https://virgool.io/feed/@nps من یک برنامه نویس هستم که علاقه خاصی به کد زدن دارم. ولی علاقه اصلی و ذاتی خودم را نوشتن میدانم و از کودکی به نامه نوشتن، خاطره نویسی و البته نوشتن انشا علاقه داشتم. fa 2026-06-16 15:51:28 https://files.virgool.io/upload/users/10676/avatar/DBlDTx.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@nps https://virgool.io/@nps/httpsvirgoolionpsdouthinkabouttakingptetest-i4nlvrziuj6e اگر قصد مهاجرت داری و به گرفتن مدرک زبان انگلیسی برای ویزا فکر میکنی، این متن میتواند به شما کمک کند تا به این نتیجه برسید : آیا آزمون PTE برای شما گزینه مناسبی هست یا باید سراغ گزینه های دیگر بروید.اولین پارامتر برای انتخاب آزمون ویزا است، ویزایی که میخواهید برایش اقدام کنید چه نوع مدرک زبان هایی را قبول میکند؟ در حال حاضر سه مدرک مهم و معتبر زبان انگلیسی در دنیا وجود دارد :TOFEL ( تافل)IELTS ( آیلتس)PTE ( پی تی ایی)اگر شما بین تمامی سه گزینه بالا حق انتخاب دارید پس باید پارامترهای بعدی را در نظر بگیرید. سطح فعلی زبانتان چیست و چه مقدار فرصت برای آزمون داری؟ در صورتی که فرصت زیادی ندارید و سطح زبان شما متوسط یا زیر متوسط باشد بهترین گزینه PTE می باشد.PTE برای افرادی که سطح زبان متوسط یا زیر متوسط دارند و میخواهند سریعتر مدرک زبانشان را دریافت کنند بهترین گزینه می باشدتوجه! به دلیل اینکه محتوای این متن تماما در مورد آزمون آکادمیک می باشد، کلمه آکادمیک در اکثر جملات فاکتور گرفته شده است.چرا آزمون PTE را انتخاب می کنیم؟آزمون PTE یک سری تکنیک دارد که شما با فراگیری تکنیک ها میتوانید امتیازی به مراتب بالاتر در مقایسه با دو آزمون دیگر کسب کنید.در این آزمون با یک سری سوالات خاص و تکراری روبرو هستید در نتیجه شما تنها با تمرین زیاد و مرور مطالب، قادر به گرفتن نمره خوبی در این امتحان خواهید بود.گرفتن نمره خوب در مهارت های پر چالش Writing ( نوشتن) و Speaking ( صحبت کردن) در این آزمون به نسبت دو آزمون دیگر بسیار ساده‌تر می باشد.اگر شما از روبرو شدن با ممتحن اضطراب میگیرید و ترجیح میدهید با کامپیوتر حرف بزنید تا یک انسان واقعی ، در نتیجه این آزمون برای شماست.تصحیح کننده امتحان یک ماشین پیشرفته مجهز به هوش مصنوعی است، در نتیجه رای و نظر یک شخص امتحان گیرنده در نمره دخالتی ندارد و میتوان گفت رعایت عدالت در نمره دهی آن بیشتر است.پاسخدهی آزمون سریع است چرا که نتیجه آزمون بین چند ساعت تا 5 روز بعد از آزمون اعلام میشود. البته طبق آمار و براساس اعلام سایت، اغلب ظرف 48 ساعت بعد از آزمون نتیجه را دریافت خواهید کرد.و اما دلایلی که بهتر است سراغ PTE نروید:اگر از به کاربردن تکنیک ها و قالب ها بیزارید و دوست دارید بدون صرف وقت برای یادگیری تکنیک، تمام وقتِ خود را تنها بر روی تقویت مهارتهای زبان انگلیسی گذاشته و آنها را محک بزنید.در صورتی که دانش زبانی شما از حد متوسط بالاتر است و در مهارت های Writing and Speaking (نوشتن و صحبت کردن) چالش خاصی ندارید و با سایر آزمون ها نیز آشنایی بیشتری دارید.چنانچه فعلا امکان سفر کردن به کشورهای دیگر جهت شرکت در آزمون را ندارید. PTE یک امتحان کاملا کامپیوتری است پس اگر با امتحان دادن به شیوه کامپیوتری مشکل دارید و برگه امتحانی را ترجیح میدهید این امتحان گزینه خوبی برای شما نمی‌باشد.نمره دهی آزموننمره کلی این آزمون بین 10-90 است و هر بخش نیز نمره جداگانه بین 10-90 دارد. برخی موسسات و ویزاها فقط به نمره کلی اهمیت میدهند در حالی که برخی دیگر هم نمره نهایی و هم نمره هر مهارت را به صورت جداگانه ارزیابی می‌کنند. تعداد سوالات این آزمون متغیر بین 65 تا 75 سوال می باشد و مدت زمان آزمون 2 ساعت و 15 دقیقه می باشد. توصیه می شود همیشه سایت پیرسون را چک کنید چون آخرین تغییرات همیشه از طریق سایت اعلام میگردد.در ادامه برای شناخت بهتر این امتحان، با ساختار و سوالات آن آشنا خواهید شد.ساختار آزموندر این امتحان، چهار مهارت ارتباطی اصلی: صحبت کردن، نوشتن، خواندن و گوش کردن شما ارزیابی میگردد. هر بخش شامل سوالات متنوع می باشد. هر سوال به شیوه ممتازی نمره دهی میشود و نکته جالب در بخش امتیاز‌دهی این هست که گاهی یک سوال شامل امتیاز برای چند بخش می‌باشد و این به سبک سوال بستگی دارد، مثلا یک سوال در بخش Speaking میتواند مهارت گوش کردن را نیز بیازماید. جدول زیر برگرفته از سایت رسمی پیرسون در تاریخ آگوست 2025 می‌باشد و لیست انواع سوالات و امتیازات آنها را به تفکیک نشان می دهد.ساختار سوالات و نوع امتیاز مربوط به هر بخشزمان آزمونقبلا گفتیم که زمان آزمون در حال حاضر 2 ساعت و 15 دقیقه می باشد، این زمان به سه بخش تقسیم شده است و پس از پایان هر بخش تایمر صفر شده و شما به بخش بعدی هدایت میشوید : بخش های Speaking و Writing دو بخش متصل هستند به این معنا که، وقتی سوالات Speaking تمام میشود شما مستقیما وارد سوالات Writing شده و هیچ هشداری داده نخواهد شد.بخش Reading بعد از بخش Writing قرار دارد. شما پس از پایان بخش Writing پیغامی دریافت خواهید کرد که به بخش Reading وارد خواهید شد و سپس دکمه Next را باید بزنید. در اینجا یک تایمر شمارش معکوس به همراه تعداد سوالات در بالای صفحه خواهید داشت که تنها به همین بخش اختصاص دارد. شما باید در طول آزمون مراقب زمانتان نیز باشید تا بتوانید به تمام سوالات پاسخ دهید. در صورت تمام شدن تایمر، دیگر مجاز به پاسخ‌دهی به باقی سوالات نخواهید بود و مستقیما به بخش بعدی هدایت میشوید.و بخش Listening که آخرین بخش آزمون می باشد شامل دو قسمت است: بخش اول یا همان سوال اول که تایمر جداگانه دارد و پس از پاسخ دهی تایمر جدیدی فعال خواهد شد که فرصت شما تا پایان آزمون را نمایش خواهد داد. در اینجا نیز با توجه به تعداد سوالات باید زمانتان را تقسیم کرده تا وقت داشته باشید که به تمامی سوالات پاسخ دهید. مدت زمان مورد نیاز برای آمادگی آزمون چقدر است؟شاید این مهمترین سوالی باشد که یک آزمون دهنده با آن روبرو می شود؛ باید گفت جواب قطعی برای آن وجود ندارد، چرا که فاکتورهای متعددی تعیین کننده می‌باشند:دانش گرامریتانمیزان مهارت شما در گوش دادن و صحبت کردننمره هدف شمامیزان زمانی که روزانه برای یادگیری میتوانید اختصاص دهیدپشتکار و اراده‌اتاناما میتوان گفت شما برای شرکت در این آزمون باید یک حداقل دانش زبان در حد B1 داشته باشید و این پیش نیاز شرکت در آزمون طبق مستندات پیرسون می باشد. ( B1 دومین سطح زبان طبق استاندارد CERF می باشد که اکثر موسسات بر اساس آن دانشجو را تعیین سطح میکنند و شخصی با این سطح زبان پیش بینی میشود نمره ای بین 36 تا 58 را در آزمون PTE Academic دریافت کند.) یک مثال برای اینکه بتوانید یک دید کلی نسبت به زمان مورد نیاز برای مطالعه داشته باشید:فرض کنید شما سطح زبانیتان B2 میباشد و نمره هدف شما 65 یا بالاتر است و روزانه یک ساعت زمان برای مطالعه دارید، حدودا، 3 ماه طول میکشد تا مهارت ها و سوالات آزمون را یاد بگیرید؛ پس از اتمام یادگیری باید شروع به تمرین از سایت های معتبر کنید. در صورتی که بتوانید برای تمرین روزانه 5 ساعت زمان بگذارید، شما پس از دو ماه تمرین احتمالا آماده آزمون خواهید بود. حال میتوانید با این نمونه یک ارزیابی از مدت زمان بدست آورید ولی فراموش نکنید که میزان سرعت یادگیری اشخاص با هم متفاوت است و این تخمین به صورت میانگین و بر اساس تجربه و مشاهده ارائه شده است.منابع مطالعه برای آزمونبرای مطالعه آزمون شما به یک منبع معتبر نیاز دارید که البته سایت پیرسون منابع آزمون را معرفی کرده است و شما میتوانید با پرداخت هزینه آنها را تهیه کنید. منتها، این منابع ممکن است به علت دلاری بودن برای شما مقرون به صرفه نباشد، لذا میتوانید منابعی که اساتید متعدد در ایران تولید کرده اند و اغلب در قالب پکیج می باشند را استفاده کنید و از این طریق نه تنها به ریال پرداخت میکنید و قیمت ها منصفانه تر است بلکه معلم به زبان فارسی به شما آموزش داده است و در نتیجه درک مطلب برایتان بسیار ساده تر خواهد بود. البته در صورت داشتن بودجه مناسب، گرفتن یک معلم خصوصی که از سابقه و تجربه اش اطمینان دارید هم گزینه مناسبی خواهد بود.منبع دیگری که اکثر دانشجویان از آن برای تمرین استفاده میکنند سایت APEUni میباشد. این سایت بزرگترین سایت مرجع برای آزمون PTE می باشد و شما میتوانید در آن به صورت رایگان عضو شده و سوالات را تمرین کنید. ضمن اینکه یک سری قابلیت های بسیار کاربردی همچون امکان مارک کردن سوالات، افزودن کلمات به دفترچه لغت و کامنت گذاری را دارا می باشد. در این سایت شما با پرداخت هزینه نیز میتوانید یک اکانت VIP داشته باشید که توسط آن به امکانات پیشرفته تری از جمله آزمون های ماک متعدد و نمره دهی دسترسی خواهید داشت.اهمیت آزمون ماک پیرسون "تا زمانی که در آزمون ماک پیرسون نمره هدفتان را نگرفته اید سراغ امتحان اصلی نروید." برای اینکه به این حرف ایمان بیاورید از افرادی که قبلا آزمون ماک داده اند جویا شوید که چقدر نمرات آزمونشان به ماک پیرسون نزدیک بوده یا ختی از آن بالاتر هم بوده است. شک نکنید بهترین راه برای اینکه خود را ارزیابی کنید همین ماک است و دقیق ترین نمره دهی را همان موسسه ای دارد که آزمون را برگزار میکند. پس ملاک نهاییتان باید ماک پیرسون باشد.چگونه آزمون ماک پیرسون بدهیم؟بسیاری از موسسات در ایران ووچر آزمون های ماک را ارائه می کنند که شما می توانید آن ها را خریداری کرده و به صورت حضوری در موسسات یا در منزل امتحان دهید. خوشبختانه موسساتی در تهران هستند که سنترهای آزمون را شبیه سازی کرده اند و کمک میکند شما ضمن امتحان ماک، تجربه یک امتحان واقعی را داشته باشید و از استرس روز آزمون به شدت کاسته می‌شود.شرکت در آزموندر انتها، زمانی که در ازمون ماک نمره هدف را گرفتید و مطمئن شدید اعتماد به نفس لازم برای شرکت در امتحان را دارید میتوانید با خیال راحت بر سر جلسه بروید. اما چگونه برای آزمون صبت نام کنید؟ لازم است همان ابتدای مسیر یک اکانت در سایت پیرسون بسازید سپس به 2 روش میتوانید آزمون را خریداری کنید: خرید از خود سایت یا خرید ووچر. اغلب ایرانیان به دلیل عدم دسترسی به ویزا کارت، نمیتوانند از روش اول استفاده کنند و در نتیجه باید از روش خرید ووچر آزمون را خریداری کنند. پس از خرید ووچر کافی است آن را در سایت آزمون ثبت نموده و سپس اقدام به تعیین تاریخ آزمون نمایید. لازم است خاطر نشان کنم شما میتوانید تا 6 بار تاریخ آزمون را تا 14 روز قبل از امتحان بدون هیچ هزینه ای تغییر دهید، اما اگر کمتر از 14 روز به زمان امتحان دارید مجاز به تغییر زمان نمی باشید و تنها می توانید آن را کنسل کنید که در اینصورت تقریبا هیچ مبلغی به شما برگشت داده نخواهد شد. در صورت تمایل به دانستن مراحل ثبت ووچر و تعیید زمان و مکان آزمون، میتوانید به پست مربوطه که در آن مراحل را به صورت تصویری توضیح داده ام مراجعه کنید. خانم برنامه نویس خانم برنامه نویس Wed, 13 Aug 2025 11:48:34 +0330 https://virgool.io/@nps/%D8%A2%D8%B2%D9%85%D9%88%D9%86-pte-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-s0z1uashog9j وبسایت پیرسونکلمه PTE مخفف عبارت Pearson Test of English به معنی آزمون انگلیسی پیرسون، یک آزمون زبان استاندارد و بین المللی کامپیوتری برای افرادی که زبان اول آنها انگلیسی نمیباشد.هدف از آزمون بررسی مهارت های زبان انگلیسی و ارائه مدرک معتبر برای شرکت در مجامع علمی همچون دانشگاه ها و موسسات و همچنین گرفتن ویزای کاری یا تحصیلی برای برخی کشورها از جمله کانادا و استرالیا می باشد.محل دفتر پیرسون در لندنشرکت پیرسون، یک شرکت چند ملیتی واقع در انگلستان است که یکی از زمینه های کاری آن، انتشار کتاب های زبان انگلیسی و برگزاری آزمون های زبان می باشد.آزمون PTE شامل سه نوع : جنرال، آکادمیک و یانگ می باشد. آزمون جنرال دو مهارت نوشتن و صبحت کردن را می آزماید و نتیجه آزمون دارای 6 سطح می باشد، آزمون آکادمیک اما برای سنجیدن چهار مهارت اصلی صحبت کردن، نوشتن، خواندن و گوش کردن می باشد و مدل یانگ برای بررسی این چهار مهارت در کودکان 7 تا 12 سال می باشد که نتیجه آن نیز دارای 4 سطح می باشد.هزینه این آزمون بسته به کشوری که در آن آزمون میدهید و نوع جنرال یا آکادمیک بودن آن میتواند متفاوت می باشد؛ با این حال در زمان انتشار این پست هزینه آن نزدیک به 216 دلار آمریکا می باشد. با توجه به قیمت بالای دلار و در نظر گرفتن این نکته مهم که آزمون در حال حاضر در ایران برگزار نمیشود و برای امتحان دادن باید به کشور دیگری سفر کرد، آزمونی گران برای ما ایرانی ها محسوب میشود. البته باید این نکته را نیز ذکر کرد که شما میتوانید از داخل خانه هم این امتحان را بدهید اما توصیه نمیشود چرا که لازمه آن دسترسی به اینترنت پرسرعت و پایداری است که در طول آزمون قطع نشود؛ در غیر این صورت، هر گونه قطعی اینترنت منجر به اختلال در آزمون شما و در پی آن از دست رفتن زمانتان میگردد و طبق قوانین آزمون، مسئولیت نتیجه آن کاملا بر عهده خودتان است.در انتها، اگر قصد شرکت در امتحان PTE Academic (پی تی ایی آکادمیک) را دارید، در نوشته بعدی برای شما از ساختار سوالات این آزمون، چالش های آن، روش های مطالعه، آزمون های ماک و نحوه ثبت نام توضیح خواهم داد.خوشحال میشوم اگر سوال یا نظری دارید در زیر این پست آن را بنویسید، حتما پاسخ خواهم داد. خانم برنامه نویس خانم برنامه نویس Mon, 11 Aug 2025 09:38:32 +0330 https://virgool.io/Shabnameh/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87-%DB%8C%DA%A9%D8%AA%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA-dzfezkuhvnqe مدت هاست که نگاهم به زندگی فراتر از درد و رنج خفته در آن شده است، برای من زندگی به مثابه گلی‌ست که دیر یا زود پژمرده میشود و میمیرد اما گلستان همچنان باقیست. گل تمام هدف و معنای وجودی اش بخشیدن عطر و زیبایی به اطراف هست . ای کاش همه ما اینگونه به زندگی نگاه میکردیم چرا که این نگاه بسیار زیبا و معنوی به آدمی می‌گوید که نه فقط برای نفس کشیدن و زنده بودن بلکه برای رشد و مفید بودن زندگی کند و خود را جزئی از یک کل بداند، اینجاست که هنرنمایی در صحنه یکتا آغاز میگردد. حیف! آنقدر ما را با مشقات زندگی و نیازهای اولیه امان تنها گذاشته اند که برای بسیاری از ما شاید فرصتی برای هنرنمایی باقی نمی ماند و چه والا و شریف‌اند آنان که بی مزد و منت کمک به کاستن رنج های دیگری میکنند شاید آنها هم ستاره خود را در این آسمان بی کران یافتند و با آن دست به بافتن رویاهای جدیدی زدند.قبلا در مورد رفتن یا ماندن نوشتم، نوشتم که نمیدانم چه راهی برای من ساخته شده است و کدام راه روحم را جلا میدهد نوشتم که غمگینم وقتی سیل مهاجران را میبینم که خانه و کاشانه خود را ترک میکنند. اما یک نکته در این بین مغفول مانده است و آن اینکه گاهی برای رشد باید تجربه کرد و برای تجربه باید هجرت کرد، باید از دست داد و دوباره ساخت . شاید گاهی برای رسیدن به یک جواب باید فقط طی الارض کرد، باید رفت و دید که رفتن و تجربه کردن بسی برتر از ماندن و تلف شدن می‌باشد. آری خواستم بگویم تصمیم گرفتم حرکت کنم با این دید که دنبال سیل جمعیت نروم بلکه دنبال ارزش هایم بدوم و هرزمان با بی ارزشی و بی‌ثمرگی روبرو شدم دوباره بنشینم و مسیر جدید را ترسیم کنم. زندگی همیشه آزمون و خطا بوده است و ما هم یکبار به این دنیا می آیم. ای کاش قدر این یکبار را بدانیم و این شانس را برای خود به وجود آوریم که بذرهایی که میکاریم بعد از رفتنمان جوانه بزنند و کام آیندگان و بازماندگان را تازه کنند.در زمینی که ضمیر من و توستاز نخستین دیدار؛ هر سخن هر رفتاردانه‌هایی ست که می‌افشانیم؛ برگ و باری ست که می‌رویانیمآب و خورشید و نسیمش مهر استگر بدان گونه که بایست به بار آیدزندگی را به دل‌انگیزترین چهره بیارایدآنچنان با تو درآمیزد این روح لطیفکه تمنای وجودت همه او باشد و بسبی‌نیازت سازد از همه چیز و همه کسزندگی گرمی دل‌های به هم پیوسته‌استتا در آن دوست نباشد همه درها بسته‌استدانه‌ها را باید از نو کاشتآب و خورشید و نسیمش را از مایهٔ جان خرج می‌باید کردرنج می‌باید برد… دوست می‌باید داشتزندگی صحنه یکتای هنرمندی ماستهر کسی نغمهٔ خود خواند و از صحنه رودصحنه پیوسته بجاستخرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد«به یاد شاعر امید ژاله اصفهانی» خانم برنامه نویس خانم برنامه نویس Fri, 22 Dec 2023 14:30:29 +0330 https://virgool.io/@nps/%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-qg0smxzm93go بعد از مدت ها دوباره شروع به نوشتن کردم و تصمیم گرفتم در مورد مهمترین دغدغه فعلی زندگی ام بنویسم: رفتن از ایران یا ماندن در آن. قبل از هر چیز باید بگویم که من یک آدم کاملا معمولی هستم از خانواده ایی نسبتا معمولی که پدر و مادرم بزرگترین شانس آن هستند. من تیز هوش نیستم اما هوش بدی هم ندارم و البته مهمتر از همه این است که مثل همه آدمها ویژگی های منحصر به فردِ خودم را دارم، مثل همه آدم ها در تمام مراحل زندگی ام با چالش ها و مشکلاتی روبرو بوده ام که موضوع فعلی تنها یکی از ساده ترینِ آنهاست. فکر رفتن از ایران زمان زیادیست که ذهنم را به خود مشغول کرده و زندگی ام را به یک حالت یکنواخت و بی دست اندازی فرو برده است. باید بگویم یکی از پررنگ ترین خصوصیاتی که در خودم سراغ دارم امیدواریست، همان چیزی که به این نوشته بسیار مرتبط است. این تنها عنصریست که تا به امروز من را سرِپا نگه داشته و باعث شده است که با وجود همه مشکلات و شکست هایم باز هم ادامه دهم و همچنان رویاپرداز باشم. امیدواری همچون شعله آتشی‌ست که در درونم زبانه میکشد، شعله ایی که گویی خاموشی ناپذیر است. البته معنایش این نیست که در زندگی هرگز ناامید نشده‌ام باید بگویم برعکس. اتفاقا بسیار زیاد نا‌امید شده ام و هر بار این شعله تا حد خاموشی بی جان شده است اما هیچگاه خاموش نشده است. گویی در وجودم چیزی باشد که هر بار در آتش آن میدمد و روشن تر از قبلش میکند. بارها شده است که از خودم، اطرافیانم و از زندگی کردن خسته و ناامید شده ام، اما هر بار جرقه تازه ایی خورده و دوباره به روحم حیات تازه ای بخشیده است. به واسطه گرمای این شعله بوده که هر بار قوی‌تر و نیرومندتر شده ام. گاهی چنان گرما و نورش زیاد است که نمیتوانم راهم را پیدا کنم گویی یک سرزمین پهناور به رویم باز شده است که نمیتوانم تنها یک راه را انتخاب کنم و این همیشه بزرگترین مشکل من بوده است، جهت یابی. گویی در مرکز یک دایره‌ایی بی انتها ایستاده ام و نیرویی در وجودم میخواهد تمام شعاع های این دایره را بپیماید اما نمیتواند. انگار دو بردار غیر همسو همیشه در درونم با هم جنگ دارند و این دلیل تامل زیاد و توقف های طولانی‌ام میشود. الان هم در یک دو راهی مانده ام، یک راهِ آن به ماندن و زندگی در وطن ختم میشود و راه دیگر آن به مهاجرت و ترکِ وطن. واقعا نمیدانم دقیقا چه چیزی در درونم میخواهد که از ایران بروم شاید این سیل عظیمی که هر روز در حال رفتن است و من شاهد آن هستم در این تردید من به ماندن بی تاثیر نباشد. من اما همچنان در ذهنم به این فکر میکنم که آیا واقعا ایران دیگر جای ماندن نیست؟ چه چیزی در فرنگ انتظار ما را میکشد که این چنین مستانه به سمتش پرواز میکنیم؟! ما شاید خیلی از خصلت های متمدنانه را از دست داده باشیم، همان تمدنی که زمانی آموزگار تمام دنیا بوده است اما همچنان یک ویژگی و ژن به ظاهر خوب در ما باقی مانده است: ما همچنان باهوشیم و به گمانم علت این همه مهاجرت همین باشد ; زنگ خطری در ما بواسطه این هوش به صدا درآمده است که حاضریم خانه، خانواده و زندگی خود را رها کنیم ، پا به سرزمین های دور بگذاریم تا شاید بقای خود را تضمین کنیم.از خودم سوال میکنم اگر اکثر آدم های متخصص و به درد بخور این مملکت بروند بعدش چه میشود؟ اوضاع ایران به چه سمتی میرود؟ آیا رو به نابودی میرود، آیا افغانستان و عراق و سوریه و ونزوئلایی دیگر میشود؟ یا اصلا در آن سوی قضیه وضع کشورهای فرنگی بهتر میشود؟ و کمی بعدتر میگویم کشورهای دیگر چه جایگاهی برای ما دارند؟ غیر از این است که همه جزئی از این کره خاکی اند و کشور ها، استانها و شهرها فقط یک سری مرزهای جغرافیایی اند که ما به آنها اسم و معنا داده ایم؟ مثلا اصفهان تهران ایران ترکیه آسیا اروپا و الی آخر. وطن اصلا به چه معناست؟ چرا بعضی میگویند خاک وطن مقدس است؟ چرا عده ای میگویند ما در این آب و خاک می مانیم؟ و چرا این حرفها اکثرا به نظرم فقط شعارها می آیند؟!اما درد من فارغ از همه این شعارهاست شعارهای که بسیار زیبا هستند اما تنها انسانهای انگشت شماری را میشناسم که آن شعارها را زندگی کرده اند. درد من تنها در یک جمله خلاصه میشود: ازکجا آمده ام آمدنم بهر چه بوداین شعر مولانا ریشه در معنا دارد اینکه هر یک از ما به چه جهت در این دنیا آمده ایم و این همانجایی هست که باید بگردیم و چرایی خود را پیدا کنیم ، من به شخصه فکر میکنم مدت ها پیش آن را پیدا کرده باشم اما این بدان معنا نیست که همیشه بر اساس آن زندگی کرده ام و این احتمالا بد ماجراست و تنها جاییست که کمک میکند از کلاف سردرگمی و دو راهی بیرون بیایم. فکر میکنم درمان بسیاری از مشکلات امروز همین معناگرایی است، ما مدت هاست که معنایمان را گم کرده ایم روزگاریست که تنها بر اساس هزینه و فایده زندگی میکنیم و این درد بزرگیست اینکه ارزشهای والا در زندگیمان محو شده اند. خوبی فقط ظاهرش را حفظ کرده و باطنش تو خالیست، تنها ورق نازک و چشمگیری است که بر روی بدی هایمان چسبانده ایم. میخواهیم خوب باشیم اما تنها تا وقتی که با ما خوب برخورد شود ،خدا نکند کسی در حقمان بدی کند بلافاصله باید حقش را کف دستش بگذاریم، ما آمده ایم که فقط گلیم خودمان را از آب بیرون بکشیم مهم نیست دیگری گلیمش زیر آب رفته باشد فقط ما مهم هستیم ،اینطور نیست؟ چرا، چون فکر میکنیم این گلیم حق ما نیست حق ما یک کشتی کروز است که دزدان دریایی با بی رحمی از ما ربوده اند و سوار بر آن در آبها می تازند. جالب اینجاست که همه ماهایی که روی قالیچه هستیم خودمان را صاحب آن کشتی میدانیم اما به محض اینکه بتوانیم با همان به اصطلاح دزدها کشتی را شریک شویم قالیچه و روزگار قدیم خود را فراموش میکنیم. در واقعیت آنچه از ما دزدیده اند کشتی پهناورمان نیست ما چیزی بسیار گرانبها تر را از دست داده ایم و آن دلیلی است که با آن پا به دنیا گذارده ایم ، من فکر میکنم آنها دلیل هستی ما را که بسیار متنوع است همچون اثرهای انگشتمان از ما دزدیده اند و به ما یک نقشه راه داده اند تا کورکورانه آن را دنبال کنیم. حسگرهای چرایی مغزمان مدتی دراز است که خاموش شده است ما تنها توانسته ایم حسگرهای حفظ بقا را روشن نگه داریم و یقین دارم این درد بسیار بزرگی برای همه ماست. نوشته ام را در همینجا خاتمه میدهم به این امید که جرقه ای زده باشم در ذهن خواننده ایی که با من همراه شده است و افزون بر آن خودم هم نیز نیاز دارم بیشتر فکر کنم و آنچه مینویسم هم جنبه شعاری نداشته باشد هم شاید کمکی باشد به آنهایی که در این دودلی و تردید باقی مانده اند شاید با آن بتوانیم بیدارتر شویم... خانم برنامه نویس خانم برنامه نویس Thu, 14 Dec 2023 17:14:19 +0330 https://virgool.io/coderlife/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3-kgfoflilqs46 سلام،من یک برنامه نویس هستم که علاقه شدیدی به نوشتن داره. فک میکنم آخرای سال 96 بود که با ویرگول آشنا شدم و از طریق کانال تلگرام پست ها را میخوندم، معمولا پست های جالبی بودند و از همون موقع علاقه داشتم که بیام اینجا و بنویسم. امروز بالاخره این فرصت پیش اومد. دلم میخواست یه جا باشه که کلی درد و دل کنم و از دغدغه های روزانه یک خانم برنامه نویس بنویسم چیزی که خیلی در جامعه امون نمیشنویم در موردش.چرا؟چرا خانمای این رشته تو شبکه های اجتماعی تخصصی مثل آقایان فعال نیستند؟ چون معمولا پسرا به این رشته ها علاقه دارند یا تعداد پسرای این رشته بیشتره ؟! نه به نظر من علتش این نیست. تا جایی که من توی اطرافیانم دیدم علتش بیشتر برمیگرده به خود خانم ها ، خودشون حاضر به شرکت در جوامع تخصصی نیستند، اکثرا درون گرا هستند و معمولا اینقدر غرق کار میشن که یادشون میره ازش لذت ببرند. اکثر خانم های برنامه نویسی که میشناسم کارمندهای فوق العاده ای هستند و البته مسئولیت پذیر. همین مسئولیت پذیری باعث شده تکرو باشند، اونا اکثرا هم علاقه به گروه تشکیل دادن ندارند و از مشارکت زیاد خوششون نمیاد. همه اینایی که میگم را واقعا دیدم ! البته یه ویژگی منفی خیلی مهم هم اکثرا دارند اون هم اینکه از مطرح شدن در جایی که آقایون برنامه نویس هم حضور داشته باشن خجالت میکشن یه جور حس عدم اعتماد به نفس. البته این عدم اعتماد به نفس خیلی عجیبه چون خانم ها معمولا توی دانشگاه نمرات بهتری از آقایون میگیرند کمتر اهل تقلب هستند و معمولا توی تحلیل ها قوی هستند پس چی میشه که توی محیط های کاری دنبال چالش نیستند یا وقتی وارد بازار کار میشن اینقدر گوشه نشین میشوند؟ اگر شما هم تا به حال با این مسئله روبرو شدید یا براتون سوال شده خوشحال میشم نظرتون را بدونم. خانم برنامه نویس خانم برنامه نویس Sun, 10 Jun 2018 20:46:40 +0430