https://virgool.io/feed/@romantejari تحریر رمان علمی، تخیلی و تاریخی با هدف معرفی محصولات و پروژه های تجاری. ایمیلم: aftermelancholy@protonmail.com https://instagram.com/omstonetehran?igshid=qah7qr5yl5y6 fa 2026-06-19 10:19:14 https://files.virgool.io/upload/users/52054/avatar/JIOK0R.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@romantejari https://virgool.io/@romantejari/%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D9%84%D8%B3%D9%85-%D8%B3%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%82-%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-leddodnlpkkd اعضای انجمن خواب بینی فهیرو روپوش آبی فیروزه ای بلندی پوشید و مطمئن شد سعجن آب زی، هوازی، خاک زی، روی سقف مستقر شدن تا مراسم خواب بینی امشب به بهترین شکل ممکن اجرا بشه. تخت خواب های نیمه صندلی چرم و براق، آماده بودن و گل های وحشی خشک شده، توی جام ها و ظرف های آتشین ریخته میشدن تا با سوختنشون، فضا رو آماده کنن. همه چیز آماده بود و در همین لحظه، رویابین مورد علاقه ی فهیرو هم از راه رسید. اسم این رویابین، سیب زمینی بود. سیب زمینی در واقع اسمی بود که مردم شهر به این شخص که از قضا جادوگر خوبی هم بود، داده شده بود. البته تعدادی از اعضای انجمن متوجه این قدرت سیب زمینی شده بودن و خوده سیب زمینی هم به رغم اطلاع از این قدرت، اونو مثل یک راز نگه داشته بود و ترجیح میداد که از دید مردم، یه شیرین عقل و احمق باشه تا یه جادوگر که کمک میکنه امور روزمره و خواسته های احمقانه ی آدما برطرف بشه. سیب زمینی مثل همیشه موهاشو تا جای ممکن و با یه قیچی به درد نخور، کوتاه کرده بود. ناشی گری باعث شده بود چند جای سرش کچل به نظر برسه. لباسای رنگ و رو پریده و کهنه ای هم به تن داشت و مثل همیشه لبخند میزد. مشخص بود که حضور توی انجمن رویابینی، یکی از تفریحات مورد علاقه اش بود. بعد از سیب زمینی، دختر جوانی وارد سالن شد که فهیرو پیش از این فقط دو سه بار بین اعضا دیده بودش. چهره ای رنگ پریده و چشم هایی گود افتاده داشت و انگار که از چیزی می ترسید. با این حال هیجان زده هم بود. هر بار خواب های عجیبی میدید، اما موضوع اغلب اونها گم شدن و دعوا بود. اسم این دختر، نگار بود. تحریر رمان تجاری تحریر رمان تجاری Tue, 11 Jun 2019 02:44:13 +0430 https://virgool.io/@romantejari/%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D9%84%D8%B3%D9%85-%D8%B3%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%82-%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-tzx474lhtsab فهیرو، کاهن میانسال انجمن جادوگری، متحیر از گفت و گوی پر آب و تابی که دقایقی پیش با جاستیک داشت، در حال طی کردن عرض معبد، و خوش آمد گویی به غروب خورشید بود. فهیرو از دیدن زیبایی غروب به وجد اومد و با خودش گفت: ‏غروبه، باید ساکت شد و گذاشت دنیا تیر خلاصی رو به بهترین بازیکنای روز که قصد آروم شدن ندارنو بزنه. جاستیک امروز قاطع تر از هر زمان دیگه ای به نظر میرسید. کنجکاو برای شروع یک ماجراجویی جدید و پر ریسک بود و قسم خورد که اگر هیچ یک از اعضای انجمن بهش کمکی نکنن، به تنهایی سفر خودش رو برای باطل کردن طلسم سنجاق جادویی شروع خواهد کرد. فهیرو میدونست که جاستیک پتانسیل انجام چنین کاری رو داره. جاستیک تقریبا تمام عمرش رو در سفر بود و سخت پیش میومد که یک هفته جایی بند شه. اما بحث این بود که فهیرو سعی داشت انجمن رو دور از جامعه نگه داره و اجازه نده این آموزه های روشن، برای کنترل سرنوشت جامعه به کار گرفته شه. فهیرو صدای قدم زدن زال زال رو از اتاق انتهای سالن میشنید. زال زال دورگه ی انسان و جن بود و به سادگی به کالبد گربه هم تبدیل میشد. زال زال هم مثل فهیرو نسبت به غروب خورشید سرشار از احترام بود و صدای قدم زدن نشون میداد که به کالبد انسانیش برگشته. در اصل این زال زال بود که توی جلسه ی دیشب، سنجاق جادویی رو توی گوی شیشه ای دیده بود. مدام تکرار میکرد، یه چیز کوچیک اما براق و ارزشمند. با سنگ های شفاف، کریستالی و آبدار به رنگ های سرخ و ارغوانی. جواهری اغواگر اما نکبت بار. زال زال غالبا طوری وقایع رو پیش بینی میکرد که به نظر دنیا توی ذهنی، فضایی به کل نکبت بار و ملالت آوره. ناراحتی زال زال از اون جایی سرچشمه میگرفت که از دنیای اجنه و خانواده رونده شد و به جرم سواستفاده از یک انسان، به پنج سال زندان محکوم شد. امشب مراسم رویابینی انجمن برقرار بود و اعضا، یکی یکی در حال رسیدن بودن. فهیرو مشعل ها رو روشن می کرد و مطمئن میشد هیچ جا خبری از خاک و حشره ی مرده نباشه. فقط با عنکبوت ها کاری نداشت و اجازه میداد به راحتی اطراف ساختمون پرسه بزنن. به نظر می رسید که عنکبوت ها عهدی نانوشته با ساختمون انجمن دارن که اون ها رو مجاب کرده تا با حشرات موذی و نیش دار، دشمن خونی کنه. ساختمان انجمن جای نوسازی بود که بخش زیادیش با نیروی جادو برپا بود. هنوز هم پیش میومد که تغییراتی توی بعضی ظواهر داده بشه. فهیرو در نظر داشت هنرمند های زیادی رو برای زینت دادن به ساختمون دعوت کنه و تا جای ممکن پیگیر بود، اما جاستیک از هنر بیزار بود و ترجیح میداد، ساختمون در عین سادگی، به فعالیت خودش ادامه بده. البته خواسته های جاستیک تا حد زیادی متناقض بود، مثلا حمایتش برای انتقال طلسم و خدایان باستانی به انجمن، هیچ به مزاج فهیرو خوش نیومد. بقیه هم حس میکردن این خداها زیادی بی عرضه و کهنه هستن و بود و نبودشون فرقی نداره. اما فهیرو ذاتا نسبت به این کار جاستیک بدبین بود و عقیده داشت این خداها بدیمن و روزی مایه ی دردسر انجمن خواهند بود. ساختمان انجمن سقف بلندی داشت و نورگیر ها، با توجه به موقعیت خورشید، در طول روز، باز و بسته میشدن و اجازه نمی دادن که نور خورشید، به طور مستقیم توی ساختمون بیوفته. این موضوع باعث شده بود که دمای ساختمون غالبا مطبوع و خنک بمونه. علاوه بر این، جریان آب با کانال هایی باریک، تمام حاشیه های ساختمون رو طی میکرد و همزمان که موسیقی دلپذیری رو ایجاد میکرد، جلوه ای مقدس به معماری ساختمون بخشیده بود. ساختمون در مجموع ده سرپرست سرشناس داشت که به طور مستقیم یا غیر مستقیم، به امورات انجمن رسیدگی می کردن. عهد بر این بود که هیچ یک از سرپرست ها، پشتیبانی مادی ای انجام نده تا به واسطه ی ثروت، برتری کاذبی بین افراد شکل نگیره. چیزی که چرخ انجمن رو می چرخوند، اعضا و کارآموز هایی بودن که به طور داوطلبانه، علوم و آموزه های معلمین و اساتید رو یاد میگرفتن. تحریر رمان تجاری تحریر رمان تجاری Tue, 11 Jun 2019 02:40:10 +0430