https://virgool.io/feed/@oorchin شرکت معماری اُرچین fa 2026-06-18 21:45:15 https://files.virgool.io/upload/users/178249/avatar/ZyuTxX.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@oorchin https://virgool.io/@oorchin/%D9%BE%D9%86%D8%AC-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%82-%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%88%DB%8C%D8%AF19-x7u0mwy7l54b در شرایط عادی، چیدمان اتاق نشیمن شامل قرار دادن مبل ها، صندلی ها، کابینت های چند منظوره، یک میز مرکزی و میز پذیرایی است، اما بیماری همه گیر COVID-19 شرایط جدیدی را به وجود آورده که فعالیت های بیشتری را شامل می شود؛ مانند کار از راه دور در خانه، آموزش مجازی در خانه، ایجاد فضایی برای ورزش در خانه، پیاده روی و غیره. بنابراین، هدف این روزها، تصمیم گیری در مورد اتاق نشیمن و تطبیق عملکرد های بیشتر با فضای محدود است. در این متن چند چیدمان برای اتاق نشیمن ارائه شده که می توانند در به حداکثر رساندن نتیجه دلخواه به شما کمک کنند.1. استفاده از تلویزیون به عنوان نقطۀ کانونیاین روزها افراد مسن و کودکان وقت بیشتری را در مقابل تلویزیون می گذرانند. بنابراین توصیه می شود صفحۀ تلویزیون را به کانونی تبدیل کنید که در اطراف آن بتوان مبل ها را چید. کاناپه‌ی اصلی را مقابل تلویزیون قرار دهید و اطراف آن را توسط مبل های ثانویه یا صندلی ها بچینید و یک میز پذیرایی بزرگ را در مرکز آن قرار دهید. علاوه بر این، فاصله تلویزیون باید بین 2.5 تا 3.6 متر و زاویه دید آن نباید بیشتر از 30 درجه باشد.2. چیدمان مبلروزهای قرنطینه به معنای افزایش زمان دور هم بودن خانواده است. با چینش مبل ها در مقابل یکدیگر، ارتباط و مکالمه بین اعضای خانواده را افزایش دهید. میان هر دو مبل یک میز مرکزی قرار دهید. فواصل کاناپه ها و میز میانی باید به اندازه ای باشد که مانع عبور افراد حتی در هنگام نشستن نشود.3. ایجاد فضای چند منظورهاگر افراد مسن و فرزندان خانواده در کنار یکدیگر زندگی می کنند، از نشیمن برای ایجاد فضای چند منظوره استفاده کنید. یک قسمت برای مکالمات افراد بزرگسال و قسمت دیگر صرف بازی های تخته ای و میان وعده های کودکان شود. با اختصاص دادن فضای کافی بین این دو بخش، مانع برخورد افراد به مبلمان در هنگام عبور شوید.4. ایجاد فضای کار خانگیاز آنجا که از اکثر متخصصان خواسته شده که از راه دور در خانه کار کنند، فضای مبلمانی را برای کار در منزل ایجاد کنید. اتاق نشیمن را به دو بخش تقسیم کنید و یک قسمت آن را به محل نشیمن اختصاص دهید و از بخش دیگر آن برای کار با لپتاپ و رسیدگی به کارهای دفتری استفاده کنید. بخشی از فضای کابینت یا گوشه ای از میز کار خود را برای نگهداری اسناد و سایر لوازم اداری اختصاص دهید.5. قرار دادن مبلمان در مقابل دیوار هادر مواقعی از قرنطینه که تمام خانواده در خانه حضور دارند، می توانید این گزینه را امتحان کنید. ایده این است که تمام مبلمان اتاق نشیمن را در امتداد دیوارها قرار دهید تا یک فضای باز در مرکز اتاق نشیمن ایجاد شود. از این فضای باز می توان برای انجام تمرینات زمینی، یوگا یا حتی یک ورزش خانوادگی استفاده کرد.نکته: با برداشتن موانع از فضای نشیمن و اتاق خواب، یک فضای آزاد در کل خانه ایجاد کنید. این مسیر می تواند به عنوان یک مسیر پیاده روی یا دوی نرم در خانه استفاده شود. oorchin oorchin Sun, 10 May 2020 03:01:23 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2-%D9%88-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-wvmo670ztsvw بازار تبریز یکی از بزرگترین و مهم ترین بازارهای سر پوشیده در سطح ایران و قاره آسیا به شمار می رود. این بازار با مساحتی حدود یک کیلومتر مربع، بزرگ ترین بازار سر پوشیده جهان است. بازار تبریز در مرداد ماه سال 1389 خورشیدی به عنوان نخستین بازار جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این بازار از بازارچه ها، تیمچه ها، سراها و کاروانسراهای متعددی تشکیل یافته است. پیش تر به جهت قرار گرفتن شهر تبریز بر سر چهار راه جاده‌ی ابریشم و گذر روزانه هزاران کاروان از کشورهای مختلف آسیایی، آفریقایی و اروپایی از آن، این شهر و بازار آن از رونق بسیار خوبی برخوردار بوده است.این بازار با داشتن حدود 5500 باب حجره، مغازه و فروشگاه، 40 گونه شغل، 35 باب سرا، 25 باب تیمچه، 20 باب مسجد، 20 باب راسته و راسته بازار، 11 باب دالان و 9 باب مدرسه دینی، به عنوان اصلی ترین مرکز داد و ستد مردم تبریز شناخته می شود.آن دسته از عناصر و فضاهای شهری که به عنوان نمایش دهنده اصول و ارزش های ماخذ خود از فرهنگ و تاریخ جامعه ظاهر شده و کماکان به عنوان تجلی خاص آن اصول و ارزش ها ایفای نقش نموده و صاحبان و پدید آورندگان خویش را معرفی کنند، خواهند توانست همچنان به عنوان عنصر شاخص هویتی آن تمدن و ملت شناخته شوند. در شهرهای اسلامی بازار قلب تپنده شهر محسوب می شود. بازار جایگاه تعاملات اجتماعی، نمود انگاره‌ی شهرنشینی، هویت و حیات اجتماعی شهر و تجلی گاه تاریخ و خاطره‌ی جمعی شهروندان و بازتاب ارزش های قومی و فرهنگی آن تمدن شهری است. بازار به عنوان معنای مکان در برگیرنده مفاهیمی مانند کارکتر و ساختار، فضایی است که در مفهوم جامع (حس مکان) نیز قابل تجمیع است. بازار تبریز به عنوان مکانی با هویت ملی ایرانی و واجد معنا می باشد.بازار تبریز، فضایی است که تعاملات اجتماعی را در بستر خود پذیرا شده و به عنوان استخوان بندی اصلی شهر، مکان تبلور کالبدی فضایی روابط تولیدی در معنای گسترده بوده است. یکی از مشخصه های مهم بازار تبریز علاوه بر سبک معماری آن، وجود تنوع عملکردی با حضور اقشار مختلف مردم در آن است. چیزی که حس تعلق مکان دوستی در بازار را به تصویر می کشد و آن را به قلب تپنده شهر تبدیل می نماید که همین امر از دلایل پایداری بازار تبریز است.بازار تبریز بزرگترین بنای مسقف دست ساز بشر محسوب می شود. قرار گرفتن شهر در محل چهارراه اقتصادی در دوران های طولانی، رونق و توسعه دائم بازار را سبب شده است. بازار تبریز در طول تاریخ یکی از قطب های مهم تجاری ایران به شمار می رفته و کالبد آن نیز همیشه مورد توجه معماران، محققان، جهان گردان و صاحب نظران قرار داشته است.از مهم ترین نشانه های معنایی بازار تبریز که نقش مهمی در حس مکان به دلیل داشتن تاثیرات معنایی و زیبایی می توان نام برد، نوع و رنگ آجر کاری ها، درب ورودی حجره ها، طاق ها و تزئینات آن و نور پردازی های راسته بازارها، مناره های مسجد و ورودی زورخانه ها است.عکس: مسجد جامع تبریزمنبع: نمادها و نشانه ها و تاثیر آن بر حس مکان _ آرش حلیمی oorchin oorchin Sun, 10 May 2020 02:56:14 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-v-for-vendetta-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87%DB%8C-%D8%AC%DB%8C%D9%85%D8%B2-%D9%85%DA%A9%D8%AA%DB%8C%DA%AF-q2noo5fil3mz بدیهی است که سینما یکی از مهم‌ترین و پرطرفدارترین عرصه های هنر در سراسر جهان است و سالانه بخش مهمی از تولید محتوای هنری را بر دوش می‌کشد. اما توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که سینما به تنهایی و فقط با بهره‌گیری از هنر فیلم‌برداری از عهدۀ این مسئولیت خطیر برنمی‌آید و در این راه شاخه های هنری زیادی به کمک آن می‌‌آیند. از این شاخه ها می‌توان به موسیقی، عکاسی، طراحی صحنه و ... اشاره کرد. در این بین معماری نیز از قافله عقب نمانده است و نقش پررنگی را در این مورد ایفا می‌کند. هدف از ایجاد بخش "سینما و معماری"، ارائه‌ی بررسی و تحلیل معمارانه و مختصر با انتخاب فیلمی نسبتاً نام آشنا در هر شماره است تا برداشت‌های های کلی یا جزئی از معماری در سینما را تا حد امکان و توان بیان کند.v for vendettaفیلم سینمایی" V for Vendetta" ساخته "جیمز مک تیگ" محصول سال 2005 هالیوود است. در این فیلم که ساخته‌شده از روی رمانی به همین اسم به نویسندگی دیوید لوید می‌باشد، بازیگرانی چون ناتالی پورتمن و هوگو ویوینگ نقش ایفا کردند. سینماتوگرافی یا فیلم‌برداری این فیلم را "ادرین بیدل" و کارگردانی هنری آن را "مارکو بیتز" بر عهده داشتند.فیلم، تصویری از لندن را در آینده ای نزدیک به نمایش می‌گذارد؛ با فضایی تحت تاثیر استبداد و دیکتاتوری حکومت حاکم که با استفاده از قدرت نظامی و تحمیل خواسته‌های خود، بر فضای شهر و مردم آن چیره شده است. مردم شهر بدون هیچ آگاهی و امیدی در شرایط ایجاد شده به کارهای روزانه خود مشغولند و کسی توان و جرأت مقابله با گستردگی فساد و رذلت حاضر در اجتماع را ندارد. در این بین شخصیت “V” به عنوان فردی برخاسته از درون آرمان‌های کثیف این حکومت، به دنبال ایجاد آگاهی و اتحاد در بین مردم و حذف کردن عاملان فساد و نارضایتی است. به عنوان مثال از دیالوگ های این شخصیت می‌توان به یک مورد اشاره کرد که می‌گوید: «مردم نباید از دولت بترسند، این دولت است که باید از مردم بترسد.» و با تفکری این چنین، به عنوان قهرمانی در بین مردم نا امید شهر ظاهر می‌شود و در جهت هدف نهایی خود گام برمی‌دارد.در این فیلم از نظر نوع و حس و حال فضا‌ها با چند مورد مختلف و متفاوت مواجه می‌شویم. می‌توان صحنه‌های این فیلم را به بخش‌های زیر تقسیم کرد:1. شهر لندن و فضاهای غالب بر این شهر2. خانه‌ی شخصیت “v”3. فضاهای اداری و اتاق جلساتدر ادامه به تحلیل مختصر هر کدام از این بخش ها از نظر نوع معماری و طراحی صحنه و فیلم‌برداری می‌پردازیم.فضای 1: شهر لندنسکانس هایی که در فضاهای شهری فیلم‌برداری شده اند همگی در مکان های تیره و تاریک با دیوار های بلند و قدیمی قرار دارند. دیوار‌هایی با آجر یا سنگ‌های تیره رنگ که به نوعی باعث ایجاد حس ترس و خفگان در بیننده می‌شوند و فضای همیشه مرطوب و بارانی لندن این حس را دوچندان می‌کند. از ویژگی‌های بارز این صحنه ها زمان فیلم برداری آن‌هاست؛ به طوری‌که اغلب صحنه‌های مربوط به بافت شهری در شب فیلم برداری شده اند. در بعضی سکانس‌ها ساختمان‌های مهم لندن به وضوح دیده می‌شوند و حتی در پایان فیلم، همین ساختمان‌ها از جمله ساختمان و ساعت معروف "بیگ بن" منفجر می‌شوند. از بین رفتن بناهای تاریخی و قدیمی و با ارزش، حرکتی نمادین و حاکی از پایان یافتن شرایط استبدادی و دیکتاتوری حاکم بر این شهر و شروع تاریخ جدیدی در لندن این فیلم است.فضای2: خانه‌ی VV در خانه ی قدیمی و زیرزمینی زندگی می‌کند که جای‌جای آن مملو از عتیقه‌جات و وسایل قدیمی و تاریخی است. زیرزمینی بودن و نبودن حتی یک پنجره در این خانه، باعث ایجاد یک فضای کاملا درونگرا شده است و هیچگونه ارتباطی با فضای شهر و مردم دیگر از نظر بصری ندارد؛ به همین دلیل "وی" نام این خانه را خانه‌ی سایه گذاشته است. علاوه بر اشیای قیمتی و عتیقه چون زره ها‌، آلات جنگی، مجسمه ها و تابلو های نقاشی، می‌توان روی دیوار کلکسیونی از پروانه ها را نیز مشاهده کرد؛ پروانه در اعتقاد مردمان بومی آمریکا نمادی از تغییر است و در واقع تبدیل کرم به پروانه نوعی معجزه و استعاره ای از تغییر و بازیابی است. طاق‌های ساده، تزئینات و حجاری‌های سرستون ها، سقف های بتنی، ستون های بنا شده در یک ردیف و ... در معماری این خانه‌ی قدیمی مشاهده می‌شوند که همگی نمایانگر معماری بیزانس هستند؛ سبکی از معماری که از نظر تاریخی با داستان تعریف شده در اول فیلم مطابقت دارد و می‌دانیم هدف شخصیت آن داستان با هدف شخصیت اصلی فیلم یکسان بوده است.فضای3: سکانس جلسات و فضاهای اداریفضاهای اداری، به صورت انتزاعی و مینیمال به تصویر کشیده شده اند. اتاق های ساده و خلوت، راهروهایی مملو از مراجعین در پس زمینه، رنگ های روشن و خوانا بودن فضاها باعث ملموس و قابل درک بودنشان شده است و ذهن بیننده را آشفته نمی‌سازد.سالنی که جلسات رؤسای بخش های مختلف کشور با صدراعظم در آن برگزار می‌شود، فضایی تاریک دارد که در آن، تصویر صدر اعظم روی دیواری بزرگ و مرتفع نمایش داده می‌شود و هر یک از اعضای جلسه در یک صندلی تکی و با فاصله از هم در مقابل این صفحه نمایش می‌نشینند. در سمت راست و چپ این صفحه‌ی نمایش، علامت گارد سلطنتی که تعدادی خطوط قرمز روی یک صفحه سیاه است به همان بزرگی و با همان جلوه قرار گرفته است. تصویر بزرگ صدر به راحتی القاگر فضای دیکتاتوری و دستورپذیری تامّ از صدراعظم در بیننده است. همچنین فاصله داشتن اعضای جلسه باهم نوعی عدم اتحاد بین قوه ها و دستور پذیری مستقیم از شخص صدر اعظم را نشان می‌دهد. oorchin oorchin Sun, 10 May 2020 02:51:46 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-cbv3guganji8 سینما و معماری- قسمت سوم: گزارش‌نویسی معماری فیلم "V for Vendetta" ساخته‌ی جیمز مک‌تیگبدیهی است که سینما یکی از مهم‌ترین و پرطرفدارترین عرصه های هنر در سراسر جهان است و سالانه بخش مهمی از تولید محتوای هنری را بر دوش می‌کشد. اما توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که سینما به تنهایی و فقط با بهره‌گیری از هنر فیلم‌برداری از عهدۀ این مسئولیت خطیر برنمی‌آید و در این راه شاخه های هنری زیادی به کمک آن می‌‌آیند. از این شاخه ها می‌توان به موسیقی، عکاسی، طراحی صحنه و ... اشاره کرد. در این بین معماری نیز از قافله عقب نمانده است و نقش پررنگی را در این مورد ایفا می‌کند. هدف از ایجاد بخش "سینما و معماری"، ارائه‌ی بررسی و تحلیل معمارانه و مختصر با انتخاب فیلمی نسبتاً نام آشنا در هر شماره است تا برداشت‌های های کلی یا جزئی از معماری در سینما را تا حد امکان و توان بیان کند. v for vendetta فیلم سینمایی" V for Vendetta" ساخته "جیمز مک تیگ" محصول سال 2005 هالیوود است. در این فیلم که ساخته‌شده از روی رمانی به همین اسم به نویسندگی دیوید لوید می‌باشد، بازیگرانی چون ناتالی پورتمن و هوگو ویوینگ نقش ایفا کردند. سینماتوگرافی یا فیلم‌برداری این فیلم را "ادرین بیدل" و کارگردانی هنری آن را "مارکو بیتز" بر عهده داشتند. فیلم، تصویری از لندن را در آینده ای نزدیک به نمایش می‌گذارد؛ با فضایی تحت تاثیر استبداد و دیکتاتوری حکومت حاکم که با استفاده از قدرت نظامی و تحمیل خواسته‌های خود، بر فضای شهر و مردم آن چیره شده است. مردم شهر بدون هیچ آگاهی و امیدی در شرایط ایجاد شده به کارهای روزانه خود مشغولند و کسی توان و جرأت مقابله با گستردگی فساد و رذلت حاضر در اجتماع را ندارد. در این بین شخصیت “V” به عنوان فردی برخاسته از درون آرمان‌های کثیف این حکومت، به دنبال ایجاد آگاهی و اتحاد در بین مردم و حذف کردن عاملان فساد و نارضایتی است. به عنوان مثال از دیالوگ های این شخصیت می‌توان به یک مورد اشاره کرد که می‌گوید: «مردم نباید از دولت بترسند، این دولت است که باید از مردم بترسد.» و با تفکری این چنین، به عنوان قهرمانی در بین مردم نا امید شهر ظاهر می‌شود و در جهت هدف نهایی خود گام برمی‌دارد. در این فیلم از نظر نوع و حس و حال فضا‌ها با چند مورد مختلف و متفاوت مواجه می‌شویم. می‌توان صحنه‌های این فیلم را به بخش‌های زیر تقسیم کرد: 1. شهر لندن و فضاهای غالب بر این شهر 2. خانه‌ی شخصیت “v” 3. فضاهای اداری و اتاق جلسات در ادامه به تحلیل مختصر هر کدام از این بخش ها از نظر نوع معماری و طراحی صحنه و فیلم‌برداری می‌پردازیم. فضای 1: شهر لندن سکانس هایی که در فضاهای شهری فیلم‌برداری شده اند همگی در مکان های تیره و تاریک با دیوار های بلند و قدیمی قرار دارند. دیوار‌هایی با آجر یا سنگ‌های تیره رنگ که به نوعی باعث ایجاد حس ترس و خفگان در بیننده می‌شوند و فضای همیشه مرطوب و بارانی لندن این حس را دوچندان می‌کند. از ویژگی‌های بارز این صحنه ها زمان فیلم برداری آن‌هاست؛ به طوری‌که اغلب صحنه‌های مربوط به بافت شهری در شب فیلم برداری شده اند. در بعضی سکانس‌ها ساختمان‌های مهم لندن به وضوح دیده می‌شوند و حتی در پایان فیلم، همین ساختمان‌ها از جمله ساختمان و ساعت معروف "بیگ بن" منفجر می‌شوند. از بین رفتن بناهای تاریخی و قدیمی و با ارزش، حرکتی نمادین و حاکی از پایان یافتن شرایط استبدادی و دیکتاتوری حاکم بر این شهر و شروع تاریخ جدیدی در لندن این فیلم است. فضای2: خانه‌ی V V در خانه ی قدیمی و زیرزمینی زندگی می‌کند که جای‌جای آن مملو از عتیقه‌جات و وسایل قدیمی و تاریخی است. زیرزمینی بودن و نبودن حتی یک پنجره در این خانه، باعث ایجاد یک فضای کاملا درونگرا شده است و هیچگونه ارتباطی با فضای شهر و مردم دیگر از نظر بصری ندارد؛ به همین دلیل "وی" نام این خانه را خانه‌ی سایه گذاشته است. علاوه بر اشیای قیمتی و عتیقه چون زره ها‌، آلات جنگی، مجسمه ها و تابلو های نقاشی، می‌توان روی دیوار کلکسیونی از پروانه ها را نیز مشاهده کرد؛ پروانه در اعتقاد مردمان بومی آمریکا نمادی از تغییر است و در واقع تبدیل کرم به پروانه نوعی معجزه و استعاره ای از تغییر و بازیابی است. طاق‌های ساده، تزئینات و حجاری‌های سرستون ها، سقف های بتنی، ستون های بنا شده در یک ردیف و ... در معماری این خانه‌ی قدیمی مشاهده می‌شوند که همگی نمایانگر معماری بیزانس هستند؛ سبکی از معماری که از نظر تاریخی با داستان تعریف شده در اول فیلم مطابقت دارد و می‌دانیم هدف شخصیت آن داستان با هدف شخصیت اصلی فیلم یکسان بوده است.فضای3: سکانس جلسات و فضاهای اداری فضاهای اداری، به صورت انتزاعی و مینیمال به تصویر کشیده شده اند. اتاق های ساده و خلوت، راهروهایی مملو از مراجعین در پس زمینه، رنگ های روشن و خوانا بودن فضاها باعث ملموس و قابل درک بودنشان شده است و ذهن بیننده را آشفته نمی‌سازد. سالنی که جلسات رؤسای بخش های مختلف کشور با صدراعظم در آن برگزار می‌شود، فضایی تاریک دارد که در آن، تصویر صدر اعظم روی دیواری بزرگ و مرتفع نمایش داده می‌شود و هر یک از اعضای جلسه در یک صندلی تکی و با فاصله از هم در مقابل این صفحه نمایش می‌نشینند. در سمت راست و چپ این صفحه‌ی نمایش، علامت گارد سلطنتی که تعدادی خطوط قرمز روی یک صفحه سیاه است به همان بزرگی و با همان جلوه قرار گرفته است. تصویر بزرگ صدر به راحتی القاگر فضای دیکتاتوری و دستورپذیری تامّ از صدراعظم در بیننده است. همچنین فاصله داشتن اعضای جلسه باهم نوعی عدم اتحاد بین قوه ها و دستور پذیری مستقیم از شخص صدر اعظم را نشان می‌دهد.منبع : https://www.oorchin.com/p/x1jplq oorchin oorchin Fri, 01 May 2020 01:34:29 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%80-%DA%A9%D8%A7%D9%81%D9%87-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%AA%D8%B1-hvuaj9s9zaqu طراحی معمارانۀ کافه گالری کاراکترمعماران: OJAN Design Studioمساحت: 530 متر مربعسال ساخت: 2019کافه گالری کاراکتر در جوار یکی از خیابان های اصلی مهرشهر، در استان البرز با مساحت 530 متر مربع واقع شده است. این ساختمان قدیمی 2 طبقه، دارای زیر ساختی ضعیف، نقشۀ پیچیده و دهانه های قوسی متعدد است. با توجه به کمبود بودجه و تسریع در زمان اجرا، سعی بر استفاده از یک ایدۀ منعطف و ایجاد یک تعریف جدید برای دهانه های قوسی شکل، با کمترین میزان خسارت و تغییر در ساختمان قدیمی بود. بنابراین برای تغییر در ورودی و ایجاد کشیدگی در قوس، از ایدۀ ساباط، که یکی از عناصر گذرگاه های تاریخی شهر یزد است، استفاده شده است.با اعمال تغییرات، طاق ها به راهروها تبدیل شده تا گردش ایجاد شود و بر اهمیت عبور در میان فضاها تأکید شده تا به مخاطبان خود حس کنجکاوی و حضور در شهرهای تاریخی ایران را بدهد. این ایده به مفهوم طراحی هویت سازمانی، مبلمان و خدمات جانبی مانند پیشخوان، میز صندوقدار و کتابخانۀ دفتر مدیریت تبدیل شده است. ورودی اصلی پروژه در امتداد دیواره های حیاط شکل گرفته است که توسط صفحات بتونی و زنگ زده با چند شکاف ساخته شده تا ارتباطی بصری با فضای داخلی حیاط پروژه ایجاد شود و این شکاف ها فرصتی را برای حضور گیاهان فراهم کرده است.کافه گالری کاراکتر، دارای دو حیاط در قسمت جلویی و پشت ساختمان است. صندلی های حیاط جلوی آن با فضای سبز و صدای آرامش بخش آب احاطه شده و حیاط خلوت دارای فضای نشستن مخصوص در کنار درختان کاج و فضای سبز متراکم است. طبقۀ همکف به سالن اصلی، بار و بخش خدمات اختصاص داده شده و به دفتر مدیریت، اتاق کنترل و تراس دسترسی دارد. با توجه به حفظ این طرح پیچیده که یکی از مهمترین پیش فرض های معمار در طراحی این پروژه بود، تصمیم به استفاده از رنگ های مختلف در راهروها و فضاهای دیگر برای درک بهتر مخاطبان از فضا، گرفته شد. منبع: https://www.oorchin.com/p/25b4p6 oorchin oorchin Fri, 01 May 2020 01:25:39 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2-%D9%88-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-ukhmdvcbtvl0 بازار تبریزبازار تبریز یکی از بزرگترین و مهم ترین بازارهای سر پوشیده در سطح ایران و قاره آسیا به شمار می رود. این بازار با مساحتی حدود یک کیلومتر مربع، بزرگ ترین بازار سر پوشیده جهان است. بازار تبریز در مرداد ماه سال 1389 خورشیدی به عنوان نخستین بازار جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این بازار از بازارچه ها، تیمچه ها، سراها و کاروانسراهای متعددی تشکیل یافته است. پیش تر به جهت قرار گرفتن شهر تبریز بر سر چهار راه جاده‌ی ابریشم و گذر روزانه هزاران کاروان از کشورهای مختلف آسیایی، آفریقایی و اروپایی از آن، این شهر و بازار آن از رونق بسیار خوبی برخوردار بوده است.این بازار با داشتن حدود 5500 باب حجره، مغازه و فروشگاه، 40 گونه شغل، 35 باب سرا، 25 باب تیمچه، 20 باب مسجد، 20 باب راسته و راسته بازار، 11 باب دالان و 9 باب مدرسه دینی، به عنوان اصلی ترین مرکز داد و ستد مردم تبریز شناخته می شود.آن دسته از عناصر و فضاهای شهری که به عنوان نمایش دهنده اصول و ارزش های ماخذ خود از فرهنگ و تاریخ جامعه ظاهر شده و کماکان به عنوان تجلی خاص آن اصول و ارزش ها ایفای نقش نموده و صاحبان و پدید آورندگان خویش را معرفی کنند، خواهند توانست همچنان به عنوان عنصر شاخص هویتی آن تمدن و ملت شناخته شوند. در شهرهای اسلامی بازار قلب تپنده شهر محسوب می شود. بازار جایگاه تعاملات اجتماعی، نمود انگاره‌ی شهرنشینی، هویت و حیات اجتماعی شهر و تجلی گاه تاریخ و خاطره‌ی جمعی شهروندان و بازتاب ارزش های قومی و فرهنگی آن تمدن شهری است. بازار به عنوان معنای مکان در برگیرنده مفاهیمی مانند کارکتر و ساختار، فضایی است که در مفهوم جامع (حس مکان) نیز قابل تجمیع است. بازار تبریز به عنوان مکانی با هویت ملی ایرانی و واجد معنا می باشد.بازار تبریز، فضایی است که تعاملات اجتماعی را در بستر خود پذیرا شده و به عنوان استخوان بندی اصلی شهر، مکان تبلور کالبدی فضایی روابط تولیدی در معنای گسترده بوده است. یکی از مشخصه های مهم بازار تبریز علاوه بر سبک معماری آن، وجود تنوع عملکردی با حضور اقشار مختلف مردم در آن است. چیزی که حس تعلق مکان دوستی در بازار را به تصویر می کشد و آن را به قلب تپنده شهر تبدیل می نماید که همین امر از دلایل پایداری بازار تبریز است.بازار تبریز بزرگترین بنای مسقف دست ساز بشر محسوب می شود. قرار گرفتن شهر در محل چهارراه اقتصادی در دوران های طولانی، رونق و توسعه دائم بازار را سبب شده است. بازار تبریز در طول تاریخ یکی از قطب های مهم تجاری ایران به شمار می رفته و کالبد آن نیز همیشه مورد توجه معماران، محققان، جهان گردان و صاحب نظران قرار داشته است.از مهم ترین نشانه های معنایی بازار تبریز که نقش مهمی در حس مکان به دلیل داشتن تاثیرات معنایی و زیبایی می توان نام برد، نوع و رنگ آجر کاری ها، درب ورودی حجره ها، طاق ها و تزئینات آن و نور پردازی های راسته بازارها، مناره های مسجد و ورودی زورخانه ها است.عکس: مسجد جامع تبریزمنبع: https://www.oorchin.com/p/aq193n oorchin oorchin Fri, 01 May 2020 01:22:54 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%84%D9%88%DA%98%DB%8C-%D9%86%DB%8C%DA%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF-bcmnd0zhdimp تا قبل از سال 1750 زیبایی معمارانه بر اساس اصول «ویتروویوس» سنجیده میشد. در سال 1756 نظریات «ادموند بروک» و گسترش آن (علیرغم نقاط ضعفی که داشت) اقتدار نظام های معمارانه کلاسیک را متزلزل ساخت و راه را برای آن هایی که معتقد بودند تناسبات عناصر ساختمانی باید در ارتباط با مقاومت مصالح قرارگیرد، هموار نمود (تحولی که از 1750 تا اواسط قرن بیستم، جریانات و جنبش های مختلفی را در زیبایی شناسی و به تبع آن در معماری شامل می شود). نظریات ادموند بروک بعدها توسط نظریه پردازان معماری به آزمایش گذاشته شد. گرچه ارزش های حاصله متنوع بودند، اما همه در این مورد توافق داشتند: واژه ای که حاوی پر قدرت ترین مفهوم «وحدت تصورات در برداشت» از یک اثر هنری بوده و می تواند نوک پیکان عواطف زیبایی شناسی را شکل دهد، مفهوم «شکوه و عظمت» است و این شکوه حس قدرت و استحکام را دارد.بروک اینطور فرض کرد: هر عمارتی که بخواهد تصور شکوه را در ذهن پدیدار سازد، باید ساختمانی اندوه برانگیز باشد و لذت اندوه، یکی از مهم ترین واسطه های ادبی بود که رمان نویسان آن زمان برای به وجود آوردن تاثیرات کوبندۀ معمارانه، از آن سود جستند.خصوصیت اندوه بزرگ (ملازم با شکوه و اقتدار) که توسط بروک و دیگران مطرح شد، در واقع می تواند به نوعی با حرمان و اندوه و یأسی که دستمایه کار نقاشان اکسپرسیونست و برخی معماران انقلابی آلمان بود، ارتباط داشته باشد.فردریش ویلهلم نیچهیکی از مهم ترین آراء مؤثر بر اندیشه های معماران، افکار و عقاید نیچه است. مفاهیمی چون شکوه، عظمت، حس قدرت و اقتدار در نظریات او جایگاه ویژه ای دارند. نیچه معتقد است جامعه ای خواهد آمد که در آن، ارادۀ حاکمان قدرتمند و هنرمندان (با رسالت پیامبرگونه) حکم فرما خواهد شد. نقش مهمی که او برای هنرمندان معمار قائل شده است، به وضوح در سخنان و نوشته های "برونو تاوت" منعکس است. نفی تاریخ و نهاد ها و تشکیلات موجود جامعه، نیچه را تنها آزادی خواه آن زمان آلمان می ساخت. تفسیر او در مورد مکاشفۀ جذاب و نشاط آور و تشریح عمل خلاق بود و گرچه اکثریت با گرایش ضد اجتماعی نیچه در کتاب «چنین گفت زرتشت» موافق نیستند، اما نظر او را در مورد عشق و باور به اشرافیت روح (و یا روح آریستوکراسی) قبول دارند. نیچه در آن کتاب از معماران و خانه هایی کوچک صبحت کرده و آن ها را به عنوان سمبلی از کوچکی و پستی و ناچیزی افراد ساکن در آن دانسته است. توپوگرافی فضاهایی که نیچه مطرح کرده بر روی معمارانی که در حرفۀ خود تفکر فضایی داشتند، بسیار اثرگذار بود. «زرتشت» در کوهستان زندگی می کرد. او پیامش را از آسمان و از ارتفاع زیاد به زمین های پست آورد. ارتفاعات یخی در توپوگرافی فضاهایی که برخی معماران این شیوه طراحی نموده اند، در تضاد با سرزمین های کم ارتفاع و پست (یعنی توپوگرافی غالب شهرهای آلمانی و کشورهای همجوار) قرار داشت. والترمولر والکو (W.M.Wulckow) در کتابی تحت عنوان معماری آلپین (1919) نوشت: "کسی که درست درک کند و خوب بفهمد، یاد می گیرد که با کوه ها، ساختمان بسازد."این خواستۀ او توجیه فلسفی خود را در افکار نیچه و فضا هایی که در کتاب یاد شده مطرح کرده، یافته است. اغلب رویاهای معماران در حوالی سال های 1918 در زمینه ای از تصاویر نشسته بر کوه طراحی شده است .«سزارکلین»(یکی از اعضای گروه آربیتسرات)، یک شهر رنگارنگ از صخره ها در کنار کوهستان به تصویر کشیده که با هرمی از شیشه ها و کریستال های طلایی رنگ، باغ های شگفت انگیز گل و مردمی که مادی نیستند، همراه است. شایان ذکر است که دیگر مایه اصلی معماری جدید آن زمان یعنی غار نیز در توپوگرافی کتاب نیچه، مأوای زرتشت است. در واقع می توان با احتیاط به این نتیجه رسید که شیوه بیان ادبی نیچه هم یک شیوه مقابله با دنیای مدرن زمان خود بود. از سوی دیگر نیچه در کتاب چنین گفت زرتشت، یک اندیشه ضد شهرهای موجود را مطرح می کند. نیچه در آن کتاب، شهرهای بزرگ را دوزخ اندیشه ها و کشتارگاه «جان» دانسته است .منبع : https://www.oorchin.com/p/b7m8yx oorchin oorchin Wed, 22 Apr 2020 20:05:55 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%B9%D8%B7%D9%81-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%82%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%DB%80-%D9%81%D8%B6%D8%A7-voosbvsuiv2q طی چند دهه گذشته، فضاهای داخلی به طور فزاینده ای باز و متنوع شده است. برای مثال، از دیوارهای ضخیم و بخش های متعدد سبک معماری Palladian villas، تا پلان های چند منظوره ی امروزی، معماری سعی می کند با فراهم آوردن محیط های کارآمد برای زندگی روزمره، با در نظر گرفتن استفاده فعلی و آینده، با منسوخ شدن مبارزه کند. در حالیکه سبک قدیمی Palladian villas هنوز هم می تواند طیف گسترده ای از عملکرد ها و سبک های زندگی را در خود جای دهد و طرح اصلی آن ذره ای تغییر نکند. امروزه به نظر می رسد انعطاف پذیری، تا حد امکان دستور العملی برای تمدید عمر مفید ساختمان ها است. بنابراین، چگونه می توانیم فضاها را خنثی و انعطاف پذیر طراحی کنیم تا نیازهای امروزۀ هر فرد را برآورده کند و با انسان در حال تحول سازگار باشد؟ یک اصل قدیمی می تواند به تعریف ما از درک و سکونت در فضا کمک کند: پرده ها.پرده ها با شواهد مشخصی که وجودشان به دوران باستانی برمی گردد، قرن هاست که انسان را در ایجاد فضاهای داخلی همراهی می کند. موزائیک هایی از دوران باستان کلاسیک، نسخه های خطی روشن از قرون وسطی و حتی نقاشی های هلندی از سال 1600، اتاق هایی را نشان می داد که شامل پرده هایی بود که به روش های مختلف استفاده می شدند. در قرون وسطی و در دوره های بعدی از پرده های غلتکی برای افزایش حریم خصوصی تخت ها استفاده می شد، در حالی که در آسیا و اروپا پرده معروف به Portières، برای تزئین در ها با استفاده از پارچه های مخملی به کار گرفته می شد. در دوره ویکتوریا، پرده ها را با تزئین حاشیه ها، قوس ها، توری ها و با متنوع ترین الگوهای طرح ها، پارچه ها و سایر لوازم تزئینی ترکیب می کردند. در سال 1927، پرده ها به طرز ماهرانه ای در معماری مدرن گنجانیده شدند، نمونه هایی از Mies van der Rohe و کافه ی Samt & Seide از Lilly Reich ، که برای نمایشگاه Die Mode der Dame در برلین طراحی شده بود. در این مورد، فضای 300 متر مربعی با پرده های ابریشمی و مخملی، بخش بندی شده و استراتژی آن با توجه به رنگ ها و ارتفاع آنها، قرار داده شده بود. طی دهه های بعد، در سال 1995، معمار ژاپنی Shigeru Ban با طراحی یک خانه نمادین پوشیده در پرده های عظیم دوقلو، پرده های سنتی ژاپن را دوباره اختراع کرد و ارتباط بین فضای عمومی و خصوصی را متناسب با نیاز کاربران آن تغییر داد. امروزه مصالح و سبک ها تغییر کرده اند. پارچه های مصنوعی و سیستم های نصب و راه اندازی نوین، امکانات کاربردی جدیدی را ارائه می دهند که بخش های مختلفی از سطوح کدر، جذب کننده نور، عایق حرارتی و صوتی، محافظ در برابر اشعه ماوراء بنفش و حتی اتوماتیک را در پی دارد. و اگرچه عملکرد اصلی پرده هنوز با پنجره ها همراه است، اما توانایی آن در اطمینان از روان بودن و انعطاف پذیری بالا، آنها را به گزینه ای مؤثر برای بخش بندی فضاها تبدیل کرده است. در این مرحله پروژه هایی به شما معرفی می شوند که از پرده ها نه تنها به عنوان دیوار های تنظیم کننده و کنترل کننده نور، بلکه نقطه ی عطفی برای زیبایی شناسی محیطی شناخته می شوند.1. JL Madeira Officeمعمار: Metro Arquitetos Associadosفضای این دفتر تا حدودی با پرده ها تقسیم بندی می شود به طوری که هنگام کشیدن پرده ها، حجم هایی با اشکال ارگانیک ایجاد می شود.2. Jisifang Storeمعمار: Neri&Hu Design and Research Officeدر بدو ورود، با فضا های بخش بندی شده ای همانند فانوس های استوانه ای رو به رو می شویم. هر محفظۀ استوانه ای معرف یک برند است و یک فضای قابل تامل را فراهم می کند که هماهنگی آن را نشان می دهد. از حلقه های چوبی جهت آویزان کردن پوشاک استفاده شده است که یک نظم بصری ای برای بازدید کننده ایجاد می کند.3. دفتر PUREمعمار: Sílvia Rocio + Mariana Póvoa + esse studioکاربری پرده حتی در فضای 60 متر مربعی باعث سازمان دهی و عملکرد بهتر آن محیط می شود.علاوه براین، این گزینه به شما امکان می دهد کل فضا را حس کنید یا از آن برای تقسیم بندی فضاهایی مثل محل کار، اتاق جلسه، سالن و آشپزخانه استفاده کنید.4. Nagi Apartmentمعمار: UUfieپرده ها ضمن انتقال نور از طریق فضاها، حریم خصوصی بصری را فراهم می کنند. همانطور که تجربه کردیم، فضاها تغییر می کند و متناسب با زندگی خانواده تنظیم می شود، در حالیکه فقط ریل های پرده برای پشتیبانی از آن کافی خواهد بود.5. Apartamento ready-madeمعمار: azabپرده به عنوان یک پوشش پیوسته، جدا کننده ی قسمته ای داخلی کمد، فضای آبدارخانه و حمام است؛ از فضاهای تئاتر و بازیگری رونمایی و تماشاچیان را به اجرا با آن ها دعوت می کند، فضا ها را تغییر و آنها را اسرار آمیز جلوه می دهد و نشان دهنده ی پارادوکس هایی است که حریم خصوصی ما را خلاقانه جلوه دهد.6. Milkman HQمعمار: studioWOKپرده ها با رنگ های مختلف مبلمان موجود را پنهان و فضا را به مناطق مختلف کاری تقسیم بندی می کنند، به محیط کاراکتر داخلی می دهد و در عین حال، راحتی عمومی را ایجاد می کند.7. University Library Cologneمعمار: ANDREAS SCHÜRING ARCHITECTSپرده های مشبک لایه ای هر دو فضای خصوصی و عمومی را فراهم می آورد. افراد می توانند در صورت تمایل به فروشنده دسترسی پیدا کنند و فروشنده نیز می تواند از نامحدودی فضا درعین خصوصی بودن آن لذت ببرد. پرده ها همچنین امکان چیدمان های انعطاف پذیر در داخل فروشگاه را فراهم می کنند که هر یک در فواصل منظم در ریل های پرده نصب می شوند.8. REI Houseمعمار: CRUX arquitectosسه فضا را می توان به راحتی با نرده ها، پرده ها یا سیستم های پارتیشن بندی خشک تقسیم کرد. پارتیشن های متحرک، استقامتی همانند بتن و سازه فلزی ندارند . در بعضی از نقاط، فضا ها با هم ترکیب می شوند. برای مثال، به سمت فضای بیرونی گسترش می یابند و به یک تراس تبدیل می شوند.9. Natura NASP Receptionمعمار: Estúdio Penhaخط شروع، همه چیز را بیان می کند، یک اِلِمان ساده اما منعطف به صورت فرضی یا واقعی. ازابتدای این خط، پویایی ایجاد می شود و خلاقیت حاصل از آن در نهایت منجر به زندگی، افکار، حیات می شود که نمایانگر پرده ها هستند. این خط به طراحی های پیچیده تری تبدیل می شود که مفهومی را منتقل می کند.10. Gallery of Furnitureمعمار: CHYBIK + KRISTOFبرش های مدور توسط پرده های پارچه ای سفید برای پوشاندن ارتفاع کامل فضا تعیین شده اند که می توان آنها را بسته یا باز کرد. این فضا بر طبق اصول یک گالری کار می کند که می توان آن را به راحتی با توجه با نیازها تنظیم کرد.11. Rivaparc Apartment Renovationمعمار: Nhabe Scholaeاز آنجا که طراحی هیچ فضایی را برای پنهان کردن اشیاء داخلی ایجاد نمی کند، این پرده های شفاف، اشیاء را به نوعی در معرض نمایش عمومی قرار می دهد. این مفهوم بصری، بیان کننده افکار صاحب و خاطرات صاحب آن است. منبع: https://www.oorchin.com/p/n4ehhi oorchin oorchin Wed, 22 Apr 2020 19:55:11 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-mother-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86-%D8%A2%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8C-bqizgpyofx3x مادر! یک فیلم درام سمبلیک است که مفاهیم عمیقی را در قاب استعاره‌ای خود جای داده‌است. گاه گمراه‌کننده است، گاه وجود آدمی را به وحشت می‌اندازد و گاه بی‌نتیجه می‌ماند، امید می‌آفریند و مأیوس می‌کند، آرامش و سکوت را در یک لحظه به همهمه و هجو و شلوغی مبدل می‌کند. اما چیزی که همیشه ثابت است خانه است.تمام اتفاقات و حالات فیلم در یک خانه‌ی کلاسیک قدیمی و تنها، در دل طبیعت رخ‌ می‌دهد. بیننده هیچ شناخت و نظری در مورد فضای دورتر از خانه -حتی چند ده متر آن‌طرف‌تر- ندارد؛ گویی در کل دنیا همین یک خانه وجود دارد که زن و شوهری در آن زندگی می‌کنند.اما چگونه می‌توان این حالات را که فضا و مکان نقش عمده‌ای در شکل‌گیریشان دارد، با استفاده از فقط یک لوکیشن و محل ایجاد کرد؟ استفاده‌ از معماری خانه در ترکیب با فیلمبرداری سابژکتیو و قرار دادن شخصیت مادر به عنوان فاعلی در تمامی صحنه‌ها کمک شایانی به این قضیه کرده است.در فیلم "مادر!" تنها فضای فیلمبرداری یک خانه‌ی کلاسیک دو طبقه است که در اکثر بخش‌های آن چوب تیره استفاده شده است. این خانه از یک زیرزمین و سه اتاق اصلی (یک اتاق‌خواب، یک اتاق کار و یک اتاق میهمان) تشکیل شده است. در کنار این‌ها آشپزخانه‌ای نسبتا بزرگ و یک وُید در مرکز خانه قرار دارد و فضاهای طبقه همکف در پیرامون این فضا قرار دارند. اکثرا دوربین در داخل این وُید به دنبال شخصیت فیلم از فضاهای مختلف مانند آشپزخانه به نشیمن می‌رود.آنچه در این فیلم با دیگر فیلم‌ها متفاوت است، نگاه آن به خانه است. خانه، در این فیلم بعد از یک آتش‌سوزی و تخریب کامل، توسط شخصیت مادر بازسازی شده است. بازسازی خانه برای مادر به معنای زندگی دوباره برای خود اوست و او با تمام وجود در مورد آن در حال فکرکردن و کارکردن است. برای مثال هنگام رنگ کردن یکی از دیوارها و زمانی که برای مدت کوتاهی از فیلم در آرامش است، رنگی را که از قبل انتخاب کرده است با کمی زرد ترکیب می‌کند تا رنگ زنده‌تر و گرم ایجاد کند. در واقع مادر و خانه یکی هستند؛ همنطور که در چند صحنه بازیگر با قرار دادن دست‌هایش بر روی دیوار خانه، قلبی را می‌بیند که در اصل قلب خود اوست.این نگاه متفاوت باعث اهمیت دوچندان ولی غیرمستقیم خانه می‌شود. زخم‌های روحی شخصیت مادر! که در اصل او هم استعاره ای از زمین است، در خانه به مانند خرابی و تخریب های فیزیکی خود را نشان می‌دهند. در قسمتی از فیلم که دو برادر یا همان فرزندان مهمانِ خانه باهم به مشاجره می‌پردازند و یکی از آنها دیگری را به قتل می‌رساند، در محلی که خون وی بر زمین می‌ریزد، زخمی بر روی ساختمان خانه ایجاد می‌شود که در نهایت همان زخم نشان‌دهنده‌ی راه نابود کردن کل خانه است.شخصیت مادر که سمبلی از زمین می‌باشد به طور کلی در سه بستر مختلف فیلمبرداری شده است. حرکت دوربین به دنبال او در شات های تک‌نفره، حرکت دوربین از روی شانه‌ی مادر به جهت نشان دادن رابطه‌ی او با افراد محیط و حرکت دوربین از نگاه مادر برای نشان دادن آنچه او در ذهن خود در حال مشاهده است. این تکنیک باعث قرارگیری مادر در تمام صحنه‌ها به عنوان شخصی شده است که اتفاقات، تاثیر مستقیم خود را روی او می‌گذارند. چنان که انگار تمام شخصیت‌ها و کارهایشان تنها متوجه شخص اوست و فرد دیگری از آنها تاثیرپذیر نیست.حرکت زیاد دوربین در طول فیلم به علت دقت زیاد در ایجاد ارتباط بین اجزای کادرها خسته کننده نمی‌شود ولی هنگامی که دوربین از حرکت می‌ایستد، به بیننده در پیش بودن اتفاقی -اکثرا ناخوشایند- القا می‌شود.به گفته‌ی آرونوفسکی و لیباتیک (کارگردان و فیلمبردار فیلم)، آنها تمایل به کم کردن قطع‌شدگی صحنه و طولانی کردن هرچه بیشتر برداشت‌ها داشتند تا بیننده حس پیوستگی داستان فیلم را هرچه بیشتر حس کند و به خاطر عدم وجود کادرهای باز در فیلم، فیلمبرداری این فیلم زمان بسیار طولانی‌تری را به خود اختصاص داده است.با بررسی هرچه بیشتر معماری و فیلمبرداری در این فیلم، با توجه به عدم استفاده از کادرهای باز و نشان دادن مستقیم افراد در معماری خانه، نگاهی نو را می‌توان در آخرین فیلم آرونوفسکی یافت؛ نگاهی که معماری خانه را نه در کادرهای سینمایی بلکه در ارتباط با روح و حال افراد ساکن در آن دنبال می‌کند و ساکنان آن‌را با خود ساختمان یکی می‌داند.منبع محتوا : https://www.oorchin.com/p/0lely8 oorchin oorchin Wed, 22 Apr 2020 19:47:23 +0430 https://virgool.io/@oorchin/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-museum-hours-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87%DB%8C-%D8%AC%D9%85-%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%86-asqjhwmriae7 https://www.oorchin.com/p/ib9x09ساعات موزه درامی به کارگردانی جم کوهن، مستندساز افعانستانی-آمریکایی است که در شهر وین به وقوع می‌پیوندد. داستان فیلم حول آشنایی یک نگهبان موزه به نام یوهان و آنه، مسافری از کاناداست که برای عیادت یکی از آشنایان خود به شهر وین سفر کرده و اکثر اوقات بیکاری خود را در موزه سپری می‌کند. مکالمات این دو فرد که غالباً در موزه اتفاق می‌افتد موضوعاتی را چون تحلیل نقاشی‌ها و آثار موزه تا مسائل مختلف زندگی و حتی نحوه‌ی تاثیر این آثار بر زندگی کنونی انسان‌ها در بر‌می‌گیرد. با دقتی بیشتر گفت‌وگوی این دو فرد صرفاً برای ایجاد یک خط داستانی و دور کردن فضای فیلم از حالت مستند است. بحث اصلی این نوشتار، نحوه‌ی نشان ‌دادن اهمیت و ارزش این موزه در بخش فیلمبرداری و فضاسازی آن است و نقد سینمایی هدف آن نیست. اما چرا در این فیلم تاکیدی داستانی و بصری(که در ادامه به آن خواهیم پرداخت) بر روی این موزه وجود دارد؟فیلم Museum Hours به عنوان یک ادای دین از طرف سازندگان آن به موزه‌ی تاریخ هنر وین با نام اصلی "Kunsthistorisches"، به خاطر ارزش والای آن در جهت حفظ و ترویج هنر در طول تاریخ نزدیک به 150ساله‌ی خود ساخته ‌شده ‌است. این موزه در سال 1891 در دوره‌ی امپراطوری فرانس جوزف اول همزمان با موزه‌ی تاریخ طبیعی وین و دقیقا در مقابل آن در یکی از میدان‌های شهری مهم شهر وین ساخته شد. این دو موزه از نظر نمای بیرونی دقیقا باهم همسان هستند.فیلم با کادری واید در یکی از گالری های موزه شروع می‌شود. یوهان در حالی که در پس زمینه در حال معرفی خود است، جایی پایین‌تر از خط یک سوم عمودی کادر بر روی صندلی خود نشسته است و فضای موزه را نظارت می‌کند. دو در با سردر و ارتفاع زیاد در کنار یوهان قرار دارند و بیشتر فضای کادر را دیوارهای بلند موزه احاطه کرده‌اند؛ دیوارهایی که اتصال آنها به سقف دیده نمی‌شود و گویی تا بی‌نهایت ادامه دارند. به طور کلی، وجود عناصر عمودی قوی، پایین بودن سوژه از نقاط اصلی کادر به واسطه‌ی نشستن و بالا بودن دید دوربین نسبت به خط افق، تاکیدی بر ارزش زیاد و عظمت فضای موزه دارد. این‌چنین کادرها را در اغلب صحنه‌های داخل موزه می‌توان مشاهده کرد. برای مثال، فیلم مملو از لحظاتی است که به نمایش بازدیدکنندگانی می‌پردازد که غرق در مشاهده‌ی آثار موزه هستند. در این صحنه‌ها هم ایضاً به علت جای گرفتن خط افق در پایین کادر و شلوغ بودن پایین کادر بر خلاف خالی بودن قسمت‌های بالایی، بلندی دیوارها مورد تأکید فیلمبردار بوده است و حس ارزشمند بودن این موزه را به مخاطب القا می‌کنند.فضای مورد علاقه‌ی یوهان، تالاری است که آثار نقاش بزرگ دوره‌ی رنسانس، پیتر بروگل، در آن جای گرفته‌اند. نقاشی برجسته و تاثیرگذار که آندری تارکوفسکی هم در دو فیلم "Mirror" و "Solaris" به آثار او رجوع کرده است. آثار نشان داده شده از او در این فیلم، همه در ابعاد بسیار بزرگ و با جزئیاتی رئالیستی، بسیار دقیق و قدرتمند خلق شده‌اند. جزئیاتی که یوهان در دیالوگ‌های راوی گونه‌اش آن ها را مورد تحلیل و تحسین قرار می‌دهد.از دیگر موارد قابل توجه در مورد فضای فیلمبرداری داخل موزه، نشان دادن سکوت و آرامش آن است. استفاده نکردن از موسیقی متن در این فضا و معطوف کردن این صحنه‌ها به صدای قدم زدن افراد روی سطح چوبی و قدیمی آن، در کنار صداهایی مانند ورق زدن کتابچه‌ی راهنمای موزه توسط آن ها و یا صدای توضیحات راهنمای موزه با تون پایین، باعث القای سکوت و آرامش داخل موزه به بینندگان فیلم می‌شود و تصور اتمسفر داخل موزه را برای مخاطبین راحت‌ می‌کند.صحنه‌های خارج از موزه بسیار محدود هستند؛ چند صحنه کافه نشینی یوهان و آنه برای صحبت کردن و حضور آن ها برای عیادت از فامیل آنه در بیمارستان، از این صحنه‌ها هستند، ولی مهم‌ترین بخش آن ها به شات‌هایی برای به تصویر کشیدن فضای کلی شهر وین اختصاص یافته‌اند. عبور و مرور خودروها، ساختمان‌های قدیمی و فضاهای شهری، پیاده‌روها و هوای سرد و بارانی وین و گاهی مقایسه‌ی این فضاها با آثار داخل موزه، خصوصا نقاشی‌های بروگل، فضای فیلم را کاملا تحت تاثیر قرار داده‌اند و به نوعی پس‌زمینه‌ی شهری موزه را برای افرادی که از نزدیک با آن آشنایی ندارند قابل درک می‌کنند.در صحنه‌ی پایانی فیلم، بعد از بازگشت آنه به کشور خود، یوهان پشت به دوربین در حال قدم‌زدن بین تالارهای گالری موزه است و صدای یوهان در پس‌زمینه‌ی فیلم با همان حالت راوی‌گونه‌ی خود، شروع به توصیف شات‌هایی از وین می‌کند؛ توصیفی بسیار دقیق همان‌گونه که در مورد نقاشی‌های بروگل صحبت می‌کند؛ گویی این تصاویر نیز مانند آثار داخل موزه روزی جاودانه خواهند شد.در پایان می‌توان گفت جم کوهن به عنوان یک مستند‌ساز و پیتر روسلر به عنوان فیلمبردار دوم در کنار او، با اضافه کردن یک خط داستانی شاید ساده و کم‌کار و حذف توضیحات مستندگونه از فیلم، اثری جذاب و هنری در وصف موزه‌ی تاریخ هنر وین ساخته اند. فیلمی که در پایان آن، کارگردان علاوه بر اشاره به این موزه، از والدین خود نیز تشکر کرده است، چرا که آشنایی و درک مفهوم موزه و حضور در آن را مدیون آن‌هاست!منبع محتوا : https://www.oorchin.com/p/ib9x09 oorchin oorchin Wed, 22 Apr 2020 19:42:29 +0430