https://virgool.io/feed/@po0n3gol پونه گل‌بابازاد‌ --- من یه کودک هنرمند در درونم دارم که نوشتن رو دوست داره! فعال در حوزه پرسونال برندینگ، پرسونال استایلینگ و مدنویسی fa 2026-06-17 16:00:44 https://files.virgool.io/upload/users/61343/avatar/Z2h5XN.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@po0n3gol https://virgool.io/@po0n3gol/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%87%D8%A7-%D8%B5%D8%AD%D8%A8%D8%AA-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF-jhei9qsqu0g0 احتمالاً شما هم شنیدین که میگن، از رو ظاهر، آدم‌ها رو قضاوت نکنین! این حرف می‌تونه هم درست باشه هم غلط! در مورد درستی‌اش زیاد نمیتونم اظهارنظر کنم چون یه موضوع اخلاقی و شخصی هست؛ ولی این مطلب در مورد این هست که این جمله گاهی ممکنه اشتباه باشه! چرا؟!لباس بیانگر قدرت خاصی هست، چرا که به عنوان یک رسانه شخصی محسوب میشه. افراد از طریق نشانه‌های تصویری Visual Cues نسبت به هم برداشت می‌کنن. همه ما با استایل‌مون و لباس‌هایی که می‌پوشیم باعث میشیم دیگران برداشت‌هایی از طریق ظاهر ما داشته باشن. برداشت‌هایی که ما از طریق لباس ایجاد می‌کنیم، دیگران درباره ما، سلیقه ما، شخصیت و نگرش، درک ما از زندگی و حتی شغل ما قضاوت و تصمیم‌گیری می‌کنن و نمیشه این رو مساله رو درنظر نگرفت.یه قانونی هست به نام قانون «آلبرت محرابیان» که تو سال 1967 در دانشگاه کالیفرنیا مطرح و اثبات شده، میگه ارتباط بین افراد از 3 طریق صورت می‌گیره:کلامی: محتوای چیزی که میگین.شنیداری: چه‌طور مطلب رو عنوان می‌کنین، مواردی مثل تن صدا، لحن و لهجه گوینده و...دیداری: ظاهرتون وقتی اون مطلب رو دارین عنوان می‌کنین، زبان بدن Body Language، حالت بدن Body Gesture ،همچنین لباس و استایل. اگه نمره یک ارتباط رو 100 درنظر بگیریم؛ محتوای شما فقط 7% روی شنونده ممکنه تاثیر بگذاره، از طریق شنیداری 38% و از طریق دیداری 55% . پرواضح هست که این درصدها تو هر موقعیتی متفاوت هست چون به هر حال محتوای کلام خیلی مهمه؛ ولی ارتباطات غیرکلامی رو اصلاً نباید دست کم یا سرسری گرفت! مطالب خیلی زیادی در این مورد هست که باید چی بپوشیم، چه طور بپوشیم، کجا چی بپوشیم و... از طرفی مقالات زیادی هم در مورد اینکه چه‌طور لباس و نحوه پوشش ما بر نحوه فکر کردن خودمون، مهارت‌های مذاکره، حتی سطح هورمون‌ها و ضربان قلب تاثیر می‌گذاره. در واقع، لباس‌ها بر عملکرد مغزی و بدنی ما خیلی تاثیر دارند که خیلی وقتها خودمون هم ازش بی‌خبریم! حتماً شنیدین که می‌گن پوشیدن لباس‌های غیر رسمی و کژوال Casual تو مذاکرات خوب نیست؟ دلیلش فقط این نیست که شما باید Dress Code و نحوه پوشش رو در مذاکرات رعایت کنین، بلکه به این دلیل هم هست که لباس‌ها بر نحوه تفکرات و تصمیم‌گیری‌های شما هم تاثیرگذارند. از جمله این مقالات می‌تونم اشاره کنم به مطالعه‌ای که تو سال 2015 انجام شد با عنوان «نتایج شناختی لباس‌های رسمی» The Cognitive Consequences of Formal Clothing که به افراد گفته شده بود قبل از انجام این تست شناختی یکبار لباس‌های فرمال یا رسمی بپوشند، و یکبار لباس‌های کژوال، غیر رسمی و راحت. نتایج نشون داد که پوشیدن لباس‌های رسمی و بیزینسی مثل کت و شلوار، تفکر انتزاعی و منطقی مثل خلاقیت و ایجاد استراتژی بلند مدت رو تو افراد بالاتر می‌بره و این به دلیل احساس قدرتی هست که این لباس‌ها برای افراد ایجاد می‌کنند. یه تحقیقی تو سال 2014 انجام و در ژورنال رسمی روانشناسی هم عنوان شد که مردان رو به 3 دسته تقسیم کردند، افرادی که لباس‌های معمولی خودشون رو پوشیده بودن، افرادی که لباس رسمی مثل کت و شلوار داشتن، و افرادی که لباس‌های راحتی و اسپورت پوشیده بودند. این افراد رو وارد یه بازی کردند که تو این بازی، هر کسی باید با یک نفر وارد مذاکره میشد. نتایج تحقیق نشون داد، افرادی که لباسهای رسمی و کت و شلوار پوشیده بودند، معاملات پرسودتری نسبت به اون دو دسته دیگه بدست آوردند، و هم اینکه اون دو دسته دیگه، سطح تستسترون پایین‌تری نسبت به گروه لباس رسمی داشتن! این مقاله رو می‌تونین با عنوان Sartorial symbols of social class elicit class-consistent behavioral and physiological responses: A dyadic approach سرچ کنین و بخونین.با توجه به تمامی این مطالب، باید بگم که تاثیرات استایل و پوشش ما چیزی بیشتر از لباس‌هایی هست که می‌پوشیم! لباس‌ها بر خودِ ما تاثیر می‌گذارند و از طرفی بر روی مخاطب ما، دیگرانی که باهاشون ارتباط داریم تاثیرگذارند و باعث ایجاد برداشت‌ها و قضاوت‌ها میشن. پس خیلی مهمه که بدونیم استایل مناسب ما چی هست. اینجاست که مساله استایل شخصی یا پرسونال استایلینگ پیش میاد. استایل شخصی ما مثل امضای ماست، باید منحصربفرد و مخصوص خود ما باشه.همچنین در روند پرسونال برندینگ، مبحث استایلینگ جز هویت بصری برند شخصی محسوب میشه که باید با هویت برند فرد یکپارچه، هماهنگ و سازگار باشه. چرا که برند شخصی برآیندی از چیزهایی هست که میگیم، شیوه گفتن آنها، کارهایی که می‌کنیم، زبان بدن، آراستگی، سبک پوشش و استایل و درنهایت تصویر و «ایماژی» از ماست که شیوه ارائه خودمون به جهان اطراف‌مون رو مدیریت می‌کنه. poone gol poone gol Sun, 02 May 2021 13:37:54 +0430 https://virgool.io/@po0n3gol/%D9%81%D8%B4%D9%86-%D9%88-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-iwwe8iz4kxt2 جهان در سال 2020 با پدیده‌ای روبرو شد که حقیقتاً براش طاقت‌فرسا بود، پاندمی کرونا.کرونا روی همه‌چیز زندگی بشر تاثیر گذاشت؛ از نحوه ارتباطات، بهداشت، سلامتی، روند کاری، صنایع، کسب و کارها، سفر، روابط اجتماعی و ...یکسال از حضور این موجود می‌گذره و هنوز سراسر دنیا باهاش درگیرن، درسته که تو روند درمان و پیشگیری از این ویروس راهکارهای زیادی پیدا شده ولی همچنان تاثیر کرونا بر تمامی ابعاد زندگی انسان مشهوده.پاندمی کرونا بر تمامی صنایع تاثیر بسیار عمیقی گذاشت، حالا این می‌تونه فشار بی‌سابقه‌ بر کادر درمان و خدمات بهداشتی باشه تا مختل شدن حضور در اجتماع، بسته شدن مشاغل غیرضروری و همچنین ساعات کاری فروشگاه‌ها که باید استراتژی‌های جدیدی برای روندهای کاری خودشون درنظر بگیرن. بنابراین میشه گفت که صنعت مد هم تحت تاثیر این بحران جهانی، مسائل جدیدی رو تجربه کرده.شاید تو نگاه اول اگه صنعت فشن رو با موارد دیگه‌ای که تو خط مقدم مقابله با کرونا هستند مثه خدماتی که در راستای سلامتی و بهداشت جهانی فعالیت می‌کنن یا صنایع مواد غذایی مقایسه کنیم، جز صنایع مهم به شمار نیاد ولی باید به این نکته هم توجه کنیم که صنعت مد و فشن عامل گردش مالی عظیمی هست. اگه اوضاع بر وفق مراد صنعت مد و فشن نباشه، تاثیر زیادی تو اقتصاد جهانی میزاره و هم از طرفی باعث بیکاری هزاران طراح، خیاط، هنرمند و... میشه.به دلیل تعطیلی فروشگاه‌ها و رکودی که تو فروش وجود داره، Forbes تو مقاله‌ای عنوان کرده که برندهای فشن غربی بیش از 2.8 میلیارد دلار (2.26 میلیارد پوند) از سفارشاتی که به تامین‌کنندگان بنگلادشی داده بودند رو لغو کرده‌اند که همین مساله به طور بالقوه یه بحران انسانی رو پیش میاره.آمارها نشون میده که حداقل 1.2 میلیون کارگر در بنگلادش مستقیماً تحت تأثیر همین لغو سفارش‌ها قرار گرفته‌اند و از هزاران کارخانه و تأمین کننده‌ای که قرارداد خودشون رو کنسل کردن؛ 72.4٪ گفتند که احتمالاً موقع تحویل سفارش‌ها قادر به تأمین درآمد کارگران خود نباشند، و 80.4٪ اظهار کردند که وقتی لغو سفارش منجر به اخراج کارگران میشه، قادر به پرداخت حق اخراج آنها نیستند.خوشبختانه در حال حاضر کمپین‌هایی موفق شده‌اند از شركتهایی مثل H&M به نوعی غرامت برای تأمین‌كنندگان، از جمله دوزنده‌ها و خیاط ها بگیرند و امید هست موارد بیشتری تو این زمینه اتفاق بیوفته.با وجود تأثیر گسترده‌ای که پیش‌بینی میشه Covid-19 به بازار کالاهای لوکس جهانی وارد می‌کنه، با این همه خانه‌های مد در این زمان بحران برای خیریه‌ها هم کمک‌هایی اهدا می کنند مثلاً آنیسا کمادولی کوستا Anisa Kamadoli Costa، رئیس شرکت تیفانی Tiffany & Co، تو بیانیه‌ای اعلام کرد که این شرکت 750،000 دلار به صندوق پاسخ به همبستگی COVID-19 برای سازمان بهداشت جهانی تخصیص میده و گفته که "در طول این بحران جهانی بهداشت، همه ما باید پاسخگوی نیازهای فوری جوامع جهانی خود باشیم."همچنینLVMH در ابتدا 2.2 میلیارد دلار به صلیب سرخ چین اهدا کرد و از واحد عطر و لوازم آرایشی خودش برای تولید مقادیر زیادی از ژل هیدروالکلی استفاده و 40 میلیون ماسک پزشکی اهدا کرد.مدیر عامل و رئیس پرادا Prada هم واحدهای مراقبت ویژه و احیا برای سه بیمارستان تو میلان ایجاد کردند، همچنین استفانو گابانا اعلام کرد که برند دولچه و گابانا D&G در راستای کمک به مبارزه با ویروس کرونا به یک پروژه تحقیقاتی به دانشگاه Humanitas کمک مالی کرده اند.ورساچه Versace هم کمک مالی بزرگی به بنیاد صلیب سرخ چین برای کمک به کمبود تجهیزات پزشکی کرده و جورجیو آرمانی Armani هم به همین ترتیب 1.25 میلیون یورو به بیمارستان‌ها و موسسات متعدد ایتالیا کمک کرده است.از اواسط مارس 2020 کارخانه فرانسوی Lacoste تقریباً یکصد نفر از کارمندان خودش رو برای ساخت ماسک‌های قابل شستشو و قابل استفاده مجدد درنظر گرفت و اعلام کرد که این ماسک‌ها برای کسانی در نظر گرفته شده که تو مشاغل ضروری کار می کنند و یه عالمه مثال دیگه از برندهای مختلف.از طرفی، وجود ویروس کرونا که باعث ایجاد قرنطینه در سراسر دنیا شد و مفاهیمی مثل "فاصله اجتماعی" رو به زندگی ما اضافه کرد، همین مساله باعث شد تغییراتی در برنامه‌ها و فشن شوهای مختلف سال 2020 اتفاق بیوفته؛ از جمله اینکه بسیاری از رویدادها و ایونت‌ها کنسل شدند یا به زمان دیگه‌ای موکول شدند، خیلی از Runwayها و کت‌واک‌ها بدون حضور مخاطبین انجام گرفت، معرفی بسیاری از محصولات تنها از طریق اینترنت و در فضای آنلاین صورت گرفت و....COPENHAGEN FASHION WEEK LAUNCHES NEW DIGITAL UNIVERSEمثلاً هفته مد شانگهای در ماه مارس2020 کاملاً دیجیتالی برگزار شد؛ همچنین هفته مد کپنهاگن. 31 طراح توسط پلتفرم 'Labelhood' مجموعه های جدید خودشون رو از طریق کانال‌های سوشال مدیا و وب‌سایت‌ها به نمایش گذاشتند.هفته مد میلان و پاریس بسیار تحت تاثیر این پاندمی کرونا قرار گرفتند؛ بسیاری از برندهای چینی شوهای خودشون رو لغو کردند. برند Chanel مجموعه Métiers d’Art خودش رو که قرار بود می امسال در پکن برگزار بشه، لغو کرد و برند جورجیو آرمانی تو هفته مد میلان به صورت آنلاین از کالکشن خودش رونمایی کرد.غایبان اصلی هفته مد میلان، برندهای دیور و شانل بودند؛ و همچنین شو Resort/Cruise بسیاری از برندها در سراسر جهان لغو شد از جمله شو Prada در ژاپن، Max Mara در سنت پترزبورگ، Hermésدر لندن و Armani در دبی.هفته‌های بین‌المللی مد تو اواخر تقویم مد و فشن سراسر دنیا هم متوقف شدند از توکیو و پکن تا لس آنجلس و سیدنی استرالیا. این اتفاقات اصلاً ساده نیستند، صنعت مد و پوشاک یکی از بزرگترین صنایع جهان با 2.5 تریلیون دلار درآمد سالانه جهانی تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته و هم در مقیاس بزرگتر بر اقتصاد جهانی در سال‌های آتی بی‌تاثیر نخواهد بود.از طرفی در دوران قرنطینه که سراسر دنیا رو دربر گرفت، بسیاری از برندها که فروشگاه‌های زنجیره‍ای دارند، مانند zara و H&M و ... با کاهش شدید فروش مواجه شدند و طبق اعلامی خود برند H&M مجبور به تعطیلی 1200 شعبه خودشون در سراسر دنیا شدند.از اونجایی هم که بیشتر افراد مجبور به دورکاری هستند و تو خانه کار می‌کنن؛ در نتیجه رفتار مصرف کننده این برندها بر حسب نیازش هم تغییر کرده، نه اینکه لباس پوشیدن اهمیت خودش رو از دست بده بلکه بیشتر مشتریان به دنبال لباس‌هایی راحت، ساده، آزاد، با پارچه‌هایی ارگانیک و طبیعی هستند و از اونجایی که ایونت‌هایی مثل عروسی، مهمونی، جشن و تعطیلات هم لغو شده یا به تعویق افتاده، پس طبیعی هست که درخواست مشتریان متفاوت از سال‌های گذشته باشه مثلاً برندهایی مثل Gap و H&M اعلام کردند که میزان فروش شلوارهای بلند برای منزل 70 درصد افزایش داشته.Impact of coronavirus (COVID-19) on key structural indicators in the clothing sector in Europe in the 2nd quarter 2020 بنابه گزارش BOF در رابطه با وضعیت فشن بعد از کرونا عنوان شده که میانگین سرمایه بازار مد وپوشاک و لباس‌های مجلل تقریباً 40٪ از ابتدای ژانویه تا مارس 2020 کاهش یافته. از طرفی برندهای لوکس به ویژه به مشتریان چینی متکی هستند که از سال 2012 باعث رشد جهانی 70 درصدی شدند.شنیدین که میگن تو بحران‌ها راه‌های جدیدی برای رشد آغاز میشه؟ در همین راستا خوبه که بدونیم دوران قرنطینه از طرفی باعث افزایش و تسریع رشد تجارت الکترونیکی شده، تعطیلی ناگهانی تمام فروشگاه‌های خرده‌فروشی پوشاک در تمام بازارهای بزرگ جهانی باعث رشد بی‌سابقه خریدهای آنلاین و غیرحضوری در سال جاری شد طوری که در شش ماه به اندازه 5 سال رشد کرده است. برند H&M گزارش داده که فروش آنلاین این برند 36 درصد رشد، فروش بین‌المللی غول خرده‌فروشی آنلاین ASOS Group هم 17 درصد افزایش داشته، همچنین Inditex - بزرگترین گروه خرده فروشی پوشاک - در طی سه ماه 50٪ فروش بیشتر نسبت به سال قبل داشته. با این حال از اونجایی که 80 درصد خرید و فروش‌ها در صنعت مد به صورت حضوری و در فروشگاه‌های فیزیکی انجام میشه، هرچه قدر فروش اینترنتی هم بالاتر بره متاسفانه بازهم جبران خسارت کرونا به این صنعت رو نمی‌کنه!اما یه نکته مهم که باید بهش توجه کرد اینه که صنعت دوست‌داشتنی مد و فشن هر ساله حدود 1.2 میلیارد تن کربن منتشر و میزان قابل توجهی خسارت زیست محیطی وارد می‌کنه. آنا وینتور میگه " من فکر می‌کنم این فرصتی برای همه است که سرعت خودشون رو کاهش دهند، تولید کمتری داشته باشند و واقعاً دنیا را عاشق و شیفته خلاقیت و مد کنند." همچنین Vivienne Westwood که یک طرفدار واقعی مد پایدار هست، با سازمان‌های سبز همکاری و تجارت خودش رو با محیط زیست کارآمدتر کرده. امید هست که جهانِ با کرونا بهترین زمان برای تجدیدنظر در مورد فست‌فشن‌ها و روندهای تولید مد و پوشاک باشه تا شاید تغییراتی بزرگ در این راستا انجام بشه. poone gol poone gol Thu, 17 Dec 2020 22:05:30 +0330 https://virgool.io/@po0n3gol/%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%85%D8%AF-%D9%85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-h3swkv0tlkpo بهار و تابستان 2021اگه علاقه مند حوزه مد و فشن باشین، حتما می دونین که هر ساله ایونت ها و هفته های مد مختلفی تو سراسر دنیا برگزار میشه. بهتره بگم این فشن ویک ها یا هفته های مد تو پایتخت های مد دنیا برگزار میشه که یکی از مهم ترین این شهرها، میلان ایتالیاست. این ایونت که در واقع نمایشگاه لباس هست، دوبار در سال برای پاییز و زمستان تو ماه فوریه / مارس، و برای بهار و تابستان در سپتامبر / اکتبر برگزار میشه.هفته مد میلان ،که در سال 1958 تاسیس شده، بخشی از "چهار هفته مد بزرگ" جهانی هست، و بقیه هفته های هفته مد تو پاریس، لندن و نیویورک انجام میشه. این ایونت سالانه از نیویورک شروع میشه، بعد لندن ، و سپس میلان ، و در نهایت تو پاریس به پایان می رسه.به دلیل همه گیری ویروس کرونا COVID-19 ، نسخه 2020 فقط از طریق رسانه های دیجیتال از 14 جولای تا 17 ژوئیه 2020 برگزارشد. ولی برای بهار و تابستان 2021 رو 22 تا 28 سپتامبر امسال برگزار کردند.تمام هفته های مدی که در سراسر دنیا برگزار میشن، اصطلاحاً شخصیت و Personality، و همچنین رسم و رسومات مخصوص خودشون رو دارن اما میلان به "خلاقیت و انحطاط" در عین حال «تمایل به تجاری بودن» معروفه. حالا "انحطاط" شاید ترجمه قشنگی برای واژه decadence نباشه ولی منظورش «زوال اخلاقی یا فرهنگی که با افراط در لذت یا تجمل گرایی مشخص می شه» هست.برخی از برندها و دیزاینرهای معروفی که تو هفته های مد میلان شرکت میکنن، Armani، Giorgio Armani، Burberry، Prada، Moschino، Robert Cavalli، Jill Sander، Marni، Dsquared2 هستن. تو این ایونت همواره سلبریتی ها و افراد مشهور زیادی شرکت می کنن.در هر فصل تقریباً 100 کت واک وجود دارد که به تعداد زیادی از طراحان این فرصت را میده تا بهترین کار خودشون رو به نمایش بگذارند. علاوه بر لاین ready - to- wear که اصطلاحاً به لباسهای «آماده پوشیدن» یا «حاضر -آماده» گفته میشه، میلان همچنین دارای لباس های رسمی ، لباس شنا ، جواهرات ، اکسسوری و کفش هست. یعنی درواقع شرکت کنندگان تو هفته مد ، نمای کاملی از همه سبک ها ، استایل ها، رنگ ها و برش ها رو برای آینده و موقعیتهای مختلف دارند.SALVATORE FERRAGAMO SPRING/SUMMER 2021یکی از نکات جالب هفته مد میلان اینه که صنعت مد و دولت ایتالیا تو چند سال گذشته به طور علنی موضع گرفته و از طراحان هفته مد خواستند که فقط از مدل هایی با فرم بدن سالم استفاده کنند. این بخش مهمی از یک کمپین بزرگ برای کمک به جلوگیری از بی اشتهایی عصبی و بیماری anorexia و تغییر آرمان های زیبایی و تصویر بدنه که برای مردم واقعی و ایمن نیستند. بقیه هفته های مد سراسر جهان هم دنباله رو هفته مد میلان شدند و از طراحان درخواست کردند که از مدلهای خیلی لاغر برای نمایش لباسهاشون استفاده نکنند. Fendi Dolce & Gabbanaاگه شما هم می خواهید تو ایونت هفته مد میلان شرکت کنید و براش بلیط تهیه کنید، باید بگم متأسفانه ممکنه احتمال ورود شما خیلی ناچیز باشه. چون این نمایش ها فقط با دعوت نامه برگزار می شن و حضور در هفته مد در Milanex فقط به افراد داخلی و افراد مشهور محدود می شه. گفته می شه که نفوذ به نمایش ها در اروپا خیلی سخته و خیلی از طرفداران سرسخت مد همه با بهترین لباس های خودشون بیرون از نمایش ها می ایستند به امید اینکه ازشون دعوت بشه. هر چند وقت یک بار هم خوش شانس می شن. دست اندرکاران مد میگن که برخی از ادیتورها رسم دارند که چند بلیط مکمل داشته باشن و به بهترین هواداران لباس خودشون هدیه بدن. در موارد بسیار نادری که می تونین بلیط پیدا کنید، قیمت ها از 450 تا 1300 دلار هست. تو هفته مد میلان امسال شما می تونید برندهایی که تو ایونت بهار / تابستان 2021 شرکت کرده اند رو ببینین که کاملاً بی خطر بازی می کنند، اما شاید «ایمن» فقط همان چیزی باشه که هم اکنون بعد از کرونا بهش نیاز داریم. به جای ظاهر عالی ، به مخاطبان هر دو حوزه فیزیکی و دیجیتالی لباس جدیدی برای روزمره ارائه شده: لباسهای راحت ، ظرافت کلاسیک ، استایلهای cozy و بافتنی دوست داشتنی. اینها لباس هایی راحت برای دنیایی هست که همیشه در حال تغییره و بیش از حد غیر قابل پیش بینی.حتی شرکت کنندگانی که با شجاعت تمام تو این ایونت ظاهر می شدند ، بازهم تحت تاثیر هم پاندمیک بسیار ایمنی رو رعایت کردند و با استایلهایی مثه شلوار جین و تی شرت ، شلوار و بلوز و حتی هودیهای بزرگ دیده شدند ظاهر همه چیز بسیار ساده تر و راحت تر از سالهای قبلی بوده.FENDIدر حالی که عدم حضور برندهایی مثه گوچی Gucci و بوتگا ونتا Bottega Veneta باعث ایجاد حفره های بزرگی تو تقویم سنتی هفته مد میلان شد، ولی نمایش لباسهای پرادا Prada - که اخیراً راف سیمونز Raf Simons رو به عنوان مدیر خلاقیت مشترک Co-Creative Director داره - و برند والنتینو Valentino و از همه مهم تر برند ماسکینو Moschino باعث هیجان زیادی تو این ایونت شده که تو مطالب بعدی بیشتر راجع به این برندها و اخبار فشن ویک میلان صحبت می کنیم.Prada poone gol poone gol Mon, 28 Sep 2020 21:07:15 +0330 https://virgool.io/@po0n3gol/%D9%85%D9%82%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D9%81%D8%B4%D9%86-xirluwaotldc فشن چیه؟فشن واژه ای هست که خیلی به گوش مون خورده و هر کدوم مون درک خاصی از مد و فشن داریم. شاید اونقدر این واژه رو شنیدیم که کمتر دنبال معنی درست و دقیقی ازش گشته باشیم.«فشن نه صرفاً لباس و نه صرفاً مجموعه ای ایماژ، بلکه جلوه ای پویا از فرهنگ مادی و بصری هست که نقش مهمی در زندگی اجتماعی و فرهنگی ایفا میکنه.» فکر میکنم این بهترین تعریفی هست که تو کتاب «فشن» اثر ربکا آرنولد خوندم. فشن یک بیان زیبایی شناختی محبوب در یک زمان خاص و در زمینه خاص، به ویژه در لباس، کفش، اکسسوری، آرایش و مدل مو، تناسب اندام و سبک زندگی هست که توسط صنایع فعال در این حوزه ها در قالب فصل ها و کالکشن های مختلف حمایت میشه. به همین دلیل از بازوهای اقتصادی مهم جهانه که جز ده صنعت مهم در کشورهای توسعه یافته طبقه بندی میشه.از بعد از رنسانس، فشن به یکی از تاثیرگذارترین پدیده ها در جوامع تبدیل شد که زمینه های متعددی از زندگی انسان رو دربرمیگیره. با اینکه شاید به نظر برسه که فشن یکی از پدیده های سطحی زندگی بشر هست و شاید موضوع زیاد با ارزشی نباشه، ولی در واقع در بخشهای مختلف زندگی روزانه ما در جریانه پس اونقدرها هم موضوع سطحی و بی ارزشی نیست.فشن به شکل محسوسی وجود داره. پوشاک جزء نیازهای اولیه انسانه و هر روزه مورد استفاده قرار میگیره. راستی چه رسانه ای قوی تر از لباس؟ چه زبانی گویاتر از فشن؟ فشن به بدن های ما و نحوه نگاه ما به بدن دیگران شکل میده. میشه از فشن به عنوان ابزاری خلاق برای بیان هویت استفاده کرد.شاید قبلاً فشن رو یکی از مشغولیت های فکری خانمها میدونستند ولی امروز میدونیم که فشن اصلاً جنسیت نداره چون فقط محدود به لباس نیست و پدیده ای شامل بسیاری از حوزه های زندگی محسوب میشه.یکی از نکات جالبی که در مد و فشن مطرح میشه اینه که فشن به شکل گیری هویت افراد، شیوه برخورد مردم با خودشون و با دیگران تاثیرگذار هست اگرچه خیلی وقتها این مساله رو نادیده می گیریم.فشن همواره به دنبال چیزهای نو هست. تمام تلاشی که همه طراحان، دیزاینرها، استایلیست ها، مدل ها و برندها تو حوزه های مد و فشن انجام میدن، همین رسیدن به چیزهای جدید، نو، تازه و بدیع هست که قبلاً وجود نداشته. درواقع فشن همواره با شکستن ساختارهای قبلی همراه با چاشنی خلاقیت و زیبایی شناسی، تلاش بی وقفه ای برای رسیدن به نو و جدید داره.فشن دغدغه اصلی اش «نو بودن» هست ولی همواره به گذشته رو میکنه.فشن تو حوزه های مختلفی مثه بدن، اندام، پوشاک، هویت، مصرف و هنر مرتبط هست که بر مسائلی مثه لباس، موسیقی، شعر، معماری، مبلمان، سبک زندگی و... تاثیر داره. ویژگی اصلی فشن، تغییر سریع و مداوم سبک هست. به طور خلاصه در فشن "تغییر" و "رسیدن به نو" ارکان اصلی هستند.همونطوری که میدونین هنر و مد همواره همزیستی و همگرایی دارند. فشن رو گاهی هنر تلقی می کنند ولی خیلی ها هم این تلقی رو قبول ندارن. خیلی از دیزاینرهای فشن هم جنبه هایی از هنر رو در کارهاشون اقتباس کردن. ولی فشن دغدغه های خاص خودش رو داره که همین باعث میشه هیچ وقت نه صرفاً هنر باشه نه صنعت؛ بلکه فرمی از طراحی و دیزاین هست که عناصری از دو رویکرد رو هم دربرگرفته. فشن، به دلیل تاکیدی که بر بدن و لباس داره و این واقعیت که برای فروخته شدن و پوشیده شدن طراحی و اجرا میشه پس شاید نشه اون رو هنر ناب درنظر گرفت ولی از طرفی هم نمیشه فشن رو خالی از معنا فرض کرد. از نظر تاریخی، فشن مثه نقاشی ، موسیقی، مجسمه سازی و معماری قدمت چندانی نداره ولی یکی از خالص ترین بیان های هنری هست که به صورت روزمره در زندگی ما جریان داره. فشن جلوه ای از هنر و ارتباطات انسانیه که کمک میکنه ارتباطاتی زیبایی شناسانه برقرار کنیم. Viktor & Rolf FW2015 - wearable objects - ویکتور و رالف کالکشن پاییز و زمستان 2015فشن توسط هر کسی مورد استفاده قرار میگیره و ربط خیلی زیادی به فرهنگ داره. فشن منبعی هست که به ما کمک میکنه تا بهتر و جذاب تر دیده بشیم. دلیل اینکه فشن مساله مهمی به شمار میره اینه که ساختارهای ذهنی و سلیقه ای رو تغییر میده، استانداردهای زیبایی رو در جوامع و بین افراد جا به جا میکنه. فشن با جهان ما در ارتباط هست و روی تاریخ همین لحظه زندگی انسان تاثیر میذاره.شاید بد نباشه لباس رو به عنوان یه رسانه قوی نام ببریم. چرا که حرف میزنه و تاثیر میذاره، جایگاهی از ما رو در ذهن و درک دیگران ایجاد میکنه. به جرات میشه گفت که یکی از دلایلی که فشن موضوع بااهمیتی هست اینه که چیزی که ما میپوشیم ما رو تعریف میکنه. به ما هویت میده، باعث احساس جذابیت و اعتماد به نفس میشه، و در روابط میان فردی و در اجتماع باعث تاثیرگذاری میشه. اینجاست که استایل و نوع پوشش اهمیت پیدا میکنه که سعی میکنم تو مطالب بعدی بیشتر از استایل باهم صحبت کنیم. poone gol poone gol Sat, 05 Sep 2020 21:20:10 +0430 https://virgool.io/@po0n3gol/%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF-zvuevgcxa4bz تا حالا شده یه چیزی، یه کتابی، یه نوشته‌ای، یه صحبتی، یه آهنگی یا حتی یه آدمی روتون تاثیر عمیقی بزاره؟ جوری که تاریخ زندگی‌تون به قبل و بعد از اون عامل تقسیم بشه؟برای من اتفاق افتاده و میخوام از همون عامل تاثیرگذار بنویسم. خیلی اتفاقی، من کتاب راه هنرمند رو از طرف بهترین دوستم، هدیه گرفتم. راه هنرمند نوشته «جولیا کامرون» هست که سال ۱۹۹۲ برای اولین بار تو آمریکا چاپ شده. این کتاب rate بالایی داره، تو سایت Goodreads ریت ۳.۹ از ۵ رو داره و ۹۲ درصد از افراد تو گوگل این کتاب رو دوست داشتن. اگه سری هم به آمازون بزنین، میتونین review هایی که نوشته شده رو بخونین که چه قدر همه کسانی که خوندن، از این کتاب راضی بودن. خود بنده به شخصه، ۱۰ تا از این کتاب رو به کسانی که دوستشون داشتم، هدیه دادم.به نظر من، این کتاب، برخلاف اسمش فقط برای هنرمندا مناسب نیست، برای همه افراد مناسبه. چون خلاقیت ابزاری نیست فقط برای هنرمند بودن، خلاقیت برای زنده بودن نیازه، برای خلق کردن. معتقدم ما آدم‌ها تا زمانی زنده‌ایم که خلق می‌کنیم؛ حالا اینکه چیزی که خلق می‌کنیم حتماً قرار نیست یه اختراع یا یه اثر هنری یا چیزهای بزرگ باشه، گاهی خلق کردن یعنی حالِ خوب ایجاد کنیم، یعنی یه غذای خوشمزه، یعنی یه سفر و... پس این کتاب واسه همه خوبه!زندگیِ منِ قبل از این کتاب، حقیقتاً زندگی هیجان‌انگیزی نبود. نه اینکه بگم زندگی کسل‌کننده‌ای داشتم، نه اصلاً. همه‌چیز در زندگی‌ام اتفاق میوفتاد، سفر، مهمونی، کتاب، طراحی لباس، کارشناسی ارشد، استارتاپ، کافه‌گردی، ورزش و... ولی به جرات می‌تونم بگم، زندگی‌ام از یه چیزی خالی بود. یه چیزی به اسم «معنی» که باعث میشد اون‌ چیزهایی که داشتم، اون چیزهایی که تجربه می‌کردم، اون چیزهایی که به دست می‌آوردم، هیچ کدوم تاثیر عمیقی تو حال ِخوب من نداشته باشه.ولی این کتاب واسه من، مثه یه زلزله بود. مثه یه ناجی یا منجی. مثه یه کسی که تا ته وجودم رو می‌خوند و درکم می‌کرد. بهم می‌گفت دلیل همه نداشتن‌هام، نرسیدن‌هام، نشدن‌هام چی هست... و من، تو اون برهه از زندگی‌ام دقیقاً به یه همچین چیزی نیاز داشتم!زندگیِ منِ بعد از این کتاب، روشن‌تره، عمیق‌تره، با معنی‌تره. آدم هدف‌دار‌تری هستم، آدم خلاق‌تری هستم، بیشتر تلاش می‌کنم، درست تر انتخاب می‌کنم حتی آدم‌های دوروبرم رو. و همه اینها برای من مثه یه معجزه بود. نه اینکه بخوام بگم الان خیلی آدم موفق‌تری ام؛ نه. ولی از زندگی‌ام بیشتر لذت می‌برم و مسیر برام روشن‌تر هست.واسه همه اینهاست که من تا الان از این کتاب واسه ده نفر از دوستام هدیه گرفتم. گرچه خیلیاشون نخوندنش، چون قلم سنگینی داره و حتی ترجمه خانم «گیتی خوشدل» هم نتونسته اون رو سبک‌تر کنه. نیازمنده که بیش از یکبار بخونیش.این کتاب، درواقع به نوعی کتاب خودیاری محسوب میشه. یه برنامه ۱۲ هفته‌ای داره که هر فصل برای یک هفته‌اش هست. ۲ تا ابزار اصلی برای خوندن این کتاب لازم دارید:نوشتن صفحات صبحگاهیوقت صرف کردن با کودک درون‌تونتو طول این دوره سه ماهه، شما موظفین هر روز صبح، قبل از شروع هرکاری ۳ صفحه بنویسین. مهم نیست که چی می‌نویسین. مهم فقط اینه که حداقل ۳ صفحه رو پر کنین. اینکار به تخلیه ذهنی کمک میکنه تا ذهن باز بشه و بتونه خلاق‌تر عمل کنه.هفته ای یکبار هم باید خودتون و خودتون، باهم یه کاری بکنین. ممکنه برین بیرون، سینما، کافه، برقصین، دوچرخه‌سواری و... فقط باید خودتون باشین و کودک درون‌تون. با اینکار، به خودتون اجازه میدین که هرکاری که دوست دارین رو انجام بدین. به خودتون اعتماد کنین و از بودن با خودتون لذت ببرین.الان بیش از یک ساله که هر روز صبح که از خواب بیدار میشم، می نویسم. گاهی بیشتر از ۳ صفحه میشه. بعضی وقتا فقط غر می‌زنم، بعضی وقتا از خوابهایی که دیدم می‌نویسم، ولی بیشتر وقتا از چیزهایی که می‌خوام می‌نویسم!هفته‌ای یه بار هم با خودم میرم بیرون، یا یه کاری که دوست دارم رو تجربه میکنم. خیلی لذت بخشه.. حتماُ امتحان کنین!خوشحالم که با این کتاب آشنا شدم. به شما هم پیشنهاد می‌کنم، حتی لحظه‌ای واسه خوندن این کتاب تعلل نکنین. *** فقط یه پیشنهاد دارم. این کتاب رو خودتون بخونین. تو این کلاسهایی که داره تشکیل میشه، شرکت نکنین؛ مگه اینگه خود جولیا کامرون بیاد کلاس تشکیل بده. هر کسی از نگاه خودش با این کتاب ارتباط برقرار می‌کنه، قراره شما خودتون رو بشناسین، نه اینکه تبدیل به کپی ‌ای از نگاه دیگران به یه موضوعی بشین! poone gol poone gol Mon, 28 Oct 2019 10:36:17 +0330 https://virgool.io/@po0n3gol/%D9%88%D8%B1%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%BE-%D9%87%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-ov7wnnqqmcv2 چند روز پیش تو یه ورکشاپ تولیدمحتوا شرکت کردم که مدرس جناب آقای پارسا کاکویی بودن و تو پژوهشکده انرژی دانشگاه شریف توسط مدرسه بینام برگزار شد. اگه دارین تولیدمحتوا انجام میدین یا بهش علاقه‌مندین، حتماً اسم آقای کاکویی رو شنیدین. من که از طریق اینستاگرام با ایشون و نوشته‌هاشون آشنا شدم و بعداً تو لینکداین هم از مطالب‌شون استفاده می‌کردم. وقتی دیدم راجع به بازاریابی محتوایی ورکشاپ دارن، بسیار خوشحال شدم و شرکت کردم. شنیدین می‌گن تو یه حوزه‌ای هر چه‌قدر هم بلد باشی باز هم هیچی نمیدونی و باید بیشتر یاد بگیری؟ تولیدمحتوا ام یه چیزی تو همین مایه‌هاست!‌‌داخل پرانتز عرض کنم که یه وقتایی، یه واژه‌هایی ترند میشن و هی همه‌جا همه دارن راجع بهش صحبت میکنن، این روزها تولیدمحتوا ام یه چیزی تو همین مایه‌هاست! ولی اگه پیش کسی برین که واقعاً کار بلد باشه، خیلی بهتون کمک میکنه. این ورکشاپ هم یه چیزی تو همین مایه‌ها بود!پس پیشنهادم به کسایی که دوست دارن تولید محتوا انجام بدن یا دارن اینکار رو می‌کنن، این هست که این کارگاه‌ها رو از دست ندین، حتی اگه فکر می‌کنین خیلی بلدین!تو این کارگاه ۵ ساعته، آقای کاکویی از ابتدا شروع کردن، یعنی از توضیحات راجع به اینکه بازاریابی چی هست؟ محتوا چی هست؟ اینکه بازاریابی محتوایی چه طوری صورت می‌گیره و اصلاً دلیل بازاریابی محتوایی چیه؟!از جمله مواردی که تو این ورکشاپ بررسی کردن :شناسایی مخاطب هدف در تولید محتواتعریف و طراحی پرسونای مخاطب لحن صحبت (Tone of Voice)ماتریس محتوا ( The Content Matrix)کانال‌های توزیع محتوااستراتژی تولید محتوادر ادامه تکنیک AIDA و تکنیک BAB تو ایجاد محتوا رو آموزش دادن و به صورت عملی هم انجام دادیم. نوشتن بخش‌های مختلف سایت رو گفتن و راجع به Mega Content و Pillar page توضیح دادن. این قسمت خیلی به دردم خورد چون چیزی ازش نمی‌دونستم.یکی از چیزهایی که راجع به این ورکشاپ دوست داشتم، این بود که خود آقای کاکویی بسیار رفتار و منش دوستانه‌ای دارن، هرچه قدر که سوال داشته باشین، هیچ دریغی نمی‌کنن و کامل بهتون توضیح میدن تا مطلب براتون جا بیوفته.یکی از گفته‌های باحال آقای کاکویی که نقل‌قولی از مدیران گوگل و به نظرم خیلی بامزه بود و تو ذهنم مونده، این بود که :«بهترین جای قایم کردن جنازه، صفحه دوم گوگل هست!» D:بخش آخر ورکشاپ، یه تمرین عملی برای سایت های با موضوعات مختلف بود. همه بچه های کلاس به چندتا گروه تقسیم شدیم. هر گروه باید یه سایت رو انتخاب می‌کرد و با توجه به تکنیک‌هایی که یاد گرفته بودیم یه محتوا می نوشتیم. گروه ما چهار نفره بود و موضوعی که انتخاب کردیم، بخش «درباره ما» ی یک سایت فروشگاهی کتاب رمان بود. نگم براتون که نوشته ما به عنوان تیم اول انتخاب شد و جایزه هم گرفتیم! چون خودم رفتم ارائه دادم، خیلی کیف کردم از اینکه تیم اول شدیم! جایزه‌ای هم که گرفتیم، کتاب «ماشین محتوا» نوشته Dan Norris هست که خود آقای کاکویی داخل کتاب یه جمله‌ای به یادگار نوشتن که خیلی دوستش داشتم : «هر نگاه محتواست».و سرآخر اینکه، محتوا تا بینهایت ادامه داره... poone gol poone gol Wed, 16 Oct 2019 17:45:19 +0330 https://virgool.io/ketabaz/%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-yt1xk6quldwi بالاخره تصمیم گرفتم...!معمولاً سخت ولی تصمیم‌های خوبی می‌گیرم! الان هم بالاخره تصمیم گرفتم که تو صفحه ویرگول ام بنویسم. فکر میکنم ۶ یا ۷ ماهی میشه که عضو اینجا شدم ولی چیزی ننوشتم! قدمت نوشتن من به دوران کودکی‌ام برمی‌گرده، یادمه کلاس سوم ابتدایی بودم یه داستان کوتاه نوشتم و کلی تو مدرسه تشویق شدم. از همون موقع بود که از نوشتن مثه خوندن خوشم اومدم.یادمه تو طول دوران کودکی‌ام خیلیا بهم می‌گفتن : تو اصلاً اجتماعی نیستی، همه‌اش یا داری درس می‌خونی یا کتاب! راست هم می گفتن، من هنوز هم زیاد اجتماعی نیستم D:کتاب خوندن یکی از بزرگترین تفریحات منه. یه دوستی دارم از اول ابتدایی باهم هم‌کلاس بودیم، هنوز هم باهم دوستیم ولی از نوع لانگ دیستنس (Long Distance)! کلیییی باهم خاطره کتاب‌طوری داریم، یکی از اون دانشمندایی هست که می‌شناسم.یه کم از کودکی‌هام بیام بیرون... من بیشتر کتاب‌هایی که خوندم دوره دبیرستانم بود. تو دبیرستان بود با خیلیا آشنا شدم و با خیلیا زندگی کردم. از داستان‌های سرد و خشن نویسنده‌های روسی مثه داستایوسکی و ماکسیم گورکی تا ادبیات اگزیستانسیالیستی فرانسوی مثه سارتر و کامو، و... راستی کتاب های پائولو کوئیلو تو کدوم ژانر طبقه‌بندی میشن؟! باید اعتراف کنم تو ادبیات ایران زیاد وارد نشدم و اطلاعات زیادی راجع بهش ندارم. دوران لیسانس با جهان دیگه‌ای آشنا شدم. رشته‌ای که قبول شده بودم یه چیز عجیب و غریبی بود به اسم «کارشناسی چندرسانه‌ای» که واژه درستش میشد مالتی‌مدیا. حقیقتاً واژه درستش هم چنگی به دل نمیزنه! ولی برای پونه‌ای که از دیپلم ریاضی فیزیک وارد دانشگاه هنر شده بود، دروازه‌ای بود به سوی اشتیاق درونی‌اش. هنر و هیچ... ! خیلیامون تو زندگی‌مون یه داستان اینطوری داریم که توش یه پدر و مادری هستن که اجازه نمیدن بچه‌شون هنر بخونه، منم از این قاعده مستثنی نبودم ولی دست سرنوشت درست منو همونجایی قرار داد که باید!ولی ارشد ام رو به انتخاب خودم، مدیریت اجرایی خوندم. هم‌زمان با ارشد، به دنبال تحقق بخشیدن به رویاهای خودم، دوباره طراحی لباس رو شروع کردم.و الان اینجام... تو بهترین سنی که می‌شد. سی سالگی... وقتی کسی ازم می‌پرسه شغلت چیه؟! چیکار می‌کنی، یه کم مکث می‌کنم و تمام کارهایی که انجام میدم رو واسه‌اش شرح میدم. من یه استایلیستم، پرسونال استایلیست. طراحی لباسِ مفهومی انجام میدم و تولیدکننده محتوام. محتواهایی که تولید می‌کنم، بیشتر درباره مسايل مدیریتی، برندینگ و پرسونال برندینگ هست. کارم رو دوست دارم، ولی باید ارتقاش بدم.طراحی هام رو هم دوست دارم، ولی باید ارتقاشون بدم.تصمیم‌ام واسه اینجا نوشتن رو هم دوست دارم، ولی باید ارتقاش بدم. poone gol poone gol Wed, 16 Oct 2019 16:54:16 +0330