<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های ًRolife</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@rolife</link>
        <description>رولایف عاشق هیجان و سفر و خوش گذرونیه و میخواد حسابی ماجراجویی کنه</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 18:51:45</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/909262/avatar/5Q00EV.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>ًRolife</title>
            <link>https://virgool.io/@rolife</link>
        </image>

                    <item>
                <title>کریستوف کلمب هم رولایف رو روی گوشیش نصب داشت!</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%81-%DA%A9%D9%84%D9%85%D8%A8-%D9%87%D9%85-%D8%B1%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%81-%D8%B1%D9%88-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%B4-%D9%86%D8%B5%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-pdl7jcoi9ksy</link>
                <description>اینکه سفرنامه نویسا و جهانگردهای قدیم‌، همونا که کشور به کشور و قاره به قاره رو میگشتن، همه به تنهایی سفر میکردن نشون میده با جمع پلن چیدن فقط واسه سفر نرفتنه. دیدین وقتی دور همیم و خیلی هم داره خوش میگذره، یهو همه پایه میشن و برنامه‌ی سفر می‌چینن و خیلی خفن طور هر کی یه ایده میده؟ دقیقا همون موقع‌ست که میتونی مطمئن باشی این سفر کنسل شده‌ست.فک کن مارکوپولو می‌خواست صبر کنه همه‌ی بچه‌های اکیپ‌شون هماهنگ شن بعد تازه سفرهاشو شروع کنه، احتمالا هم هنوز جاده کمربندی رو رد نکرده دعواشون میشد برمیگشتن خونه یا اگه کریستوف کلمب میخواست منتظر بمونه پایه‌ی سفرش اکی شه، قطعا قاره آمریکا کشف نمیشد.اینکه میگن همسفر خوب جواهره کاملا درسته. یکی باشه بتونی با خیال راحت باهاش سفر بری و تفریح کنی، یا دوتا باشه یا سه تا یا حتی ده پونزده تا، فرقی نمیکنه اتفاقا هر چی آدمای اهل دل بیشتر عشق و حال بیشتر، منتهی اینکه همسفرات چجور اخلاقی داشته باشن و تا چه حد با چالش‌های حین سفر سازگار باشن میتونه روی زهرمار یا خاطره شدن اون تاثیرگذار باشه.مثلا بعد از مدتها یه فرصت خوب پیدا کردی و میخوای با یه سفر، حسابی به خودت حال بدی و روحتو تازه کنی، با اولین نفری که مشتاق به همراهی هست کوله برمیداری و میزنی به جاده. طبیعیه که سفر جاده‌ای شباهتی به سفر با بلیط فرست کلاس و هتل پنج ستاره نداره، تو هم اینو میدونی و اتفاقا خیلی هم این مدلی دوست داری ولی اگه حین مسیر رفیقت هی غر بزنه و ادا بیاد که وای نه هوا بده، جامون تنگه، چقد دوره، من پیاز دوست ندارم، چرا اینجا نت نداره و خلاصه کل مسیر رو اعصابت اسکی بره و تو هم نتونی از ماشین پرتش کنی بیرون نه تنها روحت تازه نمیشه بلکه باید بلافاصله یه پلن دیگه بچینی که این سفر رو بشوره ببره.اما اگه کسی همراهت باشه که تا دلت بخواد تجربه‌ی این جور سفرا رو داره، سختیای مسیر رو دیده و حتی بهتر از اون، میدونه چجوری یه سفر ساده رو به یکی از بهترین خاطره‌هات تبدیل کنه، پیشنهادای خوب میده، خیلی ساده و صمیمی میتونی دنیا رو از نگاه اون ببینی، کلی چیز یاد میگیری کلی خوش میگذرونی و در آخر یه داستان خوب برای تعریف کردن داری.واسه اینه که میگن همسفر خوب جواهره!هر کدوم از ما تو بچگی یه همدست پایه ثابت برای آتیش سوزوندنا وخراب کاریامون داشتیم. حتی اگه بچه‌ی ساکت و مودب و حرف گوش کنی بوده باشی بازم کافی بود برای ساعت یا حتی دقایقی با یکی از بچه‌های فامیل یا بچه‌ی همسایه تنها میشدین، بلافاصله سیلی از ایده‌های خونه خراب کن به ذهن‌تون میرسید که کوچک‌ترین نگرانی برای عملی کردنش به دل‌تون راه نمیدادین. میدونی دلیلش چیه؟؟چون کنار یه نفر دوم احساس خطر کمتری میکنی، بیشتر از اون که فکر کنی اگه یهو مشکلی پیش بیاد چی؟ به فکر اینی که چی بیشتر خوشحالت میکنه، چی هیجان داره و چیکار کنی که بیشتر خوش بگذره. حتی تا یه ماجراجویی خفن هم پیش میری.خب پیدا کردن یه همسفر خوب همیشه آسون نیست چون حتی صمیمی‌ترین رفقا هم بلاخره کار و زندگی دارن و ممکنه نتونن با تو هماهنگ شن اما...تصور کن تو یه کافه نشستی و همه دارن با هم معاشرت میکنن و میگن و میخندن و سفرهاشون رو تعریف میکنن و تو میتونی سر هر میزی که خواستی بشینی وبه خاطره‌های عجیب و جذاب‌شون گوش کنی، بعد هم به راحتی بهشون پیشنهاد همسفر شدن بدی، اونا هم قبول کنن و یکی از همون تجربه‌های ناب رو بسازی.همچین چیزی اصلا دور از واقعیت نیست. رولایف دقیقا همین کارو میکنه، روی گوشیت نصبش کن.اونجا سفربروهایی که دنیا رو گشتن از خاطره‌ها و ماجراجویی‌هاشون میگن و تو میتونی با هر کی حال کردی معاشرت کنی و رفیق شی و سفر بری.از سفرهای خودت بنویسی، از جاهایی که رفتی و دیدی و خوشت اومده. رولایف یه شبکه مجازی گردشگری برای تعامل بین آدمای اهل سفره، خبری از حال بد و کسلی زندگی روتین نیست چون اونایی که عشق سفرن آدمای کسل کننده‌ای نیستن.یه چیز دیگه بگم!دیدی خیلی وقتا ما ایرانیا یه خود سانسوری غیر منطقی تو وجودمون داریم، یعنی مثلا ترجیح میدیم اونی که هستیم رو قایم کنیم و به جاش شیک و مجلسی رفتار کنیم. تو رولایف بخوای هم نمیتونی اینجوری باشی بس که همه مَشتی و خودمونین و “بیخیال بابا راحت باش” طور زندگی میکنن، تو هم یاد میگیری به جای محدود کردن خودت با قضاوت‌های دیگران، دنیا رو از زاویه‌ی قشنگش ببینی.میدونی نتیجه‌ی هم صحبتی و معاشرت با این آدما چیه؟؟ تو بزرگ میشی، دیگه نمیتونی سطحی فکر کنی، هر چیزی نمیتونه بهت آسیب بزنه و هیچجوره نمیتونی از رویاهات بگذری، همون کاری که سفر کردن باهات میکنه. خلاصه که رولایف میخواد یه اکیپ بزرگ از کسایی که به کیفیت زندگی‌شون اهمیت میدن رو دور هم جمع کنه، تو هم یکی از اونایی و قراره حسابی خوش بگذرونیم.</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Mon, 18 Apr 2022 10:22:15 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اگه تو سفر عکس نگیریم!!!</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%81%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C-ovtogbqihhhs</link>
                <description>به نظرم اینکه میگن تو سفر موبایل‌تون رو کنار بذارید و از لحظه لذت ببرید حرف کاملا غلطیه. این حرفا مال چارتا آدم فرهیخته و اروپا گشته‌ست نه مایی که کل سال پول جمع کردیم تا بتونیم بلیط لحظه آخری یه تور ارزون ۳ شب و ۴ روز کوش آداسی رو بخریم و معلوم نیست تا سال‌ها بعد بتونیم دوباره بریم یا نه.اگه موبایل رو بذاریم کنار کی عکس بگیره؟ کی پست و استوری بذاره؟ عکس و فیلم نگیریم چجوری فک و فامیل و دوست و آشنا میخوان از سطح زندگی لاکچری ما با خبر بشن؟؟حالا اومدیم و موبایل هم کنار گذاشتیم، آدم از زل زدن به مناظر و در کنار خانواده بودن چقدر میخواد لذت ببره!؟ خو همین کارو تو پارک شهر میکردیم چرا بریم مملکت غریب؛ بالاخره اون چند میلیون هزینه‌ی بلیط و هتل و تفریحات لاکچری باید یه جوری به چشم بیاد یا نه.حالا هستن یه سریا هم که اهل تو چشم کشیدن نباشن ولی خدایی اگه این عکس و فیلما نبود که آدم یادش نمیموند کجاها رفته، چی خورده، چی دیده، چی بوده داستان. اومدیم و دو نفر پرسیدن اونجا رفتی چه خبر بود و خواستیم تعریف کنیم و دو تا پیشنهاد بدیم، باید یه چیزی داشته باشیم یا نه!!شما یه نگاه به آلبومای قدیمی بنداز، ژست رخ عقاب و عکس با بنای تاریخی و نشستن رو دو پا روی تخته سنگ مصداق صحبتای منه، اصن سفر به عکسای یادگاریشه. باز اینجا دوستان میفرمایند عکس یادگاری یکی دوتا نهایتا سه تا دیگه موضوع رو حیثیتی نکنیم، حرفشون متین منتهی به نظرم تو دو سه تا عکس حق مطلب ادا نمیشه، تا بیای زاویه‌ی خوبتو پیدا کنی و نور و تصویر رو هماهنگ کنی و دستت گرم شه بیستایی گرفتی.خلاصه که اگه از اون دسته آدمایی هستی که اطرافیان رو سر چارتا دونه عکس عاجز میکنی اصلا موذب نشو، تو در واقع داری حین سفر تولید محتوا میکنی همون کاری که بلاگرای سفر انجام میدن اگرم کسی گفت داری توجیح میکنی و حالا مگه تو بلاگری و اصن مگه چندتا فالوور داری و کی براش مهمه تو کجا رفتی و این حرفا با این جوابی که بهت میدم پاسخ دندان شکنی بهش بده.دیدی تو اینستا بلاگره چیتان پیتان کرده تو یه کافه‌ی دنج با دیزاین خاص نشسته و تو فکر کردی بَه چه عکسی، چه فضایی، چه رنگ و لعابی و بدون اتلاف وقت چک کردی لوکیشن کجاست، آیدی اینستاگرام کافه چیه و قرارش رو هم ست کردی که تا دیر نشده و عکاسی تو اون کافه رو خز نکردن خودتو برسونی و عکساتو بگیری؟یا مثلا میبینی عه! فلانی رفته مالدیو، یکم که دقت میکنی سوال برات پیش میاد که اونقدرا هم معتقد نبود پس چرا اونجا مانتو و روسری پوشیده؟؟ لوکیشن رو چک میکنی میبینی بابا اینجا که کیش خودمونه مالدیو کدومه.خیلیا از این ترفند برای گمراه کردن من و شما استفاده کردن، همین میشد که تا یه مدتی هر کسی میرفت کیش باید حداقل یه عکس با لوکیشن هتل ترنج میگرفت حتی اگه پاشو از پذیرش هتل اونطرف‌تر نذاشته بود.خب اینا که گفتم یعنی چی!؟ یعنی شما با دو تا دونه عکس که دیدی جذب کافه شدی و اونجا رو برای وقت گذروندن با دوستات و عصرونه خوردن و عکس گرفتن انتخاب کردی یا مثلا هر زمان که بری کیش، هتل ترنج یکی از گزینه‌ها برای اقامتت میشه. حالا فک کن همون طور که این عکسا روی انتخاب تو تاثیر گذاشته، عکسایی هم که تو میگیری و منتشر میکنی میتونه افراد دیگه‌ای رو تشویق به کافه‌گردی و سفر رفتن کنه. نتیجه‌ی همه‌ی اینا چیه؟؟ اون کافه شلوغ‌تر و درآمدشون بیشتر میشه، سفر به کیش جذاب‌تر به نظر میاد و یه تکون هر چند کوچیک به گردشگری اونجا میده و کلی اتفاقای خوب دیگه. پس میبینی که اصلا بد نیست اگه عادت به عکس گرفتن از هر چیزی رو داری و ارور حافظه پر است همیشه توی نوتیفیکیشن‌هات خودشو نشون میده.یه خورده تخصصی‌تره همین داستان میشه کاری که بلاگرا انجام میدن. اونا با تولید محتوای خوب و عکسای حرفه‌ای از تجربه‌هاشون برای ما میگن. وقتی از اقامت درهتل یا شام توی رستوران خاصی صحبت میکنن یا فیلمای قدم زدن تو دل بازار سنتی یه شهر رو نشون میدن، در واقع ما رو با خودشون همسفر کردن. خیلی وقتا خودمون رو تو اون لحظه تصور میکنیم یا اگه بتونیم تصمیم میگیریم از نزدیک و شخصا تجربه‌ش کنیم.اصلا دلیل اینکه اون قدیما جهانگردا وقت میذاشتن با هزار دنگ و فنگ  جزییات سفرشون رو مینوشتن همین بود که خب سفر رفتن برای همه راحت نبود خصوصا دیدن شهرها و کشورایی که چندین ماه یا حتی سال رسیدن به اونجا طول میکشید، اینجوری اگه کسی علاقه‌مند بود اما امکانش رو نداشت هم میتونست بدونه اونور دنیا چه خبره. توصیفات و توضیحات سفرنامه نویسا، اینکه چطور از عظمت و شکوه یه عمارت حیرت زده بودن یا رسم و رسوم قبیله‌ی خاصی به نظرشون عجیب اومده یا رخت و لباس مردمی رو خیلی پسندیدن و هزار تا مورد دیگه دلیلی بوده که خواننده‌هاشون رو متقاعد کرده سفر کنن و زندگی رو جور دیگه‌ای ببینن.این همه آسمون ریسمون بهم بافتم که بگم سفر کن زیاد هم سفر کن و بدون نگرانی عکس بگیر و همه رو هم منتشر کن اگه با این عکس و فیلما حالت خوبه. بذار این حال خوب، اون قشنگیایی که دیدی، خوشمزه‌هایی که خوردی، مهربونیایی که حس کردی مثل ویروس پخش شه، اگه مردمی رو به خونگرمی شناختی یا شهری رو اصیل دیدی برای همه تعریف کن. آدما بهش نیاز دارن هم اونایی که میتونن با سفر حال و نگاه و شاید زندگی‌شون رو عوض کنن هم اونایی که کار و عشق و علاقه‌شون وابسته به سفر بقیه‌ست.</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Sun, 05 Sep 2021 11:12:25 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تعطیلات کجا بریم!؟</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%D8%AA%D8%B9%D8%B7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D8%AC%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%85-linjmbzzfttd</link>
                <description>اون قدیما (حالا نه اونقدرم قدیم، بچه‌تر که بودیم) پدر خانواده که تصمیم به سفر بردن خانوم بچه‌ها داشت، نیگا میکرد تو کدوم شهر فک و فامیل دارن همون جا رو برای سفر انتخاب میکرد، هدف از سفر هم صرفا تنوع و عوض کردن حال و هوا بود نه چیز دیگه. اما الان اینجوری نیستش، شما ممکنه به هزار و یک دلیل منطقی و غیر منطقی بری سفر و شاید جایی رو انتخاب کنی که فک و فامیل که نه، هیچ بنی بشری پا نذاشته باشه.آدمیزاد ذاتا به تنوع علاقه داره خصوصا که اهل سفر و ماجراجویی هم باشه اونوقت نه تنها مقصد مهم میشه تازه اینکه قراره توی اون مقصد چه اتفاقاتی بیوفته و اون سفر به چه شکل بگذره هم خیلی خیلی مهم میشه.به لطف سوشال مدیا شما تنها با یک بسته اینترنت پر سرعت در عرض چند دقیقه میتونی کل دنیا رو بگردی. یهو میبینی عه! فلانی با منزل رفتن آنتالیا و چه عکسا که نذاشته و شما تا شیش روز پست لایک و استوری سین میکنی یا بلاگری رو فالو کردی که مدام در حال سفر و گشت و گذار از این شهر به اون شهره در حالی که خودت فرصت رفتن تا پارک سر کوچه رو هم نداری. همین موضوع باعث میشه ناخودآگاه لیستی از تموم جاهایی رو که دوست داریم بریم و ببینیم توی ذهن‌مون داشته باشیم.این اصلا بد نیست و انگیزه‌ای میشه برای بیشتر و بهتر سفر کردن. شاید تا قبل از این نهایت تصوری که از انتخاب مقصد سفر داشتیم همون چند تا شهر توریستی و معروفی بود که همه میرفتن اما فرهنگ سفر و سلیقه‌ی گردشگرا با گذشته فرق‌هایی کرده؛ فضای مجازی تصویر خوش آب و رنگی از جاهایی بهمون نشون میده که شاید فکر نمیکردیم بخوایم روزی اونجا رو برای تفریح و مسافرت‌مون انتخاب کنیم، نمونه این موضوع هم سفرهای زیادی هست که به آفریقا یا اصلا همین جنوب خودمون میشه و الان اگه شما هنوز تو آرشیوتون عکسی با شلوار سندبادی، دمپایی انگشتی و شالی که دور سر پیچیده شده باشه در حالی که تا زانو تو شن و ماسه غلت زدین ندارید واقعا کم کاری کردین.اگه تا اینجا متوجه نشدین هدف از این صحبتا چی بود خیلی واضح بهتون میگم که شما بیشتر از اون چیزی که تصور میکنید بر اساس عکس و فیلمای سفر دیگران و به اون میزانی که اونا بهشون خوش گذشته باشه مقصد سفرتون رو انتخاب میکنید. حالا این میتونه تحت تاثیر دیدن پست و استوری و تعریف‌های دوست و آشنا یا سفربروها و بلاگرها باشه؛ قبلا براتون گفتم بلاگرهای سفر چجوری شما رو تو سفر با خودشون همراه میکنن.این قضیه رو میشه دو جور دید، از طرفی نفوذ و تاثیر گذاری فضای مجازی و سوشال مدیا رو روی زندگی روزمره‌مون میبینیم که موضوع مهمیه ولی ربطی به بحث الان‌مون نداره پس اصلا واردش نمیشیم، از طرف دیگه کمک بزرگی که به صنعت گردشگری هست و تبدیل شدن به بخش مهمی از پروسه جذب توریست.شما فکر کن یه نقطه از این مملکت هست که از لحاظ جاذبه طبیعی و شگفتی‌های آفرینش با کل اروپا برابری میکنه ولی مرغ همسایه غازه، چرا!؟ چون برای معرفی این همه زیبایی و شگفتی برنامه ریزی نشده و من و شما اصلا خبر نداریم همچین جایی هست. میدونی اگه قرار باشه همین ایران خودمون رو ببینیم و بگردیم، میتونیم چه لیست جذابی از جاهایی که باید بریم داشته باشیم؟ میدونی این سفرا چه گردش مالی خوبی ایجاد میکنه؟ میدونی چقدر به صنعت گردشگری‌مون کمک میکنه و چه جوونایی مثل من و تو رو صاحب کسب و کار و درآمد میکنه؟ اصن اینا به کنار، آخه درسته این همه دیدنی ناز و خفن و خارجکی تو کشورمون باشه بعد ندونیم برای سفر کجا بریم!؟همین شد که ما رولایف رو راه انداختیم تا شمایی که چارتا سفر بیشتر رفتی بیای و برامون تعریف کنی و بهمون بگی کجا بریم باحال‌تره و یه تکونی به این صنعت گردشگری بدی. چجوریشو هم یکم بعدتر میگم...</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Sun, 15 Aug 2021 12:26:27 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دوست داری بلاگر سفر بشی!؟</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D8%B4%DB%8C-rvioeu0b5pjw</link>
                <description>فِک کن! همینجوری که داری اروپا رو میگردی اس ام اس واریزی برات میاد، داری محل اقامتت رو برای سفر کنیا رزرو میکنی اس ام اس واریزی میاد، میخوای برای المپیک ژاپن و یه سفر فوق‌العاده پلن بریزی یکم بعد اس ام اس واریزی میاد. رویایی نیست دور دنیا رو بگردی و پول دربیاری؟؟ به همچین آدمای خوش شانسی که از سفرشون درامد دارن میگن &quot;بلاگر سفر&quot;. ولی اگه فکر میکنید به راحتیه همین دو سه جمله‌ست سخت در اشتباهید. همه اونایی که زیاد سفر میرن بدشون نمیاد بتونن به چنین درجه‌ای در سوشال مدیا برسن اما خب همون‌طور که گفتم راحت نیست.اول ببینیم درآمد بلاگرهای سفر از کجاست؟قضیه از این قراره که صنعت توریسم مثل یه چرخه ست و تمام عواملش وابسته به هم میتونن این صنعت رو رونق بدن یا به کل نابودش کنن، چجوری؟ اینجوری که اگه من و تو بخوایم بریم سفر نگاه میکنیم با چی بریم؟ کجا بریم؟ چی بخوریم؟ چی بخریم؟ از اون طرف آژانس‌های هواپیمایی، هتل و اقامتگاه‌ها، مراکز تفریحی و بقیه تلاش میکنن با خدماتشون کاری کنن که سفر به ما خوش بگذره و اینجوری درآمدشون بیشتر بشه. حالا هر چی اونا بهتر عمل کنن و به من و تو بیشتر خوش بگذره، بیشتر دلمون میخواد بریم سفر بیشتر پول خرج میکنیم در نتیجه درآمد اونا هم بیشتر میشه و برعکس اگه بریم و ببینیم اه چرا پروازش تاخیر داشت چرا هتلش کثیف بود چرا غذاش آشغال بود و دیگه نریم سفر اونا هم نمیتونن به خدمات‌شون ادامه بدن یا بهترش کنن.این وسط همه‌ی اونایی که جزوعوامل سفر هستن مثل آژانس‌ها، هتل‌ها، و... تمام تلاششون رو میکنن که بگن ما خیلی خوب و خفنیم و اصلا نمیذاریم تو سفر آب تو دل‌تون تکون بخوره؛ و حسابی رو این چیزا تبلیغات میکنن. اینجاست که نقش بلاگرا مشخص میشه.بلاگرای سفر معمولا، اکثر روزای سال رو در سفرن، جاهای مختلف میرن و تجربه‌های جالب‌شون رو با بقیه به اشتراک میذارن و اصولا هم هیجان زندگی‌شون برای همه جذابه واونا رو دنبال میکنن. اینکه یه تعداد خیلی زیادی که عشق سفرن یه شخص خاص رو دوست دارن و بهش اعتماد دارن و پیگیر سفرهاش هستن باعث میشه گزینه‌ی خوبی برای تبلیغات و مارکتینگ بشه.خیلی خلاصه بخوام بگم، کار بلاگرا نقد و بررسیه. از اول سفرشون شروع میکنن به تعریف کردن، کجا رفتم، با چی رفتم، کجا موندم، چیا خوردم و... اگه خوب بود که به همه پیشنهاد میکنن و اگرم خوب نبود صادقانه میگن که بقیه هم در جریان باشن و بی‌خودی هزینه نکنن.چجوری پول درمیارن؟ یه مثال میزنم. فکر کنید مدیر یه هتل تازه تاسیس تصمیم میگیره برای سرازیر شدن مسافر به هتلش تبلیغات کنه، کجا بهتر از پیج بلاگرا. پس بهش ایمیل میزنه و در ازای مبلغی و با هزینه خودش دعوتش میکنه به هتل. بلاگرمون هم چیتان پیتان میکنه و چمدون میبنده از همون اول بسم‌الله شروع میکنه به تولید محتوا که بچه‌ها خبر ندارید میخوام کجا ببرمتون... وقتی هم که به هتل رسید با عکس و فیلم و توضیحاتش شما رو متقاعد میکنه که اگه میخوای یه سفر رویایی و خاطره انگیز و تکرار نشدنی رو داشته باشی باید بیای این هتل. هم حسابی تفریح کرده، هم مدیر هتل راضیه، هم فالوورا یه سفر مجازی رفتن.حالا فکر نکنید این بنده خداها یه شبه به اینجا رسیدن،نه! اونا سالها سفر کردن و یاد گرفتن چجوری سفرشون رو برای بقیه تعریف کنن.چی میشه که یه نفر میتونه بلاگر بشه و درآمد داشته باشه؟نه به اون آسونیه که هر کسی بتونه با چندتا عکس و تعریف بلاگر بشه نه اون قدر سخت که از پسش برنیای ولی خب رقابت برای تولید محتوای خوب بالاست و یه جوری شده که انتظار مخاطب با قدیما فرق کرده و حاضر نیست هر چیزی رو دنبال کنه پس باید به همون اندازه تلاش کنی تا دیده شی.اساسا بلاگرا یه سری مهارت‌های خاص نیاز دارن برای کارشون، حالا اگه محتواشون مربوط به سفر باشه یکم تخصصی‌تر هم میشه.1) شاید زیاد شنیده باشی که میگن بلاگرا باید مطالعه کنن، درسته اما چجور مطالعه‌ای؟ قطعا باید هدفمند باشه و بدونی که چی بخونی تا بهتر بتونی تاثیرش رو ببینی و برای چارتا جمله نوشتن عذاب نکشی. میتونی از سفرنامه‌های دیگران شروع کنی و ببینی مثلا راجع به اون جایی که تو رفتی چی نوشتن و یه دید خوب نسبت به متنی که قراره خودت بنویسی پیدا کنی. یه مورد دیگه برای مطالعه، خوندن در مورد شهری هست که قراره بری تا بتونی دست پر راجع بهش صحبت کنی. و اما مهمترین موضوع مطالعه که بر هر بلاگر زن و مردی واجب وعمل به آن موجب رستگاری میشود رشد فردی، مدیریت و دیجیتال مارکتینگ در سوشال مدیا و از این قبیل موضوعات هست که برای تولید محتوای خوب نیاز داری.2) بلد باشی قصه بگی. کسی که قراره مخاطبت باشه باید بتونه پا به پات بیاد و حوصله شنیدن جزئیات سفرت رو داشته باشه حالا اگه بخوای رسمی و خیلی خشک باشی باید بیخیال بلاگری شی. یه تکنیک هست به اسم ‌storytelling که میتونه نجاتت بده، در واقع میتونه مهمترین تفاوت تو با بقیه باشه. هر چی بهتر از این تکنیک استفاده کنی و داستان قشنگ‌تری بگی سفرنامه‌ی جذاب‌تری خواهی داشت. میخوای بدونی چطور استوری‌تلینگ رو یاد بگیری؟ گوگل کن!3) مثل بقیه بودن باعث میشه قابل پیشبینی باشی و این اصلا جذابیتی نداره. به شیوه‌ی خودت سفر برو و به شیوه‌ی خودت تعریفش کن. چیزی رو ببین که بقیه ندیدن، همه‌ی اون چیزی که بهش نیاز داری توی جزئیات هست. از ویژگی‌ها و خصوصیات خودت استفاده کن و بذار مخاطبت بدونه با کی همسفر شده.4) قسمت مهم ماجرا اینجاست که همه‌ی اونچه تو سفرت گذشته رو بتونی به خوبی به مخاطب نشون بدی. فک کن داری از یه طبیعت بکر و منظره فوق‌العاده یا طعم خاص غذای محلی صحبت میکنی اما عکس و فیلمایی که ازش داری تار و تاریک و بی کیفیته، بعد انتظار داری اون حسی که خودت تجربه کردی رو بتونی منتقل کنی؟ مسلما نمیشه. نیاز نیست در حد یه آتلیه تجهیزات داشته باشی ولی میتونی با یکم آموزش و دوربین شخصی خودت محتوای بهتری تولید کنی. سعی کن با عکس و فیلم خوب و توصیفات دقیق مخاطب رو به اون لحظه ببری.باید صبور باشی، وقت بذاری و یه ارتباط مثبت و قوی بین خودت و فالووهات ایجاد کنی. زمانی میتونی موفق بشی که خودت و شخصیتت رو قبل از سفرهات دوست داشته باشن. ادا نیا، شوآف و افاده‌های بیخودی رو بذار کنار، زود جبهه نگیر، رولایف رو دنبال کن، ماجراجو باش و با مسائل منعطف برخورد کن چون قرار نیست همه با سلیقه و نظر تو موافق باشن، خلاصه اینکه اگه قراره این کارو شروع کنی باید خیلی چیزا رو یاد بگیری.اگه اهل سفر و نوشتن از سفری باید بیشتر با هم آشنا شیم چون میخوام به زودی با یه خبر جذاب سورپرایزت کنم.</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Tue, 03 Aug 2021 11:40:29 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چجوری برای سفر برنامه‌ریزی کنیم!؟</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%DA%86%D8%AC%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-uroma5bqdxqp</link>
                <description>هر آدمی در طول عمرش حداقل یه بار جوگیر شده و از این کتابای راهنمای سفر خریده و استفاده هم نکرده. نه که این کتابا مشکلی داشته‌ها، ولی نمیدونم چرا اونطور که میبایست ازش استفاده نمیشد.اونایی که اهل سفرن بهتر میدونن برنامه ریزی سفر تا چه حد میتونه مهم باشه، اونقدر که بی برنامگی قشنگ میتونه سفر رو کوفتت کنه و جز روانی خش‌دار خاطره‌ای برات باقی نذاره.از انتخاب مقصد گرفته تا اقامت و رفت و برگشت و هزارتا چیز دیگه که بستگی به سبک سفر و سلیقه‌ی هر کسی داره، همه بهتره مشخص باشه خصوصا اگر برای اولین بار قراره بری اونجا و همراه راه بلدی نداشته باشی. خیلیا همه‌ی اینا رو میسپارن به دست آژانس‌های مسافرتی و تور لیدرها و فقط از تعطیلات‌شون لذت میبرن ولی احتمالا نمیدونن چقدر راحت میتونن خودشون همه‌ی کارهای سفرشون رو انجام بدن و کیف کنن. اینجاست که تنها با یه موبایل، یه بسته اینترنتی و چند تا اپ گردشگری میتونی کل دنیا رو بگردی و پز بدی که خودم تنهایی تونستم.بریم ببینیم چی داریم اینجا!رولایف / Rolifeتعریف از خود نباشه،رولایف رو نصب کنی دیگه سراغ بقیه اپ‌ها نمیری. انقد که کول و باحاله ولی ...الان چیزی نمیگم، به زودی بیشتر راجع بهش میشنوی و بهت میگم از کجا دانلود کنی.‌تریپ ادوایزر / TripAdvisorسلطان اپ های سفری تریپ ادوایزر!از قدیمی‌های این کار هستن و معرف حضور همگی. میتونه یه لیست بلند بالا از تمام نقاط جذاب دنیا بهت بده، کلی کاربر داره که نظراتشون در مورد خوب یا بد بودن هر مکانی رو میتونی ببینی، نقدشون رو بخونی یا سوالاتت رو بپرسی و بهتر تصمیم بگیری کجا بری و از همون جا هتل، رستوران و یا هر جای کرایه‌ای رو رزرو کنی. پر‌کاربردترین بخشش &quot;Things to do&quot; یا همون کارهایی برای انجام دادن در هر مقصد هست. یه قابلیت جذاب هم داره که هر مکان و نقشه‌ای رو بخوای ذخیره و دانلود میکنی یا مثلا اطلاعات جایی که خودت رفتی و نظراتت راجع به اونجا رو با بقیه به اشتراک میذاری.لانلی پلنت / Lonely Planetچرا میگم این اپ برای انتخاب مقصد سفر فوق‌العاده‌ست؟ چون کلی عکس خفن با توضیحات خفن‌تر از جاهایی که نرفتی داره. یه جورایی اپ سفرنامه نویسی محسوب میشه و کلا راجع به تجربه‌ی گردشگرا از مکان‌های مختلف هستش.لانلی پلنت در واقع یکی از معتبرترین ناشران کتاب‌های راهنمای سفر هست و کلی کتاب راجع به این موضوع داره و خلاصه‌ی اونا رو توی وبسایتش گذاشته.ایر بی ان بی / Airbnbیکی دیگه از اپ‌های فوق‌العاده کاربردی این اپ هستش که تجربیات همه از هر نقطه از این دنیا که بتونی فکرشو کنی در اختیارت میذاره. خوبی این اپ اینه که از راهنمایی‌های مردم محلی همون منطقه کمک میگیری.جالبه که ایده‌ی اصلی این پلتفرم از&quot;یه اتاق یه صبحونه &quot;گرفته شده و الان میبینیم جزو 50 کسب و کار خلاق دنیا با درامد چندین میلیارد دلاریه و در 34 هزار شهر فعاله. برای مسافرا این مزیت رو داره که میتونن به نسبت نیاز و بودجه‌شون محل اقامت‌شون رو رزرو کنن، برای مالک‌ها هم یه فرصت خوبه که با اجاره دادن ملک و خونه‌شون درامد داشته باشن. خلاصه اینکه اگه مکان داری یا مکان میخوای این اپ رو نصب کن.کوچسرفینگ / Couchsurfingاپلیکیشن کوچ‌سرفینگ این امکان رو داره که بتونی خونه مردم بمونی. یکی از قشنگیای سفر دیدن مردم بومی و محلی و معاشرت با اونهاست و چه ارتباطی بهتر از اینکه تو سفرت باهاشون هم‌خونه باشی، شاید هم پایه‌ی سفرت بشن و جاهای دیدینی اونجا رو بهت نشون بدن. از طرفی تو این اپ خود تو هم میتونی میزبان باشی، چه یه خونه با تمام امکانات داشته باشی چه یه کاناپه کافیه با معرفی خودت و توضیح دادن امکاناتت توریست‌ها رو به خونه‌ت ببری و حسابی با فرهنگ ایرانی آشناشون کنی.بوکینگ دات کام / Booking.comهم سایت و هم اپلیکیشن داره که بهتون یه لیست از هتل‌هایی که میتونید رزرو کنید میده، سیستم جستجوی حرفه‌ای و خفنی داره که حتی ازت میپرسه واس چی میخوای بری فلان شهر، چند سالته، چه امکاناتی میخوای تو اون هتل و همه جزئیاتی که اقامت رو باب میلت میکنه. این اپ بیشتر برای سفرهای خارجی خوبه چون متاسفانه اسمی از هتل‌های ایرونی توش نیست (بی‌سلیقه‌های بیگانه).ترول زو / TravelZooیکی از اپلیکیشن‌های محبوب سفری که برای رزرو هتل، سرگرمی یا جاذبه‌های محلی و سفرهای روزانه استفاده میشه. محبوبیتش هم بخاطر کوپن‌ها و تخفیف‌هایی هست که داره، کی از تخفیف بدش میاد؟ خصوصا توی سفر که آدم دلش میخواد حسابی تفریح کنه و کلی غذای خوشمزه رو امتحان کنه.هد اوت / Headoutاپ مخصوص عشق و حال در سفر. فکر کن رفتی جایی مسافرت و برگشتی بعد میفهمی که همون موقع یه فستیوال خفن در حال برگزاری بوده و تو از دستش دادی (ضد حال). برای اینکه همچین اتفاقات دردناکی برات نیوفته میتونی این اپ رو نصب کنی و بهش بگی کجایی تا تمام جشن‌ها، تورهای توریستی، نمایشگاه‌ها و تجربه‌های ماجراجویی رو برات پیدا کنه و از همون جا رزرو کنی.اسکای اسکنر / Skyscannerخب از اسمش پیداست، میگرده هر چیز پرنده‌ای که بتونی باهاش سفر کنی رو برات پیدا میکنه و بسته به بودجه و کیفیت و زمان سفرت و کلی فیلتر دیگه برات لیست میکنه. حتی یه زنگوله داره که اگه یهو پروازی که میخواستی رو پیدا کرد زنگ میزنه و بهت خبر میده، میدونی این واسه چی خوبه؟ برای وقتی که میخوای بلیط ارزون‌تر بگیری و به جاش بیشتر تفریح کنی، رستوران بری یا خرید کنی.ویاتور / Viatorاین اپ تورها و پکیج‌های مختف یه روزه و چند روزه رو بهت پیشنهاد میده که بسته به جایی که میخوای بری کیفیتش فرق میکنه. در کل وقتی که سفر میری ممکنه برای موردای خاص یکیو نیاز داشته باشی که راهنماییت کنه، خب چرا منت کسیو بکشی وقتی میتونی با یه اپ کارتو راه بندازی.مپس می / Maps.meفک کن تو سفر باشی، نت قطع باشه، گوشی آنتن نده، آدرس هم نداشته باشی، گم شدی و احساس بدبختی میکنی.نه دیگه! اینا واسه قدیما بود الان اینجوری نیست. اپلیکیشن مپس می رو که نصب کنی کلی نقشه آفلاین از تمام نقاط دنیا بهت میده از همونجا خیلی شیک و مجلسی هتل رزرو میکنی و تاکسی میگیری. این اپ برای طبیعت گردا و اونا که عشق سفر جاده‌ای هستن هم خیلی خوبه چون اینجور جاها استفاده از نقشه ضروری‌تره و معمولا هم مشکل نت رو اعصابه.گوگل مپس و ویز / Google maps &amp; Wazeاز این دوتا اپ جدا از سفر برای مسیریابی روزانه هم میشه استفاده کرد، هم خودشون پیشنهاد میدن هم میتونی مسیرهای مختلفی رو از روی نقشه ببینی، کجا ترافیک داره، کجا فرعی داره، کجا دوربین داره و ...گوگل مپس اطلاعات مکان‌های زیادی تو دسته بندی‌های مختلف رو روی نقشه داره که میتونی با انتخاب مکانی که دنبالشی عکس و اطلاعاتش رو داشته باشی. اپ ویز یه کوچولو ساده‌تره و یه امکان دیگه هم داره که یه صدا قشنگ برات مسیریابی میکنه تا احساس تنهایی نکنی.ودر باگ / Weather Bugهیچکی دلش نمیخواد در حالی که چمدون بسته، بلیط گرفته، هتلش رو رزرو کرده و خیلی چیتان پیتان کرده راهی سفر میشه بخاطر مناسب نبودن شرایط جوی و خراب شدن سفرش اعصاب و روانش نامناسب شه. پس عزیز من لطفا از قبل شرایط آب و هوایی رو چک کن. این اپ هر اطلاعاتی رو که فکر کنی بهت میده از اندازه‌گیری ذرات معلق در هوا و فشار بارومتری گرفته تا دوربین‌های زنده و سیستم تشخیص صاعقه، شاید بگی &quot;فشار بارومتری به چه کار من میاد آخه!&quot; حالا انگار دونستن مشتق و انتگرال به کارت اومده، ولی مجبور بودی بدونی اینم یکی اضاف بر اونا. توی سفر همه چیز رو باید در نظر گرفت.ودر چنل / Weather channelخیلی ساده، خلاصه و مفید بهت میگه دما چقدره ، هوا چطوره و اصلا صلاح هست تو این شرایط سفر بری یا نه. تازه یه ویدئو از پیش‌بینی هوا تو چند روز آینده بهت میده که دیگه با چشم خودت ببینی و خیالت راحت شه.آی ترنزلیت / iTranslateخدا روزی رو نیاره که طرف مقابلت زبونتو نفهمه!حالا اگرم نفهمید تا دلت بخواد اپ ترجمه داریم، آی ترنسلیت حرفاتو به ۹۰ زبون مختلف ترجمه میکنه و هرجا نیازت بشه کارتو راه میندازه حتی میتونی از پکیج‌های آفلاین‌ش هم استفاده کنی.گوگل ترنزلیت / Google Translateعاشقش میشی. تو یه جمله بگو اون به صد روش ممکن و غیر ممکن به طرف حالی میکنه که چی میخوای. از ترجمه صوتی گرفته تا اسکن کردن متن و نشون دادن عکس و چیزای دیگه، میتونی آفلاین هم ازش استفاده کنی. بیشتر از 100 زبون مختلف رو ساپورت میکنه، مدام در حال آپدیت شدنه و زبون و اطلاعات جدیدی رو اضافه میکنه. و اینکه میتونی اصطلاحات و جمله‌های پرکاربرد رو ذخیره کنی برای خودت.انقدر تعداد اپلیکیشن‌های سفری زیاده که میشه تا ابد راجع بهشون صحبت کرد ولی حوصله‌تون سر میره همه رو الان بگم، پس تو مقاله‌های بعدی هم اپ‌های بیشتری رو معرفی میکنم هم خیلی مفصل میرم سراغ اپلیکیشن‌های ایرونی.چند روز طول کشید تا من این مقاله رو نوشتم ولی فقط چند ثانیه طول میکشه نظرت راجع بهش رو  برام کامنت بذاری، بهم بگو خوشت اومد یا نه.</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Sat, 17 Jul 2021 14:52:51 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>زندگی بدون شبکه‌های اجتماعی!</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-dvwbhec0znck</link>
                <description>چه یه آدم بیکار و خسته، بدون هدفی توی زندگی که فقط روزا رو به بطالت میگذرونه باشی، چه مدیر یه بیزنس قوی با کلی کارمند و پیشرفت‌های رو به جلو؛ نمیتونی بدون سوشال مدیا و شبکه‌های اجتماعی زندگی کنی. در این حد که اگه بگی توی اینستاگرام آیدی نداری فک میکنن برای ارتباطاتت از دود و کفتر استفاده میکنی (حالا انگار اونا که اینستگرام دارن همه خیلی به روز و مدرنن).اول از همه اینو بگم که شبکه‌های اجتماعی اصلا چیز جدید و عجیب غریبی نیستن، ما خودمون از اون قدیما عینشو تو مملکت و فرهنگ‌مون داشتیم؛ شما در نظر بگیر یه جمع زنونه در حین پاک کردن سبزی آش چه حجم از اطلاعاتی رو رد و بدل و سایرین رو از جدیدترین اخبار فک و فامیل مطلع میکرده، یا اون جناب راننده تاکسی محترم که با تولید محتوای تخصصیش شما رو مجبور به فالو کردن و کامنت گذاشتن تا انتهای مسیر میکرد در واقع با سوشال مدیا تفاوت چشمگیری نداشته .فضای مجازی مثل هر چیز دیگه‌ای مزایا و معایبی داره، گرچه دوری از این عزیزدل حتی با دونستن معایبش هم کار راحتی نیست؛ اما شاید اینکه بدونی چطور میتونه روی زندگیت تاثیر بذاره باعث بشه بهتر مدیریتش کنی.حریم خصوصی یا دل نگرانی‌های دوستانه!یعنی حتی اگه چشم دیدن بعضیا رو هم نداشته باشی ولی همین که بدونی در لحظه دارن چکار میکنن و حس کنجکاویت رو ارضا کنه، برات آرامش خاطری داره که تمرکز روی زندگی و پیشرفت‌های خودت نمیتونه برات فراهم کنه. اینجوری میشه که یه عده رو خیلی پیگیر دنبال میکنی که مبادا حرکتی کنن و تو از دستش بدی و از اون طرف هم یه بلاک لیست از اونایی که نمیخوای سرشون تو زندگیت باشه درست میکنی (آنلی گاد کن جاج می). میخوام بگم توی شبکه‌های مجازی حریم خصوصی رو نمیشه زیاد جدی گرفت.در کل فضای مجازی و به خصوص شبکه‌های اجتماعی ارتباط و دسترسی آدما به هم رو خیلی راحت کرده حالا یکی از این موضوع خوشش میاد و خیلی هم اوکیه با قضیه یکی هم اگه میتونست از همه جا لفت میداد.اخبار دست اولفضای مجازی این قابلیت رو داره که بتونی در کمترین زمان ممکن از هر خبر مهم و غیر مهم اطراف باخبر بشی. مثلا به لطف اینستاگرام و فیسبوک و کمپین‌هایی که راه میوفتاد اگه کسی تو یه نقطه‌ی دور نیاز به کمک داشت همه باخبر میشدن؛ یا حتما نمونه های زیادی از خبرهای مربوط به رفتار نامناسب بعضی مدیران دیدید که خب باعث میشد در خوش بینانه‌ترین حالت ممکن نسبت به سهل انگاری‌شون جوابگو بشن یا بیشتر مراقب کارهاشون باشن. این که آگاهی‌ها بیشتر از قبل شده از یه طرف خوبه چون همیشه آگاه بودن بهتر از بی اطلاع موندنه ولی از طرفی هم اینکه به میزان خبرهای خوب خبرهای بد هم هست و سرعت پخش شدن یه خبر بد صد برابر بیشتره، باعث میشه فضای منفی و نگرانی‌ها و قضاوت‌ها به مرور حال‌مون رو بد کنه.بازار داغ دیجیتال مارکتینگاینو نمیشه نادیده گرفت که فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی کسب و کار اکثر مردم رو حسابی رونق داده. الان دیگه مردم برای ترشی فروشی خونگی‌شون هم کانال یوتیوب راه میندازن و بیا ببین چه فروشی هم دارن، یا یهو میبینی تعرفه‌ی تبلیغات توی پیج سابرینا سه ماهه با 80  کا فالوور میتونه هزینه‌ی یک سال پوشکش رو تامین کنه، دیگه چی بهتر از این. شبکه‌های اجتماعی کمک میکنن تولید کننده‌ها ارتباط قوی‌تری با مشتریان‌شون داشته باشن و طبق نیاز و سلیقه‌ی اونا محصول‌شون رو تولید کنن.و اما مهمترین دلیلی که همه میریم سراغ این شبکه‌ها، سرگرمی!آریایی نیستی اگه با اکانت فیک تو پیج خز وخیلای اینستا نچرخیده باشی و کامنت نذاشته باشی.با همه‌ی مشغله و کارای مهمی که ممکنه در طول روز داشته باشی قطعا یه تایمی رو برای سرگرم شدن توی اینستاگرام و تلگرام میگذرونی حالا یکی با دیدن ویدیوهای آموزشی سرگرم میشه یکی هم با ویدیو های هومن ایرانمنش.کاربر بیش فعالیه مورد مهم راجع به شبکه‌های اجتماعی که وجود داره استفاده‌ی بیش از حد از اونه، یهو به خودت میای میبینی چند ساعته چِت کردی رو پیج یه بلاگر و وقتی متوجه میشی که اس ام اس تموم شدن بسته‌ی اینترنتت میرسه و دیگه کاری از دستت برنمیاد. تایم خوابت بهم میریزه، یه لیست پر و پیمون از کارهای عقب افتاده داری و در نهایت افسردگی ناشی از دیدن خوشبختی و زندگی ناز و گل و بلبل دیگران و مقایسه با خونه زندگی خودت و لیست خریدایی که اگه پولشو داشتی تو هم الان یه اینفلوینسر موفق میشدی.کلام آخراینا رو گفتم که بدونی اینکه چجوری از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنی و چجوری به کارت بیاد به خودت مربوطه اما این فرصت رو که فضای مجازی وسیله‌ای برای رشد و بهتر شدن حالت بشه از دست نده. منو هم فالو و برام کامنت بذار شبا هم زود بخواب. با تچکر!</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Wed, 30 Jun 2021 12:50:49 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کی، چجوری بره سفر</title>
                <link>https://virgool.io/@rolife/%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B3%D9%81%D8%B1-hqcyb3sqw4q1</link>
                <description>هر جای زندگی که بهت سخت گذشت یه چمدون ببند و تا میتونی از اونجا دور شو...کاش واقعا به همین راحتی میشد از همه‌ی دغدغه‌هایی که در روز یقه‌مون رو میگیره راحت شد ( گرچه خیلیا همین کارو هم میکنن)آدمایی که اهل سفر هستن هر کدوم به سبک خودشون برای مسافرت برنامه میریزن گاهی هم خب ریسک میکنن یا بنا به شرایط سبک‌شون رو عوض میکنن.بعضیا دوست دارن با خانواده سفر کنن و بعضیا هم که میخوان هیجان بیشتری به سفرشون بدن ترجیح میدن با رفقا و اکیپ‌شون برن مسافرت ولی یه سریا هستن که خیلی جذاب سفر میکنن، دست خودشون رو میگیرن و تک و تنها شهر به شهر یا حتی کشور به کشور رو میگردن. همونا که همیشه کلی قصه و خاطره و تجربه‌ی باحال برای تعریف کردن دارن و وقتی آدم میشینه پای صحبت‌شون حس میکنه همین الان دلش میخواد کوله‌شو برداره و یه زندگی ماجراجویانه و خفن رو شروع کنه و برای دیدن زرافه‌ها به کنیا بره (ولی متاسفانه باید شب زود بخوابه که صبح دیر نرسه سرکار)سفر تنهاییتنها سفر رفتن فقط برای مجردها نیست، یا این تصوری که اونایی که تنها سفر میرن افسرده و غیر اجتماعی هستن اشتباهه، گاهی وقتا آدم دلش میخواد به تنهایی سفر بره و زمانی رو برای خودش داشته باشه. این نوع سفر یه خوبی‌هایی داره مثل اینکه هر جا دوست داشتی میری، هر کاری دوست داشتی میکنی، هر چی دوست داشتی میخوری، خلاصه اینکه نیاز نیست با سلیقه‌ی بقیه هماهنگ باشی ولی از طرفی توی سفر همیشه یه چالش‌ها یا سختی‌هایی هست که شاید اگه یه همراه داشته باشی راحت‌تر باهاش کنار بیای. اگه تصمیم گرفتین تنها سفر بری حتما از قبل یه نفر رو از برنامه سفرتون باخبر کن.سفر خانوادگیوقتی میگیم سفر خانوادگی نوستالژی های بچگی برامون مرور میشه از اتوبوس بنز قرمز گرفته تا کتلت‌های بین راه و خونه‌ی اقوام یا از اون سفرا که یهو نُه نفر تو یه پیکان مینشستن و میزدن به جاده، از موزیک هم که دیگه نگم.سفر خانوادگی با وجود صمیمیت محدودیت‌هایی هم داره چون همه باید سر اقامت و خورد و خوراک و تفریح با هم هماهنگ باشن که نتیجه‌ش یکی از این سه حالته، یا یه سفر خاطره انگیز میشه یا &quot;با بچه کوچیک مسافرت مصیبته&quot; یا &quot;هیچی سفر با دوستا نمیشه&quot;.سفر دوستانهخوبی این سفر اینه که از هر کی خوشت اومد و هم سلیقه بودی باهاش همسفر میشی، سر تفریح و گشت و گذار هم نظرترید، اگه نبودین هم راحت‌تر به توافق میرسید، تفریح بیشتر محدودیت کمتر و در کل این نوع سفر هیجان بیشتری داره. البته همیشه هم همه چی گل و بلبل نیست یه موقع میشه که با یه بحث کوچیک توی جمع به مرز کوفت شدن سفر پیش میره اما جای نگرانی نیست چون همه اومدن خوش بگذرونن و زود به فضای اصلا بدون تو این سفر، سفر نمیشد برمیگردن.سفر کاریباحال تر از این هم داریم که هم بری سفر هم حقوق بگیری؟؟خیلی شیک و مجلسی هم به کارت میرسی هم اگه زمان داشتی یکم خوش میگذرونی، نمونه بارز هم فال و هم تماشا. البته همه ی سفرهای کاری انقدر جذاب نیست یه موقع‌هایی غیر از اون تایمی که باید به کارت برسی هیچ وقت دیگه‌ای نداری و فقط تو مسیر رفت و آمدی.سفر با کولهارزون، سبک، جمع و جور. میری سفر و فقط و فقط یه کوله با خودت میبری که خب مجبوری به جز وسایل ضروری چیز اضافه‌ای برنداری مثلا اینجا دیگه نمیتونی برای هر لوکیشن یه ست لباس واسه عکاسی و دسته تنیس وسیخ و منقل ببری . حالا فک کن یه سریا هستن با همین یه کوله چهل روز تو سفرن، شاید سخت باشه اما تا حد زیادی توی هزینه‌ها صرف جویی میشه که البته بستن کوله سفری که مدام روی دوشته و نوع اقامت و تردد بین شهرها توی این نوع سفر اصول خودش رو داره، ولی نگم از هیجان و جذابیت معاشرت با مردم بومی و حس زندگی با فرهنگ‌های مختلف و تمام چالش‌هایی که توی مسیر منتظرتونه.سفر دریاییسفر لوکس میخوای، سفر با کشتی کروز!اصلا مگه میشه سفر با کروز بهت بد بگذره؟؟ دیگه خیلی ایراد بگیر باشی که ریلکسینگ توی کشتی مجلل با پذیرایی فوق‌العاده و متفاوت نتونه راضیت کنه. یه مزیت دیگه هم که این نوع سفر داره اینه که معمولا مسافرا توی مقصدهای مختلفی توقف میکنن و اینجوری میتونی با یه بار رزرو کروز از چند شهر و جزیره دیدن کنی.سفر ماجراجویانهرسیدیم به اصل سفر، اصلا سفر یعنی این بقیه‌ش سوسول بازیه. سفر ماجراجویانه فقط اونجا که میگی &quot;اگه جون سالم به در بردم این آخرین باره&quot; که البته معمولا وقتی ختم به خیر میشه میگی &quot;ایووول دفه بعد باید خفن‌تر باشه&quot;.این سفر اینجوریه که یه مقصد عجیب و غریب و غیر معمول که هیچکی برای سفر و تفریح انتخاب نمیکنه رو شما انتخاب میکنی و در مرحله بعد حتما یکی از نزدیکان پایه که نخواد از این سفر منصرفت کنه رو از این تصمیم باخبر میکنی و بعد هم بقیه ماجرا. یکی از واجبات سفر ماجراجویانه داشتن آمادگی بدنی هست چون معمولا مناطقی برای این نوع سفر انتخاب میشه که بکر و دست نخورده هستن، کسی به اونجا پا نذاشته و پر پیچ و خم و همراه با فعالیت های هیجان انگیز و در عین حال خطرناک هست.البته نمیشه گفت تنها این شکل از سفر، ماجراجویانه محسوب میشه. هر سفری که یه حرکت فیزیکی هیجان انگیز داشته باشه یا با اهالی بومی اون منطقه در ارتباط باشه و یا بخشی از سفر دیدن نقاطی که هیچکس ندیده باشه شامل این نوع سفر خفن و جذاب میشه.سفر جاده ایخب از اسمش که پیداست، یعنی از جاده لذت ببر!توی این سفر همه چیز در مسیر و منظره ی اطراف جاده و کمپ زدن بین راه خلاصه میشه و مشخصه راحتی سفر پروازی و اقامت توی هتل‌های پنج ستاره رو نداره و اصلا مقایسه با اون سبک سفرها کلا کار زشتیه. از قشنگیای این نوع سفر همین که هر جا دوست داشتی توقف میکنی و از زیبایی ها لذت میبری اگه سفرآفرودی یا کمپینگ وبا اکیپ دوستان باشه که دیگه اون سفرهیچ کم و کسری نداره.سفر آخر هفته ایدیدی بعضیا تحمل بیکاری آخر هفته رو ندارن و هر طور شده باید یه پلن داشته باشن؟ واسه اونایی که از هر فرصتی برای سفر استفاده میکنن یا اونا که وقت سفرهای طولانی رو ندارن این گزینه بهترین انتخابه. تورهای یه روزه یا طبیعت گردی آخر هفته از همین نوع سفر هستن البته باید جوری برنامه ریزی بشن که روز شنبه با فحش و بد و بیراه و پشیمانی برای رفتن به سر کار آماده نشن.خب شکل‌های مختلف سفر رو براتون گفتم که هر کسی بسته به روحیه ش سفر کنه و همسفرهاشو انتخاب کنه. بعضی سفرا نیاز به برنامه ریزی دقیق داره بعضیا هم همه‌ی هیجانش به بی‌برنامه بودنشه. خلاصه اینکه هر جوری مسافرت میکنید بهتون خوش بگذره و اینو یادتون باشه سفر با به خونه رسیدن تموم نمیشه...تا اینجایید اینو هم بگید که نظرتون راجع به این مقاله چیه، به نظرتون بازم بنویسم یا کلا بیخیال شم نویسندگی رو؟ با تچکر :)</description>
                <category>ًRolife</category>
                <author>ًRolife</author>
                <pubDate>Tue, 29 Jun 2021 12:22:06 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>