https://virgool.io/feed/@ramin.fotovat روزنامه‌نگار و علاقه‌مند محتوا fa 2026-06-18 02:13:50 https://files.virgool.io/upload/users/66403/avatar/7c1YdX.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@ramin.fotovat https://virgool.io/@ramin.fotovat/pr-%D8%A7%D8%A8%D8%AA%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE%D9%87%D8%A7-atvimeud5fr3 چگونه توجه مدیا را به استارتاپ ام جلب کنم؟در کنفرانس Slush امسال سخنرانی، ارایه و ورکشاپ‌های بسیاری برگزار شد، اما یکی از ارایه‌هایی که طبق معمول برای من جذاب بود به رسانه و ارتباطات ربط داشت.رویداد Slush یکی از دورهمی‌های بزرگ و معروف استارتاپی و تکنولوژی قاره اروپا است که از سال ۲۰۰۸ هر ساله در شهر هلسینکی فنلاند برگزار می‌شود.در این کارگاه نیم ساعته شرکت کردم و سعی کردم نکات مهم آن را گوشه‌ای بنویسم تا اینجا مفصل در موردش توضیح بدهم و احساس کردم نکات کپسولی آن به درد استارتاپ‌ها می‌خورد. البته این نکات برای استارتاپ‌هایی است که تازه شروع کرده‌اند.این کارگاه همانطور که توضیحات آن را در تصویر زیر مشاهده می‌کنید توسط Sam O’Keefe اجرا شد که گفت پیش تر ژورنالیست تک کرانچ (TechCrunch) بوده و اکنون در بخش کسب‌وکارهای استارتاپی گوگل فعالیت می‌کند.اگر دوست دارید می‌توانید او را با این هندل در توییتر دنبال کنید.نکته جالب این بود که این خانم می‌گفت وقتی در تک کرانچ خبرنگار بخش استارتاپ‌ها بوده روزانه حدود ۲۰۰ ایمیل از سمت استارتاپ‌ها دریافت می‌کرده که شرکت‌شان را توضیح می‌داده‌اند و او و همکارانش فرصت نمی‌کرده‌اند تمامی این ایمیل‌ها را چک کنند.خب برای معرفی استارتاپ خود به مدیا چه کنیم؟ همراه باشید!۱ – برای چه می‌خواهید خود را به رسانه معرفی کنید؟ یا به عبارتی از ارتباط رسانه‌ای چه می‌خواهید؟طبق گفته سام اوکیف (برگزارکننده کارگاه)، ۳ مورد زیر در مورد استارتاپ‌ها برای رسانه‌ها معمولا جذاب است و می‌تواند ارزش خبری داشته باشد:وقتی محصول جدیدی لانچ کرده‌اید (البته نه یک آپدیت نرم‌افزاری فقط که به شماره ورژن اپ اضافه میکند)، فاند جدیدی جذب می‌کنید و یا رشد چشمگیری کرده‌اید.۲ – به پی آر کردن برای رسانه‌ها و ارتباط گرفتن همچون جذب سرمایه نگاه کنید که با دقت و حوصله انجام می‌شود و سعی نکنید شتاب زده و عجولانه باشد (PR از جنس کارهای تیک زدنی نیست!)۳ – یک روز کاری معمولی یک خبرنگار (که به زیبایی در یک تصویر گنجانده شده). سعی کنید طبق اسلاید زیر بهترین زمان را برای ارایه به خبرنگار انتخاب کنید۴ – سام معتقد است برای اینکه در میان انبوه پرس ریلیس‌ها و پیچ‌های استارتاپ‌ها، خبرنگاران به شما توجه کنند بهتر است اعتبار یا شهرت‌تان را خیلی خلاصه برای مدیا تعریف کنید. دقت کنید که این کار باید در همان یک ایمیلی که برای رسانه ارسال می‌کنید یا در توضیح کوتاه‌تان (تلفنی) باشد. زمان زیادی ندارید!۵ – برخی از بایدها و نبایدها که برای ارتباط با رسانه و خبرنگار رعایت کنید۶ – این اسلاید را خیلی دوست داشتم. نمونه‌ای از یک مثال موفق و صحیح برای ارسال ایمیل به رسانه‌ها برای معرفی استارتاپ. وقتی می‌گوید Best Practice یعنی این روش پیش تر آزموده شده، موفق بوده و مدلی خوب برای اجراست که فکر می‌کنم زیاد به درد استارتاپ‌ها می‌خورد:سام می‌گفت خودش ویدئو برایش خیلی جذاب بوده؛ وقتی برای مثال استارتاپی یک ویدئو معرفی کوتاه و مختصر همراه ایمیل برایش ارسال می‌کرده.۷ – توجه داشته باشید که پوشش رسانه‌ای و اینکه مدیا در مورد شما بنویسد همه مشکلات‌تان را حل نمی‌کند. اگر بیزینس قوی بسازید، رسانه‌ها خودشان به دنبال شما می‌آیند. رامین فتوت رامین فتوت Thu, 28 Nov 2019 17:23:22 +0330 https://virgool.io/@ramin.fotovat/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DA%98%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AC%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9-pmsjxrk6tnwm یادداشت تحلیلی از ماجرای دو استارتاپ از بُعد پی آر(نسخه اصلی این مقاله در سایت آی تی ایران منتشر شده است)اخیرا شاهد کشمکشی بین دو استارتاپ ایرانی فروش آنلاین غذا یعنی چیلیوری و اسنپ‌فود بودیم.موضوع نزاع این دو شرکت بر سر این بود که چیلیوری می‌گوید اسنپ‌فود انحصاری در بازار فعالیت می‌کند و این موضوع به مرجع تصمیم‌گیرنده (در اینجا) شورای رقابت رفت و پیامدی داشت که مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.اما نکته جالب در مورد این موضوع که بیش از خبر اعلام رای شورای رقابت سروصدا کرد و از نظر روابط عمومی مورد توجه است، اقدام‌های مدیرعامل چیلیوری است که من را یاد یکی از فصل‌های کتاب مییرمن اسکات می‌اندازد که می‌گوید: "دارایی‌های خودتان را برای مارکتینگ داشته باشید تا اینکه آنها را اجاره کنید"البته شاید این گزاره کاملا از بُعد پی‌آری در مورد قضیه چیلیوری و اسنپ‌فود صحیح نباشد، اما حداقل تا نیمی درست است و می‌توان نیم دیگر را به سازوکار نوین روابط عمومی نسبت داد.این را بگذاریم در کنار اینکه این روزها همه از کانتنت مارکتینگ (بازاریابی محتوایی) و ایجاد ارتباط مستقیم با مردم (یا مشتری) سخن می‌گویند. برای مثال دیجی‌کالا در توییتر اکانت مخصوصی برای پشتیبانی دارد که ظرف یک ساعت به مسائل مشتریان با این شرکت پاسخ می‌دهد و آن را پیگیری می‌کند.در این مثال مدیرعامل چیلیوری به جای تاکتیک مصاحبه با رسانه‌ها و چاپ مقاله در آنها که مستلزم پرداخت هزینه است (اجاره مدیا)، تکنیک دیگری را پیش گرفت؛ انتشار مستقیم مقاله در پلتفرم ویرگول و بازنشر آن در توییتر.انتشار مصاحبه و مقاله در رسانه‌ها همان روش اجاره‌ای است، هرچند انتشار مستقیم مطلب در پلتفرم‌ها دال بر مالکیت آن نیست.اما آیا نگارش و انتشار مقاله که بهتر است آن را بلاگینگ بنامیم، در پلتفرم‌های رایگانی همچون ویرگول (مدیوم در دنیا) بهتر از روش‌های سنتی پی‌آر مانند ارسال پرس ریلیس، خبر و محتوا برای رسانه‌ها و خبرنگاران و یا پرداخت پول برای این کار است؟غربی‌ها معمولا روی ارتباط مستقیم و ابزار نوین تمرکز دارند و آن را تجویز می‌کنند، البته برای برندها. حال اینکه چقدر این قضیه در مورد شخص CEO صدق می‌کند جای بحث است. و اینکه ساختار رسانه و روابط عمومی در ایران کمی با دنیا متفاوت است. به همین دلیل پاسخ دادن به این سوال قطعی نیست و شاید نتوان به یک روش واحد رسید.اما چیزی که بدیهی است و در دروس آموزشی خارجی هم دیده می‌شود این است که با همه ابزار مدرن نمی‌توان رسانه را از این چرخه حذف کرد. دقت کنیم که ابزار مدرن شده و پلتفرم‌ها لعاب‌شان عوض شده وگرنه نیاز همان نیاز است و رسانه کماکان مدرن است چون با خبر سروکار دارد و ذات و ماهیت خبر همیشه تازه و به روز است (به نقل از دکتر نمک دوست). برای مثال پلتفرمی مثل دیوار ابزاری نوین برای نیاز خریدوفروش وسایل دست دوم ارایه می‌دهد و نیامده تا این نیاز را حذف کند.در مثال چیلیوری و اسنپ‌فود، چیلیوری برای رساندن پیام خود به مخاطب که شرکت رقیبش انحصارگرایی می‌کند می‌توانست با هزینه کردن باعث جذب نظر رسانه‌ها در میان انبوهی از مسائل و سوژه‌های روز شود تا توجه را به سمت خود جلب کند، اما معلوم نبود اثر چنین روشی چقدر مفید باشد و شائبه سفارشی بودن را تقویت نکند.اما مدیرعامل چیلیوری به کل روش دیگری را برگزید و خود مستقیما وارد میدان شد و در توییتر و ویرگول نوشت. این موضوع باعث شد بدون هزینه پیام منتشر شود و اتفاقا رسانه‌های زیادی – غالبا استارتاپی – حرف‌های صادقیان را منعکس کنند بدون اینکه ریالی هزینه دریافت کنند.اما چند سوال اینجا مطرح می‌شود.-آیا هر استارتاپ و شرکتی می‌تواند از چنین روشی استفاده کند؟ (اخبار و داستان‌هایش مستقیما مورد توجه رسانه‌های جمعی قرار بگیرد؟)-آیا نیاز به مشاوران روابط عمومی حذف می‌شود؟-آیا ورود مستقیم مدیرعامل به موضوع و گاها حمله به برند رقیب در بلندمدت باعث بروز مشکلاتی نمی‌شود و باعث نمی‌شود رقیب گارد بگیرد و منجر به بدنامی شود؟در مواجه با این سوالات پاسخی که به ذهنم می‌رسد این است که استفاده از ابزار مدرن قطعا جایگزین استراتژی، مشاور روابط عمومی و ارتباط با رسانه نمی‌شود، و فکر می‌کنم این روش چندان مناسب شرکت‌های تازه کار و استارتاپ‌ها نیست. هرچند شرکت‌های بزرگ هم باید از پیش چنین استراتژی ارتباط مستقیم با افکار عمومی را تمرین کرده باشند و با افکار عمومی ارتباط برقرار کرده باشند تا در موقع ضرورت مورد قبول قرار بگیرند.و فکر می‌کنم برند و شرکت باید در حدی بزرگ و مهم باشد که مورد توجه مردم و رسانه‌ها قرار بگیرد، وگرنه در میان بارش خبری روزمره و اخبار با درجه اهمیت بیشتر چه چیزی باعث می‌شود تا یک رسانه و خبرنگار توجه اش به موضوع شما جلب شود؟اما برسیم به موضوع تیتر این مطلب که می‌گوید پی‌آر کردن با روش اجاره مدیا بهتر است یا اینکه شما صاحب محتوایی باشید که مدیا به دنبال شما بیاید.جمله جالبی در این مورد خواندم که البته برای مارکتینگ صدق می‌کند؛ مستاجر مجبور است هر مبلغی صاحب خانه گفت پرداخت کند و طی زمان کرایه‌ها افزایش پیدا می‌کند و مالک هم خیلی رغبتی ندارد تا خرج خانه کند، اما وقتی مالک خانه باشید سعی می‌کنید از خانه نگهداری کنید تا همیشه زیبا و به روز به نظر برسد!فکر می‌کنم این مثل در مورد روابط عمومی شرکت‌ها در عصر نوین کنونی هم صدق کند. مادامی که به رسانه‌ها پول بدهید تا برای/در مورد تان بنویسند شما در واقع اجاره یک خانه موقت را پرداخت کرده‌اید که به زودی باید آن را ترک کنید (و فراموش می‌شوید). اما اگر صاحب خانه روابط عمومی و محتوای خود باشید یک سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده است که اثر ماندگارتری دارد. رامین فتوت رامین فتوت Tue, 22 Oct 2019 15:17:41 +0330 https://virgool.io/@ramin.fotovat/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%88%D9%86-yr7wjqpdlphf تصویری از یکی از مراکز پردازش آمازون (منبع عکس: نیویورک تایمز)نسخه اصلی این مقاله در روزنامه دنیای اقتصاد مورخ ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ چاپ شده استآمازون بزرگ‌ترین شرکت تجارت الکترونیکی جهان است و بحث و انتقاد پیرامون این شرکت در اینترنت کم نیست حالا اما به‌نظر می‌رسد برای مقابله با بحران‌ها این شرکت راهی جدید در پیش گرفته که البته بدون پیامد نیست. به نوشته نیویورک‌تایمز عده‌ای از کارکنان انبارهای آمازون که این شرکت آنها را «سفیران مرکز پردازش» می‌نامد، همچون سربازانی از آمازون در شبکه‌های اجتماعی دفاع می‌کنند.این روزنامه می‌نویسد چهارشنبه هفته گذشته گروهی از کارکنان انبارهای پردازش کالای آمازون که این روزنامه این افراد را ارتش توییتری آمازون خطاب می‌کند، شروع به توییت کردن در مورد شرایط عالی و منصفانه کار در این انبارها کردند. چندی پیش گزارش‌هایی در مورد شرایط سخت کاری کارکنان انبارهای آمازون در جمعی از رسانه‌ها منتشر شد و حتی در برخی گزارش‌ها نوشتند نیروها به حدی تحت فشارند که اجازه یا فرصت رفتن به سرویس بهداشتی را ندارند! در این گزارش آمده است گروهی متشکل از کارشناسان پی‌آر (روابط عمومی) و کارگرانی از انبارهای این شرکت همچون سربازانی از آمازون در برابر هر صدای منفی و نارضایتی به شکل اغراق‌شده دفاع کرده و افکار عمومی را دستکاری می‌کنند. این سربازان که رسما سفیران مرکز پردازش آمازون نامیده می‌شوند به محض اینکه مشاهده کنند بحثی در مورد شرایط کاری بی‌رحمانه یا موضوعات دیگری در انبارهای آمازون علیه آن در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته وارد عمل می‌شوند. مرکز پردازش کالا، انبار بزرگی است که کالاها در آنجا ذخیره و تفکیک شده و برای مشتری ارسال می‌شود و به اختصار FC برگرفته از Fulfillment Center نامیده می‌شود که فروشگاه‌های آنلاین به آن مجهز هستند.پنج‌شنبه هفته پیش دختری در یک رشته توییت که بیش از پنج هزار لایک گرفته، نوشت: «من کارمند سابق آمازون هستم و از شغلم متنفر بودم! وضعیت کاری اوضاعم را به هم ریخت و باعث شد افسردگی‌ام تشدید شود. در آمازون با شما مثل یک مهره رفتار می‌شود و جف بزوس فقط به فکر پول جمع کردن است و اهمیتی به کارکنانش نمی‌دهد.» بلافاصله یکی از کارکنان آمازون با نام کاربری Hannah در توییتر که خود را رسما نماینده مرکز پردازش آمازون معرفی کرده به این توییت پاسخ داده و نوشته: «من هم از افسردگی رنج می‌برم و گاهی اوقات به این فکر می‌افتم تا از آمازون استعفا بدهم. اما عمیق‌تر که فکر می‌کنم می‌بینم این مشکلات تقصیر من است نه آمازون. من می‌توانم با افراد دیگر معاشرت کنم و اگر نکنم تقصیر خودم است و نمی‌کنم. اما حالا با آدم‌های معرکه‌ای رفیق شده‌ام تا شب‌های کاری را با آنها سر کنم.» سفیر دیگری با نام Rafael به اتهامی که توسط عده‌ای از کاربران به فیک و روباتیک بودن اکانت‌های پاسخ‌دهنده آمازون به شکایات، مطرح شده می‌نویسد: «استفاده از روبات برای پاسخ دادن احمقانه است. من در انبار آمازون کالاها را جابه‌جا و کار می‌کنم و این فرصت را داشته‌ام تا بتوانم به‌عنوان نماینده و سفیر شرکت در توییتر فعالیت کنم.»مدافعان مشکوکسفیران یا نمایندگان انبارهای آمازون یک سال پیش (۲۰۱۸) معرفی شدند و آن موقع یکی از گزارشگران سرویس اقتصادی بخش خبری یاهو اعلام کرد آمازون به او گفته ۱۴نفر از کارمندان مرکز پردازش آمازون سفیر برند این شرکت هستند و پول می‌گیرند تا دائما در شبکه‌های اجتماعی برای آمازون کشیک دهند. در ماه فوریه، شش ماه پیش بار دیگر این سفیران آمازون سوژه رسانه‌ها شدند. آن موقع ظاهرا اقداماتی در حال انجام بود تا کارکنان انبارهای آمازون که تعدادشان کم نیست صاحب اتحادیه و حمایت مستقل شوند. در همان زمان سایت Slate که یک مجله آنلاین است که به مسائل روز فرهنگی آمریکا می‌پردازد نوشت کارگران انبار آمازون می‌گویند مخالف اتحادیه‌ها هستند. این رسانه در ادامه اذعان کرد توییت‌هایی که در این باره از سوی این افراد می‌شود مشکوک است. «کارمندان انبار آمازون می‌گویند آنها اتحادیه لازم ندارند چون اتحادیه‌ها فاسد و دزد هستند و خود آمازون خدماتی مناسب برای هزینه‌های پزشکی و دندانپزشکی کارکنان دارد.» اسلیت ۶ ماه پیش تعداد سفیران سرباز آمازون را ۲۰ نفر اعلام کرد.با توجه به این موضوعات پنج‌شنبه هفته گذشته نیویورک‌تایمز در مورد سفیران آمازون از این شرکت پرسیده، اما این شرکت از ذکر تعداد دقیق این افراد و اینکه دقیقا چه وظیفه‌ای دارند و چه کار می‌کنند امتناع کرده است. لیندسی کمپبل، یکی از سخنگویان آمازون در پاسخ به نیویورک‌تایمز گفته سفیران مرکز پردازش آمازون کارمندانی هستند که در مراکز پردازش آمازون کار می‌کنند و حقایق و مستنداتی از تجارب شخصی خود را در توییتر به اشتراک می‌گذارند. خانم کمپبل در ادامه توضیح داده که موضوع مهمی است تا به خوبی به افرادی که در انبارهای آمازون کار می‌کنند در مورد شرایط واقعی محیط کاری مراکز پردازش‌مان آموزش بدهیم و پلن سفیران مرکز پردازش آمازون بخشی از برنامه‌ای بزرگ‌تر است که شامل تورهای بازدیدی که از انبارها می‌گذاریم هم می‌شود.اما نیویورک‌تایمز به گفته‌های این سخنگوی شرکت اکتفا نکرده و در ادامه گزارش خود با لحنی تندتر می‌نویسد اکانت‌های مدافع آمازون که سفیران آن خطاب می‌شود مشکوک است. در ماه ژانویه برخی از این اکانت‌های توییتری نام خود را عوض کرده‌اند. Leo به Ciera، Rick به James و Michelle به Sarah تغییر نام داده است. با این حال تغییر نام اکانت‌ها پایان ماجرا نیست. بررسی توییت این افراد مشخص می‌کند که ظاهرا این اکانت‌ها متعلق به افراد واقعی نیست و آدم‌های پشت این اکانت‌ها عوض می‌شوند و نقش‌شان را با یکدیگر تعویض می‌کنند. برای مثال در ماه مه اکانتی که اکنون نام کاربری آن AmazonFCBrianDJ است، تصویر مردی خندان که یک کارتن با لوگوی آمازون را در دست دارد توییت کرد و نوشت امروز پس از چهار ماه آخرین روز کاری او به‌عنوان سفیر آمازون است. حدود یک هفته پس از این توییت، همین حساب کاربری عکس آقای دیگری با نام Brian D.J را توییت کرد که کارگر بخش آوتباند مرکز پردازش آمازون در شهر جکسون‌ویل فلوریدا است.کارمندان طرفدارآلکس نیوهاوس، تحلیلگر داده در یک شرکت بازی‌سازی کالیفرنیایی تحقیقی سطحی روی این موضوع انجام داده و دریافته که حدود ۵۰ حساب کاربری با هندل amazonfc در توییتر از ابزار مدیریت شبکه‌های اجتماعی Sprinklr استفاده می‌کنند که آمازون هم بعدتر در پاسخ نیویورک‌تایمز تایید کرده که از این ابزار استفاده می‌کند. البته این ابزار و استفاده از آن امری بدیهی و متداول در میان تمامی برندها و البته دولت‌ها و سیاستمداران جهان است که تیم‌های روابط عمومی توسط کلیدواژه‌ها و ابزار تحلیل داده با کمک هوش مصنوعی پست‌های شبکه‌های اجتماعی در مورد برند و تصویر شرکت یا فرد مورد نظر خود را دریافت کرده و مدیریت می‌کنند. روزانه هزاران یا شاید میلیون‌ها کامنت، پست و عکس در مورد برندها در چند پلت‌فرم شبکه اجتماعی پست می‌شود و مدیریت تمامی آنها به‌صورت دستی و غیر‌سیستماتیک غیرممکن و بسیار دشوار است.یک استراتژیست برند به نیویورک‌تایمز می‌گوید آمازون تنها شرکتی نیست که از روش «کارمندان طرفدار» یا همان سفیران در شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کند و این راه طی ۳ تا ۵ سال اخیر رواج یافته است. این روش که از آن به‌عنوان یک practice یاد می‌شود در برابر استراتژی اینفلوئنسر مارکتینگ کار می‌کند که برندها به اکانت‌های پرطرفدار با فالوور زیاد پول می‌دهند تا برند یا خدمات آنها را تبلیغ کنند. افرادی که در یک شرکت کار می‌کنند همانند افرادی بیرون شرکت هستند که تلاش می‌کنید تا به آنها خودتان را معرفی کنید. کارمندان‌تان تکمیل‌کننده هویت برندتان هستند نه فقط تاییدکننده محصولات یا خدمات برند شما. اما به اعتقاد این استراتژیست استفاده از کارگران انبار برای پاسخ به انتقادات، روشی که آمازون استفاده می‌کند تاکنون با موفقیت همراه نبوده است.اما یک مورخ به‌نام مک کارتین در دانشگاه جورج تاون به نیویورک‌تایمز می‌گوید این نخستین بار نیست که آمازون کارمندانش را وادار به دفاع از روش‌ها و اعمالش می‌کند. او از مثالی تاریخی یاد می‌کند و اینکه در گذشته صاحبان کارتل‌ها از چنین روش‌های مشابهی استفاده می‌کردند که امروزه نخ‌نما شده و آسیب‌پذیر است. نیویورک‌تایمز در ادامه به این موضوع اشاره می‌کند که آمازون هم بی‌گدار به آب نمی‌زند و از کارش آگاه است. آمازون با استفاده از توییتر به این شکل مستقیما با افکار عمومی که به برند آمازون بیش از نیروی پلیس محلی و موسسات مذهبی آمریکا اعتماد دارند ارتباط برقرار می‌کند. منبع این داده‌ها نظرسنجی سال ۲۰۱۸ دانشگاه جورج تاون از جامعه آمریکاست که در ابتدای گزارش عنوان شده این تحقیق به‌منظور سنجه سطح سلامت دموکراسی در ایالات‌متحده در عصر چند قطبیتی جوامع انجام شده است.هنر سیاه پی آرمحقق دیگری به نیویورک‌تایمز می‌گوید پیغامی که این اکانت‌ها منتشر می‌کنند در حدی نیست که آن را دروغ دسته‌بندی کنیم، اما این روش در تئوری فریبنده است و تا حدی سخن‌پراکنی دروغ است. این محقق این کار آمازون را «هنر سیاه پی‌آر» می‌نامد. چه این روش قدیمی باشد یا جدید، آمازون بسیار زیرکانه و زیرپوستی در حال دستکاری افکار عمومی است و این روش از سال‌ها پیش توسط صاحبان قدرت، سرمایه و برندهای بزرگ رواج داشته است و موضوع تازه‌ای نیست. به عقب‌تر که برگردیم یکی از استادان این کار که پدر روابط عمومی هم نامیده می‌شود، ادوارد برنیز خواهرزاده روانکاو معروف اتریشی یعنی زیگموند فروید است. درحالی‌که فروید سعی می‌کرد از دانش خود برای درمان مردم استفاده کند، خواهرزاده‌اش همان دانش را برای دستکاری ذهن مردم به کار گرفت، با هدف قرار دادن ناخودآگاه به‌جای ذهن عقل‌اندیش. کمتر کسی مثل او در صد سال گذشته توانسته چنین تاثیر عمیقی بر غرب داشته باشد. حالا و با این تجربه باید دید این استراتژی آمازون تا چه حد به رشد این برند کمک می‌کند و تا چه حد باعث تخریب آن خواهد بود. این چیزی است که زمان آن را مشخص خواهد کرد. رامین فتوت رامین فتوت Tue, 20 Aug 2019 10:47:29 +0430