<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های روح الله عالمی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@rouhola</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-15 04:38:17</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/500221/avatar/iHrfnC.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>روح الله عالمی</title>
            <link>https://virgool.io/@rouhola</link>
        </image>

                    <item>
                <title>گوسفند خودتی</title>
                <link>https://virgool.io/@rouhola/%DA%AF%D9%88%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AA%DB%8C-swbtqvxyuipc</link>
                <description>پیشاپیش از محضر خوانندگان محترم بابت ادبیات متن زیر عذر خواهم:اونی که فکر کردی اعجوبه ی زمانی، کاربلد دورانی، کارگردان نخبه ای، معترض به زمین و زمانی و میتونی با اداهایی که اونم نصفه نیمه از دیگران تقلید میکنی هنرمندانه حرف ات رو بزنی: اگر جنابعالی، زندگی گوسفندواری داشتی و همیشه باید یک چوپان بالاسرت می بوده که بهت بگه کجا باید بچری و کجا نباید، اگر جایی که رشد و نمو کردی شبیه گاراژ و طویله بوده و مثل آب خوردن میتونستی آدم خفه کنی، اگر تنها راه برای حل مشکلات و دفاع از حق خودت رو جمع کردن یک گله و حمله با تبر و چماق به سبک نءاندرتال ها میدونی، اگر فکر کردی میتونی با نگاه، اطرافیان رو برده ی خودت کنی تاجایی که سینه چاکت بشن و خلاصه بگم اگر حتی ذره ای به خودت اجازه دادی که به هموطن های من نسبت های ناروا بدهی و هرچیزی که لایق خودت بوده رو روی پرده سینما و قاب تلوزیون در انظار عمومی به نمایش بگذاری، بدان و آگاه باش که داری اشتباه میزنی.......sheep+ people= sheeple        مردم گوسفند یا گوسفند مردمتا وقتی امثال تو و با سبک زندگی گوسفندی که تو تبلیغش رو میکنی و با بهره هوشی در حد آمیب، فیلم ساز وجود دارند نتیجه چیزی بهتر از آثار پر مغز جنابتان نخواهد بود. بماند که نشانه های کوچک شدن و زنگ زدن مغز مغشوش ات مدتهاست  برای مخاطب نمایان شده.....البته چرا نسازی و چرا به ترویج زندگی گوسفندی نپردازی، وقتی بهت جایزه، پول و سکه میدهند و لوح تقدیر برایت قاب میگیرند و خزعبلات ات رو نامزد بهترین ها میکنند و......کاش کمی هنرمند بودی که میتونستم ‌ذره ای احترام برای هنرت قایل باشم اما دریغ...توهینی کردی که تا ابدالدهر ماندگار شد چرا که خودت یک روزی از بین میری ولی هیچ جوره نمیتونی این لکه ننگی که به اسم فیلم و سینما برای مام وطن ساختی رو از جلو دست نسل های بعدی و نسل حاضر دور نگه داری....... . نکته: مدت زمان این شاهکار استاد، در اکران داخلی ۸۵ دقیقه بوده و در اکران بین الملل و خارجی طبق سایت شاخص IMDB مدت ۱۱۵ دقیقه ‌ذکر شده است. اتفاقی که در مورد چندین فیلم از همین دست با ژانر به اصطلاح اجتماعی رخ داده و مشخص است خارج از کشور زمان بیشتری در فیلم صرف لجن پراکنی و سیاه نمایی هایشان میکنند.</description>
                <category>روح الله عالمی</category>
                <author>روح الله عالمی</author>
                <pubDate>Fri, 11 Jun 2021 00:03:47 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مدیریت خود: شغل زیر پوستی همه ما</title>
                <link>https://virgool.io/@rouhola/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%AF:-%D8%B4%D8%BA%D9%84-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%A7-pgxzcat2lkp2</link>
                <description>همون زمانی که انسان متوجه قدرت ها و امکاناتش می‌شود، زمانیکه می‌فهمد می‌تواند در روابط با دیگران تاثیر بگذارد و تاثیر بپذیرد، همون دورانی که میتوانم بگویم آغاز دوران نوجوانی است، باید با مدیریت آشنا بشود. اینکه بداند خواسته‌ها و روابطش را باید مدیریت کند. و الا به موجود منفعل ترسویی تبدیل میشود که بخاطر ترس‌ها به هر سویی کشیده می‌شود.کلمه‌ای که در مقابل مدیریت هست، منفعل بودن است. یا مدیری یا منفعل. فرد در درجه اول باید بتواند خودش را مدیریت کند تا بعد بتواند دیگران را مدیریت کند. در روانشناسی امروزه به این نتیجه رسیده‌اند که کسی که خودش را مدیریت کرد توانایی پیدا می‌کند روابط و محیط اش را هم مدیریت کند.دیگران را مدیریت کنیم یعنی چندنفر آدم را مدیریت کنیم. خودمان را مدیریت کنیم، یعنی گرایش‌های مختلف خودمان را مدیریت کنیم. وقتی آدم میبیند اهداف متفاوتی دارد، به ابزارهایی برای رسیدن به اهداف دسترسی دارد، افراد متفاوتی هستند و ملاحظات متعددی  ....  میاد و ارتباطی بین این ها ایجاد می‌کند که در واقع در حال مدیریت کردن خود است.همانطوری که در مدیریت در ابعاد اجتماعی به شناسایی امکانات‌مان نیاز داریم، در مدیریت خودمان هم به شناسایی امکانات و توانایی‌هامون نیاز داریم. همان اتفاقی که در مدیریت موفق جامعه می‌افتد، در مورد مدیریت خود هم اتفاق می‌افتد. یعنی اگر در مباحث دانشگاهی مدیریت، جدول SWOT داریم، که در آن میاییم و فرصت ها و تهدیدها، نقاط ضعف و قوت را شناسایی و با ملاحظاتی عمل می‌کنیم، در مدیریت فردی هم حتما نیازمند پیش‌بینی و برنامه‌ریزی این موارد هستیم.منظور از مدیریت گرایش‌ها و خواسته‌ها که قبل‌تر اشاره کردم، یعنی هر چیزی خواستیم باید ببینیم الان وقتش هست  خواستمون برآورده بشود یا نه!!؟ یک مدیر خوب در پیشامدهای مهم یا پیش پا افتاده یا در هنگام تصمیم گیری خیلی از جزییات را بررسی می‌کند. وقتی خودمان را مدیریت می‌کنیم درمورد همه خواسته هایی که داریم باید به خودمون بگیم صبر کن مقداری بررسی‌اش کنم.نکته اصلی که تا این‌جای مطلب خواستم اشاره کنم، اشتراکاتی هست که بین مدیریت اجتماعی و مدیریت فردی وجود دارد. اولین و مهم‌ترین چیزی که در جریان مدیریت اجتماعی لطمه میخورد و آسیب می‌بیند چیست؟ مدیریت در ذات و ماهیت اش یک جور برتری، قدرت، اختیار برای اداره و ارتفاع جایگاه بوجود می‌آورد که اجتناب‌ناپذیر هم هست. اولین آسیب مدیریت همان چیزی است که اولین توصیه ی مدیریت را تشکیل میدهد. و آن چیزی نیست جز رعایت کرامت و عزت انسان. در بعد مدیریت جامعه اگر کسی مدیر کارخانه ای است باید این نکته را فراموش نکند که برای تولید محصول کارخانه اش آن کارگر را له نکند. کارگر را هرجوری ازش کار نکشد که فقط کارش راه بیفتد. در بعد مدیریت خانواده، پدر خانواده یا مادر که هرکدام مدیریت بخشی از امورات خانواده را عهده دار هستند، طوری با فرزندان شان برخورد نکنند که فرزند، انسان بودن و عزیز بودنش نزد خدا، خدشه دار شود. یا عکس این مورد درباره رفتار فرزندان با والدین. چون به هر حال هر کدام از ما در هر نقشی که هستیم و هر شغلی که داریم نمی توانیم از مدیریت خود فرار کنیم. بویژه در مدیریت رفتار با پدر و مادر که داستان خیلی سخت‌تر هم می‌شود. یعنی ملاحظات بیشتری به وسط می‌آید.مدیریت فردی و اجتماعیبحث مدیریت خود، همانطور که تا اینجا فهمیدیم بسیار دقیق و مفصل تر از این هاست . این مطلب به قول علما صرفا فتح باب بود. همین که کمی بیشتر متوجه این قضیه باشیم که چه بخواهیم و چه نخواهیم هر کدام از ما مدیریت زندگی خودمون رو بر عهده داریم و برای موفقیت یا اصلا برای عاقبت به خیر شدن چاره ای جز مدیریت خود نداریم. خوشحال میشم نظر شما رو هم درباره این مطلب بدونم........................ روح اله عالمییاعلی...</description>
                <category>روح الله عالمی</category>
                <author>روح الله عالمی</author>
                <pubDate>Thu, 31 Dec 2020 17:30:16 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>یا این وری یا اون وری !!!؟؟</title>
                <link>https://virgool.io/@rouhola/%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D9%88%D9%86-%D9%88%D8%B1%DB%8C-rtmgh7s6tvih</link>
                <description>خیلیا بودن و کماکان هستند که دنبال راه سوم میگردند. واقعا هم مساله‌ای‌ هست که درگیری ذهنی بالایی میطلبه. شاید خیلی سریع نشه به نتیجه رسید. تو این درگیری فکری جذاب و حساس بحث تعادل و میانه روی پیش میاد...... چالش ذهنی هر روزه ی من فلسفه ی انتخاب بوده. هرچی بیشتر تو این قضیه تعمق کردم زودتر به بن بست رسیدم. آیا واقعا دنبال راه سوم نباشیم؟ لااقل کسی هم نیست بگه گشتم نبود نگرد نیست. انگار همه دنبالشن. وقتی نظام خلقت اساسش بر زوجیت هست، مثلا شب در برابر روز، زن و مرد، مثبت و منفی،خیر و شر، بهشت و جهنم یا در نظام های سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا، جمهوری‌خواه و دموکرات. انگار همه چیز به سمت زوجیت در حال حرکت هست. حتی در انتخاب های ساده و روزمره خودمون هم گزینه ها تا جایی پیش میرن که به دوراهی میرسن. وقتی تعداد این دوراهی ها از یه حدی بیشتر میشه آدم رو غرق در تفکر برای پیدا کردن یک راه سوم میکنه. اصلا شاید فلسفه ی امتحان، این باشه که تو انتخاب راه درست حرفه ای بشیم و یا یک راه نادرست را پشت سر هم انتخاب نکنیم. اصلا آدم های متعادل وجود دارند؟ اگر هستند چه شکلی اند؟ چه حرکتی زدند که به تعادل رسیدند؟ اینکه بهشون میگن متعادل دقیقا یعنی چی؟ یعنی میشه آدم هم به وقتش تقلب کنه و هم دست چهارتا نیازمند رو بگیره و کمکشون کنه؟ آیا فرمول به تعادل رسیدن همینه که آدمی ملغمه‌ای از حرکات سفید و سیاه باشه و جزو طیف خاکستری محسوب بشه؟! شاید من کور رنگی دارم که طیف خاکستری رو نمی‌تونم ببینم. اصلا دلیل اینکه خیلی از افراد دوست دارن مبهم رفتار کنند چیه؟جالبه که  تمام افرادی که مثلا در حوزه سیاسی خودشون رو جزو حزب اعتدال گرا میدونند، نتایج کارهاشون اصلا متعادل نبوده چرا که می‌بایست رضایت هر دو طیف طرفداران و مخالفان شون رو تا حدی جلب میکردند. حال آن که اینگونه نبوده است. اصلا شاید هر کسی که ادعای اعتدال داشت، داره همزمان به دروغگو بودن خودش هم اعتراف میکنه. از مسایل خانوادگی یا انتخاب همسر بگیرید تا خریدن یک کیلو سیب زمینی. این وسط وقتی میای به رفتار آدمای فرازمینی مثل انبیا و ائمه نگاه بکنی تا ببینی اون ها چگونه بودند، به نتایجی میرسی که اگه با اوضاع و این اشتیاق بالای خودمون برای متعادل به نظر رسیدن مقایسه کنیم بسیار نگران کننده است.راه تعادل کدوم طرفیه؟؟؟اگر داستان آیه ی( و یطعمون الطعام علی حبه......) را در نظر بگیریم، این سوال پیش میاد که چرا امیرالمومنین و حضرت زهرا (س) وقتی ندای سائل را برای غذا شنیدند، همه ی آنچه که داشتند بخشیدند؟ مثلا نمی‌شد بخشی برای خودشان نگاه دارند و فقط به اندازه ی نیاز آن یک نفر اطعامش کنند؟ مگه راه میانه روی و اعتدال همین رو نمیگه!!!؟؟؟ یا امام حسن مجتبی علیه السلام اگه اشتباه نکنم یک بار در عمر مبارکش تمام آنچه که داشته بخشیده؟ نمیشد لااقل به اندازه نیاز خودشان مبلغی نگه دارند؟ هر چی که در زمان جلوتر میریم، انگار هر کسی میره تو یه تیم جاگیری میکنه. انگاری دو تا تیم هم بیشتر نداریم و بازهم ماییم و انتخاب بر سر دو راهی ....... </description>
                <category>روح الله عالمی</category>
                <author>روح الله عالمی</author>
                <pubDate>Sat, 26 Dec 2020 17:42:55 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>