https://virgool.io/feed/@rnamir.pandora fa 2026-06-10 13:12:54 https://files.virgool.io/upload/users/285957/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@rnamir.pandora https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D9%85-%D8%A7%D8%AC%D9%85%D8%A7%D8%B9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9%DA%86%DB%8C%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DA%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-vx8pcw7nbsys در این قسمت از مقاله‌های ویرگول، میخوام درباره الگوریتم‌های اجماع (Consensus Algorithm) در بلاک چین و انواع اون صحبت کنم. به طور کلی الگوریتم‌های اجماع به این معناست که یک گروه بر سر یک روش با هم به توافق می‌رسند. الگوریتم اجماع، به زبان ساده یعنی روش‌هایی برای به توافق رسیدن اعضای یک شبکه. الگوریتم اجماع ساز و کاریه که باعث میشه تمام نودهای شبکه، بر طبق این الگوریتم مشخص، به تایید تراکنش‌ها و ایجاد بلاک‌های جدید بپردازن. در ادامه، برخی از معروف‌ترین الگوریتم‌های اجماع رو معرفی میکنم.گواه اثبات کار (PoW)میشه گفت که گواه اثبات کار معروف‌ترین الگوریتم اجماع در بلاکچین و رمز ارزهاست. این الگوریتم اولین بار در بیت کوین استفاده شد و بعد در فورک‌های بیتکوین و بعد از مدتی هم سایر ارزهای دیجیتال از این الگوریتم استفاده کردن. گواه اثبات کار یا Proof of Work در واقع در سال ۱۹۹۳ توسط سینتیا دورک و مونی نایر معرفی شد. این پروتکل در اصل مانع از حملات DDoS و سایر سوء استفاده‌ها در شبکه میشه و همچنین از ایجاد اسپم در شبکه هم جلوگیری میکنه. در بیت کوین گواه اثبات کار به همراه هشینگ در سیستم ماینینگ به کار رفت و روشی به وجود آورد که از نفوذ هکرها جلوگیری می‌کرد. گواه اثبات کار نوعی از الگوریتم اجماع هست که در اصل برای تایید و اعتباربخشی به تراکنش‌ها و افزودن بلاک‌های جدید به شبکه بلاک چین مورد استفاده قرار میگیره. در واقع به دلیل وجود این الگوریتم در بلاک چین، ماینرها با هم رقابت دارن تا تراکنش‌ها رو حل کنن و به بلاک اضافه کنن. فرایند استخراج بر عهده نودهایی به نام ماینر هست. ماینرها در شبکه باید معادلاتی رو حل کنن که خیلی دشوار و پیچیده هستن. ماینرها همچنین در حل کردن این پازل‌ها با هم رقابت میکنن؛ چون هر ماینری که معادله رو زودتر حل کنه، میتونه تراکنش رو به بلاک اضافه کنه و جایزه بلاک رو برای خودش برداره. برای حل کردن این پازل‌ها ماینرها باید توان محاسباتی بالایی داشته باشن تا بتوانند به حل اونها بپردازن. به گواه اثبات کار این نقدها وارد میشه که هزینه خیلی زیادی میخواد و این که برای محیط زیست هم خطرناکه. گواه اثبات سهام (PoS)بعد از PoW مشهورترین الگوریتم اجماع PoS هست. این الگوریتم اولین بار در سال ۲۰۱۱ و در فروم Bitcointalk برای حل مشکلات گواه اثبات کار معرفی شد. در حالی که هر دو الگوریتم هدف یکسانی برای دستیابی به اتفاق نظر در بلاک چین دارن، اما روند رسیدن به هدف در اونها کاملاً متفاوته؛ مفهوم گواه اثبات سهام بیان می‌کنه که یک شخص میتونه تراکنش‌های بلاک‌ها رو با توجه به تعداد کوین‌هایی که در اختیار داره، استخراج یا تأیید کنه. به این معنی که کسی که دارای کوین‌های بیشتری باشه، قدرت استخراج یا تایید بیشتری هم خواهد داشت. البته در این الگوریتم خبری از دریافت پاداش نیست و تاییدکنندگان که به آنها Forger هم میگن، فقط از طریق کارمزد تراکنش‌ها کسب درآمد می‌کنن.البته هیچکدوم از رمز ارزها به شکل کامل از گواه اثبات سهام استفاده نمی‌کنن و تا به امروز هیچ ارز دیجیتالی وجود نداره که این الگوریتم را به صورت کامل استفاده کرده باشه. میشه اتریوم رو اولین ارز دیجیتال دونست که سعی میکنه از این الگوریتم استفاده کنه و البته همچنان راه زیادی تا پیاده‌سازی کامل اون داره.الگوریتم PoS از یک فرایند شبه تصادفی برای انتخاب یک نود برای اعتبارسنجی بلاک بعدی استفاده می‌کنه. این انتخاب بر اساس ترکیبی از عواملی مانند شامل مدت زمان استیکینگ، انتخاب تصادفی و دارایی نود هست.ارزهای دیجیتالی که از این سیستم استفاده می‌کنن، اغلب با فروش توکن‌های از قبل استخراج شده شروع میشن؛ یعنی با الگوریتم گواه اثبات کار راه اندازی میشن و بعداً به Proof of Stake تغییر می‌کنن. افرادی که میخوان به عنوان اعتبارسنج‌ یا Forger فعالیت کنن، لازمه که مقدار مشخصی توکن رو به عنوان سهام خودشون در شبکه قفل کنن؛ اندازه سهم، تعیین کننده شانس انتخاب یک نود به عنوان اعتبار‌سنج بعدی برای حل بلاک بعدی هست. هر چقدر سهم کاربر بیشتر باشه، شانس بیشتری برای حل معادلات خواهد داشت.گواه اثبات سهام خصوصی شده (dPoS)خیلی از افراد الگوریتم اجماع dPoS رو نسخه کارآمدتر و عادلانه‌تری از مکانیزم گواه اثبات سهام در نظر می‌گیرن. بلاک چین‌های مبتنی بر dPoS دارای سیستم رای‌گیری هستن که طی اون، سهامداران شبکه‌ کار خودشون رو به شخص ثالث برون سپاری می‌کنن؛ به عبارت دیگه، میتونن برای انتخاب نمایندگان رای بدن و این نمایندگان از طرف سهامداران به ایمن سازی شبکه خواهند پرداخت. به این نمایندگان، شاهد یا Delegator نیز گفته میشه و اونها مسئول دستیابی به اجماع طی تولید و تایید بلاک‌های جدید هستن.بیت شرز (BitShares)، استیم (Steem)، آرک (Ark) و لیسک (Lisk) نمونه پروژه‌های ارز دیجیتالی هستن که از الگوریتم اجماع گواه اثبات سهام خصوصی شده استفاده می‌کنن. البته پروژه‌های معروفی مثل کاردانو (ADA) و ترون (TRX) نیز از این الگوریتم اجماع استفاده می‌کنن.گواه اثبات سهام استیجاری یا اجاره‌ای (LPoS)گواه اثبات سهام استیجاری برای اولین بار در پروژه ویوز (Waves) در سال ۲۰۱۶ استفاده شد. این الگوریتم به طور کامل در ماه می ۲۰۱۷ عرضه شد و به کاربران کلاینت ویوز لایت که نود کامل اجرا نمی‌کردن، امکان داد تا توکن های ویوز خودشون رو به نودهای ماینینگ اجاره بدن. توکن‌های اجاره داده شده در حساب کاربران مسدود میشه و قابل معامله یا انتقال نیست؛ در عین حال، توکن‌ها در کنترل کامل دارنده حساب قرار می‌گیره و اجاره در هر زمانی میتونه به پایان برسه. با در نظر گرفتن قابلیت‌های مورد نیاز برای اجرای نود کامل و نیاز به آنلاین بودن ۲۴ ساعته، فقط بخش کوچکی از جامعه ویوز نودها رو اجرا می‌کنن.توکن‌هایی که به نود ماینینگ اجاره داده میشن، برای افزایش سهام ماینر مورد استفاده قرار می‌گیرن و منجر به افزایش شانس ماینر در خصوص یافتن بلاک بعدی میشن. سیستم گواه اثبات سهام استیجاری، امنیت شبکه رو به دو روش بهبود میده: روش اول اینه که هرچقدر  توکن‌های ویوز بیشتری برای ایمن سازی شبکه استفاده بشه بهتره؛ چون جمع آوری توکن‌های مورد نیاز و ضروری برای انجام حمله ۵۱ درصد برای مهاجم سخت‌تر میشه.روش دوم اینه که توکن‌های ویوز رو میشه از آدرس کیف پول آنلاین به نود اجاره داد؛ اما خود نود که آنلاین هست، فقط حداقل موجودی رو خواهد داشت. این امر خطر هک شدن توکن‌های ویوز از کامپیوترهای آنلاین رو به طور چشمگیری کاهش میده؛ چون رمز ارزهای اجاره داده شده به ماینر انتقال داده نمیشن.سیستم گواه اثبات سهام اجاره‌ای به کاربر امکان میده تا بدون تخصص فنی برای کمک به ایمن سازی شبکه Waves، توکن‌های خودش رو به نودهای کامل اجاره بدن، در حالی که کنترل دارایی‌ها در اختیار خودشان هست. این الگوریتم باعث شد که مقیاس پذیری شبکه ویوز افزایش زیادی داشته باشه و بتونه حدود ۱۰۰ تراکنش رو در ثانیه تایید کنه و همینطور کارمزد این شبکه رو هم به طور چشمگیری کاهش بده. اما به هر حال از LPoS استقبال چندانی نشد. در دنیای بلاکچین و رمز ارزها ما انواع خیلی زیادی از الگوریتم‌های اجماع رو داریم که در این مقاله، به چند تا از معروف‌ترین اونها اشاره کردم.منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Sat, 20 Feb 2021 17:33:57 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%DB%8C%D8%A7-%D8%B1%D9%85%D8%B2-%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-pexewgjc1k0u ارز دیجیتال، ارز مجازی، رمز ارز، ارز رمزنگاری شده و کریپتوکارنسی، همه و همه به یک معنا هستند؛ پولی دیجیتالی که با رمزنگاری محافظت می‌شود. Cryptocurrency از دو کلمه Crypto به معنی رمزنگاری و Currency به معنی ارز تشکیل شده است. می‌توان رمز ارزها را با ارزهای دیگر مبادله کرد، با آنها تراکنش‌هایی که با پول معمولی از طریق بانک‌ها انجام می‌دهید را انجام دهید، خرید آنلاین و بسیاری موارد دیگر انجام دهید. به عبارتی دیگر، ارز دیجیتال در واقع یک ارز مجازی است که به عنوان وسیله‌‌ای برای مبادله طراحی شده است و البته روش استفاده از آنها کمی متفاوت است و رویه‌های مختص به خود را دارند. تمامی تراکنش‌ها که با ارز رمزنگاری شده انجام می‌شوند، بر روی یک شبکه پایگاه داده غیرمتمرکز به نام بلاک چین ذخیره می‌شود. اولین ارز دیجیتال به این سبک، بیت کوین بود که در سال ۲۰۰۸ به جهان معرفی شد. البته تمام رمز ارزها از بلاکچین استفاده نمی‌کنند؛ برخی ارزها مانند آیوتا (IOTA) که یک تکنولوژی برای اینترنت اشیا است، از تکنولوژی گراف جهت دار (DAG) و مکانیزم تنگل (Tangle) برای ذخیره تراکنش‌ها استفاده می‌کند. کوین و توکن در ارزهای دیجیتال چیستند؟ تمام ارزهای رمزنگاری موجود، بنا به نوع طراحی آنها کوین یا توکن نامیده می‌شوند. به طور ساده می‌توان گفت که کوین نوعی ارز است که پلتفرم یا بلاک چین خود را دارد و به طور مستقل کار می‌کند؛ اما توکن ارزی است که بر روی بلاک چین کوین‌های دیگر سوار می‌شود؛ مثلا توکن BAT که مبتنی بر بلاکچین اتریوم است. توکن‌ها توسط کدهای برنامه‌نویسی و از طریق قراردادهای هوشمند در یک بلاک چین ساخته می‌شوند. البته این توکن‌ها حتما باید از استانداردهای بلاکچینی که در آن قرار دارند، پیروی کنند؛ برای مثال اکثر توکن‌هایی که بر روی بلاک چین اتریوم قرار دارند، دارای استاندارد ERC20 هستند و توکن‌های مبتنی بر بلاک چین ترون، از استانداردهای TRC10 و TRC20 پیروی می‌کنند.توکن‌ها از نظر طراحی و پیاده‌سازی بسیار ساده تر از کوین‌ها هستند؛ زیرا نیازی ندارند که کد منبع از پروتکل اصلی اصلاح شود و هیچ بلاک چین جدیدی نیز ایجاد نمی‌شود. کاربردهای ارزهای دیجیتالامروزه ارزهای مجازی کاربردهای زیادی دارند که در ادامه، به برخی از مهم‌ترین کاربردهای این نوع ارزها می‌پردازیم:انتقال پول با کمترین هزینهدسترسی آسان به کل داراییمالکیت دارایی‌ها به طور کاملا خصوصی و محرمانهامکان کسب درآمد تنها به وسیله نگهداری این ارزهاامکان سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌‌‌های فضای کریپتوامکان ارسال تراکنش به صورت کاملا خصوصیدرآمدزایی از طریق تولید محتواعدم نیاز به اعتماد به شخص ثالث برای انجام معاملهارزهای دیجیتال دارای ۴ ویژگی اصلی هستند؛ برگشت ناپذیری، سریع و جهانی بودن، امنیت و حفظ حریم خصوصی و عدم نیاز به اجازه.برگشت ناپذیری: بدین معناست که اگر شما تراکنشی را به آدرس اشتباه ارسال کردید، به هیچ عنوان قابل برگشت نیست و هیچ کس نمی‌تواند این کار را انجام دهد. این موضوع از طرفی یک عیب محسوب می‌شود، اما اگر دقت داشته باشید و تراکنش را درست ارسال کنید، به هیچ عنوان کسی نمی‌تواند ادعا کند که آن کوین یا توکن مال او بوده است و شما آن را سرقت کرده‌اید؛ زیرا تراکنش‌ها در صورتی ارسال می‌شوند که شما کلید خصوصی را در اختیار داشته باشید و با آن تراکنش را امضا کنید. بنابراین هیچ کس غیر از شما صاحب آن آدرس و تراکنش نیست. سریع و جهانی بودن: تراکنش‌‌ها تقریباً به صورت آنی در شبکه منتشر می‌شوند و طی چند دقیقه تأیید می‌شوند (البته این به مقدار شلوغی شبکه نیز وابسته است). از آنجا که تراکنش ها در یک شبکه جهانی رایانه اتفاق می‌افتد، مکان فیزیکی شما کاملاً بی اهمیت است. پس مهم نیست که من بیت کوین را برای همسایه خود یا برای شخصی در آن سوی دنیا بفرستم، زمان تایید تراکنش برای هر دو نفر به یک اندازه است. امنیت: ارزهای دیجیتال در یک سیستم رمزنگاری به وسیله کلید عمومی و کلید خصوصی نگهداری می‌شوند و فقط مالک کلید خصوصی می‌تواند ارز رمزنگاری شده را ارسال کند. اما باید به طور ویژه‌ای از کلید خصوصی خود محافظت کنید؛ زیرا اگر به دست شخصی دیگر بیافتد، او می‌تواند تمام دارایی‌های شما را سرقت کند و یا اگر Private Key خود را گم کنید، دیگر به دارایی‌های خود دسترسی نخواهید داشت و برای همیشه گم می‌شود. اما در کل، امنیت شبکه‌های بلاک چینی بسیار زیاد است و هک به راحتی اتفاق نمی‌افتد.بدون نیاز به اجازه: برای استفاده از رمزارزها نیازی به مجوز از کسی ندارید و تنها کافی است یک کیف پول را به صورت رایگان دانلود کنید. پس از نصب آن، می‌توانید ارزهای دیجیتال را دریافت و ارسال کنید. هیچ‌کس نمی‌تواند مانع شما شود. ارزهای رمزنگاری شده همچنان معایب خود را دارند؛ اما در مدت کوتاهی که به وجود آمده‌اند، پتانسیل‌های خود را به خوبی نشان داده‌اند؛ بنابراین می‌توان آینده درخشانی برای ارزهای مجازی متصور شد و رفته رفته نیز مشکلات و کمبودهای آنها برطرف می‌شود. منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Sat, 23 Jan 2021 16:13:19 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C%DA%A9%DB%8C%D9%86%DA%AF-staking-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%AA-wobjomhmutnt استیک کردن یا سهام گذاری، به طور خلاصه، به معنای نگهداری دارایی‌ها در یک کیف پول رمز ارز است، تا امنیت شبکه بلاک چین را تامین کند. به عبارتی دیگر، استیکینگ قفل کردن رمز ارزها به منظور دریافت پاداش است. استیکینگ یکی از راه‌های ایجاد درآمد انفعالی است. علاوه بر پاداش Staking ، زمانی که قیمت توکن یا کوین شما افزایش یافت، از آنجا هم سود اضافی دریافت می‌کنید. استیک کردن مخصوص الگوریتم اجماع گواه اثبات سهام (POS) است و برای رمز ارزهایی که از گواه اثبات کار مثل بیت کوین استفاده می‌کنند، کاربردی ندارد.گواه اثبات سهام (POS) و ارتباط آن با استیکینگدر گواه اثبات کار، ماینرها با یکدیگر رقابت می‌کنند تا یک مسئله دشوار ریاضیاتی را حل کنند و هر کسی که زودتر آن را حل کرد، این اجازه را دارد که بلاک بعدی را در بلاک چین بسازد. این نوع اجماع هزینه بسیار بالایی دارد و برای محیط زیست هم ضرر دارد. اما الگوریتم POS اجماع را به صورت غیرمتمرکز انجام می‌دهد، اما با هزینه بسیار پایین‌تر و برای محیط زیست نیز خطری ندارد. ایده اصلی گواه اثبات سهام این است که مشارکت کنندگان می‌توانند کریپتوی خود را استیک کنند تا بتوانند بلاک‌ها را بسازند و تراکنش‌ها را تایید کنند. معمولا قدرت یک مشارکت کننده، بستگی به مقدار رمز ارزی دارد که سهام گذاری کرده است؛ هر چه مقدار بیشتری کریپتو استیک کنید، شانس شما بیشتر است. به این ترتیب،‌ تشخیص این که چه کسی بلاک بعدی را می‌سازد، دیگر به میزان توانایی او برای حل مسائل پیچیده با قدرت هش بالا مرتبط نیست؛ بلکه بستگی به مقدار ارز استیک کرده شخص دارد. برخی افراد معتقدند که تولید بلاک‌ها از طریق Staking، مقیاس پذیری بیشتری برای بلاک چین‌ها ایجاد می‌کند.استیکینگ چگونه کار می‌کند؟استیک کردن نیازمند خرید مستقیم خودِ ارز دیجیتال مورد نظر است. در نتیجه، به جای رقابت بر سر تولید بلاک بعدی توسط کار محاسباتی، مشارکت کنندگان یا ولیدیتورهای گواه اثبات سهام، توسط مقدار کوین‌هایی که استیک کرده‌اند انتخاب می‌شوند.در عمل، استیکینگ به معنی هولد کردن دارایی‌ها در یک بازه زمانی مشخص در یک کیف پول است. این کار باعث می‌شود که هر کسی بتواند از شبکه‌های مختلف استفاده کند و پاداش استیکینگ را دریافت کند. برخی بلاک چین‌ها دوره زمانی مشخصی برای استیک کردن مشخص می‌کنند؛ یعنی Validator نمی‌تواند در آن دوره کوین‌های خود را خارج کند و همچنین میزان حداقل کوین یا توکن برای استیکینگ تعیین می‌کنند. اما افرادی که قادر به تهیه مقدار حداقلی رمز ارز نیستند، چکار باید بکنند؟ این افراد می‌توانند نمایندگی کوین‌های خود را به ولیدیتورهایی بدهند، که دارای یک استخر Staking هستند. به افرادی که نمایندگی ارزهای خود را به دیگر ولیدیتورها می‌سپارند، نماینده یا Delegator گفته می‌شود. در این مورد، ولیدیتور تمام کارها را انجام می‌دهد و پاداش را در بین تمام نمایندگان خود توزیع می‌کند. بسیاری از بلاک چین‌ها اجازه نمایندگی را به سرمایه گذاران می‌دهند. شرایط سهام گذاری چیست؟برای استیکینگ، کیف پول شما باید به صورت ۲۴ ساعته آنلاین باشد (البته اگر Delegator هستید و نمایندگی کوین‌های خود را به ولیدیتورها سپرده‌اید، لزومی به آنلاین بودن کیف پول شما نیست). همچنین کیف پول شما باید از سهام گذاری پشتیبانی کند. توجه داشته باشید که ممکن است حداقل چند روز ارزهای شما قفل می‌شوند و یا مقدار حداقلی برای این کار لازم باشد. این موضوعات در قوانین کیف پولی که می‌خواهید استیکینگ را در آن انجام دهید، به همراه درصد سود سالیانه نوشته شده است. استخر استیکینگ چیست؟استخر استیکینگ شامل گروهی از هودلرهای کوین است که دارایی‌های خود را یکی می‌کنند تا شانس خود را برای تایید بلاک‌ها و دریافت پاداش استیکینگ افزایش دهند. آنها قدرت استیک خود را تلفیق می‌کنند و پاداش را با توجه به میزان فعالیت هر فرد تقسیم می‌کنند؛ درست مثل استخرهای ماینینگ بیت کوین.بیشتر Staking Poolها نیز یک حداقل مقدار استیک کردن تعیین می‌کنند که معمولا کم است و همچنین برای برداشت نیز محدودیت زمانی ندارند. برای همین، پیوستن به یک استخر استیکینگ برای افراد تازه کار، مناسب‌تر از استیکینگ فردی است.استیکینگ سرد (Cold) چیست؟استیکینگ سرد به پروسه‌ای از سهام گذاری می‌گویند که به اینترنت متصل نیست. این کار با استفاده از کیف پول‌های سخت افزاری مثل لجر انجام می‌شود. استیکرهای آفلاین در صورتی که ارزهای دیجیتال خود را از حالت Staking در آورند، دیگر پاداش دریافت نخواهند کرد. این نوع استیکینگ معمولا توسط افرادی که مبالغ زیاد دارند انجام می‌شود؛ افرادی که ترجیح می‌دهند بیشترین محافظت را از دارایی‌های خود در زمان پشتیبانی از شبکه، داشته باشند.مزایای استیک کردنبا گذر زمان، سرمایه گذاران بیشتری استیکینگ رمز ارزها را انتخاب می‌کنند. به چند دلیل:ایجاد درآمد انفعالی: نگهداری مقدار مشخصی کریپتو برای به دست آوردن سود و پاداش است و شما برای این کار نیازی به ترید ندارید. البته این مقداری ریسک هم دارد.هزینه پایین: هر کسی می‌تواند از روش استیکینگ استفاده کند و نیازی به خرید تجهیزات گران قیمت ندارید.سادگی و راحتی در استفاده: کار با پلتفرم‌هایی که استیکینگ ارائه می‌دهند بسیار ساده است.مصرف انرژی پایین: استیکینگ برای محیط زیست ضرر ندارد و بهتر از ماینینگ است.جمع بندیبرای برخی از مردم، بهترین سرمایه گذاری که می‌توانند انجام دهند، رمز ارزها و تکنولوژی‌های مرتبط با آنهاست. برخی سرمایه گذاران به استیک کردن به عنوان منبع درآمد اصلی نگاه می‌کنند. سهام گذاری با مدل‌های سرمایه گذاری سنتی متفاوت است و سرمایه گذاران با نگهداری دارایی‌های خود، سود سالیانه دریافت می‌کنند. این یک منبع درآمد عالی برای افرادی است که نمی‌خواهند درگیر نوسانات شدید بازار ارزهای دیجیتال شوند.منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Mon, 11 Jan 2021 14:14:21 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%88%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86-ocm9l1hwinq3 در اکتبر ۲۰۰۸، عده‌ای از دوستداران رمزنگاری، ایمیلی از طرف شخص ناشناسی که خودشو "ساتوشی ناکاموتو" معرفی کرده بود، دریافت کردن. در این ایمیل نوشته شده بود:"من در حال کار بر روی یک سیستم پرداخت الکترونیک بوده‌ام که کاملا همتا به همتاست و هیچ شخص ثالثی در آن دخالت ندارد."افرادی که پیام ساتوشی رو دریافت کردن، خودشون رو "سایفرپانک" معرفی میکنن. درباره سایفرپانک ها بعدا یه مقاله مفصل مینویسم. ولی چیزی که الان اهمیت داره، اینه که برخی از معروف‌ترین سایفرپانک ها، دعوت ساتوشی رو پذیرفتن و شروع به کار روی بیت کوین کردن. این افراد، شامل آدام بک،‌ نیک زابو، وی دای، هال فینی، دیوید چاوم، گوین اندرسن، دوریان ساتوشی ناکاموتو، کرگ رایت، دیوید کلیمن، پاول لرو و خیلی های دیگه هستن.اما از اونجایی که هویت ساتوشی تا امروز مخفی مونده، حدس و گمان هایی درباره هویت واقعیش وجود داره و بعضی ها افرادی که اسمشونو آوردم رو ساتوشی واقعی میدونن. حالا میخوایم ببینیم که این افراد کی هستن و چه تاثیری روی پیدایش بیت کوین داشتن، و این که آیا واقعا یکی از اینها ساتوشیه یا نه. پس با من همراه باشین!آدام بک (Adam Back)اولین کسی که مشکوک به ساتوشی بودنه، آدام بک هست. این شخص مخترع هش کش (HashCash) بود. هش کش راهکاری بود برای جلوگیری از اسپم یا هرزنامه در زمان اوج اینترنت.آدام بک که یک متخصص رمزنگاریه، در هش کش این الزام رو به وجود آورد که کاربران برای ارسال پیام باید یک سری محاسبات را با استفاده از CPU خود انجام بدن که نیازمند مصرف برق بود. بنابراین کسی که میخواست هرزنامه ارسال کنه، مجبور بود مقدار زیادی قدرت پردازشی و در نتیجه برق زیادی مصرف کنه. به این روش "گواه اثبات کار" میگن که در بیت کوین با نام ماینینگ میشناسیم. نیک زابو (Nick Szabo)نفر بعدی نیک زابو هست. زابو متخصص کامپیوتر و پژوهشگر در زمینه حقوقه. این متخصص کامپیوتر تا امروز مقالات زیادی در زمینه های مختلف نوشته. همینطور زابو خالق ایده "قرارداد هوشمند" هست. نیک زابو خیلی قبل تر از بیت کوین و در سال ۱۹۹۸ دنبال ساخت چیزی شبیه به بیت کوین امروزی بود که با عنوان بیت گولد (BitGold) شناخته میشد. اما این پروژه به دلیل مشکلات فنی شکست خورد؛ اما از اون به عنوان "پایه گذار معماری بیت کوین" یاد میشه. خیلی ها معتقدن که زابو ساتوشی ناکاموتوئه، ولی خودش بارها این موضوع رو رد کرده.وی دای (Wei Dai)وی دای هم مثل نیک زابو در سال ۱۹۹۸ ارز دیجیتال خودش به نام بی مانی (B-Money) رو ساخته بود. دای که متخصص رمزنگاری و ریاضیاته، بی مانی رو بر اساس ایده تراکنش های همتا به همتای ناشناس و دفتر کل مشترکی که هر کدوم از اعضا میتونستن تراکنش ها رو تایید کنن و در ازاش پاداش دریافت کنن، ساخته بود.بی مانی برای تایید تراکنش ها پاداش و برای تقلب، مجازات در نظر گرفته بود. اما پروژه به این دلیل شکست خورد که یه جامعه بدون داشتن نهاد اجرایی مرکزی، چطور میتونه مجازات در نظر بگیره؟‌ اما ایده ای که بیت کوین از این پروژه گرفت، این بود که مجازاتی وجود نداشته باشه و فقط برای تایید تراکنش ها، پاداش در نظر گرفته بشه.هال فینی (Hal Finney)هال فینی یکی از بزرگترین متخصصان رمزنگاری و یکی از برجسته ترین اعضای سایفرپانک ها بود. فینی نوآوری های زیادی مثل Anonymous Remailer ارائه کرده، که به مردم اجازه میداد بدون مشخص شدن هویتشون، ایمیل ارسال کنن. هال فینی در سال ۲۰۰۴ پول الکترونیکی خودش رو ساخت، ولی هیچوقت اونو عرضه نکرد. این پول درست مثل بیت کوین از گواه اثبات کار استفاده میکرد. فینی جزو اولین کسانی بود که به استخراج بیت کوین پرداخت. همینطور هال فینی کسی بود که اولین تراکنش تاریخ بیت کوین رو که ۱۰ تا بیت کوین بود، از ساتوشی دریافت کرد. این یکی از دلایلیه که احتمال ساتوشی بودن فینی رو زیاد میکنه؛ ولی اگر هم خودش نباشه، ساتوشی رو به خوبی میشناخته. متاسفانه هال فینی در سال ۲۰۱۴ بر اثر یه بیماری نادر از دنیا میره؛ ولی میراثی که برای دنیای ارزهای رمزنگاری شده به جا گذاشته، همیشه جاودان میمونه.دیوید چاوم (David Chaum)دیوید چاوم خالق معروف ترین پول دیجیتالی قبل از بیت کوین، یعنی دیجی کش (DigiCash) بود. دیجی کش حتی قبل از به وجود اومدن سایفرپانک ها و در سال ۱۹۸۹ معرفی شد. دیجی کش به نظر میومد که در دنیای رو به رشد اینترنت، انقلابی به پا کنه. این پول دیجیتالی یک زیرساخت رمزنگاری بود که از هویت پرداخت کننده محافظت میکرد و در عین حال، به فرد اجازه میداد که در صورت نیاز، گیرنده رو شناسایی کنه. دیجی کش خیلی زود مذاکراتی رو با شرکت های بزرگی مثل مایکروسافت شروع کرد و با چند تا بانک هم برای گسترش اون قراردادهایی امضا کرد؛ اما در اواخر دهه ۱۹۹۰ و با ظهور شرکت‌های پرداخت آنلاین مثل پی پال، این پروژه که نیاز به سیستم مرکزی برای ادامه حیات نیاز داشت، با شکست مواجه شد. گوین اندرسن (Gavin Andresen)اندرسن کسیه که ناکاموتو بعد از ترک میدان بیت کوین، هدایت این ارز دیجیتال رو به اون سپرد. گوین از همون ابتدای کار بیت کوین، کمک زیادی به ترویج اون کرد و ماه‌ها به صورت شبانه روزی روی کدهای بیت کوین کار کرد تا قابلیت‌های اون رو افزایش بده. گوین اندرسن و ساتوشی ناکاموتو میتونن یک نفر باشن؛ چرا که ساتوشی میتونست بدون این که میدان رو ترک کنه، با یه هویت جدید به کارش ادامه بده. به علاوه، قلم گوین اندرسن شباهت زیادی به قلم ساتوشی داره. اما به هر حال، اندرسن این ادعا رو رد کرده. دوریان ساتوشی ناکاموتو (Dorian Satoshi Nakamoto)یکی دیگه از گزینه‌های احتمالی، این فرد ژاپنی-آمریکاییه. البته تشابه اسمی خیلی زیاد و سابقه اون در فیزیک، باعث ایجاد این احتمال شده. اسم دوریان ساتوشی اولین بار در یک هفته نامه خبری در سال ۲۰۱۴ مطرح شد. در این مقاله، نویسنده به تدریس دوریان به عنوان فیزیکدان در دانشگاه "کال پولی" پاناما و سابقه آزادی خواهانه‌ش در گذشته، به عنوان مدرکی برای هویتش اشاره کرد. بزرگ‌ترین مدرک در مورد دوریان ناکاموتو جوابش به سوال در رابطه با بیت کوینه که گفته: "من دیگه با این موضوع کاری ندارم، برای همین نمیتونم درباره‌ش نظر بدم. حالا این موضوع در دست افراد دیگه‌ایه و اونها مسئولش هستن و من دیگه ارتباطی با این موضوع ندارم."اما بعدها در مصاحبه‌ای، ناکاموتو گفته خودش رو انکار کرد و گفت که سوال خبرنگار رو اشتباه متوجه شده و فکر کرده که این سوال در رابطه با شغل محرمانه قبلیش به عنوان پیمانکار نظامی بوده!کریگ رایت (Craig Wright)کریگ رایت، متخصص کامپیوتر استرالیایی و جزو اولین فعالان حوزه بیت کوین بوده. رایت از مهمترین افرادیه که ادعا میکنه ساتوشی ناکاموتوئه. البته هیچ مدرکی تا امروز برای اثبات حرفش ارائه نکرده.در سال ۲۰۱۵ و بعد از انتشار یه گزارش مبنی بر این که رایت ساتوشیه، پلیس استرالیا به خونه‌ش حمله میکنه؛ اما اعلام شده که این موضوع هیچ ربطی به بیت کوین نداره.جامعه بیت کوین، کریگ رایت رو با لقب "دروغگو" میشناسن!دیوید کلیمن (David Kleiman)ادعا میشه که کلیمن به همراه کریگ رایت، ساتوشی ناکاموتو هستن، یا حداقل در تیمش کار میکردن. دیوید کلیمن یه متخصص کامپیوتر و از طرفداران پر و پا قرص پول رمزنگاری شده بود و در فهرست اولیه ساتوشی برای معرفی بیت کوین حضور داشت. کلیمن همچنین روی پروژه‌ای با هدف ایجاد یه سیستم رمزنگاری شده و غیرقابل تغییر در حوزه سوابق محاسباتی علوم کامپیوتری، با بنیار S-doc همکاری میکرده. طبق گزارش‌های رسمی،‌ کلیمن یک میلیون بیت کوین استخراج کرده که با تعداد بیت کوین‌های ساتوشی شبیهه. ولی متاسفانه کلیمن در سال ۲۰۱۳، در نهایت فقر و بدبختی درگذشت. جسد پوسیده کلیمن در حالی پیدا شد که بطری‌های الکل و یه اسلحه پر کنارش بود. پل لرو (Paul Le Roux)پل لرو که با لقب MasterMind شناخته میشه، یکی از مرموزترین تبهکاران تاریخ بوده، که البته یکی از گزینه‌های احتمالی ساتوشی بودنه! لرو علاوه بر جنایات مرموزش، سابقه درخشانی در برنامه نویسی متمرکز بر رمزنگاری داره. پل لرو مخترع توابع رمزنگاری E4M و TrueCrypt بود و در سال ۱۹۹۸، مانیفستی شبیه به وایت پیپر بیت کوین منتشر کرده بود. لرو در مانیفتش نوشته که رسیدن به حریم خصوصی در جهان، در حال سخت‌تر شدنه و دولت‌ها به دنبال اعمال نظارت زیادی بر کار مردم هستن. لرو رمزنگاری رو تنها راه مقابله با نقض حریم خصوصی میدونه. البته پل لرو در سال ۲۰۱۲ دستگیر شده و هنوز هم توی زندانه!جمع بندی هر کسی میتونه ساتوشی باشه؛ شما، دوستتون، بغل دستیتون، یکی از اعضای خانوادتون! فهرست افرادی که میتونن ساتوشی باشن خیلی زیاده. حتی بعضی‌ها سازمان‌های جاسوسی آمریکا، سازمان امنیت ملی آمریکا (NSA) و FBI رو خالق بیت کوین میدونن! خیلی‌ها معتقدن که ساتوشی ناکاموتو یک نفر نیست؛ بلکه گروهی از برنامه نویسان، اقتصاددانان، رمزنگاران و ریاضیدانان هستن. در آخر بگم که شاید هرگز هویت واقعی ساتوشی مشخص نشه، اما چیزی که مهمه، اینه که تاثیر بیت کوین در دنیای مالی رو نمیشه انکار کرد!منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Tue, 24 Nov 2020 20:26:27 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D9%85-%D8%B1%D9%85%D8%B2%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B1%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-udyegbwbkccu الگوریتم رمزنگاری کلید عمومی (PKC) با نام رمزنگاری نامتقارن هم شناخته میشه. فرقش با رمزنگاری متقارن هم اینه که رمزنگاری متقارن، از یک کلید استفاده میکنه، ولی رمزنگاری نامتقارن از دو کلید عمومی و خصوصی استفاده میکنه.رمزنگاری کلید عمومی یک سری ویژگی‌هایی داره که به عنوان راه حلی برای چالش‌های سایر روش‌های رمزنگاری از اون استفاده میشه. از این نوع رمزنگاری در امنیت کامپیوترها و همینطور ارزهای دیجیتال استفاده گسترده‌ای میشه. کلید عمومی توسط ارسال کننده تراکنش و برای رمزنگاری اون استفاده میشه؛ در حالی که کلید خصوصی توسط دریافت کننده تراکنش و برای رمزگشایی اون مورد استفاده قرار می‌گیره. از اونجایی که این دو تا کلید با همدیگه متفاوتن، میشه بدون به خطر افتادن امنیت کلید خصوصی، کلید عمومی رو در اختیار دیگران قرار داد. از اونجایی که الگوریتم‌های رمزنگاری نامتقارن، جفت کلیدهایی تولید میکنن که از نظر ریاضیاتی به هم متصل هستن، طول کلیدشون خیلی بلندتر از کلیدهای رمزنگاری متقارن میشه. این طول بلندتر، که معمولا بین ۱۰۲۴ تا ۲۰۴۸ بیته، محاسبه کلید خصوصی از کلید عمومی رو به شدت دشوار میکنه. یکی از رایج‌ترین الگوریتم‌ها برای رمزنگاری نامتقارن، RSA هست.در طرح RSA، کلیدها با استفاده از ضریبی تولید میشن که با ضرب دو عدد به دست میاد. به عبارت ساده‌تر، این ضریب دو کلید تولید می‌کنه: یک کلید عمومی که میشه به اشتراک گذاشت و یک کلید خصوصی که باید پنهان حفظ بشه. یکی دیگه از کاربردهای الگوریتم‌های رمزنگاری نامتقارن، تایید اطلاعات از طریق استفاده از امضاهای دیجیتالی هست. اساسا امضای دیجیتالی، هشیه که با استفاده از اطلاعات موجود در پیام ایجاد شده.هنگامی که این پیام ارسال میشه، امضا توسط دریافت کننده و با استفاده از کلید عمومی ارسال کننده، قابل بررسیه. بنابراین، میتونن مبدا پیام رو تایید کنن و تضمین کنن که دستکاری صورت نگرفته.کاربرد الگوریتم رمزنگاری نامتقارن در بلاک چیناین نوع رمزنگاری توسط بسیاری از سیستم‌های کامپیوتری مدرن، به منظور ارائه امنیت برای اطلاعات مهم استفاده میشه. مثلا میشه به رمزنگاری ایمیل‌ها با روش‌های رمزنگاری کلید عمومی پرداخت، تا محتویات داخلش محرمانه باقی بمونه. همینطور پروتکل لایه سوکت‌های ایمن (SSL) که ارتباطات ایمن با وبسایت‌ها رو امکان پذیر میکنه هم از رمزنگاری نامتقارن استفاده میکنه.الگوریتم رمزنگاری نامتقارن، همچنین در فناوری بلاک چین و ارزهای دیجیتال وجود داره؛ موقعی که کیف پول جدیدی ایجاد میشه، یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی تولید میشه. آدرس کیف پول با استفاده از کلید عمومی تولید میشه و میشه اون رو به طور ایمن با دیگران به اشتراک گذاشت.البته رمزنگاری نامتقارن مورد استفاده در ارزهای دیجیتال، با رمزنگاری استفاده شده در امنیت کامپیوترها متفاوته. برای مثال، بیت کوین و اتریوم از رمزنگاری مخصوصی به اسم الگوریتم امضای دیجیتال منحنی بیضوی (ECDSA) برای تایید تراکنش‌ها استفاده می‌کنن.کلید خصوصی برای ایجاد امضاهای دیجیتال و تایید تراکنش‌ها مورد استفاده قرار می‌گیره؛ بنابراین باید به طور مخفی و پنهان حفظ بشه. پس از اون که با تایید هش موجود در امضای دیجیتال، تراکنش تایید میشه، تراکنش مورد نظر میتونه به دفتر کل بلاک چین اضافه بشه. این سیستم تایید امضاهای دیجیتالی تضمین میکنه که فقط فردی که کلید خصوصی کیف پول رو داره، میتونه به سرمایه موجود دسترسی داشته باشه.رمزنگاری نامتقارن یا کلید عمومی از یک اصل به نام "مشکل آسان و سخت" استفاده می‌کنه. به این معنی که در یک مسیر دوطرفه، مسیر رفت ساده‌س، ولی مسیر برگشت خیلی سخت و دشواره. یک مثال براتون میزنم:اگر من به شما یک خودکار و کاغذ بدم و از شما بخوام که دو عددی که می‌خواید (هر عددی) رو در هم ضرب کنید؛ شما به راحتی پاسخ رو پیدا می‌کنید.اما اگر همون پاسخ ضرب دو عدد رو به شما بدم و از شما بخوام که تمام اعدادی رو که در هم ضرب میشن تا این پاسخ به دست بیاد رو برام پیدا کنید، برای شما بسیار سخت خواهد بود.در رمزنگاری کلید عمومی، از یک مشکل ساده ریاضیاتی برای ایجاد یک پیام استفاده میشه؛ اما برای کسی که نباید این پیام رو مشاهده کنه، رمزگشایی اون خیلی دشوار خواهد بود.در بلاک چین و رمز ارزها، کلیدهای عمومی و خصوصی با همدیگه کار می‌کنن، تا من بتونم از کلید خصوصی برای انجام امضای دیجیتال پیام‌ها یا تراکنش‌ها استفاده کنم.من از کلید عمومی (که همه می‌تونن ببینن) برای تایید کلید خصوصی‌ای استفاده می‌کنم که امضای دیجیتال رو انجام داده؛ بنابراین همه مطمئن میشن که مالک این کلید خصوصی من هستم. در بلاک چین و رمز ارزها، کلید عمومی و کلید خصوصی به این شکل کار می‌کنن. به این ترتیب، دیگه کسی نمی‌تونه دارایی‌های من رو امضا و خرج کنه.منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Sat, 07 Nov 2020 19:08:36 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%AC%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%87-%DA%A9%DB%8C%D9%81-%D9%BE%D9%88%D9%84-%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-weaame3hz8kb شاید بخواهید بدانید که در حوزه ارزهای دیجیتال، کوین‌ها و توکن‌های خود را در کجا باید ذخیره و نگهداری کنید؟ پاسخ این سوال کیف پول (Wallet) است. کیف پول ارزهای دیجیتال انواع گوناگونی دارد؛ کیف پول گرم یا آنلاین، کیف پول سرد یا آفلاین و کیف پول تحت وب.کیف پول‌های گرم آنهایی هستند که به صورت آنلاین فعالیت می‌کنند. مثل کیف پول‌های دسکتاپ و موبایل. این کیف پول‌ها برای کسانی مناسب هستند که دارایی دیجیتالی زیادی ندارند و می‌خواهند در جایی ذخیره کنند. این کیف پول‌ها معمولا رایگان هستند و از طریق وب سایت رسمی آنها قابل دانلود هستند.توجه کنید که این کیف پول‌ها را حتما از سایت رسمی دانلود کنید؛ زیرا نسخه فیک و قلابی کیف پول‌ها در بازار فراوان است. از نمونه‌های خوب کیف پول دسکتاپ، می‌توان به واسابی (Wasabi) و از بهترین کیف پول‌های موبایلی، می‌توان به تراست ولت (Trust Wallet) (برای اندروید و IOS) و سامورایی (Samourai) ( فقط برای اندروید) اشاره کرد. کیف پول‌های سرد شامل کیف پول‌های سخت افزاری و کاغذی هستند. کیف پول‌های سخت افزاری رایگان نیستند و باید از جای معتبری خریداری شوند. معروف‌ترین این کیف پول‌ها لجر نانو اس، لجر نانو ایکس و ترزور هستند. کیف پول‌های کاغذی باید به خوبی نگهداری شوند. زمانی که کیف پول کاغذی می‌سازید، به شما یک QR کد داده می‌شود، که شامل کلید عمومی و خصوصی شماست. باید این صفحه را پرینت بگیرید و در جای امن و مناسبی نگهداری کنید. این روش مناسب کسانی است که تجربه زیادی در این حوزه دارند و هر کسی نمی‌تواند با کیف پول کاغذی کار کند و ممکن است کلیدهای خود را گم کند.کیف پول‌های تحت وب، معمولا WEB3 نامیده می‌شوند. این کیف پول‌ها یک افزونه مرورگر هستند و زمانی که می‌خواهید با یک صرافی غیرمتمرکز (DEX) و یا برنامه غیرمتمرکز (DAPP) کار کنید، به آن متصل می‌شوید، پسورد ورودی خود را وارد می‌کنید و از این پلتفرم‌ها استفاده می‌کنید. اخیرا به این نوع کیف پول‌ها، کیف پول دیفای (Defi) نیز می‌گویند؛ زیرا برای پلتفرم‌های دیفای، این نوع کیف پول‌ها به کار می‌روند. یک نوع کیف پول نیز وجود دارد و آن، کیف پول صرافی‌های متمرکز مثل بایننس است. ما توصیه می‌کنیم که از این نوع کیف پول‌ها تا جایی که می‌توانید استفاده نکنید. زیرا ممکن است صرافی هک شود و یا قانون‌گذاری‌هایی اجرا شود، که باعث بسته شدن حسابتان و یا صرافی شود. در این صورت شما دارایی‌های خود را از دست خواهید داد. در تمام انواع کیف پول‌های ذکر شده، برخی از آنها به شما اجازه می‌دهند که کلید خصوصی را در اختیار خود داشته باشید. این بهترین نوع کیف پول است؛ زیرا هیچ واسطه‌ای دسترسی به دارایی‌های شما ندارند. اما از طرفی، اگر تجربه کافی نداشته باشید، ممکن است کلیدهای خود را گم کنید. در این صورت، هیچ نهادی وجود ندارد که کلیدهای شما را داشته باشد و بتوانید دوباره به دارایی‌های خود دسترسی داشته باشید. برای کسانی که دارایی‌های زیادی دارند، پیشنهاد ما استفاده از کیف پول سخت افزاری است. این کیف پول‌ها برای نگهداری بلندمدت مناسب هستند؛ زیرا نیازی ندارید تا مدت‌ها آن را به لپ تاپ خود وصل کنید. همچنین در صورتی که دچار حمله فیشینگ شدید، می‌توانید با بیرون کشیدن این تراشه، از ادامه سرقت دارایی‌های خود جلوگیری کنید. اما کیف پول‌های گرم یا آنلاین این قابلیت را ندارند، و اگر دچار حمله فیشینگ شدید، دیگر کاری از شما بر نمی‌آید. برای کسانی که تجربه کافی در حوزه ارزهای دیجیتال دارند، پیشنهاد ما استفاده از کیف پول‌های گرمی است که کلید خصوصی در اختیار خودشان است. در غیر این صورت، می‌توانید از کیف پول صرافی‌هایی مثل بایننس استفاده کنید، تا آنها از کلیدهای شما مراقبت کنند. (البته به دلایل گفته شده در بالا، به صورت بلندمدت در صرافی نگهداری نکنید). جمع بندیباید بدانید که برای چه کاری، چه نوع کیف پولی باید استفاده کنید. اگر می‌خواهید با پلتفرم‌های دیفای مبادله داشته باشید، از کیف پول‌های Web3 استفاده کنید. اگر قصد شما نگهداری بلندمدت ارزهای دیجیتال است و دارایی‌های زیادی دارید، از کیف پول سخت افزاری و یا کاغذی استفاده کنید. اگر تجربه کافی دارید و همچنین تریدر هستید و یا مدام خرید و فروش می‌کنید، کیف پول‌های موبایلی و دسکتاپی (پیشنهاد ما موبایلی است) برای شما مناسب هستند و در آخر، اگر تجربه کافی ندارید و یا قادر به نگهداری کلیدهای خود نیستید، می‌توانید از کیف پول‌های صرافی‌های متمرکز استفاده کنید. در آخر، دقت داشته باشید که از کلیدهای خصوصی خود به خوبی مراقبت کنید؛ چند نسخه از آن را بر روی کاغذ یادداشت کنید و در مکان‌های مختلف قرار دهید؛ مثل گاو صندوق. کیف پول‌ها در دنیای رمز ارزها نقش بسیار مهمی بازی می‌کنند. شما اگر نتوانید از کیف پول خود مراقبت کنید، کل دارایی‌های خود را از دست خواهید داد. این قضیه ممکن است در نگاه اول ممکن است این قضیه کمی پیچیده و عیب تلقی شود، اما به خاطر داشته باشید، که هیچ نهاد واسطه و شخص ثالثی وجود ندارد که پول‌های شما را کنترل کند و شما تبدیل به "بانک خود" می‌شوید!منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Sat, 31 Oct 2020 13:13:04 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%AA%D9%88%D8%B6%DB%8C%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%81%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9-%DA%86%DB%8C%D9%86-xmxgnywhtaek توی دنیای بلاک چین و ارزهای دیجیتال، ما اصطلاحات و مفاهیم خیلی زیادی داریم که برای اولین بار اونها رو می‌شنویم. وقتی یکی میگه بیت کوین یه روش پرداخت همتا به همتاست، یا بلاک چین توزیع شده و غیرمتمرکزه، مغزمون هنگ میکنه و میگیم فارسی حرف بزن ما هم بفهمیم! مثلا ساتوشی ناکاموتو توی وایت پیپر بیت کوین نوشته که: "بیت کوین یک نسخه همتا به همتا از پول دیجیتال است که پرداخت‌های آنلاین را به طور مستقیم از یک فرد به فرد دیگر امکان پذیر می‌کند؛ به طوری که دیگر نیازی به موسسه مالی به عنوان واسطه نیست". خب کسی که اولین بار این جمله رو میخونه، میگه این چی نوشته؟ ینی چی همتا به همتا از یه نفر به نفر دیگه! مگه داریم؟ برای همین تصمیم گرفتم توی این مقاله، یه کلیت و مختصری از این اصطلاحات رو براتون معنی کنم.اصطلاحات مهم و پرکاربرد بلاک چیناول هم از اصطلاح همتا به همتا یا Peer to Peer در بلاک چین شروع میکنم:بیت کوین بر مبنای ایده شبکه‌های همتا به همتا ساخته شده. این یعنی این که افراد میتونن اطلاعات خودشون رو با هم مبادله کنن، بدون این که نیاز به شناخت یا اعتماد همدیگه داشته باشن.با بلاک چین، هر کسی از هر گوشه دنیا میتونه با شخص دیگه‌ای توی اون سر دنیا تراکنش انجام بده. بلاک چین این کارو با استفاده از ذخیره تراکنش‌ها داخل یه دفتر کل توزیع شده (DLT) انجام میده. نودهای شبکه، این دفتر کل رو به صورت رمزنگاری شده دریافت، ذخیره و بروز رسانی میکنن. این میشه کلیت داستان همتا به همتا!حالا اگه بخوام خیلی ساده توضیح بدم، همتا به همتا یعنی دوستتون مستقیم به شما تراکنش بزنه، بدون این که از طریق بانک که یه واسطه‌س این کارو انجام بده. این دقیقا شبیه به پول نقده که به صورت فرد به فرد دست به دست میشه، اما توی دنیای اینترنت!اصطلاح دیگه‌ای که میخوام توضیح بدم، غیرمتمرکز هست.غیرمتمرکز به زبون ساده، یعنی مدیریت و کنترل در دست یه شخص یا سازمان نباشه، و همه کاربرها توی مدیریت دخیل باشن. خیلی از سیستم‌های دولتی و مالی متمرکز هستن. یعنی یه واسطه‌ای، مدیریت و کنترل همه چیز رو به عهده داره. مشکلی که اینجا ممکنه پیش بیاد، اینه که اگه این واسطه یه خطایی مرتکب بشه یا هک بشه، کل سیستم آسیب جدی میبینه. مثلا شما اسناد گوگل رو تصور کنید که توی یه سیستم ابری ذخیره شده. گوگل میتونه راحت به این اسناد دسترسی داشته باشه و اونها رو دستکاری کنه؛ پس این اسناد به صورت متمرکز توی سرورهای گوگل ذخیره میشن. اما بلاک چین برعکس بانک‌ها و سازمان‌های دولتی، میتونه غیرمتمرکز باشه؛ هر کاربری توی بلاک چین، میتونه تبدیل به یه تاییدکننده تراکنش بشه و با همکاری کاربران دیگه، شبکه رو مدیریت کنه.پس تراکنش‌ها توی بلاک چین، دست یه شخص یا نهاد خاصی نیست و هیچ واسطه‌ای کنترلی روشون نداره. مدیریت و کنترل یه شبکه بلاک چینی، تماما توسط کاربرهایی که تاییدکننده تراکنش هستن، انجام میشه. پس اگه در این بین خطایی صورت بگیره یا تغییری توی شبکه انجام بشه، بقیه تاییدکننده‌هایی که به اون شبکه وصل هستن، اون رو تایید نمیکنن. در نتیجه به کل سیستم ضربه وارد نمیشه.اصطلاح بعدی، توزیع شده هست.توزیع شده یعنی یه نسخه از کل بلاک چین بین مشارکت کننده‌های شبکه (نودها) توزیع میشه و این نودها مدام نسخه بلاک چین رو بروز رسانی میکنن و زمانی که همه نودها آپدیت رو انجام دادن، دیگه کسی نمیتونه تقلب کنه. تراکنش‌ها توی بلاک‌ها به صورت رمزنگاری شده قرار میگیرن و از انواع تعدیدها و تغییرات در امان میمونن.بزرگترین دلیل استفاده از انواع دفاتر کل توزیع شده مثل بلاک چین، بالا بردن امنیت و اطمینان از عدم نابودی و خرابی داده‌هاست. اگه اطلاعات یکی از نودها به هر دلیلی از بین بره، چندین هزار و حتی چندین میلیون سرور دیگه، اون اطلاعات رو ذخیره شده دارن؛ پس اطلاعات نابود نمیشه.اصطلاح بعدی متن باز هست.میشه گفت اکثر ارزهای دیجیتال متن باز یا Open Source هستن، اما نه همشون! متن باز به بیان ساده، یعنی همه بتونن کدهای نرم افزار یا شبکه رو ببینن و در صورت نیاز بتونن اونها رو تغییر بدن. کدهای ارزهای دیجیتال توی سایت Github موجوده و توسعه دهنده‌ها میتونن اونهارو بررسی کنن و اگه لازم دونستن، اونا رو تغییر و بهبود بدن.مثلا لینوکس یه نرم افزار متن بازه. یعنی ساختار کدهای لینوکس رو همه میتونن ببینن و اونها رو تغییر بدن. حتی میتونن با تغییر کدهای لینوکس، یه برنامه شخصی سازی شده تولید کنن و اون رو بفروشن. شبکه بیت کوین هم متن بازه. یعنی افراد میتونن با استفاده از اطلاعات یه پروژه، ادامه مسیر رو طی کنن و کل مسیرو از اول شروع نکنن. درست مثل شخصی که میخواد یه ماشین بسازه و میدونه که چیزی به نام چرخ اختراع شده، پس نمیاد دوباره چرخو اختراع کنه و روی بخش‌های دیگه ماشین تمرکز میکنه.حالا میرسیم به اصطلاح پایه آخر یعنی الگوریتم اجماع!اول از همه، کلمه اجماع رو بررسی میکنیم. اجماع یعنی یه گروه، سر به روشی با هم به توافق برسن. الگوریتم اجماع یعنی روش‌هایی برای به توافق رسیدن اعضای یه شبکه.الگوریتم اجماع ساز و کاریه که باعث میشه تمام نودهای شبکه، طبق این الگوریتم مشخص، به تایید تراکنش‌ها و ایجاد بلاک‌های جدید بپردازن.الگوریتم‌های اجماع مختلفی وجود داره، که معروف‌ترین و پرکاربردترین اونها، گواه اثبات کار (POW) و گواه اثبات سهام (POS) هستن. هر کدوم از این الگوریتم‌ها با روش‌های مختلفی نودهای شبکه رو به اجماع میرسونن. در انتها هم باید اضافه کنم که، همه بلاک چین‌ها همه این موارد رو ندارن و هر بلاک چینی نسبت به نیازهای خودش، از تعدادی از این مفاهیم استفاده میکنه.منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Tue, 20 Oct 2020 17:12:07 +0330 https://virgool.io/@rnamir.pandora/%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C-%DB%B2%DB%B0%DB%B0%DB%B8-%D9%86%D9%82%D8%B7%D9%87-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D8%A8%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%88%DB%8C%D9%86-sbo8fuw0rm3p بحران مالی سال ۲۰۰۸ به دلایل مختلفی رخ داد. این بحران چنان عظیم بود که تمام موسسات مالی و بانک‌ها را در معرض ورشکستگی قرار داد. این باعث شد که اعتماد مردم به نهادهای مالی کاهش یابد؛ اینجا نقطه عطفی برای بیت کوین بود تا بتواند قابلیت‌های خود را به جهانیان نشان دهد.یکی از این مواردی که باعث بحران مالی شد، حباب مسکن در آمریکا بود. این حباب از سال ۲۰۰۰ شکل گرفت و در بین ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ به اوج خود رسید. حباب مسکن چگونه به وجود آمد؟در آن زمان، بانک‌ها تبلیغات زیادی می‌کردند تا مردم را به گرفتن وام و خرید مسکن ترغیب کنند. این بانک‌ها با کاهش نرخ بهره وام‌ها شرایط را برای مردم آسان‌تر کرده بودند. این باعث شد که خیل عظیمی از مردم به سمت وام گیری و خرید مسکن بروند و در نهایت، حباب مسکن تشکیل شد.با تشکیل این حباب، قیمت مسکن در آمریکا اوج گرفت و در سال ۲۰۰۶ این حباب ترکید. در نتیجه، بحران مالی به وجود آمد و به تهدیدی جدی برای اقتصاد تبدیل شد.در ویدیو زیر می توانید با روند بحران مالی و پیدایش بیت کوین بیشتر آشنا شوید: https://www.aparat.com/v/Xdstj/ بحران مالی آمریکاپس از ترکیدن حباب مسکن و به وجود آمدن بحران مالی، در سال ۲۰۰۷ افراد زیادی بیکار شدند؛ بسیاری از مهندسان ساخت و ساز شغل خود را از دست دادند و پس از آنها، این بیکاری به دیگر صنایع نیز سرایت کرد. در این سال، صنعت ساخت و ساز آمریکا با رکود شدیدی مواجه شد و بیش از ۸ میلیون نفر بیکار شدند و ۲.۵ میلیون کسب و کار نیز نابود شد.زمانی که مردم بیکار شدند، دیگر توانایی بازپرداخت وام‌های خود را نداشتند و در نتیجه، بانک‌هایی مثل بانک برادران لمن (Lehman Brothers) ورشکست شدند و بانک‌های دیگر نیز در شرف ورشکستگی قرار گرفتند.در سال ۲۰۰۷ در آمریکا، اوراق بهادار مسکن به شدت کاهش یافت و در بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ نیز اوراق بهادار جهانی با کاهش شدید مواجه شدند.تمام این اتفاقات باعث شد که مردم اعتمادشان را نسبت به بانک‌ها و دولت که حامی بانک‌ها بود، از دست بدهند. با این که دولت‌ها در سال ۲۰۰۹ به کمک بانک‌ها آمدند و آنها را از ورشکستگی نجات دادند، اما تاثیرات این بحران مالی (مثل بیکاری) تا سال ۲۰۱۶ در بین مردم ادامه داشت.ساتوشی ناکاموتو و بیت کویندر دوران اوج رکود اقتصادی، ساتوشی ناکاموتو وایت پیپر بیت کوین را به منظور مقابله به این بحران مالی و متحول کردن سیستم‌های متمرکز مالی مثل بانک‌ها، عرضه کرد. ناکاموتو با عرضه بیت کوین در سال ۲۰۰۹، در اولین بلاک بیت کوین، که با نام جنسیس بلاک (Genesis Block) شناخته می‌شود، پیامی مخفی قرار داد تا نشان دهد یکی از ستون‌های اصلی نظام سرمایه داری، یعنی بانکداری متمرکز را هدف قرار داده است.در این پیام آمده است: روزنامه تایمز تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۹: “صدراعظم در آستانه دومین کمک مالی به بانک‌ها”هدف ساتوشی ناکاموتو کنار گذاشتن سیستم بانکداری متمرکز بود؛ چون در تمام مدتی که این بحران مالی عظیم وجود داشت، دولت‌ها تنها به کمک بانک‌ها آمده بودند و عملا از مردم حمایت چندانی نمی‌شد.بانک‌ها توسط حکومت‌ها و بانک مرکزی کنترل می‌شوند، یعنی متمرکز هستند؛ اما بیت کوین این گونه نیست. بیت کوین یک سیستم غیرمتمرکز و همتا به همتاست. یعنی شما می‌توانید مانند پرداخت دست به دست پول نقد، بدون واسطه، بیت کوین را به صورت شخص به شخص انتقال دهید. این سیستم پرداخت همتا به همتا و غیرمتمرکز بر روی بلاک چین سوار است، که طبق قوانین خاصی و به صورت کاملا رمزنگاری شده، تمام این کارها را انجام می‌دهد.بانک‌ها به دلیل این که کنترل پول‌های سنتی را در اختیار دارند، می‌توانند هر زمانی که اراده کنند، پول چاپ کنند. چاپ بی رویه پول، باعث ایجاد تورم و در نهایت باعث رکود اقتصادی و بحران مالی می‌شوند.اما عرضه بیت کوین، تنها ۲۱ میلیون است؛ یعنی زمانی که تمام این ۲۱ میلیون بیت کوین عرضه شد، دیگر بیت کوین تولید نمی‌شود و در نتیجه باعث ایجاد بحران مالی نمی‌شود.امروزه، پس از ۱۱ سال از زمان ظهور بیت کوین، بسیاری از موسسات مالی، دولت‌ها، شرکت‌ها و صنایع، از تکنولوژی زیرساخت بیت کوین یعنی بلاک چین، در امور مختلفی که باعث ایجاد سهولت و شفافیت در ارائه خدمات می‌شود، استفاده می‌کنند. در چند سال آینده، ما شاهد کاربرد گسترده این تکنولوژی در بسیاری از صنایع خواهیم بود. این آینده دور نیست!منبع: میهن بلاکچین RN Amir RN Amir Mon, 05 Oct 2020 16:36:18 +0330