https://virgool.io/feed/@pakgohar نوشتن از آفرینش، آفرینش با نوشتن - shahrzadpakgohar.com fa 2026-06-10 21:26:25 https://files.virgool.io/upload/users/2008/avatar/w7JjIu.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@pakgohar https://virgool.io/@pakgohar/%D9%82%D8%A8%DB%8C%D9%84%D9%87%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B3%D8%A7%D8%B2-v7kdmeotio3s ست گودین کتابی دارد به نام «قبیله‌ها : ما میخواهیم که هدایتمان کنید». ایده محوری کتاب آن است که اگر میخواهید تغییری در جهان ایجاد کنید، مردم را به سمت آن تغییر، هدایت کنید. با امکاناتی که در عصر حاضر فراهم شده است، برای رهبری نیازی به پول و قدرت ویژه‌ای ندارید. کافی است افرادی را پیدا کنید که درباره موضوع مورد نظر شما هم‌دغدغه بوده و عمیقا به آنچه میگویید باور داشته باشند. پیامتان را به گوش آن افراد برسانید، آنها نیز پیام شما را به گوش دیگران می‌رسانند و این زنجیره ادامه پیدا میکند.این کتاب هنوز به فارسی ترجمه نشده است. اما سخنرانی تد ست گودین درباره این موضوع میتواند به اندازه کافی الهام بخش باشد. https://www.ted.com/talks/seth_godin_on_the_tribes_we_lead?utm_campaign=tedspread--a&utm_medium=referral&utm_source=tedcomshare یکی از نمونه‌های ایرانی «قبیله» بدون شک، سایت آموزشی متمم است. محیطی آموزشی که پس از سه سال اعضای آن خود را «متممی» می‌نامند. با تعدادی از دوستان متممی‌ام که از نزدیک آشنا شدم، این احساس هم‌قبیله بودن بین همۀ ما مشترک بود. از خودم می‌پرسم، من چه قبیله‌ای را باید بسازم؟ چه موضوعی است که میخواهم آن را در جامعه تغییر دهم؟ چه باور و یا محصول جدیدی به جامعه عرضه کنم؟ افراد هم قبیلۀ من چه کسانی هستند؟ چگونه آنها را بیابم و رهبری کنم؟فراموش نکنم که مهمترین نکته، باور قلبی و تعهد کامل خودم به موضوعی است که میخواهم آن را رهبری کنم. شهرزاد پاک گوهر شهرزاد پاک گوهر Sun, 10 Dec 2017 14:35:17 +0330 https://virgool.io/@pakgohar/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D9%87%DB%8C%D9%85-kccsuv6n19e9 یادم نمی‌آید اسم وایرال مارکتینگ دقیقا کی و کجا به گوشم خورد، اما آشنایی عمیق‌تر با این موضوع و فهم اهمیت آن از همایش 26 مرداد 96 متمم شروع شد. در این همایش، محمدرضا زمانی درباره وایرال مارکتینگ صحبت کرد.(من دوست ندارم به جای واژۀ وایرال از معادل ویروسی استفاده کنم، چون به نظرم آن معنایی که کلمه viral در زبان انگلیسی دارد، در بین فارسی زبانان با معادل ویروسی جا نیافتاده است. کلمه ویروسی در فارسی بیشتر این مفهوم را در ذهن تداعی میکند که چیزی حاوی ویروس شده است. در حالی که کلمه وایرال در انگلیسی به معنای چیزی است که ماهیت ویروس را دارد و یا به آن مربوط میشود. ماهیت ویروس چیست؟ اینکه کسی که ویروس را تجربه کرده، خودش توسعه دهنده و پخش‌کننده آن میشود. شاید معادل دقیق‌تر برای وایرال، ویروس‌گون باشد تا ویروسی که باز هم کلمۀ مضحکی است. ضمن اینکه ویروس خودش کلمه‌ای انگلیسی است و نیازی نیست آنقدر بر فارسی سازی وایرال با کلمۀ ویروس اصرار بورزیم. )بعد از این مقدمۀ نامربوط برویم سر اصل مطلب. یکی از مواردی که در بحث وایرال مارکتینگ مطرح میشود، حداقل مخاطب مورد نیاز برای وایرال شدن است. خیلی از جنگ و دعواهای وایرال مارکتینگ بر سر این است که زودتر این حداقل تعداد مخاطب را پیدا کنیم و پیام را به آنها بدهیم، تا بعد از آن جریان وایرال تشکیل شود. اما این هسته اولیه دقیقا چندتاست و شامل چه کسانی میشود؟ کسی نمیدونه. حتی بخشی از این موضوع به عوامل خارج از حوزۀ اطلاعات و کنترل ما برمیگرده که شاید دوست داشته باشید اسمش رو بگذارید «شانس». ست گودین در پست جدیدش این موضوع رو مطرح میکند که مسئله‌ای که بازاریابها باید به اون توجه کنند این هست که در خیلی از مواردی که ایده ما وایرال نمیشه، به این خاطر نیست که ما تلاش کافی برای بدست آوردن آن حداقل مخاطبها نداشتیم. موضوع اینه که این حداقل تعداد مخاطبها گاهی خیلی زیاد و غیرقابل دسترس میشه. در ادامه هم چند تا شیوۀ کاهش تعداد حداقل مخاطب مورد نیاز و دسترس‌پذیر‌تر کردن اونها برای افزایش شانس موفقیت رو به بازاریابها توصیه میکند. فارغ از اینکه کار شما بازاریابی هست یا نه، خوندن این نکات میتونه مفید باشد. :1- اول اینکه یک محصولی بسازید که در ذاتش وایرال باشه. چه جوری؟ باید زنجیره ارزش در محصول شما به گونه‌ای باشد که افراد با پیوستن دوستان و آشنایان، ارزش بیشتری کسب کنند و تجربه بهتری رو داشته باشند. و یا یک راهکار دیگه این میتونه باشد که محصول یا ایده شما به گونه‌ای باشد که افراد حس کنند توصیه کردن آن به دیگران، کار ارزشمند و پسندیده‌ای هست. (مثل متمم، که همۀ متممی‌ها بعد از گذراندن چند ما در اون فضا، وظیفۀ مسلم خودشون میدونند که دیگران رو نیز به این فضای آموزشی دعوت کنند.)2- هستۀ اولیۀ مخاطبانتون رو که قراره وایرال شدن از اونجا آغاز بشه، با دقت انتخاب کنید. ممکنه این هستۀ اولیه یک گروه کاربر خاص باشند که تاثیرگذاری زیادی روی دیگران دارند، یا افرادی باشند که سرشون درد میکنه برای انتشار و پخش محتوا و توصیه کردن به دیگران. مثلا فرض کنید که یک کتاب نوشتید و میخواهید این کتاب وایرال بشه. به نظرتون چه هسته اولیه‌ای باید انتخاب کنید؟ مثلا میتونه کسانی باشند که عاشق کتاب هستند و دربارۀ کتابهایی که میخونند پست اینستا میگذارند. (یادمه یک دوران نشر آموت کتابهاش اینطوری وایرال شد.)3- از بازاریابی چند کاناله (Multichannel Marketing) غافل نشوید. آیا بودجه و زمان این رو دارید که از کانالهای مختلف به مشتری نزدیک بشوید و پیامتون رو به گوشش برسونید؟http://sethgodin.typepad.com/seths_blog/2017/12/the-minimum-viable-audience.html شهرزاد پاک گوهر شهرزاد پاک گوهر Wed, 06 Dec 2017 17:45:49 +0330 https://virgool.io/Contentclub/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DA%98%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%9F-k9o8abkfd0qw بعد از خواندن پست استراتژی محتوا در روابط عاشقانه، اولین سوالی که به ذهنم رسید این است که آیا عشق استراتژی می‌خواهد؟ بله میخواهد اما قبل از آن شرایطی باید برقرار باشد. اگر رابطۀ عاطفی را مانند یک کسب‌وکار در نظر بگیریم، اولین نکته خلق ارزش است. باید برای خودمان شفاف باشد از یک رابطۀ عاطفی چه می‌خواهیم، و قرار است رابطه با ما برای طرف مقابل چه ارزشی ایجاد کند. اگر خشت رابطه را تنها بر بنیان سست احساسات زودگذر بچینیم، امروز و فردا، بنایی که از لحاظ عاطفی و احساسی هزینه زیادی برایش کرده‌ایم، فروخواهد ریخت. آنگاه می‌بینیم حرف‌هایی که در ابتدای رابطه میزدیم، چند ماه بعد خلافش را با غرور و افتخار با برچسبی روشنفکرانه در بوق و کرنا می‌کنیم.واقعا به نظرتان در رابطه‌ای که پایه‌ای‌ترین بنیان یک ارتباط که گفتگوی شفاف و مستقیم است، نادیده گرفته می‌شود، می‌توان از سایر انواع محتوا حرف زد؟ با تمام باوری که به تجربه مشترک ادبی و هنری دارم، عطای آن رابطه‌ای را که در آن قرار است منظور طرف را به جای یک گفتگوی ساده درانتزاع و کنایه‌های موجود در فیلم و کتابهای دیگران بفهمم، به لقایش می‌بخشم. (تلنگر به خویشتن جهت عمل‌گرایی به جای فلسفه‌بافیِ روشنفکرنمایانۀ مخاطب‌پسند) شهرزاد پاک گوهر شهرزاد پاک گوهر Wed, 29 Nov 2017 23:58:20 +0330 https://virgool.io/@pakgohar/%D9%88%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%A8%DB%8C-gglwiyhuf7dl گاهی نواقص زندگی آنچنان زیبا می‌شود که احساس میکنم کمال در کامل نبودن است. ژاپنی‌ها در زیبایی شناسی اصطلاحی دارند به اسم وابی-سابی، زیبایی در اثری دور از کمال، ناپایدار و ناقص. گرچه گاهی کامل‌گرایی‌ام را با نقاب کمال‌گرایی می‌پوشانم، اما به گمانم زندگی وابی-سابی-وار زیباتر و آرامش‌بخش‌تر است. همین خودِ ناقص‌ِ پیشرونده به سویِ کمالِ ناکامل را دوست دارم. شهرزاد پاک گوهر شهرزاد پاک گوهر Mon, 27 Nov 2017 21:42:38 +0330