدم ابتلای شما به این بیماری را تشخیص دهد.متخصص مغز و اعصاب در ابتدا در رابطه با سابقه پزشکی و علائمی که در حال حاضر برایتان آزار دهنده هستند، سوال نموده، سپس از شما تست هایی گرفته میشود تا حافظه تان بررسی شود و مشخص شود که برای حل مسائل چگونه عمل می کنید.بعد از این مرحله با انجام آزمایشات تصویر برداری نظیر ام آرآی یا اسکن ایجاد یا عدم ایجاد تغییرات در مغز شما بررسی میشود. سپس در صورت نیاز و صلاحدید پزشک آزمایشات ژنتیک انجام میشود تا بررسی شود که حامل ژن های آلزایمر زودرس هستید یا خیر.علت بروز آلزایمر زودرس چیست؟اکثر کارشناسان معتقدند که بیماری آلزایمر به‌ علت تجمع پروتئینی به نام آمیلوئید در مغز ایجاد می‌شود.بیشتر پزشکان و کارشناسان بر این باورند که تجمع پروتئینی به نام آمیلوئید در مغز باعث بروز بیماری آلزایمر می شود. میزان بیش‌ازحد این پروتئین در چگونگی فکر کردن فرد تأثیرگذار است.گاهی، این بیماری جنبه‌ی ارثی دارد و امکان دارد به دلیل وقوع تغییراتی در ژن‌هایی که از والدین منتقل می‌شوند، رخ دهد.از آنجایی که هنوز دلیلی برای بروز زود هنگام آلزایمر در بعضی افراد پیدا نشده، تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد.توصیه‌ها و درمان دارویی برای آلزایمر زودرسدرحقیقت هم اکنون هیچ درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. در بعضی موارد علائم آلزایمر را می توان تا حدی با داروهایی که برای بهبود و تقویت حافظه یا کم کردن اختلالات خواب استفاده می شوند، برطرف کرد. برای درمان های جایگزین تحقیقاتی در دست انجام است.قسمت مهمی از کنترل بیماری آلزایمر، مثبت اندیشی است. باید به کارها و فعالیت هایی که هنوز از انجامشان لذت می‌برید، ادامه دهید. همچنین روش های گوناگونی مانند یوگا و تنفس عمیق برای تمدد اعصاب پیشنهاد می شود.به سلامتی و تناسب اندام خود توجه کنید. برای اینکارغذاهای سالم بخورید، ورزش منظم را فراموش نکنید.داروهایی برای کاهش بعضی علائم آلزایمر زودرس وجود دارند. ممکن است متخصص مغز و اعصاب داروهایی مانند دونپزیل (آریسپت)، ذگالانتامین (رازادین)، ممانتین (نامندا)، ریواستیگمین (اگسلون)، دونپزیل/ ممانتین (نامزاریک) را برای کند کردن روند ضعف حافظه تجویز کند.این داروها علائم بیماری را تا چند ماه یا حتی چند سال به تأخیر می اندازند و یا بهبود می بخشند. آنها می توانند زمان بیشتری برای داشتن یک زندگی مستقل را به شما بدهند. بعلاوه ممکن است متخصص مغز و اعصاب برای درمان بی خوابی، هراس شبانه، مقابله با اضطراب و سایر مشکلات مرتبط با آلزایمر، استفاده از قرص خواب، داروهای ضدافسردگی یا آرام‌بخش‌ها را برای شما مناسب ببیند.چگونه خود را برای آینده و رویارویی با این بیماری آماده کنید؟مواردی هست که باید زودتر برای آنها برنامه‌ریزی کنید تا در آینده برایتان مشکل ساز نشوند. مثلا، بهتر است به یک وکیل مراجعه کرده و با او درمورد مسائل حقوقی تان مشورت کنید.به یکی از نزدیکان قابل اعتمادتان وکالت دهید تا در روزهایی که دیگر قادر به تصمیم گیری های مالی و یا حتی تصمیمات مرتبط به سلامتتان نیستید، به جای شما تصمیم گیری کنند.بهتر است درباره نحوه‌ی پرداخت هزینه‌های مرتبط با سلامت و درمانتان نیز فکر کنید. جلسه ای با اعضای خانودتان گذاشته و با آنها در مورد مسائل مالی و میزان پولی که باید برای درمان هزینه کنید صحبت کنید.محیا کردن تجهیزات ایمنی که در خانه به آنها نیاز خواهید داشت و یا کمک گرفتن از پرستاری حرفه‌ای مساله دیگری است که باید به آن توجه کنید.یک گروه حمایت کننده برای مراقبت از خودتان تشکیل دهید. اعضای خانواده، بستگان، دوستان و آشنایان، همسایه ها و صد البته پزشک معالجتان میتوانند از اعضای این گروه باشند. موضوع قابل اهمیت این است که تعیین کنید به چه چیزهایی نیاز دارید، برنامه‌ی مشخص و واقع‌بینانه‌ای آماده کنید و اطرافیان‌تان را در جریان آنها قرار دهید.چشم‌انداز آلزایمر زودرسعلائم بیماری آلزایمر اغلب با گذشت زمان بدتر می‌شوند. برای افراد زیادی فاصله زمانی شروع علائم تا تشخیص رسمی آن توسط متخصص مغز و اعصاب بین 2 تا 4 سال است. به این دوره مرحله اولیه گفته می شود. مرحله پس از تشخیص مرحله دوم نام دارد که معمولا بین 2 تا 10 سال طول میکشد و در آن اختلالات شناختی خفیف هستند. در مرحله نهایی امکان بروز زوال عقل وجود دارد. زوال عقل، شدیدترین فُرم از این بیماری است. امکان دارد در این مرحله بیمار در دوره‌هایی حافظه‌اش را به‌طور کامل از دست بدهد و در انجام فعالیت هایی مثل مدیریت مالی، رانندگی وحتی مراقبت از خود دچار مشکل شده و به کمک نیاز پیدا کند.

لعنت بر دهانی که باز نشود!!!

nafise — Tue, 25 Jun 2019 11:14:42 +0430

بچه که بودم اگر ناراحت میشدم، بغض داشتم، با کسی دعوا میکردم یا هرچیزی که باعث میشد قلب کوچکم فشرده بشود، به اتاقک زیر شیروانی پناه میبردم.یک اتاقک چوبی و خاک گرفته که جز صندلی گهواره‌ای، میز و پنجره‌ای که با روزنامه پوشیده شده بود و کمی خرت و پرت دیگر چیزی در آن وجود نداشت.مینشستم زیر میز؛ زانوهایم را بغل میگرفتم و اشک میریختم و هر ازگاهی به در نگاهی می‌انداختم تا ببینم کسی سراغم را میگیرد یا نه؟ کسی دلواپسم میشود؟ کسی میتواند بفهمد کجا پناه برده‌ام؟یک بار با یکی از بچه‌های محله، سر " ماهور " دعوایم در آمد!دلم نمیخواست کسی به " ماهور " نگاه کند؛ اما او همیشه هوایش را داشت!دو سه سال از من بزرگ تر بود و البته کمی هیکلی و قد بلند تر.رفتم رو به رویش و با زحمت روی پنجه ی پا ایستادم. یقه‌اش را گرفتم و صدایم را کلفت کردم و گفتم: ببین پسر؛ انقدر دور و بر ماهور نپلک! وگرنه من میدونم و تو.پوزخندی زد و به سمت دیوار پشت سرم، هلم داد و مشتی نصیبم کرد!بدو بدو به سمت خانه دویدم و رفتم به اتاق زیر شیروانی و گریه کردم... آنقدر گریه کردم تا خوابم بردهرروز " ماهور " را میدیدم؛ قد کشیدنش را، بزرگ شدنش را، مدرسه و حتی دانشگاه رفتنش را... اما همان یک بار کتکی که خوردم، باعث پا پس کشیدنم شد!ترسو بودم... دوستش داشتم اما جرئت بیانش را نداشتم. به از دور عاشقش بودن بسنده میکردم.یک بار هم که آمدم مثل یک مرد به او بگویم دوستش دارم، دیدم خانواده‌اش دارند نقل مکان میکنند.داشت دیر میشد. رفتم نزدیک تر" ماهور " چادر گل گلی سفید رنگی به سر کرده بود و موهای لخت خرماییش روی پیشانی‌اش، ریخته بوددهان باز کردم صدایش کنم اما پشیمان شدم. چه میگفتم؟ میگفتم از همان بچگی در بازی‌هایمان، دوست داشتم تو یار من باشی؟ میگفتم غیرت مردانه‌ام گل میکند ببینم کسی به تو نگاه میکند؟میگفتم از دوست داشتنت میترسم؟ و بعد مثل آدم‌های بازنده شروع میکردم به عذرخواهی کردن بابت عاشقش شدن؟ از او فاصله گرفتم و جلوی در خانه‌مان ایستادم و برای هزارمین بار، زیبایی‌اش را از دور تماشا کردم...او رفت!یک بار اتفاقی در حوالی انقلاب درحالی که مشغول تماشای کتاب‌های پشت ویترین مغازه‌ها بود، او را دیدم.خواستم صدایش کنم که برگشت و مرا دید؛ لب هایش را باز کرد تا حرفی بزند، اما سکوت کرد و بعد بی هیچ حرفی سرش را برگرداند و رفتصدای " تق تق " کفش‌هایش در گوشم میپیچید و من... مات از نگاه آخرش و حرفی که در سینه‌اش ماند...باز هم ترسیدم...حالا که موهای جوگندمی‌ام شروع به ریختن کردهاطراف چشمم از ندیدن روی " ماهور " چین و چروک افتادهو گوش‌هایم از نشنیدن صدای خنده‌هایش سنگین شدهبعد از گذشت حدودا پانزده سال از آخرین بار دیدنش، هم چنان در حوالی انقلاب قدم میزنم...راستش اینجاپاییز هنوز بوی " ماهور " را میدهدو منی که سال‌هاست منتظر آمدن کسی هستم که دیگر هرگز نخواهد آمد....!#نگار قاسمی

لیاقت

nafise — Tue, 18 Jun 2019 16:15:17 +0430

واژه ى عجيبيست...."لياقت" را ميگويمگاهى من ندارمگاهى تو ندارىو گاهى ناياب ميشود لابلاىِ تمامِ آدمهاى شهر...گاهى در اوجِ خوشى،آنجا كه زمين و آسمان هم برايمان ميرقصندآنجا كه ستاره ها به يُمنِ خوش بودنمان،چشمك ميزنندپشتِ پا ميزنيم به خوشبختى مان...تمامِ تلاشمان را ميكنيم،تا بى لياقتيمان را ثابت كنيم به زمين و زمانكه ما ظرفيتمان همين استكه ما يك عُمر ميدويم به سمتِ خوشبختى،اما همين كه سراغمان آمد،پشتمان را ميكنيم و محلش نميگذاريممحلش نميگذاريم تا سالها بعد،از لابلاى دفترِ خاطراتمان بيرون بياوريمش وسطر سطر آن روزها را،با يك اى كاش شروع ميكنيماى كاش عاقل بودماى كاش عاقل بودمهميشه نداشتنِ لياقت،سهمِ آدمهاى اطرافمان نيست،گاهى خودمان،ميشويم نالايق ترين آدمِ روى زمين...همان جا كه خوشبختى برايمان دست تكان ميدهد و ما،عينِ خيالمان نيست كه نيست..."علی قاضی نظام"واقعا ای کاش هرگز واژه کاش وجود نداشت و میتونستیم اونو از همه ی مراحل زندگیمون حذف کنیم. یا قبل از تصمیم گیری هامون یه دور نما میدیدم ازشون.

درمان اختلال وسواس فکری عملی شامل چه روش‌هایی است؟

nafise — Sun, 16 Jun 2019 13:22:19 +0430

روش های خودیاری در درمان اختلال وسواس فکری عملی1.برای خودیاری زمان بگذاریدسبک زندگی شما نقش مهمی در کنترل اضطراب و عملکرد شما دارد و در چگونگی احساس شما موثر است.مرتب ورزش کنیدورزش روشی بسیار مؤثر در کاهش اضطراب است. با ورزش کردن، سیستم عصبی تقویت می‌شود و علاوه بر جلوگیری از بسیاری بیماری‌ها از جمله سکته مغزی، سکته قلبی و …، می‌توان نشانه‌های OCD را کنترل کرد تا هنگام بروز وسواس فکری و عملی، ذهن‌تان را دوباره متمرکز کنید. سعی کنید برای بهتر بهره بردن از اثرات ورزش، روزانه ۳۰ دقیقه یا بیشتر، تمرین‌های هوازی (ایروبیک) انجام بدهید. تأثیر تمرین های ده دقیقه‌ای و پشت سرهم می‌تواند مشابه یک جلسه تمرین طولانی‌ باشد و در درمان اختلال وسواس فکری عملی کمک زیادی کند.با خانواده و دوستان رابطه ی خود را حفظ کنیداختلال وسواس فکری عملی می‌تواند چنان وقت شما را بگیرد که به انزوای اجتماعی برسید. انزوای اجتماعی علائم اختلال OCD را بدتر می‌کند. وقت صرف کردن با خانواده و دوستان بسیار مهم و تاثیرگذار است. صحبت رو در رو با اطرافیانتان درباره‌ی نگرانی‌ها و اتفاقات روزمره، می‌تواند از شدت این علائم کم کند.خواب کافی را فراموش نکنیدکمبود خواب علاوه بر ایجاد سردرد و کلافگی، می‌تواند افکار و احساسات اضطراب‌آور را بدتر کند. اضطراب و نگرانی باعث بی‌خوابی در نتیجه شدت گرفتن علائم می‌شود. حفظ تعادل احساسی، وقتی که به اندازه‌ی کافی بخوابید و استراحت کنید، بسیار آسان‌تر خواهد بود. خواب کافی عاملی مهم و کلیدی در برطرف کردن علائم و درمان اختلال وسواس فکری عملی است.تکنیک‌های آرام‌سازی، شروع به تمرین کنید!استرس نشانه‌های OCD را می تواند تحریک یا بدتر کند. یوگا، مراقبه‌ی آگاهانه، نفس عمیق و دیگر تکنیک‌های آرام‌سازی باعث کاهش استرس و سطح تنش شما و در نتیجه کنترل و درمان اختلال وسواس فکری عملی می‌شود. برای نتیجه‌ی بهتر، مرتبا تکنیک آرام‌سازی را تمرین کنید.به ضربه‌های روحی نقش آن ها در OCDدقت کنیددر اغلب افراد، شستشوی وسواس‌گونه یا ذخیره‌سازی از که نشانه های OCD هستند، واکنشی آنها به آسیب‌های روحی‌شان است. تا زمانیکه شما ضربات روحی ناشی از استرس پس از سانحه را پشت سر نگذارید، رویکردهای شناختی مؤثر نخواهند بود.2. مقاومت در برابر الگوهای مکرر رفتاری را یاد بگیرید!اگر به دنبال درمان اختلال وسواس فکری عملی (OCD) هستید، راه‌های زیادی برای کمک وجود دارد. یکی از بهترین روش‌ها، حذف رفتارها و الگوهای وسواس‌گونه‌ای که موجب تداوم وسواس می‌شوند، است.از ترس‌های‌ خود دوری نکنیدشاید دوری کردن از موقعیت‌هایی که موجب تحریک افکار وسواس‌گونه‌ی شما می‌شود کار هوشمندانه‌ای به نظر برسد، اما دوری کردن از این موقعیت ها، موجب می‌شود برای شما ترسناک‌تر ‌شوند. به جای دوری کردن، در معرض محرک‌های OCD قرار بگیرید، مقاومت کردن در برابر تمایل‌ به انجام الگوهای مکرر و وسواس‌گونه‌ی رفتاری را شروع کنید و یا آنها را به تأخیر بیندازید. اگر مقاومت کردن برایتان کار سختی است، زمانی که صرف انجام الگوهای مکرر رفتاری می‌کنید را کاهش دهید. هر چقدر که خودتان را در معرض محرک‌ها قرار دهید، اضطراب شما کم‌تر می‌شود و می‌فهمید که ترستان کمتر شده و بیشتر از آنچه فکر می‌کردید، کنترل دارید.به چیز‌های دیگر توجه‌تان را جلب کنیدبرای بهبود علائم و درمان اختلال وسواس فکری عملی ، زمانی که افکار و تمایلات OCD به سراغ‌تان می‌آید، سعی کنید به چیزهای دیگری توجه‌تان را جلب کنید.آهسته بدوید، ورزش‌ کنید، راه بروید،‌ موسیقی گوش کنید، کتاب بخوانید، بازی ویدئویی انجام دهید، با دوستتان تماس بگیرید یا مشغول کاری هنری مثل بافتن شوید. حداقل ۱۵ دقیقه، کاری را که از آن لذت می‌برید انجام دهید تا واکنش‌های خود را به افکار و رفتارهای وسواس‌گونه، به تأخیر بیندازید.در پایان دوره‌ی تأخیر و مقاومت علائم، آن تمایل را دوباره ارزیابی کنید. در بیشتر اوقات، تمایل به رفتار وسواس‌گونه، دیگر مانند قبل نخواهد بود. سعی کنید زمان مقاومت در برابر این تمایلات را بیشتر کنید. به تأخیر انداختن بیشتر این تمایلات، احتمال کاهش آن تمایل را بیشتر می‌کند.پیش‌بینی تمایلات OCDبا پیش‌بینی تمایلات وسواس‌گونه قبل از بروز آنها، می‌توانید این تمایلات را کاهش دهید. به عنوان مثال، اگر وسواس عملی که دارید شامل اطمینان از بسته بودن پنجره ها، قفل بودن درها یا خاموش بودن دستگاه‌ها است، سعی کنید دفعه‌ی اول که دری را قفل می‌کنید، این کار را با دقت زیادی انجام دهید.تصویر ذهنی کاملی از کاری که انجام دادید، درست کنید و بعد از آن تذکری ذهنی به خودتان بدهید. به خودتان بگویید: «الان در بسته است».وقتی که تمایلات شما به چک کردن بروز کرد، با خیالی راحت‌ به خودتان بگویید: «این فقط یک فکر وسواس‌گونه است».3. به چالش کشیدن افکار وسواس‌گونهاین وسواس سبب می‌شود مغز، روی فکر خاصی قفل کند که مشوّق اضطراب است. روش‌هایی که در زیر آمده به شما کمک می‌کنند که این قفل مغزی را باز کنید.شروع به یادداشت افکار یا نگرانی‌های وسواس‌گونه‌ی خود کنیدافکار و نگران‌های وسواس گونه ای که دارید را با استفاده از لپتاپ، قلم و کاغذ، گوشی یا تبلت ثبت کنید. انجام این روش به درمان اختلال وسواس فکری عملی کمک بسزایی می‌کند.همپا با ادامه یافتن تمایلات، شما هم به نوشتن ادامه دهید، و دقیقا افکارتان را ثبت کنید. با وجودی که در حال تکرار جملات یکسانی باشید یا به طور مداوم، تمایل به انجام کاری دارید که وسواس‌گونه است، به نوشتن ادامه دهید.نوشتن به شما کمک می‌کند تا تکراری بودن وسواس‌های فکری‌تان را ببینید و بیشتر متمرکز هدفتان شوید.نوشتن مداوم و پشت سرهم جملات تکراری‌تان، قدرت آنها را کاهش می‌دهد.نوشتن این افکار از خود فکر کردن دشوارتر است، درنتیجه، افکار وسواس‌گونه‌ی شما شروع به ناپدید شدن می‌کنند.برای OCD دوره ی نگرانی مشخص کنید.خودتان را عادت دهید که به جای سرکوب وسواس‌ فکری و عملی، به آنها مهلت زمانی بدهید.مدتی را روزانه برای دوره‌ی نگرانی مثلا یک یا دو دوره ی ۱۰ دقیقه‌ای مشخص کنید تا خودتان را وقف این وسواس‌های فکری کنید. زمان و مکان برای این دوره ها مشخص کنید، مثلا ساعت 5 تا 5:10 دقیقه در آشپزخانه، سعی کنید این دوره ها با ساعت خواب شما فاصله داشته باشند تا موجب نگرانی شما قبل از خواب نشوند.در طول این دوره‌ی نگرانی، به جای اصلاح، فقط روی افکار و تمایلات منفی تمرکز کنید. در پایان، چند نفس عمیق و آرام بکشید تا افکار و تمایلات از مغز شما خارج شوند. تلاش کنید بقیه‌ی روز را بدون هیچ گونه وسواس فکری عملی سپری کنید.هنگام بروز افکار و تمایلات وسواس‌گونه در روز، آنها را بنویسید و سپس به دوره‌ی نگرانی خود به آن‌ها بپردازید.در طول این دوره ها، مروری به نوشته‌های قبلی خود کنید. اگر آن افکاری که نوشته اید همچنان شما را آزار می‌دهند، می‌توانید نگران شوید اما فقط در مدت دوره‌ی نگرانی.درمان اختلال وسواس فکری عملی OCDروشی تائید شده توسط محققین برای درمان اختلال وسواس فکری عملی ، درمان رفتاری-شناختی است.این درمان شامل دو قسمت می‌شود که عبارتند از:مواجهه و پیشگیری از واکنششناخت‌درمانی (cognitive therapy)مواجهه و پیشگیری از واکنش چیست؟این روش شامل مواجهه‌ی مداوم و پشت‌سر‎هم با منبع وسواس فکری است. سپس با اجتناب از آن رفتار وسواس‌گونه که معمولا انجام می‌دادید، اضطراب‌تان کاهش یابد.به عنوان مثال، اگر شستن مکرر دست‌های‌تان نشانه ی وسواس شما باشد، از شما توسط درمانگر یا متخصص مغز و اعصاب خواسته می‌شود که دسته‌ی در توالت عمومی را بگیرید و لمس کنید و از شستن دست‌هایتان منع شوید. همانطور که زمانی را با اضطراب سپری می‌کنید، میل به شستن دست‌هایتان کم‌کم از بین می‌رود و یاد می‌گیرید که توانایی کنترل وسواس فکری عملی خود را دارید و برای رهایی از اضطراب، نیازی به انجام الگوهای مکرر رفتاری نیست.شناخت‌ درمانی برای درمان اختلال وسواس فکری عملیشناخت‌درمانی (OCD) تمرکز بر افکار مصیبت‌بار و احساس اغراق‌آمیز مسؤلیتی که شما بر دوش خود احساس می‌کنید، دارد. بخش بزرگی از این روش، بدون متوسل شدن به وسواس عملی، شیوه‌های سالم و مؤثر واکنش به افکار وسواس‌گونه را آموزش می‌دهد.دیگر روش ها برای درمان اختلال وسواس فکری عملیاز روش های زیر برای درمان اختلال وسواس فکری عملی علاوه بر درمان رفتاری-شناختی نیز استفاده می‌شود :دارو درمانی . دارو به ندرت در برطرف کردن علائم OCD، به تنهایی مؤثر است. اغلب داروهای ضدافسردگی به عنوان مکمل در درمان OCD استفاده می‌شوند.خانواده‌ درمانی. خانواده درمانی، درک و شناخت OCD را افزایش می‌دهد و به کاهش ناسازگاری‌های خانوادگی می‌تواند کمک کند. همچنین به اعضای خانواده انگیزه و آموزش می‌دهد که چگونه به عزیزان‌شان کمک کنند.گروه‌ درمانی. روشی دیگر در درمان اختلال وسواس فکری عملی است. گروه درمانی با جمع کردن افراد دیگری که مبتلا به OCD هستند کنار همدیگر، پشتوانه و دلگرمی ایجاد می‌کند و باعث کاهش احساس انزوای این افراد می‌شود.چگونه به عضوی از خانواده یا دوستمان که مبتلاست، کمک کنیم؟نوع واکنشی که شما با این افراد دارید، تأثیر زیادی دارد. نظرات یا انتقادات منفی می‌تواند موجب بدتر شدن OCD شود، در حالی که دلگرمی اطرافیان می‌تواند بر نتیجه‌ی درمان اختلال وسواس فکری عملی تاثیر مثبت بگذارد. سعی کنید تا جایی که می‌توانید هنگام برخورد با این افراد، مهربان و صبور باشید.پیشنهاداتانتقاد نکنید. فراموش نکنید رفتارهای آنها عیوب شخصیتی نیست، بلکه نشانه‌های OCD است.سرزنششان نکنید. به آنها نگویید انجام رفتار‌های مکررشان را متوقف کنند. فشار آوردن برای توقف این رفتارها، در حالیکه نمی‌توانند این نشانه ها را متوقف کنند، فقط باعث بدتر شدن وضعیت آن ها می‌شود.از خودِ فرد حمایت کنید نه از رفتارهایش. با آن ها در انجام الگوهای مکرر رفتاری هم پا و همراه نشوید زیرا باعث تقویت و تشدید نشانه‌های OCD می‌شود.سعی کنید ارتباطاتتان‌ را مثبت و شفاف نگه دارید. میان حمایت از فرد مبتلا به OCD و ایستادگی در برابر اختلال او، توازنی برقرار کنید تا موجب اضطراب فرد نشوید.باهم به جنبه‌ی خنده‌دار OCD بخندید. با هم خندیدن به برخی نشانه‌های OCD به فرد کمک می‌کند از این اختلال راحت‌تر فاصله بگیرد. مطمئن باشید که باعث می‌شوید او احساس احترام کند و بفهمد که با او می‌خندید، نه به او.

اختلال وسواس فکری عملی OCD چیست؟ علائم و درمان های این اختلال چیست؟

nafise — Sat, 15 Jun 2019 12:44:44 +0430

OCD چیست؟از خانه بیرون می‌روید ولی برمی‌گردید و برای اطمینان از قفل بودن آن، چندین بار قفل در را باز و بسته می‌کنید؟ در خیابان هنگام راه رفتن، پای خود را روی خطوط، نمی‌گذارید؟ حمام کردنتان طولانی‌تر از افراد عادی است ؟ تمام این مثال ها و نشانه ها بخشی از نشانه‌های اختلالی به نام اختلال وسواس فکری عملی یا OCD هستند. شاید بسیاری از ما در این دنیای پراسترس در حال حاضر، بدون اینکه بدانیم از این اختلال رنج می‌بریم. بهتر است با علائم و راه های درمان وسواس فکری عملی برای نجات خود یا اطرافیانمان بیشتر آشنا شویم. درصورتی که مبتلا به این اختلال هستید، مراجعه به متخصص مغز و اعصاب به شما پیشنهاد می‌شود.طبیعیست که دو بار اتو را چک کنید تا ببینید سیم آن را از برق کشیده‌اید، یا برگردید ببینید درب ماشین را قفل کرده‌اید یا خیر. اما اگر دچار اختلال وسواس فکری عملی باشید، این رفتارها و افکار وسواس گونه‌ی شما بقدری زیاد می‌شود که در زندگی شما باعث اختلال می‌شود. به کمک درمان ها و استراتژی خودیاری، می‌توانید تا حد زیادی این افکار ناخواسته و تمایلات غیرمنطقی را کنترل کنید زندگی‌تان را دوباره مانند قبل در دست بگیرید.اختلال وسواس فکری عملی چیست؟مشخصه ی اختلال وسواس فکر عملی (OCD) افکار ناخواسته و غیرقابل کنترل و الگوهای مکرر رفتاری است و برای انجام این موارد شما احساس اجبار می‌کنید. اگر OCD داشته باشید، با وجود اینکه می‌دانید که این افکار و رفتارهای وسواس‌‌گونه‌ی شما غیرمنطقی است، با این حال برای مقاومت در برابر این مشکل و رهایی از آن، احساس ناتوانی می‌کنید.اختلال وسواس فکری عملی سبب می‌شود مغز، روی برخی افکار یا تمایلات، قفل کند. برای درک بهتر این مسئله این مثال را در نظر بگیرید که برای اطمینان از بسته بودن شیر اجاق گاز یا تمیز بودن دست‌های‌ تان، ۲۰ بار به سمت گاز بروید یا دست‌های‌تان را بشویید.درک بهتر وسواس فکری عملیOCD شامل تصاویر، افکار یا انگیزه‌هایی غیرارادی است که به طور مکرر در ذهن شما ایجاد می‌شوند. این مسئله در کنترل شما نیست و چیزی نیست که شما بخواهید. این افکار وسواس‌گونه، متاسفانه اغلب ناراحت‌کننده و مزاحم هستند.وسواس عملی، شما نسبت به انجام رفتار یا الگوهای مکرر رفتاری، احساس تمایل می‌کنید و معمولا در تلاش برای از بین بردن وسواس فکری انجام می‌شود.به عنوان مثال، تمایل به نظافت اساسی اگر از آلودگی می‌ترسید، در شما ایجاد می‌شود. با این حال، آرامشی که بعد از نظافت حاصل می‌شود، هرگز پایدار نیست. در اصل، این افکار وسواس‌ گونه، از دفعه ی قبل هربار قوی تر می‌شود و معمولا منجر به اضطراب می‌شوند، زیرا نسبت به گذشته، زمان‌گیرتر و سخت تر می‌شود. این دور باطلِ OCD یا اختلال وسواس فکری عملی است.افرادی که دچار اختلال وسواس فکری عملی، شامل دسته بندی های زیر هستند:وارسی‌کننده‌ها . این افراد مکررا، اگر کارهایی را که توجه نکردن اطمینان از انجام آنها ممکن است خطرآفرین یا آسیب‌زا باشد را چک می‌کنند، مواردی مانند قفل کردن درها یا بستن شیر اجاق گاز.شستشوگرها . که از آلودگی هراس دارند. این افراد اغلب دست‌های‌ خود را به طور مکرر می‌شویند.شکاک‌ها. آن ها از این که اگر کاری را درست یا بی‌عیب و نقص انجام ندهند، مجازات شوند، هراس دارند.ذخیره‌سازها . این افراد از این می‌ترسند که مبادا دوباره به چیزی که دور انداخته اند، احتیاج پیدا کنند. آنها به حالت وسواس‌ گونه ای، شروع به ذخیره ی چیزهایی که نیاز ندارند یا استفاده نمی‌کنند، می‌کنند.شمارشگر‌ها و برنامه‌ریزها . آن ها مدام به نظم و ترتیب فکر می‌کنند و ممکن است عقاید خرافاتی درباره‌ی اعداد، رنگ‌ها یا ترتیب‌های خاص، ذهن‌شان داشته باشند.اختلال وسواس فکری عملی OCD چه علائمی دارد؟اینکه شما افکار و رفتارهای وسواس‌گونه داشته باشید به این معنی نیست که شما حتما دچار اختلال وسواس فکری عملی هستید. در افراد مبتلا به OCD ، این افکار و رفتارها باعث به وجود آمدن اضطراب شدید، صرف وقت زیاد و اختلال در زندگی و روابط روزانه می‌شود. وسواس به این معنیست که برای اطمینان از بسته بودن شیر اجاق گاز، 20 بار به سمت گاز بروید و اطمینان پیدا کنید، یا از ترس آلودگی، دست‌های‌ خود را را به حد افراط بشویید.اغلب کسانیکه که دچار اختلال وسواس فکری عملی (OCD) هستند، هم وسواس فکری و هم عملی دارند، و همچنین بعضی افراد، فقط یکی از این دو مورد را تجربه می‌کنند.افکار وسواس‌ گونهافکار وسواس‌ گونه‌ ای که در اختلال وسواس فکری عملی رایج هستند، عبارتند از:ترس از اینکه کنترل خود را از دست دهند و به خود یا دیگران آسیب برسانندترس از آلوده شدن با خاک، میکروب‌ها یا دیگر مواد آلوده‌تمرکز بیش از اندازه روی اخلاقیاتافکار و تصورات شدید جنسیترس نداشتن یا از دست دادن چیزهایی که زمانی ممکن است به آنها نیاز پیدا کنندنظم و ترتیب افراطی .از نظر این افراد هر چیزی باید دقیقا سر جای خودش قرار بگیردخرافات. توجه بیش از اندازه به مواردی که بد یمن یا خوش یمن خوانده می‌شوندرفتارهای وسواس‌گونهاختلال وسواس فکری عملی شامل رفتار های وسواس گونه ی رایج زیر هستند:تماس گرفتن مکرر با اعضای خانواده و اطمینان پیدا کردن از صحت و سلامت آنهابررسی افراطی و چندباره‌ی مواردی از قبیل قفل‌ها، وسایل و کلیدهای برق و غیرهانجام کارهای بی‌معنا همچون ضرب گرفتن با انگشت یا پا، شمردن، تکرار کلمات خاص و دیگر کارها برای کاهش اضطرابصرف وقت و زمان زیاد . بیش از حد برای نظافت و شست‌و‌شوجمع‌آوری وسایل غیرضروری مانند روزنامه‌های قدیمی یا ظروف خالی غذاداشتن حساسیت بیش از اندازه به نظم و ترتیب محیط پیرامونرابطه‌ی بین ذخیره‌سازی و جمع آوری با اختلال وسواس فکری عملینشانه‌ی رایج افراد مبتلا به OCD، رفتار وسواس‌گونه‌ی ذخیره‌سازی ، جمع‌آوری و نگهداری وسایل بی‌ارزش و غیر ضروری است. افرادی که این رفتار را از خود نشان می‌دهند، از اختلال‌های دیگر همچون افسردگی، وسواس خرید، استرس پس از سانحه (PTSD)، جنون سرقت، اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD)، کندن پوست یا اختلال‌ تیک هم به احتمال زیاد رنج می‌برند.علائم و نشانه های وسواس فکری عملی در کودکان چیست؟با وجود اینکه اختلال وسواس فکری عملی اغلب در سنین نوجوانی یا جوانی شروع می‌شود، گاهی اوقات، در کودکان نیز نشانه‌هایی شبیه ODC وجود دارد. با این حال، علائم دیگر اختلالات همچون اوتیسم، اختلال کم‌توجهی و نشانگان توره می‌تواند شبیه نشانه‌های اختلال OCD باشد، بنابراین معاینه‌ی پزشکی و روان‌شناختی کامل، قبل از هر گونه تشخیص، ضروری است.

بیشتر ما با این ندا بزرگ شدیم...

nafise — Mon, 10 Jun 2019 13:10:49 +0430

دوستت دارم اگر... دوستت دارم اگر... دوستت دارم اگر نمره کارنامه ات خوب باشد. دوستت دارم اگر دبیرستانت را تمام کنی. اوه چقدر دوست دارم مردم بگویند پسرش دکتر شده.و بدین ترتیب ما عملا به تدریج باورمان می شود که می توانیم با رفتار خوب محبت بخریم، یا جایزه بگیریم، یا هر چیز دیگری را بدست آوریم. بعد هم با کسی ازدواج میکنیم که می گوید : << دوستت دارم اگر فلان چیز را برایم بخری>> .اگر ما بتوانیم کوکان خود و نسل آینده را با محبت بدون قید و شرط و با انضباطی محکم و یکنواخت و بدون تنبیه بزرگ کنیم، این کودکان هرگز از زندگی و مرگ نخواهند ترسید و دیگر لازم نیست بنشینیم کتاب هایی درباره مرگ و کردن بنویسیم.برداشت شده از کتاب ماندن در وضعیت آخر #تامس_هریس

درمان سردرد خوشه ای ؛راه های درمان، پیشگیری و درمان خانگی

nafise — Sun, 09 Jun 2019 15:55:29 +0430

درمان سردرد خوشه ایدر حال حاضر راهی قطعی‌ برای درمان سردرد خوشه ای موجود نمی باشد با این حال در درمان ها می توان شدت درد و دوره‌ی سردرد را کاهش داد و از حملات بعدی پیشگیری کرد.درد در این نوع سردرد به صورت ناگهانی شروع می‌شود و ممکن است در زمان کوتاهی درد کمتر شود یا از بین رود، در نتیجه ارزیابی و درمان سردرد خوشه ای اغلب دشوار است و به داروهای سریع‌الاثری نیاز دارد.بعضی از داروهایی که برای دردهای حاد استفاده می شوند، می‌توانند فورا تسکین فراهم کنند. مؤثرترین روش‌های پیشگیری و درمان سردرد خوشه ای شامل موارد زیر هستند :درمان‌های فوریدرمان‌هایی با اثر سریع که ممکن است توسط پزشک‌ و متخصص مغز و اعصاب برای شما توصیه و استفاده شود عبارتند از:تریپتان ‌هابرای درمان سردرد خوشه ای از شکل تزریقی داروی سوماتریپتان (ایمیترکس) که اغلب جهت درمان میگرن نیز کاربرد دارد، استفاده می شود.بهتر است فرد برای اولین تزریق خود،تحت مراقبت های پزشکی باشد. استفاده از این دارو به‌صورت اسپری بینی نیز ممکن است در بعضی از افراد مفید باشد، اما برای اغلب افراد اثری به خوبی شکل تزریقی ندارد و مدت بیشتری طول می‌کشد تا تأثیر بگذارد. اگر مبتلا به بیماری قلبی هستید یا فشار خون بالای کنترل‌نشده دارید، استفاده از سوماتریپتان به شما توصیه نمی‌شود.زولمیتریپتان (زومیگ)، داروی تریپتان دیگری است که به‌شکل قرص یا اسپری بینی به تسکین و درمان سردرد خوشه ای کمک می کند. این دارو گزینه‌ی مناسبی برای افرادی است که نمی‌توانند سایر اَشکال درمان‌های سریع‌الاثر را تحمل کنند.اکسیژناستنشاق اکسیژن ۱۰۰ درصد خالص و به میزان حداقل ۱۲ لیتر در دقیقه، می تواند درد این سردرد را به‌طور قابل توجهی کاهش و تسکین دهد. در این روش که هم کم هزینه و هم بی‌خطر است، اثر آن در حدود ۱۵ دقیقه احساس می‌شود.اکسیژن به طور کلی بدون عوارض جانبی و بی‌خطر است. اِشکالی که این روش دارد، حمل مخزن استوانه‌‌ای اکسیژن و تنظیم‌کننده‌ی آن با خودتان است که می‌تواند این درمان را غیرقابل‌ دسترس سازد. البته دستگاه‌های اکسیژن کوچک و قابل حمل نیز موجودند.اُکتروتایدشکل مصنوعی و قابل تزریق هورمون مغزی سوماتوستاتین، اُکتروتاید (سندوستاتین) است که در بعضی افراد برای درمان سردرد خوشه ای روشی موثر است.دی‌هیدروارگوتامینیکی از داروهای تسکین و درمان سردرد خوشه ای، فرم تزریقی دی‌هیدروارگوتامین (D.H.E. 45) است. این دارو به صورت استنشاقی (داخل بینی) هم وجود دارد و میگرانال نام دارد، ولی هنوز اثربخشی آن در درمان سردرد خوشه ای اثبات نشده است.بی‌حس‌کننده‌های موضعیجهت تسکین درد در این نوع سردرد، ازداروهای بی‌حس‌کننده‌ی موضعی مانند لیدوکائین (زایلوکائین) استفاده می توان کرد که برای این منظور، دارو باید از طریق بینی وارد شود.درمان‌های پیشگیرانه سردرد خوشه ایهدف از درمان پیشگیرانه برای سردرد خوشه ای، سرکوب حملات و جلوگیری از شدت‌ گرفتن آنها است.معمولا با توجه به طول و نظم دوره‌های سردرد، نوع دارو برای درمان سردرد خوشه ای تعیین می شود. با پایان یافتن مدت موردانتظار دوره‌ی سردرد خوشه ای، به‌تدریج می توان مقدار دارو را کاهش داد، البته تحت نظر پزشک.مسدودکننده‌های کانال کلسیماولین انتخاب برای پیشگیری و درمان سردرد خوشه ای، اغلب وراپامیل (کالان، ورلان و غیره) عامل مسدودکننده‌ی کانال کلسیم است. وراپامیل می‌تواند همراه با دیگر داروها استفاده شود. گاهی اوقات استفاده ی طولانی‌مدت از این دارو، برای کنترل سردرد خوشه ای مزمن مورد استفاده قرار می گیرد.عوارض جانبی ممکن است شامل تهوع، یبوست، خستگی، افت فشار خون و تورم مچ پاها باشد.کورتیکواستروئیدهاداروهای ضدالتهاب همچون پردنیزون، داروهای پیشگیری‌کننده‌ با اثر سریع هستند. این داروها برای اغلب افراد مبتلا به سردرد خوشه ای مؤثر واقع می‌شوند.اگر الگوی کلی سردرد شما شامل یک دوره‌ی کوتاه سردرد و سپس یک دوره‌ی بهبودی طولانی‌مدت است و همچنین اخیرا دچار این سردرد شده‌اید، پزشک‌ شما ممکن است کورتیکواستروئیدها را برای شما تجویز کند.با توجه به عوارض جانبی آنها مانند دیابت، بالا بردن فشار خون و آب مروارید، کورتیکواستروئیدها گزینه‌ی خوبی برای استفاده‌ی کوتاه‌مدت ممکن است باشند اما برای استفاده‌ی طولانی‌مدت مناسب نیستند.لیتیوم کربناتدر صورت عدم توقف و درمان سردرد خوشه ای توسط این داروها، لیتیوم کربنات که دارویی برای درمان اختلال دوقطبی است، می‌تواند در پیشگیری از این سردرد مزمن مؤثر باشد.عوارض جانبی آن شامل تشنگی، رعشه و اسهال است. با این حال پزشک‌تان می‌تواند دُز مصرفی دارو را برای شما طوری تنظیم کند که عوارض جانبی آن به کم ترین حالت برسد. در هنگام مصرف این دارو باید تحت آزمایش خون قرار بگیرید تا آسیب های جدی تری مانند آسیب کلیوی بررسی شود.انسداد کننده (بلوک) عصبجهت تسکین سردردهای خوشه‌ای مزمن، تزریق یک داروی بی‌حس کننده همراه با کورتیکواستروئید در پشت سر در ناحیه‌ی اطراف عصب اکسی‌پیتال کمک می‌کند.انسداد عصب اکسی‌پیتال می تواند جهت تسکین موقت، تا زمانی که دیگر داروهای پیشگیرانه‌ی اثر بگذارند، مفید واقع شود.ملاتونینمطالعات نشان می‌دهد مصرف ۱۰ میلی‌گرم ملاتونین در شب میتواند در کاهش تعداد دفعات بروز سردرد خوشه ای موثر باشد.داروهای ضدتشنج مانند توپیرامات از دیگر داروهایی هستند که برای پیشگیری از سردرد خوشه ای به‌کار می‌روند.جراحیدر مواردی نادر پزشک برای درمان سردرد خوشه ای، به افرادی که سردردهای خوشه ای مزمن که با درمان تهاجمی تسکین نمی‌یابند دچار هستند، یا تحمل عوارض جانبی آنها را ندارند، عمل جراحی را توصیه می‌کنند.همچنین ممکن است تحریک عصب اکسی‌پیتال در یک یا هر دو طرف سر، در رفع علائم سردرد خوشه ای مفید واقع شوند.تحریک عمقی مغز برای سردردهای خوشه‌ای نیز روش درمانی اثبات‌نشده‌ای است برای درمان سردرد خوشه ای که به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند. خطرات قابل‌توجهی مانند عفونت یا خونریزی مغزی به دلیل قراردادن یک الکترود در داخل مغز در این روش وجود دارد.بعضی از روش‌های جراحی که برای درمان سردرد خوشه ای وجود دارند، به مسیرهای عصبی‌ای که مسئول درد هستند (غالبا عصب سه‌قلو که در ناحیه‌ی پشت و اطراف چشم قرار دارد‌) آسیب وارد می کنند.به‌علت عوارض احتمالی همچون ضعف عضلانی در فک یا بی‌حسی در نواحی خاصی از سر و صورت، جراحی جهت درمان سردرد خوشه ای به‌ندرت توصیه می‌شود.درمان‌های بالقوه برای درمان سردرد خوشه ایتحریک عصب اکسی‌پیتال روشی است که جراح چند الکترود در پشت سر بیمار می‌کارد. سپس آنها را به دستگاهی شبیه ضربان‌ساز (ژنراتور) متصل می‌کند. پالس‌هایی برای تحریک ناحیه‌ی عصب اکسی‌پیتال از این الکترودها فرستاده می شوند که باعث مسدود شدن یا کاهش سیگنال های درد می‌شوند.طبق مطالعات، این روش باعث کاهش درد در برخی افراد مبتلا به سردرد خوشه ای مزمن می شود.هیپوتالاموس ناحیه‌ای در مغز است که با زمان‌بندی دوره‌های خوشه‌ای ارتباط دارد و در یک روش پزشکان یک الکترود در هیپوتالاموس می‌کارند. جراح، الکترود را به ژنراتور متصل می‌کند که در نتیجه ی این کار،ژنراتور با تغییر پالس‌های الکتریکی مغز، به کاهش درد کمک می‌کند.تحریک عمقی مغز از طریق هیپوتالاموس ممکن است باعث تسکین و درمان سردرد خوشه‌ای مزمن و شدید در افرادی که روند درمان‌شان با دارو موفقیت‌آمیز نبوده است، شود.تاثیر درمان‌های خانگی و سبک زندگیبرای پیشگیری از حمله‌ی خوشه‌ای در طول دوره‌ی خوشه‌ای، موارد زیر ممکن است کمک کننده باشند :تنظیم ساعات خواب. با تغییر کردن الگوی خواب نرمال شما، دوره‌های سردرد خوشه ای می‌توانند شروع شوند. روال عادی خواب خود را در طول یک دوره‌ی خوشه‌ای، دنبال کنید.محدود کردن مصرف الکل. مصرف الکل به ویژه آبجو و شراب، می تواند خیلی سریع باعث بروز سردرد در طول یک دوره شود.درمان جایگزینسردردهای خوشه‌ای می‌توانند بسیار دردناک و غیر قابل تحمل باشند، پس ممکن است بخواهید برای تسکین و درمان سردرد خوشه ای، درمان‌های جایگزین یا مکمل را امتحان کنید.ملاتونین دارای اثربخشی متوسطی در درمان حمله های شبانه‌ی سردرد خوشه ای است. همچنین براساس پژوهش ها، استفاده از کپسایسین در داخل بینی ، باعث کاهش تعداد دفعات و شدت حملات سردرد خوشه ای می شود.زندگی همراه سردرد خوشه ایحملات سردرد های خوشه ای غیرقابل تحمل به نظر می‌رسند و زندگی با این سردرد می‌تواند ترسناک و دشوار باشد. ممکن است شما دچار اضطراب و افسردگی بر اثر حملات شوید و درنهایت می‌تواند روابط، کار و کیفیت زندگی شما را تحت تأثیر قرار دهد بنابرین به دنبال پیشگیری و درمان سردرد خوشه ای می روید.صحبت‌کردن با درمانگر یا مشاور می‌تواند به مقابله با اثرات سردردهای خوشه ای به شما کمک ‌کند.

سردرد خوشه ای چیست و چه علائمی دارد؛علت آن چیست؟

nafise — Sat, 08 Jun 2019 12:55:57 +0430

مروری بر سردرد خوشه ایسردرد خوشه ای یکی ازانواع سردرد ها است که علائم، علل و درمان خاص خود را دارد. اکثر افراد فکر میکنند میگرن دردناک ترین سردردی می تواند باشد که یک فرد ممکن است تجربه کند، اما در این مقاله این یکی از انواع سردرد آشنا خواهد شد که درد شدیدی را به فرد متحمل می کند، اما خوشبختانه زیاد شایع نیست. این نوع سردرد نادر و طاقت فرسا، سردرد خوشه ای نام دارد.سردرد خوشه ای چه سردردی است؟سردرد خوشه ای در الگوهای خوشه‌ای یا دوره ای رخ می دهد و از دردناک‌ترین انواع سردردها است. سردرد خوشه ای ممکن است با دردی شدید در اطراف یا داخل چشم در یک طرف سر، شما را از خواب در نیمه‌ی شب بیدار می‌کند.معمولا پس از دوره های حملات مکرر که به دوره‌های خوشه‌ای معروفند و عموما از چند هفته تا چند ماه طول می‌کشند، دوره‌ی بهبودی موقت وجود دارد که در این زمان سردرد متوقف می‌شود. در طول این زمان بهبودی، به مدت چند ماه و یا حتی چند سال، هیچ سردردی رخ نمی دهد.سردرد خوشه ای سردردی نادر است و جان فرد مبتلا را تهدید نخواهد کرد. اقدامات درمانی می توانند شدت و مدت حملات سردرد خوشه ای را کم تر ‌کنند و همچنین تعداد سردردهای خوشه ای را نیز کاهش ‌دهد.برای تشخیص و درمانم این نوع سردرد به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.علائم سردرد خوشه ای معمولا بدون مقدمه و به سرعت آغاز می‌شود، همچنین ممکن است در ابتدا آورا Aura (اختلال در بینایی) و حالت تهوع داشته باشید.علائم شایع در طول سردرد خوشه ای عبارتند از:دردی شدید، معمولا اطراف یا داخل یک چشم که ممکن است به سایر قسمت‌های سر، گردن، صورت و شانه‌ها نیز گسترش یابد.بی قراریدرد در یک طرف صورتریزش اشک شدیدقرمزشدن چشم در سمتی که درد وجود داردگرفتگی یا آبریزش بینی در سمتی که درد وجود داردتعریق صورت یا پیشانیبرافروختگی صورت یا رنگ پریدگیورم اطراف چشم در سمتی که درد وجود داردافتادگی پلک چشمافرادی که دچار سردرد خوشه ای هستند، برخلاف افرادی که دچار میگرن هستند، معمولا به‌ دلیل بی‌قراری، می نشینند، قدم می زنند و یا دائما خود را به عقب و جلو تکان می‌دهند. حساسیت به نور و صدا که برخی از علائم سردرد میگرنی است در سردرد خوشه ای نیز ممکن است اتفاق بیفتد.دوره‌ی خوشه‌ای چیست وچقدر طول می‌کشد؟دوره‌ی خوشه‌ای معمولا از ۶ تا ۱۲ هفته به طول می‌کشد. مدت و تاریخ شروع هر دوره‌ی خوشه‌ای می تواند مانند دیگر دوره‌ها باشد. دوره‌های خوشه‌ای می‌توانند به صورت فصلی مثلا هر پاییز یا بهار رخ دهند.اغلب افراد مبتلا، سردرد خوشه ای اپیزودیک دارند. در این نوع سردرد، ممکن است یک هفته تا یک سال طول بکشد و سپس، دوره‌ی بهبودی موقتی بدون درد وجود خواهد داشت. این دوره می‌تواند تا ۱۲ ماه قبل از شروع سردرد خوشه ای بعدی ، به طول بکشد.دوره‌ی خوشه‌ای که مزمن است ، ممکن است تا بیش از یک سال ادامه داشته باشد. همچنین ، دوره‌ی بدون درد کمتر از یک ماه می تواند به طول بیانجامد.در طول یک دوره‌ی خوشه‌ای چه اتفاقاتی رخ می دهد؟سردردها اغلب هر روز و یا گاهی اوقات،چند بار در روز رخ می دهند.حمله‌ی سردرد ممکن است بین ۱۵ دقیقه تا ۳ ساعت به طول بی‌انجامد.حملات سردرد اکثر اوقات روزانه در زمانی خاص اتفاق می‌افتند.اغلب این حمله ها در شب‌ و اکثرا یک یا دو ساعت بعد از رفتن به تخت خواب اتفاق می‌افتند.پایان یافتن ناگهانی و کم شدن سرعت درد از ویژگی حملات خوشه‌ای است. اکثر افراد پس از یک حمله ی سردرد خوشه ای ، دیگر دردی ندارند با این جال دچار خستگی شدیدی می شوند.چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟برای رد کردن احتمال دیگر اختلالات و همچنین پیداکردن مؤثرترین راه درمانی اگر که جدیدا دچار سردردهای خوشه ای شده‌اید، به پزشک مراجعه کنید.گاهی اوقات سردردها می‌توانند نشانه ی یک وضعیت جدی پزشکی مانند تومور مغزی یا پارگی رگ خونی (آنوریسم) باشند.همچنین اگر سابقه‌ی سردرد دارید و یا زیاد دچار سردرد می شوید، هنگامیکه تغییری در الگوی سردرد شما پیش آمد، یا حسی جدید هنگام سردرد تجربه کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید.درصورت بروز هرکدام از این علائم به اورژانس مراجعه کنید:سردرد شدید و ناگهانی و مانند صاعقه.سردردی که همراه با آن این علائم رخ دهند؛ تهوع یا استفراغ، تب، سفتی گردن، سردرگمی ذهنی و گیجی، تشنج،بی‌حسی یا اختلالات گفتاری که ممکن است نشان‌دهنده‌ی مشکلاتی ازجمله مننژیت، سکته مغزی، تومور مغزی یا آنسفالیت باشد.سردردی که پس از آسیب وارد شدن به سر حتی در اثر سقوط یا ضربه‌‌ای جزئی باشد، به‌ ویژه اگر بدتر شود.سردردی ناگهانی شدید و دردناک شدید که با سردردهای قبلی‌ شما متفاوت است.سردردی که الگو و شدت دردش در طی چندروز تغییر کند.علت سردرد خوشه ای چیست؟علت سردرد خوشه‌ای به طور دقیق مشخص نیست با این حال الگوهای این نوع سردرد نشان از این است که اختلال در ساعت بیولوژیک بدن ممکن است نقشی در به وجود آمدن آن داشته باشد.سردرد خوشه ای معمولا با عوامل تحریک‌کننده از جمله غذاها، تغییرات هورمونی یا استرس برخلاف سردرد میگرنی و سردرد تنشی ارتباط ندارد. با این وجود زمانی سردرد خوشه ای شروع می‌شود، نوشیدن الکل می تواند باعث تشدید سردرد شود.از جمله محرک‌های احتمالی می توان به داروهایی مانند نیتروگلیسرین که برای درمان بیماری قلبی کاربرد دارد، اشاره کرد.عوامل خطرساز برای سردرد خوشه ای شامل چه مواردی هستند؟عوامل خطر برای سردردهای خوشه‌ای عبارتند از:جنسیت. سردردهای خوشه ای در مردان شایع تر از زنان است.سن. اکثر افرادی مبتلا به سردردهای خوشه ای ، بین ۲۰ تا ۵۰ سال سن دارند، البته این نوع سردرد در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد.سیگارکشیدن. اغلب افراد مبتلا به سردردهای خوشه‌ای، سیگاری هستند. با این وجود، ترک‌ کردن سیگار معمولا تأثیری بر رفع این نوع سردرد ندارد.مصرف الکل. اگر در معرض خطر ابتلا به سردرد خوشه ای هستید، مصرف الکل ممکن است در شروع حمله‌ی سردرد شما نقش داشته باشد.سابقه‌ی خانوادگی. اگر اقوام درجه یک شما مانند مادر، پدر، خواهر یا برادر سردرد خوشه ای دارد، احتمال بروز این عارضه در شما افزایش می‌یابد.تشخیص سردرد خوشه ایسردرد خوشه ای، نوعی خاص از درد و الگوی حملات را دارد. تشخیص این نوع سردرد براساس توصیف شما از حمله ها مانند درد، محل و شدت سردرد و علائم مرتبط با آن که دارید، انجام می‌شود.اینکه هر چند وقت یک ‌بار رخ می دهد و چه مدت طول می‌کشد نیز در تشخیصاین نوع سردرد، از عواملی مهم هستند. پزشک یا متخصص مغز و اعصاب، با استفاده از روش‌هایی خاص نوع و علت سردرد شما را مشخص میکند.معاینه‌ی عصبیمعاینه‌ی عصبی می‌تواند به پزشک‌ شما کمک کند تا علائم فیزیکی سردرد خوشه ای را شناسایی کند. پزشک از روش‌هایی برای ارزیابی عملکرد مغز‌تان از جمله تست کردن حس ها، واکنش ها و اعصاب استفاده می‌کند.آزمایش‌های تصویربرداریاگر نتایج معاینه‌ی عصبی شما عادی نباشد یا سردردهای غیرطبیعی یا پیچیده داشته باشید ، معمولا پزشک‌ برای ردکردن احتمال سایر مشکلات و علل جدی سردرد همچون تومور یا آنوریسم مغزی، انجام آزمایشات دیگری را توصیه کند.متداول ترین تست‌های تصویربرداری از مغز عبارتند از:سی‌تی‌اسکن.در این روش از اشعه‌ی ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی دقیقی از مغز شما استفاده می‌شود.MRI ام آر آی. در این روش از میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای به وجود آوردن تصاویری دقیق از مغز و رگ‌های خونی شما استفاده می‌شود.

مواد غذایی مضر برای سلامت مغز را بشناسیم!

nafise — Mon, 03 Jun 2019 13:43:34 +0430

مواد غذایی مضر برای سلامت مغز کدامند؟سلامت مغز، حافظه، سلامت عاطفی و عملکرد شناختی می توانند تحت تاثیر مواد غذایی که مصرف می کنید قرار بگیرند. برای در امان ماندن از زوال مغزی ،آلزایمر و سکته مغزی باید حتما به نوع غذایی که مصرف می کنید توجه داشته باشید تا سلامت مغز شما تهدید نشود. در این مقاله شما را با برخی از مواد غذایی خاص که برای سلامت مغز مضر هستند، آشنا خواهیم کرد.آبمیوهاگر هنگام انتخاب نوشیدنی، به جای نوشابه، آب پرتقال را انتخاب کردید چندان هم از انتخاب خود خوشحال نباشید.شکر می تواند باعث کاهش انعطاف پذیری شناختی و ایجاد ضعف در حافظه ی بلند مدت و کوتاه مدت شود. آب میوه هم مانند نوشابه دارای مقدار زیادی شکر است و این مقدار از شکر می تواند سلامت مغز شما را به خطر می اندازد.بر اساس پژوهش منتشر شده در سال 2015 در مجله ی نوروساینس، موش هایی که رژیم غذایی پر از قند و چربی داشته اند، ابتلا به زوال عملکرد شناختی مغز در آن ها بسیار بیشتر بوده است. همچنین حافظه ی کوتاه مدت و بلند مدت آن ها آسیب دیده بود.انعطاف پذیری شناختی که شامل حل مسئله در مواجهه با اطلاعات و ورودی های جدید است نیز در این موش ها کاهش یافته بود.طی بررسی ها و پژوهش های انجام شده بر باکتری های روده ای این موش ها قبل و بعد از رژیم غذایی آن ها، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که قند و چربی باعث تغییر سیستم باکتری ها‌ی شما می شوند و علاوه بر غذا، تعامل بین غذا و تغییرات میکروبی هم بر سلامت مغز تاثیر گذار هستند و بر اثر ایجاد مشکلاتی برای مغز باید بهمتخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.برنج سفیدشاخص گلوکز، مقدار قندی است که در بدن در واحد زمان پس از مصرف کربوهیدارت ها آزاد می شود. غذاهایی که شاخص گلوکز بالایی دارند احتمال ابتلا به افسردگی را افزایش می دهند.بعضی از کربوهیدارت ها بر ذهن تاثیر منفی دارند و سلامت مغز را نیز تهدید می کنند. طبق پژوهش های انجام شده، زنان یائسه ای که میزان مصرف غذا هایی با شاخص گلوکز بالا مانند برنج سفید، کرن فلکس، نان و سیب زمینی در آن ها زیاد است، بیشتر به افسردگی مبتلا می شوند.همچنین، افرادی که فیبر، لاکتوز، سبزیجات و میوه های غیرآبدار بیشتری مصرف میکردند احتمال ابتلا به افسردگی در آن ها کمتر بوده است.غذاهایی با شاخص گلوکز بالا، بعد از مصرف باعث بالا رفتن ناگهانی قند خون شما می شوند که نتیجه ی آن تولید مقدار زیادی انسولین می باشد. طبق پژوهش ها، مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده، با خستگی، نوسانات خلقی و دیگر نشانه های افسردگی مرتبط است.غذاهای سرخ شدهمصرف غذاهای سرخ شده، احتمال ابتلا به بیماری هایی از جمله آلزایمر را افزایش می دهد.با نگاهی به مضرات غذاهای سرخ شده متوجه می شویم که این نوع از غذاها سلامت مغز را تهدید می کنند. این نوع غذاها، باعث افزایش کلسترول و چربی ها اشباع می شوند.چربی اشباع غذاهای سرخ شده، به سد خونی مغزی (نوعی مکانیسم جداسازی که به موا خاصی اجازه ی عبور به رگ های خونی درون مغز را نمی دهند) آسیب وارد می کنند. وقتی این سد آسیب ببیند، مواد مضر وارد رگ های خونی مغز می شوند و به مغز و سلامت مغز آسیب می زنند. همچنین این آسیب ها باعث اختلال در جذب مواد مغذی لازم برای مغز هم می شوند.غذاهای سرخ شده سطح کلسترول خون را نیز افزایش می دهند. همین افزایش کلسترول ارتباط با بروز آلزایمر و زوال عقلی دارد. پروتئین هایی که از عوامل اولیه ی بروز آلزایمر و زوال عقل هستند از جمله پروتئین های بتا-آمیلوئید، در مغز افرادی که سطح کلسترول بد LDL بالا و کلسترول خوب HDL پایینی دارند، بیشتر است.پنیرازجمله مواد غذایی که به سلامت مغز آسیب می زنند، غذاهایی با چربی اشباع بالا هستند. پنیر و پیتزا جزو بزرگترین منابع چربی اشباع شده در رژیم غذایی هستند.این نوع رژیم غذایی نه تنها در ارتباط با ضعف حافظه هستند، بلکه به هیپوتالاموس که تنظیم وزن بدن را بر عهده دارد نیز آسیب می زند. رژیم غذایی پرچرب باعث از بین رفتن قابلیت مغز شما در تنظیم اشتها و مقدار غذایی که می خورید، می شود در نتیجه احتمال ابتلای شما به چاقی و افزایش وزن را بالا می برد.رژیم غذایی پرچرب علاوه بر تاثیر روی سلامت مغز، همچنین باعث التهاب نواحی دیگری نیز می شود. بر اثر التهاب شریان های شما، احتمال ابتلا به سکته مغزی زیاد می شود. ممکن است بر اثر داشتن این نوع رژیم غذایی علاوه بر حمله ی قلبی به انسداد شریان های مغزی نیز دچار شوید.چربی های ترانسچربی های ترانس به عملکرد و سلامت مغز و حافظه آسیب وارد می کنند.با وجود اینکه FDA تصمیم به حذف کامل چربی های ترانس از رژیم غذایی دارد، همچنان در بسیاری از غذاها مقدار زیادی از چربی ترانس وجود دارد.از جمله غذاهایی که حاوی مقدار زیادی ازاین نوع چربی هستند عبارتند از :کره ی مارگارین جامدخامه ی شیرینی و کیکپیتزای یخ زدهخمیر منجمدخامه ی قهوهپاپ کورناین نوع از چربی ها در دمای اتاق جامد هستند. از جمله نتایجی که چربی های ترانس دارند ضعیف تر شدن عملکرد شناختی و کاهش حجم مغز است که بسیار سلامت مغز را تهدید می کند. افرادی که مقدار مصرف چربی ترانس در آن ها بیشتر است، در آزمون های حافظه ضعیف تر عمل می کنند.یک ذهن باهوش چه رژیم غذایی دارد؟طبق پژوهش های انجام شده، رژیمی جدید که MIND نام دارد، خطر ابتلا به آلزایمر و تهدیدات سلامت مغز را می تواند بین 35 تا 50 درصد بسته به رعایت کردن شما، کاهش دهد.14 غذای اولیه توسط این رژیم به دو دسته ی سالم و ناسالم تقسیم شده است :سالم :مغز هاتوت هاسبزیجات با برگ های سبزدیگر سبزیجاتلوبیاهاماهیدانه های کاملروغن زیتونماکیانناسالم :کره و مارگارین جامدگوشت قرمزشیرینیفست فودغذاهای سرخ شدهمحدود کردن چربی های اشباع و شکر برای سلامت مغز بسیار مفید است. حداقل هفته ای یک بار ماهی مصرف کنید.

همه چیز درباره ی دیستونی گردن (تورتیکولی یا کجی گردن)

nafise — Sun, 02 Jun 2019 10:06:48 +0430

بررسی اجمالی دیستونی گردندیستونی گردن ، کجی گردن یا تورتیکولی ، وضعیتی دردناک است که در آن عضلات گردن شما به طور غیر ارادی منقبض شوند که در نتیجه ی آن گردن و سر شما به یک طرف می چرخد.این بیماری همچنین باعث می شود سر شما به طور غیر ارادی به جلو یا عقب خم شود.دیستونی گردن بیشتر در افراد میانسال و اغلب در زنان اتفاق می افتد. علائم معمولا به تدریج شروع می شوند و سپس به نقطه ای می رسند که به طور قابل ملاحظه ای بدتر نمی شوند.درمان قطعی براین دیستونی گردن وجود ندارد. این اختلال گاهی بدون درمان برطرف می شود. تزریق بوتولینوم به عضلات آسیب دیده، اغلب نشانه ها و علائم دیستونی را کاهش می دهد و همچنین جراحی در بعضی موارد می تواند مناسب باشد. این بیماری ممکن است باعث سردرد نیز شود.علائم و نشانه های این اختلال چه هستند؟بر اثر انقباض عضلات در دیستونی گردن، سر شما در جهات مختلف ممکن است بچرخد از جمله :چرخش از سمت چانه به سمت شانهچرخش از سمت گوش به طرف شانهبالا رفتن سرپایین آمدن سرشایع ترین نوع چرخش در دیستونی زمانی است که چانه ی شما به سمت شانه کشیده می شود. بعضی افراد ترکیبی از چند نوع از این چرخش ها را تجربه می کنند. حرکت های ناگهانی سر هم در این اختلال ممکن است رخ دهد.افراد مبتلا به دیستونی گردن ممکن است در ناحیه ی گردن خود دردی حس کنند که به شانه ها هم برسد. اختلال نیز می تواند باعث سردرد شود. در برخی افراد مبتلا به این بیماری ، درد باعث می شود فرد خسته و ناتوان شود.علت ایجاد این بیماری چه می تواند باشد؟در اکثر بیماران، علت دیستونی گردن ناشناخته است. در برخی از افراد به خاطر وجود سابقه ی خانوادگی ابتلا به این بیماری، ممکن است علت ایجاد آن ژنتیک باشد.دیستونی گردن گاهی اوقات با آسیب های سر، گردن یا شانه مرتبط است.عوامل خطر دیستونی گردن را بشناسیمعوامل خطر این بیماری عبارتند از :سن. این اختلال ممکن است در هر سنی رخ دهد اما در افراد بالای 30 سال احتمال ابتلا به آن بیشتر است.جنسیت. دیستونی گردن در زنان نسبت به مردان شایع تر است.سابقه خانوادگی. اگر عضوی از خانواده ی شما مبتلا به این بیماری باشد، احتمال ابتلا شما به دیستونی بیشتر است.عوارض جانبی ناشی از دیستونی گردندر برخی موارد، انقباضات ناشی از این بیماری در دیگر نقاط مجاور هم پخش می شود. شایع ترین نواحی که انقباضات در آن ها رخ میدهد شامل صورت، فک، دست ها و تنه می باشد.همچنین دیستونی گردن در افراد مبتلا به این بیماری اسپور استخوانی ایجاد می کند که باعث کاهش فضای داخل کانال نخاعی می شود. نتیجه ی این عمل، سوزن سوزن شدن، بی حسی و ضعف در دست ها، بازوها یا پاها است.

تنگی کاروتید ؛ علل و علائم تنگی کاروتید

nafise — Sat, 01 Jun 2019 16:38:16 +0430

تنگی کاروتید به معنای بسته شدن و تنگ شدن شریان کاروتید در گردن است. تنگی کاروتید زمانی اتفاق می افتد که چربی (پلاک) در عروق خونی ای که خون را به مغز و سر شما وارد می کند، رسوب می کند. انسداد عروق خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش می دهد. زمانی که خون رسانی به مغز قطع شده یا به طور جدی کاهش یابد ، درمان اورژانسی باید انجام شود.سکته مغزی ، مغز را از اکسیژن محروم می سازد و در عرض چند دقیقه سلول های مغزی شروع به مردن می کنند. سکته مغزی شایع ترین علت مرگ و علت اصلی ناتوانی دائمی در مردم است.تنگی کاروتید به تدریج پیشرفت می کند. اولین نشانه ی این بیماری سکته یا حمله ی ایسکمی (TIA) است. حمله ی ایسکمی کاهش موقتی خونرسانی به بخشی از مغز می باشد.درمان تنگی کاروتید معمولا شامل ترکیبی از بهبود لایف استایل و سبک زندگی، مصرف دارو و گاهی اوقات جراحی می باشد.در اولین مراحل شروع بیماری تنگی کاروتید معمولا علائم و نشانه ای بروز پیدا نمی کند. این وضعیت ممکن است تا مدت ها مورد بی توجهی قرار بگیرد و زمانی برسد که بر اثر اختلال در خونرسانی به مغز ، فرد دچار سکته مغزی یا حمله ی ایسکمی شود.علائم سکته مغزی و حمله ی ایسکمی عبارتند از :ضعف یا بی حسی ناگهانی در صورت یا اندام های دیگر که معمولا در یک طرف بدن رخ می دهد.اختلال ناگهانی در صحبت کردن و درکاختلال ناگهانی بینایی یک یا هر دوچشمسرگیجه ناگهانی یا از دست دادن تعادلسردرد ناگهانی و شدید بدون علتچه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟در صورت وجود علائم سکته مغزی حتما به پزشک مراجعه کنید، حتی اگر برای مدت کوتاهی این علائم بروز پیدا کردند.علت تنگی کاروتید چیست؟بیماری تنگی کاروتید ناشی از ایجاد پلاک در شریان هایی است که خون را به مغز شما منتقل می کنند. پلاک ها شامل کلسترول ، کلسیم ، بافت فیبری و دیگر باقی ماخنده های سلولی هستند که در مکان آسیب دیدگی درون شریان قرار می گیرند. این فرآیند آترواسکلروز نامیده می شود.شریان های کاروتید که با پلاک ها مسدود مس شوند، سفت و باریک هستند. این شریان ها در رساندن اکسیژن و مواد مغذی به ساختار های حیاتی مغز که مسئولیت کارهای روزمره ی شما را بر عهده دارند، دچار مشکل می شوند.عوامل خطر برای تنگی کاروتیدعواملی که خطر ابتلا به بیماری تنگی کاروتید را افزایش می دهند شامل موارد زیر هستند :فشار خون بالا. فشار بیش از حد روی دیواره های شریانی می تواند آن هارا تضعیف و آسیب پذیرتر کند.مصرف تنباکو. نیکوتین می تواند پوشش داخلی درون شریان ها را تحریک کند. سیگار کشیدن باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می شود.دیابت. دیابت باعث کاهش توانایی شما برای پردازش چربی ها می شود و خطر ابتلا به فشار خون بالا و آترواسکلروز را افزایش می دهد.سطح بالای چربی خون. سطح بالای کلسترول لیپو پروتئین با چگالی کم و تری گلیسیرید (چربی خون) سبب انباشت پلاک می شود.سابقه خانوادگی. خطر ابتلا به بیماری تنگی کاروتید در صورت داشتن سابقه ی خانوادگی بیشتر میشود.سن. در سنین بالا شریان ها انعطاف پذیری خود را از دست می دهند و آسیب پذیر تر می شوند.چاقی. وزن بیش از حدباعث افزایش احتمال ابتلا به فشار خون، آترواسکلروز و دیابت می شود.آپنه خواب. وقفه تنفس در خواب ممکن است خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش دهد.ورزش نکردن. ورزش نکردن باعث ایجاد شرایطی می شود که به شریان ها صدمه وارد شود از جمله فشار خون بالا، دیابت و چاقی.عوارض جانبی تنگی کاروتیدبیماری تنگی کاروتید باعث 10 تا 20 درصد از سکته ها می شود.بیماری تنگی کاروتید می تواند به خاطر عوامل زیر باعث سکته مغزی شود :کاهش جریان خون. شریان کاروتید ممکن است به قدری تنگ شود که خون کافی برای رسیدن به بخش های مغز نتواند جریان پیدا کند.پلاک های شکسته. قسمتی از پلاک ممکن است شکسته شود و به درون شریان های کوچکتر جریان پیدا کند. این تکه های پلاک در یکی از شریان های کوچکتر گیر می کند و باعث ایجاد سدی می شود که جلوی ورود خون به مغز را می گیرد.انسداد لخته خونی. بعضی از پلاک ها حالت ترک خوردگی یا سطوح نامنظم در دیواره ی شریان ها ایجاد می کنند. بدن شما به این آسیب ها واکنش نشان می دهد و سلول های خونی را که به روند لخته شدن کمک می کنند به منطقه ی آسیب می فرستند. نتیجه می تواند یک لخته ی بزرگ باشد که جریان خون را به مغز قطع یا کم کند و موجب سکته مغزی شود.راه های جلوگیری از بیماری تنگی کاروتیدبرای جلوگیری یا کند کردن روند بیماری تنگی کاروتید این پیشنهاد ها را در نظر بگیرید.سیگار نکشید. در طی چند سال پس از ترک کردن سیگار، خطر ابتلا به سکته مغزی در فردی که قبلا سیگار می کشیده هیچ فرقی با کسی که تا به حال سیگار نکشیده ندارد.حفظ وزن مناسب. داشتن اضافه وزن خطر ابتلا به بیماری های دیگر از جمله فشار خون بالا، بیماری های قلبی عروقی، دیابت و آپنه خواب را افزایش می دهد که تمام این موارد به ابتلا به تنگی کاروتید کمک می کنند.محدودیت مصرف چربی و کلسترول.مصرف کردن انواع میوه ها و سبزیجات. میوه ها و سبزیجات حاوی مواد مغذی مانند پتاسیم، فولات و آنتی اکسیدان ها هستند که ممکن است در برابر حمله ی ایسکمی یا سکته از شما محافظت کند.محدود کردن مصرف نمک. نمک(سدیم) اضافی فشار خون را در افراد حساس به سدیم بالا می برد.ورزش کردن به طور مرتب. ورزش کردن فشار خون شما را پایین و متعادل نگه می دارد، سطح کلسترول چربی لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) را بالا نگه می دارد-کلسترول خوب- و در کل سلامت بدن را تضمین می کند. همچنین به کاهش وزن کمک و دیابت را کنترل می کند.محدود کردن مصرف الکل.کنترل کردن بیماری های مزمن. کنترل و مدیریت کردن بیماری هایی همچون دیابت و فشار خون بالا به شریان های شما کمک می کند.

میگرن چیست؛علل و علائم میگرن را بشناسید

nafise — Thu, 30 May 2019 14:39:13 +0430

میگرن چیست؛علل و علائم میگرنمیگرن می تواند دردی کوبنده یا ضربان دار را معمولا در یک طرف سر ایجاد کند. علائم همراه با آن اغلب شامل تهوع، استفراغ و حساسیت شدید به نور و صدا می باشد.حمله های میگرن معمولا بین چند ساعت تا چند روز به طول می انجامند و می توانند دردی ایجاد کند که فرد را ناتوان کند.علائم هشدار دهنده ی این سردرد با نام آورا AURA معمولا قبل یا هنگام درد بروز می کنند. این علائم شامل هاله های نورانی، نقطه های سیاه یا سوزش در یک طرف سر، دست یا پا است.درمان های دارویی به جلوگیری از ایجاد بعضی از میگرنها یا کاهش درد آن ها کمک می کند. اگر سردرد های شدید و میگرن دارید حتما با متخصص مغز و اعصاب صحبت کنید تا بهترین درمان سردرد را در اختیار شما قرار دهد. بهترین درمان ها برای این نوع سردرد ترکیبی از درمان های دارویی با اصلاح سبک زندگی می باشد.علائم میگرنمیگرن اغلب در دوران کودکی، دوران بلوغ یا اوایل جوانی شروع می شود. برای میگرن 4 مرحله را می توان در نظر گرفت که البته افراد مبتلا به آن الزاما تمام این مراحل را تجربه نمی کنند.پرودرم یا پیش نشانه که چند روز یا چند ساعت قبل از سردرد بروز می کند.آورا که بلافاصله قبل از بروز سردرد ظاهر می شود.مرحله ی درد یا مرحله ی سردرد.پست دروم یا پس اثر که عوارض پس از پایان حمله میگرن است.مرحله ی پرودرمیک تا دو روز قبل از میگرن شما احتمالا متوجه تغییراتی می شوید که خبر از آمدن آن را می دهند. پیش نشانه در حدود 60 درصد از کسانیکه مبتلا به این بیماری هستند دیده می شود.این تغییرات شامل موارد زیر هستند :یبوست یا اسهالتغییرات خلق و خوافسردگی یا زودرنجیخستگیسفتی عضلات به خصوص عضلات گردنحساسیت به بو و صداهوس های غذاییخمیازه مکررتشنگی و افزایش ادرارآورا Auraآورا معمولا قبل یا در حین میگرن اتفاق می افتد. اغلب افراد بدون تجربه ی آورا دچار این سردرد نمی شوند.آورا پدیده ی عصب شناختی گذرایی و به تدریج در طی چند دقیقه ظاهر می شوند و کمتر از 60 دقیقه به طول می انجامد. آورا اغلب شامل اختلالات بصری مانند : هاله هایی از نور یا دیدن اجسام به صورت زیگزاگ و موج دار است.گاهی اوقات آورا شامل تغییرات حسی، حرکتی یا اختلال در گفتار و ضعف عضلات نیز می شود.علائم آورا عبارتند از :اختلالات بصری مانند دیدن اشکال مختلف، نقاط روشن یا هاله های نوراز دست دادن بیناییاحساس سوزن سوزن شدن در دست یا پا هاضعف یا بی حسی در صورت یا یک سمت بدندشواری در صحبت کردنشنیدن صداهاییحرکات غیر قابل کنترلحمله ی میگرنمعمولا اگر میگرن درمان نشود بین 4 تا 72 ساعت طول می کشد. فرکانس حملات از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ممکن است. ممکن است فردی در ماه یکبار دچار میگرن شود و فردی دیگر در ماه چندین بار درد به سراغش آید.در هنگام میگرن شما با موارد زیر روبرو می شوید :درد در یک یا هر دو سمتدرد نبض دار یا کوبندهحساسیت به نور، صدا یا گاهی اوقات به بو و لمس شدنحالت تهوع و استفراقتاری بیناییسرگیجه و سبکی سرپست دروم یا پس اثرمرحله ی آخر بعد از حمله ی میگرن مشاهده می شود. بعضی از افراد بعد از حمله ی میگرنی احساس سرخوشی و راحتی دارند در حالیکه عده ای دیگر احساس افسردگی و بی قراری می کنند.به مدت 24 ساعت علائم زیر را تجربه می کنید :گیجیسرگیجهضعفحساسیت به نور و صداکی به پزشک مراجعه کنیم؟میگرن ها اغلب قابل تشخیص و درمان نیستند. اگر به طور مداوم دچار حملات میگرن می شوید و علائم آن را تجربه می کنید، لیستی از حملات و روش درمانی که انجام می دهید تهیه کنید و سپس به پزشک مراجعه کنید تا درباره ی میگرنتان صحبت کنید.اگر سابقه ی سردرد دارید و تغییر ناگهانی در الگوی سردردتان حس کردید، حتما به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. به محض مشاهده و تجربه ی هرکدام از علائم زیر فورا به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید :سردرد خیلی شدید و ناگهانیسردرد همراه با تب، گرفتگی گردن، گیجی، تشنج، دوبینی، ضعف، بی حسی یا اختلال در تکلمسردرد بعد از ضربه وارد شده به سر، به خصوص اگر با گذشت زمان بدتر شدسردرد مزمنی که پس از سرفه، اعمال فشار، کشش یا حرکت ناگهانی بدتر شوداگر بالای 50 سال سن دارید و سردرد جدیدی را تجربه کردید.علت سردرد میگرناگرچه علت میگرن هنوز کامل مشخص نیست، با این حال عوامل ژنتیک و محیطی در ایجاد این بیماری نقش دارند. میگرن ممکن است ناشی از تغییرات در مغز و تعامل آن با عصب تریمینال (مسیر درد) باشد.عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز-شامل سروتونین که به تنظیم درد در سیستم عصبی کمک می کند- نیز ممکن است تاثیر گذار باشد. محققان هنوز در حال مطالعه نقش سروتونین در این بیماری هستند.سطح سروتونین هنگام این نوع سردرد کاهش می یابد. کاهش سطح سروتونین باعث رهایش نوروپپتید ها از اعصاب ترژمینال به پوسته ی بیرونی مغر یعنی مننژیت می شود. نتیجه ی این اعمال منجر به سردرد میگرن می شود. باقی ترانسمیترها از جمله پپتید وابسته به ژن کلسی تونین، نقش مهمی در ایجاد درد دارد.عوامل موثر در میگرنتعدادی از عوامل وجود دارند که باعث ایجاد میگرن می شوند.تغییرات هورمونی در زنان. به نظر می رسد نوسانات استروژن باعث ایجادسردرد در بسیاری از زنان می شود. زنان با سابقه ی میگرن اغلب قبل یا حین دوره ی قاعدگی که سطح استروژن پایین است، سردردهایشان شروع می شود.عده ای دیگر حین بارداری یا یائسگی این سردرد هارا تجربه می کنند. داروهای هورمونی از جمله قرص های ضدبارداری ،ممکن است سردرد میگرن را بدتر کند، با این حال عده ای دیگر با مصرف این داروها میزان سردردشان کاهش می یابد.غذا ها. پنیر، غذاهای شور و غذاهای فرآوری شده از جمله عوامل ایجاد این سردرد هستند. گرسنگی و غذا نخوردن از جمله این موارد هستند.افزودنی های مواد غذایی. موادی مانند شیرین کننده ی آسپارتام که در بسیاری از غذاها یافت می شود، باعث ایجاد میگرن می شود.نوشیدنی. الکل، به خصوص شراب و آبجو از عوامل موثر در میگرن هستند.استرس. استرس در محل کار و خانه.محرک های احساسی. نور، صدای بلند، بوی قوی، دود سیگار …تغییرات در الگوی خواب. کم خوابیدن یا زیاد خوابیدن از جمله این موارد هستند.عوامل فیزیکی. ورزش های شدید جسمانی و فعالیت جنسی.تغییرات آب و هوا. تغییرات آب و هوا و فشار هوا در ایجاد سردرد شما تاثیر گذار هستند.داروها. داروهای ضد بارداری و داروهایی مثل نیتروگلیسیرین.عوامل نشدید کننده ی میگرنعوامل متعددی باعث می شوند که سردرد شما تشدید شود :سابقه خانوادگی. اگر عضوی از خانواده ی شما دچار این بیماری است، احتمال ابتلا به آن در شما نیز افزایش می یابد.سن. میگرن در تمامی سنین شروع می شود اما اغلب در دوران بلوغ ظاهر می شود. معمولا در 30 سالگی اوج می گیرد و در دهه های بعد به تدریج از شدت آن کاسته می شود.جنسیت. احتمال وقوع میگرن در زنان 3 برابر است. در دوران کودکی، میگرن بیشتر در پسران شایع تر است اما از زمان بلوغ به بعد دختران بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.تغییرات هورمونی. در زنان قبل یا حین دوران قاعدگی سردرد شروع می شود.عوارض جانبیگاهی اوقات تلاش برای کنترل دردهای میگرن باعث مشکلاتی می شود از جمله :دردهای شکمی. بعضی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن ، ممکن است درد شکمی، خونریزی، زخم و سایر عوارض را داشته باشند، به خصوص اگر در دوز های بالا و مدت طولانی مصرف شوند.مصرف بیش از حد دارو. مصرف بیش از حد داروهای ضد درد به مدت 10روز در ماه در 3 ماه متوالی،باعث به وجود آمدن عوارض جدی و سردردهای شدید می شوند.سندروم سروتونین. یک بیماری نادر می باشد که به طور بالقوه تهدید کننده ی زندگی است. این شرایط هنگامی پیش می آید که سطح سروتونین بدن افزایش می یابد.

انواع سردرد؛علائم سردرد های مختلف و راه های درمان آن ها چیست؟

nafise — Tue, 28 May 2019 14:15:12 +0430

انواع سردردانواع سردرد هایی که وجود دارند علائم و عللی متفاوتی نیز دارند. اکثر سردرد ها کوتاه و زودگذر هستند که اغلب موجب نگرانی نمی شوند.با این حال تشخیص نوع سردردی که فرد تجربه می کند کمک به یافتن بهترین راه جهت درمان سردرد و یا حتی در صورت نیاز مراجعه به پزشک، می کند.اکثر افراد در زندگی خود حداقل یک بار سردرد را تجربه کرده اند. اگرچه گاهی اوقات ممکن است سردردها بسیار دردناک باشند، اما اغلب بعد از مصرف مسکن ها طی 1 یا چند ساعت برطرف می شوند. با این حال حمله های متوالی یا بعضی از انواع سردردها ممکن است نشانی از مشکلی جدی تر باشند.در این مقاله به بررسی انواع سردرد، دلایل، درمان سردرد ، پیشگیری و همچنین زمان مراجعه به متخصص مغز و اعصاب خواهیم پرداخت.دانشمندان و محققان بیش از 150 نوع از انواع سردرد را شناسایی کرده اند که به دو گروه اصلی اولیه و ثانویه تقسیم می شوند.سردرد های اولیهسردرد اولیه بر اثر شرایط و مشکل دیگری به وجود نیامده اند. مثال برای این نوع سردرد شامل میگرن و سردرد تنشن است.میگرنمیگرن یکی از انواع سردرد است ک فرد مبتلا به آن درد شدیدی را در یک طرف سرش احساس می کند. فرد ممکن است حساسیت بالایی به نور، صدا و بو داشته باشد. تهوع و استفراغ نیز در بعضی موارد شایع است.حدود یک سوم افراد قبل از شروع میگرن آورا AURA را تجربه می کنند که معمولا بین 5 تا 60 دقیقه طول می کشد.برخی علائم میگرن شامل این موارد می شود :دیدن خطوط زیگزاگ، هاله یا نقطه نورانیاز دست دادن بخشی از بینایی برای مدتی کوتاهبی حسیسوزن سوزن شدنضعف عضلانیاختلال در تکلماگر سردردهای میگرنی به طور مناسبی درمان نشوند معمولا بین 4 تا 24 ساعت طول می کشند. 4 ساعت تحمل درد میگرن زمان زیادی است و بهتر است هرچه زودتر جهت درمان آن اقدام کنید.البته دقت کنید که این علائم همچنین می توانند نشانه ی بروز سکته مغزی و مننژیت نیز باشند. اگر برای اولین بار این علائم را داشتید حتما به پزشک مراجعه کنید.میگرن هم در کودکان و هم بزرگسالان اتفاق می افتد اما در خانم ها احتمال بروز آن 3 برابر بیشتر از مردان است. فرکانس حمله ی میگرن می تواند از چندین بار در هفته تا یکبار در سال باشد.علل میگرن به طور کامل مشخص نیست با این حال میگرن اغلب ارثی است. این بیماری در افرادی که دارای شرایط خاصی از قبیل افسردگی و صرع هستند، رایج است.عوامل موثر در میگرن عبارتند از :استرس و اضطراباختلال خوابتغییرات هورمونیگرسنه ماندنکمبود آببرخی از غذاها و داروهانور و صدای بلندداروهایی مانند ایبوپروفن و آسپرین می توانند سردرد را متوقف کنند یا شدت و طول مدت آن را کاهش دهند.پزشکان می توانند داروهای ضد تهوع و استفراغ مانند متوکلوپرامید یا اندانسترون را جهت کاهش حالت تهوع تجویز کنند.حملات میگرن ممکن است توسط موارد زیر کاهش یابد :قرار دادن کمپرس یخ یا یک پارچه ی سرد بر روی پیشانینوشیدن آببرای بعضی از میگرن های مقاوم به درمان نیز نوعی دارو به نام تریپتان مانند سوماتریپتان یا ریزاتریپتان نیز تجویز می شود. برای بهترین اثر باید به محض شروع علائم میگرن این دارو ها مصرف شود.افراد مبتلا به میگرن مزمن جهت درمان پیشگیرانه باید به پزشک مراجعه کنند. پزشک در صورتی که علائم زیر را مشاهده کند می تواند احتمال وجود میگرن در فرد را تشخیص دهد :تجربه ی سردرد بیش از 15 روز در ماهبیش از یک دوره ی 3 ماههداشتن حداقل 8 نشانه از علائم میگرنداروهای جهت پیشگیری از میگرن عبارتند از :توپیراماتپروپرانولولآمی تریپتیلینسایر گزینه ها برای پیشگیری شامل مکمل های غذایی، مدیتیشن، طب سوزنی و درمان نورو مدولاسیون می باشد.سردرد های تنشنسردرد های تنشن بسیار رایج هستند و اغلب افراد هر از گاهی آن را تجربه می کنند. این نوع سردرد به عنوان یک درد مداوم در دو طرف سر احساس می شود. سایر علائم عبارتند از :حساسیت و درد در نواحی صورت، سر، گردن و شانهاحساس فشار در پشت چشم هاحساسیت به نور و صدااین نوع از انواع سردرد 30 دقیقه تا چند ساعت ممکن است طول بکشد. شدت درد می تواند متفاوت باشد ولی اغلب مانع فعالیت های روزانه نمی شود.علت سردرد تنشن نامشخص است اما استرس، اضطراب و افسردگی از عوامل اصلی آن هستند. سایر عوامل احتمالی عبارتند از :کمبود آبصدای بلندورزش نکردنکمبود خوابگرسنگیخستگی چشمداروهای مسکن مانند ایبوپروفن، استامینوفن و آسپرین معمولا در جلوگیری یا کاهش درد بسیار موثر هستند. افرادی که بیش از 15 روز در ماه دچار سردرد می شوند حتما باید به پزشک مراجعه کنند.تغییر سبک زندگی در برخی از درمان ها ممکن است به جلوگیری از سردرد تنشن کمک کند. از جمله موارد اصلاحی در زندگی عبارتند از :خواب کافیورزش منظم و انجام حرکات کششیبهبود و اصلاح وضعیت ایستادن و نشستنمعاینه ی چشممدیریت استرس، اضطراب و افسردگیطب سوزنیسردردهای خوشه ایسردرد های خوشه ای یکی از انواع سردرد هستند که معمولا ناگهانی و بدون علائم قبلی به سراغ فرد می آید و بین 15 دقیقه تا 3 ساعت طول می کشد. گاهی اوقات اقراد تا 8 روز نیز این سردرد را تحمل می کنند.علت سردرد خوشه ای نامشخص است، اما اغلب در افراد سیگاری احتمال حمله بیشتر است. در طول دوران حمله ی سردرد خوشه ای باید از مصرف الکل اجتناب کنید.موارد درمانی جهت درمان، کاهش شدت و فراوانی حملات عبارتند از :توپیراماتسوماتریپتاناستروئید هاوراپامیلملاتونیناکسیژن درمانیلیتیومدر برخی افراد مقاوم به درمان، پزشک ممکن است عمل جراحی را پیشنهاد دهد.سردرد فعالیتی Exertionalسردرد فعالیتی بوسیله تمرینات شدید جسمانی به وجود می آید. از جمله فعالیت هایی که باعث بروز این سردرد می شوند شامل موارد زیر است :دویدنپریدنوزنه برداریمقاربت جنسیسرفه یا عطسه های پشت سر هماین نوع از انواع سردرد معمولا مدت زیادی طول نمی کشد اما گاهی ممکن است تا 2 روز ادامه داشته باشد. این درد به صورت خفیف در سراسر سر احساس می شود و در کسانیکه سابقه خانوادگی میگرن دارند شایع تر است.بیشتر حملات با مسکن ها درمان می شوند. مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا بتابلوکر کننده ها قبل از فشارهای جسمانی ممکن است به جلوگیری از سردرد کمک کند.سردردهای مربوط به خواب hypnicاین نوع از انواع سردرد حالت نادری است که معمولا برای اولین بار در دهه ی 50 سالگی فرد آغاز می شود اما گاهی هم زودتر شروع می شود. این سردر همچنین به دلیل اینکه افراد را در طول شب ز خواب بیدار می کند به ساعت زنگدار نیز شناخته می شود.سردرد هیپنیک شامل درد خفیف تا متوسط می شود که معمولا در هر دو طرف سر احساس می شود. این درد می تواند تا 3ساعت طول بکشد و با علائمی همچون تهوع و حساسیت به نور و صدا نیز همراه است.حملات این نوع سردرد می تواند چندین بار در هفته رخ دهد. یکی از بهترین راه های جلوگیری از این سردرد مصرف کافئین می باشد. قبل از خواب، قرص های حاوی کافئین یا یک فنجان قهوه مصرف کنید. داروهایی مانند ایندومتاسین ، ملاتونین و لیتیوم نیز انتخاب خوبی هستند.سردرهای ثانویهسردردهای ثانویه به خاطر عوامل دیگری بروز پیدا می کنند و نشانه ی بیماری یا شرایط خاصی هستند مانند آسیب به سر یا قطع ناگهانی مصرف کافئین.سردرد به علت استفاده بیش از اندازه ی داروهااین نوع سردرد ممکن است در افرادی که سردردهای مکرر میگرنی، خوشه ای یا تنشی دارند بر اثر استفاده بیش از حد داروهای ضد درد ایجاد شود. مصرف بیش از حد داروهای مسکن در اثر سردرد باعث می شود فرد در چرخه ای معیوب قرار بگیرد و بعد از از بین رفتن اثر دارو و برگشت درد بازهم مسکن مصرف کند و همچنان این چرخه ادامه پیدا کند.این سردردها ممکن است در ابتدا به داروهای مسکن واکنش نشان دهند اما دوباره درد باز خواهد گشت.مصرف مسکن ها بیش از 15 روز در ماه به ایجاد اینگونه سردرد ها منجر می شود. از جمله داروهایی که باعث این نوع سردرد می شوند عبارتند از :افیون هااستامینوفنتریپتان ها مانند سوماتریپتانداروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین و ایبوپروفنتنها درمان برای این سردرد جلوگیری از مصرف دارو بعد از شروع درد است که البته این کار باید تحت نظر پزشک انجام شود.سردردهای سینوسیسردردهای سینوسی ناشی از سینوزیت و تورم سینوس ها است که معمولا نتیجه ی عفونت یا آلرژی است.علائم این نوع از انواع سردرد شامل درد خفیفی در اطراف چشم ها، گونه ها و پیشانی است. درد ممکن است بر اثر حرکت و انقباض بدتر شود و گاهی اوقات به دندان ها و فک گسترش یابد. سایر علائم ممکن است شامل مسدود شدن بینی، تب، حالت تهوع و حساسیت به نور و صدا باشد.سردرد سینوسی از انواع سردرد بسیار نادری است و در صورتی که علائم مسدود شدن بینی وجود نداشته باشد احتمالا سردرد میگرنی است.سردردهای ناشی از مصرف کافئینمصرف سنگین کافئین – بیش از 400 میلی گرم یا حدود 4 فنجان قهوه در روز – گاهی اوقات منجر به سردرد می شود.علائم این درد شامل موارد زیر است :خستگیعدم تمرکزتحریک پذیریحالت تهوععلائم معمولا در عرض یک ساعت پس از مصرف کافئین کاهش می یابد.اثرات کافئین در افراد متفاوت است اما کاهش مصرف آن می تواند خطر ابتلا به سردرد را کاهش دهد. محدود کردن مصرف کافئین گاهی اوقات برای افراد مبتلا به میگرن مزمن نیز توصیه می شود.سردردهای ناشی از ضربه به سرضربه های خفیف و آرامی که ممکن است به سر و گردن وارد شوند معمولا جایی برای نگرانی ندارند.اما گاهی اوقات بلافاصله پس از ضربه وارد شدن به سر، ممکن است سردردی ایجاد شود. این نوع از سردردها شبیه به سردردهای میگرنی یا تنشن هستند و اغلب با مسکن ها درمان می شوند.اگر فردی سردردش طولانی و بدتر شد حتما باید به پزشک مراجعه کند. حتما بعد از وارد شدن ضربه ی جدی به سر خودتان یا کسی که در اطرافتان هست با آمبولانس تماس بگیرید. اگر فردی این علائم را داشت سریعا او را به بیمارستان برسانید :بی هوشیتشنجاستفراغاز دست دادن حافظهگیجیمشکلات بینایی یا شنواییسردردهای قاعدگیسردرد اغلب با تغییرات در سطوح هورمون ها مرتبط است. در زنان، به علت تغییرات طبیعی در سطوح استروژن، سردرد میگرن شایع است.این میگرن های قاعدگی یکی از انواع سردرد هستند که در روزهای قبل یا در طول دوره یا گاهی طی تخمک گذاری ایجاد می شود. علائم آن شبیه به میگرن بدون aura است اما طولانی تر.سردردهای مرتبط با هورمون همچنین می توانند ناشی از موارد زیر باشند :مصرف قرص های ضد باردارییائسگیبارداریدرمان سردرد قاعدگی مشابه درمان برای میگرن بدون آورا است.اقدامات پیشگیرانه این نوع سردرد عبارتند از :درمان هورمونیمصرف تریپتان یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در دوران قاعدگیجایگزین کردن روش های دیگر ضدبارداری به جز مصرف قرصهورمون های جایگزین برای زنان در معرض یائسگیچه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟اکثر سردردها به ندرت نشانی از مساله ای جدی تر هستند و اغلب افراد بعد از مصرف مسکن ها دردشان بهبود می یابد.با این حال در صورتی که سردرد های شدید، مداوم و مکرر را تجربه کردید حتما به پزشک مراجعه کنید. از جمله علائمی که باید بعد از مشاهده ی آن ها به پزشک مراجعه کرد عبارتند از :سردرد های ناگهانی و بسیار دردناکسردردهای مداوم در کودکانسردرد پس از ضربه ی شدید وارد شده به سرگیجی، اختلال در بینایی، تعادل و تکلم همراه با سردردسردرد همراه با بی حسی و ضعفهمراه با تشنج و تبهمراه با استفراغ مکرر