<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های roozito</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@roozito</link>
        <description>روزی روزگاری و تو. در مورد تو و در مورد خودمان. جایی برای رهاکردن افکار روزمره و فرار از دلمشغولی های بی انتهای روزگار امروزی. فکرت را بنویس و از اسارت آن آزاد شو</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 15:09:57</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>roozito</title>
            <link>https://virgool.io/@roozito</link>
        </image>

                    <item>
                <title>اسم من، اسم تو</title>
                <link>https://virgool.io/@roozito/%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AA%D9%88-xjxy50klfnar</link>
                <description>انتخاب اسماسم چیست؟چیزی که هر روز میشنویم و باید به آن پاسخ بدیم. اگر دقت کنید حتی بین هزاران نفر هم کسی اسم شمارو صدا کنه ناخوداگاه برمیگردید و نگاه میکنید حتی اگر مطمئن باشید که منظورش شما نیستید.امروز یک مقاله ای در مورد اهمیت اسم در هویت فرزند میخوندم که واقعا نکات مهمی رو ازش یاد گرفتم و به نظرم روی این انتخاب باید پدر و مادرها خیلی بیشتر از چیزی که هست توجه کنن. اسم تنها واژه مهمیه که ما عکس العمل آنی بهش نشون میدیم و ازش هویت میگیریم. ما بیشترین اسمی که تا حالا شنیدیم اسم خودمونه و خیلی وقت ها بهش عرق داریم یا در برخی مواقع ازش فراری ایم. منظورم از فراری شدن اینه که خب طبیعیه خیلی از افراد از اسم خودشون خوششون نیاد چون نقشی توی انتخابشون نداشتن. دیروز بود که یه مطلب در مورد انتخاب اسم دختر توی سایت شادیما میخوندم که یه مثال جالبی در مورد همین اسم زده بود که دوس دارم اینجا در موردش بگم.میگه توی انتخاب اسم به شرایط دقت کنید ولی آینده نگر هم باشید. مثلا توی هند اسم دوتا بچه رو کرونا و کویید گذاشتن!! این خیلی جالب بود برام که چطوری یک پدر و مادر اسم بچشونو چیزی میذارن که یک دنیا داره ازش آزار میبینه ((:یا مثلا توی مطلبی از سایت مام جانکشن میخوندم که 50 تا از عجیبترین اسامی رو آورده که مثلا یکی Goddess هستش (:اینا نمیدونم بعدا چجوری میخوان توی چشمای بچشون نگاه کنن ولی خب چیزیه که انتخاب میکنن و به آیندش فکر نمیکنن. به همین دلیل خیلی ها دوست دارن در آینده اسمشونو تغییر بدن یا ازش فرار کنن.بیاید سعی کنیم از اسامی بهتری استفاده کنیم (تکراری ها هم خوب نیستن) و به آینده و هویست بچه ها اهمیت بدیم و کاری نکنیم که از مهم ترین واژه زندگیشون بیشترین نفرتو داشته باشن.</description>
                <category>roozito</category>
                <author>roozito</author>
                <pubDate>Fri, 26 Jun 2020 16:00:58 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بنویسیم تا بنویسیم</title>
                <link>https://virgool.io/@roozito/%D8%A8%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D8%A7-%D8%A8%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D9%85-hjjagshvszsh</link>
                <description>تیتر عجیبیه نه؟ ولی نباید باشههر سال ما تجربه های خیلی زیادی رو از سر میگذرونیم، اتفاقای خوب یا بد. هر سال بیشتر یاد میگیریم و عمیق تر میشیم. ایده های جدید، شکست ها و موفقیت های جدید، ناراحتی ها و خوشحالی های جدید و ...تا حالا فکر کردی که چقدر تا حالا فکر کردی؟ خیلی نه؟ ما هر روز و هر لحظه داریم فکر میکنیم. هیچوقت اون بالا سکوت نیست و همیشه یه چیزی در جریانه.انگار این ذهن ما یه موتور اتوماته که بیست چهاری کار میکنه و هرگز توقفی براش وجود نداره. گاهی به چیزای خوب و گاهی به چیزای بد فکر میکنه. گاهی ما خوشمون میاد و گاهی نه.ما هر روز خیلی حرف ها میشنویم، خیلی چیزها میخونیم و خیلی کارها میکنیم که فقط و فقط مختص خود ماست و تجربه دیگران با ما فرق داره. لنز چشم های ما با همه آدمای کره زمین فرق داره و دید ما کاملا منحصر به فرده.حالا به این فکر کن که این حجم از اطلاعاتو بریزی بیرون. خودتو رها کنی. از بار همه فکرهایی که داری و هر روز میان سراغت. هر روز یک ساعت وقت بذاری و هر چیزی به ذهنت اومد بنویسی و رها بشی ازش.واقعیت اینه که این فکرها میتونه بار سنگینی باشه یا حداقل این توهم رو به ما بده که خیلی بار سنگینی هستن. ولی وقتی بنویسیمشون دیگه نه. دیگه اونجوری که به نظر میان نیستن.دیگه ترسناک و بزرگ نیستن. بیاید خودمونو رها کنیم. از فکرهای زیاد نجات بدیم و بنویسیم. این نوشته ها شاید هیچوقت خونده نشن. ولی چه اهمیتی داره؟ یکی از دلایلی که محتواهای تکراری همه جا پر شده اینه که ما مینویسیم تا خونده بشن، تا لایک بشن و به اشتراک گذاشته بشن. کسی حرف دلشو نمیزنه و از خودش نمیگه. همه دوست داریم تقلید کنیم.من اینجا میخوام اینکار رو نکنم. چیزی رو بنویسم که توی ذهنمه. و شمارو هم به این چالش دعوت میکنم. من #مینویسم_تا_خودم_بخونم مینویسم تا از اسارت کلمات ذهنم خلاص بشم.</description>
                <category>roozito</category>
                <author>roozito</author>
                <pubDate>Thu, 25 Jun 2020 14:56:58 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>