<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های pakhshe | پخشه</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@pakhshe</link>
        <description>پخشه استارتاپیه که میگرده دنبال برندهای ایرانی، اونا رو دسته بندی میکنه، به مردم معرفی میکنه و بدون واسطه تولید کننده محصول رو به مشتریش تحویل میده. یه خرید و فروش دو طرف سود :) سایت: www.pakhshe.com</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-14 06:54:20</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/92095/avatar/tD2ILl.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>pakhshe | پخشه</title>
            <link>https://virgool.io/@pakhshe</link>
        </image>

                    <item>
                <title>چرا پخشه از لباس زیر شروع کرد؟</title>
                <link>https://virgool.io/@pakhshe/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%BE%D8%AE%D8%B4%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-eaa0zqzvmro1</link>
                <description>سال 98 و زمانی که 24 واحدم مونده بود از دانشگاه تهران زدم بیرون. کمتر از سه ماه مونده بود که مدرک فارغ التحصیلیم رو بگیرم اما اهدافی که توی زندگیم داشتم بهم حتی اجازه نداد یک دقیقه بیشتر صبر کنم.تمام افرادی که باهام ارتباط داشتند بهم حمله کردند و بابت کاری که کردم ملامتم میکردند.تقریبا سه ماه اول خیلی شرایط برام سخت بود چون مدام سنگینی نگاه اطرافیانم رو حس می کردم که پر از سوال بودند که چرا باید بیاد بیرون؟ چرا تموم نکرد؟ بعضی وقت هام خودم توهم میزدم که نکنه دارند پشت سرم حرف می زنند یا فکر می کنند من بازنده ام؟من شش ماه قبل از اینکه از تحصیل انصراف بدم، به این کارم فکر میکردم. شاید شبانه روز. طوری بود که در کلاس درس و یا حتی سر امتحان انقدر فکرم و ایده هایی که میخواستم برای کار پیاده کنم به ذهنم فشار میاورد که گذر زمان و صحبت های استاد رو اصلا نمیشنیدم چه برسه به اینکه گوش کنم.وقتی دیدم به این حد رسیدم موندنم توی دانشگاه برام عذاب وجدان آورده بود. مدام به خودم میگفتم من باید از این سیستم خارج بشم و بجای من قطعا فرد بهتر و شایسته تری هستش که دوست داره از این امکانات استفاده کنه و سر کلاس هایی بشینه و حرف اساتیدی رو گوش کنه که من توی اون وضعیت در حال ساختن نقشه ذهنی خودم بودم.خلاصه من تصمیم خودم رو گرفتم و خارج شدم. از همون لحظه ای که با کیف دستیم از سر در دانشکده فنی اومدم بیرون کارم رو برای شروع پروژه پخشه شروع کردم.اینکه از دانش تخصصی کد نویسی هیچی نمیدونستم واقعا اذیتم می کرد. اما خب راه برای یادگیریش باز بود و اینطوری نبود که دست نیافتنی باشه.میدونستم که الان خیلی کوچکم و نمیتونم سنگ بزرگی بردارم. پس کاملا واقع بینانه بازار هدفم رو به قسمت های کوچک تو در تو تقسیم کردم و بازاری رو انتخاب کردم که هر کجا می گم از لباس زیر شروع کردم همه یه لبخند ریزی روی لباشون میاد.اولش خیلی ناراحت میشدم چون واقعا مسخره ام می کردند و مدام تیکه های بی مزه مینداختند و میخندیدند.کار عکاسی میخواستی بکنی میخندیدن، دنبال همکار میگشتی به هر کی میگفتی با یه قیافه ای بهت نگاه می کرد که انگار بهش پیشنهاد بی شرمانه یا قتل یکی رو دادی.علاوه بر این مگه میشد با کسی کاری رو شروع کرد؟ همه یه گاردی جلوی این کار من داشتند. از تیکه ها و گلایه ها و صحبت های پدر و اطرافیان چیزی نمیگم. هیچ وقت چیزی ازشون به دل نگرفتم اما متاسفانه رفتارهاشون به خاطرم موند.تنها کسی که توی این راه باورم کرد دختری بود که نزدیک به 7 سال باهم ارتباط داشتیم و دوستی صمیمانه ای بینمون موند.نه تنها باور کرد و کنارم موند بلکه اولین نفری بود که با تمام وجودش وارد این کار شد و الان مدیریت کل شرکت رو به عهده داره.ما در عرض 8 ماه رسیدیم به پله اول کسب و کارمون. زیاد بزرگ نشدیم اما چیزی رو ایجاد کردیم که صفر بود. در واقع صفر رو کردیم یک به این امید که روزی به درستی پروژه رو اجرا کنیم تا ثابت کنیم که بعضی وقتا باید همه حرف های دیگران رو، جبر سیستم آموزشی و فرهنگی رو و نصیحت های بی فکر اطرافیان رو کنار گذاشت و کاری رو کرد که با تمام وجود به آن ایمان دارید.گروه لباس زیر دقیقا عین خود ماست، عین ما دو نفر، ترد شده، خنده دار و از نظر بقیه مضحک، اما در اصل تنها چیزی است که همه ما هر روزه با آن سر و کار داریم، به آن و بهداشت آن نیاز داریم و تا به الان شاید کمتر روزی در زندگیمان بوده که از این لباس استفاده نکرده ایم.برای گروهمون شعاری انتخاب کردیم که همواره بهشون یادآور بشه که اگر به دنبال برترین بودن هستند باید بدون واسطه و بدون پارتی و بدون کمک صفر تا صدی دیگران بهترین باشند.برای برترین ها، واسطه ای نیست.سایت ما: www.pakhshe.com</description>
                <category>pakhshe | پخشه</category>
                <author>pakhshe | پخشه</author>
                <pubDate>Fri, 06 Mar 2020 15:28:40 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا باید سوتین بپوشیم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@pakhshe/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%88%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D9%85-nijmshocyfcz</link>
                <description>ست دلنشین، تولید کننده لباس زیر ایرانیبسیاری از زنان جامعه ما بر این باورند که استفاده از سوتین، باعث مبتلا شدن آنان به سرطان سینه خواهد شد، آیا این موضوع حقیقت دارد؟ آیا از مزایای آن آگاهید؟سینه زنان از چربی و عضله تشکیل شده است که از داخل توسط رباط های نگه دارنده و از بیرون توسط پوستخارجی حفظ می ­شوند، اما وزن تمام این چربی و عضله به کدام بخش از بدن محول شده است؟شانه ها و عضلات گردن وظیفه تحمل بار سینه ها را بر عهده دارند، در این میان جاذبه زمین باعث آویزان شدن و افزایش فشار بر این عضلات می­شود.برای کمتر کردن این فشار پزشکان معتقدند، زنان باید از سوتین استفاده کنند زیرا نبستن آن باعث افتادگی، بدفرمی و آسیب زدن به عضلات گردن و شانه ها می ­شود. سوتین نحوه ایستادن شما را تحت تاثیر قرار می­دهد و در صورت نبستن آن، شانه ها به سمت جلو خم شده و باعث آسیب زدن به ستون فقرات می­ شود. در واقع سوتین نقش کمکی و حمایت کننده را برای بدن زنان ایفا می­ کند و اگر به صورت مداوم از سوتین استفاده کنید، از مشکلات این چنینی پیشگیری خواهید کرد.اما آیا منظور از استفاده مداوم سوتین، پوشیدن ۲۴ ساعته آن است؟خیر، محققین معتقدند پوشیدن و تحت فشار قرار دادن بافت سینه ها به صورت ۲۴ ساعته باعث پیری هر چه سریعتر پوست و چروک شدن آن می ­شود، اما آسیب تنها به چروک پوستی ختم نمی ­شود، بلکه باعث احساس درد در سینه ها و سرطان سینه می ­شود. بنابراین پیشنهاد می­ شود شب ها در هنگام بخواب رفتن، سوتین نپوشید.ارتباط زیبایی و سوتینانتخاب لباس زیر مناسب، تمام اعضای بدن را تحت شعاع قرار می­دهد، همانطور که پیش تر به آن اشاره کردیم، سوتین نقش کمکی و حمایتی برای بدن زنان ایفا می­ کند و شانه ها، گردن و ستون فقرات را در تحمل بار سینه کمک می­ کند.البته این امر در زنانی که سینه های بزرگی دارند نقش بسزایی دارد. بنا به گفته جامعه پزشکان جراحی پلاستیک آمریکا، دختران از سنین بلوغ و آغاز رشد سینه ها، باید سوتین بپوشند؛ زیرا این امر باعث خوش فرم شدن و جلوگیری از افتادگی سینه ها می­ شود. برخی بر این باورند که پوشیدن سوتین در سنین رشد باعث توقف یا کوچک ماندن سینه ها می­ شود اما این باور کاملا اشتباه است، زیرا سایز و میزان رشد سینه ها امری کاملا موروثی است.                                                      *کپی با ذکر منبع بلا مانع می باشد*          مقالات من رو در سایت www.pakhshe.com مرجع معرفی برندهای برتر ایرانی دنبال کنید :)</description>
                <category>pakhshe | پخشه</category>
                <author>pakhshe | پخشه</author>
                <pubDate>Sun, 01 Dec 2019 13:09:17 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>