<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های رسول مجیدی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@rasoulmajidi</link>
        <description>من رسول مجیدی هستم. مجری برنامه لذت فوتبال شبکه ورزش و معاون سردبیر در روزنامه ایران‌ورزشی. به غیر از ورزش و فوتبال البته درباره سینما و‌ دیگر حوزه‌های مورد علاقه‌م هم می‌نویسم.</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 11:09:47</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/255846/avatar/bzKACa.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>رسول مجیدی</title>
            <link>https://virgool.io/@rasoulmajidi</link>
        </image>

                    <item>
                <title>پیشنهاد سریال؛ گامبی وزیر؛ سریالی که میخکوب‌تان می‌کند</title>
                <link>https://virgool.io/@rasoulmajidi/%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%DA%AF%D8%A7%D9%85%D8%A8%DB%8C-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%AE%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF-a7f3l6yeq3ky</link>
                <description>اگر اهل توییتر باشید احتمالاً در یکی دو ماه گذشته نام سریال The Queen Gambit را شنیده‌اید. سریالی کوتاه در هفت قسمت که پستی و بلندی‌های یک نابغه شطرنج را به تصویر می‌کشد.خلاصه داستان چنین است: گامبی وزیر یک داستان خیالی درباره زندگی یک نابغه شطرنج یتیم به نام بث هارمون است که از سن ۹ تا بیست و دو سالگی در تلاش برای تبدیل شدن به بزرگترین شطرنج باز جهان است در حالی که با مشکلات عاطفی و وابستگی به مواد مخدر و الکل دست و پنجه نرم می‌کند.داستان از اواسط دهه ۱۹۵۰ آغاز و تا دهه ۱۹۶۰ ادامه دارد. به قول یکی از سایت‌های معرفی فیلم و سریال، در نگاه اول بازی شطرنج شاید یک ایده بد در مورد سریال سازی باشد. این بازی جذابیت چندانی برای طیف گسترده مخاطبین تلویزیونی ندارد اما برخلاف پیشداوری‌ها این سریال هم بسیار محبوب شده و هم به محبوبیت دوباره شطرنج کمک کرده. تصاویر مربوط به بازی‌های جهانی شطرنج آنقدر خوب کارگردانی و تدوین شده که از فوتبال و بسکتبال جذاب‌تر به نظر می‌رسد. این سریال شاید بتواند هزاران نفر را در سرتاسر دنیا شیفته این بازی کند. بازی‌ای که در اوج جنگ سرد حسابی در دنیا طرفدار داشت اما در سال‌های گذشته کمی مهجور شده.چندی پیش البته آنا تیلور جوی، بازیگر نقش اول سریال در مصاحبه‌ای گفت این سریال بیشتر از اینکه درباره شطرنج باشد، درباره بهای نابغه بودن است. جمله‌ای که در هنگام تماشای سریال قابل تأمل به نظر می‌رسد.بث هارمون نابغه است و همین نبوغش زندگی را برای او سخت کرده. خلاصه اینکه تماشای این سریال را که این روزها در پلتفورم‌هایی مثل فیلیمو و … هم قابل دسترس است را از دست ندهید.</description>
                <category>رسول مجیدی</category>
                <author>رسول مجیدی</author>
                <pubDate>Tue, 22 Dec 2020 18:08:29 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کلوپ به حرف‌های دو دهه پیشش عمل کرده</title>
                <link>https://virgool.io/@rasoulmajidi/%DA%A9%D9%84%D9%88%D9%BE-%D8%A8%D9%87-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88-%D8%AF%D9%87%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B4-%D8%B9%D9%85%D9%84-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-uvjfdyxmblq6</link>
                <description>وقتی آرسن ونگر در مراسم بهترین های فیفا در حال اعلام اسم بهترین مربی سال بود، کمتر کسی فکرش را می‌کرد نامی جز هانسی دیتر فلیک را بشنوند. او در فصل گذشته فوق‌العاده بود و با با بایرن به سه گانه دست پیدا کرد اما اسمی که از دهان سرمربی سابق آرسنال خارج شد خیلی ها را شوکه کرد. از جمله یورگن کلوپ که با صداقت خاصی گفت: «شوکه شدم و خودم هم انتظار نداشتم با توجه به اینکه سال گذشته جایزه را برده بودم باز امسال برنده شوم. خیلی از افراد وقتی اسم من به عنوان برنده خوانده شد، تعجب کردند. خودم هم انتظار داشتم نام هانسی فلیک را بشنوم اما من دخالتی در رای گیری نداشتم. باورش سخت است اما این افتخار بزرگی بود. در کل، شوکه شده ام. به خاطر بازیکنانم هست که این جا حضور دارم. از آن ها خیلی ممنونم. از تمام مربیانی که داشته ام، ممنونم. اگر می دانستم که قرار است برنده جایزه شوم، همراه با مربیانم حاضر می شدم. قهرمانی با لیورپول در لیگ برتر استثنایی بود. با وجود سپری کردن برهه ای بد (به خاطر ویروس کرونا)، هواداران لیورپول سالی خاص را سپری کردند.»نکته جالب در این بین این بود که نمره ۲ مربی آلمانی یعنی کوپ و فلیک درست مثل هم بود. «۲۴» و کار به شمردن آرای سرمربیان رسید. فیفا از قبل پیش بینی کرده بود اگر نمره نهایی ۲ مربی یکی باشد، رای همکاران سان ارجحیت داشته باشد. مربی بایرن هم از کارشناسان رسانه و حتی از هواداران هم امتیاز بیشتری گرفته بود اما آرای سرمربیان ملی و کاپیتان‌های ملی سرمربی لیورپول بیشتر بود تا دوباره اسم کلوپ به عنوان بهترین مربی سال اعلام شد.حالا یورگن کلوپ حال تنها مربی ای است که دوباره جایزه بهترین مربی فیفا که از سال ۲۰۱۰ داده می‌شود را برده. او که این روزها ۵۳ سال سن دارد، میراثی از خود به جای گذاشته که حتی اگر همین امروز هم از فوتبال کناره‌گیری کند، نامش در تاریخ این رشته ثبت شده.شخصیت دوست داشتنی او و فوتبال پرشوری که ارائه می دهد نه تنها باعث شد امسال لیورپول بعد از ۳۰ سال به قهرمانی برسد بلکه هواداران لیورپول در سرتاسر دنیا را چنان افزایش داده که رشد بِرند سرخ‌های آنفیلد را تبدیل به یکی از بحث‌های هیجان‌انگیز در دنیای مدیریت و اقتصاد کرده.کلوپ حتی امسال هم که لیگ برتر از هر فصل دیگری نزدیک‌تر شده و رقابت نزدیکی بین تیم‌های نیمه بالایی جدول در جریان است، تا اینجا تیمش را در صدر قرار داده و می‌خواهد مانند سیتی گورادیولا، قهرمانی‌اش را دوباره تکرار کند.مرد آلمانی که باورهای مذهبی قوی‌ای دارد، یکبار در سال ۲۰۰۷ به روزنامه‌ای آلمانی گفت: «به نظرم وظیفه ما این است که سرزمین کوچک‌مان را اندکی زیباتر کنیم. زندگی برای این است که چیزهایی بهتری از خودمان به جای بگذاریم، خودمان را خیلی جدی نگیریم، تمام توان‌مان را به کار بگیری، دوست بداریم و دوست داشته شویم»۱۳ سال بعد از آن مصاحبه به نظر می‌رسد کلوپ با قاطعیت به چیزهایی که گفته عمل کرده و به آرزوهایش رسیده. او دنیای فوتبالی ما را زیباتر کرده، چیزهایی خوبی از خودش به جای گذاشته، به هواداران فوتبال عشق ورزیده و البته از سوی آنها مورد عشق و علاقه قرار گرفته.</description>
                <category>رسول مجیدی</category>
                <author>رسول مجیدی</author>
                <pubDate>Fri, 18 Dec 2020 19:04:10 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>درباره جدال مورینیو و آنجلوتی و اورتونی که امیدوارکننده بود</title>
                <link>https://virgool.io/@rasoulmajidi/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AA%D9%88%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF-uhqvz2etrp5h</link>
                <description>هواداران اورتون در چند فصل اخیر عادت کرده‌اند که شاهد خریدهای گران‌قیمتی در تابستان باشند، فصل را هم امیدبخش شروع کنند و همه از این بگویند که دیگر امسال تافی‌ها در جمع 6 تیم بالای جدول لیگ برتر خواهند بود و بعد در میانه فصل قافیه را به رقبا ببازند.تا قبل از شروع این فصل هم، همه آن رخدادها تکرار شده بود. اورتون با پول‌های فرهاد مشیری، مالک ایرانی‌اش ریخت و پاش زیادی در فصل نقل‌وانتقالات کرد.خامس رودریگز را با حقوقی بالا به خدمت گرفت، عبدالله دوکوره را با 20 میلیون پوند از واتفورد خرید و آلان هافبک برزیلی ناپولی را هم با چنین قیمتی به بندر لیورپول آورد. تازه صحبت از خریدهای بیشتر هم هست. فصل برای تافی‌ها مثل همیشه امیدبخش شروع شد.آنها تاتنهام را در خانه خودش با یک گل شکست دادند اما مهم‌تر از پیروزی و گرفتن 3 امتیاز در اولین بازی فصل، نوع بازی اورتون است که این‌بار همه را امیدوار کرده.تیمی که آنچلوتی برای این فصل ساخته به نظر منظم، منسجم و با سازماندهی بالاست. تمام خریدهای باشگاه در جهت فکری سرمربی خریداری شده‌اند و به درد تیم می‌خوردند. از همه مهم‌تر خامس رودریگز است که در بازی اول نشان داد هنوز یک جواهر ناب است.نشان داد که هنوز می‌تواند روزهای خوش جام جهانی 2014 را که منجر به آقای گلی او در مسابقات شد تکرار کند و مثل یک کلمبیایی فوتبال بازی کند؛ با شور و اشتیاق.بازی او در مقابل تاتنهام آنقدر به چشم آمد که خیلی‌ها حتی به زیدان خرده گرفتند که خیلی کم به او بازی می‌داد و تصمیماتی در موردش گرفت که انگار فوتبالش به پایانش رسیده.مارتین ساموئل بعد از بازی در دیلی میل یک سکانس جالب از بازی رودریگز را انتخاب کرد و با همان نشان داد چقدر حضور خامس در ترکیب اورتون لازم بوده است: «در اوایل نیمه دوم بود که یک توپ به خامس رودریگز رسید. پاس خوبی نبود، از آن پاس‌هایی بود که بازیکنان اورتون در این سال‌ها زیاد داده‌اند. هر بازیکن دیگر اورتون بود شاید در مهار توپ دچار مشکل می‌شد و آن را به بیرون می‌زد یا به رقیب می‌داد اما خامس آن توپ سریع را گرفت، کنترل کرد، چرخید و در یک حرکت سریع با پاسی زیرکانه، ریچارلیسون را روانه دروازه تاتنهام کرد. او نتوانست گل بزند اما فعلاً مهم نیست؛ این یعنی پیشرفت.»دیگر خریدهای مهم باشگاه هم هر دو بازی کردند. آلان هافبک وسط بود و دوکوره در سمت راستش بازی می‌کرد و هر دو هم خوب بازی کردند.در سوی مقابل اما تاتنهامی قرار داشت که بحران مصدومیت فصل پیش را پشت سر گذاشته بود و با اکثر ستاره‌هایش در زمین حاضر شده بود. نتیجه اما خیلی بد بود. نه به خاطر شکست یک بر صفر بلکه به خاطر سبک بازی که نه خلاقیتی در آن دیده می‌شد و نه هیجانی. چیزی که انگار مورینیو مدت‌هاست فراموش کرده.او بعد از بازی بازیکنانش را مقصر نحوه بازی تیمش اعلام کرد و گفت آنها کمی تنبل‌طور بازی کرده‌اند: «ما در پرس کردن رقیب تنبل بودیم. این هم به خاطر ناآمادگی بازیکنان، تمرینات پیش فصل بد و حضور نداشتن برخی از بازیکنان در تمرینات قبل از فصل بود»انتقاد او از بازیکنان حالا موجب انتقاد از خود او شده. مخصوصاً اینکه بازی‌های ابتدای فصل تاتنهام حسابی فشرده است و آنها باید پنجشنبه در مسابقات مقدماتی لیگ اروپا حاضر شوند.مورینیو اگر می‌خواهد در ادامه فصل تیمش بهتر بازی کند، باید در تاکتیک‌های تیمش تجدید نظر کند.او باید متوجه باشد که در بازی با تیم‌های بزرگ همیشه نمی‌تواند به امید ضدحمله و فضای خالی پشت مدافعان حریف باشد. بعضی وقـت‌ها، بعضی از تیم‌ها مثل اورتون هرگز چنین شانسی را به تیمی مثل تاتنهام -که در ضدحمله سریع است- نمی‌دهند!</description>
                <category>رسول مجیدی</category>
                <author>رسول مجیدی</author>
                <pubDate>Tue, 15 Sep 2020 12:06:10 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کینگزلی کومان؛ ستاره کمپ‌ آسپایر قطر و جام الکاس چطور به مرد اول بازی نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ تبدیل شد؟</title>
                <link>https://virgool.io/@rasoulmajidi/%DA%A9%DB%8C%D9%86%DA%AF%D8%B2%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D9%85%D9%BE-%D8%A2%D8%B3%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%B7%D8%B1-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%A7%D8%B3-%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%84%DB%8C%DA%AF-%D9%82%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B0-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%D8%B4%D8%AF-nxex5msji5gg</link>
                <description>وقتی در سال ۲۰۱۲ کینگزلی کومان ۱۶ ساله، داشت با پیراهن پاری‌سن‌ژرمن در کمپ آسپایر قطر می‌درخشید، اصلاً فکرش را نمی‌کرد که ۸ سال بعد تبدیل شود به یکی از دلایل اصلی ناکامی پاریسی‌ها در لیگ قهرمانان! و در آن سن و سال کم فقط به این فکر می‌کرد که روزی بتواند با پیراهن سرمه‌ای‌رنگ تیم اصلی پایتخت فرانسه در لیگ یک بازی کند اما سرنوشت، او را به چیزی فراتر از انتظاراتش تبدیل کرد.یکشنبه‌ای که گذشت، بالاخره لیگ قهرمانان فاتح این فصل خودش را شناخت؛ بایرن‌مونیخ. تیمی که حتی پیش از پیروزی پر گل و دور از انتظارش مقابل بارسلونا هم شانس اول قهرمانی این رقابت‌ها بود. در این سال‌ها هیچ‌وقت تیمی با قاطعیت بایرن قهرمان مهم‌ترین رقابت‌های باشگاهی دنیا نشده. هیچ‌گاه تیمی آنقدر صلابت نداشته که همه کارشناسان فوتبال رأی به برتری آن بدهند. مونیخی‌ها تمام دیدارهای این فصل‌شان در لیگ قهرمانان را بردند و رکورد ۱۰۰ درصد پیروزی را ثبت کردند. با این همه بازی فینال برای آنها خیلی هم خوب پیش نرفت. تیمی که عادت داشت به هر کدام از رقبا دست‌کم سه گل بزند، مقابل پاری‌سن‌ژرمن تنها با یک گل پیروز شد و شاید اگر مانوئل نویر نبود، نتیجه دیگری در پرتغال رقم می‌خورد. تک گل بازی را کسی زد که گلش کنایه‌آمیز بود؛ کینگزلی کومان، ستاره فرانسوی بایرن که خودش پرورش یافته آکادمی پاری‌سن‌ژرمن بوده! بازیکنی که حضورش در فینال و بازی کردنش به جای پریشیچ یکی از مهم‌ترین تصمیماتی بود که فلیک در ساعت‌های منتهی به فینال گرفت.گل او نه تنها از این جهت که بازیکن سابق یک باشگاه باعث باخت آن تیم در فینال یک رقابت مهم می‌شود، بلکه از این نظر کنایه‌آمیز بود که پاری‌سن‌ژرمن با تکیه بر پول‌های هنگفت سرمایه‌گذاران قطری خود در این سال‌ها بیشتر چشم به خرید ستاره‌های دنیای فوتبال دوخته تا آکادمی فوتبالش که اتفاقاً در فرانسه سرآمد است. و حالا درست در مهم‌ترین لحظه تاریخ باشگاه، همان بازیکن پرورش‌یافته در آکادمی پاری‌سن‌ژرمن بلای جان تیم شده بود.آکادمی باشگاه پاری‌سن‌ژرمن البته چیزی جدا از سرمایه‌داران قطری نیست. اتفاقاً سرمایه و برنامه‌های آنها بوده که تا این حد آکادمی باشگاه را سر زبان‌ها انداخته.اولین جایی که اسم کینگزلی کومان مورد توجه استعدادیاب‌ها قرار گرفت، دوحه قطر بود. کومان در سال ۲۰۱۲ ستاره مسابقات زیر ۱۷ سال الکاس بود. این مسابقات که حالا هر سال در قطر برگزار می‌شود، برای اولین بار بود که در آن سال شکل گرفته بود و تیم‌های مختلفی از آسیا، آفریقا، اروپا و آمریکا در آن حضور داشتند. بالطبع پاری‌سن‌ژرمن هم که از سال ۲۰۱۱ تحت سیطره ناصرالخلیفی قطری قرار گرفته بود، تیم زیر ۱۷ سالش را به مسابقات فرستاده بود.کومان در آن سال آنقدر خوش درخشید که فصل بعد تبدیل شد به جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه پاری‌سن‌ژرمن که در تیم بزرگسالان به میدان رفته. او فقط ۱۶ سال و ۸ ماه و ۴ روز داشت که در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ و دقیقه ۸۷ بازی با سوشو که منجر به باخت ۳-۲ پاریسی‌ها شد توسط کارلو آنچلوتی به زمین فرستاده شد و جای مارکو وراتی را گرفت. کارلتو همان مربی‌ای است که در بدو ورودش به بایرن‌مونیخ در سال ۲۰۱۶، کومان را از یوونتوس به صورت قرضی به خدمت گرفت و نقش مهمی در مسیر پیشرفت این ستاره فرانسوی داشته.اما درخشش ستاره فرانسوی از آسپایر قطر شروع شده بود؛ در جام بین‌المللی زیر ۱۷ سال الکاس. این جام که حالا نقش مهمی در معرفی ستاره‌های فوتبال دنیا دارد، توسط شبکه تلویزیونی «الکاس» برگزار می‌شود. شبکه‌ای قطری که به نوعی رقیب شبکه‌های «بین‌اسپورت» است. در حال حاضر بین‌اسپورت که مالکیتش برای ناصر الخلیفی (مالک باشگاه پاریس) است، از شهرت بیشتری در دنیا برخوردار است اما با این حال خدمتی که شبکه الکاس به فوتبال قطر و حتی جهان کرده شاید بیشتر از بین‌اسپورت باشد.الکاس این مسابقات را البته با همکاری کمپ بسیار معروف فوتبال قطر یعنی «آسپایر» و فدراسیون فوتبال قطر برگزار می‌کند. سایت مسابقات توضیح داده که هدف از برگزاری این رقابت‌ها کمک به برنامه چشم‌انداز قطر برای جام ‌جهانی ا‌ست و قصد دارد تا زیرساخت‌ها برای افتخارآفرینی قطر در آستانه برگزاری جام جهانی در سال ۲۰۲۲ را مهیا کند. آنها البته توضیح داده‌اند که هدف دیگر برگزاری مسابقات تبلیغ سبک‌زندگی سالم و فعال بین جوانان از طریق بازی فوتبال است.آخرین دوره این مسابقات که حالا تیم‌های معروفی خواهان حضور در آن هستند در زمستان ۱۳۹۸ برگزار شد و تیم‌های رنجرز، پاری‌سن‌ژرمن، بارسلونا، اینتر میلان، رئال مادرید، اسپورتینگ پرتغال و زنیت روسیه در آن حضور داشتند. سرگروه گروه اول مسابقات البته تیمی نبود جز تیم آکادمی آسپایر که وظیفه تربیت فوتبالیست برای فوتبال قطر را دارد. آکادمی‌ای که در جام ملت‌های ۲۰۱۹ آسیا و به دلیل قهرمانی قطر حسابی سر زبان‌ها افتاد؛ بیشتر ملی‌پوشان قطری دست‌پرورده این آکادمی بودند و اتفاقاً مربی تیم ملی قطر، فلیکس سانچز هم زمانی در آکادمی آسپایر مربیگری می‌کرد و خودش با ستاره‌هایی که تربیت کرده بود پله پله بالا آمد و فاتح مهم‌ترین جام قاره کهن شد.برای ما ایرانی‌ها البته آکادمی آسپایر قاعدتاً نام‌آشناست؛ بخصوص اینکه تیم ملی ایران قبل از برگزاری مسابقات جام ملت‌های آسیا در امارات، دو هفته‌ای را در آسپایر اردو زد. امکانات این کمپ آنقدر خوب و به‌روز بود که حتی کارلوس کی‌روش سختگیر هم همواره از آن تعریف می‌کرد.آسپایر حالا با گلزنی کومان که برای اولین بار در اولین دوره مسابقات جام زیر ۱۷ سال الکاس در این کمپ درخشید، بیشتر سر زبان‌ها افتاده و به نظر در سال‌های آینده بیشتر از گذشته هم در فوتبال حرفه‌ای دنیا نقش بازی خواهد کرد.از اصل مطلب دور نشویم؛ یکشنبه شب تیم پاریسی با خوردن گل از ستاره‌ای که ۱۰ سال در آکادمی پاری‌سن‌ژرمن، تیم دوم و بعدهم دو سال در تیم اول باشگاه حضور داشت، فینال لیگ قهرمانان را از دست داد. شاید بهتر باشد مدیران این تیم بیشتر از گذشته به محصولات آکادمی‌شان توجه کنند.</description>
                <category>رسول مجیدی</category>
                <author>رسول مجیدی</author>
                <pubDate>Sat, 29 Aug 2020 21:08:48 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>