<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های ریحانه رادی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@reihaneh.radi1995</link>
        <description>علاقه‌مند به روزنامه‌نگاری علمی</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-14 10:55:18</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/867527/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>ریحانه رادی</title>
            <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995</link>
        </image>

                    <item>
                <title>عیارسنجی واکسن‎های کرونا</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AC%DB%8C-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-muszafjpqdbk</link>
                <description>تقریبا پس از یک سال همزیستی با ویروس عامل بیماری کووید-۱۹، تعطیلی‎های گسترده و پیامدهای ویرانگر اقتصادی، پزشکی و اجتماعی و مرگ بیشتر از ۷/۱میلیون نفر، این روزها کیست که اخبار مربوط به پیشرفت های تولید واکسن کووید-۱۹ را با اشتیاق دنبال نکند. به خصوص وقتی می شنویم واکسیناسیون عمومی شروع شده و محققان ایرانی هم به پیشرفت های خوبی در تولید این واکسن رسیده اند دیگر گل از گلمان می‎شکفد! این که واکسیناسیون گسترده ممکن است یعنی می توانیم امیدوار باشیم زندگی‎مان به شرایط پیش از همه‎گیری کرونا برگردد. اما رقم خوردن این سناریو به تمایل مردم برای تزریق واکسن بسیار وابسته است. این روزها گمانه زنی های زیادی در مورد ایمنی واکسن‎ها مطرح می شود. برخی نیز نسبت به فناوری و سرعت سریع ساخت واکسن‎ها مظنونند. آن قدر که حتی رهبر انقلاب جمعه ای که گذشت در سخنانی به ابراز نگرانی نسبت به واردات واکسن از کشورهای غربی پرداختند و به طور خاص ورود واکسن از انگلیس و آمریکا را ممنوع اعلام کردند.اهمیت این موضوع و گمانه زنی های متنوع پیرامون ایمنی واکسن ها در سراسرجهان موجب شده است، نشریات و پایگاه های علمی معتبر این روزها اطلاعات متنوعی درباره روش های تشخیص واکسن های معتبر و ایمن ارائه کنند. از جمله آنها پایگاه ساینس آلرت (Science Alert) است که از ۱۴ متخصص ایمنی‎شناسی، آمار زیستی و واکسن شناسی برجسته درباره ایمنی واکسن‎های کووید-۱۹ تولیدشده تا به امروز پرسیده است. آگاهی از نظر متخصصان و آشنایی با شیوه های تایید ایمنی واکسن ها موضوعی است که لازم است این روزها از آن بیشتر بدانیم.تایید واکسن‎های کووید-۱۹ به چه معناست؟در هر کشوری یا به تنهایی یا با مشارکت چند کشور دیگر سازمان‎های مستقلی وجود دارند که وظیفه‎شان کنترل و تایید داروها و روش‎های درمانی جدید است. تا زمانی که آنها چیزی را تایید نکنند، هیچ دارویی اجازه استفاده پیدا نمی‎کند و واکسن‎ها نیز از این قاعده مستثنا نیستند. برای مثال در ایالات متحده سازمان اف دی ای (FDA، سازمان غذا و دارو آمریکا) و در انگلیس سازمان ام اچ آر ای (MHRA، سازمان قانون‎گذاری داروها و محصولات درمانی)، در اتحادیه اروپا سازمان ئی ام ای (EMA، آژانس دارویی اروپا) و در کشور ما نیز سازمان غذا و داروی ایران این وظیفه را بر عهده دارند. چین و روسیه و هندوستان نیز سازمان های غذا و داروی خود را دارند. هر دارو یا واکسنی برای این که از سوی این سازمان‎ها تایید شود، اول باید ثابت کند که ایمن است و دوم باید اثربخشی داشته باشد، درواقع باید همان کاری را انجام دهد که برای آن هدف تولید شده است. در حال حاضر واکسن‎های متعددی در مرحله تحقیق و توسعه هستند و کشورهایی مثل چین و روسیه استفاده از آنها را شروع کرده‎اند. ولی در آمریکا و کانادا فعلا فقط دو واکسن مجوز استفاده را دریافت کرده‎اند. یکی از آنها واکسن فایزر-بایون‎تک با نام  BNT۱۶۲b۲  و دیگری واکسن ساخت شرکت مدرنا با نام  mRNA-۱۲۷۳  است. واکسن فایزر-بایون‎تک در هفت کشور دیگر مانند انگلیس و اتحادیه اروپا نیز مجوز استفاده را دریافت کرده است. با این حال بدگمانی به عملکرد و ایمنی این واکسن ها در برخی مناطق جهان وجود دارد.چگونه یک واکسن تایید می‎شود؟اصولا واکسن‎ هایی مثل فایزر و مدرنا باید ایمنی خود را ثابت کرده باشند تا سازمان‎هایی که پیشتر نام بردیم، استفاده از آن‎ها را تایید کرده باشند. آنها اطلاعاتی را که نشان دهنده ایمنی واکسن است، از آزمایش‎های اولیه در آزمایشگاه گرفته تا فرآیند ساخت و تولید را مرحله به مرحله به دقت موشکافی می‎کنند. بخش مهمی از این اطلاعات، داده‎های به دست آمده از کارآزمایی بالینی است. همه داروها، ازجمله واکسن‎ها، سه مرحله کارآزمایی بالینی را باید پشت سر بگذارند.مرحله اول: واکسن روی گروه کوچک ۲۰ تا ۸۰ نفر از داوطلبان برای اولین بار آزمایش می‎شود، تا ایمنی آن بررسی و دوز مناسب مشخص شود.مرحله دوم: گروهی ۱۰۰ تا ۳۰۰ نفر از داوطلبان به دو گروه تقسیم می‎شوند. به یک گروه واکسن واقعی و به گروه دوم دارونما داده می‎شود تا پژوهشگران کارایی و موثر بودن واکسن را بسنجند. واکسنی که به تازگی از سوی محققان کشورمان وارد کارآزمایی بالینی شد و آزمایش گردید در این مرحله قرار دارد.مرحله سوم: در این مرحله پژوهشگران به دنبال بررسی اثربخشی واکسن و احیانا وجود عوارض جانبی آن هستند. هزاران داوطلب به صورت تصادفی یا در گروه دریافت کننده واکسن یا در گروه دارونما قرار می‎گیرند. این مرحله کارآزمایی به شکل دو سو کور برنامه‎ریزی می‎شود؛ یعنی نه داوطلب و نه پزشک نمی‎دانند هر کسی متعلق به کدام گروه است.اگر کارآزمایی موفق نباشد و برای مثال مشخص شود واکسن از ابتلا به بیماری جلوگیری نمی‎کند یا عوارض جانبی نامطلوبی دارد، کارآزمایی متوقف و واکسن تایید نخواهد شد.تا به اینجای کار اگر واکسن تایید شود، به بازار عرضه و وارد مرحله چهارم می‎شود. در این مرحله کسانی که واکسن را دریافت کرده‎اند، تحت نظر قرار می‎گیرند تا اطلاعات بیشتری درباره عوارض جانبی واکسن جمع آوری شود. انتشار نتایج این مرحله بسیار مهم است. حتی اگر موارد نادری با احتمال یک در صد میلیون رخ داده باشد.به این ترتیب کادر درمان پس از تزریق واکسن، برای رسیدگی به این گونه واکنش‎ها آمادگی خواهند داشت و می‎بینیم که جمع آوری داده‎های این مرحله چقدر مهم است. امروزه به لطف ارتباطات سریع با تمام دنیا، در هر نقطه‎ای اگر مشکلی در مورد واکسن ایجاد شود، بلافاصله معاینه های لازم انجام و اگر نیاز به تغییر باشد، اعمال می‎شود.چه چیزی در واکسن کووید-۱۹ وجود دارد؟به طور مرسوم، واکسن‎ها شکل ضعیف شده یا کشته شده ویروس را برای ایجاد پاسخ ایمنی وارد بدن می‎کنند. به این ترتیب بدن ویروس را می‎شناسد و درصورتی که در آینده در معرض آلودگی با آن قرار گیرد، در برابر ویروس ایمن خواهد بود. اما این بار شرکت‎های فایزر و مدرنا از روش جدیدی برای ساخت واکسن استفاده کردند. همین موضوع در ایجاد جو بی اعتمادی به ایمن بودن واکسن آنها بی تاثیر نبوده است.  این دو شرکت، واکسن‎های آران‏ای را با استفاده از فناوری آران‎ای پیام رسان (mRNA) ساخته‎اند. آران‎ای درواقع نوعی درشت مولکول زیستی و حاوی اطلاعات کدگذاری شده از سازوکار ویروس عامل بیماری کووید-۱۹ است. آران‎ای‎ها به خودی خود مضر نیستند.آنها در ساخت پروتئین‎های سلولی نقش دارند و بدن ما همیشه خودش آنها را می‎سازد و استفاده می‎کند. جالب است بدانید در هر لحظه در سلول‎های بدن ما بیشتر از ۵۰۰۰ آران‎ای پیام رسان با پیام‎های موقتی تولید می شود.  مثل یادداشت‎هایی که سلول‎ها بعد از چند دقیقه یا ساعت آنها را خوانده و بعد پاره می‎کنند. اما ویروس‎ها از آران‎ای برای تکثیر خود بهره می‎گیرند. بنابراین به سلول‎ها حمله و پس از تکثیر درون آنها، موجب بیماری می‎شوند.در واکسن‎های آران‎ای، ماده ژنتیک آران‎ای پیام رسان وارد سلول‎ها می‎شود، بعد سلول‎های ما خودشان قسمتی از ویروس را می‎سازند و به این ترتیب سیستم ایمنی طوری فریب می‎خورد که فکر کند دشمن واقعی حمله کرده است.  البته نگران نشوید، زیرا بدن ما فقط بخشی از ویروس را می‎سازد! برای ساخت ویروس کرونا به ۲۹ پروتئین متفاوت نیاز است که چهار پروتئین ساختار ویروس را شکل می‎دهند و ۲۵ پروتئین دیگر نحوه ورود ویروس به سلول و تکثیر نسخه هایی از خودش را مشخص می‎کنند. آران‎ای پیام رسان فقط سازنده یکی از پروتئین‎های ویروس کروناست. درنتیجه بدن بدون بیمار شدن آنتی بادی های لازم را برای مقابله با این ویروس می‎تواند بسازد. در این واکسن‎ها، آران‎ای درون گلوله هایی از چربی به نام نانو ذرات لیپیدی قرار گرفته است.  پس از تزریق واکسن، سلول‎ها این کپسول ها را باز و آنها را از بین می‎برند. از دهه ۱۳۷۰ شمسی/ ۱۹۹۰ میلادی، استفاده از نانو ذرات دارویی در کپسول های چربی برای ورود دارو به بدن تحت نام نانوداروها مرسوم است. بعضی از این داروها مبتنی بر آران‎ای هستند و معمولا برای مداوای سرطان و ژن درمانی استفاده می‎شوند. ولی تا به امروز از فناوری ورود آران‎ای به بدن با نانو ذرات لیپیدی در مورد واکسن‎ها استفاده نشده بود.عوارض و پیامدهای تزریق واکسن کرونای فایزرگزارش ها و اخبار منتشره نشان می دهد هنوز هیچ قطعیتی در کارایی واکسن ساخته شده توسط شرکت فایزر و بایون تک وجود ندارد. به گزارش تسنیم، با وجود دلگرمی های ایجاد شده و تبلیغات انجام شده بعد از ساخت این واکسن در جهان اما از همین ابتدای کار موانع و عوارضی برای تزریق کنندگان این واکسن به وجود آمده است.یکی از موانعی که بر سر راه کشورهای جهان برای دریافت این واکسن قرار دارد، مساله میزان تولید و شرایط انتقال و نگهداری این واکسن است؛ از همان ابتدای کار مسوولان دو شرکت سازنده واکسن بیان کردند به دلیل ساختار و ویژگی های ساخته شده، شرایط انتقال و نگهداری واکسن بسیار خاص است؛ این واکسن باید در منفی ۷۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود که باعث بروز مشکلات برای برخی کشورها شده است.کمبود فریزرهای مجهز برای نگهداری از واکسن فایزر همچنین گران بودن این فریزرها، کار را برای درخواست کنندگان سخت می کند؛ طبق برآوردهای انجام شده، هزینه یک عدد از این فریزرهای مجهز حدود ۲۰ هزار دلار است و همچنین از لحاظ زمانی به مدت شش هفته برای ساخت آنها وقت نیاز است!این موارد تنها اشکالات خرید واکسن فایزر نیست؛ مساله مهم تر این است که هنوز قطعیت حداکثری نسبت به کارایی این واکسن ساخته شده وجود ندارد و عوارض و پیامدهای ایجاد شده در برخی دریافت کنندگان باعث شده تا تردیدهایی نسبت به واکسن این شرکت به وجود آید.طبق داده های اولیه و گفته مقامات شرکت فایزر، عوارض جانبی واکسن کووید - ۱۹ شباهت زیادی به عوارض جانبی واکسن آنفلوآنزا دارد اما شدت آنها بیشتر است؛ در بیانیه منتشرشده از سوی شرکت سازنده، عوارضی از قبیل دردهای عضلانی، درد در محل تزریق، تب شدید و همچنین بروز عوارض آلرژیک در برخی دریافت کنندگان وجود دارد. در فاز سوم آزمایش های بالینی در آمریکا، چهار نفر از داوطلبان دچار فلج موقت صورت (موسوم به فلج بلز) شدند که در همان ابتدا مورد انتقاد سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت؛ با این وجود برخی پزشکان و متخصصان آمریکایی مدعی شدند هنوز بروز این حادثه بر اثر تزریق واکسن تایید نشده و باید آزمایش های گسترده تری انجام شود؛ با این حال نگرانی هایی را در مورد استفاده از این واکسن در پی داشته است.در این بین نیز برخی گزارش ها حکایت از ابتلای دریافت کنندگان دوز نخست واکسن دارد؛ در یکی از گزارش های منتشر شده توسط پایگاه خبری abc news، بیان شد یکی از پرستاران بخش اورژانس در سن دیه گو آمریکا، ۸ روز پس از دریافت واکسن شرکت فایزر به کرونا مبتلا شده است همچنین برخی از پایگاه های خبری اعلام کردند در فلسطین اشغالی ۲۴۰ اسرائیلی بلافاصله پس از دریافت واکسن، کرونا مثبت تشخیص داده شده و ناقل ویروس هستند! این معضل نیز در ایتالیا و مکزیک مشاهده شده و برخی افراد پس از دریافت دوز نخست واکسن به کووید۱۹ مبتلا شده اند.متخصصان در این مورد بیان داشتند باید واکسن در دو مرحله تزریق شود تا کارآیی و مصونیت لازم را داشته باشد؛ با توجه به گفته متخصصان این امکان وجود دارد که بعد از دریافت دوز نخست تا دریافت دوز دوم، افراد به ویروس کرونا مبتلا شوند؛ این نکته باعث شده است تا نگرانی هایی نیز مبنی بر کارآیی واکسن بعد از دریافت دوز دوم ایجاد شود.چطور واکسن‎ها این قدر سریع ساخته شدند؟معمولا ساخت و تولید واکسن‎ها به سال‏ها زمان احتیاج دارد، درحالی که واکسن کووید-۱۹ در کمتر از یک سال معرفی شد. دلایل زیادی برای این امر وجود دارد. اگر خطر بزرگی تهدیدمان نمی‎کرد و شرایط عادی بود، شاید هرگز این اتفاق نمی‎افتاد. در شرایط بحرانی حاضر، توزیع واکسن‎ها در کشورهایی نظیر روسیه و چین در حالی شروع شد که حتی کارآزمایی‎های بالینی آنها هنوز تمام نشده بود. سازندگان واکسن‎ها منتظر تایید اضطراری واکسن بودند تا بلافاصله توزیع را آغاز کنند. به علاوه آنها هر داده جدیدی را که به دست می‎آوردند، بلافاصله تجزیه وتحلیل می‎کردند و بی‎درنگ برای آژانس‎های مختلف تاییدکننده واکسن می‎فرستادند. به طورمعمول چند ماه تا چند سال بین اجرای مراحل مختلف کارآزمایی بالینی و تایید هر مرحله از سوی این آژانس‎ها طول می کشد. از سوی دیگر فرآیند یافتن داوطلب در کارآزمایی‎های بالینی مرسوم اغلب آهسته و دشوار است. داوطلبان باید از گروه‎های مختلفی با پیش زمینه های پزشکی متفاوت باشند که در معرض ابتلا به آن بیماری قرار دارند. ولی با توجه به عالمگیری بیماری، پیداکردن تعداد کافی و مناسب داوطلبان سریع انجام شد. نکته مهم این است که سرعت انجام کار روی کارآزمایی بالینی و جنبه‎های ایمنی آن تاثیری نداشت. حجم نمونه‎ها، دقت، نظم و پیچیدگی‎های کارآزمایی بالینی برای واکسن کووید-۱۹ فرقی با دیگر کارآزموده های بالینی نداشت. متخصصان می گویند این واکسن‎ها به اندازه دیگر واکسن‎هایی که در مدت طولانی‎تر ساخته شده‎اند، ایمن هستند.خاطرات تلخ ابولا و سل در آفریقاهیچ چیزی در پزشکی صددرصد بی‎خطر نیست. شما برای بیماری ای که ندارید، واکسن نمی‎زنید و برای بیماری که وجود ندارد، دارو تولید و مصرف نمی شود. زمانی که درباره ایمنی واکسن‎ها یا داروها صحبت می‎کنیم، بحث را باید ازاینجا شروع کنیم: شرایطی که می‎خواهیم با آن مقابله یا از آن جلوگیری کنیم، چقدر وخیم است؟ اگر شرایط خیلی حاد نباشد، عوارض جانبی جزئی هم ممکن است خیلی مهم باشد. ولی اگر شرایط جدی باشد، منطق حکم می کند عوارض آلرژیک در یک مورد از هر چند هزار مورد را بپذیریم تا از مرگ ومیر صدها و هزاران نفر در روز پیشگیری کنیم.در پزشکی هیچ چیزی بی‎خطر نیست و هر مداخله پزشکی شامل توازنی از محسنات و معایب است. تا به اینجا از عملکرد واکسن های چین و روسیه، جزئیات وسیع و اطلاعات دقیقی منتشر نشده است. هرچند سابقه شرکت های داروسازی غربی در بحث تولید واکسن های ابولا و سل نشان داده است نمی توان هیچ وقت به آنها اعتماد کامل داشت. مسلما این آمارها ممکن است در ادامه واکسیناسیون به سوی اثربخشی بیشتر یا کمتر تغییر کند. در هر صورت افزایش ایمنی بشریت را در برابر ویروسی باید در نظر گرفت تا اینجا جان بیش از یک میلیون و ۷۰۰هزار نفر را در دنیا گرفته است.روزنامه جام جم 5852، 22 دی 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:47:26 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چشم انداز مهم‎ترین رویدادهای علمی سال ۲۰۲۱</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DA%86%D8%B4%D9%85-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%87%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B1-kfnchxblloeg</link>
                <description>سال ۲۰۲۰ آنقدر دنیا مشغول کرونا بود که تقریبا بیشتر رویدادهای علمی مهم این سال را باید به کنترل و درمان کرونا معطوف دانست. اما برای سال ۲۰۲۱ به نظر می رسد دانشمندان قرار است کمی از لاک دفاعی در برابر کرونا خارج شوند. آنقدر که حتی به جست وجوی حیات در سیاره سرخ بپردازند و اگر همه چیز خوب پیش برود بالاخره پس از سال ها وعده و وعید، تلسکوپ فضایی جیمز وب را در مدار زمین قرار دهند. این چکیده مقاله ای است که به تازگی در وبگاه نشریه نیچر منتشر شده است. در یک کلام باید بگویم پیشرفت در حوزه های پزشکی، داروسازی، اخترشناسی و دانش فضایی انتظار می رود چهار رکن مهم رویدادهای علمی سال۲۰۲۱ را تشکیل دهند. حوزه هایی که تحت تاثیر خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ممکن است بر روندها و جهت گیری رویدادهای پیش رو اثرگذار باشد.به سوی زمین عاری از کربنبه نظر می‎رسد ۲۰۲۱سال مهمی برای مبارزه با تغییرات اقلیم خواهد بود. پس از توافق اقلیمی پاریس سال ۲۰۱۵ بار دیگر کشورها آبان سال آینده برای برگزاری اجلاس تغییرات اقلیم سازمان ملل و بستن دور جدیدی از تعهدات مبنی بر توقف انتشار گازهای گلخانه‎ای در گلاسگو، بزرگ‎ترین شهر اسکاتلند، دور هم جمع خواهند شد. چین که بزرگ‎ترین تولیدکننده دی اکسیدکربن دنیاست و همین طور اتحادیه اروپا تصمیم دارند تا ۴۰-۳۰سال آینده از نظر میزان انتشار کربن به سطح خنثی برسند یعنی میزان تولید گازهای گلخانه‎ای برابری کند با میزان جذب این گاز از جو زمین با استفاده از جنگل‎کاری و فناوری‎های جذب و ذخیره‎سازی کربن. حالا دانشمندان منتظرند ببینند آیا جو بایدن، رئیس جمهوری منتخب ایالات متحده نیز چنین هدف مشابهی را برای آمریکا تعیین خواهد کرد یا خیر. بایدن پیش‎تر گفته بود که به توافق اقلیم پاریس برای مقابله با گرمایش زمین بازخواهد گشت.سالی حساس برای داروهای آلزایمربا وجود سال‎ها پژوهش و هزینه برای کشف دارویی برای آلزایمر، هنوز هیچ شرکتی درخواست تایید دارویی به سازمان غذا و داروی آمریکا نداده است. ولی به تازگی شرکت بایوژن (Biogen) قصد دارد به زودی دارویی به نام آدوکانوماب (aducanumab) را برای درمان آلزایمر تولید و به بازار عرضه کند. آدوکانوماب اولین دارویی است که سازندگان آن ادعا می‎کنند می‎تواند سرعت پیشرفت بیماری آلزایمر و روند از دست دادن حافظه و توان تکلم را کاهش دهد. آدوکانوب، آنتی بادی ای است که به پروتئین‎های چسبناک مغز به نام آمیلوئید، متصل می‎شود. دانشمندان حدس می‎زنند همین آمیلوئیدها عامل ایجاد عارضه آلزایمر هستند. پیش تر فاز سوم کارآزمایی بالینی این دارو نتایج متناقضی را نشان می‎داد، ولی روند آزمایش‎های جدیدتر نتایج مثبت و امیدوارکننده ای را نشان می‎دهد، به طوری که نمی توان نتیجه ناموفق آزمایش قبلی را  مبنای ناموثر بودن آن قلمداد کرد. حال باید دید در سال جدید آیا تنها داروی شناخته شده آلزایمر، تاییدیه های لازم را دریافت خواهد کرد یا خیر؟واکسن‎ها و همه‎گیریسال ۲۰۲۰ این شانس را داشت که شاهد رونمایی از اولین واکسن کووید-۱۹ دارای مجوز باشد. اوایل سال ۲۰۲۱ نیز اثربخشی و کارآمدی چند واکسن جدید دیگر هم مشخص خواهد شد. در سراسر جهان همکاری‎های بین‎المللی بین جامعه علمی و صنعت داروسازی در مقیاسی که قبلا هرگز دیده نشده بود، قرار است آغاز شود. واکسن‎های شرکت‎های فایزر-بایون‎تک و مدرنا که به تازگی نتایج فاز سوم آنها مشخص شده است، مبتنی بر فناوری آران‎آی پیام رسان هستند و برای همین باید در دمای بسیار پایین نگهداری شوند. همین امر توزیع آنها را دشوار کرده است. گرچه فایزر در بعضی از کشورها مجوز استفاده اضطراری را هم دریافت کرده است. سوی دیگر جالب توجه داستان واکسن‎ها، مشخص شدن نتایج فاز سوم کارآزمایی بالینی واکسن‎های ساخت شرکت‎های دارویی آمریکایی جانسون اندجانسون (Johnson &amp; Johnson) و نوواواکس (Novavax) است، زیرا توزیع آنها بسیار ساده‎تر است. اواخر سال گذشته میلادی، فاز سوم کارآزمایی بالینی واکسن نوواواکس در ایالات متحده و انگلستان شروع شد و نتایج آن تا اوایل سال ۲۰۲۱ به دست خواهد آمد. این واکسن بر اساس پروتئین اسپایک ویروس توسعه یافته است. در صورت موفقیت‎آمیز بودن نتایج واکسن نوواواکس، این شرکت می‎تواند دومیلیارد دوز از آن را در هر سال آماده کند. شرکت جانسون اندجانسون نیز در حال آزمایش واکسن تک دوزی خود است، برخلاف واکسن‎های فایزر و مدرنا که در دو مرحله باید تزریق شوند. روسیه و چین نیز در زمینه تولید واکسن پیشرفت های خوبی نشان داده اند و کشورهای دیگری نظیر هندوستان و ایران نیز در پی دستیابی به واکسن ساخته شده در کشور خود هستند.تجدیدنظر در دستورالعمل‎های حوزه سلول‎های بنیادیزیست شناسان با استفاده از سلول‎های بنیادی انسانی می‎توانند در آزمایشگاه، ساختاری را شبیه به مراحل اولیه جنین بسازند که هرگز به یک انسان تبدیل نخواهد شد، ولی ویژگی‎های مراحل رشدش مانند رشد جنین در انسان است. طبق قوانین انجمن بین المللی تحقیقات سلول‎های بنیادی (ISSCR) محققان نمی‎توانند جنین متولدشده در آزمایشگاه را بیشتر از ۱۴ روز پس از لقاح نگه دارند. پژوهشگران سلول‎های بنیادی مشتاقانه منتظر بازنگری این قوانین و تمدید این زمان در محدوده دوهفته‎ای هستند، زیرا این مطالعات به آنها کمک می‎کند تا بدانیم چرا بسیاری از حاملگی‎های زودرس به سقط جنین منجر می‎شود. بعلاوه شرکت‎های دارویی ممکن است روزی از این آزمایش‎ها برای اثبات بی‎خطر بودن داروها برای زنان باردار استفاده کنند.پایان انتظار برای پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وبناسا تصمیم دارد بزرگ ترین، قدرتمندترین و پیچیده ترین تلسکوپی را که زمین به خود دیده است در آبان ۱۴۰۰ پس از انتظارها و به تعویق افتادن های فراوان بالاخره پرتاب کند. چالش های فنی و تاثیرات همه گیری کووید-۱۹ دلایل تاخیر در پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب است. ۳۰ سال پیش تلسکوپ فضایی هابل در سال ۱۳۶۹پرتاب شد و با بیشتر از یک میلیون و ۳۰۰ هزار رصد، دانش اخترشناسی را چند گام به پیش برد. حالا هابل در آستانه بازنشستگی است و می خواهد تلسکوپ فضایی جیمز وب با توانایی رصد در طول موج های بیشتر را جایگزین آن کند. اخترشناسان به کمک این پروژه ۹ میلیارد دلاری به رصد اعماق کیهان می پردازند. این تلسکوپ مجهز به آینه ای ۵/۶ متری است که پس از مستقر شدن در فاصله ۵/۱میلیون کیلومتری  زمین در فضا بازخواهد شد. سپس با جمع آوری نور از اعماق کیهان، یافتن نور اولین نسل کهکشان هایی که پس از مهبانگ به وجود آمدند و همین طور کاوش جو سیاره های فراخورشیدی برای یافتن نشانه هایی از حیات، دور از انتظار نیست که انقلاب جدیدی در اخترشناسی ایجاد شود.مریخ، شلوغ تر از همیشهاکنون فضاپیماهای ناسا، چین و امارات متحده عربی درراه رسیدن به مریخ هستند و به مقصد خیلی نزدیک شده اند. کاوشگر چینی که برای کاوش سطح مریخ طراحی شده، قرار است در بهمن ماه سطح سیاره سرخ را لمس کند. این ماموریت که تیان ون-۱ نام دارد با ۱۳ ابزار تخصصی خود شامل دوربین ها، رادارها و آنالیزگر ذرات به دنبال آب و نشانه هایی از حیات است. در صورت موفقیت این ماموریت، چین برای اولین بار به مریخ خواهد رسید و اولین باری خواهد بود که یک کاوشگر حامل مدارگرد، سطح نشین و مریخ نورد در مریخ فرود آمده است. فضاپیمای امارات بانام الامل یا هوپ (Hope) به معنی امید و مریخ نورد استقامت (Perseverance) ناسا نیز دیگر مسافران درراه مریخ هستند که در همین بازه زمانی مشابه تیان ون-۱ به مقصد خواهند رسید. فضاپیمای الامل چرخه های جوی روزانه و فصلی مریخ را زیر نظر خواهد گرفت و استقامت نیز مانند تیان ون-۱ به دنبال آب و نشانه هایی از حیات درگذشته مریخ است. بعلاوه این که استقامت برای اولین بار با خود پهپاد نیز به مریخ می برد. در اواسط تابستان امسال هر سه ماموریت مریخی بافاصله کمی از هم پرتاب شدند.پنجره ای جدید رو به کیهاندرنتیجه برخورد دو جسم پرجرم مانند دو سیاهچاله یا دوستاره نوترونی یا یک سیاهچاله و ستاره نوترونی، امواج گرانشی به وجود می آیند. بیشتر امواج گرانشی ثبت شده تا به امروز درنتیجه برخورد دو سیاهچاله با جرم تقریبا یکسان بوده اند. بعلاوه ستاره های نوترونی، مانند فانوس های راهنمایی هستند که اخترشناسان با زیرنظر گرفتن آنها می توانند امواج گرانشی بیشتری با منشا ستاره های نوترونی آشکارسازی کنند. وقتی دو سیاهچاله در مدارهایی نزدیک به دور یکدیگر می چرخند، کم کم دوره تناوب مداری شان کاهش می یابد و در هم ادغام می شوند. گروه هایی از اروپا، آمریکای شمالی و استرالیا به دنبال ثبت طول موج های بلند حاصل از این برخوردها در مرکز کهکشان های دوردست هستند. آنها ممکن است حتی موفق به ثبت نمونه های نادری مثل برخورد سیاهچاله هایی با تفاوت جرمی زیاد شوند. آشکارسازی چنین مواردی امکان سنجش نظریه نسبیت عام اینیشتین را با روش های جدید فراهم می کند.تاثیرات غیرقابل پیش بینی برگزیتپایان برگزیت- خروج انگلیس از اتحادیه اروپا- تغییرات زیادی را در زندگی  مردم انگلیس و سیاست های اروپا به همراه دارد و براین اساس حتی پژوهش های علمی نیز دستخوش این تغییرات خواهند شد. آینده ادامه همکاری های علمی بین دانشمندان انگلیس با اتحادیه اروپا، راه های تامین بودجه پژوهش های مشترک و امکان استفاده از آزمایشگاه ها و تجهیزات مشترک تحقیقات هسته ای و آب وهوا فعلا در هاله ای از ابهام قرار دارند. بعلاوه اگر انگلیس و اتحادیه اروپا توافقی برای پذیرش استانداردهای یکدیگر در رابطه با داروها و کارآزمایی های بالینی نداشته باشند، میلیون ها دوز دارو و کارآزمایی های بالینی با کنترل های کیفی و ایمنی اضافه تری روبه رو و دراین بین بیماران متضرر خواهند شد. به این ترتیب برگزیت بر روند تحقیقات علمی سال ۲۰۲۱ تاثیر خواهد گذاشت.اما و اگرهای دسترسی آزاد به مقالات علمیپلان اس (Plan S) برنامه‎ای است برای دسترسی آزاد به مقالات علمی که از سال ۲۰۱۸ با حمایت آژانس‎های تحقیقاتی از ۱۲ کشور اروپایی آغاز شده است. این برنامه از دانشمندان و پژوهشگرانی که برای پیشبرد مطالعات شان از بودجه‎های دولتی استفاده کرده‎اند، می‎خواهد تا نتایج و مقالات خود را در مجلات و پایگاه‎هایی منتشر کنند که دسترسی به آنها تا سال ۲۰۲۱ برای همه ممکن باشد. بیش از ۲۰سازمان مانند صندوق حمایت مالی ولکام تراست (Wellcome Trust) در لندن و خیریه بنیاد بیل و ملیندا گیتس (Bill &amp; Melinda Gates Foundation) در سیاتل آمریکا نیز از این برنامه حمایت می‎کنند. اما این فقط روی مثبت سکه است، طرف دیگر آن مخالفت ناشران با این برنامه است. آنها معتقدند پلان اس علاوه بر این که سامانه انتشار مقالات را تضعیف می‎کند و به ضرر پژوهشگران هم هست، مقالات چاپ شده هم از فرآیند داوری همتا (peer-review) و با کیفیت بالا برخوردار نخواهند بود.کارآگاهان به دنبال کوویدگروهی از همه گیرشناس‎ها، ویروس شناس‎ها و پژوهشگران حوزه سلامت عمومی و حیوانات از طرف سازمان جهانی بهداشت (WHO) برای شناسایی منبع همه‎گیری کووید-۱۹ عازم چین شده‎اند. آنها کارشان را از ووهان چین شروع خواهند کرد؛ اولین شهری که در آن عفونت کووید-۱۹در اواخر سال ۲۰۱۹ شناسایی شد. در مرحله اول این پروژه آنها سراغ بازار هوانان می‎روند، جایی که بسیاری از اولین افرادی که به کووید-۱۹ مبتلا شدند، گوشت و حیواناتی را از آنجا خریده بودند. سپس سفر تحقیقاتی خود را در چین و مرزهای این کشور ادامه می‎دهند. شناسایی منشا ویروس کرونا ممکن است سال‎ها به طول انجامد، اما پژوهشگران امیدوارند تا پایان سال جدید میلادی اطلاعات جدیدی به دست آید.روزنامه جام جم 5850، 20 دی 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:43:58 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا بازار خرافات همیشه سکه است؟</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%B3%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-xoc5gp1dc0pm</link>
                <description>آسمان پر ستاره شب برای گذشتگان ما همواره سرشار از شگفتی و رمز و راز بوده است و در عین حال سر در آوردن از ساختمان و گردش کیهان را از محدوده توانایی و درک خود خارج می دانستند. برای همین تا هزاران سال بشر سرنوشت خود را در دست خدایان اساطیری آسمان، سیاره ها و صورت های فلکی می پنداشت و به طالع بینی روی آورده بود. طالع بینان می گفتند سرنوشت و آینده هر انسان بستگی دارد به این که در لحظه تولدش، ماه و خورشید و سیاره ها در کدام صورت فلکی بوده باشند. اما امروز هنوز هم با وجود پیشرفت علم و اثبات ادعاهای بی اساس و بدون اعتبار طالع بینان، به لطف تشکیلات و تبلیغات فراوان و شیوه های مختلف هنوز هم طرفداران خود را دارند. کافی است در موتور جست وجوی گوگل تایپ کنید: «طالع بینی» و پیشنهادهای رتبه بالای گوگل را درباره طالع بینی های روزانه، ماهانه، چینی، هندی، چارت تولد و... را ببینید. واقعیت تلخ این است که چنین صفحه هایی نسبت به صفحه های علمی، بازدیدکننده و دنبال کننده های بسیار بیشتری دارد. اما داستان به اینجا ختم نمی شود؛ جداول طالع بینی، صفحات پروپاقرص روزنامه ها و مجلات زرد را تشکیل می دهند و مخاطبان شان را غرق در پوچی و بیهودگی می کنند. اما این فقط یک روی ماجرا بود. روی دیگر هر چند که ناخوشایند باشد، داستان تاثیرات فراوانی است که طالع بینی بر علم و پیشرفت علم داشته است!اعتقاد به اثرات اجرام آسمانی مثل ستاره ها، صورت های فلکی و سیاره ها بر رخدادها و ساکنان زمین سبب شده بود تا مردم از روزگار قدیم آسمان شب را به دقت زیر نظر داشته باشند. ثبت جزئیات و دقت فوق العاده رصدهای نجومی دانشمندانی مانند هیپارکوس، ریاضیدان یونانی قرن دوم پیش از میلاد، حداقل ناشی از این عقیده بود که تنها با اطلاعات دقیق می توان طالع بینی و پیش بینی های موثق داشت. می توان گفت طالع بینی بخش عادی از همان چیزی بوده است که امروزه فلسفه طبیعی خوانده می شود؛ دست کم تا زمان انقلاب علمی در قرن هفدهم که کپلر و گالیله رهبران آن بودند. شاید جالب باشد بدانید یوهانس کپلر، ریاضیدان آلمانی و کاشف قوانین حاکم بر حرکت سیاره ها در قرن نوزدهم از طالع بینان دربار رودلف دوم در امپراتوری مقدس روم بوده است.طالع بینی محصولات جانبی و کاربردی نیز داشته است؛ درست مانند دانش و مهارت های جدیدی که در طول پروژه های بزرگی مانند ماموریت آپولو و برخورددهنده بزرگ هادرونی به دست آوردیم. محاسبات طالع بینی بابلی باعث شد تا اکتشافات جدیدی در هندسه داشته باشیم. اهمیت مشاهده و اندازه گیری های دقیق در آسمان منجر به ساخت ابزار دقیقی مانند اسطرلاب شد. «رساله ای در باب اسطرلاب» نوشته جفری چاسر (Geoffrey Chaucer) مرجعی استاندارد در قرون وسطی بوده است. داده های نجومی برجسته ای که تیکو براهه جمع آوری کرد علاوه بر این که برای طالع بینی به کار می رفتند، پایه کشفیات دستیارش یعنی یوهانس کپلر بود.طالع بینی همیشه به روز می شود!طالع بینی همگام با پیشرفت علم انعطاف پذیر بوده است. می توانید تصور کنید در اوایل قرن شانزدهم وقتی که کپرنیک خورشید را به جای زمین در مرکز عالم معرفی و زمین را فقط به عنوان یک سیاره طبقه بندی کرد، چه ضربه مهلکی به جامعه آن زمان بود؟ این اعتقاد تا ۱۰۰ سال بعد نیز همچنان مورد بحث و اختلاف بود. اما مشاهدات و استدلال های کپلر و گالیله و کمی بعدتر ایزاک نیوتن به پذیرش نظریه کپرنیک در اواخر قرن هفدهم کمک کردند. اما طالع بینان در این میان چه کردند؟ حتی لحظه ای تعلل نکردند و خود را به سرعت با کیهان شناسی جدید وفق دادند! این اولین باری نبود که طالع بینی با بحران وجودی روبه رو می شد. کشف تقدیم اعتدالین از سوی هیپارکوس (Hipparchus ) در پیش از میلاد یا همان حرکت تقدیمی محور زمین که یک دور گردش آن تقریبا ۲۶ هزار سال طول می کشد و موقعیت صورت های فلکی نسبت به زمین تغییر می کند، طالع بینی را همان زمان عمیقا به چالش کشید.وقتی مقوله ای به ظاهر علمی می تواند با هر چیزی وفق پیدا کند، نشان از غیرعلمی بودن آن است. اما همچنان می بینید که چگونه ذهن ما سرسختانه دست از عقاید بی اساسی نمی کشد که به نظر می رسد گاهی به نفعمان حکم می دهد.طالع بینی، پیشینه رشته نوین علوم دادهطالع بینی در قدیم به خوبی با جهان بینی علت و معلولی بی غرضانه متناسب بود. تا وقتی شما بتوانید آن را با اعداد و ریاضیات پیش ببرید، کماکان در مرزهای علم قدم می زنید. به این ترتیب طالع بینی یک دیدگاه کاملا ریاضیاتی از وضعیت انسان ها بود، مانند همان مسیری که فناوری های فعلی ما از آن استفاده می کنند؛ الگوریتم های نسبتا ساده ای که به خوبی پیش بینی می کنند شما چه چیزی را نیاز دارید و خواهید خرید، به چه کسی رای خواهید داد، کجا می خواهید بروید و مقصدتان کجاست و احتمالا چه زمانی مریض می شوید و می میرید. ارتباط مستقیمی بین الگوریتم هایی که از سوی طالع بینان در گذشته برای گرفتن فال و پیش بینی ها استفاده می شد با همین الگوهایی وجود دارد که امروزه شرکت ها و تحلیلگران داده برای پیش بینی رفتارها و مسیر زندگی مان استفاده می کنند.تنها تاثیر فیزیکی که ستاره ها و سیاره ها می توانند بر ما روی زمین داشته باشند، از مسیر نیروی گرانش می تواند اتفاق بیفتد. اما بررسی های علمی نشان می دهد با وجود این که میدان های گرانشی ماه و خورشید عامل ایجاد جزر و مد هستند، تاثیرات شان بر بدن ما بسیار ناچیز است. تاثیر گرانشی سایر سیاره ها هم اصلا چشمگیر و معنی دار نیست. در مورد ستاره ها هم اصلا فراموش شان کنید، چون صدها و بلکه هزاران سال نوری از ما فاصله دارند. بنابراین با به دست آوردن چنین شناختی، قائل بودن تاثیری از جانب ستاره ها بر زندگی ما توجیه ناپذیر است.اما بیشتر مردم این استدلال ها را قانع کننده نمی بینند؛ شاید چون اهل استدلال های نظری محض و مجاب کننده نیستند. مردم دوست دارند شواهدی قوی ببینند اما این کار سختی است. یکی از دلایلش هم این است که پیش بینی های طالع بینان آن قدر مبهم است که می تواند با نتایج و اتفاقات زیادی همخوانی پیدا کند. دقیقا به همین دلیل است که مجلات زرد به انتشار این فال های ساده لوحانه تکیه می کنند. در بسیاری از این پیشگویی ها حتی اتکا به کلان داده ها (Big data) نیز لزوما کمکی نمی کند. دانشمندان علوم داده به خوبی می دانند که پیدا کردن ارتباطات نادرست در طرح های پیچیده چقدر آسان و خطرناک است.چرا گاهی می بینیم آرای طالع بینان درست از آب در می آید؟حتما برای شما هم پیش آمده که ببینید بعضی از نظراتی که از طالع بینی دفاع می کنند گویی حقیقت دارند. آیا ارتباطی بین شغل افراد و ماه تولدشان وجود دارد؟ در بعضی موارد جواب مثبت است. این موضوع حتی مدت ها در ورزش حرفه ای مورد توجه بوده است. اما این هیچ ربطی به سیاره ها ندارد و برای تعیین زمان های مختلف پایان مسابقات ورزشی نوجوانان به کار می آید؛ یعنی زمانی از سال که به دنیا آمده ایم، می تواند بر زندگی ما تاثیرگذار باشد. بخش زیادی از این تاثیرات به آنچه مادران ما در دوران بارداری در زمستان یا تابستان تجربه کرده اند، به غذاها و میوه های فصلی مصرف شده در دوران بارداری آنها و به بسیاری از پارامترهای دیگر زندگی ما ممکن است ربط داشته باشد. اما هر چه هست، شکی نیست که ارتباط معنی داری با سیاره هایی که میلیون ها کیلومتر و ستاره هایی که هزاران سال نوری دورتر از زمین هستند، ندارد.هر چه آن بالا هست، پایین نیز هست!عنوان بالا عبارتی است قدیمی در طالع بینی و اشاره به این دارد که زندگی مردم به آنچه در کیهان می گذرد وابسته است. تا آن جا که طالع بینی حتی در زبان ما هم نفوذ کرده است. اینجا به برخی از واژه هایی که ریشه در طالع بینی دارند، اشاره کرده ایم:Disaster به معنی مصیبت یا فاجعه. در زبان یونانی از bad star آمده است، این کلمه قرون وسطایی اشاره به این دارد که چگونه ستاره ها و سیاره ها مسوول وقایع فاجعه آمیز روی زمین هستند.Influenza به معنی آنفلوآنزا، برگردان ایتالیایی کلمه influence به معنی اثرگذاری است. این بیماری جانفرسای ویروسی که اغلب به صورت فصلی شیوع پیدا می کند، در گذشته تصور می شد که علت آن جریان سیالی از ستاره های شرور است.Consideration به معنی توجه یا ملاحظه که ریشه لاتین آن con sidus است. این کلمه در طالع بینی زمانی به کار می رفته است که گرفتن تصمیمی مهم مستلزم مشورت (consultation) دقیق با ستاره ها بوده است؛ کلمه ای که بسیار شبیه به Constellation به معنی صورت فلکی است.Desire به معنی آرزو؛ وقتی که با دیدن ستاره ها در دل آرزویی می کنیم، گویی از یک ستاره خواهشی می کنیم. ریشه این واژه از de sidus است.de یعنی از و sidus به معنی ستاره.Satunine به معنی عبوس یا افسرده است. حالتی افسرده و غمگین که بین مردمی معمول بود که به گفته طالع بینان از سوی سیاره زحل (Satun) کنترل می شدند.Lunacy به معنی دیوانگی یا جنون که ریشه لاتین آن Luna (به معنی ماه) است. در گذشته اعتقاد بر این بوده است که دوره های موقتی ابتلا به جنون ناشی از تغییر در چرخه هلال های ماه است.پوست انداختن طالع بینی در دوران مدرنطالع بینی ای که امروز می شناسیم، یعنی همان صفحات اینستاگرام و کانال های شبکه های پیام رسان یا ستون های جراید که پیش بینی می کنند ستاره بخت ما این هفته چه چیزی را در آستین دارد، محصول اختراعی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است. طالع بینی مدرن بیشتر از این که یک حرفه علمی و مبتنی بر ریاضیات باشد، به یک پدیده فریبنده اجتماعی تبدیل شده است و علت این تغییر ممکن است رسانه های ارتباطی باشند. همان ۱۲ نشان طالع بینی مربوط به هر ماه که برای روزنامه ها و مجلات زرد بسیار جذاب است. اینها خیلی ها را معتاد خواندن این مطالب کرده و آرزوهایشان را لابه لای کلمات ظاهرا پیچیده متن چنین پیشگویی هایی جست وجو می کنند. اما با وجود اینترنت همه چیز در حال تغییر است، زیر وبگاه ها و اپلیکیشن های زیادی عرضه شده است که بر اساس اطلاعات شخصی شما طالع بینی مخصوص خودتان را پیش بینی می کند، یعنی طالع بینی سفارشی و خاص شما!شاید یکی از دلایل دیگری که مردم همچنان به طالع بینی روی می آورند، این باشد که طالع بینی حسی از کیهان پر رمز و راز و پیچیده به آنها می دهد و این اطمینان را ایجاد می کند که ما بخشی از آن هستیم. هر چند اینها در عالم واقعیت هیچ پایه و اساسی ندارد.روزنامه جام جم 5844، 13 دی 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:41:14 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ویروسی که عقل از سر می پراند!</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B9%D9%82%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF-ue7nneuniqki</link>
                <description>در میان انبوه عوارض متنوع کرونا گزارش هایی وجود دارد که نشان می دهد بعضی از بیماران مبتلابه کرونا در طول دوره بیماری ممکن است ساده‎ترین چیزها مثل نحوه روشن کردن گوشی تلفن همراه یا حتی نشانی خانه خود را فراموش کنند. کمی بعد هم ممکن است توهم شروع شود، مثلا مارمولک روی دیوار بینند یا بوهای زننده ای احساس کنند. در اصطلاح پزشکی این افراد درواقع دچار دلیریوم (Delirium) یا روان آشفتگی شده‎اند. نوعی سردرگمی شدید که ناگهانی اتفاق می‎افتد. روان آشفتگی شامل گیجی، اختلال در هوشیاری، بی‎قراری، عدم توجه، تحریک پذیری و دیگر مشکلات شناختی است که عمدتا در سالمندان دیده می‎شود. نتایج به دست آمده تا به امروز نشان می‎دهد روان آشفتگی از علائم اصلی ابتلا به کووید-۱۹ در افراد مسن است حتی اگر دیگر نشانه‎های رایج بیماری را مانند تب، سرفه، سردرد، تنگی نفس، نداشتن بویایی و چشایی و... را نداشته باشند. در بعضی از سالمندانی که به مراقبت‎های اورژانسی نیاز پیداکرده اند، اعضای خانواده یا کادر درمان روان آشفتگی را نشانه جدی تلقی نکرده بودند و شروع درمان با تاخیر بوده است. موج ابتلا به روان آشفتگی ناشی از همه‎گیری کووید-۱۹ برای دانشمندان فرصت بی نظیری است تا با دنبال کردن بیماران ببینند چطور روان آشفتگی در طولانی مدت بر عملکرد شناختی مغز می‎تواند اثر بگذارد. از همین رو پژوهشگران مطالعات زیادی را برای کشف اثرات طولانی مدت عصبی-شناختی ابتلا به کووید-۱۹ مانند زوال عقل ترتیب داده‎اند. اگر عالم گیری کرونا یک مزیت هم داشته باشد، این است که بفهمیم چطور روان آشفتگی باعث زوال عقل یا برعکس می‎شود.پزشکانی که با بیماران بستری کووید-۱۹ سروکار دارند در تعداد زیادی از آنها به ویژه در افراد مسن روان آشفتگی را گزارش می‎کنند. به عنوان مثال، پزشکان فرانسوی در فروردین ۹۹ متوجه شدند از بین افرادی که به شکل شدید به  کووید-۱۹ مبتلا شده بودند، ۶۵ درصدشان دچار سردرگمی حاد شده اند که یکی از نشانه‎های ابتلا به روان آشفتگی است یا در پژوهشی دیگر از بین ۲۰۰۰ نفری که در سراسر دنیا در بخش مراقبت‎های ویژه (آی سی یو) بستری بودند، ۵۵ درصدشان دچار روان آشفتگی شده بودند. این درصدها بسیار بیشتر از حد انتظار است. فرا تحلیلی در سال ۹۴ نشان می دهد یک سوم یا حدود ۳۰ درصد افرادی که به بیماری‎های مختلف ولی از نوع وخیم مبتلا می‎شوند، روان آشفتگی را تجربه می‎کنند اما در مواجهه با بحران کرونا این عدد به بیشتر از نصف بیماران افزایش پیداکرده است.هذیان در بیماران کووید-۱۹ آن قدر رایج است که برخی پژوهشگران آن را معیاری برای تشخیص کرونا پیشنهاد می‏کنند. از یک سو پزشکان در خط مقدم مبارزه با کرونا با سردرگمی و بی‎قراری در بیماران کرونایی مواجهند و در سوی دیگر محققان درباره آینده و دوران پس از همه گیری کرونا نگرانند. در دهه گذشته مطالعات طولانی مدت نشان داد یک دوره ابتلا به روان آشفتگی می‎تواند در سال‎های بعد خطر ابتلا به زوال عقل یا دمانس و سرعت کاهش عملکرد شناختی مغز را افزایش دهد. عکس این قضیه نیز صادق است، یعنی ابتلا به زوال عقل احتمال ابتلا به روان آشفتگی را بیشتر می‎کند. اما رابطه بین روان آشفتگی و دمانس بسیار پیچیده‎تر است و تا گرفتن نتیجه‎ای قطعی باید سال‎ها بیماران را دنبال کرد. انجام بعضی کارهای ساده مثل حضور یکی از اعضای خانواده در کنار این بیماران برای این که بتوانند خودشان را با شرایط به وجود آمده وفق دهند، احتمال بروز روان آشفتگی را تا ۴۰ درصد کاهش می‎دهد. روان آشفتگی در بحران کرونا به چالشی مضاعف و قابل توجه تبدیل شده است، به خصوص این که برخی روش‎های غیر دارویی برای درمان و جلوگیری از روان آشفتگی به علت قرنطینه و دیدارهای خانوادگی محدود، دیگر امکان پذیر نیست. اما حالا باید دید باوجود بحران کووید-۱۹ این آمار و احتمالات چه تغییری می‎کند.علل ایجاد سردرگمیهنوز بر سر این که آیا رابطه قطعی بین زوال عقل و روان آشفتگی در افرادی که دچار زوال عقل شده‎اند وجود دارد یا این که آیا روان آشفتگی خطر کاهش عملکردهای شناختی مغز را در افرادی که حتی مستعد ابتلا به آن نیستند، افزایش می‎دهد بین دانشمندان مجادله است. به علاوه این که چه چیزی در مورد روان آشفتگی وجود دارد که می‎تواند زوال عقل را تحریک کند، کماکان سوال بی‎پاسخی است. اگر پژوهشگران این رابطه‎ها را کشف کنند، شاید بتوانند از تبدیل روان آشفتگی به شکل تشدید شده آن یعنی زوال عقل جلوگیری کنند. تا امروز هیچ روش موفقی برای مدیریت روان آشفتگی با دارو کشف نشده و هنوز مکانیسم روان آشفتگی کاملا شناخته شده نیست. بااین حال سه فرضیه درباره این که چطور روان آشفتگی در ابتلا به زوال عقل دامن می‎زند، مطرح شده است:فرضیه اولبر اساس این فرضیه انباشت مولکول‎های سمی در مغز می‎تواند باعث دوره‎های کوتاه مدت روان آشفتگی و آسیب‎های دیگری در طولانی مدت شود. بدن معمولا این مولکول‎های سمی را از طریق جریان خون و سیستم گلیمفاتیک (glymphatic) دفع می‎کند. در سیستم گلیمفاتیک، مواد غیرمفید و سمی وارد مایع مغزی-نخاعی می‎شوند، سپس داخل خون ریخته و کبد و کلیه تصفیه شان می کنند. آسیبی که به عروق در مدت روان آشفتگی حاد وارد می‎شود، ممکن است باقی بماند و باعث ایجاد زوال عقل شود. به علاوه مغزی که دوره روان آشفتگی را از سر گذرانده باشد، برای مشکلات عروقی در آینده مستعدتر است.فرضیه دوماین فرضیه دلیل روان آشفتگی را التهاب می‎داند که اغلب در افرادی اتفاق می‎افتد که برای عفونت، ناراحتی‎های تنفسی یا بیماری‎های قلبی-عروقی در بیمارستان بستری شده‎اند. جراحی و عفونت شدید می‎تواند باعث تجمع بقایای سلولی در مغز شود و به این ترتیب التهاب بیشتر می‎شود. دوره ابتلا به روان آشفتگی، واکنشی کوتاه مدت است و مغز در این مدت مواد باقیمانده مضر را از بین می‎برد و در نهایت التهاب برطرف می‎شود، اما التهاب طولانی مدت می‎تواند باعث شروع یک دوره روان آشفتگی حاد شود و نورون‎ها و دیگر سلول‎های مرتبط مثل آستروسیت (astrocytes) که وظیفه تغذیه و مراقبت از یاخته‎های عصبی را دارند و میکروگلیا (microglia) که نقش مهمی در تنظیم ایمنی سیستم عصبی مرکزی دارند، کارایی خود را از دست بدهد و منجر به آسیب شناختی شود.فرضیه سوماین طور در نظر گرفته می شود در کسانی که دچار زوال عقل شده اند، حتی در مراحل اولیه آن، نورون‎ها ارتباط کمتری باهم خواهند داشت و این درواقع آسیب به ماده سفید مغز را نشان می‎دهد. ماده سفید مغز دارای فیبرهای عصبی با ساختار رشته‎ای است که سیگنال‎های سلول‎های عصبی یا نورون‎ها را به سایر نقاط بدن منتقل می‎کند. ازدست دادن این رشته‎های عصبی که به فرد کمک می‎کردند تا از عهده التهاب یا عفونت برآید، نه تنها باعث بروز روان آشفتگی می‎شود بلکه زوال عقل پیشرفته‎تری را نیز به همراه دارد.حتی اگر علت پیدایش روان آشفتگی و ارتباط مولکولی آن با زوال عقل ناشناخته باقی بماند، با برنامه ساده HELP یا برنامه زندگی سالمندان در بیمارستان (سرواژه Hospital Elder Life Programme) می‎توان خطر روان آشفتگی را تا حدود ۴۰درصد کاهش داد. این برنامه بر کاهش استفاده از آرام بخش حتی در طول استفاده از ونتیلاتور، توجه کافی به تغذیه و رساندن آب به سلول‎های بدن و حضور یکی از اعضای خانواده برای قوت قلب دادن و کمک کردن به بیماران متمرکز است. بیمارستان‎های ایالات متحده که به تازگی شروع به پیاده سازی این پروتکل‎های ساده کرده بودند، با شیوع کووید-۱۹ از ادامه همه این موارد بازماندند و غیرممکن شد.موج افزایش زوال عقلپزشکان در مواجهه با بعضی از بیماران مبتلا به کووید-۱۹، نشانه‎های مرسوم بیماری را مثل تب، سرفه و دشواری در تنفس مشاهده نمی‎کنند، ولی در عوض بیشتر آنها کسل و خواب آلود هستند. برخی دیگر آشفته و بی‎قرارند که همه این‎ها نشانه روان آشفتگی است. گزارش دانشگاه هاروارد در ماه گذشته نشان می‎دهد ۲۸درصد سالمندان مبتلابه کووید-۱۹ وقتی به اورژانس مراجعه می‎کنند، روان آشفتگی نیز دارند.بسیاری از پزشکان روان آشفتگی را به عنوان یکی از نشانه‎های تشخیص کرونا در نظر می‎گیرند. افزایش شمار افرادی که به طور ناگهانی دچار روان آشفتگی شده‎اند، پزشکان را نسبت به این که همه‎گیری در دهه‏های بعدی، موج افزایش زوال عقل به خصوص در سالمندان را به همراه داشته باشد، نگران کرده است. آیا میانسالان یا بزرگسالانی که به کرونا مبتلا می‎شوند، در دهه آینده با افزایش سن این جمعیت، زوال عقل نیز در آنها افزایش پیدا خواهد کرد؟برای پاسخ به این سوال، مراکز علمی بسیاری در سراسر جهان پژوهش‎های مختلفی درباره اثرات شناختی طولانی مدت ناشی از کووید-۱۹، مانند روان آشفتگی ترتیب داده‎اند. برای مثال در یکی از این مطالعات عملکردهای شناختی و روان شناختی، افراد شرکت کننده در آزمایش، برای بررسی ایمنی و اثربخشی داروی هیدروکسی کلروکین برای درمان ویروس کرونا ارزیابی می‎شود. در مطالعه‎ای بین‎المللی میزان شیوع روان آشفتگی در بیماران کرونا بستری در بخش مراقبت‎های ویژه بررسی می‎شود تا شناسایی عواملی که می‎توانند نتایج طولانی مدت را پیش بینی کنند ممکن شود.در تحقیقی دیگر در آلمان و انگلیس، پژوهشگران نتایج عصب شناختی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ را دنبال می‎کنند تا بدانند روان آشفتگی چگونه روی عملکرد مغز در ماه‎های بعدی اثر می‎گذارد. پژوهشگران دانشگاه وندربیلت آمریکا نیز به دنبال جایگزینی برای بنزودیازپین (Benzodiazepine) هستند؛ آرامبخش رایجی که خطر روان آشفتگی را افزایش می‎دهد. آنها به دنبال آزمایش مسکن دگزمدتومیدین (Dexmedetomidine) هستند تا ببینند آیا می‎تواند انتخاب بی‎خطرتری برای بیماران مبتلا به کرونا بستری شده باشد یا خیر.تا پیش از این می‎دانستیم سبک زندگی و عوامل ژنتیکی می‎توانند خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهند، ولی حالا ابتلا به کووید-۱۹ نیز به دو عامل قبلی اضافه شده است. پژوهشگران می‎گویند تحقیقات آینده باید روی جلوگیری از بروز روان آشفتگی در بیماران کووید-۱۹ و بررسی اثربخشی روش‎هایی مانند برنامه زندگی سالمندان در بیمارستان (HELP) برای مهار شدت روان آشفتگی، کاهش مدت زمان دوره آن و کاهش بروز عوارض جانبی آن، تمرکز کنند.مکثواقعیت هایی از روان آشفتگی ناشی از کووید-۱۹نتایج پژوهش‎های یک پزشک سالمندان از دانشکده پزشکی هاروارد نشان می دهد روان آشفتگی زمانی اتفاق می‎افتد که چند عامل استرس زا باهم اتفاق بیفتد و مغز قادر به سازگارشدن با موقعیت استرس آور نباشد. آسیب‎هایی که قبلا اتفاق افتاده‎اند، مانند بیماری‎های مزمن یا اختلالات شناختی همراه با عوامل تشدیدکننده ای مثل جراحی، بیهوشی یا عفونت سخت می‎توانند منجر به شروع ناگهانی سردرگمی، بی‎قراری و نقص توجه، به خصوص در سالمندان شود. در یکی از پژوهش‎های این گروه روی ۵۶۰بیمار ۷۰سال به بالا که جراحی داشتند، سرعت کاهش عملکردهای شناختی، ۳۶ماه بعد از جراحی در بیمارانی که روان آشفتگی را تجربه کرده بودند سه برابر افراد دیگر بوده است. دلایل اصلی زیستی روان آشفتگی نیز می‎تواند التهاب و عدم تعادل در انتقال دهنده های عصبی مانند پیام رسان های شیمیایی مانند دوپامین و استیل کولین باشند.اما صرف نظر از اینکه عامل روان آشفتگی چیست، ۷۰درصد بیماران آن کاملا بهبود پیدا می‎کنند. ولی در ۳۰درصد دیگر یک دوره روان آشفتگی می‎تواند تا چند ماه بعد اختلالات شناختی عمیق و حتی نشانه‎هایی از زوال عقل را نشان دهد.در فراتحلیلی که به تازگی صورت گرفته ، نشان می‎دهد روان آشفتگی اگر در طول زمان بستری در بیمارستان اتفاق بیفتد، همراه با افزایش احتمال ۳/۲برابری بروز زوال عقل خواهد بود. همین طور هر چه مدت زمان ابتلا به روان آشفتگی طولانی‎تر باشد، خطر کاهش عملکردهای شناختی بیشتر می‎شود.روزنامه جام جم 5836، 3 دی 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:37:28 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نقطه عطف مبارزه با کرونا</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D9%86%D9%82%D8%B7%D9%87-%D8%B9%D8%B7%D9%81-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-i97wb30zphtv</link>
                <description>بالاخره جواب داد! اولین گزارش از آخرین مرحله آزمایش فاز انسانی واکسن ویروس کرونا شرکت دارویی فایزر (Pfizer) حاکی از نتایجی موفق و درخشان است. تحولی بزرگ که تمام دنیا بی‎صبرانه منتظر شنیدنش بودند. در میان اخبار ناراحت کننده ای که هرروز از کرونا می‎شنویم، کوچک‎ترین خبری از واکسن کرونا کورسوی امیدی را در دلمان روشن می‎کند. دانشمندان شرکت فایزر دوشنبه ۱۹ آبان ۹۹ در نشستی خبری، خوشبینانه ولی محتاطانه از نتایج اولیه و مثبت واکسن ویروس کرونا در مرحله سوم کارآزمایی بالینی خبر دادند. به نظر می‎رسد که فایزر در رقابت نفسگیری که از بهمن سال گذشته برای ساخت واکسن آغازشده ، اولین شرکت دارویی است که توانسته گوی سبقت را از میان رقیبانش برباید و با سرعتی بی‎سابقه به پیش می‎رود. اما اطلاعات اولیه‎ای که منتشرشده، پاسخی برای سوالات کلیدی ندارند. آیا واکسن فایزر یا دیگر واکسن‎های پیشرو مانند آن می‎توانند از ابتلا به حادترین شکل بیماری جلوگیری کنند یا خط پایانی برای همه‎گیری ویروس کرونا باشند؟ واکسن پیشنهادی برای گروه‎های مختلف تا چه میزان و تا چه مدت ایمنی ایجاد خواهد کرد؟ در اینجا نگاهی کرده‎ایم به آنچه از واکسن فایزر می‎دانیم و سوال هایی که هنوز در صف گرفتن پاسخ هستند.در حال حاضر ۱۱ واکسن در سراسر جهان مراحل پایانی کارآزمایی خود را طی می‎کنند که یکی از آنها، واکسن ساخته شده با همکاری شرکت‎های فایزر آمریکا و بایون‎تک آلمان (BioNTech) است. این واکسن بر اساس دستورالعمل‎های مولکولی به شکل آران ای پیام‎رسان (mRNA سرواژه messenger RNA) است.پژوهشگران این نوع آران ای را به سلول‎های ماهیچه‎ای تزریق می‎کنند. سپس این مولکول به بدن دستور ساخت همان پروتئینی را می‎دهد که روی سطح ویروس کرونا وجود دارد. این پروتئین که اسپایک (spike) نام دارد، عامل اتصال ویروس کرونا به سلول میزبان است. در مرحله بعدی سیستم ایمنی بدن ما در مواجهه با این پروتئین‎های جدید ساخته شده، تحریک می‎شود و آنتی بادی ها و سلول‎های ایمنی می‎سازد که می‎توانند در صورت ورود ویروس کرونا به بدن، به سرعت پروتئین را تشخیص داده و به آن حمله کنند.فناوری به کار گرفته شده در این واکسن، پیش از این برای استفاده در فاز انسانی به تایید نرسیده بود. دانشمندان حدس می زنند این روش، ایمنی طولانی مدتی را در برابر ویروس ایجاد خواهد کرد.پرسش‎های بی‎پاسخحلقه گمشده در این کارآزمایی و کارآزمایی‎های مشابه برای ساخت واکسن، جزئیاتی درباره ماهیت عفونت‎هایی است که واکسن ما را در برابر آنها ایمن می‎کند. در واقع سوال این است که افرادی که واکسن را دریافت کرده‎اند، آیا در برابر شکل خفیف کووید-۱۹ مصون بوده‎ یا تعداد زیادی هم در برابر شکل متوسط و شدید بیماری ایمن بوده‎اند؟ واکسن ما را تا چه میزان از شدت بیماری حفظ خواهد کرد؟ اگر حداقل تعداد معدودی از موارد شدید ابتلا به کووید-۱۹ را در گروه دارونما مشاهده کنیم، می‎توانیم نتیجه بگیریم که واکسن تا حد زیادی از موارد شدید ابتلا می‎تواند جلوگیری کند.همچنین مشخص نیست آیا واکسن می‎تواند از گسترش انتشار ویروس توسط افرادی که یا علائمی نداشته یا علائم خیلی خفیف دارند، جلوگیری کند یا خیر. قطعا واکسنی که بتواند زنجیره این انتقال ویروس را بشکند، به پایان هر چه سریع‎تر همه‎گیری کمک خواهد کرد. تعیین این که آیا واکسن فایزر یا هر واکسن دیگری که در مراحل پایانی کارآزمایی خود است به این هدف نیز دست پیدا می‎کند یا خیر، کار مشکل و تقریبا غیرممکنی است. زیرا افراد شرکت کننده در کارآزمایی باید هر روز تست بدهند و نمی‎توان این کار را برای ۴۵هزار نفر انجام داد!نکته مهم دیگر چگونگی عملکرد واکسن در گروه‎های مختلف شرکت کننده در آزمایش است. مطالعات بالینی اولیه نشان می‎دهد افراد مسن پاسخ ایمنی ضعیف‎تری به واکسن‎های ویروس کرونا دارند. هنوز معلوم نیست آیا واکسن برای سالمندان -یعنی جمعیتی که بیشترین نیاز را به آن دارند- موثر است یا نه. به احتمال زیاد فایزر به طور قطع هم نخواهد توانست کارایی واکسن را برای گروه‎های جمعیتی خاص مثل افراد بالای ۶۵سال یا آفریقایی-آمریکایی‎ها مشخص کند، زیرا جمعیت کمی از این گروه‎ها در کارآزمایی شرکت کرده‎اند. اما اگر تا قبل از پایان کارآزمایی تعداد افراد کافی از این گروه‎ها در این مطالعه ثبت نام کنند، می‎توان اثر احتمالی واکسن را در کل جمعیت گروه‎ها تعمیم داد.طبق گفته فایزر و بایون‎تک، ۴۲درصد شرکت کنندگان در آزمایش، ریشه‎های نژادی و قومی متنوعی دارند. کارآزمایی‎های بالینی نمی‎توانند به طور قطعی از موثر بودن یک واکسن صحبت کنند و اصولا برای چنین هدفی طراحی نشده‎اند. کارآزمایی‎ها به دانشمندان کمک می‎کنند تا بر اساس آمار به دست آمده، موثر بودن روش درمانی را تخمین بزنند. کارایی یک واکسن تنها زمانی قاطعانه مشخص می‎شود که میلیون‎ها نفر آن را دریافت کرده باشند. کارشناسان معتقدند موفق بودن داده‎های اولیه، احتمال اثربخشی واکسن را بسیار بالا خواهد برد.واکسن چه زمانی در دسترس عموم قرار خواهد گرفت؟شرکت فایزر پیش‎بینی می‎کند تا قبل از پایان سال میلادی جاری (تا قبل از ۱۲ دی ۹۹) بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون دوز از واکسن را تولید خواهد کرد؛ یعنی ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر در دو نوبت می‏توانند واکسن را دریافت کنند.هنوز دقیقا مشخص نیست چه کسانی اولین دوزهای واکسن را دریافت می کنند؛ اما گروه‏هایی که در معرض خطر ابتلای بیشتری هستند یا گروه‎های آسیب‎پذیر به احتمال زیاد در اولویت قرار خواهند گرفت؛ مانند کادر درمان، افراد مسن و همچنین کسانی که فاکتورهای خطرناکی مثل چاقی یا دیابت دارند.شرکت‎های فایزر و بایون‎تک توانایی عرضه ۳/۱میلیارد دوز از واکسن را در سال دارند که این مقدار برای تمام دنیا کفایت نمی‎کند. از سوی دیگر توزیع گسترده این واکسن نیز با چالش‎های زیادی مواجه است. ازآنجا که واکسن‎ها با آران ای پیام رسان ساخته شده اند، باید در دمای فوق‎العاده پایین نگهداری شوند.خود شرکت فایزر دستگاه خنک کننده مخصوص و مجهز به سنسورهای حرارتی و جی پی اس برای انتقال واکسن ساخته است. اما هنوز نقش دولت‎ها در توزیع واکسن و چگونگی دسترسی مردم به واکسن مشخص نیست.آنچه روشن است این که در چند ماه آینده واکسنی برای نجات جهان به بازار نخواهد آمد و تا زمانی که اقدامات پیشگیرانه جدی‎تری وضع نشود و مردم پروتکل‎های بهداشتی را رعایت نکنند، ویروس کرونا قربانی‎های بیشتری خواهد گرفت.بسیاری از متخصصان معتقدند حتی وقتی واکسن به طور گسترده نیز در دسترس قرار بگیرد، دیگر اقدامات پیشگیرانه مثل استفاده از ماسک همچنان ضروری خواهد بود تا زمانی که دیگر هیچ تهدیدی برای سلامت عمومی نباشد.واکسن فایزر چقدر کارایی دارد؟با توجه به نتایج نویدبخش تزریق دو دوز از این واکسن در فاز حیوانی و موفقیت مراحل اولیه کارآزمایی بالینی فاز انسانی، این پژوهش با شرکت ۴۳هزار و ۵۳۸ داوطلب وارد مرحله نهایی کارآزمایی بالینی خود شد.  تنها راه ممکن برای این که از کارایی یک واکسن مطمئن شویم، تزریق آن به تعداد افراد بسیار بیشتر و سپس دنبال کردن وضع آنها در طول هفته‎ها یا ماه‎هاست تا ببینیم آیا دچار عفونت می‎شوند یا نشانه‎ای از بیماری بروز می‎دهند یا خیر.  شرکت کنندگان در این کارآزمایی بدون آن که خودشان اطلاعی داشته باشند، به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم می‎شوند. شرکت کنندگان گروه آزمایش واکسن واقعی را دریافت می‎کنند و در مقابل، شرکت کنندگان گروه کنترل دارونما می گیرند. تمام افرادی که در این مطالعه شرکت کرده‎اند، در دو نوبت با فاصله سه هفته واکسن زده‎اند و نتایج گزارش شده پس از گذشت حداقل یک هفته بعد از دومین تزریق واکسن به دست آمده است.در نشست خبری، شرکت‎های فایزر و بایون‎تک از شناسایی ۹۴ مورد ابتلا به کووید-۱۹ از بین ۴۳هزار و ۵۳۸ شرکت کننده در این کارآزمایی خبر دادند. اما اشاره‎ای به این که چند نفر از افراد مبتلا شده، از گروه دریافت کننده واکسن بوده‎اند یا گروه دارونما نکردند. اما می‎گویند میزان تسهیم افراد مبتلا بین این دو گروه حاکی از کارایی واکسن در جلوگیری از ابتلا به بیماری در بیش از ۹۰ درصد موارد بوده است.برای مثال اگر هر ۹۴ بیمار از گروه دارونما باشند، یعنی ایمنی واکسن ۱۰۰درصد است. اما وقتی کارایی واکسن بیش از ۹۰درصد اعلام شده است، یعنی احتمالا بیشتر موارد ابتلا از گروه دارونما بوده‎اند. اما هنوز این مطالعه به پایان نرسیده است و نمی‎توان نتیجه‎گیری قطعی کرد. کارآزمایی تا زمانی که تعداد افراد مبتلابه کووید-۱۹ به ۱۶۴ نفر برسد، ادامه خواهد داشت.  در پایان، نتایج گروهی که دارونما را دریافت کرده با گروهی که واکسن واقعی زده‎اند، مقایسه می‎شود. به این ترتیب برآوردهای اولیه از کارایی واکسن ممکن استتغییر کند.  ممکن است با پایان این کارآزمایی و تحلیل تمام داده‎ها، مشخص شود واکسن آن قدرها هم موثر نیست، اما دانشمندان احتمال می‎دهند کارایی آن بیشتر از ۵۰ درصد خواهد بود. این همان حد آستانه‎ای است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اعلام کرده است واکسن پیشنهادی ویروس کرونا باید داشته باشد تا برای استفاده اضطراری تایید شود.مصونیت با واکسن چقدر ماندگار خواهد بود؟سوال اصلی و بی‎پاسخ، مدت زمان دوام کارایی واکسن است. بر اساس داده‎هایی که از پاسخ سیستم ایمنی بدن افراد در مراحل اولیه این کارآزمایی منتشرشده است و همین طور از زمانی که از شروع کارآزمایی می‎گذرد، در خون بسیاری از افراد شرکت کننده هنوز مقادیر زیادی از آنتی بادی های محافظ وجود دارد. اما نمی‎دانیم ایمنی تا شش ماه دیگر یا حتی سه ماه بعد هم باقی خواهد ماند یا نه.اگر کارآزمایی برای چند ماه دیگر ادامه پیدا کند، احتمالی برای پاسخ دادن به این سوال وجود خواهد داشت. به علاوه با توجه به نتایج بررسی پاسخ‎های ایمنی افرادی که در مرحله اول کارآزمایی شرکت کرده بودند و شش ماه از زمان دریافت واکسن شان می‎گذرد، می‎توان به این سوال پاسخ داد. باوجود این که اطلاعات کمی درباره اثربخشی طولانی مدت واکسن داریم، بعید به نظر می‎رسد که استفاده از آن زمانی برسد که کنارگذاشته شود.  نتایج این کارآزمایی به جلوبردن پیشرفت سایر نامزدهای احتمالی واکسن کووید-۱۹ نیز کمک خواهد کرد. واکسن شرکت بیوتکنولوژی آمریکایی مدرنا (Modena) نیز بر اساس روش آران ای پیام رسان است. چند واکسن احتمالی دیگر نیز در کنار واکسن مدرنا باید قدردان ارزش نتایج اولیه شرکت فایزر باشند. زیرا این شرکت‎ها نیز پاسخ‎های ایمنی مشابه با واکسن فایزر در مراحل اولیه‎شان استخراج کرده‎اند. به این ترتیب انتظار می‎رود آنها نیز در ادامه نتایج درخشانی کسب کنند.نهادهای نظارتی به زودی درباره استفاده گسترده از واکسن فایزر تصمیم خواهند گرفت. شرکت فایزر اعلام کرده است ظرف چند روز آتی برای گرفتن مجوز استفاده اضطراری از سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اقدام خواهد کرد. به این ترتیب نیمی از شرکت کنندگان در آزمایش های این شرکت برای دو ماه تحت نظر بوده‎اند. مدت زمان ایمنی واکسن در شرایط اضطراری و مدنظر این سازمان نیز همین مدت است.درصورتی که واکسن فایزر مجوز سازمان غذا و داروی آمریکا را دریافت کند، هم این سازمان و همین‎طور مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا (CDC) افرادی که واکسن دریافت کرده‎اند را زیر نظر خواهند گرفت تا مطمئن شوند هیچ شواهدی از حتی موارد نادر ایمنی به وجود نیامده است.دیگر پژوهشگران همان‎طور که می‎خواهند در جریان داده‎ها و جزئیات پشت پرده کارآزمایی واکسن فایزر قرار بگیرند، آماده پذیرش هرگونه زنگ خطر و هشدار همراه با این اطلاعات نیز هستند. در شرایط حاضر به واکسنی نیاز داریم که موثر باشد، حتی اگر برای چند ماه اثر آن باقی بماند یا انتقال ویروس را متوقف نکند. چنین واکسنی شاید بتواند شرایط زندگی مان را به نیمی از حالت طبیعی که قبلا زندگی می‎کردیم، برگرداند.روزنامه جام جم 5805، 27 ابان 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:34:59 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>۳۰۰ میلیون سیاره زمین مانند در کهکشان ماست</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DB%B3%DB%B0%DB%B0-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA-rarco0opitbx</link>
                <description>دانشمندان با تحلیل دوباره داده های تلسکوپ فضایی کپلر ناسا، تعداد سیاره های فراخورشیدی زیست پذیر در کهکشان راه شیری را در حدود ۳۰۰میلیون تخمین می زنند.  حدود یک دهه پیش گروهی از ستاره شناسان پروژه ای را تعریف کردند که قصد داشت به یکی از قدیمی ترین پرسش هایی که همیشه ذهن فیلسوفان، اخترشناسان و به طور کلی بشریت را به خود مشغول کرده است، پاسخ دهد: چند زمین دیگر بیرون از منظومه ما وجود دارد؟ چه تعداد سیاره در دوردست های فضا وجود دارد که می توانند حیات را همان گونه که می شناسیم در خود جای دهند؟ آن پروژه همان پرتاب تلسکوپ فضایی کپلر در اسفند ۱۳۸۷ بود. کپلر در طول ماموریتش درخشندگی ۱۵۰هزار ستاره را در کهکشان راه شیری زیر نظر گرفت تا متوجه کوچک ترین افت در نور ستاره ها به دلیل عبور سیاره ای فراخورشیدی از مقابل ستاره مادر خود شود. هدف اصلی کپلر یافتن ستاره هایی مانند خورشید بود که سیاره هایی به اندازه زمین در کمربند حیات خود داشتند.طبق محاسبات اخترشناسان حداقل یک سوم و شاید حدود ۹۰درصد ستاره هایی که جرم و درخشندگی شان مانند خورشید است، اجرام سنگی مانند زمین در کمربند حیات خود دارند؛ یعنی فاصله ای از آن ستاره که آب بتواند به صورت مایع در سطح سیاره جاری شود. طبق برآوردهای ناسا حداقل ۱۰۰ میلیارد ستاره در کهکشان راه شیری وجود دارد که از این تعداد چهار میلیارد ستاره شبیه خورشید هستند. اگر فقط ۷ درصد از این ستاره های خورشید مانند سیاراتی زیست پذیر داشته باشند، به این ترتیب در تمام راه شیری به تنهایی ۳۰۰میلیون سیاره زمین مانند قابل سکونت وجود دارد. بنا بر محاسبات، نزدیک ترین این سیاره ها حدود ۲۰سال نوری با ما فاصله دارد.پیش از این در سال ۱۳۹۲ و در پژوهشی مشابه، اخترشناسان با توجه به داده های تلسکوپ کپلر، برای یک پنجم از ستاره های خورشید مانند، وجود سیاره را در کمربند حیات محاسبه کرده بودند. اما به تازگی با بازبینی داده ها و اضافه شدن اطلاعات ماهواره گایا (GAIA) که موقعیت و درخشندگی یک میلیارد ستاره را زیر نظر گرفته ، تعداد سیاره های زیست پذیر حدود دو برابر شده است.سیاره هایی که تلسکوپ کپلر کشف کرده است، تقریبا به اندازه زمین هستند. شعاعشان بین ۵/۰ تا ۵/۱برابر زمین است و احتمالا از جنس سنگ هستند. اما آن قدر دور هستند که هیچ اطلاعاتی در مورد جزئیات آنها و این که آیا چیزی روی آنها زندگی می کند یا می تواند زنده بماند، در دست نداریم.کپلر تا شروع بازنشستگی اش در سال ۱۳۹۷، بیش از ۴۰۰۰ سیاره فراخورشیدی کشف کرد که تاکنون هیچ نشانه ای از زیست پذیری یا حیات در آنها مشاهده نشده است. همین طور هیچ سیاره ای یافت نشده که شعاع و دوره تناوبش مانند زمین باشد، به دور ستاره ای مانند خورشید بچرخد و به اندازه زمین هم نور دریافت کند.  هنوز دنیاهای کشف نشده زیادی وجود دارد. ماهواره تس (TESS سرواژه عبارتی به معنی ماهواره نقشه بردار فراخورشیدی گذران) برای ادامه ماموریت کپلر به صورت گسترده تر سال ۱۳۹۷ پرتاب شد تا تمام آسمان را به دنبال یافتن سیاره های فراخورشیدی نقشه برداری کند. تس تا به امروز ۶۶ سیاره جدید یافته است که انتظار می رود ستاره منظومه بیشتر آنها کوتوله سرخ باشد. در کهکشان راه شیری ستاره هایی کوچک تر و کم نورتر به نام کوتوله های سرخ وجود دارند که بین یک چهارم تا نصفشان کمربند حیات دارند و در این مطالعه وارد نشده اند. جست وجو برای یافتن حتی یک کپک مخاطی (slime mold) روی سنگی فرازمینی، انقلابی در زیست شناسی به پا خواهد کرد که تا نیم قرن آینده می تواند موضوع بحث روز باشد. پس از آن دانشمندان جست وجو برای پیدا کردن زمینی دیگر و پایان دادن به تنهایی ما در کیهان را ادامه خواهند داد.روزنامه جام جم، شماره 5798، 19 آبان 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:30:18 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پیش بینی نتیجه انتخابات آمریکا از منظر علوم اعصاب و روان شناسی</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%AC%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-aorwzobdcewt</link>
                <description>آمریکایی ها چهار سال قبل صبح ۱۹ آبان خود را باخبری غیرمنتظره شروع کردند. دونالد ترامپ، ستاره نمایش های تلویزیونی به عنوان رئیس جمهور این کشور انتخاب شده بود؛ نتیجه ای که تمام نظرسنجی ها و پیش بینی ها را به چالش کشیده بود و حتی خود ترامپ هم انتظارش را نداشت! اما آیا این تجربه امسال هم دوباره تکرار خواهد شد؟ نشریه آمریکایی نیوساینتیست در مقاله ای به قلم آر.داگلاس فیلدز، محقق ارشد بخش موسسه ملی بهداشت در زمینه توسعه سامانه عصبی و انعطاف پذیری می نویسد اگر از دریچه نگاه متخصصان علوم اعصاب نگاه کنیم، بعید به نظر می رسد پیروزی غافلگیرکننده دیگری دوباره اتفاق بیفتد!متخصصان می گویند مغز ما هنگام تصمیم گیری به دو مکانیسم مختلف مجهز است: با به دست آوردن آگاهی و مشورت تصمیم می گیریم یا به صورت خودکار تحت تاثیر احساسات و به ویژه احساس ترس تصمیمی اتخاذ می کنیم.بر اساس آنچه نویسنده این مقاله اذعان کرده، ترامپ در جریان انتخابات ۲۰۱۶، سیستم لیمبیک یا سامانه عصبی احساسی مردم را هدف قرار داده بود. رای دهندگانی که مردد بودند، تحت تاثیر احساس ترس یا به عبارتی از روی غریزه لحظه ای تصمیم می گرفتند و در مورد علت انتخاب شان استدلال دقیق و مشخصی نداشتند. در انتخابات امسال نیز ترامپ به همین شیوه یعنی تحریک مدارهای عصبی مغز افراد با تهدیدکردن، تصمیم گیری مبتنی بر احساسات و بدگویی از رقیبش متوسل شده است. ترامپ سعی دارد این را القا کند که اگر جو بایدن برنده این دور از انتخابات شود در واقع کسانی برنده شده اند که اراذل واوباش و شورشی ها و آنارشیست ها را تشکیل می دهند یا از عمد ایجاد حریق می کنند. اینها همان عباراتی است که ترامپ با آنها مردم را در پویش های انتخاباتی می ترساند. همچنان که ترامپ تهدیدهای آنارشیسم و خشونت های خیابانی را در صحبت هایش به کار می برد، هرگونه افزایش خشونت در مجامع سیاسی نیز به نفع راهکار ترامپ برای ایجاد ترس خواهد بود. ترامپ در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۶ طرفدارانش را به خشونت تشویق می کرد. او حتی پیشنهاد ترور هیلاری کلینتون را به طرفداران حق اسلحه داده بود تا رقیبش نتواند قضات دیوان عالی کشور را انتخاب کند. این محقق ارشد در حوزه علوم اعصاب معتقد است این بار نگرش ترس محور، رای دهندگان کمتری را ترغیب خواهد کرد، زیرا با دلایل و تجربه به دست آمده می توان بر ترس غلبه کرد. اگر واقعا خطری وجود نداشته باشد، انتقال دهنده های عصبی بازدارنده از قشر پیش پیشانی مغز به سیستم لیبمیک می روند و می توانند موجب فرونشاندن ترس شوند.ساختار یک مناظره، تحریک بخش واکنش به استدلال ها در قشر مغز است، اما در طول مناظره، ترامپ پیوسته وسط صحبت های بایدن می پرد یا توهین می کند، در نتیجه تلاش مجری برای حفظ قالب مناظره و افشای حقایق و موضع گیری ها بیهوده می شود. ترامپ با زیر پا گذاشتن این ساختار، سعی در برانگیختن احساسات در سیستم لیبمیک مغز دارد.عقل همیشه نمی تواند بر ترس غلبه کند، اما مکانیسم دوم مغز برای خنثی کردن جریان ترس یعنی تجربه، قادر به انجام این کار است. قرار گرفتن مکرر در موقعیت های ترسناکی که نتیجه شان بی خطر باشد، مدارهای قشر مغز را اصلاح می کند. این اساس درمان سندرم استرس پس از ضایعه (PTSD) و فوبیاست.آر.داگلاس فیلدز در پایان مقاله اش می نویسد: «تصمیم گیری مبتنی بر واقعیت، نقطه مقابل تصمیم گیری مبتنی بر احساسات است. در انتخابات گذشته شناخت کمی از ترامپ به عنوان شخصیتی سیاسی وجود داشت. فرآیند تصمیم گیری آنی در شرایطی مناسب بود که اطلاعات یا زمان کافی برای تصمیم گیری مستدل وجود نداشت. مثل انتخاب غذا از منوی یک رستوران جدید که از غریزه خود پیروی می کنیم، اما در این دوره انتخابات، مردم آمریکا هر دو نامزد را به خوبی می شناسند. کسانی که در این دوره به ترامپ رای خواهند داد، خواه از روی احساسات یا عقل، بهتر است دلایل منطقی داشته باشند.»روزنامه جام جم، شماره 5791، 10 ابان 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 15:28:44 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ری بن جدید را بزن و به آینده سلام کن</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%86-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B2%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%DA%A9%D9%86-rh0rqlzx4kpn</link>
                <description>بسیاری از ما با دیدن منظره‎ای زیبا یا اتفاقی غیرمعمول سریع دست به گوشی می‎شویم تا از آن عکاسی یا فیلم‎برداری کنیم. اما چقدر طول می‎کشد تا گوشی را در کیف‎تان پیدا کنید یا از جیب درآورید، با لبه آستین لنزش را تمیز کنید(!)، قاب و زاویه مناسب را تنظیم کنید و بعد عکس دلخواهتان را بگیرید؟ اگر در این فاصله هرچند کوتاه منظره تغییر کرده باشد، همه تلاش‎تان بر باد رفته است. هم دیدن آن منظره یا اتفاق را از دست داده‎اید و هم نتوانسته‎اید آن را ثبت یا ضبط کنید. اما حالا به‎لطف پیشرفت‎های دنیای فناوری، دوربین‎های گوشی‎های هوشمند که مرز بین دنیای واقعی و مجازی برایمان هستند، کنار رفته‎اند و می‎توانند درست روی چشمانمان قرار گیرند. شرکت عینک‎سازی ری‎بن (Ray-Ban) با همکاری فیس‎بوک نسل جدیدی از عینک‎های هوشمند را روانه بازار کرده‎اند که توانایی عکاسی، فیلم‎برداری، پخش موسیقی و برقراری تماس تلفنی داردن. برای عکاسی یا فیلم‎برداری کافی است به گوشه عینک هوشمندتان ضربه بزنید یا دستیار صوتی‎اش را فراخوانید تا عکاسی یا فیلم‎برداری را شروع کند، سپس محتوایتان را از اپلیکیشن موبایلی مخصوص فیس‎بوک دریافت کنید. عکاسی سریع، ساده و البته نامحسوس تا جایی که تهدیدی برای حفظ حریم خصوصی افراد است و موفقیت بازار فروش این عینک‏ها را با چالش روبه‎رو می‎کند. در بررسی عینک هوشمند ری‌بن استوریز (Ray-Ban Stories) با ما همراه شوید و درپایان ببینید کدام شکل از عکاسی را ترجیح می‎دهید؟! دوربین عکاسی را روبه‎روی صورتتان بگیرید یا برای ثبت آن لحظه عینک را روی صورت‎تان کمی جابه‎جا و تنظیم کنید.با گشت کوتاهی در بازار فروش محصولات فناورانه، درمی‎یابیم عینک‎های هوشمند ساخت مشترک دو شرکت ری‎بن و فیس‎بوک، اتفاق تازه‎ای نیست و چه بسا نمونه‎های مشابه یا حتی بهتر از آن هم وجود دارد. بنابراین تا اینجای کار به نظر نمی‎رسد که ویژگی‏های جذاب دیگری داشته باشند، جز اینکه قرار است به جز یک عینک و دوربین عکاسی، قابلیت‎های صوتی موبایتان را هم اجرا کند. عینک‎های هوشمند ری‌بن استوریز همانند دیگر سری‎های این برند، عینک‎هایی شیک و سبک هستند و برخلاف دیگر عینک‎های هوشمندی که مانند عینک‎های آفتابی شیشه سیاه و ماتی دارند، می‎توانید آنها را در رنگ‎ها و انواع مختلف لنز مانند آفتابی، طبی، قطبی (پلاریزه)، طیفی (gradient)، فوتوکروماتیک (transition) سفارش دهید. برای مثال به آخرین نسخه عینک‎های هوشمند Spectacles[rr1]  نگاه کنید تا متوجه این تفاوت شوید. ویژگی جالب‎تر این عینک‎ها معمولی بودن آنها در عین مجهز بودنشان است و فناوری ساخت آنها آنقدر ظریف به کار گرفته شده که تشخیص هوشمند بودنشان را در نگاه اول سخت کرده است. این ویژگی موفقیت بزرگی برای شرکت‎های فناورانه در فروش عینک‎های هوشمند و جذب مشتری است. درواقع درکنار کالایی معمولی، فناوری‎های هوشمند را نیز به مشتریان عرضه می‎کند. اما قابلیت‎های عینک‎های هوشمند ری‌بن به همین‏جا ختم نمی‎شود، با عینک‎تان می‎توانید تماس‎های تلفنی را پاسخ دهید و به پخش پادکست و موسیقی دلخواهتان نیز گوش کنید.</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Mon, 20 Sep 2021 13:34:07 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مخالفت علمی با ترامپ</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%AA-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE-tkeudrzqlo0k</link>
                <description>علم همیشه از دنیای سیاست فاصله داشته و بی‎طرفی خود را در منازعات سیاستمداران حفظ کرده است. اما حالا در هنگامه همه‎گیری جهانی بیماری و نزدیکی به انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا، بعضی از موسسات علمی و نشریات تراز اول آمریکا در برابر رئیس جمهور فعلی این کشور، دونالد ترامپ و متحدانش موضع سیاسی اتخاذ کرده‎اند. در طول تاریخ معاصر آمریکا تا به حال هیچ رئیس جمهوری مانند ترامپ از نهادهای علمی گرفته تا رسانه‎ها، دادگاه‎ها، وزارت دادگستری و حتی نظام انتخابات را مورد حمله و تهدید قرار نداده است. ترامپ ادعا می‎کند کشورش برای او اولویت دارد ولی شرایط مشاهده شده در این همه‎گیری ثابت کرد اولویت او فقط خودش است و نه کشورش. چالش‎هایی مانند پایان دادن به همه‎گیری کووید-۱۹، مقابله با گرمایش جهانی و توقف گسترش سلاح‎های هسته‎ای و مقابله با تروریسم، مسائلی جهانی و فوری است که بدون همکاری و تلاش دولت‎ها و نهادهای بین‎المللی محقق نخواهد شد. اما در عوض دولت ترامپ در چهار سال گذشته سعی در تضعیف این نهادها داشته است. درصحنه داخلی خود کشور آمریکا نیز پرمخاطره‎ترین میراث دولت ترامپ، سابقه شرم‎آور مداخله‎اش در سازمان‎های علمی و بهداشتی است. ازاین رو اعتماد بخشی از مردم آمریکا به نهادهایی که برای حفظ سلامتی و ایمنی آنها تلاش می‎کنند، کمتر شده است. در این شرایط دانشمندان دیگر نمی‎توانند خارج از گود به نظاره بنشینند و شاهد تضعیف علوم باشند. جو بایدن به واسطه سیاست‎ها و سوابق مثبتی که در دوره معاونت رئیس جمهور سابق آمریکا داشته است و حالا هم که رقیب ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری دو هفته آینده است، اکنون تنها امید دانشمندان برای جبران صدمات واردشده به علم از سوی دولت فعلی ایالات متحده است.نشریه پزشکی نیوانگلند که از مشهورترین و کهن‎ترین نشریات پزشکی آمریکایی است، در طول تاریخ ۲۰۸ ساله انتشار خود تا به امروز سمت و سوی سیاسی نداشته است. اما ۱۷ مهر ۹۹ در مقاله‎ای بی‎سابقه خواستار تغییر رهبری آمریکا شد. نویسندگان این مقاله به عملکرد ضعیف ترامپ نسبت به همه‎گیری کرونا اشاره کرده‎اند. دولت با یک بحران روبه‎رو شد اما به جای کنترل و مدیریت، آن را به فاجعه تبدیل کرد. دولت ترامپ به جای اعتماد به نظر متخصصان، به نظر افراد نادان و حقه‎بازی در کابینه‎اش روی آورد که حقیقت را کتمان و انتشار دروغ‎های محض را آسان می‎کردند. این مقاله افرادی که دولت فعلی را اداره می‎کنند «به شکل خطرناکی بی‎کفایت» خوانده است و هشدار می‎دهد اگر همچنان افراد این حزب بر سر کار خود باشند، رای دهندگان به آنها در مرگ هزاران نفر بر اثر کووید-۱۹ همدست خواهند بود.قیام اهل علم علیه ترامپدو هفته پیش نشریه نیچر (Nature) نیز در مقاله‎ای مشابه پشتیبانی خود را از جو بایدن، رهبر حزب دموکرات اعلام کرد و سابقه رهبری ترامپ را شرم‎آور خواند.ماه گذشته ۸۱ برنده آمریکایی جایزه نوبل در نامه‎ای سرگشاده حمایت خود را از جو بایدن اعلام کردند. در این نامه آمده است: «امروز در تاریخ ملت آمریکا بیش از هر زمان دیگری نیاز است تا رهبران به علم در تدوین سیاست‎های عمومی بها بدهند.»آکادمی ملی علوم و آکادمی ملی پزشکی آمریکا نیز اوایل مهرماه در بیانیه‎ای مشترک مداخله‎های سیاسی را در نهادهای بهداشت عمومی محکوم کردند. آنها به ویژه به تلاش و دخالت دولت ترامپ برای تسریع تایید واکسن کووید-۱۹ قبل از این که آزمایش‎های ایمنی و اثربخشی واکسن تکمیل شوند اشاره می کنند. به نوشته آنها سیاستگذاری‎ها باید منشاگرفته از بهترین شواهد موجود باشد. بدون آن که شواهد، تحریف شده یا پنهان شده باشند یا عمدا اطلاع‎رسانی نادرستی داشته باشند.یک مثال دیگر، مجله ساینس (Science) به سردبیری هولدن تروپ نیز حدود ۱۲ مقاله منتشر کرده است و در آنها از واکنش دولت نسبت به همه‎گیری بیماری و نگرشی که نسبت به علم در دولت وجود دارد، انتقاد کرده است. این مجله در یکی از مقالاتش با عنوان «ترامپ درباره علم دروغ می‎گوید» شخص رئیس جمهور را هدف قرار داده است و او را به دلیل نادیده گرفتن خطر همه‎گیری مقصر می‎داند.این که این مقالات و واکنش دانشمندان تا چه حد موثر خواهد بود، مشخص نیست. در بهترین حالت این مقالات به دانشمندان در بیان استدلال‎های شان کمک می‎کند. از آنجا که اکثر مردم نظرات قاطعی درباره این دوره از انتخابات دارند، تایید یا عدم تایید دانشمندان تاثیر چندانی در تغییر نظر آنها نخواهد داشت و نظر دانشمندان را فقط افرادی که علم را دنبال می‎کنند، می‎شنوند یا می‎خوانند. اما آنچه این جنبش دانشمندان را مهم ساخته و باعث شده صدای آنها بیش از هر زمان دیگری شنیده شود، بسیار ساده است! آنها پیش از این وارد دنیای سیاست نمی‎شدند. این بیانیه‎ها بیشتر از آن که بیانیه‎ای سیاسی باشند، می‎خواهند از سیاسی شدن علم جلوگیری کنند.دانشمندان اتخاذ موضع سیاسی را در شرایط کنونی ضرورتی اخلاقی می‎دانند. چاپ این مقالات صدای تمام دانشمندانی است که یا بستر مناسبی برای بیان نظرات‎شان ندارند یا به دلایل محافظه‎کاری اجازه صحبت ندارند.تا به این جا نشریه ساینس و آکادمی ملی علوم آمریکا بازخوردهای مثبتی از این مقالات داشته‎اند.اما بر خلاف آنها نشریه پزشکی نیوانگلند نامه‎های تند و زننده‎ای دریافت کرده و حتی یکی از داوران مقالات از کار خود استعفا داده است. وی معتقد است یک نشریه پزشکی صلاحیت موضعگیری سیاسی را ندارد. گرچه بیشتر دانشمندان و پزشکان مانند عموم مردم گرایش به محافظه‎کاری لیبرال دارند، اما این نگرش نشریه با توجه به حقایق و شواهد موجود است و تصمیم اشتباه به قیمت جان انسان‎ها خواهد بود.فاجعه ویروس کرونا در ایالت متحدهبی‎توجهی دولت ترامپ به قوانین، علوم، حقایق و واقعیت‎ها در واکنش فاجعه‎بارش به همه‎گیری کووید-۱۹ نمایش داده شد. ترامپ در اولین روزهای همه‎گیری نه تنها هیچ برنامه‎ای برای افزایش آزمایش‎های کرونا، ردیابی افراد مبتلا و تقویت امکانات بهداشتی نداشت، بلکه در عوض دستورالعمل‎های بهداشتی مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‎های ایالات متحده (CDC) را برای استفاده از ماسک و فاصله گذاری اجتماعی نادیده می‎گرفت و مسخره می کرد.ترامپ در مورد خطری که ویروس مردم را تهدید می‎کند، دروغ گفت و حتی مردم را به اعتراض علیه سیاست‎های کاهش سرعت انتقال بیماری تشویق کرد. او بزرگ‎ترین بحرانی را که جهان حداقل در نیم قرن اخیر با آن روبه‎رو شده است، کم اهمیت جلوه داد اقداماتی که پیامدهای ویران کننده ای به همراه داشته است. دولت ترامپ با وجود داشتن منابع علمی و مالی عظیم شکست فاجعه‎باری خورده است.در همین آشفته بازار مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) که وظیفه کنترل شیوع کووید-۱۹ را بر عهده داشت، مدیریتش به اجبار و سریع تحت نظر مایک پنس، معاون رئیس جمهور و جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ قرار گرفت. این در حالی است که هیچ یک از آنها در زمینه بیماری‎های عفونی تخصصی ندارند. تا این که بالاخره سه ماه قبل ترامپ مسوولیت جمع‎آوری اطلاعات و مدیریت ویروس کرونا را به وزارت بهداشت و خدمات انسانی سپرد.دولت ترامپ از همان روزهای اول پیروزی در انتخابات دوره قبل، با دوستان و متحدان دیرینه این کشور وارد مسیر نزاع شد و از بزرگ‎ترین توافقنامه‎های زیست محیطی و علمی دنیا بیرون آمد. برای مثال به مهم‎ترین آنها مثل خروج از توافقنامه اقلیمی ۲۰۱۵ پاریس، توافق هسته‎ای با ایران، سازمان آموزشی و علمی سازمان ملل متحد (یونسکو) و غیرقابل تصورتر از همه قطع رابطه با سازمان بهداشت جهانی (WHO) در بحبوحه همه‎گیری می‎توان اشاره کرد.در این مدت هم کارنامه اقدامات دولت ترامپ در جهت سرعت بخشیدن به تغییر اقلیم، از بین بردن طبیعت بکر، افزایش آلودگی هوا و از بین بردن حیات‎وحش و همچنین انسان‎ها قابل بررسی است.پویش انتخاباتی جو بایدن تاکنون همکاری نزدیکی با پژوهشگران برای تهیه برنامه‎های جامعی در مورد مقابله با کووید-۱۹ و تغییرات آب‎وهوایی داشته است. همچنین بایدن متعهد شده نقش رهبری را در دوران همه‎گیری به مرکز کنترل و پیشگیری بیماری برگرداند و تصمیم گیری در مورد مقابله با ویروس کرونا بر عهده متخصصان بهداشت عمومی باشد، نه سیاستمداران. او قول داده تا تست‎های کرونا را افزایش دهد و برنامه قوی‎تری در ردیابی افراد مبتلا داشته باشد. همین طور از افرادی که ویروس کرونا بیشترین آسیب را به آنها زده است، حمایت‎های بیشتری کند. اتخاذ این تصمیمات در کنار واکسن و دارو برای پایان دادن به این همه‎گیری ضروری است.چرا دانشمندان تا به امروز وارد سیاست نشده بودند؟از دیدگاه جامعه شناسان، امروز دیگر به جای آن که نگرانی دیرینه دخالت‎های سیاسی در علم را داشته باشیم، باید سیاستمداران را محکوم کنیم. در این مرحله از تاریخ باید برای علم قیام کرد، زیرا علم و نقش آن در جامعه به خطر افتاده است. دانشمندان معتقدند شخص ترامپ برای ریاست جمهوری مناسب نیست، زیرا در این مدت به شدت به پیشرفت‎های علمی آسیب وارد کرده است. سیاست‎های ضدعلمی مدت‎هاست که به موضوع بحث نهادهای علمی این کشور درآمده است.برای مثال سال ۹۶ دانشمندان و پژوهشگران برای اعتراض نسبت به بی‎توجهی دولت ترامپ به علم و عدم اتخاذ سیاست‎های مبتنی بر شواهد راهپیمایی برای علم برگزار کردند (نگاه کنید به گزارشی با عنوان «واکاوی خیزش جهانی حمایت از علم» که ۱۸ اردیبهشت ۹۶ در صفحه ۷ شماره ۴۸۱۷ جام جم منتشر شد). اما این اقدامات نتیجه خاصی نداشت. از سه سال قبل تا به امروز مهاجرت گسترده محققان از بدنه دولت، انتصاب مقامات نهادهای تحقیقاتی فدرال با درجات علمی پایین، ایجاد موانع در مسیر دانشمندان و به تازگی هم اظهارنظرهای پیوسته و سیاست‎هایی جدی نگرفتن خطر کووید-۱۹ را در آن کشور شاهدیم.تمایل جدید دانشمندان برای ورود به عرصه تصمیم‎گیری‎های سیاسی اساسا نشان می‏دهد دولت ترامپ تا چه اندازه غرق شده است و چقدر گفتمان را به تاخیر انداخته‎اند. برای مثال ترامپ مساله گرمایش جهانی را همیشه به سخره گرفته و بر گزارش‎های تغییرات اقلیم سرپوش گذاشته است. اما این بار در مواجهه با کووید-۱۹ اظهارات و اقدامات رئیس جمهور مستقیما به سلامت عمومی در کوتاه مدت آسیب رسانده و همین رفتارها واکنش دانشمندان را برانگیخته است.اما برخی کارشناسان علوم اجتماعی نیز نگران همسویی نهادهای علمی با احزاب سیاسی هستند؛ زیرا ممکن است نتیجه معکوسی داشته باشد و بدون آن که به بهبود شرایط کمک کند، علم نیز سیاسی شود و حتی نگرش جامعه نسبت به علم تغییر کند. از نظر تاریخی سیاستمداران جمهوریخواه نیز حداقل به اندازه دموکرات‎ها علاقه‎مند به پژوهش‎های علمی بوده‎اند و از بودجه‎های علم و فناوری حمایت کردهاند. همین روند نیز تا به اینجا دانشمندان را از موضعگیری‎های سیاسی دور نگاه داشته است. وقتی سیاستمداران تمایل کمتری برای تامین بودجه‎های تحقیقات علمی داشته باشند، دانشجویان کمتری هم علاقه‎مند به پژوهش می‎شوند.ترامپ به دنبال از نو ساختن حزب جمهوریخواه با توجه به ارزش‎های پوپولیستی خود است. پوپولیست‎ها جهان را به دو گروه مردم عادی و نخبگان تقسیم می‎کنند. گروه دوم شامل پژوهشگران و کسانی است که در نهادهای پژوهشی مشغول هستند. در همین حال دولت ترامپ اتکای کمتری به یافته‎ها و دانش آنها دارد، استقلال آنها را زیر سوال برده و نسبت به نقش مهمی که در زندگی مردم دارند، بی‎احترامی کرده است. همین‎ طور قضات دادگاه‎ها، مشاغل خدمات اجتماعی و روزنامه‎نگاران نیز مورد اهانت قرارگرفته اند. همه اینها دست به دست هم داده‎اند تا دانشمندان حضور پررنگ‎تری در عرصه سیاست داشته باشند.روزنامه جام جم- شماره 5787- 5 آبان 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 17 Sep 2021 19:32:20 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دیگر به چشمتان هم اعتماد نکنید!</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%B4%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D9%86%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-gvihdz0ogfcn</link>
                <description>در این روزهای داغ کارزار انتخابات آمریکا شما هم این فیلم را دیده‎اید که باراک اوباما، رئیس جمهور سابق آمریکا، دونالد ترامپ را «احمقی به تمام معنا» خطاب می‎کند؟ یا فیلمی که مارک زاکربرگ، صاحب شبکه اجتماعی فیسبوک، ادعا می‎کند کنترل کاملی روی اطلاعات دزدیده شده میلیون‎ها کاربر دارد؟ یا فیلمی که شخصیت‎های بزرگ و مبارز تاریخ کشورمان از میرزاکوچک خان جنگلی و ستارخان گرفته تا شهید همت و شهید چمران، سرود «ایران من» از همایون شجریان را می‎خوانند؟ اگر پاسخ شما به یکی از این سوال‎ها مثبت است، باید بگویم آنچه شما دیده اید فیلمی بوده که با فناوری جعل عمیق (Deep Fake) ساخته شده است! فناوری جعل عمیق در واقع با کمک شکلی از فناوری هوش مصنوعی که یادگیری عمیق (Deep Leaning) نامیده می‎شود، تصاویر یا فیلم‎هایی از اتفاقات غیرواقعی می‎سازد. برای همین آن را جعل عمیق می‎نامند. این فناوری نو به افرادی که در زمینه هوش مصنوعی تخصصی ندارند، اجازه می‎دهد با داشتن تعداد زیادی عکس، یک ویدئوی جعلی بسازند. ساخت این فیلم‎های جعلی به خصوص در دنیای چهره های مشهور با سرعت بیشتری گسترش پیدا کرده است. اگر دوست دارید خودتان جای ستاره فیلم مورد علاقه‎تان بازی کنید، یا حرف‎های مورد نظر خودتان را از زبان فرد دیگری بگویید، فناوری جعل عمیق یاریگر شماست! در ادامه به ۱۰ سوال مهمی که معمولا در مورد جعل عمیق پرسیده می شود پاسخ می دهیم.آیا جعل عمیق فقط در مورد ویدئوهاست؟خیر. فناوری جعل عمیق می‎تواند از صفر، تصاویری کاملا ساختگی اما باورپذیر بسازد. برای مثال پروفایل توییتری و لینکداین کاربری با نام Maisy Kinsley که خود را خبرنگار ارشد رسانه بلومبرگ (Bloomberg) معرفی کرده است، وجود خارجی ندارد و یک پروفایل جعل عمیق است. همین طور حساب کاربری Katie Jones که ادعا می‎کند در مرکز مطالعات راهبردی و بین‎المللی کار می‎کند نیز یک پروفایل جعل عمیق است که احتمالا برای عملیات جاسوسی ساخته شده است. حتی جعل عمیق در قالب صوتی نیز می‎تواند باشد، یعنی یک صدای شبیه‎سازی شده از اشخاص معروف ساخته شود. فروردین گذشته شرکتی بریتانیایی در حوزه انرژی یک تماس تلفنی از سوی شرکت مادر خود در آلمان دریافت می‎کند. در این تلفن از او خواسته می‎شود مبلغی نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار را به حساب بانکی در مجارستان واریز کند. اما در واقعیت آن سوی تلفن کلاهبردارانی نشسته بودند که صدای مدیرعامل شرکت آلمانی را تقلید کرده بودند. شرکت بیمه معتقد است صدا جعل عمیق بوده است، اما هنوز شواهد کافی در دست ندارد. گفته می‎شود کلاهبرداران از پیام‎های صوتی ضبط شده در واتس اپ استفاده کرده بودند.جعل عمیق چطور ساخته می‎شود؟مدت‎هاست پژوهشگران دانشگاه‎ها و استودیوهای جلوه‎های ویژه مرزهای هر آنچه را که می‎توان با دستکاری فیلم‎ها و صداها انجام داد، جابه‎جا کرده‎اند. به طور کلی دو روش برای ساخت فیلم‎های جعل عمیق وجود دارد:در روش اول تنها چند قدم طول می‎کشد تا ویدئویی با تغییر چهره‎ها بسازید. فرض کنید چهره دو نفر الف و ب را می‎خواهید با هم جابه‎جا کنید. ابتدا هزاران عکس از صورت این دو نفر را انتخاب کنید. حالا تمام تصاویر چهره‎های الف و ب را می‎دهیم به الگوریتمی از هوش مصنوعی که رمزنگار (encoder) نامیده می‎شود. رمزنگار شباهت‎های بین دو چهره را پیدا می‎کند، آنها را یاد می‎گیرد و بعد آنها را کدگذاری می‎کند. در قدم دوم الگوریتم هوش مصنوعی دیگری که رمزگشا (decoder) نامیده می‎شود، قرار است تصاویر کدشده را بازسازی کند. اما چون چهره دو نفر با هم تفاوت دارد، برای هر چهره رمزگشای مجزایی را باید تعریف کرد. رمزگشای اول تصویر چهره نفر الف و رمزگشای دوم تصویر نفر ب را بازسازی می‎کند. حالا در یک قدمی جابه‎جایی تصاویر هستیم. کافی است تصویر کدگذاری شده نفر الف را به عنوان ورودی به رمزگشای دوم بدهیم. رمزگشای دوم چهره نفر ب را با حالت و موقعیت چهره نفر الف بازسازی می‎کند. برای ساخت یک ویدئوی باورپذیر هم کافی است این‎کار را برای هر فریم تکرار کرد. روش دوم شبکه‎های مولد تخاصمی (Generative Adversarial Network) یا گن (GAN) نام دارد. در این روش دو الگوریتم هوش مصنوعی در برابر یکدیگر قرار می‎گیرند. الگوریتم اول که مولد (generator) نام دارد، داده‎های تصادفی را به تصویر تبدیل می‎کند. سپس تصویر ساختگی به زنجیره ای از تصاویر واقعی (مثل تصاویر افراد معروف) اضافه می‎شود و به عنوان ورودی به الگوریتم دوم که متمایزگر (discriminator) است، منتقل می‎شود. الگوریتم دوم کار ارزیابی داده‎های ورودی و تشخیص واقعی یا جعلی بودن تصاویر را برعهده دارد. هر بار که متمایزگر تشخیص درستی از جعلی بودن تصویر داشته باشد به مولد بازخورد می‎دهد. مولد هم بر اساس بازخوردها، خطاهایش را تصحیح و جعل جدیدی می‎سازد. این فرآیند بی‎شمار مرتبه تکرار می‎شود تا عملکرد مولد و متمایزگر بهبود یابد تا جایی که مولد، چهره‎هایی کاملا واقعی از افراد معروفی می‎سازد که اصلا وجود خارجی ندارند.آیا جعل عمیق می‎تواند ویرانگر باشد؟با روند فعلی باید منتظر جعل عمیق‎های بیشتری باشیم که قصدشان آزار رساندن، ترساندن، تحقیرکردن، بی اعتبارسازی و ایجاد بی‎ثباتی است. اما آیا جعل عمیق در عرصه بین‎المللی نیز خطرناک است؟در این مورد وضعیت مشخص نیست. اما آنچه مشخص است این که یک ویدئوی جعل عمیق از رهبران مهم دنیا یا تصاویر جعلی که تجمع نیروهای نظامی را در مرزها نشان می دهد، جنجال غیرقابل کنترلی به پا نخواهد کرد و در بیشتر کشورها مردم به دستگاه امنیتی خود اعتماد دارند.اما به هر حال قابلیت های این فناوری فضای کافی برای آشوب آفرینی را دارد. آیا جعل عمیق می‎تواند قیمت سهام را تغییر دهد یا بر رای دهنده‎ها تاثیر بگذارد یا به تنش‎های مذهبی دامن بزند؟ بله ممکن است، اما بهتر است امیدوار باشیم با افزایش آگاهی عمومی این موارد قابل کنترل خواهد بود و خطر زیادی نخواهد داشت.چه کسی جعل عمیق را می‎سازد؟همه! از پژوهشگران دانشگاهی و صنعتی گرفته تا افراد غیرحرفه‎ای که از روی علاقه این کار را دنبال می کنند. سیاسیون نیز ممکن است به عنوان قسمتی از استراتژی‎های آنلاین خود برای بی اعتبارکردن و بر هم زدن انسجام گروه‎های رقیب افراطی یا برقراری تماس با فردی خاص در این فناوری سرک بکشند.چه نوع فناوری ای برای جعل عمیق نیاز است؟اگر تا اینجا به فکر ساخت تصویر، ویدئو یا صدایی با فناوری جعل عمیق افتاده‎اید، بد نیست بدانید ساخت ویدئو، صدا یا عکسی در قالب جعل عمیق باکیفیت، آن هم با رایانه های معمولی کار سختی است. بیشتر این فیلم ها با رایانه های رده بالا با کارت گرافیک قدرتمند و از آن بهتر با قدرت محاسبه در فضای ابری ساخته می شود. زمان پردازش نیز از هفته‎ها و روزها به چند ساعت کاهش می‎یابد. همین‎طور سازندگان به مهارت بالایی در از بین بردن لرزش تصویر و دیگر عیب‎های بصری در ویدئوها نیاز دارند. ولی ناامید نشوید، امروزه شرکت‎های زیادی ابزار و نرم افزار‎هایی را برای ساخت جعل عمیق در اختیارمان قرار می‎دهند و می‎توانیم چهره خود را جایگزین بازیگرهای بعضی از برنامه‎های تلویزیونی کنیم.آیا اعتماد به مستندات از بین می‎رود؟در جامعه‏ای که مردم نمی‎توانند یا این زحمت را به خود نمی‎دهند که اخبار درست را از اخبار جعلی متمایز کنند، تاثیرات توطئه‎آمیز جعل عمیق در کنار اخبار جعلی، به گسترش بی اعتمادی در جامعه دامن می زنند. وقتی اعتماد از بین برود، ایجاد شبهه در مورد وقایع خاص آسان‎تر خواهد بود.با دسترسی بیشتر به این فناوری، جعل عمیق می‎تواند مشکلات زیادی را در دادگاه‎ها به وجود آورد. به ویژه در مورد پرونده‎های اخذ حضانت فرزندان و شرکت‎های بیمه که اتفاقات غیرواقعی ممکن است به عنوان شاهد به دادگاه ارائه شوند.جعل عمیق حتی می‎تواند امنیت اشخاص را نیز تهدید کند. جعل عمیق با تقلید از اطلاعات زیست سنجی (بیومتریک)، هر سامانه ای را که متکی به تشخیص چهره، صدا، رگ‎های خونی چشم یا نحوه راه رفتن باشد، فریب می‎دهد. تا اینجا احتمال کلاهبرداری مشخص است. برای مثال اگر بی مقدمه کسی با شما تماس بگیرد و تقاضای پول کند، بعید است به حساب بانکی کسی که نمی‎شناسید، به آسانی پول واریز کنید. ولی اگر یکی از اعضای خانواده تان از طریق تماس تصویری همین درخواست را داشته باشد، چه؟! حتما نتیجه فرق خواهد کرد!چگونه جعل عمیق را تشخیص دهیم؟به سختی! با پیشرفت فناوری این کار سخت‎تر هم می‎شود. سال ۹۷ بود که پژوهشگران دریافتند چهره‎هایی که با جعل عمیق ساخته شده اند، پلک نمی‎زنند. اما این کشف، کاربردی در مورد تصاویر جعل عمیق ندارد. چون همیشه افراد با چشم باز عکس می‎گیرند. ولی درمورد ویدئوها راه حلی جادویی به نظر می‎رسید. اما با انتشار این یافته، بلافاصله جعل عمیق‎هایی ساخته شد که در آنها پلک زدن هم وجود داشت. این طبیعت بازی است. به محض پیداشدن یک ضعف، آن را برطرف می کنند. تشخیص جعل عمیق‎های با کیفیت پایین ساده‎تر است. ممکن است حرکت لب‎ها همگام نشده یا رنگ پوست ناهمگون باشد. همین‎طور صورت که جابه‎جا می‎شود و لرزش تصویر وجود داشته باشد. به ویژه جزئیات ریز مثل موها در جعل عمیق معمولا با کیفیت ساخته نمی‎شود. جواهرات، دندان‎ها، روشنایی نامناسب محیط و بازتاب نور در عنبیه چشم نیز می‎تواند سرنخی در این تشخیص باشد. دولت‎ها، دانشگاه‎ها و شرکت‎های فناوری همه به دنبال توانایی تشخیص جعل عمیق هستند. اولین مسابقه تشخیص جعل عمیق با حمایت شرکت‎هایی مثل مایکروسافت، فیسبوک و آمازون در سراسر جهان در حال برگزاری است.  با نزدیک شدن به انتخابات آمریکا، شبکه‎های مجازی، ویدئوهای جعل عمیقی را حذف می کنند که حاوی اطلاعات نادرست باشند. اما این سیاست شامل ویدئوهای جعل کم عمق (shallow fakes) نمی‎شود.آیا جعل عمیق همیشه مخرب است؟خیر! اتفاقا بسیار سرگرم کننده و مفید می‎تواند باشد. برای مثال در جعل عمیق صوتی، می‎توان صدای افرادی را برگرداند که به ‎دلیل بیماری صدای خود را از دست داده‎اند. ویدئوهای جعل عمیق به گالری‎ها و موزه‎ها روح تازه‎ای می‎بخشند. موزه سالوادور دالی در فلوریدا از نقاش سوررئالیست خود ویدئوی جعل عمیقی ساخته است که آثار خود را به بازدیدکنندگان معرفی و با آنها عکس سلفی می‎گیرد. در صنعت سرگرمی از این فناوری برای دوبله فیلم‎ها هم استفاده می‎شود. حتی این فناوری برای زنده کردن بازیگرانی که از دنیا رفته‎اند هم پیشنهاد می‎شود.راه حل ما در برابر قابلیت های جعل عمیق چیست؟از قضا هوش مصنوعی، راه حلی برای این فناوری در آستین دارد. در حال حاضر با کمک هوش مصنوعی می‎توان ویدئوهای جعلی را تشخیص داد. ولی این الگوریتم‎های تشخیص، ضعفی جدی دارند؛ زیرا جعل عمیق برای افراد مشهور که ساعت‎ها فیلم رایگان از آنها در دسترس است بهترین عملکرد را دارد. شرکت‎های فناوری تلاش می‎کنند محتوای جعلی را در هر جا که منتشر می‎شود، تشخیص دهند. استراتژی‎های دیگری هم وجود دارد. برای مثال استفاده از واترمارک دیجیتال که البته چندان هم بی‎خطر نیست. اما یک سیستم بلاک چین می‎تواند ویدئوها، تصاویر و صداهای جعلی و هر دستکاری را تشخیص دهد و نسخه اصلی آنها را پیدا کند.ماجرای محتواهای جعل کم عمق از چه قرار است؟فیلم‎های جعل کم عمق (shallow fakes) در بستری متفاوت ارائه می‎شوند و ابزارهای ویرایش ساده‎ای دارند. در این ویدئوها برای فریب مخاطب، سرعت پخش قسمتی از فیلم آهسته یا سریع می‎شود تا برداشت متفاوتی از فیلم را القا کند. گرچه برخی از این ویدئوها ناشیانه ساخته می‎شوند ولی تاثیر چشمگیری دارند.جیم آکوستا، خبرنگار سی ان ان مجوز ورودش به کاخ سفید پس از تنش لفظی با دونالد ترامپ لغو شد. پس از آن فیلم جعل کم عمقی منتشر شد که نشان می‎داد در نشست خبری ترامپ، زمانی که کارمند کاخ سفید قصد داشته میکروفن را از آقای آکوستا بگیرد، وی رفتار تهاجمی داشته است. بعدا مشخص شد این فیلم درست در لحظه حساس سرعتش بیشتر شده و حرکت دست آکوستا تهاجمی جلوه داده شده است. پس از این اتفاق وی دوباره به کارش بازگشت.چه با جعل عمیق و چه با جعل کم عمق این دردسرها روزبه‎روز بیشتر می‎شود و این فناوری نه‎تنها از بین نمی رود، بلکه کم کم جهان اطراف‎مان را غیرواقعی‎تر می کند.روزنامه جام جم- شماره 5779- 22 مهر 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 17 Sep 2021 19:29:58 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>عشاق ۱۵۰۰ساله چینی</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%B9%D8%B4%D8%A7%D9%82-%DB%B1%DB%B5%DB%B0%DB%B0%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C-kmzv2tuthte2</link>
                <description>عشاقی که حتی پس از مرگ نیز دست از یکدیگر نکشیدند؛ این تصویری تکان دهنده است که زمان را برای ذهن هر کسی چند ثانیه ای متوقف می کند؛ این دو که بوده اند و چه ماجرایی بر آنها گذشته است که حتی مرگ و گور را در آغوش یکدیگر تجربه کرده اند؟البته در اکتشافات باستان‎شناسی دفن مشترک یک زوج در تابوت‏هایی جداگانه و مدفون در یک اتاق یا در یک تابوت مشترک مرسوم است و بیانگر روابط خانوادگی آنهاست. پیشتر در ایران نیز چنین اسکلت هایی را باستان شناسان یافته بودند. نمونه مشهور «عشاق حسنلو» نامی است که باستان شناسن بر دو اسکلت انسانی نهاده اند که سال ۱۳۵۱ شمسی/ ۱۹۷۲میلادی در تپه حسنلو در نزدیکی شهر نقده در استان آذربایجان غربی کشف شد. باستان شناسان تخمین می زنند آن دو اسکلت متعلق به ۸۰۰سال پیش از میلاد هستند و چنان در کنار هم قرار گرفته اند که به نظر می رسد پیش از مرگ، یکدیگر را می بوسیده اند.اما این بار کشف جفت اسکلت دیگری در چین باستان شناسان را شگفت‎زده کرده است، یافتن اسکلت زوجی در گورستانی باستانی در چین است که یکدیگر را در آغوش گرفته‎اند و عشقی ابدی را از دوران خود به یادگار گذاشته اند. نگاه یکتایی که این جفت اسکلت به عشق، زندگی، مرگ و زندگی پس از مرگ داشته‎اند، باعث شده است بقایای اسکلت‎شان حفاری کامل نشود و به‎همین شکل در موزه به نمایش درآید. البته با همین اندازه کاوش نیز اطلاعات زیادی دستگیر باستان‎شناسان شده است.رمزگشایی از عشاق باستانیمرد با حدود ۱۶۱ سانتی‎متر قد بازویش شکسته، در استخوان پای راستش اثر فرو رفتن مهمیز وجود دارد و یکی از انگشتان دست راستش مفقود شده است. به احتمال زیاد در زمان مرگ بین ۲۹ تا ۳۵ سال داشته است. در مقابل، همسرش بین ۳۵ تا ۴۰ سالگی درگذشته است و با ۱۵۷سانتی‎متر قد و چند سوراخ در دندان‎هایش از سلامت نسبی بیشتری برخوردار بوده است. بعید به نظر می‎رسد این زوج به‎دلیل خشونت، بیماری یا مسمومیت جان خود را از دست داده باشند. فرض محتمل این است که مرد اول مرده و بعد همسرش خود را قربانی کرده است تا در کنار او دفن شود. گرچه برعکس این فرض نیز با احتمال کمتری ممکن است صادق باشد.به‎گفته پژوهشگران در هزاره اول پس از میلاد، زمانی که این زوج زندگی می‎کردند؛ ابراز عشق و تلاش معشوق برای رسیدن به عاشق در فرهنگ چین، بسیار ارزشمند بوده است. ازهمین‎رو، خاکسپاری این زوج نیز هنرمندانه صورت گرفته است. بدن مرد به سمت زن خمیده و با دست‎هایش او را در آغوش گرفته است، از طرفی سر اسکلت زن نیز به سمت پایین خم شده، گویی بر شانه‏های مرد آرام گرفته است. به‏علاوه زن در دست چپ و انگشت حلقه، یک حلقه دارد. پژوهشگران دانشگاه شیامن (Xiamen) چین معتقدند وجود حلقه بیانگر ادغام فرهنگ چینی‎ها با کشورهای واقع شده در جاده ابریشم و غرب آسیاست. در آن زمان، چین تغییرات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی زیادی را به‎واسطه جاده ابریشم و از آسیای مرکزی، خاورمیانه، آفریقای شمالی و اروپا تجربه کرده است. شکل قبرها و ظروف سفالی به دست آمده از این منطقه، نشان می‎دهد این گورستان متعلق به حدود سال‎های ۳۸۶ تا ۵۴۳ سال پس از میلاد مسیح است و ۶۰۰ گور دیگر نیز در آنجا پیدا شده است.روزنامه جام جم - شماره 6026- 16 شهریور 1400</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 17 Sep 2021 19:25:52 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>حمله به کرونا با قوانین</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86-aebl1jcelkfw</link>
                <description>حالا دیگر همه می دانیم ابتلا به بیماری کووید-۱۹ ناشی از آلودگی با ویروس عفونی قوی و با قدرت سرایت بالاست. نشانه‎ها و اثرات آن ممکن است خفیف یا شدید باشد که در مواردی خاص منجر به عوارض شدید روی سلامتی و حتی مرگ می‎شود. تابستان امسال در حالی که بیشتر ایالت‎های آمریکا با موج افزایش موارد ابتلا به کووید-۱۹ مواجه بودند، ایالت نیومکزیکو از این شرایط مستثنی بود. در مدتی که آریزونا همسایه غربی و تگزاس همسایه شرقی آن فعالیت‎هایشان کمتر و کسب وکارهای شان محدود شده بود و افزایش نگران کننده موارد ابتلا به کووید-۱۹ را تجربه می‎کردند، ایالت نیومکزیکو کنترل سفت و سخت‎تری برای جلوگیری از گسترش شیوع بیماری اعمال کرد. مقامات بهداشتی ایالت نیومکزیکو همچنان به آزمایش، بررسی، نظارت و ردیابی مواردی که تست کرونای شان مثبت شده است، ادامه می‎دهند. تا به امروز آمار موارد ابتلا و مرگ ومیر در آریزونا تقریبا بیش از دو برابر آمار نیومکزیکو در هر ۱۰۰هزار نفر بوده است. همین‎طور نیومکزیکو نسبت به تگزاس نیز آمار ابتلا و فوتی کمتری در هر ۱۰۰هزار نفر داشته است.به نظر می رسد رمز موفقیت نیومکزیکو در مقابله با کووید-۱۹ را باید در استراتژی فرماندار این ایالت جست جو کنیم. میشل لوهان گریشام (Michelle Luhan Grisham) رویکردی تهاجمی نسبت به این همه‎گیری اتخاذ کرده است.وی ۲۱ اسفند ۹۸ با گزارش اولین مورد مثبت، در سراسر ایالت وضعیت اضطراری اعلام کرد. دو روز بعد تمام مقاطع تحصیلی تعطیل شدند. دستورالعمل‎های رعایت بهداشت عمومی به سرعت صادر شد تا تجمعات عمومی را محدود و مشاغل غیرضروری تعطیل شود. نیومکزیکو در برنامه‎ای همگانی تست ویروس کرونا را برای شهروندان به منظور کم کردن میزان شیوع در شرایطی اجرایی کرد که در دیگر ایالت‎های آمریکا دسترسی به تست کرونا و تاخیر در گرفتن نتیجه تست، همچنان چالشی بزرگ است. از ۲۷اردیبهشت ۹۹ استفاده از ماسک در این ایالت اجباری شده است. از خرداد رستوران‎ها اجازه داشتند با ظرفیت محدود باز شوند اما از اواخر تیر به دلیل افزایش موارد ابتلا مجوز بازگشایی لغو شد. از ۱۷ شهریور به همه مردم دستور داده شد تا در خانه بمانند و فقط برای موارد اضطراری مانند حفظ سلامتی و ایمنی و تهیه ملزومات ضروری از خانه خارج شوند. این اقدامات همراه با پیام‎های فراوانی در مورد بهداشت عمومی بود که توضیح می‎داد چطور این تصمیمات به کاهش شیوع ویروس کمک می‎کند.اکنون کاهش موارد ابتلا را در بررسی جواب نتیجه تست‎های کرونا در نیومکزیکو می‎توان دید. به عنوان معیاری برای نشان دادن میزان انتقال ویروس، هدف این ایالت گرفتن حداقل ۵۰۰۰ تست در روز و مثبت شدن ۵ درصد یا کمتر است. در ۲۱ شهریور با انجام ۴۸۹۶ تست، ۳/۲درصد مثبت اعلام شد. برای مقایسه در همان روز این درصد در آریزونا ۷/۶ درصد و در تگزاس ۸درصد بوده است.این درصد پایین و مرگ ومیر اندک نمایانگر تلاش نیومکزیکی‎ها و فرماندارشان برای کنترل عفونت در ماه‎های گذشته است. تصمیم‎گیری سریع و رویکرد تهاجمی در نظر گرفته شده در این ایالت بسیار بهتر از تگزاس و دیگر ایالت‎های جنوبی بوده است و تقریبا پیروزی واقعی را به ارمغان آورده است.مخالفان و موافقان محدودیت‎هابه طور کلی محدودیت‎ها در نیومکزیکو واکنش منفی کمتری از سوی مردم نسبت به دیگر ایالت های آمریکا داشت. شواهد نشان می دهد در بیشتر مواقع مردم از فرماندار ایالت خود حمایت کرده‎اند. مطابق با آخرین نظرسنجی در تیر ماه، ۵۳ درصد مردم از مدیریت فرماندارشان، لوهان گریشام برای کنترل همه‎گیری کووید-۱۹ راضی بوده اند.با این حال سرپیچی‎هایی هم وجود داشته است. برای مثال شهردار شهر کوچک گرنت (Grant) به دلیل امتناع از پیوستن به دستورات بهداشت عمومی ۵۰۰۰ دلار جریمه شد و اکنون مراحل دادرسی او در حال رسیدگی است. او رژه چهارم جولای، روز استقلال آمریکا را بر خلاف قوانین ایالتی برگزار کرده بود.با وجود اقدامات احتیاطی سختگیرانه، یکی از گروه‎هایی که به شکل نامتناسبی دچار عفونت شده‎اند، بومیان آمریکایی در این ایالت هستند. بر اساس گزارشی که خرداد ۹۹ منتشر شد، گرچه بومیان آمریکایی ۱۱ درصد جمعیت این ایالت را تشکیل می‎دهند، اما بیش از نیمی از موارد اولیه ابتلا در این ایالت را تشکیل می‎ دهند. یک دلیل محتمل، رایج بودن زندگی خانوادگی چند نسل در کنار یکدیگر در فضاهای محدود میان این بومیان است. مدلسازی های چگونگی انتشار بیماری کووید-۱۹ نشان می‎دهد زندگی اعضای خانواده‎های بزرگ در فضاهای کوچک و نزدیک به هم، فرآیند انتشار ویروس را آسان‎تر می‎کند.از همان روزهای ابتدایی همه‎گیری، دهکده‎هایی که ساکنانش بومیان آمریکایی بودند، مرزها و جاده‎های ورودی را بستند و قوانین سختگیرانه بهداشتی مانند استفاده از ماسک، خرید و سفارش از منزل و ماندن در خانه ها در آخر هفته‎ها را برای کنترل شیوع بیماری وضع کردند. این تلاش‎ها به طور چشمگیری به کنترل ویروس و تاثیر آن بر جامعه نقش داشته است. از اوایل شهریور در این مناطق حتی یک مورد ابتلا هم گزارش نشده و منحنی ابتلا نه تنها صاف شده بلکه در شیب سرازیری قرار گرفته است.چالش بازگشایی مدارسبازگشایی مدارس در این ایالت نیز مانند شرایطی که در تمام کشورها ایجاد شده موجب نگرانی است. اما تعداد کم موارد ابتلا باعث شده تا مدارس نیومکزیکو دوباره شروع به کار کنند. بعضی از دانش آموزان حضور غیرحضوری در مدرسه را از مرداد آغاز کرده‎اند و حالا با بازگشایی مدارس هم برخی به صورت حضوری و تعداد کمتری هم به صورت غیرحضوری ادامه تحصیل می‎دهند. در آموزش ترکیبی هم به صورت حضوری و هم غیرحضوری، مدارس مناطقی باز شده که آهنگ کمتری در مثبت شدن تست‎ها دارند و تعداد موارد جدید روزانه نیز کمتر از آستانه تعیین شده توسط سازمان بهداشت نیومکزیکو است. مدارس نیز باید برنامه مصوبی را برای رسیدگی به تعاملات آموزشی، اجتماعی-عاطفی و خانوادگی دانش آموزان داشته باشند. همچنین پروتکل‎های ایمنی و ضدعفونی را رعایت و در صورت بروز یک مورد مثبت برنامه‎ای برای واکنش سریع داشته و اقدامات لازم را انجام دهند.در پایان می‎توان گفت، در کانون توجه قراردادن توصیه های علمی، احتمالا مهم ترین عامل تاب‎آوری و کنار آمدن با مشکلات ناشی از کووید-۱۹ در نیومکزیکو بوده است. این ایالت در اجرای تصمیمات مبتنی بر علم همیشه پیشتاز بوده است. از طرفی فرماندار این ایالت نیز به دستاوردهای برآمده از دانش و مستندات علمی اهمیت می‎دهد. مسلما آنها هم فکر می کردند که تصمیم به بازگشایی زودتر مراکز تجمع، منافع اقتصادی بیشتری برایشان به همراه خواهد داشت؛ اما در نهایت تصمیمی مبتنی بر داده های علمی در جهت حفظ بهداشت و ایمنی عمومی را اتخاذ کردند؛ کاری که اصلا آسان نبود!تدابیر موفق نیومکزیکو در کنترل شیوع کروناانجام تست کرونا بخش مهمی از رویکرد نیومکزیکو بوده است. این تست برای همه ساکنانی که خواه نشانه‎های بیماری را داشتند یا نه در دسترس بود و تست‎ها در آزمایشگاه‎های خود نیومکزیکو تهیه می‎شدند. برنامه کاری تمام آزمایشگاه‎ها برای به حداکثر رساندن ساخت تست‎ها به ۲۴ ساعت کل هفته تغییر پیدا کرد و ۸۰ درصد تست مورد نیاز در خود ایالت ساخته می‎شد. در حالی که بسیاری از آزمایشگاه‎های آمریکا از برنامه کاری خود عقب مانده بودند، نیومکزیکو تست‎های خود را برای ایالت دیگری نمی‎فرستاد.یکی دیگر از مزایای نیومکزیکو داشتن سازمان بهداشت عمومی مرکزی است، در صورتی که تگزاس سیستم منطقه‎ای دارد. از این رو تگزاس سیاست‎های متغیرتری دارد و اطلاع رسانی‎های عمومی بیشتر باعث سردرگمی مردم می‎شود. تجربه نیومکزیکو به ما نشان می دهد وجود یک سازمان مرکزی و فرمانداری که در زمینه پیشگیری از بیماری‎ها آگاهی دارد، به کارگیری راهبردها و تحکیم این تلاش‎ها را آسان‎تر می‎کند. از خوش اقبالی نیومکزیکی ها این بوده که لوهان گریشام پیش از سمت فرمانداری فعلی، وزیر بهداشت دولت محلی همین ایالت بوده است.تجربه مهم دیگر نیومکزیکو تلاش برای مدلسازی شیوع بیماری بوده است. از اوایل بهار گروهی ۱۵۰ نفره از پژوهشگران و پزشکان بالینی برای ارائه مشاوره به مقامات نیومکزیکو تشکیل شد. مدلسازی الگوهای انتقال ویروس کووید-۱۹ برای فهمیدن راه‎های مهار شیوع آن بسیار مهم هستند. از این رو نیومکزیکو از بهار پروژه مدلسازی خود را با همکاری پژوهشگران، آزمایشگاه‎ها و یک سیستم بهداشتی درمانی غیرانتفاعی کلید زد. این گروه مدل‎های مختلفی را پیشنهاد کردند. یکی از این مدل‎ها، مدل پیش‎بینی کننده است که با توجه به روند فعلی، آنچه را در آینده اتفاق خواهد افتاد پیش‎بینی می‎کند. دیگر مدل‎ها با کمک سناریوهای «چه می‎شود اگر...» (what-if  scenarios) نگرشی در مورد تاثیرات احتمالی اتخاذ تصمیم‎های مختلف روی گسترش ویروس به ما نشان می‎دهند؛ مثل محدودکردن تعداد دانش‎آموزان در کلاس های حضوری. همچنین پژوهشگران تاثیر سفر مسافران به این ایالت را نیز بررسی می‎کنند. نیومکزیکو برای بیشتر افرادی که به این ایالت وارد می‎شوند، قانون قرنطینه اجباری ۱۴ روزه را وضع کرده است؛ به ویژه برای افرادی که از مناطقی با تعداد موارد ابتلای زیاد وارد می‎شوند. اینها تجاربی است که برای دیگر کشورها و به ویژه برای ما در ایران که مدام با سفر اهالی تهران به استان های شمالی در تعطیلات و آخر هفته ها مواجهیم می تواند موثر واقع شود.همچنین در نیومکزیکو دولت برای افرادی که به علت ابتلا به کووید-۱۹ نیاز به قرنطینه دارند یا درآمد خود را از دست داده‎اند، غذا و پناهگاه فراهم کرده است، برای مثال دولت خانه‎هایی را در هتل‎ها در نظر گرفته است.مدلسازی و سیستم جمع‎آوری و ردیابی داده‎ها به سیاستگذاران این ایالت اجازه می‎دهد تا آینده‎نگرانه و مبتنی بر شواهد تصمیم بگیرند. تصمیم گیری در این برهه زمانی به دشواری رانندگی با سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت از طریق دیدن آینه وسط خودرو است!نکته مهم دیگر این است که روند تحقیقات دانشمندان در این ایالت مانند پروژه‎های مشابه در دیگر ایالت‎ها شکل سیاسی به خود نگرفته است. در آریزونا فعالیت گروه تحقیقاتی مدلسازی روند کووید-۱۹ با دستور فرماندار این ایالت، داگ دوسی (Doug Ducey) از اواسط اردیبهشت متوقف شد. درست همان زمانی که دوسی دستور بازگشایی گسترده ایالت را صادر کرده بود. موارد ابتلایی که گروه مدلسازی پیش‎بینی می‎کردند با رویکرد بازگشایی مطابقت نداشت. البته دوسی برای لاپوشانی داده‎هایی که با طرح بازگشایی مجدد مغایرت داشتند، مورد انتقاد گسترده‎ای قرار گرفت. پس از بازتاب گسترده در رسانه‎ها و اعتراضات مردم، به این گروه تحقیقاتی اجازه ادامه فعالیت‎هایشان داده شد.روزنامه جام جم، شماره 5773، 14مهر 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 27 Aug 2021 20:38:48 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کرونا زیر چکمه ارتش چین</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%DA%86%DA%A9%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B4-%DA%86%DB%8C%D9%86-nvbibfpn2wdy</link>
                <description>دانشمندان در سراسر دنیا از آمریکا، انگلستان و آلمان در غرب تا چین و روسیه در شرق، همه به دنبال یافتن واکسنی برای عبور از این دوران همه‎گیری ویران کننده و توقف ویروسی هستند که میلیون ها نفر را آلوده و جان صدها هزار نفر را گرفته است. مدتی است هشت نامزد احتمالی واکسن کووید-۱۹ مرحله سوم کارآزمایی بالینی خود را شروع کرده‎اند که از این تعداد چهار واکسن متعلق به کشور چین است. مرحله سوم، آخرین مرحله اثبات کارایی و ایمنی واکسن است و پس از آن مسوولان نسبت به تایید یا رد واکسن تصمیم‎گیری می‎کنند. یک شرکت تحقیقاتی چینی با همکاری ارتش این کشور اولین گروهی در دنیا بودند که با شرکت ۵۰۰ داوطلب در اواخر فروردین توانستند وارد مرحله دوم کارآزمایی بالینی واکسن خود شوند. تلاش برای ساخت واکسن کرونا ویروس چینی، از نقش فزاینده ارتش این کشور و دانشمندان ارتش چین در تولید و تایید اولین واکسن جهانی کووید-۱۹ و استفاده محدود از آن خبر می دهد. غربی ها معمولا به مسائل ایمنی و پیروی از استانداردهای اخلاقی در مسیر تحقیقات در کشورهای شرقی و به ویژه در چین مشکوک هستند. بیشتر محققان شاغل در موسسات تحقیقاتی اروپایی و آمریکایی می گویند در غرب نگرانی نسبت به تاثیر سیاست در مسیر تحقیقات وجود دارد اما تاکید بیشتری بر ایمنی و پیروی از روش‎های استاندارد هم دیده می شود. با این حال این به این معنی نیست که غربی ها باور داشته باشند واکسن‎های چین یا روسیه با واکسن آمریکایی برابری نمی‎کنند یا چه بسا بهتر نباشند.ارتش ملی چین بزرگ‎ترین نیروی نظامی در دنیاست و از سال ۹۴ جذب دانشمندان و سرمایه‎گذاری در حوزه پزشکی را به عنوان بخشی از استراتژی خود برای به روزکردن ارتش افزایش داده است. امروزه در بحران عالمگیر شدن ویروس کرونا زمان به بار نشستن نتیجه رشد سطح تخصصی ارتش چین در تحقیقات پزشکی و به ویژه نقش عمده‎اش در تولید واکسن ویروس کرونا برای اولین بار در دنیاست که برای استفاده محدود تایید شده است. ساخت این واکسن حاصل همکاری سازمان‎های دولتی، دانشگاه‎ها و شرکت دارویی کان‎سینو بیولوژیک (CanSino Biologics) در شهر تیانجین چین است.در تیر ۹۹، این تیم تحقیقاتی به عنوان یکی از اولین‎ها در جهان نتایج تحقیقات خود را در مرحله داوری همتا (peer-reviewed) منتشر کردند که نشان می‎داد واکسن ویروس کرونا بی‎خطر است و می‎تواند پاسخ ایمنی ایجاد کند. بعدتر دولت چین این واکسن را برای استفاده محدود افراد نظامی، قبل از آزمایش در مقیاس وسیع و اثبات کارایی آن تایید کرد. این واکسن بر پایه سرماخوردگی شایع آدنوویروس است و Ad۵-nCoV نام دارد. انستیتوی زیست فناوری پکن به درخواست نشریه نیچر برای توضیح عملکرد واکسن، پاسخی نداده است. اگر کارایی این واکسن برای استفاده گسترده‎تر، قبل از دستیابی دیگر کشورها به خصوص ایالات متحده تایید شود، پیروزی تبلیغاتی بسیار بزرگی برای پکن خواهد بود و بی‎شک چین تلاش می‎کند تا از منظر روابط عمومی و ارتقای غرور ملی از بحران پیش آمده نهایت استفاده را ببرد.برجسته شدن نقش ارتشارتش چین علاوه بر مشارکت در ساخت واکسن ویروس کرونا، نقش مهمی نیز در کنترل همه‎گیری در چین داشته است. همچنین در واکنش به این همه‎گیری به شمار زیادی از کشورها کمک ارسال کرده است و با استفاده از واکسن به دنبال ایجاد روابط جدیدی با کشورهاست. ارتش دیگر کشورها مانند آمریکا نیز برای ساخت واکسن تلاش می‎کنند و تحقیقات پزشکی خود را جلو می‎برند. اما حجم بزرگ ارتش چین و سرعت اجرای اصلاحات، تحولات علمی آن را چشمگیر کرده است. این موضوع برای برخی نیز با توجه به افزایش تنش‎های سیاسی میان آمریکا و چین نگران کننده به نظر می‎رسد. در چند ماه گذشته، مقام‎های امنیتی آمریکا مدعی تلاش چین برای جاسوسی و سرقت اطلاعات از شرکت‎های دارویی و گروه‎های تحقیقاتی دانشگاه‎های آمریکایی شده اند که روی ساخت واکسن کرونا کار می‎کنند. اکنون بسیاری از دانشمندان از تایید واکسنی که هنوز در مرحله استفاده آزمایشی در ارتش است، ابراز نگرانی می‎کنند.علم در اولویت استدر سال ۱۳۹۴/۲۰۱۵ رئیس جمهور چین اصلاحاتی را اعلام کرد که علم و نوآوری عناصر کلیدی نوسازی ارتش این کشور بودند. به دنبال آن یک سال بعد کمیسیون علوم و فناوری یکی از ۱۵ بخش جدیدی بود که در ارتش چین تشکیل شد. ساخت واکسن Ad۵-nCoV نیز حاصل تلاش آکادمی علوم پزشکی نظامی از زیر مجموعه‎های این کمیسیون بوده است. به علاوه این کمیسیون نقش بزرگی در حمایت مالی از طرح‎های پژوهشی دارد.قبل از این اصلاحات ارتش چین دانشمندانش را از دانشگاه‎های نظامی استخدام می‎کرد. زیرا دیگر دانشمندان موقعیت‎های تحقیقاتی در ارتش را چندان جذاب نمی‎دیدند. تمام کارکنان ارتش ملزم به انجام تمرین های تناسب اندام هستند و شرایط کاری شان انعطاف‎پذیری کمتری نسبت به دیگر مراکز دارد. اما از سال ۹۷ ارتش چین دانشمندان مجرب بیشتری را جذب و موقعیت‎های پژوهشی جذاب‎تری را نیز به ویژه در حوزه‎های پزشکی ایجاد کرده است. تا امسال ۲۱۳ پژوهشگر در سمت های پژوهشی علمی در ارتش چین جذب شده‎اند و ارتش برای تکمیل کادر علمی و پژوهشی خود بیشتر از قبل به دانشمندان غیرنظامی تکیه کرده است. همچنین به عنوان بخشی از سیاست تلفیق نظامی-غیرنظامی، ارتش چین در حال ارتقای روابط خود با دانشگاه‎های غیرنظامی آن کشور است؛ در نتیجه تعداد دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دانشگاه‎های غیرنظامی که به ارتش ملی چین پیوسته‎اند، رو به افزایش است.در سیاست تلفیق نظامی-غیرنظامی، زیست شناسی در اولویت زمینه‎های تحقیقاتی است. از طرفی ارتش با اعزام پژوهشگران به خارج از کشور، توانمندی خود در رشته‎های علمی و تخصصی را تقویت می‎کند.علاوه بر این از زمان شیوع کووید-۱۹ همکاری بین ارتش با شرکت‎ های علوم پزشکی شتاب بیشتری گرفته است؛ مانند همکاری با شرکت زیست فناوری کان‎سینو برای تولید واکسن Ad۵-nCoV و دیگر شرکت‎ها برای تولید تجهیزات ضدعفونی کننده و پزشکی.جالب است بدانید ارتش ملی چین در کنار نیروهای زمینی، دریایی و هوایی خود، نیروهای ویژه جنگ‎های الکترونیکی، سایبری و فضایی را نیز بنا نهاده است.نمایش قدرتهمه‎گیری کووید-۱۹ با همه نکات منفی اش، فرصتی برای نمایش دستاوردهای علمی ارتش چین در عرصه‎های داخلی و بین‎المللی ایجاد کرده است. برای مثال محققان همه گیرشناسی (اپیدمیولوژی) و خدمتگزاران سلامت شاغل در ارتش نقش بزرگی در معالجه بیماران، پایش شیوع بیماری و نظارت بر توزیع تجهیزات پزشکی در ووهان داشته‎اند. همچنین نیروهای نظامی در کشورهای مختلف آسیایی با استقرار واحدها و تدارکات به شرایط همه‎گیری در پاکستان، ایران، عراق، لبنان، ویتنام، لائوس، میانمار، کامبوج و حتی ایتالیا در اروپا کمک کرده اند.واکسن تولید شده ارتش ملی چین، نفوذ ژئوپلتیک مضاعفی را برای چین در کشورهای مورد توجه‎اش به همراه دارد و برای دسترسی به واکسن اولویت خواهند داشت. کان‎سینو بیولوژیک در حال حاضر قراردادی با کشورهای روسیه، مکزیک، عربستان سعودی و پاکستان برای اجرای مرحله سوم آزمایش ها بسته است.ارتش به پیشبرد پروژه‎های تحقیقاتی نظامی، به ویژه در حوزه علوم شناختی نیز کمک شایانی کرده است. سال ۹۷ دانشمندان علوم اعصاب شرح مختصری از چگونگی تاثیر علوم شناختی در علوم نظامی و آینده جنگ‎ها منتشر کردند. برای مثال با اتصال مغز به رایانه می‎توان توانایی سربازان را افزایش داده و همین طور جنگ روانی علیه دشمن ترتیب داد.تحلیلگرانی که ارتش چین را زیر نظر دارند، معمولا روی پژوهش‎های پزشکی ارتش متمرکز نیستند؛ از این رو تاثیر دقیق ارتش بر پیشرفت پزشکی در چین و همچنین وسعت، اندازه و کیفیت این فعالیت‎ها را نمی‎توان مشخص کرد. بعضی از این تحقیقات پزشکی برای حفظ سلامت کارکنان نیروی مسلح، مراقبت از سربازان در زمان صلح و آمادگی برای آسیب های احتمالی در زمان جنگ است.با این حال باید توجه داشت چه در داخل چین و چه در سطح جهانی کارهای کوچکی که در زمینه زیست فناوری انجام می‎شود، بخشی از پازل تلاش‎های علمی بزرگ‎تر هستند.ذره بیننگرانی ها از مشارکت ارتشبا وجود همه اتفاقات مثبت رخ داده در چین، هنوز هم برخی کارشناسان چینی و دولت‎های خارجی بابت حضور پژوهشگران ارتش این کشور در تحقیقات پزشکی نگرانند. در مرداد ۹۹، وزارت دادگستری ایالات متحده، دو شهروند چینی را متهم به جاسوسی از سه مرکز تحقیقات پزشکی آمریکایی کرد که درباره مبارزه با ویروس کرونا مطالعه می‎کنند. شرکت زیست فناوری مدرنا (Modena) که یکی از نامزدهای احتمالی تولید واکسن کروناست، هدف هکرها قرار گرفته بود. مقامات چینی هرگونه دخالت در این مورد را رد کرده اند.غربی ها می گویند انتقال فناوری به سیاست، اولویت واضح دولت چین در بالاترین سطح است و نمونه‎های روشنی از هک کردن‎ها را برای سرقت داده‎ها شامل می‎شود. آنها انگشت اتهام را به سوی دولت چین می گیرند و می گویند این الگوی رفتاری با چنین مقیاس و دامنه و شدتی، نهایت زیر پا گذاشتن هنجارهای تجاری و علمی است که از دولت هایی همچون چین برمی آید؛ اتهاماتی که چینی ها همواره قویا ردکرده اند.دانشمندان همچنین نگران بی توجهی به ملاحظات اخلاقی چین برای انجام احتمالی این تحقیقات روی مردم هستند. از طرفی مشخص نیست آیا مطالعه واکسن ویروس کرونا روی پرسنل نظامی، فرآیندی داوطلبانه و اختیاری داشته یا دستور نظامی بوده است. پژوهشگران ارتشی که برای این واکسن در چین تلاش کرده‎اند به سوالات نشریه نیچر درباره موارد اخلاقی پاسخ نداده‎اند.تا زمانی که پاسخی برای این سوالات داده نشود، وجود چنین نگرانی‎هایی برای همه مردم جهان بجاست و صدالبته که آمریکا همین ها را بهانه ای برای تحت فشار گذاشتن چین و چه بسا اعمال تحریم بر این کشور خواهد کرد.روزنامه جام جم، شماره 5767، 7 مهر 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Sat, 21 Aug 2021 22:45:21 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ماهواره های استارلینک تهدیدی برای پیشرفت علم</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D9%85%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%A9-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%81%D8%AA-%D8%B9%D9%84%D9%85-dbp9w8hriqqc</link>
                <description>اسپیس ایکس قصد دارد با پرتاب بیش از ۳۰هزار ماهواره در پروژه استارلینک، دسترسی به اینترنت پرسرعت را برای مناطق محروم زمین فراهم کند. اما اختر‎شناسان هشدار می‎دهند مجموعه های ماهواره‎ای مانند شبکه استارلینک در پیشرفت علم و نجوم بسیار تاثیرگذار خواهد بود و تغییری بنیادی در رصدهای روی زمین در محدوده فروسرخ-مرئی و نمای آسمان شب برای رصدگران در تمام دنیا به همراه خواهد داشت. اوایل تیر امسال انجمن نجوم ایالات متحده میزبان بیش از ۲۵۰ منجم، مهندس، اپراتور ماهواره و حامیان آسمان تاریک شب در اولین کارگاه صورت‎های فلکی ماهواره‎ای (SATCON۱ برگرفته از Satellite Constellations ۱) بود. این کارگاه مجازی سه روزه به بررسی تاثیرات ابر صورت های فلکی‎ ماهواره‎ای که در مدار نزدیک زمین (LEOsats) گردش می‎کنند بر رصدهای زمینی در محدوده مرئی و فروسرخ نزدیک پرداخت و همچنین راهکارهایی را برای کاهش این اثرات بر رصدهای نجومی، عکاسی نجومی و لذت همگانی از آسمان شب ارائه کرد. ماهواره‎های استارلینک از همان ابتدای پرتاب، رصدهای نجومی را به شدت تحت تاثیر قرار داد. منجمان به تازگی متوجه تاثیرات کامل و گسترده این پروژه شده‎ و بسیاری از دانشمندان درباره کاری که اتمام پروژه استارلینک و دیگر ماهواره‎های مدار نزدیک زمین با آسمان و تجربه انسان‎ها از ستاره‎ها و راه شیری خواهد کرد، نگران هستند.تا به امروز این شرکت با پرتاب حدود ۵۰۰ماهواره بارها مورد انتقاد قرار گرفته است. از زمان اولین پرتاب‎ها در سال ۹۸ صدها گزارش از مشاهده بشقاب پرنده‎ها در آسمان به علت آرایش نامعمول آنها ثبت شده است. حتی ماه گذشته این شرکت خصوصی برای این که موجب اختلال در رصد دنباله دار نئووایز شده بود، مورد انتقادهای شدیدی قرار گرفت. این دنباله‎دار هر ۶۸۰۰ سال به زمین نزدیک می‎شود و در بعضی از عکس‎های تایم لپس از دنباله‎دار و دیگر اجرام سماوی، خطی طولانی به علت عبور ماهواره های استارلینک ظاهر شده است. بدیهی‎ترین راه‎حل برای پیشگیری و حل این مشکلات، توقف پرتاب ماهواره‎های استارلینک است. اما اگر سیاستمداران این پرتاب‎ها را متوقف یا کنترل نمی‎کنند، حداقل باید سعی ‎شود این ماهواره‎ها کمترین تاثیر ممکن را بر رصدهای نجومی داشته باشد. برای مثال در مدارهای پایین قرار گیرد (کمتر از ۶۰۰کیلومتر)، رنگ آمیزی تیره داشته باشد و جهت آنها برای کمترین انعکاس نور خورشید تنظیم شود. اما هیچ کدام از این تلاش‎ها تاثیرات منفی ماهواره‎های استارلینک را روی پروژه‎های علمی فعلی کم نخواهد کرد، به خصوص در مورد رصدهایی که هنگام تاریک و روشن شامگاه یا سپیده دم انجام می شود. رصدهای این زمان از شبانه روز برای کشف سیارک‎های تهدیدکننده زمین، یافتن اجرام خارج از منظومه شمسی و یافتن همتای نور مرئی منابع امواج گرانشی بسیار مهم است.در این کارگاه به رصدخانه‎ها توصیه شد که فعلا رصدهای علمی خود را به‎گونه‎ای تنظیم کنند تا ماهواره‎های استارلینک از آن قسمت آسمان عبور نکند. این امر مستلزم اطلاع از مسیر دقیق ماهواره‎ها و نحوه حرکت آنهاست. اما انجام این اصلاحات، هم به کار فشرده نیاز دارد و هم هزینه‎بر است و خیلی ها خواستار پرداخت این هزینه‎ از سوی شرکت‎هایی هستند که این ماهواره‎ها را پرتاب کرده و چنین مشکلاتی را به وجود آورده‎اند. بدیهی است نباید این هزینه ها از بودجه عمومی رصدخانه‎ها پرداخت شود.دومین نشست این کارگاه که به حل مسائل مربوط به سیاست‎ها و مقررات مربوط به پروژه استارلینک می‎پردازد یا در فصل زمستان یا بهار برگزار خواهد شد.روزنامه جام جم، شماره 5759، 29 شهریور 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 23:19:54 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>۷ بازنشسته دوست داشتنی</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DB%B7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86%DB%8C-dhvbqo3ltfly</link>
                <description>دنیای نرم افزارها با سرعت شگفت آوری به پیش می‎رود. در دو دهه گذشته پیوسته نرم افزارهایی معرفی و وارد بازار شده‎اند و تعدادی نیز بازنشسته و کنار گذاشته شده‎اند. علتش هم این بوده که عملکرد خوبی نداشته‎اند، یا به دلایل متنوع توسعه‎شان متوقف شده یا گزینه بهتری جای آنها را گرفته است. معمولا بیشتر این نرم افزارها خیلی زود فراموش می‎شود. اما در میان آنها نرم افزارهایی است که هنوز به یاد آوردن‎شان برای ما جالب و خاطره انگیز است، زیرا فعلا هیچ نرم افزاری به خوبی آنها عرضه نشده، یا اولین نرم افزارهایی بودند که در زمان آشنایی با دنیای رایانه و فناوری دیجیتال با آنها آشنا شده‎ایم. بیش از ۴۰ سال از راه‎اندازی غول رایانه ای بزرگ جهان یعنی مایکروسافت می‎گذرد که در پیشینه خود میراثی از نرم افزارها را به جا گذاشته است. اخیرا مایکروسافت اعلام کرد به زودی برنامه مرورگر اینترنت اکسپلورر نیز به جمع نرم افزارهای منقرض شده این شرکت خواهد پیوست. تقریبا پنج سال پیش مایکروسافت در ویندوز ۱۰، برنامه اج (Edge) را به عنوان مرورگر جدید خود معرفی کرد. از همان زمان می‎شد حدس زد اینترنت اکسپلورر ۱۱ آخرین نسخه ارائه شده خواهد بود تا این که مایکروسافت به طور رسمی اعلام کرد از ۲۶ مرداد ۱۴۰۰ اینترنت اکسپلورر پس از ۲۵ سال برای همیشه کنار گذاشته خواهد شد. به همین مناسبت سراغ نرم افزارهایی رفته‎ایم که روزگاری اقبال زیادی به آنها می شد اما بعدا از صفحه روزگار محو شدند.مایکروسافت فوتو ادیتور (Microsoft Photo Editor)مایکروسافت فوتو ادیتور، برنامه ای ساده و کاربردی بود که برای ویرایش عکس‎های عادی استفاده می‎شد. همراه با مایکروسافت آفیس ۹۷ در سال ۱۳۷۹ ارائه شد و تا ویندوز ایکس پی(XP) حضور داشت. اما در مایکروسافت آفیس ۲۰۰۳ برنامه دیگری به نام (Microsoft Office Picture Manager) جایگزین آن شد که ویژگی‎های اندکی برای تصحیح و ویرایش تصویر داشت. گرچه پیکچر منیجر تمام قابلیت‎های فوتو ادیتور را مانند برجسته‎سازی تصویر، کاهش نویز، مدل رنگی RGB، گزینه دقت گاما، روتوش و پوشش‎دهی تیره نداشت، در مقابل امکان اشتراک گذاری تصاویر از طریق ایمیل یا فرستادن مستقیم عکس‎ها به ورد (Word)، پاور پوینت و اکسل را ممکن می‎کرد.ویژگی‎های اصلی پیکچر منیجر نیز شامل تصحیح رنگ، برش، برعکس کردن، تغییر اندازه تصویر و چرخش بود. ویژگی‎های دیگری مثل تنظیم روشنایی، کنتراست، سایه رنگ و میزان اشباع یا غلظت رنگ‎ها، فشرده سازی تصویر و از بین بردن قرمزی چشم در عکس‎ها از قابلیت‎های پیشرفته‎تر آن بود. این برنامه در سال ۱۳۹۲ بازنشسته شد و در حال حاضر مایکروسافت آفیس از ابزار ویرایشگر تصویر در نسخه‎های خود استفاده نمی‎کند و کاربران باید ویرایشگر تصویری مستقل بارگزاری کنند.اگر هنوز هم با فوتو ادیتور خاطره دارید و دوست دارید از آن استفاده کنید، می‎توانید از نسخه قابل حمل (Portable) آن روی درایو USB یا کارت SD استفاده کنید.ادوبی مدیا پلیر (Adobe Media Player)اگر فیلم جالبی را در یکی از صفحه های وب ببینیم، چرا یک نرم افزار چند رسانه‎ای نداشته باشیم تا بتوانیم فیلم‎های دلخواه خود را در آن جمع‎آوری و مدیریت کنیم بدون این‎که مرورگر وب، صفحه نمایش را شلوغ کند؟ این سوالی بود که یکی از کارمندان شرکت ادوبی از خودش می‎پرسید و به این ترتیب ادوبی مدیا پلیر در فروردین ۱۳۸۷ متولد شد.ادوبی مدیا پلیر فایل‎های صوتی و تصویری را در فرمت‎های مختلف روی کامپیوترهای خانگی پخش می‎کرد و به کاربران خود اجازه می‎داد تا با محتوای رسانه‎ای خود تعامل داشته باشند و آن را مدیریت کنند. همچنین به پخش کننده‎های محتوا امکان ایجاد برند تجاری خود و تبلیغ آن را در محتوای شان می‎داد. ادوبی به هنگام تماشای فیلم‎ها چه به صورت آنلاین و چه به صورت آفلاین، تبلیغات را پخش می‎کرد. به علاوه این پخش کننده به کاربران امکان دنبال کردن وب‎کست‎های (پخش کننده‎های صوت و تصویر به صورت اینترنتی) تولیدکننده‎های مختلف را می‎داد تا هم به صورت آنلاین و هم پس از دانلود آفلاین تماشا کنند. صفحه اصلی گویا و ساده آن و امکان دسترسی سریع به قسمت‎های مختلف مانند فیلم‎های برجسته و ژانرهای محتوایی از دیگر ویژگی‎های خوب این اپلیکیشن بودند که در ۲۵ شهریور ۱۳۸۹ بازنشسته شد.گوگل پلاس (+ G  یا + Google)گوگل پلاس چهارمین تلاش گوگل برای ساخت شبکه‎ای اجتماعی پس از سه تجربه چندان ناموفق و کنار گذاشتن گوگل فرند کانکت (Google Friend Connect) در ۱۳۹۰، اورکات (Orkut) در سال ۱۳۹۳ و گوگل باز (Google Buzz) در ۱۳۹۸ بود. گوگل پلاس در ابتدای راه‎اندازی از تیر ۱۳۹۰ شبکه اجتماعی برای رقابت با دیگر شبکه‎های اجتماعی مانند فیسبوک و پیوند با دیگر محصولات گوگل مثل یوتیوب، گوگل درایو (Google Drive)، جیمیل، نقشه و تقویم گوگل بود. اما کم کم تبدیل به محصولی جانبی برای ثبت نام در دیگر سرویس‎های گوگل شد. به همین دلیل در سال‎های ابتدایی تعداد کاربران فعال آن به شدت رشد کرد اما زمان میانگینی که هر کاربر در این وبگاه می‎گذاراند کسر کوچکی در مقایسه با شبکه‎های اجتماعی رقیب بود. برای مقایسه از همان ابتدا این مقدار در گوگل پلاس ۳/۳ دقیقه و در فیسبوک ۷ساعت و نیم بود.این پیام رسان قابلیت‎هایی مانند ارسال عکس، میزگردها، گروه‎های مختلف دوستانه (Circles)، گپ متنی و ویدئویی به نام هنگ اوتس (Hangouts)، رویدادها، برچسب گذاری موقعیت مکانی و... داشت. تا این که در بهمن ۹۷ بازنشسته شد. علتش تعامل اندک کاربران با آن (۹۰ درصد کاربران کمتر از پنج ثانیه از این وبگاه استفاده می‎کردند)؛ سختی برآورده کردن انتظارات کاربران و همچنین تشخیص نقصی در رابط با برنامه نویسی (API) بود که می‎توانست اطلاعات خصوصی کاربران را فاش کند. اما با این حال نشریه وال استریت ژورنال (Wall Street Jounal) در مقاله‎ای مدعی شد که در فروردین ۹۷ اطلاعات ۵۰۰ هزار کاربر مثل نام، نشانی ایمیل، آدرس، شغل، سن و جنسیت فاش شده است. اما گوگل به دلیل فشارهای نظارتی و جلوگیری از خدشه‎دار شدن اعتبارش آن را مخفی نگه داشت.گوگل ریدر (Google Reader)با گسترش استفاده از اینترنت نویسنده‎ها، عکاسان و خبرنگاران زیادی شروع به فعالیت وبلاگ نویسی کردند. با رشد وبلاگ‎ها، یافتن و دنبال کردن محتواهای خوب کار سختی به نظر می‎رسید و نیاز به بستری احساس می‎شد که محتوای مورد نظر ما را از میان وبلاگ‎ها و وبسایت‎ها جست‎وجو و جمع‎آوری کند.گوگل ریدر، برنامه ای تحت وب و ابزاری کاربردی برای پیگیری اخبار و اطلاعات بود که توسط گوگل در مهر ۱۳۸۴ عرضه شد و کم کم جایگاه خود را بین کاربران به عنوان بستری برای خبرخوانی به دست آورد. امکان دسته‎بندی، تگ گذاری، اشتراک گذاری با دیگران، مرور اجمالی چند مورد به طور همزمان، افزودن محتوای ویدئویی از یوتیوب و گوگل ویدئو (Google Video)، جست وجو در تمام فیدها، ستاره‎دار کردن آیتم‎ها و بارگیری آیتم‎ها و خواندن آنها به صورت آفلاین از قابلیت‎های این نرم افزار بودند.۲۳ اسفند ۹۱ بود که گوگل اعلام کرد به دلیل کم شدن استفاده کاربران، این برنامه به زودی بازنشسته می‎شود و به کاربران خود تا ۱۰ تیر ۹۲ فرصت داد تا اطلاعات خود را جابه‎جا کنند. اما ۴۸ ساعت پس از اعلام این خبر، ۵۰۰ هزار کاربر جدید به آن اضافه شد و سه میلیون نفر در دو هفته بعدی به آن پیوستند. درخواست‎های زیادی برای نگه داشتن گوگل ریدر فرستاده و صد هزار امضا جمع‎آوری شد. اما حدس زده می‎شود یکی از دلایل بسته شدن این برنامه که بازگو نمی‎شد، تشویق کاربران به استفاده از اپلیکیشن بازنشسته شده گوگل پلاس در آن زمان بود.یاهو مسنجر (Yahoo! Messenger یا Y!M)یاهو مسنجر از قدیمی‎ترین و از اولین برنامه ‎های پیام رسان جهانی بود که پس از ۲۰ سال بازنشسته شد. این سرویس در ابتدا با نام Yahoo! Pager در اسفند ۱۳۷۶ راه اندازی شد و سال بعد به یاهو مسنجر تغییر نام داد. کاربران می‎توانستند با یک شناسه یاهو (Yahoo ID) در آن عضو شوند و به دیگر سرویس‎های یاهو مثل «یاهو میل» دسترسی داشته باشند. امکان ارسال صدا، فایل، استفاده از وب‎کم، سرویس پیام رسان متنی و اتاق‎های گفت وگو (چت روم) از ویژگی‎های مختلف این پیام رسان نوستالژیک بودند.یاهو مسنجر تا سال ۸۸ نزدیک به ۱۲۳ میلیون کاربر داشت اما با ورود تلفن‎های هوشمند و پلتفرم‎های پیام رسان فوری مانند واتس اپ و فیسبوک مسنجر (Facebook Messenger) توانستند از آن پیشی گیرند و این سرویس در تیر ۹۷ پایان کار خود را اعلام کرد. یاهو دلیلی برای توضیح پایان کار این پیام رسان ارائه نداد اما با توجه به تعداد زیاد پیام رسان های محبوب در بازار، می‎توان حدس زد احتمالا رقابت دشوار بوده است. شرکت یاهو پس از یاهو مسنجر، سرویس جدید دیگری را با نام یاهو توگدر (Yahoo Together) به بازار معرفی کرد که این سرویس نیز یک سال بعد تعطیل شد.  در اواخر دهه ۷۰ شمسی به دلیل رایگان بودن و آسانی استفاده از آن، یاهو مسنجر به یک نرم افزار محبوب، نه تنها بین عموم مردم بلکه بین تجار نفت و بازارهای مالی تبدیل شده بود و راه ارتباطی اصلی بین آنها بود.کوتاه کننده لینک گوگل (Google URL Shortener یا goo.gl)کوتاه کردن نشانی وب یکی از ترفندهای شبکه جهانی اینترنت است که در آن آدرس‎های طولانی وب کوتاه‎تر می‎شود و همچنان شما را مستقیم به صفحه مقصد هدایت می‎کند. با استفاده از کوتاه کننده‎های لینک علاوه بر زیباتر شدن لینک، تعداد کاراکترهای پیام‎های متنی کمتر می‎شود و برای یادداشت کردن نشانی وب از روی یک منبع چاپ شده، راحت‎تر است.goo.gl سرویس کوتاه کننده لینک گوگل بود که از آذر ۱۳۸۸ در ابتدا به صورت نوار ابزاری در بالای صفحه‎ی گوگل استفاده می‎شد و در شهریور ۱۳۸۹ به صورت وبگاهی جداگانه درآمد. کاربران با ورود به حساب گوگل خود می‎توانستند به فهرست لینک‎هایی دسترسی داشته باشند که پیشتر کوتاه کرده بودند. به علاوه تجزیه و تحلیل بی‎وقفه اطلاعات شامل ترافیک در طول زمان، بهترین بازدیدکننده‎ها و پروفایل آنها ثبت می‎شد. برای حفظ امنیت، گوگل سیستم اسپم خودکار مانند فناوری فیلترینگ استفاده شده در جیمیل را هم اضافه کرده بود. گوگل به قصد جایگزینی این سرویس با سرویس فایربیس پویا لینک (FDL سرواژه Firebase Dynamic Links)، سرویس کوتاه کننده لینک خود را در فروردین ۱۳۹۸ بازنشسته کرد. ولی پیوندهایی که پیشتر با این سرویس ایجاد شده‎اند، همچنان به مقصد قبلی خود هدایت می‎شوند. FDLها نشانی‎های وب هوشمندی است که به شما امکان هدایت مخاطب‎تان را به هر مکانی چه در iOS یا اندورید یا برنامه‎های وب قرار می‎دهد.مایکروسافت پینت (Microsoft Paint)پینت از اولین ویرایشگرهای گرافیکی است که اولین نسخه آن با اولین نسخه ویندوز (ویندوز ۱.۰) در آبان ۱۳۶۴ عرضه شد و تا به امروز در تمام نسخه‎های ویندوز مایکروسافت وجود داشته است. به دلیل سادگی استفاده از آن، از همان اول به یکی از پرکاربردترین برنامه‎های ویندوز تبدیل شد و هنوز هم برای ویرایش‎های ساده تصاویر استفاده می‎شود. این برنامه ساده گرفیکی رایانه‎ای دارای دو حالت رنگی و دو رنگ سیاه - سفید است و فایل‎ها را در فرمت‎های BMP (Windows bitmap)، JPEG، GIF، PNG و TIFF باز و ذخیره می‎کند. به علاوه دارای چند عملکرد مثل حالت تمبر (stamp mode)، حالت دنباله کشیدن (trail mode)، اشکال منظم و تصاویر متحرک است که در بخش کمک (help) به آنها اشاره‎ای نشده است.مایکروسافت از مرداد ۱۳۹۶، پینت را به فهرست قابلیت‎های منسوخ شده ویندوز اضافه و اعلام کرد که پینت دیگر به صورت پیش فرض روی ویندوز نصب نخواهد شد و از فروشگاه مایکروسافت (Microsoft Store) به صورت مستقل و رایگان قابل دانلود است. گرچه بعدا در ویندوز ۱۰، همچنان پینت و در کنار آن Paint ۳D قرار گرفت. Paint ۳D نسخه به‎روز رسانی شده پینت نبوده و امکان ساخت و ویرایش مدل‎ها و تصاویر سه بعدی را فراهم می‎کند.مایکروسافت هنوز زمان رسمی حذف پینت را مشخص نکرده ولی چه کاربران ویندوز از این موضوع خوشحال شوند یا ناراحت، تاریخ بازنشستگی پینت که یکی از قدیمی ترین نرم افزارهاست، لحظه مهمی در تاریخ ویندوز خواهد بود.روزنامه جام جم، شماره 5756، 25 شهریور 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 23:18:34 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>در ذهن حیوانات چه می گذرد؟</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%AF%D8%B1-%D8%B0%D9%87%D9%86-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D8%B0%D8%B1%D8%AF-tizb6azjmcwi</link>
                <description>مغز همه موجودات زنده پیوسته با اطلاعاتی که از محیط پیرامون خود با اندام‎های حسی مثل چشم، گوش، بینی و پوست به دست می‎آورد، بمباران می‎شود. تمام این اطلاعات ابتدا در بخش کورتکس مغز که مسوولیت رفتارهای ارادی ما را برعهده دارد، پردازش می‎شود. سپس مراحل پردازش پیچیده‎تر می شود. اطلاعات از میان بخش های داخلی مغزی متعدد فیلتر می‎شود و در نهایت قشر حرکتی (Motor cortex) مغز فرمان حرکات متناسب با موقعیت را صادر می‎کند. به این ترتیب است که مثلا مگسی را از خود دور یا به سمت غذا حرکت می‎کنیم. به علاوه حالت‎های درونی می‎توانند به طور کامل و بدون ورود حسی و بدون رفتار خروجی، مثل رویاپردازی روزانه یا مرور وقایع طول روز در ذهن، در مغز ایجاد شوند. با پژوهش‎های حوزه علوم اعصاب روی شبکه‎های مغز و رفتار حیوانات، نگرش ما نسبت به ماهیت حالت‎های داخلی مغز پیوسته تغییر می‎کند. در گذشته حیوانات را نوعی ماشین‎های پاسخ دهنده به محرک می‎دانستند. اما اکنون متوجه شده‎ایم که اتفاقات جالبی در مغز حیوانات رخ می‎دهد که شیوه پردازش ورودی‎های حسی را تغییر می‎دهد و درنتیجه رفتار خروجی حیوانات تغییر می‎کند.دو سال قبل دانشمندان در جریان پژوهشی قصد داشتند نقشه‎ای از فعالیت مغز لارو گورخرماهی‎های در حال شکار طعمه به دست آورند و تغییرات ارتعاشات عصبی را مشاهده کنند.سایز لارو گورخرماهی به سختی به اندازه یک مژه می‎رسد. آنها لاروهای گورخرماهی و غذای شان را در ظرف آبی زیر میکروسکوپ قرار دادند و در طول آزمایش‎ها به سلول‎های سایکیک (psychic cells) برخوردند؛ سلول‎هایی که ارتباط فیزیکی با هم ندارند، ولی روی هم تاثیر می گذارند. آنها دریافتند تعدادی از نورون‎ها زمانی را که لارو برای شکار و بلعیدن طعمه حرکت خواهد کرد، پیش‎بینی می‎کنند. حتی بعضی از این نورون‎ها چند ثانیه قبل از این که چشم لارو روی طعمه ثابت شود، فعال می‎شدند. اما مشاهده عجیب‎تر دیگر، فعال شدن طولانی مدت و غیرمعمول سلول‎های سایکیک بود. بیشتر نورون‎ها به طور معمول چند ثانیه فعال می‎شوند، اما این سلول‎ها چند دقیقه فعال بودند.پس از تحقیقات بیشتر متوجه شدند این سلول‎ها احتمالا حالت کلی مغز را تنظیم می‎کنند؛ الگویی از فعالیت طولانی مدت مغز که لاروها را تحریک می‎کند تا مشغول غذایی شوند که روبه‎روی‎شان است. پیش از این نیز دانشمندان با رویکردهای متنوع و در طول مطالعه روی گونه‎های مختلف جانوران متوجه شده بودند، حالات داخلی مغز، نحوه رفتار یک حیوان را تغییر می‎دهد. حتی وقتی هیچ چیزی در محیط بیرونی او تغییر نکرده باشد.گروهی از دانشمندان فرضیه‎هایی را درباره کدنویسی حالت‎های مغز توسط نورون‎ها، بیان می‎کنند. عصب‎شناسان به دنبال درک زبان کدنویسی مغز هستند. آنها می‎دانند چگونه شبکه‎ای از سلول‎ها به مشاهدات حسی از طریق حواس پنجگانه پاسخ می‎دهد و چطور رفتارهایی مثل صحبت و حرکت کردن حاصل می‎شود. اما جزئیات اینها را نمی‎دانند. فعالیت‎های بسیار گسترده عصب‎ها مانع تشخیص الگویی می‎شود که نشان دهنده حالت‎ها و تمایلات حیوانات است و به کنترل رفتار آنها کمک می‎کند.روش‎های جدید به دانشمندان امکان ردیابی پالس الکتریکی در مغز را با جزئیات بسیار خوبی می‎دهد تا رفتار طبیعی حیوان در بازه زمانی میلی ثانیه مشخص شود و از داده‎های به دست آمده یک الگو ترسیم شود. این الگوها می‎توانند علامت مشخصه بی شمار حالت‎های داخلی باشند که مغز امکان انتخاب بین آنها را دارد. اکنون چالش این است که دریابیم این حالات چه معنی دارد.چارچوب‎های مغزبرخلاف نظر گروهی از روان‎شناسان که معتقدند چون حیوانات نمی‎توانند احساسات خود را با کلمات بیان کنند، پس این احساسات به هیچ جه قابل بررسی نیستند، گروهی از پژوهشگران نظریه‎ای برای حالت‎های داخلی مغز که نشان دهنده احساسات است، ارائه کرده و حدس می‎زنند مشخصه‎هایی درباره ارتباط بین مدارهای عصبی با حالت‎های درونی مغز وجود دارد.آنها معتقدند یک حالت درونی مغز از محرک اصلی که آن را ایجاد کرده است، باید بیشتر دوام بیاورد. از این رو ویژگی اصلی یک مدار عصبی که تحت چنین شرایطی است، استمرار آن است. اگر شما در کوه یک مار ببینید، ممکن است از ترس ناگهان بپرید. ده دقیقه بعد حالت درونی مغز شما از ترس هنوز فعال است و اگر یک تکه چوب در مسیرتان ببینید، ممکن است دوباره بپرید.دیگر مشخصه‎های حالت درونی، تعمیم‎پذیری و مقیاس‎پذیری است. تعمیم‎پذیری یعنی محرک‎های مختلف باید بتوانند وضعیت‎های مشابهی را تحریک کنند و مقیاس‎پذیری به این معنی که محرک‎های مختلف می‎توانند حالت‎هایی با دوام متفاوت ایجاد کنند.ساخت فناوری‎های عصبی برای این آزمایش‎ها از سال ۱۳۹۳شمسی/ ۲۰۱۴میلادی شروع شد و ثبت فعالیت تعداد زیادی نورون را همزمان و به صورت مجزا ممکن می‎کرد. یکی از این ابزارها کاوشگر‎های نوروپیکسل هستند؛ اینها به شکل سوزنی به طول ده میلی‎متر هستند که می‎توانند به صورت مستقیم فعالیت صدها نورون را در مناطق مختلف مغز ثبت کنند. همین‎طور با کمک تصویربرداری کلسیمی می‎توان فعالیت ده‎ها هزار تک نورون فعال در مغز را نشان داد. کلسیم، نشان دهنده مولکولی برای بسیاری از سلول‎ها و به ویژه نورون‎هاست. نورون‎ها در حالت معمول سطح کلسیم پایینی دارند و با ایجاد پالس الکتریکی، کلسیم داخل سلول جاری می‎شود. با نشان‎دار کردن کلسیم با مولکول‎های فلوئورسنت، نحوه ارتباط نورون‎ها با یکدیگر نمایش داده می‎شود. مانیتورهای جدید به صورت خودکار رفتار آزادانه حیوانات را برای چند ساعت ضبط و حرکات را در هر میلی ثانیه تحلیل می‎کند. سپس این رفتارها با داده‎های عصبی ثبت شده، تطبیق داده می‎شود تا فعالیت لحظه به لحظه مغز با هر حرکت مشخص شود.به این ترتیب عصب‎شناسان به کمک پیشرفت‎های یادگیری ماشین، هوش مصنوعی و ابزارهای ریاضی جدید، از گیگابایت‎ها و ترابایت‎های داده‎ای که در این آزمایش‎ها تولید می‎شوند، سر درمی‎آورند و الگوهای فعال سازی عصبی نمایانگر حالات دورانی مغز را استخراج می‎کنند.تصویر کلی عملکرد مغزدانشمندان علوم اعصاب به بررسی نورون‎های قسمت‎های مختلف مغز که فعالیت مداومی دارند، می‎پردازند. لارو گورخرماهی‎ها با ۸۰ هزار سلول مغزی پیچیدگی کمتری نسبت به مگس‎ها دارد. به علاوه جنین این ماهی شفاف است و فعالیت تمام نورون‎ها همزمان با هم با استفاده از تصویربرداری کلسیمی قابل مشاهده است. آنها یک میکروسکوپ فلورسانسی را بالای ظرف آزمایشگاهی که لارو در آن شنا می‎کند، قرار دادند تا با هر حرکت لارو و فعال شدن هر نورون عکس‎برداری کند. به علاوه همزمان فیلمبرداری نیز کردند. هر فیلم ۹۰ دقیقه‎ای معادل ۵/۴ ترابایت داده است که می‎توان ثانیه به ثانیه هر حرکت را به فعالیتی عصبی مطابقت داد. دانشمندان متوجه سه گروه نورون در مغز لاروها شدند: آنهایی که همیشه در موضع شکار فعال است، آنهایی که هنگام شناسایی محیط فعال می‎ماند و گروه سوم که با تغییر موقعیت ماهی، برای لحظه‎ای فعال می‎شود. با کمال تعجب مشاهده شد گرسنگی روی حالت‎های ماهی که هر چند دقیقه یک بار تغییر می‎کند، تاثیری ندارد.عصب شناسانی که با جانوران تکامل یافته تری کار می‎کنند، نمی‎توانند تمام مغز را یکباره تحت نظر بگیرند. اما با شبکه‎های گسترده‎ای که در مغز توزیع شده‎، می‎توانند بروز حالت‎های داخلی مغز را پیدا کنند. در آزمایش موش‎ها، با استفاده از تصویربرداری کلسیمی فعالیت هزاران نورون و با وارد کردن یک تک الکترود نوروپیکسل در مغز فعالیت صدها نورون را ثبت کردند.در پژوهشی که سال گذشته منتشر شد، عصب‎شناسان با کاوشگر‎های نوروپیکسل فعالیت ۲۴هزار نورون را در ۳۴ بخش از قشر مغز موش‎های تشنه‎ای که از فواره، آب لیس می‎زدند، ثبت کردند و سیگنال‎های مربوط به حالت مغز از تشنگی و رفتار لیس زدن را به دست آوردند. آنها متوجه شدند نورون‎های سیگنال دهنده این حالت در کل مغز فعال هستند و فقط به هیپوتالاموس که نورون‎های تشنگی به آن اختصاص دارند، محدود نیستند. در تحقیقی دیگر عصب‎شناسان متوجه شدند وقتی موش ها مشغول کاری می‎شوند، نورون‎ها در سراسر مغزشان فعال هستند. اما بخش بزرگی از این فعال شدن، ربطی به کاری ندارد که آن موش انجام می‎دهد. بعضی از آنها مربوط به حرکات موش هستند. اما حدود دو سوم این فعال شدن‎ها ارتباطی با حرکات و اعمال موش ندارد و ممکن است مربوط به حالت‎های داخلی مغز باشد.هنوز برای فهمیدن احساسات حیوانات راه زیادی را باید طی کنیم و پژوهش‎های علمی در سراسر دنیا ما را به این هدف نزدیک می‎کند.زیر نظر گرفتن مغز مگس آماده برای جفت‎یابیدر پژوهشی دیگر دانشمندان رفتار مگس‎ها را بررسی کردند. مگس‎ها مغز کوچکی با صدهزار نورون دارند. مگس‎های نر در حضور مگس ماده صداهای خاصی تولید می‎کنند و با دیگر مگس‎های نر رفتار پرخاشگرانه‎ای دارند. دانشمندان به دنبال یافتن فعالیت عصبی آغازکننده رفتارهای جفت‎یابی و مبارزه‎ای، نورون‎های پی۱ (P۱) را در بخشی از مغز که کنترل رفتارهای اجتماعی را برعهده دارد، پیدا کردند.این نورون‎ها خیلی زود برانگیخته می‎شود و به تنهایی نمی‎تواند مسوول حفظ یک حالت درونی باشد. با استفاده از تکنیک‎های تصویربرداری و تحلیل‎های رفتاری، دانشمندان متوجه فعال شدن سلول‎های دیگر در بخش دیگری از مغز به دنبال فعال شدن نورون‎های پی۱ شدند.این سلول‎های تابع، سریع فعال و غیرفعال می‎شود، اما خوشه‎ای از آنها به نام نورون‎های pCd چند دقیقه فعال باقی می‎ماند.دانشمندان پروتئین‎هایی حساس به نور را در این سلول‎های تابع قرار دادند و آنها را با تابش نور لیزر غیرفعال کردند، همزمان فعالیت پی۱ها هم ناپدید شد. سپس پی۱ها را کنار گذاشتند و پی سی دی ها (pCd) را فعال کردند، اما این بار اتفاقی نیفتاد. نورون‎های پی سی دی به پی۱ها وابسته است و با یک برانگیزش، برای مدت طولانی فعال باقی می‎ماند.دانشمندان این آزمایش را روی موش‎ها با صد میلیون نورون نیز تکرار کردند. آنها گروه خاصی از نورون‎ها را در هیپوتالاموس پیدا کردند، که درست مانند نورون‎های پی سی دی بودند و با احساس ترس فعال می‎شدند.زمانی که موش‎های آزمایشگاهی برای چند ثانیه در کنار موش صحرایی (Rat) قرار می‎گرفتند، دقایقی به دیوار می‎چسبیدند و حالت تدافعی می‎گرفتند. در این مدت نورون‎های تازه کشف شده، فعال بودند. دانشمندان دوباره با نور این نورون‎ها را فعال و غیرفعال کردند و رفتار چسبیدن به دیوار و رهاکردن دیوار پشت سر هم تکرار می‎شد؛ حتی بدون وجود موش صحرایی!مغز پرمشغله!بسیاری از عصب‎شناسان حجم بالای داده‎های به دست آمده از چنین آزمایش‎هایی را بزرگ ترین عامل کند کردن تحقیقات می‎دانند. مهم نیست مدل حیوانی چقدر پیچیده باشد؛ مثلا کرم باشد یا ماهی یا مگس یا موش. سوال اینجاست که چطور تمام مغز حالت‎های داخلی را سازماندهی می‎کند. گروهی از پژوهشگران دریافته اند که حتی مغز کرم الگانس که فقط ۳۲ نورون دارد، مشخصه‎هایی از حالت‎های داخلی مغز را نشان می‎دهد که رفتارهای مشخصی را هدایت می‎کند. مغز کرم دو دسته نورون همیشه فعال دارد که بی‎حرکتی یا حرکت هدفمند کرم را کنترل می‎کنند. آنها توانسته‎اند مدارهای مغزی این دو حالت و تغییر از حالتی به حالت دیگر را شناسایی کنند.درک این که چگونه یک حالت خاص در مغز ظاهر می‎شود، مزایای بالینی زیادی دارد. برای مثال کسانی که درد را در مدل‎های حیوانی بررسی می‎کنند، به آزمایش‎های استانداردی مانند مشاهده زمانی که موش پنجه خود را از یک ظرف داغ برمی دارد، متکی هستند. این حرکت منعکس کننده جنبه‎های محافظتی از درد است، اما درک واقعی از درد نیست.روزنامه جام جم، شماره 5737، 1 شهریور 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 23:15:48 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>داستان ویجرها دوقلوهای افسانه ای</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88%DB%8C%D8%AC%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D9%82%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-sjjfsg3x9gqo</link>
                <description>۴۳ سال پیش در چنین روزی، در ۲۰ آگوست ۱۹۷۷ میلادی فضاپیمای ویجر۲ از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در ایالت فلوریدای آمریکا پرتاب شد. ۱۶ روز بعد نیز فضاپیمای ویجر۱ در مداری متفاوت سفر خود را آغاز کرد. این دو فضاپیمای ناسا ماموریتی آغاز کردند که یافته های حاصل از داده های ارسالی آنها، دانش ما را از منظومه شمسی زیر و رو کرد. با پایان موفقیت‎آمیز ماموریت این دو فضاپیما در داخل منظومه شمسی، ناسا ماموریت آنها را برای سفری طولانی‎تر تمدید کرد. با گذشت بیش از سه دهه این دو فضاپیما سفیران زمین به سوی ناشناخته‎ها هستند. به همراه صفحه طلایی که معرف تمدن انسان هاست و هر یک با خود در دوردست های فضا حمل می‎کنند. در ۴۳ سال گذشته ویجر۱ و ۲ دنیاهای شگفت انگیز مشتری، زحل، اورانوس و نپتون، قمرهایی که یا در یخ محصور شده‎اند، یا پر از آتش‎فشان هستند و در مه غلیظی از گازهای مختلف محبوس هستند را کاوش کرده‎اند. ویجرها پس از پشت سر گذاشتن پلوتون به سوی مرزهای منظومه شمسی پیش رفتند، تا این که در شهریور ۹۱ ویجر۱ و در آبان ۹۷ ویجر۲ ورود تاریخی خود را به فضای میان ستاره‎ای رقم زدند و مرزهای داخلی منظومه شمسی را پشت سر گذاشتند. فضای میان ستاره‎ای حاوی بقایایی از ستاره هایی است که میلیون‎ها سال پیش از بین رفته‎اند. ماموریت فعلی ماجراجویان رباتیک ما، کشف مرزهای منظومه شمسی و فراتر از آن کاوش در فضای میان ستاره‎ای است. دانشمندان امیدوارند همان‎طور که این دو فضاپیما در فضای بی انتها به پیش می‎روند، اطلاعاتی را نیز به زمین مخابره کنند. اطلاعات رسیده از دورترین فاصله‎ای که تا به حال دست ساخته‎ای از بشر به آنجا رسیده است و آنچه را لمس می‎کند، همان ماده‎ای است که کل عالم را فراگرفته است.سفر میان سیاره هاانتخاب سال ۱۳۵۶ برای پرتاب این دو فضاپیما تصادفی نبود. سیارات بیرونی منظومه شمسی هر ۱۷۵ سال در آرایشی نسبت به هم قرار می‎گیرند که به ماموریت‎های فضایی اجازه می‎دهد تا در مدت زمان کوتاه تر و با مصرف سوخت کمتر پرواز کنند. در این آرایش، فضاپیما در مداری مشخص به دور سیاره اول می‎چرخد تا سرعتش به اندازه کافی افزایش یابد. سپس بدون نیاز به نیروی رانشی زیادی به سمت سیاره بعدی حرکت می‎کند. استفاده از تکنیک «کمک گرانشی» اولین بار در فضاپیمای مارینر۱۰، ماموریت زهره-عطارد ناسا در سال ۱۳۵۲ به کار گرفته شد. تابستان ۱۳۵۶ نیز چهار سیاره خارجی منظومه شمسی در همین آرایش قرار گرفته بودند. ۲۹ مرداد همان سال فضاپیمای ویجر۲ و ۱۴ شهریور فضاپیمای ویجر۱ هر دو سوار بر موشک تایتان- قنطورس  (Titan-Centaur) از پایگاه فضایی کندی ناسا پرتاب شدند. با وجود این که فضاپیمای ویجر۲ دو هفته زودتر از ویجر۱ پرتاب شده بود، اما دیرتر از از ویجر۱ به مشتری و زحل رسید! زیرا مسیر مداری ویجر۲ طولانی‎تر و دایره‎وارتر بود. ماموریت اصلی ویجر۱ کاوش مشتری، زحل و تیتان قمر زحل بود. ویجر ۲ نیز برای کاوش مشتری و زحل اما در مداری متفاوت برنامه‎ریزی شده بود تا بتواند از بین دو مسیر پرواز به سمت اورانوس و نپتون یا پرواز به تیتان برای پشتیبانی از ویجر ۱ تغییر جهت دهد و یکی از دو مسیر را انتخاب کند. به محض تکمیل موفقیت آمیز ماموریت ویجر۱، ماموریت ویجر۲ به سمت اورانوس و نپتون تمدید می‎شد. استفاده از تکنیک کمک گرانشی مدت زمان سفر به نپتون را از ۳۰ سال به ۱۲ سال کاهش داد.دستاوردهای سفرهای میان سیاره‎ای ویجر۲۱۸ ماه پس از پرتاب فضاپیماهای ویجر۱ و ویجر۲، آن دو به غول منظومه شمسی یعنی سیاره مشتری رسیدند و توانستند از ابرهای چرخان مشتری با دقتی بی‎نظیر عکاسی کنند. تا پیش از ماموریت ویجرها تنها آتشفشان های فعال شناخته شده، روی زمین قرار داشتند. اما با رسیدن ویجرها به آیو (قمر مشتری که تقریبا اندازه کره ماه، قمر زمین است) دانشمندان پی بردند که فعالیت آتشفشانی آیو،  ۱۰ برابر زمین است. دو فضاپیمای ویجر در مجموع فوران ۹ آتشفشان را روی آیو مشاهده کردند و شواهد نشان می‎دهد که دو فوران دیگر نیز در فاصله زمانی رسیدن دو ویجر اتفاق افتاده است. همچنین قبل از ویجرها تصور می‎شد که تنها در زمین اقیانوس‎ها  آب مایع وجود دارد. اما با بررسی سطح یخ زده و ترک خورده اروپا (قمر دیگر سیاره مشتری) اقیانوس‎هایی از آب مایع در زیر سطح آن کشف شد.در سوم شهریور ۶۰، ویجر۲ به نزدیکی ارباب حلقه‎های منظومه شمسی، سیاره طوق بر گردن زحل رسید. ویجرها توانستند حلقه‎هایی جدید و یک قمر دیگر به دور این سیاره کشف کنند. داده‎های ویجر۲ نشان داد در بیشترین ارتفاع از سطح مشتری، فشار هفت کیلوپاسکال و دما ۷۰ کلوین (منفی ۲۰۳ درجه سانتی‎گراد) و در عمیق‎ترین نقطه سطح سیاره که دما افزایش می‎یابد، فشار ۱۲۰ کیلوپاسکال و دما به ۱۴۳ کلوین (منفی۱۳۰درجه سانتی‎گراد) می‎رسد. آنها همچنین تیتان، قمر این سیاره را بررسی کردند. دنیای دوردستی که جو غلیظی از هیدروکربن ها دارد و در آن بارانی از متان می‎بارد! ویجرها همچنین تصاویری با فاصله کم از انسلادوس ارسال کردند. انسلادوس قمر کوچکی به مساحت کشور بریتانیاست و بالاترین میزان بازتابندگی را در کل منظومه شمسی دارد. اکنون انسلادوس از نامزدهای جدی دارا بودن نشانه هایی از حیات فرازمینی است. از سوی دیگر ویجرها به ما نشان دادند که در ماموریت‎های بعدی برای کاوش قمرهای زحل، دقیقا چه ابزاری را باید بفرستیم. آبان ۵۹ بود که ویجر۱ زحل را ترک کرد و سفر طولانی خود را به سوی مرزهای منظومه شمسی آغاز کرد. ۹ ماه بعد  ویجر۲ در مسیر سیاره بعدی  قرار گرفت و پنج سال بعد به اورانوس رسید.در چهارم بهمن ۶۴، ویجر۲ به نزدیک‎ترین فاصله از سیاره اورانوس رسید و توانست علاوه بر ثبت نخستین تصویر از این غول گازی و حلقه‎هایش، ۱۱ قمر جدید دیگر نیز کشف کند. همین‎طور به بررسی جو بی‎نظیر این سیاره که به علت انحراف مداری ۸/۹۷ درجه‎ای  به وجود آمده است و حلقه‎های اورانوس پرداخت و توانست دو حلقه جدید دیگر را به دور این سیاره کشف کند. با بررسی مجدد داده‎های ارسالی ویجر۲ در فروردین امسال، دانشمندان از شناسایی یک حباب مغناطیسی-اتمسفری بزرگ که به پلاسموئید (plasmoid، ساختاری منسجم از پلاسما و میدان مغناطیسی) معروف است و از سطح سیاره به بیرون پخش می‎شود، خبر دادند.در سوم شهریور ۶۸، ویجر۲ به نزدیکی آخرین سیاره منظومه شمسی، یعنی نپتون و قمرش تریتون رسید. در طول گردش به دور این دو جرم از وجود حلقه‎هایی کشف نشده به دور نپتون پرده برداشته و وجود شش قمر دیگر هم به دور این سیاره تایید شد. به علاوه ویجر۲ لکه تیره بزرگی را روی سطح سیاره تشخیص داد، اما چند سال بعد تلسکوپ فضایی هابل نشان داد که لکه از بین رفته است. تصور می‎شود این لکه بزرگ در واقع ابرهایی از متان بوده است که در ارتفاعات سطح سیاره تشکیل شده بود. آنچه بیشتر از خود سیاره مورد توجه دانشمندان قرار گرفت، کشف آبفشان هایی روی قمر تریتون بود که از آنها نیتروژن فوران می کرد. پدیده دیگری که تا پیش از ویجر۲ جز در زمین، جای دیگری مشاهده نشده بود.به این ترتیب ماموریت کاوش سیاره ویجرها به چهار سیاره و طول عمر پنج ساله‎شان به ۱۲ سال افزایش پیدا کرد و تا امروز ۴۳ سال از کاوش‎شان در کیهان می‎گذرد. آنها علاوه بر بررسی چهار سیاره گازی، ۴۸ قمر از آنها، حلقه‎های بی‎نظیرشان و میدان مغناطیسی آن سیاره ها را نیز بررسی کرده‎اند. حتی اگر ماموریت‎های ویجر۱ و ۲ پس از پرواز از کنار مشتری و زحل هم پایان می‎یافت، باز هم اطلاعات به دست آمده برای بازنویسی کتاب‎های نجوم کافی بودند. برنامه سفر بلندپروازانه و اطلاعات مخابره شده از ویجرها به زمین در طول سال‎ها در علوم بین سیاره‎ای تحولی بزرگ ایجاد کرده است. همان‎طور که به سوالات کلیدی پاسخ داده است سوالات جذاب جدیدتری را درباره شکل‎گیری و تکامل سیاره های منظومه شمسی ایجاد کرده است.سرگردان میان ستاره‎هاپس از پایان ماموریت میان سیاره‎ای، ماموریت میان ستاره‎ای ویجر۲ آغاز شد. جریان بادهای خورشیدی و میدان مغناطیسی خورشید کیلومترها دورتر از مدار پلوتر را دربرمی‎گیرد و این منطقه خورسپهر (Heliosphere) نامیده می‎شود. کمی دورتر از آن هم فضای میان ستاره‎ای شروع می‎شود.در نوار مرزی بین بادهای خورشیدی و فضای میان ستاره‎ای، به ترتیب ناحیه ضربه پایانی (Termination Shock)  و ناحیه خور نیام(Heliosheath)  قرار دارند. مرزی که خور نیام را از فضای میان ستاره‎ای جدا می‎کند، ناحیه  خور ایست (Heliopause)  نام دارد. ویجرها علاوه بر بررسی این دو مرز، فراتر از آن را یعنی پهنه محیط بین ستاره‎ای، ذرات و امواجی را که تحت تاثیر خورشید نیستند، بررسی می‎کنند.ماموریت میان ستاره‎ای در واقع شامل سه مرحله مجزاست: ناحیه ضربه پایانی، کاوش خور نیام و کاوش فضای میان ستاره‎ای. بادهای خورشیدی و به همراه آنها ذرات پلاسما با سرعت فراصوت به سمت مرزهای منظومه جریان دارند، اما در نزدیکی منطقه ضربه پایانی به علت برخورد و نزدیکی با محیط میان ستاره‎ای سرعت‎شان به فروصوت کاهش می‎یابد. این برخورد باعث تغییرات عمده‎ای در جهت شار پلاسما و جهت میدان مغناطیسی می‎شود. ویجر۱ آذر ۸۳ و ویجر۲ مرداد ۸۶ ناحیه ضربه پایانی را پشت سر گذاشتند و وارد ناحیه خور نیام شدند. در این ناحیه هنوز میدان مغناطیسی خورشید احساس می‎شود و پر از ذراتی است که با بادهای خورشیدی به اینجا رسیده‎اند. پس از عبور از ناحیه ضربه پایانی، گروه علمی ویجر مشتاقانه منتظر عبور هر فضاپیما از ناحیه خور ایست  بودند؛ جایی که دیگر تحت تاثیر میدان مغناطیسی خورشید نیست، بادهای خورشیدی به آنجا نمی‎رسند و شروع فضای میان ستاره‎ای از آنجاست. اولین نشانه شروع فضای میان ستاره‎ای کاهش سرعت بادهای خورشیدی از میلیون‎ها کیلومتر در ساعت به ۴۰۰ هزار کیلومتر بر ساعت است. ویجر۱ با سرعت ۵۲۰ میلیون کیلومتر در سال و با زاویه ۳۵ درجه‎ای از صفحه منظومه شمسی به سمت شمال و ویجر۲ با سرعت۴۷۰ میلیون کیلومتر در سال و زاویه ۴۸ درجه‎ای از صفحه منظومه شمسی به سمت جنوب، مرزهای منظومه ما را پشت سر می‎گذارند.در چهارم شهریور ۹۱، ویجر۱ اولین دست ساخته بشر بود که از مرز ناحیه خور ایست  عبور و رسما قلمرو منظومه شمسی را ترک کرد. در آن زمان ۱۸ میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله داشت. ویجر۲ نیز که در مسیر متفاوتی از ویجر۱ به سیاحت در دوردست های فضا مشغول بود، ۱۴ آبان ۹۷ از ناحیه خور ایست  عبور و وارد فضای میان ستاره‎ای شد و به این ترتیب طیف‎سنج پلاسمایی آن، امکان اولین اندازه‎گیری مستقیم از چگالی و دمای پلاسمای میان ستاره‎ای را فراهم کرد. در حال حاضر هر دو فضاپیما منابع فرابنفش میان ستاره‎ای، میدان ها و ذرات موجود در این فضا را بررسی می‎کنند.ظرایف به کار رفته در طراحی ویجر۱ و ۲در اتاقی با دیوارهایی به رنگ بژ، در طبقه همکف ساختمانی اداری در شهر کوچک پاسادنا در ایالت کالیفرنیا یکی از بلندپروازانه‎ترین و جسورانه‎ترین ماموریت‎های تاریخ بشر طرح ریزی می شود. اینجا اتاق کنترل آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا برای ماموریت فضاپیماهای ویجر است. ویجر۲ دارای ۱۶ پیشرانه هیدرازین (Hydrazine thrusters)، پایدارسازی  سه محوره، ژیروسکوپ‎ها و ابزارهای موقعیت‎یابی فضایی مثل حسگر خورشیدی و ردیاب ستاره‎ای برای حفظ ارتباط با زمین است. مجموع این ابزارها بخشی از زیرسیستم کنترل اتصال اجزا و ایستار (AACS) هستند. به علاوه، هشت پیشراننده پشتیبان و ۱۱ ابزار علمی نیز برای بررسی اجرام سماوی همراه این فضاپیما هستند.زیر سیستم کنترل اتصال اجزا و ایستار (AACS سرواژه Attitude and Articulation Control Subsystem)  وظیفه کنترل جهت‎گیری فضایپما، حفظ در معرض هدف ماندن آنتن‎های زمینی، کنترل مانورهای موقعیت‎یابی و قرار گرفتن در موقعیت درست را برعهده دارد.ویجر۲ دارای سه ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپی چند صد واتی (MHW RTG) است. هر RTG، ۲۴ گوی اکسید پلوتونیوم فشرده را دربر گرفته است که گرمای لازم برای تولید تقریبا ۱۵۷ وات انرژی الکتریکی به هنگام پرتاب را فراهم می‎کند. سطح توان فعلی هر فضاپیما در حال حاضر ۲۴۹ وات است. با کاهش توان الکتریکی، دستگاه‎های الکتریکی فضاپیما نیز باید خاموش شوند تا از انرژی ذخیره شده بیش از اندازه استفاده نشود. با خاموشی بعضی از ابزارها، برخی قابلیت‎های فضاپیما نیز خاموش می‎شوند. ویجر۲ برای ارتباط با زمین با استفاده از آنتنی سهموی شکل به قطر ۷/۳ متر با شبکه فضای دوردست (DSN) ناسا روی زمین ارتباط برقرار می‎کند. «شبکه فضای دوردست» شبکه‎ای از بشقاب‎های ماهواره‎ای غول پیکری است که در سراسر زمین قرار دارند و برای دریافت سیگنال از فضاپیماهای دور طراحی شده‎اند. حتی زمانی که فضاپیما قادر به برقراری ارتباط با زمین نیست، ضبط کننده نواری دیجیتال  (Digital Tape Recorder) می‎تواند ۶۴ مگابایت داده را برای انتقال در زمان دیگری، ضبط کند. ویجر۲ در حال حاضر ۱۶۰ بیت داده را در هر ثانیه مخابره می‎کند. مدت زمان ارسال دستور یا دریافت داده حداقل به ۱۶ ساعت زمان در یک روز نیاز دارد اما ضبط کننده نواری دیجیتال تنها برای ماموریت‎های ویجر طراحی نشده است و در اختیار سایر ماموریت‎های فضایی نیز قرار می‎گیرد. بعد از رسیدن داده‎ها به آزمایشگاه پیشرانش جت، داده‎ها پردازش و برای تجزیه و تحلیل در اختیار پژوهشگران قرار داده می‎شود.توان فرستنده فضاپیما در حدود ۱۲ وات است و در بیشترین حالت به ۲۰ وات می‎رسد. تقریبا به اندازه لامپی که در یخچال است. جالب است که ما هنوز هم روی زمین در حومه‎های شهری ممکن است گاهی به سختی آنتن موبایل داشته باشیم، اما ناسا می‎تواند از فاصله ۲۰ میلیارد کیلومتر دورتر پیامی را دریافت و فرمانی را ارسال کند. آن هم با دستگاهی قدیمی که ساخت دهه ۱۳۵۰شمسی/ ۱۹۷۰ میلادی است و فقط ۱۲ وات توان دارد.در حال حاضر پنج گروه علمی، داده‎های ماموریت میان ستاره‎ای را بررسی می‎کنند. وظیفه آنها جمع‎آوری و ارزیابی داده‎ها درباره توان و منشا میدان مغناطیسی خورشید، ترکیبات، جهت و طیف انرژی ذرات باد خورشیدی و پرتوهای کیهانی، توان اثرات رادیویی که از ناحیه خور ایست  سرچشمه می‎گیرند و توزیع هیدروژن در خورسپهر است.نقشه گنج زمین روی لوح‎های طلاییماموریت‎های پیش از ویجر مثل پایونیر ۱۰ و ۱۱ هر دو پلاک‎های فلزی کوچکی را با خود حمل می‎کردند که زمان و مکان مبدا خود را به هوشمندان فرازمینی احتمالی که در آینده‎ای دور ممکن است آنها را پیدا کنند، معرفی می‎کرد. با این پیش زمینه ناسا کپسول زمانی را برای روایت داستان دنیای ما به فرازمینی‎ها همراه با ویجر۱ و ۲ ارسال کرد. پیام ویجر روی صفحه گرامافون ۱۲ اینچی (حدود ۳۰ سانتی متری) طلااندود شده با مس ضبط شده است و دربردارنده صداها و تصاویری منتخب برای به تصویرکشیدن تنوع حیات و فرهنگ‎های مختلف روی زمین است.در گوشه بالای سمت چپ طرحی ساده از گرامافون و سوزنی که رویش حرکت می‎کند، کشیده شده است. سوزن در محل درست برای شروع خواندن صفحه نقاشی شده است. روی محیط دایره اعداد باینری (نوشتن اعداد در مبنای ۲) نوشته شده‎اند. مدت زمان مناسب برای یک دور چرخش صفحه گرامافون ۶/۳ ثانیه است که این عدد با واحد زمانی دیگری یعنی ۷/۰ میلیاردیوم ثانیه برابر با مدت زمان انتقال اتم هیدروژن بیان شده است. همچنین نقاشی‎ها به هوشمندانی که ممکن است را آن را پیدا کنند نشان خواهند داد صفحه را از بیرون به داخل باید خواباند. پایین این نقاشی، نمای دیگری از ضبط و سوزن با اعداد باینری است که مدت زمان اجرای یک طرف صفحه، حدود یک ساعت را نشان می‎دهد.در گوشه بالا سمت راست، طرحی را از چگونگی ساختن تصاویر از سیگنال‎های ضبط شده نشان می‎دهد. تصویر بالایی سیگنالی معمولی است که در شروع هر تصویر وجود دارد.هر تصویر از این سیگنال‎ها ساخته شده است که دنباله‎ای از این خطوط عمودی تصویر را می‎سازند. از کنار هم قرار گرفتن ۵۱۲ خط عمودی یک تصویر کامل شکل می‎گیرد. مدت زمان بین خطوط تصویر هشت میلی ثانیه است. اولین تصویر یعنی دایره درون مستطیل نیز قرار داده شده تا گیرنده مطمئن شود که از نسبت درستی از طول افقی به ارتفاع عمودی در تصاویر استفاده می‎کند.در گوشه پایین سمت چپ، نقشه یک تپ اختر کشیده شده که پیشتر روی پلاک پایونیر ۱۰ و ۱۱ نیز ثبت و ارسال شده بود. این نگاره، قرار است موقعیت منظومه شمسی را با توجه به ۱۴ تپ اختر که دوره تناوب دقیق‎شان مشخص است، به هوشمندانی که ممکن است پیدایش کنند، نشان ‎دهد.در گوشه پایین سمت راست، دو دایره، نمایانگر دو اتم هیدروژن در حالت پایه است که با یک خط به هم وصل شده‎اند. عدد یک نیز نشان دهنده فاصله زمانی مربوط به انتقال از یک حالت به حالت دیگر است و به عنوان واحد زمانی برای خواندن بقیه محتویات صفحه استفاده شده است.روی این دیسک، یک لایه اورانیوم۲۳۸ به روش آبکاری الکترولیتی لایه نشانی شده است. ایزوتوپ اورانیوم۲۳۸ نیمه عمر بسیار طولانی معادل ۵۱/۴ میلیارد سال دارد. بنابراین گیرنده فرازمینی این فضاپیماها می‎تواند با اندازه‎گیری میزان تشکیل عناصر دختر باقیمانده از اورانیوم۲۳۸، مدت زمان سپری شده از زمانی که اورانیوم روی فضاپیما قرار گرفته است را محاسبه کند. زمانی که عناصر رادیواکتیو انرژی تابش می‎کنند، اتلاف انرژی باعث تبدیل هسته والد به انواع مختلفی از اتم‎ها به نام هسته دختر می‎شود.سرنوشت ویجر ۲ پس از ۴۳ سال پیشتازی در اعماق فضاسفرهای فضایی معدودی در طول تاریخ بشر به اندازه ماموریت‎های ویجر۱و۲ دستاورد داشته‎اند و ما هنوز هم به میراث فناورانه آنها مدیون هستیم. در نیم قرن اخیر چند ماموریت فضایی عظیم نیز پس از ویجر۱و۲ طراحی شدند، مانند فضاپیمای کاسینی-هویگنس که سیاره زحل را کاوش کرد، فضاپیماهای گالیله و جونوکه به ملاقات سیاره مشتری رفتند و چند ماموریت دیگری که برنامه‎ریزی شده‎اند. اما هیچ کدام از این ماموریت‎ها به مقصد اورانوس و نپتون طراحی نشده‎اند. از این رو تصاویر ویجر۲ از این دوسیاره دوردست همچنان منحصربه فرد محسوب می شوند. در حال حاضر تمام سیستم‎های اضافی این فضاپیماها خاموش هستند. حتی دوربین‎های عکسبرداری آنها نیز خاموش شده‎، زیرا فضا بسیار تاریک است و اصلا چیزی برای دیدن و عکسبرداری وجود ندارد. فعلا فقط ابزارهای جمع‎آوری اطلاعات آنها روشن هستند.ناسا می گوید ویجرها قدرت الکتریکی و سوخت پیشران کافی را برای روشن نگه داشتن ابزار علمی فعلی خود تا دست کم تابستان ۱۴۰۴ دارند و انتظار می‎رود پیام‎های رادیویی ضعیفی را مخابره کنند. تا آن زمان ویجر۱، حدود ۱/۲۲ میلیارد کیلومتر و ویجر۲، قریب به ۴/۱۸ میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله خواهند گرفت. ۴۰ هزار سال دیگر نیز ویجر۱ از فاصله ۶/۱ سال نوری ستاره  AC+۷۹ ۳۸۸۸ در صورت فلکی زرافه و ویجر۲ حدود ۷/۱ سال نوری با ستاره Ross ۲۴۸ فاصله خواهد داشت. ۲۵۶هزار سال دیگر نیز ویجر۲ به فاصله ۳/۴ سال نوری از ستاره شباهنگ خواهد رسید؛ روشن ترین ستاره ای که در آسمان می بینیم. اما خیلی زودتر از آن روزی در دهه پیش‎رو خواهد رسید که این دو فضاپیما برای همیشه خاموش می‎شوند و تا ابد در کهکشان راه شیری سرگردان به پیش خواهند رفت. آن روز بی‎شک روز تلخی برای ناسا و همه انسان هایی خواهد بود که زمین را گهواره بشر می دانند؛ گهواره ای که به مدد دانش به دست آمده از اعزام ویجرها و دیگر ماموریت های فضایی، دیر یا زود از آن خارج خواهیم شد.</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 15:06:46 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>به دنبال نسل دوم واکسن کرونا</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-rdpu78kzgqmu</link>
                <description>شش ماه پیش تمام دنیا هنوز با موج اول کرونا دست وپنجه نرم می کرد و چشم امیدش به نتایج مراحل پایانی کارآزمایی های بالینی واکسن های کووید-۱۹ بود. حالا نزدیک به یک سال از شروع عالم گیری ویروس کرونا گذشته است و سه واکسن مجوز استفاده اضطراری را در بعضی از کشورها دریافت کرده است. واکسن فایزر محصول مشترک شرکت فایزر- بایون تک و واکسن مدرنا هر دو از فناوری ژنتیکی جدید آران ای پیام رسان (mRNA) استفاده می کنند و واکسن سوم، واکسن آسترازنکا دانشگاه آکسفورد با روش مرسوم استفاده از ویروس ضعیف شده ساخته شده است. اما این سه واکسن به تنهایی برای پایان بخشیدن به همه گیری کافی نیست. هنوز خیلی زود است که فکر کنیم ویروس کرونا را شکست داده ایم. بعضی از ایمونولوژیست ها نگران کارایی موثر واکسن ها در برابر شکل های تغییر یافته ویروس هستند. تا الان سارس-کوو-۲ چند جهش جدید داشته است، از جمله مواردی که اولین بار در انگلیس و آفریقای جنوبی شناسایی شدند و قدرت انتقال بیشتری دارند. از زمانی که ویروس سارس-کوو-۲ را شناخته ایم تنها یک سال می گذرد و هیچ ایده ای نداریم که ویروس ممکن است هنوز چه غافلگیری هایی در آستین داشته باشد. اگر بعد از واکسن زدن باز هم به کووید-۱۹ مبتلا شویم، چه اتفاقی می افتد؟ آیا به شکل وخیم تری از بیماری مبتلا خواهیم شد؟ یا اگر واکسن ها از بیمارشدن افراد واکسینه شده جلوگیری کنند، اما مانع نشوند از این که افراد واکسینه دیگران را بیمار کنند، چه اتفاقی می افتد؟ اگر پاسخ سوال آخر مثبت باشد، شرایط همه گیری بدتر خواهد شد و افراد واکسینه، ناقلانی بی علامت خواهند بود. به علاوه مردم سراسر دنیا، پاسخ های ایمنی متفاوتی در برابر ویروس از خود نشان می دهند. در نتیجه ممکن است در برابر واکسن هم پاسخ های مختلفی وجود داشته باشد. اما مهم ترین مساله، ماندگاری واکسن است. در واقع مدت زمانی که افراد بعد از تزریق واکسن ایمن می مانند. اگر واکسنی فقط برای چند ماه به جای چند سال ایمنی ایجاد کند، بنابراین طی شش ماه پیشرفت بزرگی برای مقابله با بیماری حاصل نشده است. بعد از آن هم ممکن است با شکل های بدخیم تر شیوع بیماری در سراسر دنیا روبه رو شویم. با این حال خبر خوب این است که واکسن‏های دیگری هم در دست ساخت است. بسیاری از آنها سازوکارهای جدید و متفاوتی را دنبال می کنند که ممکن است موثرتر و ارزان تر بوده و توزیع راحت تری هم داشته باشند. در ادامه به چند مورد از واکسن‏هایی که بیشترین ظرفیت را دارند، اشاره کرده ایم.آران ای خود تقویت کنندهپروتئینی به نام پروتئین اسپایک سطح کروی ویروس کرونا را به شکل برآمدگی هایی پوشانده است و ویروس به کمک همین برآمدگی ها می تواند به سلول های بدن ما بچسبد و با ورود به آنها، سلول را آلوده کند. روش ساخت واکسن های آران ای خود تقویت کننده (saRNA) مانند واکسن های آران ای پیام رسان (mRNA) فایزر و مدرنا است و حتی ممکن است بهتر هم باشد. در واکسن های آران ای خود تقویت کننده، ماده ژنتیکی ویروس و نه خود ویروس، مستقیما وارد سلول های بدن شده و بدن را وادار می کند تا خودش پروتئین اسپایک ویروس سارس-کوو-۲ را بسازد. این واکسن، سلول های بدن را به کارخانه هایی تبدیل می کند که پیوسته با سرعت زیاد مقدار زیادی از پروتئین اسپایک را می سازند. از این رو انتظار می رود اگر افراد بعد از واکسیناسیون بیمار شوند، بیماری شدیدتری را تجربه نکنند. به نظر می رسد اگر این نوع واکسن به مرحله تایید نهایی برسد، قیمت پایین تری خواهد داشت و حجم زیادی از آن را می توان تولید کرد.زیر واحدهای پروتئینی (واکسن نواواکس)شاید از خواندن این جمله تعجب کنید که حشرات هم ویروس های اختصاصی خودشان را دارند و به آنها باکلوویروس گفته می شود. پژوهشگران شرکت نواواکس، ژن پروتئین اسپایک کرونا را به یک باکلوویروس تزریق و بعد صبر کردند تا سلول های یک شاپرک آلوده شوند. سلول های آلوده شده هم می توانند خودبه خود پروتئین اسپایک را تولید کنند. سپس پژوهشگران از همین پروتئین های اسپایک تولیدشده در ساخت واکسن استفاده می کنند. این واکسن ها علاوه بر این که هزینه کمتری دارند، توزیع شان نیز ساده تر است. زیرا نگهداری از این واکسن ها  به  دمایی بین ۲ تا ۸ درجه سانتی گراد نیاز دارد و می توان آنها را در یخچال نگه داشت. ماده افزودنی در این واکسن، ترکیبی است که از پوست درخت کوئیلای یا درخت صابون به دست آمده و ساپونین (Saponin) نام دارد. ساپونین می تواند پاسخ سیستم ایمنی بدن را تقویت کند.نانوذرات پروتئینی طراحی شدهبعضی از واکسن ها مانند واکسن نواواکس تمام پروتئین اسپایک ویروس را تزریق می کنند، اما پژوهشگران دانشگاه واشنگتن روی بخشی از پروتئین اسپایک تمرکز کرده اند. RBD یا دامنه اتصال گیرنده بخش کلیدی پروتئین اسپایک ویروس است که به گیرنده های روی سلول های بدن می چسبد تا وارد سلول شود. در این شکل از واکسن، پروتئین های RBD که به صورت مصنوعی ساخته شده اند، به نانو ذرات توپی شکل می چسبند و بعد تزریق می شوند. آنتی بادی هایی که بدن پس از تزریق این واکسن تولید می کند، حداقل ۱۰ برابر بیشتر از واکسن هایی است که از تمام پروتئین اسپایک استفاده می کنند. این واکسن در حال حاضر مراحل اولیه کارآزمایی بالینی مرحله انسانی خود را با شرکت داوطلبان پشت سر می گذارد و اگر تمام مراحل با موفقیت طی شود، اواخر سال آینده در دسترس عموم قرار خواهد گرفت.دیگر واکسن های درحال توسعهازجمله دیگر واکسن هایی که به کندشدن روند همه گیری کمک خواهند کرد، واکسن چینی سینوواک بیوتک است که مانند واکسن های آنفلوآنزا از ویروس غیرفعال استفاده می کند. در پایان بالاخره باید دید هرکدام از این رویکردها چقدر موثر خواهند بود. اما باوجود تلاش های شبانه روزی پژوهشگران و دانشمندان می توانیم امیدوار باشیم پایان عالم گیری این کابوس نزدیک است و زمانی که به پایان برسد، دانشمندان با تجربیات و فناوری های جدیدی که به دست آورده اند، برای مقابله با همه گیری بعدی مجهز خواهند بود.روزنامه جام جم، شماره 5874، 20 بهمن 99</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 15:02:55 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کنترل آلودگی نوری از مدار زمین</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%84-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-ewydjo7qno3z</link>
                <description>با شروع عصر فضا، بشر هر روز و شب به تماشای زمین، این خانه پدری از فضا نشسته است. پس از سفر یوری گاگارین در سال ۱۳۴۰ شمسی/ ۱۹۶۱ میلادی به عنوان اولین انسانی که راهی فضا شد، جان گلن، اولین فضانورد آمریکایی بود که در مدار زمین قرار گرفت. معروف است که به افتخار وی مردم شهر پرت (Perth) استرالیا چراغ های شهر خود را روشن کرده بودند تا گلن بتواند آنها را از فضا ببیند. مسلما آنچه جان گلن و مردم شهر پرت آن زمان نمی دانستند، خطر جدی آلودگی نوری بود؛ نورهای مصنوعی در شب که جدا از اتلاف انرژی، اثرات مخربی بر محیط طبیعی شبانه دارد. امروزه دانشمندان از طیف وسیع و نگران کننده خطرات این نورپردازی های غیراصولی و غیراستاندارد بر گونه های گیاهی و جانوری خبر می دهند؛ تاثیر مهم آلودگی نوری در انقراض جهانی حشرات، تهدید حیات گونه های جانوری مثل مهاجرت پرندگان و لاک پشت ها و ارتباطش با مشکلات مختلف بر سلامتی انسان ها در جریان مطالعات مختلف اثبات شده است. با توجه به افزایش تابش نورهای مصنوعی در شب در سراسر جهان، دانشمندان به دنبال تعیین میزان گستردگی آن در شب هستند. تا به امروز تصور می شد اندازه گیری آلودگی نوری فقط با ابزارهای زمینی امکان پذیر است اما نتایج مطالعه ای جدید نشان می دهد این اندازه گیری از فضا نیز امکان پذیر است.در دهه ۱۳۵۰ شمسی/ ۱۹۷۰میلادی، پرتاب ماهواره ها به فضا به همراه ابزارهای لازم برای ثبت نور جهان در قسمت شب زمین آغاز شد؛ قابلیتی که در ابتدا به صورت محرمانه در اختیار ارتش آمریکا بود اما در اوایل دهه ۱۳۷۰/ ۱۹۹۰ برنامه ماهواره ای پدافند هوایی (DMPS) از شکل محرمانه خارج شد و عکس های زمین در شب در دسترس پژوهشگران غیرنظامی نیز قرار گرفت. در سال های بعد ماهواره های دیگری، از بزرگ ترین رصدخانه های زمینی تا تاسواره های (Cubesats) گران قیمت، مناظری با جزئیات بیشتر از جهان در شب ثبت کرده اند. اما با وجود گذشت چند دهه از تاریخ شروع پروازهای فضایی، دانشمندان به تازگی پی برده اند آنچه ماهواره ها از زمین مشاهده می کنند، می تواند تمام داستان تاثیرات نورهای ساخته دست بشر در شب را تعریف کند.چالش های سنجش آلودگی نوریآلودگی نوری مساله ای است جهانی که همه کشورهای روی زمین آن را لمس کرده اند. اما زمین سیاره بزرگی است که اندازه گیری های ناکافی روی آن مانع درک بهتر و جلب توجه ما به این مشکل شده است؛ هرچند به خوبی متوجه افزایش روشنایی آسمان شب شده ایم. به طور مرسوم آلودگی نوری و آسمان تاب روی زمین با دستگاهی مثل فوتومتر اندازه گیری می شود که داده های به دست آمده از آن فقط برای یک منطقه است؛ این محدودیتی است که اجازه تهیه نقشه ای کامل از تاثیرات دقیق آلودگی نوری برای منطقه ای بزرگ را نمی دهد. ناهمواری زمین، بی ثباتی های سیاسی و از بین رفتن زیرساخت ها در بلایای طبیعی نیز از جمله دلایلی است که چرا به آسانی ابزارهای اندازه گیری را هر جا بخواهیم نمی توانیم قرار دهیم. امکان استفاده از داده های ماهواره ای برای بررسی نورهای مصنوعی در شب پیشرفت بزرگی است که به دانشمندان امکان می دهد تا به داده هایی که مساحت زیادی از زمین را پوشش می دهند دسترسی داشته باشند و در زمان شان صرفه جویی کنند.ماهواره های سنجش از دور، نقش اساسی در درک ما از مقدار و پخش آلودگی نوری در سراسر جهان داشته اند. اولین اطلس جهانی از روشنایی مصنوعی آسمان شب در سال ۱۳۸۰ شمسی /۲۰۰۱ میلادی، نمای جامعی از زمین در شب بود که از مقدار قابل توجه گسترش آلودگی نوری در جهان شب خبر می داد. با پیشرفت فناوری ماهواره های سنجش از راه دور، این اطلس در سال ۱۳۹۵/۲۰۱۶ با تفکیک پذیری بهتری از زمین و افزایش حساسیت به نورهای ضعیف، به روزرسانی شد. اطلس جدید، با اولین پیش بینی های رسمی از میزان روشنایی آسمان شب زمین همراه بود. به کمک این داده ها و تحلیل های عمیق، روند گسترش آلودگی نوری در کشورهای جهان مشخص شد. این نتایج درک ما را از آلودگی نوری تغییر داد و خوب و بد و زشتی این مساله جهانی را نشان دادند.اما تفسیر درست آنچه ماهواره ها قصد دارند به ما بگویند سخت است؛ به علاوه این که بتوانیم به درک درستی برسیم هم حیاتی است. برای مثال اگر بخواهیم بدانیم یک آشکارساز در مدار دقیقا چه مقدار نور دریافت می کند، نه تنها باید بدانیم در آزمایشگاه چگونه کار می کند، بلکه باید بفهمیم وقتی در فضا قرار می گیرد هم عملکردش چگونه است. بنابراین کار چالش برانگیزی پیش روست.پایین بودن تفکیک پذیری آنچه از مدار مشاهده می کنیم نیز تا حدی عذاب آور است. در بهترین حالت فقط می توانیم منابع نوری را تا سطح یک بلوک شهری جدا کنیم (با فرض این که تصاویر را فضانوردان از داخل ایستگاه بین المللی فضایی گرفته باشند) و جدا کردن منابع منفردی که در فاصله کمی از هم هستند، سخت است.سال ها تفسیر اشتباه از داده های ماهواره ایچالش همیشگی سنجش نور شب ماهواره های سنجش از دور، هاله نوری است که خارج و اطراف شهرها دیده می شود. آیا این نور واقعی است یا نتیجه خطای ابزار اپتیکی یا الکترونیکی دوربین های ماهواره است؟ نزدیک به ۳۰ سال تصور می شد که این هاله نتیجه نور بسیار روشن شهرهاست و این خطا مربوط به سنسور و اثر درخششی (blooming) است که در سی سی دی دوربین هنگام عکاسی از یک منبع نوری شدید، رخ می دهد. اما مطالعات جدید ادعا می کنند این هاله، نور واقعی شهرهاست که تا ارتفاع نزدیک به مدار ماهواره ها پراکنده می شود و باید در مدل سازی ها وارد شود. در شب منابع نوری که جهت شان به سمت آسمان باشد یا نوری که از سطح زمین بازتاب می شود، از اتمسفر عبور کرده و با برخورد به مولکول های هوا و آئروسل ها در همه جهات جو زمین پخش می شود و باعث ایجاد هاله ای نورانی در آسمان می شود که ما از زمین آن را به صورت روشنایی آسمان می بینیم. در حالی که در فضا هاله ای از نور پخش شده است و این هاله نورانی «آسمان تاب» نامیده می شود.سهم عمده آسمان تاب مربوط به چراغ هایی با زاویه انتشار افقی است. در انتشار افقی به علت تقارن سمتی در پراکندگی مای (Mie scattering) مقدار مساوی از نور در جهت بالا و پایین پراکنده می شود. همچنین به علت تقارن سمتی و بالا-پایین در پراکندگی رایلی (Rayleigh scattering) میزان نور پراکنده شده به سمت زمین برابر با نور پخش شده به سمت آسمان است (با چشم پوشی از انحنای جزئی زمین). این دو اثر باعث می شود حاشیه شهرها به صورت نسبی و هاله مانند، روشن به نظر برسد. نوری که در گذشته به عنوان خطای ابزاری تفسیر می شد اما امروز می بینیم این طور نیست. برای تشخیص نورهای پراکنده شده در اتمسفر به عکس هایی با نورپردازی طولانی مدت نیاز است. اما گرفتن چنین عکس هایی در ایستگاه فضایی که با سرعت ۲۸ هزار کیلومتر بر ساعت حرکت می کند، آسان نیست. برای حل این مشکل سازمان فضایی اروپا (اسا) از یک دوربین نصب شده روی یک موتور سه محوره استفاده می کند تا با دنبال کردن حرکت نقاط خاصی روی زمین به صورت اتوماتیک، حرکت ایستگاه فضایی را جبران کند. به این ترتیب عکس شهری که از آن عکاسی می شود تک فریم و با نوردهی طولانی خواهد بود. این دوربین را در عکس بالا - چپ همین صفحه می بینید.دو مثال معروفی که در این تحقیق به آنها اشاره شده است، مربوط به شهر مادرید اسپانیا و شیکاگو در آمریکاست. پژوهشگران دانشگاه مادرید با همکاری دانشگاه اکستر (Exeter) انگلیس با ترکیب داده های ۲۴ ماه (در بیش از شش سال) ماهواره SNPP/VIIRS-DNB و با استفاده از تصاویر HDR که اخترشناسان اسا و ناسا تهیه کرده بودند، پی بردند میزان آلودگی نوری برای شهری مثل راسکافریا (Rascafrya) بسیار کمتر از مقادیر پیش بینی شده است، زیرا پیش بینی ها بر اساس مدل هایی بودند که شکل جغرافیایی منطقه را در نظر نگرفته بود. کوه های La Morcuera همچون دروازه ای مانع از رسیدن آلودگی نوری شهر مادرید می شوند.در عکس پایین و راست همین صفحه که با ماهواره بر فراز شیکاگو ثبت شده است، در سمت چپ مرکز شهر با نور زرد مشخص شده که حاکی از انتشار مستقیم نور بسیار زیاد به سمت بالاست که آشکارساز ماهواره از آن نور اشباع شده و در مورد نحوه پخش نور هیچ اطلاعی را نمی توان به دست آورد. در سمت راست نیز تابش از سطح دریاچه دیده می شود که هر چه از شهر فاصله می گیریم، کمتر می شود. درحالی که می دانیم یک دریاچه تابش نوری در شب ندارد. اگر نور بر فراز دریاچه واقعی نباشد، یعنی ما انتشار نور از منطقه شهری را بیش از حد و اشتباه حساب کرده ایم. اما اگر این نور واقعی و یک نور مصنوعی باشد، نور آن منطقه کمتر از واقعیت محاسبه شده بوده و سبب می شود این مناطق روی زمین تاریک تر از آنچه واقعا است، به نظر برسد.چرا این نتایج مهم هستند؟تصاویر رادیومتری که از فضا گرفته می شود، تغییرات پخش آسمان تاب در شهرها را رصد می کنند. همان طور که جمعیت شهرها به خصوص در کشورهای در حال توسعه بیشتر می شود، بررسی ها نشان می دهد آلودگی نوری سریع ترین رشد را در این کشورها دارد. به کمک داده های ماهواره ای می توانیم تهدیدهای حاصل از گسترش آلودگی نوری را بدون نیاز به تکیه بر مشاهده های زمینی، بهتر تخمین بزنیم. به علاوه نقشه های دقیق تری از روند روشنایی آسمان شب در هر منطقه می توان داشت. با توجه به این نتایج پژوهشگران اپلیکیشن جدیدی که فعلا در مرحله بتا است را عرضه کرده اند که می تواند روشنایی آسمان و تغییرات آن را در خارج از مناطق شهری با اندازه گیری های مستقیم و نه داده هایی که مدل های تئوری را پیش بینی می کنند، به دست آورد.  نتایج این پروژه، خبری خوب برای کسانی است که اثرات نور مصنوعی شبانه را بررسی می کنند و دیگر لازم نیست کیلومترها برای اندازه گیری آسمان تاب از شهرها فاصله بگیرند.اثر کووید-۱۹ بر هاله نورانی شهرهابررسی ها نشان می دهد که قرنطینه و فاصله گذاری اجتماعی برای کاهش شیوع کووید-۱۹، در تغییر این هاله نیز موثر بوده است. روشنایی آسمان شب بستگی به آئروسل های معلق در هوا و پخش نور مصنوعی دارد. در طول مدت قرنطینه، آلودگی هوا با توجه به کاهش فعالیت های انسانی به شدت کاهش یافت.روزنامه جام جم، شماره 5870، 15 بهمن 1399</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 20 Aug 2021 14:37:27 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دست رباتیکی که «قارچ خور» بازی می کند!</title>
                <link>https://virgool.io/@reihaneh.radi1995/%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%B1%DA%86-%D8%AE%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-v96aniknpulm</link>
                <description>وقتی به ربات‎ها فکر می‎کنیم، فیلم هایی مثل جنگ ستارگان، ترمیناتور، اتصال کوتاه (Short Circuit‎) و میان ستاره‎ای معمولا اولین تصاویری از ربات‎ها هستند که از ذهنمان می‎گذرد. ربات‎هایی خشن، سخت و آهنین! اما بیش از یک دهه است که دسته دیگری از ربات‎ها به‎نام «ربات‎های نرم» توسعه پیدا کرده‎اند. در ساخت این ربات‎ها، مواد نرم و انعطاف‎پذیر به کار می‎رود و مدارهای الکتریکی جای خود را به مدارهای میکروسیالی (میکروفلوئیدیک) داده‎اند. به‎جای جریان الکتریکی، جریانی از سیالاتی مانند آب و هوا در اینها برقرار است. این ربات‎ها برخلاف ربات‎های سخت، برای تعامل با انسان خطری ندارند و می‎توانند گزینه‎های مناسبی برای شرکت در جراحی‎ها، پژوهش های علمی و عملیات نجات باشند، یا در بسته‎بندی میوه‎ها یا مواد دیگری که به‎راحتی آسیب می‎بینند، به کار گرفته شوند.به‎تازگی مهندسان دانشگاه مریلند بااستفاده از چاپگر سه‎بعدی، دست رباتیکی نرمی با سه انگشت ساخته‎اند که می‎تواند بازی محبوب سوپر ماریو (معروف به قارچ خور) را بازی کند. چاپگر سه‎بعدی (PolyJet ۳-D) ابتدا لایه‎ای مایع مانند را روی صفحه چاپ قرار می‎دهد و بعد با تابش نور، مایع سفت و محکم می‎شود و به‎همین ترتیب لایه‎های بعدی نیز چاپ می‎شود. این چاپگر مانند چاپگرهای رنگی که همزمان چند رنگ را چاپ می‎کنند، می‎تواند همزمان موادی با درجه سختی‎های مختلف را چاپ کند؛ مثل مواد نرم لاستیکی مانند، پلاستیک‎های سفت و محکم‎تر و همین‎طور مواد قربانی (sacrificial material) که درهنگام چاپ مانند داربست عمل می‎کنند و پس از آماده‎شدن محصول نهایی در آب حل و از ربات جدا می‎شود.به‎طور معمول مدارهای میکروفلوئیدیک در اتاق‎های تمیز ساخته می‎شود و قطعات ربات باید جداگانه سر هم شوند. به‎ویژه وقتی ساختار ربات نرم پیچیده‎تر می‎شود، تولید و مونتاژ قطعات هم سخت‎تر می‎شود. اما مهندسان در این پژوهش تمام اجزای این ربات، از بدنه نرم و جزئیات آن گرفته تا مدارهای میکروفلوئیدیک و تمام قطعات متحرک نرم آن را همزمان و از مواد نرم مختلف چاپ کرده‎اند و هیچ قطعه‎ای مونتاژ نشده است.معمولا ربات‎ها پس از ساخت، می‎بایست در آزمایشی عملکرد خود را به نمایش بگذارند. برای مثال بعضی از ربات‎ها برای نواختن پیانو برنامه‎ریزی می‎شوند. ولی اگر ربات نتی را جا بیندازد، ممکن است چندان به‎چشم نیاید. اما اگر برای بازی ویدئویی برنامه‎ریزی شود، کوچک ترین اشتباهی باعث می‏شود به دشمن برخورد کند یا در چاله بیفتد و بازی بلافاصله به پایان می‎رسد. در این دست رباتیکی نرم، برنامه‎ای رایانه ای میزان فشار در تزریق مایع را در مدار سیالی تعیین می‎کند و می‎توان هر سه انگشت را به‎صورت مستقل و همزمان کنترل کرد. فشار کم انگشت اول را روی دکمه حرکت دسته بازی نینتندو قرار می‎دهد تا ماریو به جلو حرکت کند. با فشار متوسط، انگشت دوم دکمه دویدن ماریو را فشار می‎دهد و وقتی فشار به حداکثر می‎رسد هر سه انگشت دکمه‎های دسته بازی را فشار می‏دهند تا ماریو بپرد. از انتشار بازی سوپر ماریو سال ها می‎گذرد و طرفداران این بازی دیگر چشم بسته هم می‎دانند چه زمانی کدام دکمه را باید فشار دهند تا قارچ خور از مرحله اول عبور کند. حالا کافی است این الگوی حرکت انگشتان را ربات با زمان‎بندی درستی اجرا کند. ولی این کار سخت‎تر از آن است که به‎نظر می‎رسد! در طول بازی، ماریو باید سریع و پشت سر هم بپرد و بدود، انگشت‎های رباتیکی نیز باید بتوانند دکمه‎ها را سریع فشار دهند، رها کنند و دوباره فشار دهند. پیروزی در مرحله اول این بازی نشان می‎دهد که دست رباتیکی نرم چاپ شده می‎تواند سریع و دقیق نسبت به دستوراتی که پیوسته تغییر می‎کنند پاسخ دهد.منبع: روزنامه جام جم، شماره 6008، چهارشنبه 20 مرداد 1400</description>
                <category>ریحانه رادی</category>
                <author>ریحانه رادی</author>
                <pubDate>Fri, 13 Aug 2021 17:14:24 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>