<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های پریسا پرتوی نیا</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@p.partovinia</link>
        <description>برنامه نویس نرم افزار. عاشق زندگی، کمک کردن به انسانها، یادگیری ،تدریس، سخنرانی، پیشرفت، شاد بودن، آشپزی و دامداری و مزرعه داری و ماهیگیری ...</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 19:00:35</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/58168/avatar/rvVvix.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>پریسا پرتوی نیا</title>
            <link>https://virgool.io/@p.partovinia</link>
        </image>

                    <item>
                <title>طرز تفکر (Mindset)</title>
                <link>https://virgool.io/@p.partovinia/%D8%B7%D8%B1%D8%B2-%D8%AA%D9%81%DA%A9%D8%B1-mindset-r7ynfsvcrhjv</link>
                <description>سوال : با تمام اعتقادی که به تلاش دارید،آیا منظور شما این است که وقتی افراد شکست می خوردند، همیشه خود آنها مقصرند و با جدیت کافی تلاش نکرده اند ؟نه! درست است که تلاش، بسیار مهم است و هیچ کس نمی تواند برای مدت طولانی بدون آن موفق باشد، اما قطعا تنها فاکتور نیست. افراد منابع و فرصت های متفاوتی دارند. به عنوان مثال، افراد پولدار وضیعت متفاوتی دارند. آنها بیشتر می توانند خطر کنند و بیشتر قادرند ادامه دهند تا زمانیکه به موفقیت دست یابند. افرادی که دسترسی راحتی به آموزش خوب دارند، افرادی که شبکه ای از دوستان با نفوذ دارند، افرادی که موقعیت شناس اند، همه شانس بهتری برای به دست آوردن نتایج تلاش شان دارند. تلاش های افراد پولدار، تحصیل کرده و با نفوذ بهتر جواب می دهد.افرادی که منابع کمتری دارند، با وجود بیشترین تلاش ها، می توانند بسیار آسان تر از مسیرشان منحرف شوند.کارخانه زادگاه شما که در تمام زندگی تان در آن کار کرده اید ناگهان تعطیل می شود و حالا چه ؟ کودک شما بیمار می شود و شما را در بدهی فرو می برد. همسرتان پس انداز کمی را که داشتید را برداشته و به یکباره می رود و شما را با بچه ها و بدهی ها تنها می گذارد.قبل از اینکه قضاوت کنیم، بیایید به خاطر بسپاریم که تلاش، همه چیز نیست و تمام تلاش ها به صورت برابر نتیجه نمی دهند.</description>
                <category>پریسا پرتوی نیا</category>
                <author>پریسا پرتوی نیا</author>
                <pubDate>Fri, 15 Jul 2022 12:48:13 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تنهاییت را دوست بدار</title>
                <link>https://virgool.io/atighefroshi/%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1-jeek2xlfr0s7</link>
                <description>آنکس که حسابی تنهاست بمرور زمان احساس خواهد کرد که نه یک تن، بلکه یک زوج از تن هاست. تنهایی آدمی را به جایی می رساند که فقط خویشتن خود را داشته باشد. تنهایی کاری می کند که وجودمان قاچ بخورد و ما در خودمان کس دیگری را بیابیم که گویا کس دیگری است، اما کسی نیست جز خودمان در خودمان.تنهایی کمک می کند که خود را بیابیم و با خود دوست شویم. تنهایی از درونِ ما برای ما، مای دیگری بیرون می کشد. آنکس که حسابی تنهاست، دیگر تنها نیست؛ بلکه خود را یافته است.در تنهایی برای هر مشکلی می بایست که سراغ خودمان رویم: اگر غصه دارم، خود می بایست که خود را تسلی دهم. اگر می ترسم، می بایست که به خود پناه برم، اگر به شانه های کسی برای گریستن نیاز دارم، آن کس، کسی جز خود من نیست. پس گویا تنهایی می تواند مرا به دو نفر مبدل سازد.شاید به همین خاطر است که آنان که خود تنهایی را بر می گزینند، انسان های قویتری به نظر می رسند، زیرا که آن ها در عمل دو نفر اند نه یکی… آدم تنها با خود نزدیک شده و با خود در می آمیزد، خود را بارور ساخته و چیزی شبیه به خود می زاید.آدم تنها خود، همسر خود است. یک زندگی خانوادگی در نهاد یک انسان تنها به جریان می افتد و او دیگر با خود تنها نیست: او همسریِ خود را می کند. آنکس که حسابی تنهاست دیگر تنها نیست، زیرا که هر چیزی از ضدی به ضد دیگر می رود. این نوشتار اثر فیلسوف جوان ایرانی به نام دی داد هست.در پایین هم یک کتاب معرفی کردم با این مضمون :)) دیالکتیک تنهایی</description>
                <category>پریسا پرتوی نیا</category>
                <author>پریسا پرتوی نیا</author>
                <pubDate>Fri, 11 Mar 2022 15:39:00 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>Application startup exception When Run DotMemory</title>
                <link>https://virgool.io/@p.partovinia/application-startup-exception-when-run-dotmemory-jlwibscsignd</link>
                <description>سلام دوستای گلم. امیدوارم خوب خوب باشید. یه سوتی ای دادم که میخوام باهاتون به اشتراک بگذارم. :)مدتی بود که برای برطرف کردن Memory Leak , Garbage Pressure میخواستم از ابزاری به نام DotMemory استفاده کنم... این DotMemory ابزاری هست برای کمپانی JetBrains که برای پیدا کردن نشتی حافظه مناسبه. علی رغم اینکه خود ویژوال استودیو هم این امکان رو بهمون میده با ابزار Diagnostic Tools از منوی Debug &gt; Windows &gt; Show Diagnostic Tools می تونید بیاریدش و در زمان اجرا و دیباگ باهاش کار کنید. بگذریم و بریم سراغ DotMemory عزیز. وقتی اجراش می کردم متوجه یه خطا می شدم که سریع تو پنجره Command Prompt نمایش داده می شد و سریع بسته می شد. هر چقدر که خطا رو می خوندم. انگار که متوجه چیزی نمی شدم . متن خطا از این قرار بود که یه فولدر رو پیدا نمی کرد. Application startup exception: System.IO.DirectoryNotFoundException:مسیر Microsoft.Extensions.FileProviders.PhysicalFileProvider..ctor(String root, ExclusionFilters filters)       at Administration.Startup.Configure(IApplicationBuilder app, IHostingEnvironment env, ِDBContext dbContext) in D:\Projects\Source\ \proj\Administration\Startup.cs:line 155    --- End of stack trace from previous location where exception was thrown ---به مدت یک ماه درگیر بودم البته به انضمام یه دنیا Task دیگه. ولی انگار وقتی به این خطا می رسیدم در ذهنم بسته می شد و یه نفر کلیدش می کرد و نمی تونستم متوجه بشم که فقط یه فولدر به نام wwwroot در مسیر Debuge/bin نداشتم. با گذاشتن این فولدر تونستم مشکل رو برطرف کنم و به کارم ادامه بدم.خیلی عجیبه که گاهی وقتها مشکلات کوچیک مدتها در صف Proccess مغز ما می مونند. این بود تجربه من از شروع استفاده از DotMemory گرامی. :)امیدوارم تجربه من به درد شما دوستان گلم بخوره.ایام به کام</description>
                <category>پریسا پرتوی نیا</category>
                <author>پریسا پرتوی نیا</author>
                <pubDate>Sat, 12 Sep 2020 14:22:36 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ASP.NET Core TempData and Error 400 The size of the request headers is too long</title>
                <link>https://virgool.io/@p.partovinia/aspnet-core-tempdata-and-error-400-the-size-of-the-request-headers-is-too-long-n9wxo0y4z184</link>
                <description>چند وقت پیش به یه مشکلی برخوردم تو کدنویسی که نکته بسیار جالبی داشت، برای عزیزانی که از Asp.net Core 2.0 به بالا استفاده می کنن؛ باید کارایی داشته باشه، بنابراین گفتم با شما در میون بذارم. موضوع از اینجا شروع شد که مجبور شدم در کدهام از TempData استفاده کنم (گاهی وقتا لازم میشه دیگه :) ).زمانیکه پروژه رو اجرا کردم این خطا رو دیدم که تا بحال ندیده بودمش...Runtime Errorاین خطا میگه هدر درخواستی که به سمت سرور میفرستی خیلی طولانیه. چرا ؟ واقعیت اینه که در ورژنهای قبلی Asp.net پیاده سازی TempData  با Session بود. ولی در Netcore.  از کوکی استفاده میشه؛ بنابراین هدر درخواستی ما باید طول محدود و مشخصی داشته باشه. البته این Implementation  به صورت پیشفرض هست و برای اینکه این امکان رو بهش بدیم که TempData  از Session استفاده کنه باید در بخش Startup پروژه چند خط کد اضافه کنیم به اینصورت که در قسمت ConfigureServices باید به اینصورت بنویسیم :فعالسازی Session برای Tempdata در ConfigurationServiceیادتون نره باید حتما تو قسمت Configure باید در بالای UseMvc()  بنویسید UseSession () دقیقا مطابق شکل زیر :خب حالا با اینکار دیگه کوکی ها پر نمیشن و به این خطا بر نمی خورید. امیدوارم که براتون مفید باشه. ایام به کام...</description>
                <category>پریسا پرتوی نیا</category>
                <author>پریسا پرتوی نیا</author>
                <pubDate>Fri, 20 Sep 2019 12:42:08 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>