https://virgool.io/feed/@rezaanamdarii234 fa 2026-07-07 17:21:02 https://files.virgool.io/upload/users/203340/avatar/65KT4F.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@rezaanamdarii234 https://virgool.io/@rezaanamdarii234/%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%AE%D8%B4%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-v2xuhfz54fov سلام به دوستانی که ویرگول من میخونن تمام حرفای این پست دلی هستش....بعد از مدت‌ها کارکردن توی یه مجموعه پر انرژی ،یه محیطی که هرآدمی رو که نگاه می‌کردی دنبال پیشرفت بود جایی که وقتی آدماشو میدیدی تازه خستگیت در میرفت، میرفتی توی حیاط پر از درختش تازه میفهمیدی زندگی جریان داره... حالا اومدم یه جایی که اصلا نمیدونم کجاس اصلا نمیدونم راهم درست انتخاب کردم یا نه؟؟آدمایی با نگاه های سنگین با بی حوصلگی‌های زیاد خواب آلود که وقتی تورو میبینن تازه انگار بیشتر می‌خوان مشکلات زندگیشون سره تو خالی کنن...آدمای خسته و ناامید با کارهای روتین روزمره شاید منم اگه بیشتر بمونم مثل اینا عادت کنم به یه کاری رو هر روز انجام دادن ولی نه من همچین آدمی نیستم، من آدم یجا موندن بند شدن نیستم باید یه کاری بکنم باید حول محور خودم تغیر بدم من واسه تغیر و مدیریت شرایط بهران ساخته شدم.اولش که داشتم این ویرگول مینوشتم خیلی حس ناامیدی داشتم ولی الان ولی الان دیگه نه با خودم فکر کردم که خودم باید پله های پیشرفت رو تو هر مجموعه واسه خودم بچینم ما که اومدیم تا اینجا بریم تو دل بقیش ببینیم چی میشه من همیشه عاشق چالش‌های سخت بودم هستم اهل نسیت نیستم و خوشم نمیاد ولی توسیه من اینه به حرف هیچ آدمی گوش نکنید برین توی اون مسیری که دلتون میخواد و نزارین کسی آرزوی قلبیتون رو ازتون یگیره همیشه بگو من میتونم و قطعا میتونی :) reza namdary reza namdary Wed, 21 Oct 2020 11:44:07 +0330 https://virgool.io/@rezaanamdarii234/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%85-qnlegrdsy8pc سلام من رضا نامداری هستم یه جوون مثل خودتون باهزارتا هدف وآرزو توی زندگیش.این اولین پست من توی ویرگول که امیدوارم خوشتون بیاد ‌:)چندسالی میشه که دارم هنرکار می‌کنم تقریبااز سال۸۸تا الان، اون سال اولین کار حرفه‌ای تئاترم روبازی کردم، اون موقع حدود۹یا فک کنم۱۰سالم بود و این بازیگرای نوجوان روکه توی تلوزیون میدیدم بیشترعلاقه‌مند میشدم که توی کاری که می‌کنم موفق باشم.تااین که بعدازچند سال فعالیت توی رشته‌تئاتر،شاخه بازیگری‌و گویندگی حالا موقع انتخاب رشتم بود، خوب مسلما هرخانواده‌ای آرزوی این‌داره که بچش دکتریا مهندس بشه فکرمی‌کردن هرکی رشته هنرروانتخاب کنه آینده خوبی نداره:( امامشکلی نبود طرز تفکرشون این بود.تااین که بااسرارهای روزمره خودم هنرستان هنرهای زیبا رشته نمایش روانتخاب کردم، چقدر توی این چندسال سختی کشیدم تا بتونم دیپلم نمایشم روبگیرم، حالا دیگه ۱۹سالم شده بود و وقت اشتباه نداشتم باید یه مسیرحرفه‌ای روبرای آیندم پپیش میگرفتم ودرکنارش به علاقم می‌پرادختم این بهترین تصمیمی بودکه میشد واسه‌ی زندگیم بگیرم. با این که عشق وعلاقم بازیگری بود، اما با میل گرایش خودم رشته مدیریت کسب‌و کار رو انتخاب کردم و حالا بی نهایت ازاین تصمیمم راضیم. این اتفاق بی‌نهایت توی زندگی هنریم تاثیرگذاشت‌و من چندسال ازهدفم دورنگه داشت، امامن ناراضی نیستم چون این مسیری که انتخاب کردم می‌دونستم باهاش می‌تونم اون آینده کاریم روتضمین کنم وبعدادرکنارش باازادی فکرتمام از هنری که دارم استفاده کنم.دوستان عزیزم اگر این پست من‌رو توی ویرگول می‌خونید و پسریادختری داریدکه الان وقت انتخاب رشتش‌ هست‌رو واقعا از اعماق وجودتون بهش اعتمادکنید‌‌و بزارین اون راهی که خودش علاقه داره‌رو انتخاب کنه این جامعه به دکتر،مهندس فقط احتیاج نداره گاهی یه هنرمند می‌تونه تاثیری توی این مملکت بزاره ازلحاظ فرهنگی که مقام‌های والا نمی‌تونن بزارن. به امید روزهای بهترو طرزفکر‌های روشن‌تر برای کمک به تصمیم‌گیری خانواده‌ها توآینده بچهاشون. reza namdary reza namdary Thu, 16 Jul 2020 12:30:28 +0430