https://virgool.io/feed/@pouyajabbarisani برنامه نویس جاوااسکریپت fa 2026-06-10 12:33:39 https://files.virgool.io/upload/users/6023/avatar/1oLQlZ.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@pouyajabbarisani https://virgool.io/@pouyajabbarisani/%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-cknarnc9n23o سربازی هم مثل خیلی از قوانین ایران پوسیده و غیرمنطقی هست. در حالی که تو اکثر کشور ها سربازی برچیده شده و تو کشور های معدودی حدود شش ماه هست (منبع)، تو ایران دو سال (۲۴ ماه) هست و برای خیلی ها معقولانه نیست که دو سال عمرشون رو برای خدمت (اونهم در شرایط فعلی ایران) تلف کنند. خیلی از دوستان از من در مورد مهاجرت بدون سربازی بار ها پرسیدن و من امروز توی این پست میخوام به زبان ساده براتون توضیح بدم که چطوری مهاجرت بدون کارت پایان خدمت ممکنه. اگه سوالی داشتین میتونین توی رشتو مرتبط با این پست یا بخش دیدگاه ها بپرسین.وقتی که شما میخواهید بدون داشتن سربازی از کشور خارج بشید احتمالا تو یکی از حالت های زیر هستید که من توضیحات تک تک شون رو زیرشون آورم.در مورد رفت و آمد به ایران بدون سربازی و تمدید پاسپورت در خارج هم در آخر توضیح دادم.واژه های استفاده شدهترجمه: منظور ترجمه ی رسمی مدرک با پلمپ و مهر مترجم.ترجمه ی کامل: منظور ترجمه ی رسمی مدرک با پلمپ و مهر مترجم + مهر وزارت امور خارجه و دادگستری.۱- مهاجرت به قصد ادامه تحصیل بعد از لیسانس یا فوق لیسانساینو همین اول بگم که ادامه ی تحصیل در اینجا توضیح داده نشده و همه ی مواردی که توضیحاتش رو دادم مهاجرت غیر تحصیلی هستند. در مورد مهاجرت تحصیلی توضیحات کاملی در این لینک هست که میتونید مطالعه کنید. و این نکته رو مد نظر داشته باشید که برای جلوگیری از خروج ارز (!)‌ برای مقطع لیسانس اجازه ی ادامه تحصیل در خارج رو نمیدن. ۲- مهاجرت در بازه یکساله بعد از فارغ التحصیلی (دیپلم، لیسانس و...)(نکته در مورد گرفتن دانشنامه: دیده شده گاها بعضی دانشگاه ها (هم سراسری هم ازاد) با برگه ی اعزام به خدمتی که تاریخش نگذشته باشه، دانشنامه رو میدن، ولی اگه ندادن، اگه در دانشگاه آزاد لیسانس خوندید و میخوایید اصل مدرکتون -دانشنامه- رو در بیارید توی یک شعبه ی کوچیک دیگه دانشگاه ازاد برای ارشد ثبت نام کنید و بعد از یکی دو ماه برید دانشگاه قبلی ریز نمرات رو بگیرید و ترجمه ی کامل بکنید بعد برید بایگانی دانشگاهتون بگید من مدرک دوره ی قبل رو نیاز دارم. یه کارت شناسایی ای که خیلی مهم نباشه بزارید و مدرک رو با التماس و تمنا بگیرید و ترجمه ی کامل و مراحل رو از حالت ۳ که در پایین هست ادامه بدید. در غیر اینصورت اگه بخواهید دانشنامه تون رو هم بگیرید یا باید از طریق تحصیلی (حالت ۱)‌ اقدام کنید یا صرفا با ریز نمرات مهاجرت کنید و خارج یه دانشگاهی معادل سازی کنید یکی دو سال دوباره درس بخونید و لیسانس بگیرید.)پس از دریافت برگه ی فارغ اتحصیلی، ریز نمراتتون رو بگیرید و ترجمه رسمی کنید. بعد از طریق پلیس +۱۰ اعزام به خدمت بگیرید برای دور ترین زمان ممکن (اکثرا ۷-۸ ماه دیگه زمان اعزام دارند اگه درخواست بدید انموقع میندازن) بعد از اینکه برگه ی اعزام به خدمتتون اومد (برگ سبز اعزام)، از طریق سایت http://service.epolice.ir (بدون vpn باز کنید) درخواست اجازه ی خروج از کشور -حداکثر بیست روز اجازه میدن فکر کنم- ثبت می کنید. موقع ثبت درخواست به دو چیز دقت کنید. اول اینکه باید تاریخ برگشتتون به کشور حداکثر یک ماه (یا دو ماه، دقیق نمیدونم) مونده به تاریخ اعزام باشه وگرنه اجازه صادر نمیشه. به زبان ساده میگن وقتی اجازه میدیم که بیش از یک ماه (یا دو ماه) مونده به اعزام بری و برگردی. مورد دوم هم اینکه تاریخ رفت رو حداقل ۱۰ روز بعد ثبت کنید که بتونید وقت برای گرفتن پاسپورت بعد از صدور مجور داشته باشید. (بعد از صدور مجوز از پلیس +۱۰ درخواست پاسپورت میدید و عموما حداکثر یک هفته طول میکشه تا بیاد) دو حالت اصلی داره این درخواست، حالت اول درخواست سفر زیارتی به عراق هست که مبلغ وثیقه اش ۳ میلیون تومن هست و میتونید اول به عراق و از اونجا به کشوری که میخواهید برید (منظورم کشوری هست که ویزاشو دارید یا ویزا نمیخواد و طبق تجربه ی دوستان مشکلی پیش نیومده تا حالا موقع خروج از عراق به مقصد کشور دیگه). حالت دوم سفر سیاحتی هست که مبلغ وثیقه اش ۳۰ میلیون تومن هست (قبلا ۱۵ میلیون تومن بود ??‍♂️) و میتونید به هر کشوری که میخواهید درخواست بدید.۳- مهاجرت در حین تحصیل (به قصد انصراف از تحصیل در مقطع فعلی)اول از پلیس +۱۰ کد سخا میگیرید سپس از طریق سایت http://service.epolice.ir درخواست خروج از کشور -حداکثر بیست روز اجازه میدن فکر کنم- ثبت می کنید. (دو حالت اصلی داره این درخواست, حالت اول درخواست سفر زیارتی به عراق هست که مبلغ وثیقه اش ۳ میلیون تومن هست و میتونید اول به عراق و از اونجا به کشوری که میخواهید برید (منظورم کشوری هست که ویزاشو دارید یا ویزا نمیخواد و طبق تجربه ی دوستان مشکلی پیش نیومده تا حالا موقع خروج از عراق به مقصد کشور دیگه). حالت دوم سفر سیاحتی هست که مبلغ وثیقه اش ۳۰ میلیون تومن هست (قبلا ۱۵ میلیون تومن بود ??‍♂️) و میتونید به هر کشوری که میخواهید درخواست بدید.).بعد توی سایت می نویسه منتظر تایید دانشگاه. تو این موقع به بخش مرتبط با نظام وظیفه ی دانشگاهتون میرید (از معاونت اموزشی بپرسید نشون میده) و اونجا درخواست میکنید که توی سایت نظام وظیفه براتون اجازه رو ثبت بکنند. بعد از ثبت اجازه توسط دانشگاه شما میتونید وثیقه رو واریز کنید و منتظر تایید باشید تا بتونید برید و پاسپورتتون رو بگیرید و خارج بشید. نکته اینکه تاریخ رفت رو حداقل ۱۰ روز بعد ثبت کنید که بتونید وقت برای گرفتن پاسپورت بعد از صدور مجور داشته باشید. (بعد از صدور مجوز از پلیس +۱۰ درخواست پاسپورت میدید و عموما حداکثر یک هفته طول میکشه تا بیاد). ۵- بیش از یک سال هست که مدرسه یا دانشگاهتون تموم شده (و یا بیش از یکسال هست که ۱۸ سالتون شده و معافیت تحصیلی نداشتید) و سرباز غایب هستید یا در حال سربازی هستید ولی دیگه نمیخواید ادامه بدید و میخوایید از ایران برید.طبق قوانین به نظر میرسه در این حالت چون بیش از یکسال گذشته و شما تعیین تکلیف نکردید و سرباز غایب حساب میشید حتی اگه به خدمت سربازی برید هم در حین خدمت نمیتونید برای بهانه هایی مثل ادامه ی تحصیل ایست خدمت بگیرید و باید با اندوهی فراوان (!) برید سربازی و بعد از دوسال که خدمتتون تموم شد مهاجرت کنید! برای مطمئن شدن در مورد قوانین این حالت در زمانی که این پست رو میخونید از مستقیما از سازمان نظام وظیفه ی شهرتون بپرسید.رفت و آمد به ایران بدون سربازیطبق تصبره ای که هم اکنون هست، بعد از سه سال اقامت در خارج میتونید سالی دو بار جمعا به مدت ۳ ماه به ایران رفت و آمد داشته باشید بدون اینکه مشکلی پیش بیاد.تمدید پاسپورت در خارج بدون سربازیدر مورد تمدید پاسپورت هم طبق قوانین بین المللی مجبور هستند که پاسپورت شما رو تمدید کنند و مشکلی پیش نمیاد. و بر خلاف داخل ایران شما به راحتی می تونید پاسپورتتون رو تمدید کنید در سفارت های ایران. پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Fri, 08 Oct 2021 13:42:44 +0330 https://virgool.io/@pouyajabbarisani/my-experience-of-living-in-istanbul-turkey-doeylzkvxepa https://unsplash.com/@yapici سلب مسئولیت:‌ مطالبی که در این پست نوشتم صرفا بر اساس تجربه های شخصی ام از زندگی در استانبول هست و به هیج عنوان جنبه ی کارشناسانه و تخصصی نداره.من پویا هستم، برنامه نویس فرانت اند ۲۳ ساله تبریزی که دو سالی هست به شهر استانبول ترکیه مهاجرت کردم و در این پست میخوام از یک دید بی طرفانه شرایط مهاجرت به ترکیه و زندگی در ترکیه رو باهاتون به اشتراک بزارم و چون تسط کامل به زبان ترکی استانبولی دارم، فکر می کنم شناخت نسبتا کاملی از فرهنگ ترکیه دارم و این کمک می کنه این پست من نسبت به سایر پست های مرتبط تو اینترنت (شاید یکمی) کامل تر باشه.هر کس به دلایل و اهداف متفاوتی میتونه مهاجرت بکنه و اگه بتونه به اکثر اون دلایل اولیه اش برای مهاجرت در کشور مقصد برسه، میشه گفت مهاجرت نسبتا موفقی داشته و اگه ببینه کشور مقصد اش اون چیزی که فکر میکرد نیست و اکثر اون دلایل مهاجرت اش در اونجا برطرف نمیشن، میشه گفت مهاجرت نسبتا ناموفقی خواهد بود که شاید بشه با یه مهاجرت دوباره به جای مناسب تر اونها رو برطرف کرد. همین قضیه نشون میده که نمیشه در حالت کلی گفت یه کشور برای مهاجرت بد هست یا خوب هست، این خوب بودن یا بد بودن به نسبت مچ بودن شرایط اونجا با شرایط و نیاز های اون فرد میتونه در یک مقصد مشخص برای افراد مختلف متفاوت باشه.این مقدمه رو گفتم که همین اول مشخص بکنم هدف من این نیست که بگم ترکیه برای مهاجرت خوب هست یا بد هست، من شرایط رو در این پست توضیح میدم و شما میتونید بسنجید که آیا ترکیه میتونه مقصد مناسبی برای مهاجرت شما باشه یا نه.اقتصاداگه بخواییم اقتصاد ترکیه رو با ایران مقایسه بکنیم، به خاطر اشتباهات فاحش استراتژیک حکومت ایران، اقتصاد ما علیرغم داشتن برند های ملی در صعنت خودرو و... بسیار کوچیک و شکننده شده و این در حالی هست که ترکیه به جای اصرار به تولید ملی، سعی کرده با جهان تعامل اقتصادی بهتری برقرار کنه و با تولید و متناژ خودروی برند های معتبری مثل فورد، بنز، هیوندای، رنو، و... و صادر کردن اونها به اروپا و سایر نقاط جهان در طی چند سال گذشته تونسته از لحاظ اقتصادی خیلی از ایران جلو بزنه. درسته که وضع اقتصادی نسبت به ایران بهتر هست ولی در مقایسه با کشور های اروپایی و آمریکایی اصلا تعریفی نداره! تورم خیلی بالاست (و از قدیم هم بالا بوده) بطوری که در دو سالی که من ترکیه هستم بعضی چیزا قیمتشون یک و نیم برابر و بعضی چیزا دو برابر شده. قدرت خرید نسبت به ۵ سال گذشته خیلی اومده پایین و نرخ ارز تقریبا مثل ایران روند صعودی داره. فقط یکم شیب اش کمتره و سالانه افزایش حدودا بیست و پنج درصدی رو تجربه میکنه. (این آمار بر اساس تجربه ی من هست و از روی امار رسمی نیست)امروز که این مطلب رو می نویسم هر ۱ یورو نزدیک ۱۱ لیر هست و قیمت اجاره ی مسکن، مواد غذایی و بهداشتی و انرژی رو اگه به یورو حساب کنیم تقریبا برابر با شهر های متوسط و کوچک اروپاست، و از شهر های بزرگی مثل برلین و هلند و پاریس حدود ۲۰٪ ارزون تر هست.ولی در مقابل اون وقتی به حقوق پایه نگاه می کنیم حدود سه هزار لیر هست که میشه ۳۰۰ یورو و خیلی پایین تر از حقوق پایه در اروپا هست و همین نشون میده که چقدر شرایط اقتصادی نسبت به اروپا سخت تر هست.اگه کسی بتونه بصورت ریموت از ترکیه با کشور های اروپایی و آمریکایی کار کنه، به دلیل درامد ارزی از لحاظ مالی میتونه زندگی خوبی داشته باشه و فشار اقتصادی رو زیاد حس نکنه و چون مشکلات ایران مانند تحریم و... وجود نداره میشه پول خوبی هم اینطوری جمع کرد طی چند سال.انواع مالیاتترکیه یکی از کشور هایی هست که بیشترین مالیات رو روی هر چیزی میکشه. مالیات های مختلفی وجود داره و گاها حتی روی مالیات هم مالیات میکشن!‌ یعنی جنسی که مالیات نوع x رو روی قیمت اش داره، یه مالیات نوع y هم براش محاسبه میکنن که در واقع بخشی از اون مالیات y، مالیات مالیات x هست!موضوع مالیات روی بعضی جنس ها شدید تر و روی بعضی چیز ها کمتر هست. مثلا وقتی شما یه گوشی آیفون به قیمت ۲۳ هزار لیر می خرید، نزدیک ۱۰ هزار لیر اش هزینه ی گمرک، مالیات، رجیستری و... هست یا مثلا خودرویی که در اروپا ۳۰ هزار یورو هست، با گمرک و انواع مالیات های مختلف درمیاد حدود ۶۰ هزار یورو! و این تازه مالیات هایی هست که هنگام خرید پرداخت می کنید. بعد از خرید هم کلی پول سالانه بابت مالیات اش پرداخت می کنید! در واقع اگه بخوام ساده بگم، وقتی شما چیزایی مثل موبایل و خودرو می خرید، در واقع نزدیک به قیمت اون محصول (و گاها حتی بیشتر) مالیات پرداخت می کنید!فرهنگ اجتماعی قطعا جامعه شناس ها فاکتور ها و معیار های علمی و اصولی زیادی برای سنجش شاخصه های مختلف فرهنگی و سطح توسعه اجتماعی جوامع دارند که من دانشی در اون موضوع ندارم. ولی به دید من یکی از ساده ترین روش های این کار تحلیل فرهنگ رانندگی در یک جامعه هست. اگه ساده ترین مشخصه ی فرهنگ اجتماعی یک جامعه رو میزان درک متقابل و همزاد پنداری در نظر بگیریم، میزان این درک متقابل در اشخاص هنگامی که زوری بالای سرشون نیست و قدرت رو در دست دارند، میتونه نشون دهنده ی فرهنگ اجتماعی اونها باشه.فکر می کنم که رانندگی یک مقیاس خیلی کوچک و ساده ای از این موضوع هست. به بیان ساده تر، وقتی شما پشت فرمان هستید، قدرت بیشتری نسبت به عابر پیاده دارید، و می تونید به رغم قانون، حق تقدم رو به اون عابر پیاده ندید، شما اگه در این شرایط که قدرت دست شماست (نسبت به اون عابر پیاده) قانون رو رعایت کنید و درک متقابل داشته باشید (که قانون هم بر همین اساس نوشته شده) در واقع فرهنگ و مسئولیت اجتماعی بالایی دارید ولی اگر حق تقدم رو رعایت نکنید، این یعنی به احتمال زیاد در جایگاه های دیگه هم از قدرت درست استفاده نخواهید کرد. این مطلب رو یه جایی میخواستم بنویسم و خیلی کلی تر از بحث ترکیه هست و اینجا بهانه ای شد که بنویسم. امیدوارم که تونسته باشم حق مطلب رو برسونم. این قضیه در ترکیه هم کمابیش مثل ایران هست. دقیقا مثل ایران افراد و محله های انگشت شماری هستند که رانندگی قانونمند رو میبینید ولی در اکثر موارد میشه گفت که رانندگی شون افتضاح هست و وقتی چراخ قرمز هست، چنان با سرعت زیاد میان و در آخر ترمز میکنند که گویی قصد جان شما رو دارن و به ندرت اگر چراغ قرمزی نباشه راننده ای بهتون اجازه میده که از خط عابر پیاده عبور کنید.جامعه ی ترکیه (برخلاف چیزی که تو تلوزیون ها نشون میدن) جامعه ای سنتی و مذهبی هست. به جرعت میتونم بگم که تعداد و شدت آدم های مذهبی شدید و سنتی بسیار بیشتر از ایران هست (علیرغم سکولار بودن دولتشون) همچنین عموم مردم ترکیه به چیز هایی مثل چشم نظر، جن و اینجور چیزا اعتقاد شدیدی دارند و این جور چیز ها در افکار روزمره شون جا داره. همچنین بجز چند منطقه ی مدرن و توریستی استانبول، اکثر جاهاش اکثریت خانوم ها باحجاب هستند و فکر می کنم این قضیه در شهر های کوچیک تر (بجز ازمیر - تا جایی که شنیدم)‌ شدید تر هم هست.در کل میشه گفت فرهنگ و رفتار اجتماعی در ترکیه (به خصوص استانبول) بستگی به محله ای داره که شما توش زندگی می کنید. ولی در کل از بعضی جنبه ها به نسبت بهتر از ما هستند. برای من به فاصله ی کوتاهی یک کنسرت ایرانی و یک کنسرت ترکیه ای در استانبول رفتم و رعایت صف و احترام به حقوق دیگران در کنسرت ترکیه ای بسیار بهتر از کنسرت ایرانی بود. یا مثلا موقع ایستادن در پله برقی ایستادن در سمت راست رو همه رعایت می کنند و چیزایی از این قیبل. ولی مثلا دقت به چراغ عابر پیاده و اینجور چیزا تقریبا مثل ایران هست و خیلی ها اهمیت نمیدن. (برعکس جاهایی مثل دبی که خیلی همه رعایت می کنند.)در مورد جشن ها و رویداد های معروف غربی مثل کریسمس و هالوین باید بگم که این جشن ها در ترکیه خیلی کمرنگ برگزار میشه و فقط نشونه هایی از اونها رو میتونید در محله های مدرن و ثروتمند و گاها در مراکز خرید ببینید. در موضوع هنر، بر اساس مشاهدات و شناخت من، در دو دسته ی موسیقی و هنر های بصری مثل نقاشی فعالیت پر رنگ تری دارند. و خواننده هاشون از قدیم تا همین امروز شهرت جهانی دارن. در نهایت اگه بخوام با یک جمله این بخش رو ببندم، خیلی ها میگن فرهنگ ترکیه شبیه ایران هست، به نظر من این حرف درست نیست، در خود فرهنگ ها تفاوت هایی وجود داره، به نظر من دقیق تر اش این میشه که مزایا و معایب فرهنگ ترکیه و ایران شبیه هم است. این جمله ی درست تری میتونه باشه. اگه دوست دارید جایی برید که از لحاظ فرهنگی خیلی با چیزی که در ایران هست متفاوت باشه، شاید ترکیه مناسب شما نباشه.آلودگی صوتیاحتمالا اگه آلودگی صوتی بزرگترین مشکل ترکیه نباشه، یکی از بزرگترین مشکلاتش هست. البته بستگی به شخص هم داره، برای کسی مثل من که به صدا حساس هست، این مسله مثل یک کابوس می مونه! شما دو راه بیشتر ندارید، یا باید پول زیادی داشته باشید و یک واحد در طبقه های بالای یک برج (یا ویلای خارج از شهر) بخرید یا اجاره کنید، و یا باید با خودتون چوب پنبه بیارید! صدای وانت میوه فروش، سیب زمینی فروش، نمکی، صدای جیغ جیغ بازی بچه ها تو کوچه، شیر فروش سیار که داد میزنه "سؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤت!"، اعلامیه صبح مسجد (اینجا اعلامیه کاغذی ندارن، یکی که فوت می کنه صبح مسجد اعلام میکنه و قبلش کلی دعا و اینا میخونه)، روزی ۵ بار اذان (بعضی جا ها توی یه محله ۲-۳ تا مسجد با فاصله ی کم قرار داره که همزمان اذان میگن، با صوت هم نمیخونن، فقط داد میزنن)، و صدای همسایه در اکثر ساختمان ها به دلیل نازک بودن دیوار ها فقط بخشی از صداهایی هست که از صبح تا شب می شنوید.سیستم اداره هابه نسبت ایران، اداره های اینجا در وضعیت خیلی بهتری قرار دارند، البته بر اساس شنیده های من به خوبی اداره های اروپایی و کانادایی نیست، ولی در مقایسه با ایران خیلی کار ها سریع تر و سر راست تر انجام میشه و یک سایت جامع دولت الکترونیک هم به اسم e-devlet.gov.tr (مثل اکثر کشور های پیشرفته دنیا) دارند که همه ی اداره ها و سازمان ها به اون وصل هست و شما هر کاری داشته باشید، از اشتراک آب و برق تا امور ثبت اسناد، استعلام چیزای مختلف، و تقریبا هر کار اداری ای که به ذهنتون برسه رو میتونید از داخل این سایت انجام بدید، جامعیت این سایت (که مثل ایران نیست هر سازمان و اداره ای برای خودش سایت داشته باشه) باعث میشه که اولا فساد خیلی کمتر بشه و دوما خیلی کار ها بدون نیاز به مراجعه حضوری و به راحتی از طریق اینترنت انجام بشه.شهرسازیدر مورد شهرسازی چیزایی که میگم از مشاهدات من از استانبول هست و در مورد شهر های دیگه اطلاعاتی ندارم. استانبول شهری هست که از به هم پیوستن روستاهای کوچیک (köy) تشکیل شده و بیشتر مساحت اش رو تپه های بزرگ تشکیل میدن به همین دلیل شهرسازی استانبول تقریبا به دو بخش عمده ی تپه و مناطق مسطح تقسیم میشه. اکثر تپه ها رو خونه ها و آپارتمان های شخصی ساز تشکیل میدن، قیمت خونه ها ارزون تر هست و تو کوچه هاشون چیزایی مثل بازی بچه ها رو میبینید. آلودگی صوتی که بالا تر در موردش نوشتم اینجور جاها بیشتره و فرهنگ پایین تری داره. بخش های مسطح شهر رو بیشتر برج ها و رزیدانس ها تشکیل میدن که حدود ۳۵ درصد بافت شهر هست، جاهای مدرن تری هستند، قیمت ها تقریبا ۲ الی ۳ برابر بخش های اولی هست و فرهنگ بالاتری هم نسبت به بافت های اولی دارند. یک مدل بافت سومی هم وجود داره که بیشتر کنار دریا و بغاز هست، خونه های ویلایی یک یا دو طبقه گرون قیمت که اکثرا ویوی دریا دارند و شاید حداکثر ۵ درصد بافت استانبول رو تشکیل بدن که میلیاردر ها و افراد و خانواده های قدیمی اینجا صاحب هاشون هستند. همچنین یه بافت دیگه هم بافت خونه های ویلایی خارج از شهر (مثل منطقه زکریاکوی) هست که قیمتش نسبت به حالت سوم ارزون تره ولی به نسبت خونه های آپارتمانی گرون تر هستند، و منطقه ی نزدیک به طبیعت و آروم تری هستند ولی اگه ماشین شخصی نداشته باشید یکم سخت میشه زندگی تو اینجور جاها. https://www.instagram.com/p/CSKRmmWgW8U/ امکانات شهری در وضعیت نسبتا توسعه یافته ای قرار داره. آسفالت خیابون ها نسبتا وضع خوبی دارند و نوآوری های خوبی گاها مشاهده میشه. مثلا در دوران پاندمی کرونا، به جای دکمه ی چراغ عابر پیاده تو جاهای شلوغ و پر رفت آمد حسگر نصب کردن که بشه بدون لمس کردن دکمه درخواست داد. چیزی که یکم عجیبه اینه که تعداد سطل آشغال در سطح شهر خیلی کمه و شما اگه یه آشغالی چیزی دستتون باشه باید چند صد متر پیاده برید تا شاید یه سطل زباله پیدا کنید. برای تفکیک زباله فقط بعضی جاها یه سری کانیتر های مخصوص شیشه قرار دادن ولی به نظر میرسه زیاد جدی نیستن سر این قضیه و من تا حالا کسی ندیدم که واقعا اهمیت بده به تفکیک زباله.پارک های استانبول خیلی خوب هستن! اکثرا مساحت بزرگی دارند و حتی بعضی هاشون امکاناتی مثل زمین بازی فوتبال، تنیس، بستکبال، والیبال، اسکیت و... دارند. بعضی هاشون هم حالت جنگلی دارند که طبیعت بکری دارند. بیشتر پارک ها میز و صندلی چوبی هست که میشه ناهار رو برد و اونجا پیک نیک کرد و چیزایی از این قبیل. مراکز خرید زیادی هم وجود داره که برند های معتبر بین المللی شعبه دارن و شما تقریبا هر چیزی که بخواهید رو میتونید پیدا کنید و بخرید. https://www.instagram.com/p/CI6mlxdpEHE/ نمیدونم میشه این مورد رو تو شهرسازی جا داد یا نه، ولی همچنین شهرداری یه سری کلاس های رایگان تو زمینه های مختلف مثل موسیقی، زبان های مختلف، رشته های هنری، برنامه نویسی، گرافیک، صعنت و... داره که میشه بعد از دریافت کارت اقامت رایگان ثبت نام کرد و شرکت کرد. البته به خاطر پاندمی کرنا تعطیل شده بود ولی به نظر میرسه اخیرا میخواد دوباره شروع به کار کنه و تشکیل کلاس ها هم به تعداد ثبت نام بستگی داره.استانبول واسه حیوون ها شهر خیلی ایده آلی هست، مردم با سگ و گربه ها خیلی مهربون هستن، شهرداری براشون غذا میزاره و تو پارک ها جاهای مخصوصی واسه سگ ها وجود داره. حتی یه پارک هست به اسم ماچکا که تقریبا همه با سگ هاشون میان اونجا. حمل و نقل عمومیحمل و نقل عمومی در استانبول عالیه. از اتوبوس و مترو و متروبوس و تراموای بگیر تا کشتی همه جور حمل و نقل عمومی داره. به دور افتاده ترین نقطه های استانبول اتوبوس هست و دسترسی خیلی خوب هست. به عنوان کسی که ماشین شخصی رو به حمل و نقل عمومی ترجیح میدم، تقریبا هیچ کمبودی تو این دو سال از این بابت ندیدم. دو سال قبل قیمت بلیط ۲.۶ لیر بود الان یکم بیشتر از ۴ لیر هست ولی همچنان به صرفه تر از تاکسی هست. همچنین اسکوتر های برقی (معروف ترینشون مارتی) هستند که ده دقیقه استفاده ازشون حدود ۱۰ لیر میشه.ارزش پاسپورتکمتر کسی هست که آگهی های تلوزیونی و اینترنتی خرید ملک و دریافت پاسپورت ترکیه رو ندیده باشه. خیلی ساده بخوام بگم اینطوری هست که شما یک یا چند واحد مسکونی جمعا به ارزش حداقل ۲۵۰ هزار دلار خریداری می کنید و در قبال اینکه دولت سه سال روی واحد (های) شما رهن میزاره و تا سه سال نمی تونید بفروشید، بهتون شهروندی و پاسپورت ترکیه رو در عرض حدود سه ماه میده. اما اگه بپرسید آیا واقعا ارزش داره این کارو انجام بدید یا نه، باید با دید باز به این قضیه نگاه کنید. همه ی تبلیغ هایی که گفتم میگن با پاسپورت ترکیه میشه به n تا کشور سفر کرد و رتبه اش n ام هست و… ولی تو هیچ کدوم از اون تبلیغ ها اشاره نشده که با پاسپورت ترکیه نمیشه بدون ویزا به کشور های عضو اتحادیه اروپا، استرالیا، کانادا و ایالات متحده آمریکا سفر کرد! بله درست خوندید، تفاوت پاسپورت ترکیه با پاسپورت ایران اینه که به چند تا کشور در اروپای شرقی (مثل اکراین و کشور های منطقه بالکان)، کشور های آمریکای جنوبی و چند تا کشور در شرق آسیا میشه بدون ویزا سفر کرد. همین!کشور های سبز کشور هایی هستند که میشه با پاسپورت ترکیه بدون ویزا، یا ویزای قابل صدور در مرز بهشون سفر کرد. طبیعتا بدون ویزا نمیتونید با پاسپورت ترکیه به کشور های طوسی رنگ سفر کنید. اینکه دوست داشته باشید این سرمایه گزاری رو انجام بدید و پاسپورت ترکیه رو دریافت کنید کاملا بستگی به علاقه شما داره ولی من اگه این سرمایه رو داشته باشم ترجیح میدم با راه اندازی بیزینس برم کانادا (۲۵۰ هزار دلار آمریکا میشه حدود ۳۱۵ هزار دلار کانادا) یا با خرید ملک برم فرانسه (و یا ویزا های مشابه دیگر) و چند سال صبر کنم و پاسپورت معتبرتری به دست بیارم. حتی میشه با صد هزار دلار پاسپورت یکی از کشور های کوچیک آمریکای مرکزی رو گرفت (که باهاش میشه بدون ویزا به شینگن سفر کرد) و با بقیه پول هم خونه خرید.قوانین مهاجرتی و ویزاترکیه رویکرد دوگانه ای نسبت به مهاجرت داره که خوب البته با توجه به جمعیت جوان و بیکار و وضع اقتصادی اش تا حدودی منطقی هست. تا وقتی که شما به دنبال پول خرج کردن و اهداف توریستی هستید، خیلی خیلی راحت ویزا میدن (حتی سه ماه اول از ما ایرانی ها که به لطف سیاست های دولتمون تقریبا هیچ جایی راهمون نمیدن هم ویزا نمیخواد) ولی وقتی که بخوایید کار کنید، (چه برای یکی دیگه چه برای خودتون شرکت بزنید) جزو سخت گیر ترین کشور هاست. همینجا میخوام خیلی خلاصه به انواع ویزای ترکیه اشاره کنم.ویزای توریستی کوتاه مدت: بعد از اینکه بدون ویزا به ترکیه اومدید، تا سه ماه اجازه ی اقامت دارید. اگه بخواهید بیشتر از سه ماه بمونید، باید یه خونه اجاره کنید، اجاره نامه رو ببرید نوتر تایید کنه (همون دفتر ثبت)، بیمه اتباع خارجی از یکی از شرکت های بیمه بگیرید (یکساله یا دو ساله) از سایت مهاجرت وقت (randevu) بگیرید، با کدی که میدن حق خاک و هزینه ی کارت اقامت رو بریزید، روز تعیین شده برید مدارک رو بدید و چند هفته بعد کارت اقامتتون بیاد. میتونید درخواست یکساله و یا دوساله بدید. تا همین چند هفته ی قبل بار اول فقط یکساله صادر میشد اخیرا برخی از هموطنان دو ساله درخواست دادن و تایید شده البته اگه دوساله درخواست بدید، اگه نخوان تایید کنن همون یکساله رو صادر می کنن و تنها ریسک اش حدود هزار لیر اضافه ای هست که بابت بیمه ی سال دوم و حق خاک سال دوم پرداخت می کنید. این نوع اقامت اجازه ی کار نداره ولی خیلی ها به صورت سیاه با این اقامت کار می کنن. همچنین این اقامت بر اساس قانون یک سال قبل قابل تمدید نیست ولی فعلا به خاطر پاندمی کرونا تایید می کنن.اقامت خرید ملک: این اقامت که متفاوت با خرید ملک ۲۵۰ هزار دلاری با دریافت پاسپورت هست، به این شکل هست که شما یک واحد مسکونی خریداری می کنید (مثلا یک خوابه ۴۰۰ هزار لیر - حدود ۵۰ هزار دلار) و درخواست اقامت "اتباع خارجی دارای اموال غیر منقول" میدید. پیشنهاد من اینکه برای این نوع اقامت اول یکسال اقامت توریستی که در بالا توضیح دادم رو بگیرید بعد که آشنایی پیدا کردید و خونه رو پیدا کردید نوع اقامتتون رو هنگام تمدید به این تغییر بدید "Geçiş başvuru". از اونجایی که خونه دارید به راحتی میتویند درخواست اقامت دو ساله بدید. به این موارد موقع خرید ملک دقت کنید:‌ ۱. اسکان واحد رو گرفته باشن (پایان کار) و نوع سند Kat mülkiyet باشه که بدون ریسک باشه و بعدا دردسری براتون ایجاد نشه ۲. hisse یا سهم ۱۰۰٪ مال یک نفر باشه یا اگر چند نفر باشه موقع انتقال سند همشون امضاع کنن و ۱۰۰٪ سهم رو به شما انتقال بدن ۳. روی سند ipotek یا همون رهن بانک وجود نداشته باشه. ۴. haciz (هاجیز)‌ نداشته باشه. یعنی دادگاه به خاطر قرض مالک روی سند دست نگذاشته باشه.اقامت با ازدواج: اگر با فردی که شهروندی کشور ترکیه رو داره ازدواج کنید تا سه سال بهتون اقامت موقت میدن و بعد از سه سال می تونید برای شهروندی ترکیه اقدام کنید.اقامت کاری: روند اش اینطوری هست که بعد از دریافت کارت اقامت توریستی اگه کاری پیدا کنید که حاضر باشه براتون اجازه ی کار (چالیشما ایزنی - çalışma izni) بگیره (که به سختی همچین کارفرمایی گیر میاد) میتونید از طریق شرکت برای اجازه ی کار اقدام کنید و کارت آبی اجازه ی کار رو دریافت کنید. خیلی از شرکت ها اول بهتون میگن که عیبی نداره و ما برات جازه ی کار میگیریم ولی در واقعه اگه بخواد هم نمیتونه بگیره چون شرایط خیلی خیلی سختی دارن مثل کار کردن ۵ نفر ترک در اون شرکت برای اجازه گرفتن برای یک خارجی، دادن حقوق بالا برای اون خارجی که بیمه اش هم زیاد میشه و عملا کارفرما متحمل هزینه ی زیادی میشه، گردش حساب بالای اون شرکت و مواردی از این قبیل. اقامت کاری با ثبت شرکت:‌ اگر پول کلانی ندارید و قصدتون راه اندازی یک بیزینس بزرگ در ترکیه نیست، این مورد رو پیشنهاد نمیکنم. چون بسیار مورد حساسی هست که فردا هم اگر روزی بخوایید شرکت رو جمع کنید کلی دوندگی و هزینه داره. جزییات زیادی داره که در مجال این پست نیست این مورد. فقط در این حد بگم که شرکت ثبت کردن راحته ولی گرفتن اجازه ی کار برای شرکت خودتون بسیار سخته از جمله اینکه باید ۵ نفر کارمند ترک استخدام و بیمه کنید.کارت تورکوآز: اخیرا یه اقامت جدید معرفی شده که الهام گرفته از سیستم مهاجرتی اسکیل ورکر کشور های پیشرفته هست که برای افراد با مهارت های بالا اعطا میشه ولی عملا به قدری سخت هست که به نظر من اگه کسی بخواد همچین اقامتی رو بگیره اگه مستقیم برای کانادا اقدام کنه راحت تره. از جمله اینکه سه سال اول یک نفر رو مسئول بررسی فعالیت شما میکنن برای تمدید اقامت در حالی که در کانادا همون اول اگر با اکسپرس انتری وارد بشید، اقامت دایم رو بهتون میدن. این نوع اقامت جدید هست و هنوز جزییاتش کامل مشخص نشده.دید نسبت به مهاجراندید ترکیه ای ها نسبت به مهاجر ها مثل چیزی نیست که در کانادا یا آمریکا می تونید مشاهده بکنید. مخصوصا در سال های اخیر از اونجایی که تعداد پناهجو ها در ترکیه زیاد شده، شما حتی اگه با سرمایه گزاری به اینجا مهاجرت کرده باشید یه جور دید از بالا به پایین رو تو ته نگاهشون حس می کنید. البته حداقل من تا حالا هیچ گاه هیچ حرف مستقیمی از کسی نشنیدم ولی شده که جاهای عمومی باشم و ندونن من خارجی ام و ببینم دارن با همدیگه در مورد اینکه مهاجر ها اومدن کشور ما رو خراب کردن حرف می زنن! وضعیت زبان انگلیسیترکیه افراد خیلی کمی زبان انگلیسی رو در حد مکالمه تسلط دارند. اصلا روی زبان انگلیسی حساب باز نکنید. اگه زبان ترکی بلد نباشید خیلی جاها کارتون به سختی راه میافته. مگر اینکه در یک جمع ایرانی باشید که کسی از نزدیکانتون زبان بلد باشه.حساب بانکیتا جایی که من دیدم فقط بانک های زراعت و ایش بانکی برای خارجی ها حساب باز می کنند (البته اگه اجازه ی کار داشته باشید میتونید یاپی کردی و گارانتی هم حساب باز کنید.) در مورد روند باز کردن حساب هم بعضی شعبه هاشون کلا باز نمیکنند، بعضی شعبه ها میگن باید ۳۰ هزار لیر پول بلوکه کنید، بعضی شعبه ها ۱۰ هزار لیر یا ۲ هزار دلار و بعضی شعبه ها بدون بلوکه باز می کنند. که نوع حساب باز شده در همه ی این حالت ها عین هم هست و هیچ تفاوتی نداره. بر اساس تجربه ی من جاهای توریستی و شلوغ شهر بیشتر گیر میدن و پیشنهاد می کنم برید محله های غیر توریستی و شعبه های کوچیک که راحت تر باز کنید.بعد از اینکه حساب بانکی باز کردید میتونید از تو اپ یا اینترنت بانک حساب با هر ارزی که میخواهید اضافه کنید به اکانتتون، پیشنهاد من اینه که یه حساب پوند یا یورو باز کنید و پس اندازتون رو به صورت ارز نگه داری کنید، چون ارزش لیر هر سال حدود ۲۰ درصد کمتر میشه و این باعث میشه از ضرر جلوگیری کنید. بعد از باز کردن حساب بانکی میتونید حساب پاپارا هم باز کنید که بانک مجازی هست و اگه پرداخت هاتون رو با پاپارا انجام بدید، تخفیف های خوبی گاها میده. مثلا موقع خرید از داروخونه، تمدید اکانت اسپاتیفای و یوتیوب و...از کشور ترکیه سپاس گزارمبعد از بیست و چند سال زندگی در کشور خودم، آخر سر حتی مدرک تحصیلی ای که از جیب خودم پولشو داده بودم و درس خونده بودم رو به بهانه ی سربازی بهم ندادن، به حقوق انسانی ام احترام نزاشتن، در مدرسه های جنسیت زده و در یک سیستم آموزشی غلط مجبور به تحصیل ام کردن، با وجود بیماری پدرم و مشمول شدن معافیت کفالت، به ناحق بهم معافیت ندادن و نزدیک بیست میلیون پولی که با زور در ایران در آورده بودم (و بخشی بزرگیش هم قرض بود) رو به عنوان وثیقه سربازی به "گروگان گیر بزرگ" دادم تا فقط بتونم رها بشم. وقتی به اینها نگاه می کنم، اینکه کشور نفت خیز من بجز بدبختی و پاسپورت و پول بی ارزش و نابود کردن بهترین سالهای زندگیم هیچ چیزی برای من فراهم نکرده، و مقایسه ی اون با کشور ترکیه که بهم کارت اقامت داده، حق زندگی داده، به حقوق اولیه انسانی و مدنی ام احترام گذاشته، و کلی امکانات ریز و درشت دیگه که در اختیار خارجی ها گذاشته (نمونه اش همین حساب بانکی بین المللی که میتونی بصورت بین المللی کار بگیری و درآمد ارزی داشته باشی) باید بگم واقعا از کشور ترکیه سپاس گزارم. ترکیه با همه ی کم و کاستی هایی که داره، برای من بیشتر از کشور خودم ارزش قائل شده و اگه چیز زیادی هم بهم نداده باشه، حداقل مثل مسئولای ایران داشته هامو ازم نگرفه.از ترکیه بابت این دو سال سپاسگزارم.کلام آخرخیلی سعی کردم جنبه های خوب و بد ترکیه رو همونطوری که دیدم بدون تعصب بیان کنم. اگه شما هم ترکیه زندگی می کنید لطفا بهم بگید که به نظرتون این پست ام واقع بینانه و درست بود.امیدوارم که مفید و واقع بینانه بوده باشه.?⚠️ آپدیت خیلی مهم - تابستان ۲۰۲۲همونطور که در متن پست اشاره کردم ترکیه یه نوع اقامت توریستی داشت، ولی الان اون نوع اقامت رو خیلی خیلی سخت کرده شرایط اش رو به تقریبا همه رو ریجکت میکنن. برای ویزای کاری هم باید یا از خارج ترکیه از طریق سفارت اقدام کنید، یا اگه از داخل ترکیه کار پیدا کنید باید اقامتی داشته باشید که حداقل مدتش ۶ ماه باشه و با مهر ورود سه ماهه کارفرما نمیتونه براتون برای ویزای کاری یا همون Çalışma İzni بگیره. لطفا قبل از مهاجرت و هر گونه اقدام، در مورد اخرین شرایط و قوانین تحقیق و مطالعه کنید. این پست رو احتمالا هر از چندگاهی آپدیت کنم و بخش های جدیدی بهش اضافه کنم. اگه چیزی هست که فکر می کنید در مورد حرف نزدم تو کامنت ها بگید که اضاف کنم. پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Fri, 08 Oct 2021 13:16:45 +0330 https://virgool.io/@pouyajabbarisani/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%86%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-j730fas9ecqc کار کردن برای استارتاپ های تازه تاسیس که اعضای تیم شون زیر ۶-۷ نفر هست، بر خلاف تبلیغات تو رسانه ها و شبکه های اجتماعی چندان هیجان انگیز نیست و در اکثر موارد میتونه به ضرر شما تموم بشه. من در طول سالها فعالیت ام به عنوان برنامه نویس وب، فقط یکبار چند سال قبل در مدت کوتاهی تجربه ی کار با این گونه شرکت ها رو داشتم و الان که فکر می کنم میبینم دلایل زیادی وجود داره که دوری کنیم از اینجور شرکت ها. در زیر به چند تا از اون دلایل میپردازم و اگه شما هم چیزی به ذهنتون میرسه و یا نظر مخالفی دارید حتما توی بخش دیدگاه ها بنویسید.(یادداشت مهم:‌ دوستان قبل از اینکه قضاوت کنید، لطفا نوشته رو به دقت بخونید و مهم تر از اون نتیجه گیری رو هم مطالعه بکنید. هدف این نوشته این نیست که بگه هیچکس برا استارتاپ ها کار نکنه. هدف این نوشته افزایش آگاهی از ریسک ها و مشکلات کار در استارتاپ ها هست که کسایی که میخوان تصمیم بگیرن که در استارتاپ ها کار کنند، آگاهانه تصمیم بگیرند که بعدا دچار مشکل نشوند.)Nikita Vantorin - Unsplash.comمنابع مالی ما محدود هست!بدون شک در اکثر مواقع بعد از بحث های طولانی در مورد جزییات کار به هنگام استخدام، اولین حرفی که ازشون در مورد حقوق می شنوید اینه که ما یک شرکت نو پا هستیم و منابع مالی مون محدود هست. شرکت هایی که کارشون بر اساس حساب و کتاب هست، اکثرا این ضعف رو با دادن سهام کوچکی از شرکت برطرف می کنند که البته باید ببینید آیا به نظر شما اون شرکت میتونه ایده و محصول موفقی رو به بازار بده که در آینده سهام شما ارزشی داشته باشه یا خیر. تازه مورد بعدی بد تر هم است...از شما انتظار داریم بیشتر از حد معمول کار کنید!درسته که ما منابع مالی زیادی نداریم و نمیتونیم حقوق خوبی بهتون بدیم، ولی چون شرکت نو پا هست، کار های زیادی هست که باید فورا انجام بشه و این یعنی شاید اکثر روز ها تا ساعت ۱۱ شب کار کنید و چشم روی زندگی شخصیتون ببندید! این جمله برای شما هم آشنا هست؟!ما تیم فنی غیر حرفه ای داریم!شرکت های نو پا اکثرا به دلیل داشتن عجله و تیم نه چندان حرفه ای principal های صحیح توسعه ی نرم افزار رو اجرا نمی کنند و شما کمتر میتونید استفاده از ابزار هایی مثل CI/CD، تست نویسی، ورژن کنترل و چیز هایی از این قبیل رو در تیم فنی این شرکت ها ببینید. این مسئله چند تا ضرر داره. اول اینکه اگه تازه کار هستید، فرصتی برای پیشرفت پیدا نمی کنید. دوم اینکه بعد از مدتی با یه کد بیس بی سر و ته و غیر قابل اعتماد مواجه میشید که همه رو کلافه می کنه. و سوم اینکه در زرومه تون برای کار های بعدی نکته ی منفی در نظر گرفته میشه.چند ماه دیگه مشخص نیست که زنده باشیم یا نه!این مورد شاید یکی از بزرگترین مشکلات باشه. شاید بگید برای من چه فرقی می کنه و مهم الان هست که کاری داشته باشم. ولی به عنوان کسی که سالها تجربه ی دولوپری داره میگم که خیلی در آینده ی کاری شما تاثیر داره. اگه بخواهین شرکت های خوبی استخدام بشید (چه ایران و چه برای مهاجرت) مسئول منابع انسانی روی مدت فعالیت شما در شرکت هایی که کار کردید خیلی حساس هست و بر اساس فاکتور های روانشناسی ای که دارند، تصمیم میگیرند که شما به درد اون ها میخورید یا نه. وقتی که رزومه ی شما پر باشه از کار های کوتاه مدت توی استارت اپ هایی که شکست خوردن یا به خاطر حرفه ای نبودن و پرداخت کم شما از اونجا جدا شدید، مسئول HR فکر می کنه شاید مشکل از شما باشه که زود زود کار عوض می کنید و رغبت کمتری برای استخدام شما نشون میده.فرهنگ سازمانی ما هنوز شکل نگرفته!این مورد خودش یک مقاله ی جدا می خواد برای توضیحات کامل ولی در این حد خلاصه بگم که عدم شکل گیری فرهنگ سازمانی در شرکت های نوپای کمتر از ۱۰ نفر، میتونه مشکلات زیادی رو در کوتاه مدت و بلند مدت برای شما و همکاراتون به وجود بیاره.نتیجه گیری و راه حلشاید الان بگید اینطوری که نمیشه و اونوقت شرکت های نوپا نمیتونن کارمند استخدام کنند. پاسخ ام اینکه که منظور من بیشتر این بود که وقتی استخدام شرکت هایی این شکلی میشید، بیشتر در مورد شرکت، ایده ها و افراد کلیدی اش فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید، در ضمن در مورد مسائل مالی، حتما یکی از مزیت های حقوق بالا (حتی بیشتر از شرکت های بزرگ چون ریسک هایی داره که در بالا گفتم) و یا بخشی از سهام شرکت رو بگیرید. منتظر دیدگاه هاتون هستم.پویا جباری ثانیتوسعه دهنده ی فول استک جاوا اسکریپت پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Sun, 24 May 2020 15:35:26 +0430 https://virgool.io/@pouyajabbarisani/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE-%D9%BE%D9%84%D8%A7%DA%A9-pelaq%D8%9B-%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%DA%A9-lra8jwtnig1r اپلکیشن مدیریت املاک پلاکبا وجود نفوذ تکنولوژی و آسون تر شدن کار ها در خیلی از کار های روزمره مثل تاکسی گرفتن، بلیط خریدن و خرید کردن، متاسفانه هنوز در ایران تکنولوژی و سرویس های مبتنی بر وب روی خیلی از حرفه ها و صنایع تاثیری که باید بگذاره رو نذاشته و این نیاز احساس میشه که نرم افزار ها و سامانه (پلتفرم) های مختلف و متناسبی توسعه داده بشن که کارایی، بهره وری، سهلولت و بازدهی رو در صنایع و مشاغل مختلف بهبود ببخشند.یکی از این سیستم ها که اخیرا توسط تیم ما طراحی و توسعه داده شده، پلاک هست. pelaq.ir یک سامانه ی هوشمند مدیریت آژانس املاک یا به زبان ساده تر نرم افزار مدیریت املاک است که با قابلیت های مختلفش به مشاورین املاک کمک می کنه که ملک های مختلف از جمله آپارتمان، حیاط، مغازه و... رو با جزییات کاملشون در دایرکتوری اختصاصی و خصوصی خودشون ثبت کنن و یا با اعمال فیلتر های مختلف بین ملک هاشون ملک مورد نظر مشتری شون رو پیدا کنن. علاوه بر اون یک قسمت دیگه داره که لیست درخواست ها در اونجا ثبت میشه و سپس سیستم بطور هوشمند درخواست ها (خواهان) و ملک های مرتبط که از لحاظ رنج قیمت، منطقه، تعداد اتاق و... به هم میخورن رو پیدا می کنه و نمایش میده. تازه علاوه بر اون یک بخش به نام لیست مشتریان داره که میشه ملک ها و درخواست های هر مشتری رو به راحتی به اون مشتری وصل کرد. همچنین یک امکان دیگه برای مدیریت و زمانبندی کار های روزانه داره که میتونه شامل قرار های بازدید از ملک ها و یا قرار های مربوط به نوشتن قولنامه باشه. بخشی هم برای محاسبه ی کمسیون فروش و اجاره داره که به راحتی و بدون دردسر می تونید کمسیون تون رو محاسبه کنید.اگه شما هم آژانس املاک دارید یا مشاور املاک هستید و از هیچ برنامه مدیریت املاک ای که تا حالا استفاده کردید راضی نبودید و امکانات و یا سادگی مد نظر شما رو نداشت، حتما پلاک (pelaq.ir) رو امتحان کنید. پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Fri, 26 Jul 2019 10:07:22 +0430 https://virgool.io/@pouyajabbarisani/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%B4%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%BE%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-nyknzd1pug6w در چند وقت اخیر بحث جدیدی در بین برنامه نویسان جاوااسکریپت درگرفته که به نظر میرسد بسیاری از آنها از جمله Eric Elliott به این نتیجه رسیده اند که وقتی مقیاس برنامه ما بزرگتر می شود، استفاده از classical inheritance یا ارث بری کلاسی، مشکلات عدیده ای را به وجود می آورد به ویژه زمانی که بخواهیم تغییراتی در کلاس های والد ایجاد کنیم. از این رو پیشنهاد می کنند که از prototypal inheritane استفاده کنیم.همونطور که می دانیم وقتی که ما یک کلاس در ES6 ایجاد می کنیم، این کد بعد از کامپایل شدن توسط babel به فانکشن تغییر می کنه ولی خوب این فانکشن رفتار های کلاس رو داره و و بعد از کامپایل شدن فقط ظاهرش به فانکشن تغییر می کنه و در واقع رفتار classical رو با توابع پیاده سازی می کنه.از سوی دیگه همونطور که احتمالا اخیرا متوجه شدید، ری اکت هم توی نسخه های جدید ترش اهمیت بیشتری به ساخت کامپوننت توسط توابع داده و امکاناتی نظیر مدیریت استیت و lifeCycle method ها رو به اونها اورده.نظر شما به عنوان یک برنامه نویس جاوا اسکریپت چیه؟‌ آینده رو چطور می بینید؟‌ این پست رو نوشتم تا شروع به بحث خوبی توی قسمت کامنت ها باشه. همچین اگه منابع پارسی و انگلیسی خوبی در این باره میشناسید که فکر می کنید می تونه به همکارامون کمک کنه عالی میشه در زیر معرفیشون کنید.همچنین می تونید در وبسایتم بیشتر با من آشنا بشید :) پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Sat, 26 Jan 2019 23:31:21 +0330 https://virgool.io/@pouyajabbarisani/hello-to-97-aqhhvk0hcf3p سال ۹۶ هم مثل بقیه سال ها اومد و رفت و کلی ازش خاطره های خوب و بد برامون به یادگار موند. یکسال بزرگتر شدیم و یکسال تجربه هامون بیشتر شد. واسه خود من که سال جالب و عجیبی بود. خیلی از ابعاد جدید زندگی رو توی این سال کشف کردم و مشکلات زیادی رو تجربه کردم توی سال گذشته. تقریبا اون چیز هایی که توی سال ۹۵ یاد گرفته بودم رو سال گذشته تمرین کردم و برام جا افتاده شدن. به بعضی چیز ها هم دیدم بازتر شد توی زندگی که در ادامه بهشون می پردازم.راستش قراره سال ۹۷ سرم خیلی شلوغ باشه، هم از لحاظ دانشگاه که قراره کارشناسیم تموم بشه و راحت بشم از دانشگاه رفتنی که هیچ معنی ای برام نداره و هم قراره که یک سری کار های ریسک دار انجام بدم اواخر امسال. کارایی مثل مهاجرت و پیاده سازی یک استارت آپ اونهم در خارج از کشور! البته خوب این ها اهدافم هستن و دارم برای رسیدن بهشون تلاش می کنم ولی خوب کسی چه میدونه که می تونم بهشون برسم یا نه. من که دارم تلاشمو می کنم!در کل من آدمی ام که زیاد فکر می کنم و راجع به فلسفه زندگی و اینکه میخوام توی آینده ی نزدیک و دور چه جور زندگی ای داشته باشم درگیر هست ذهنم. برای مثال من الان برای یک تیم خوب و پر انرژی تو اصفهان کار می کنم (به صورت ریموت) که از بچه هایی که باهاشون کار می کنم (از رهبر تیم مون که اونهم ریموت کار می کنه از اتریش گرفته تا بچه های باحال تیم) راضی و خشنود ام ولی خوب مثل همه ی برنامه نویسای شهرستانی دیگه مشکل درآمد دارم. من ماهی نزدیک به ۲ میلیون میگیرم که با دلار امروز میشه چیزی حدود ۳۶۰ دلار که واقعا پول خیلی کمی هست برای کسی که برنامه نویسی هست در سطح من. نمی گم زیاد سطح کارم بالاست و فلان و بهمان! ولی خوب ۴-۵ سال تا الان برای اینکار وقت گذاشتم و از تفریح و جوونیم زدم و کار کردم  یادگرفتم تا این سطح برسم. انصافا حق یه برنامه نویس ReactJs/NodeJs حداقل ۴ برابر چیزیه که من دارم میگیرم. البته نمیشه گفت تقصیر مدیر یا شرکت هست چون خوب اونها هم تو اقتصاد بیمار ایران دارن فعالیت می کنن و خوب بالاخره باید متناسب با درآمد ها و هدفگذاری هاشون حقوق بدن. هفته ی قبل با امیر رفته بودم شیراز و خوب به خاطر اینکه ماشین نبرده بودیم مجبور شدیم چند روزی با اسنپ اینور و اونور بریم، توی این سفر های درون شهری که با راننده های اسنپ حرف می زدم (که اکثرشون هم لیسانس و فوق لیسانس بودن) می گفتن روزی ۱۲۰ الی ۱۵۰ کاسبی می کنن از اسنپ، این یعنی ماهی سه و نیم الی چهار و نیم میلیون تومان! خوب اینو که وقتی آدم می بینه دلسرد میشه و میگه کاش به جای برنامه نویس شدن راننده می شدم! برنامه نویسی کار سختیه و آدم بیشتر از ۱۰-۱۵ سال نمیتونه این کارو ادامه بده، یکی از سخت ترین کار هاست و نیازه همیشه از لحاظ علمی و فنی بروز باشی و ذهنت باز باشه برای درگیر شدن با الگوریتم های مختلف و حل کردن باگ ها و ارور های طاقت فرسا. واسه همین توی کشور هایی مثل آمریکا حقوق های بالایی دارن و از ماهی ۷ هزار دلار تا ۲۰ هزار دلار متفاوته ولی خوب این مساله توی ایران هنوز درک نشده و حقوقمون کمتر از حقوق یک شوفره!منظورم از حرف های بالا این بود که به نظرم نمیشه با اتکا به حقوق برنامه نویسی توی ایران به فکر مهاجرت و استارتاپ زدن توی خارج بود از این رو همیشه ذهنم درگیر پیدا کردن کار دوم در کنار کار اصلیمه که بتونم مخارج رفتنمو جور کنم. احتمالا امسال مجبور باشم از دانشگاه و تفریحاتم بزنم و کار های دیگه ای (مثل گرفتن کار پروژه ای و…) در کنار کار اصلیم انجام بدم تا بتونم خرج اهدافم رو در بیارم. ولی در کل معتقدم توی ایران که باشی (دقت کنید که بیشتر منظور من از این حرف برای ایران هست نه خارج از کشور) اگه از اول بنیه ی مالی قوی ای داشته باشی می تونی زندگی راحتی داشته باشی ولی نه اگه بخوای با کار کردن به یه جایی برسی خیلی سخت و تقریبا غیر ممکن هست و یکی از دلایل اصلیم برای رفتن از ایران هم همینه. (کار آفرینی هم آنچنان بازده نداره توی ایران به نظر من به خاطر وجود قدرت های شبه دولتی توی حوزه ی کاری ما و وجود بازار بسیار کوچک تر IT در مقایسه با مارکت بین المللی)در کل به نظرم سال ۹۷ برای من بیشتر جنبه ی اقتصادی و چالشی داره و باید سعی کنم از پس تک تک این چالش ها بر بیام، غول های بزرگی مثل سرمایه مورد نیازم برای رفتن، تموم کردن دانشگاه و گذاشتن وثیقه و احتمالا آزاد کردن مدرک و مهاجرت و کارای سختی که چند ماه اول در خارج از کشور خواهم داشت. ببینیم چی میشه منبع اصلی این مطلب وبلاگم هست که اونجا می تونید پست های دیگه ام رو هم بخونید! پویا جباری ثانی پویا جباری ثانی Wed, 21 Mar 2018 18:11:14 +0330