https://virgool.io/feed/@sabramooz برنامه نویس fa 2026-06-10 17:15:08 https://files.virgool.io/upload/users/10335/avatar/ja2JmS.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@sabramooz https://virgool.io/@sabramooz/%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-rag-%D9%88-kag-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AA%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4-grmswox1cx2f در حوزه‌ی به‌سرعت در حال تحول پردازش زبان طبیعی (NLP) و سیستم‌های هوش مصنوعی (AI)، دو روش قدرتمند — تولید تقویت‌شده با بازیابی (Retrieval-Augmented Generation - RAG) و تولید تقویت‌شده با دانش (Knowledge-Augmented Generation - KAG) — توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. هر دو رویکرد، توانایی مدل‌های زبانی را با ادغام منابع دانش خارجی افزایش می‌دهند، اما در نحوه‌ی دسترسی و استفاده از دانش تفاوت دارند.RAG چیست؟RAG چارچوبی است که قدرت مدل‌های مبتنی بر بازیابی و مبتنی بر تولید را ترکیب می‌کند. این روش، اطلاعات مرتبط (معمولاً اسناد یا پاراگراف‌ها) را از یک پایگاه دانش بیرونی بازیابی کرده و از آن برای تولید پاسخ‌های دقیق‌تر و غنی‌تر از نظر بافت به پرسش کاربر استفاده می‌کند.نحوه‌ی کار RAG:بازیابی (Retrieval):پرسش کاربر از طریق یک سیستم بازیابی عبور داده می‌شود تا اسناد یا پاراگراف‌های مرتبط از منبع دانش خارجی (مانند ویکی‌پدیا، پایگاه داده شرکت، یا مجموعه‌های بزرگ اسناد) استخراج شوند.تولید (Generation):این متون بازیابی‌شده به عنوان «زمینه» به یک مدل زایشی (مانند GPT-3، GPT-4 یا BART) داده می‌شوند تا پاسخی مناسب و ترکیبی تولید کند.اجزای کلیدی RAG:بازیاب (Retriever): مؤلفه‌ای که با استفاده از کوئری، اطلاعات مرتبط را از پایگاه دانش جستجو می‌کند. این می‌تواند بر اساس جستجوی برداری و مدل‌هایی مانند BERT، Dense Retriever یا سیستم‌های مبتنی بر embedding عمل کند.تولیدگر (Generator): پس از بازیابی اطلاعات، این داده‌ها به مدل زایشی (مثل GPT-2، GPT-3 یا BART) داده می‌شوند تا خروجی منسجم و مرتبط تولید شود.مزایای RAG:دسترسی پویا به دانش: برخلاف مدل‌هایی که فقط بر داده‌های ثابت آموزشی تکیه دارند، RAG می‌تواند به یک پایگاه دانش پویا متصل شود و به پرسش‌های مربوط به رویدادهای اخیر، موضوعات خاص یا اسنادی که در داده‌های آموزشی وجود نداشته‌اند پاسخ دهد.پاسخ‌های بافت‌مندتر: با بازیابی متون مرتبط و ارائه آن‌ها به عنوان زمینه، پاسخ‌های تولیدی دقیق‌تر و آگاه‌تر از زمینه خواهند بود.ادغام مؤثر دانش: مدل نیازی ندارد همه‌ی دانش را درون خود رمزگذاری کند، بلکه تنها با تمرکز بر زمینه‌ی خاص هر پرسش عمل می‌کند.معایب RAG:پیچیدگی بالا: هماهنگی بین مؤلفه‌های بازیابی و تولید باعث پیچیدگی در آموزش، زمان استنتاج و مصرف منابع می‌شود.وابستگی به کیفیت بازیابی: دقت پاسخ‌ها مستقیماً به کیفیت مرحله‌ی بازیابی بستگی دارد. اگر سیستم بازیابی داده‌ی مناسبی نیابد، خروجی نهایی نیز ضعیف خواهد بود.KAG چیست؟KAG نیز رویکردی ترکیبی است که توانایی‌های مدل‌های زایشی را با ادغام مستقیم دانش ساخت‌یافته — مانند گراف‌های دانش (Knowledge Graphs) — در معماری مدل افزایش می‌دهد. برخلاف RAG که داده‌های غیرساخت‌یافته (مانند اسناد متنی) را بازیابی می‌کند، KAG بر ادغام دانش ساخت‌یافته تمرکز دارد تا کیفیت تولید را بهبود دهد.نحوه‌ی کار KAG:ادغام دانش (Knowledge Integration):از یک پایگاه دانش ساخت‌یافته (مثلاً گراف‌های دانشی مانند Freebase، Wikidata یا گراف‌های سفارشی دامنه‌ای) برای ارائه‌ی اطلاعات دقیق درباره‌ی موجودیت‌ها، روابط و حقایق استفاده می‌شود.تولید تقویت‌شده (Augmented Generation):داده‌های ساخت‌یافته مستقیماً از طریق توکن‌های خاص، embeddingها یا مهندسی پرامپت در فرایند تولید مدل تزریق می‌شوند. این کار باعث می‌شود مدل درک بهتری از حقایق و روابط میان موجودیت‌ها پیدا کند و پاسخ‌های دقیق‌تری بسازد.اجزای کلیدی KAG:گراف دانش (Knowledge Graph): نمایش ساخت‌یافته‌ی دانش در قالب سه‌تایی‌ها (موضوع - رابطه - مفعول) که حقایق مربوط به موجودیت‌ها و روابطشان را در بر می‌گیرد.ادغام مبتنی بر گراف: داده‌های گراف به‌صورت embedding یا conditioning در فرایند تولید وارد می‌شوند.مدل زایشی: مشابه RAG، مدل زایشی (مانند GPT یا T5) وظیفه‌ی تولید خروجی نهایی را بر اساس پرسش و دانش ادغام‌شده دارد.مزایای KAG:دانش ساخت‌یافته و دقیق: برای پرسش‌هایی که نیازمند اطلاعات واقعی هستند، KAG می‌تواند پاسخ‌های بسیار دقیق و مبتنی بر واقعیت ارائه دهد.دقت بالا در پرسش‌های واقعی: با استفاده مستقیم از گراف‌های دانش، KAG در پاسخ به پرسش‌هایی مانند «مدیرعامل تسلا کیست؟» یا «مواد اصلی سالاد سزار چیست؟» عملکردی عالی دارد.ثبات پاسخ‌ها: از آنجا که اطلاعات از یک گراف ساخت‌یافته می‌آیند، احتمال خطا یا تناقض در پاسخ‌ها کمتر است.معایب KAG:محدودیت به دانش موجود: عملکرد KAG به دانشی محدود است که در گراف رمزگذاری شده است؛ اگر گراف ناقص یا قدیمی باشد، پاسخ‌ها نیز ناقص خواهند بود.چالش در مقیاس‌پذیری: گسترش گراف‌های دانش به حوزه‌های وسیع یا داده‌های حجیم کار دشواری است و نیازمند معماری و نمایش دانش پیشرفته می‌باشد.وابستگی به کیفیت گراف: دقت و پوشش گراف دانش تأثیر مستقیمی بر کیفیت خروجی دارد. گراف‌های ناقص یا مغرضانه می‌توانند پاسخ‌های نادرست تولید کنند.🔸 تفاوت‌های کلیدی RAG و KAGویژگیRAG (تولید تقویت‌شده با بازیابی)KAG (تولید تقویت‌شده با دانش)نوع دادهداده‌ی غیرساخت‌یافته (اسناد، پاراگراف‌ها)داده‌ی ساخت‌یافته (گراف‌های دانش، حقایق)منبع دانشجستجوی بیرونی در اسناد یا مجموعه‌هاگراف‌های دانش یا پایگاه‌های داده ساخت‌یافتهروش دسترسیبازیابی پویا از مجموعه اسنادادغام مستقیم دانش ساخت‌یافته در هنگام تولیدموارد کاربردپرسش‌و‌پاسخ باز، تولید مبتنی بر واقعیت، خلاصه‌سازی اسنادپرسش‌های مبتنی بر واقعیت، سیستم‌های توصیه‌گر، کارهای مبتنی بر گراف دانشوابستگیبه کیفیت سیستم بازیابیبه کامل بودن و دقت گراف دانشپیچیدگیپیچیده‌تر به‌دلیل مرحله بازیابیساده‌تر در تولید، اما ساخت گراف دشوار استدقتوابسته به کیفیت بازیابیدقت بالا در صورت جامع بودن گراف🔹 چه زمانی از RAG و چه زمانی از KAG استفاده کنیم؟موارد استفاده از RAG:پرسش‌و‌پاسخ دامنه باز: زمانی که سیستم باید به پرسش‌هایی پاسخ دهد که در داده‌های آموزشی وجود نداشته‌اند (مثلاً «آخرین پیشرفت‌های هوش مصنوعی چیست؟»).خلاصه‌سازی اسناد: برای خلاصه‌سازی مجموعه‌ای از متون، RAG می‌تواند بخش‌های مرتبط را بازیابی و ترکیب کند.ترکیب اطلاعات: هنگامی که پاسخ نیاز به تجمیع داده‌ها از منابع مختلف دارد.موارد استفاده از KAG:پرسش‌های واقعی و دقیق: زمانی که پاسخ باید مبتنی بر داده‌های ساخت‌یافته باشد (مثل «مدیرعامل اپل کیست؟» یا «پایتخت ژاپن کجاست؟»).کاربردهای مبتنی بر دانش: مانند سیستم‌های توصیه‌گر یا پاسخ به سؤالات علمی.شناسایی و استخراج روابط میان موجودیت‌ها: مانند «رابطه برج ایفل با پاریس چیست؟».🧭 جمع‌بندیهر دو روش RAG و KAG از پیشرفته‌ترین رویکردها برای افزایش توان مدل‌های زایشی هستند، اما برای وظایف متفاوتی مناسب‌اند:RAG در کارهای دامنه باز و مبتنی بر داده‌های پویا و غیرساخت‌یافته برتری دارد.KAG در کارهایی که نیاز به دانش ساخت‌یافته و دقیق دارند (مثل گراف‌های دانش) عملکرد بهتری دارد.انتخاب میان RAG و KAG بستگی به نوع داده و ماهیت وظیفه دارد:برای کاربردهای عمومی و مبتنی بر متون گوناگون → RAGبرای کاربردهای دقیق، پایدار و مبتنی بر حقایق → KAGدر نهایت، تلفیق این دو رویکرد می‌تواند به ایجاد نسل جدیدی از سیستم‌های هوش مصنوعی قدرتمندتر و دقیق‌تر منجر شود.منبع پویا صبرآموز پویا صبرآموز Sat, 04 Oct 2025 23:26:15 +0330 https://virgool.io/@sabramooz/what-is-a-multisig-wallet-nng6aljkbwxk مولتی‌سیگ(Multisig) مخفف مولتی-سیگنیچر به معنای امضای‌چندگانه، نوع خاصی از امضای دیجیتال است که به دو یا چند کاربر این امکان را می‌دهد که سندی را به صورت گروهی امضا کنند. بنابراین، امضای‌چندگانه از طریق ترکیب چندین امضای منحصر به فرد ساخته می‌شود. فن‌آوری مولتی‌سیگ در دنیای ارزهای دیجیتال پدید آمده است، اما اصول آن مدت‌ها پیش از به وجود آمدن بیت‌کوین وجود داشته است.در زمینه‌ی ارزهای دیجیتال، این فن‌آوری برای اولین بار در سال 2012 به آدرس‌های بیت‌کوین اعمال شد و در نهایت، بعد از یک سال به ایجاد کیف‌پول‌های چندامضایی منجر شد. آدرس‌های چندامضایی را می‌توان در زمینه‌های مختلف به کار برد، اما بیش‌تر کاربردهای آن به نوعی به ملاحظات امنیتی مربوط می‌شوند. در این‌جا ما به بحث درباره‌ی کاربرد این فن‌آوری در کیف‌پول ارزهای دیجیتال می‌پردازیم.چگونه کار می‌کند؟به عنوان مثالی ساده، می‌توانیم صندوق اماناتی را تصور کنیم که دو قفل و دو کلید دارد. آلیس یکی از کلیدها را در اختیار دارد و باب دیگری را. تنها راه باز کردن صندوق آن است که هر دو کلید را هم‌زمان به مسئول آن ارائه کنند، بنابراین هیچ یک نمی‌توانند بدون رضایت دیگری صندوق را باز کنند.به زبان ساده‌، دارایی ذخیره شده در یک نشانی چندامضایی تنها با استفاده از دو یا چند امضا قابل دسترسی خواهد بود. بنابراین، استفاده از کیف‌پول چندامضایی به کاربران امکان ایجاد یک لایه‌ی امنیتی اضافه برای دارایی‌های خود را می‌دهد. اما پیش از آن‌که از این فراتر برویم، لازم است مفاهیم پایه‌ی آدرس‌دهی در بیت‌کوین را که به جای چندین کلید بر یک کلید متکی است (آدرس تک‌کلیدی) درک کنیم.تک‌کلید در مقابل امضای‌چندگانهمعمولا، بیت‌کوین‌ها در آدرسی تک‌کلیدی و استاندارد ذخیره می‌شوند، این بدان معنا است که هر کس که کلید خصوصی متناظر با آدرسی را در اختیار داشته باشد، می‌تواند به دارایی‌ها دسترسی پیدا کند. به عبارت دیگر، برای امضای تراکنش‌ها تنها به یک کلید نیاز است و هر کس که این کلید خصوصی را داشته باشد، می‌تواند بدون نیاز به دریافت اجازه از شخصی دیگر، به دلخواه خود بیت‌کوین‌ها را منتقل کند.اگرچه مدیریت آدرس‌های تک‌کلیدی سریع‌تر و ساده‌تر از آدرس‌های چندامضایی است، اما چندین مسئله نیز ایجاد می‌کند، به خصوص در رابطه با امنیت. با داشتن یک تک‌کلید، دارایی‌ها تنها در برابر یک خطا محافظت می‌شوند. به همین دلیل مجرمین سایبری دائما در حال توسعه‌ی روش‌های جدید فیشینگ هستند تا اقدام به سرقت دارایی‌های کاربران ارزهای دیجیتال نمایند.به علاوه، آدرس‌های تک‌کلیدی بهترین گزینه برای کسب‌وکارهایی که با ارزهای دیجیتال سروکار دارند نیستند. تصور کنید که دارایی‌های شرکتی بزرگ در آدرسی استاندارد ذخیره شده‌اند که تنها یک کلید خصوصی دارد. این تلویحا به این معناست که یا این کلید خصوصی تنها در اختیار یک فرد قرار داده می‌شود یا به طور هم‌زمان چندین نفر به آن دسترسی دارند. روشن است که هیچ یک از این روش‌ها ایمن‌ترین راه ممکن نیستند.کیف‌پول‌های چندامضایی راه‌حلی بالقوه برای هر دو مشکل ارائه می‌کنند. برخلاف روش تک‌کلید، دارایی‌های ذخیره شده در آدرس‌های چندامضایی تنها در صورت ارائه‌ی امضاهای چندگانه قابل جابه‌جایی هستند (این امضاها با استفاده از چندین کلید خصوصی مختلف ساخته می‌شوند).با توجه به نحوه‌ی پیکربندی آدرس‌های چندامضایی، ممکن است به ترکیب‌های مختلفی از کلیدها احتیاج باشد. متداول‌ترین پیکربندی ترکیب 2 از 3 است، که در آن برای دسترسی به دارایی‌های ذخیره شده در آدرسی 3-امضایی تنها 2 امضا کافی است. با وجود این، ترکیب‌های متنوع دیگری نظیر 2 از 2، 3 از 3، 3 از 4 و غیره نیز وجود دارند.کاربردهای احتمالی متعددی را می‌توان برای این فن‌آوری متصور شد. در این‌جا به متداول‌ترین کاربردهای کیف‌پول‌های چندامضایی ارز دیجیتال می‌پردازیم.افزایش امنیتکاربران می‌توانند با استفاده از کیف‌پول چندامضایی از مشکلات ناشی از گم‌شدن یا سرقت کلید خصوصی پیش‌گیری کنند. به طوری که حتی اگر یکی از کلیدها دچار مشکل شود، دارایی‌ها هنوز از امنیت کافی برخوردار باشند.تصور کنید آلیس آدرسی با امضای چندگانه‌ی 2 از 3 ایجاد کرده و سپس هر یک از کلیدهای خصوصی را در مکان یا دستگاه (برای مثال تلفن همراه، لپ‌تاپ و تبلت) متفاوتی ذخیره کرده است. حتی اگر تلفن همراهش دزدیده شود، سارق نمی‌تواند با یکی از 3 کلید به دارایی‌های وی دسترسی پیدا کند. به طرز مشابه، احتمال موفقیت حملات فیشینگ و آلودگی‌های بدافزاری کم‌تر خواهد بود، زیرا به احتمال زیاد هکر تنها به یک دستگاه یا کلید خصوصی دسترسی خواهد داشت.احراز هویت دو مرحله‌ایآلیس با ایجاد کیف‌پولی چندامضایی که به دو کلید احتیاج دارد، قادر است یک سازوکار احراز هویت دو مرحله‌ای برای دسترسی به دارایی‌های خود ایجاد کند. برای مثال او می‌تواند یکی از کلیدهای خصوصی را در لپ‌تاپ خود و دیگری را در تلفن همراهش (یا حتی بر روی یک تکه کاغذ) ذخیره کند. بدین ترتیب، تنها کسی که به هر دو کلید دسترسی داشته باشد می‌تواند تراکنش انجام دهد.با وجود این، به خاطر داشته باشید که استفاده از فن‌آوری امضاهای چندگانه به عنوان احراز هویت دو مرحله‌ای می‌تواند خطرناک باشد، به خصوص اگر به صورت آدرس چندگانه‌ی 2 از 2 تنظیم شده باشد. اگر یکی از کلیدها از بین برود، دیگر قادر نخواهید بود به دارایی‌های خود دسترسی پیدا کنید. بنابراین، استفاده از تنظیمات 2 از 3 یا یک سرویس ثالث برای احراز هویت دو مرحله‌ای که از کدهای پشتیبانی استفاده می‌کند، گزینه‌ای ایمن‌تری است. در مورد حساب‌های مبادلات بورس، استفاده از احراز هویت گوگل به شدت توصیه می‌شود.تراکنش‌های تضمینیایجاد کیف‌پولی با امضای چندگانه‌ی 2 از 3 امکان انجام تراکنش تضمینی بین دو طرف (آلیس و باب) را فراهم می‌کند. این تراکنش‌ها طرف سومی (چارلی) را نیز شامل می‌شوند که در صورت بروز مشکل، نقش داور معتمد طرفین را برعهده خواهد داشت.در چنین سناریو‌هایی، آلیس ابتدا مبلغی را سپرده‌گذاری می‌کند که بعدا مسدود خواهد شد (هیچ یک از کاربران به تنهایی امکان دسترسی به آن را نخواهند داشت). سپس، اگر باب کالا یا خدمات را مطابق توافق ارائه کند، هر دو (آلیس و باب) می‌توانند از کلید خصوصی خود برای امضا و کامل کردن تراکنش استفاده کنند.تنها در صورت بروز اختلاف لازم است چارلی، یا همان داور، ورود پیدا کند. در این مرحله چارلی می‌تواند از کلید خود برای ایجاد امضایی که به تشخیص وی در اختیار باب یا آلیس قرار می‌گیرد، استفاده کند.تصمیم‌گیریهیئت مدیره می‌تواند از کیف‌پول چندامضایی برای کنترل دسترسی به دارایی‌های شرکت استفاده کند. برای مثال، می‌توانند کیف‌پولی با تنظیمات 4 از 6 ایجاد کنند که در آن هر عضو هیئت مدیره یک کلید در اختیار دارد. بدین ترتیب، هیچ یک از اعضا شخصاً نمی‌تواند از اموال شرکت سوءاستفاده کند. بنابراین، تنها تصمیماتی که مورد توافق اکثریت اعضا باشند، قابل اجرا خواهند بود.معایباگرچه کیف‌پول‎‌های چند امضایی راه‌حلی مناسب برای طیف گسترده‎ای از مشکلات هستند، لازم است به این نکته توجه شود که این فن‌آوری نیز با مخاطرات و محدودیت‌هایی مواجه است. راه‌اندازی آدرسی چندامضایی به دانش فنی نسبی احتیاج دارد، به خصوص اگر قصد ندارید به ارائه‎کنندگان ثالث این خدمات اتکا کنید.به علاوه، از آن‌جا که بلاک‌چین و آدرس‌های چندامضایی هر دو فن‌آوری‌هایی نسبتا جدید هستند، در صورت بروز مشکل، ممکن است کمک خواستن از مراجع یا منابع قانونی دشوار باشد. هیچ متولی قانونی برای اموالی که در کیف‌پولی مشترک با امضایی چندگانه ذخیره شده است، وجود ندارد.سخن پایانیکیف‌پول‌های چندامضایی، با وجود برخی نقاط ضعف، کاربردهای متعدد و جالب توجهی دارند و بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال را، به خصوص برای کسب‌وکارها، مفیدتر و جذاب‌تر می‌کنند. کیف‌پول‌های چندامضایی، به دلیل نیاز به بیش از یک امضا برای انتقال وجه، موجب افزایش امنیت می‌شوند و امکان انجام تراکنش‌های تضمینی فاقد اطمینان را فراهم می‌کنند. به همین دلیل، احتمال افزایش کاربرد این فن‌آوری در آینده وجود دارد. https://academy.binance.com/security/what-is-a-multisig-wallet پویا صبرآموز پویا صبرآموز Fri, 10 Jul 2020 11:55:07 +0430 https://virgool.io/@sabramooz/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%AA%D8%AD%D9%82%D9%82-%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%D8%B2%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D9%88%D8%AF-wpmkmx6w3fm8 Yagi Studio/Getty Images آیا ما شاهد تحقق وعده تمرکززدایی بلاک‌چین خواهیم بود؟بلاک‌چین از زمان آغاز به کارش وعده اخراج طرف‌های ثالث قابل اعتماد را داده است. ولی در عمل عدم تمرکز واقعی بلاک‌چین، به موارد تحت کنترل و نحوه تصویب این کنترل بستگی دارد. این تفاوت با استفاده کسب و کارهای بیشتر از بلاک‌چین، اهمیت فزاینده‌ای می‌یابد. انتظار می‌رود تمرکززدایی فواید فراوانی داشته باشد اما اگر عدم تمرکز در عمل شکست بخورد، ممکن است این مزایا را از دست بدهیم.ممکن است چگونگی تصویب طرز اداره‌ بلاک‌چین – کاری که افراد در عمل انجام می‌دهند – با چگونگی پیش‌بینی اداره بلاک‌چین – کاری که افراد علاقه دارند انجام دهند – تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای داشته باشد. تعریف واحدی؛ که مورد توافق عامه باشد برای بلاک‌چین وجود ندارد، اما بر اساس تعریفی که اغلب در گفتمان‌های مرسوم استفاده می‌شود، بلاک‌چین یک دفتر کل توزیع شده است که میان چندین طرف که امکان اضافه کردن تراکنش به آن را دارند، به اشتراک گذاشته شده است. این بدان معنی است که تغییرات دائماً برای تمام طرف‌ها ارسال می‌شود. این موضوع زمانی می‌تواند سودمند باشد که تطبیق دادن دفاتر کل متناقض هزینه‌بر باشد. طرفداران بلاک‌چین انتظار دارند بلاک‌چین بدون اینکه متمرکز شود، تقریباً تغییرناپذیر باشد، بدین معنی که بلاک‌چین به‌طرف ثالثی که درباره محتوی دفتر کل تصمیم‌گیری کند، نیاز نخواهد داشت. بیت‌کوین که اولین مورد پیاده‌سازی بلاک‌چین است در فراهم کردن امکان پرداخت دیجیتال بدون تکیه بر طرف‌های ثالث قابل اعتماد موفق بوده‌ است.ازآنجاکه لازم نیست یک طرف ثالث قدرتمند به نفع طرف‌های استفاده‌کننده از بلاک‌چین عمل کند، انتظار می‌رود چنین تمرکززدایی ( از طریق حذف واسطه‌گری ) صرفه‌جویی در هزینه‌ها و توانمند‌سازی شرکا را به همراه داشته باشد. اما این منافع تنها از طریق تمرکززدایی محقق می‌شوند. اگر تمرکززدایی عملی نشود، به مشکلات قدرت و اعتماد بازمی‌گردیم. به‌وسیله شناسایی راه‌های مختلف طرز اداره‌ بیت‌کوین – به‌عنوان مثالی از نمونه اولیه بلاک‌چین – در اشکال تجسمی و عملی، می‌توانیم این تناقض را درک کنیم.چهار بعد طرز اداره‌ بیت‌کوینطرز اداره‌ تراکنش‌های جدیدمیلیون‌ها نفر از بیت‌کوین استفاده می‌کنند و هرکس می‌تواند تراکنش ارسال کند. اما در عمل چند عنصر متمرکز وجود دارد. گاهی اوقات کاربران برای ترغیب اعتباربخشی سریع‌تر تراکنش‌ها، هزینه‌های تراکنش هنگفتی پرداخت می‌کنند. در نتیجه کاربرانی که تمایل ندارند هزینه‌های گزافی برای تراکنش پرداخت کنند یا از انجام تراکنش منصرف می‌شوند یا باید برای تائید اعتبار تراکنش‌شان بیشتر منتظر بمانند.طرز اداره‌ توافق عمومیتراکنش‌های جدید برای تبدیل‌شدن به بخشی از بلاک‌چین باید تائید اعتبار شوند. یک سازوکار توافق عمومی چگونگی موافقت چندین گره بر سر معتبر بودن یک تراکنش و لزوم اضافه شدن آن به بلاک‌چین را مشخص می‌کند. در بیت‌کوین این‌طور پیش‌بینی‌شده که هرکس می‌تواند تراکنش‌ها را تائید اعتبار و اضافه کند. درآن‌واحد تنها یک کاربر اجازه انجام چنین کاری را دارد. کاربران به رایانه‌شان اجازه می‌دهند به دنبال عدد ناشناسی بگردد و بدین طریق مکرراً بر سر به دست آوردن این حق باهم رقابت می‌کنند. مشارکت در این فرآیند، که به نام استخراج شناخته می‌شود، مستلزم داشتن منابع بسیار زیاد و پرهزینه است.سازوکارهای توافق عمومی، تمرکززدایی و تائید اعتبار تراکنش‌ها را ممکن می‌سازند. این سازوکارها در مباحث مربوط به جایگزینی بانک‌ها توسط بیت‌کوین و عملکرد آن بدون نیاز به‌طرف ثالث قابل‌اعتمادی که از دفاتر کل تراکنش‌ها حفاظت کند، حیاتی هستند.باوجود پیش‌بینی تمرکززدایی، هزینه بالای استخراج در عمل به تمرکز قابل‌توجه توافقات عمومی انجامیده است. گروه‌های استخراج‌گران به‌منظور تقسیم خطر مصرف منابع ولی عدم پیروزی در رقابت، ائتلاف‌های استخراج تشکیل می‌دهند. که در نتیجه آن چند ائتلاف استخراج اندک، اکثر تراکنش‌ها را تائید اعتبار می‌کنند. درعین‌حال ائتلاف‌های استخراج از استخراج‌گران برای مشارکت هزینه دریافت می‌کنند؛ که این هزینه در ائتلاف‌های بزرگ‌تر بیشتر است. بنابراین استخراج‌گران کمتری جذب کرده و آهسته‌تر رشد می‌کنند. بعید است که محیط کاملاً متمرکز شده و تنها یک ائتلاف استخراج در آن وجود داشته باشد. پس تا زمانی که دستیابی به توافق عمومی در عمل متمرکزتر از پیش‌بینی اولیه است، میزان مشخصی از تمرکززدایی کماکان حفظ می‌شود.طرز اداره‌ به‌روزرسانی‌هاهنگامی که بلاک‌چین عملیاتی شود، ممکن است لازم یا مطلوب باشد که پروتکل‌های آن به‌روزرسانی شوند. در بیت‌کوین؛ پیش‌بینی‌شده است که هرکس می‌تواند به‌روزرسانی پروتکل ایجاد کرده و پیشنهاد دهد. اما در عمل این تغییرات معمولاً توسط تعداد انگشت‌شماری از توسعه‌دهندگان پیشنهاد می‌شوند و مذاکرات آن نیز به شدت متمرکز است و عده قلیلی از مفسران، به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای بیشتر از دیگران نظر ارائه می‌دهند.طرز اداره‌ طراحیقبل از هر چیز، و کلا قبل از شروع به کار بلاک‌چین ، لازم است که پروتکل بلاک‌چین طراحی شود. این بعد از طرز اداره، در دو وجه با دیگر ابعاد تفاوت دارد. وجه اول این است که طراحی قبل از سه بعد دیگر تصویب می‌شود. وجه دوم این است که در خصوص لزوم متمرکز بودن یا غیرمتمرکز بودن طراحی اولیه، مناظره‌ها و مباحثه‌های کمی صورت گرفته – که باوجود اشتیاق به تمرکززدایی در بلاک‌چین، امر تعجب‌آوری است. در عمل، ایجاد پروتکل به‌شدت متمرکز و هماهنگ است. در مورد بیت‌کوین، طرح اولیه توسط ساتوشی ناکاموتو؛ که هویت ناشناسی بود که می‌توانست یک فرد یا گروه کوچکی از افراد باشد، پیشنهاد شد. همین رازداری به‌خودی‌خود نشان می‌دهد که فرآیند ایجاد واییت پیپر 2008 نمی‌توانسته خیلی غیرمتمرکز باشد.تمایز قائل شدن بین طرز اداره پیش‌بینی‌شده و تصویب‌شده بلاک‌چینمثال بیت‌کوین به ما نشان می‌دهد که طرز اداره واقعی بلاک‌چین چقدر می‌تواند با پیش‌بینی آن متفاوت باشد. در خصوص ارسال و تائید اعتبار تراکنش‌ها و همچنین به‌روزرسانی‌های پروتکل، طرز اداره تصویب‌شده بسیار متمرکزتر از طرز اداره پیش‌بینی‌شده؛ به نظر می‌رسد. حتی اگر تمرکززدایی پیش‌بینی هم ‌شده باشد، باز ممکن است جامع عمل نپوشد. می‌توانیم ببینیم که در عمل؛ ابعاد مربوط به طراحی ( ایجاد و به‌روزرسانی پروتکل ) به سمت طرز اداره مشخصاً متمرکز تمایل دارند، درحالی‌که ابعاد مربوط به استفاده واقعی از بلاک‌چین ( ارسال و تائید اعتبار تراکنش ) تمایل دارند که بیشتر غیرمتمرکز باشند.ما از زمان آغاز شروع به کار فناوری‌های بلاک‌چین آموخته‌ایم که علی‌رغم پیش‌بینی صورت گرفته، طرز اداره در عمل اغلب متمرکزتر است زیرا به دست آوردن و استفاده از قدرت تصمیم‌گیری؛ اغلب پرهزینه است. تجربه و تخصص، شهرت و اعتبار، زمان یا پول، همگی عواملی هستند که می‌توانند برای کسب قدرت تصمیم‌گیری لازم باشند. هرچه این هزینه‌ها بیشتر باشند، تعداد افرادی که می‌خواهند در آن مشارکت کنند کمتر خواهد بود که این در عمل به متمرکزسازی کمک می‌کند.بیت‌کوین، بلاک‌چین بدون نیاز به مجوز است. در بلاک‌چین‌های مجوزدار مانند بافت ابر دفترکل شرکت IBM که پیشنهاد دادن به‌روزرسانی پروتکل و ارسال و تائید اعتبار تراکنش را محدود می‌کند، طرز اداره بلاک‌چین طوری پیش‌بینی شده است که متمرکزتر از بلاک‌چین‌های بدون نیاز به مجوز مانند بیت‌کوین باشد.سنجش توان بالقوه تمرکززداییوعده بلاک‌چین، تمرکززدایی طرز اداره است. اما مدیران باید دو موضوع را به‌دقت در نظر داشته باشند. اول اینکه، طرز اداره غیرمتمرکز از ویژگی‌های ضروری بلاک‌چین نیست؛ بلکه باید تصویب شود. دوم اینکه، ممکن است مزایای طرز اداره غیرمتمرکز همیشه ارزش هزینه‌های مربوطه را نداشته باشد. ممکن است توسعه‌دهندگان پروتکل به‌تنهایی یا در گروه‌های کوچک مؤثرتر عمل کنند. حتی ممکن است همان‌طور که سازوکارهای توافق عمومی بیت‌کوین نشان می‌دهند، تائید اعتبار غیرمتمرکز تراکنش همیشه برتر نباشد. پویا صبرآموز پویا صبرآموز Tue, 10 Mar 2020 11:21:01 +0330 https://virgool.io/@sabramooz/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A8-ibxnbahlotdl صفحه کلید استاندارد فارسیچند روز پیش می‌خواستم یک سری داکیومنت فنی برای یک تکنولوژی جدید رو فارسی کنم حین این که داشتم کامیت(Commit) های دوستان رو مشاهده می‌کردم به این نتیجه رسیدم که ما با نگارش در وب به خوبی آشنا نیستیم یا حداقل تو این زمینه با هم تفاهم نظر نداریم.به این فکر افتادم که اولین بلاگ خودم در ویرگول رو به این موضوع اختصاص بدم چون واقعا اگر بتونیم حضور خوبی تو مشارکت فارسی سازی داکیومنت‌های تکنولوژی‌های جدید و زبان‌های برنامه‌نویسی داشته باشیم بیشتر می‌تونیم به قوی شدن تو اون زمینه علمی کمک کنیم.خب خیلی سریع میرم سراغ نکاتی که تو نوشتن فارسی به کمکمون میاد و ضروریه رعایتشون کنیم:بین کلمات، یک فاصله باید وجود داشته باشد. دو فاصله یا چسباندن دو کلمه، ممنوع است. در داخل کلمات هم فاصله‌گذاشتن ممنوع است. اگر خواستید حرفی را داخل کلمه، بزرگ درج کنید، باید از نیم‌فاصله(zwnj) استفاده کنید.نیم‌فاصله را فقط از دو راه می‌توانید درج کنید: Ctrl+Shift+2 و Shift+Space. البته Shift+Space فقط در کیبرد‌های استاندارد فارسی کار می‌کند. راه‌های دیگه هیچ‌کدوم درست کار نمی‌کنه برای مثال توی URL مرورگرتون کلمه‌ای که با -+Ctrl نیم‌فاصله گرفته باشد رو بزنید می‌بینید کاراکتر ¬ رو نشون میده که غلطه!«ها»ی جمع، «می‌» و «نمی» در ابتدای فعل و «تر» و «ترین» همیشه جداست؛ یعنی با کلمۀ اصلی نیم‌فاصله دارد. «تر» و «ترین» سه استثنا دارد و در این سه تا فقط، باید بچسبد: بیشتر، کمتر، بهتر.برای درج ة (ت‌گرد) از Shift+J استفاده کنید و برای ۀ (ی‌کوچک) از Shift+G، این دو تا یکی نیستند دوستان.ترکیب -+Shift دیگر با زیرخط (Underscore یا Underline) تفاوت دارد و کشش فاصله‌است. (مثل: پویــــــــا) که خیلی هم استفاده نکنید بهتره!«ژ» را با Shift+C بنویسید.برای درج ویرگول حتما از 7+Shift استفاده کنید، اگر ویرگول تایپ نکرد صفحه کیبورد فارسی سیستمتون رو استاندارد کنید یعنی کیبورد باید به گونه ای باشد که حرف M در زبان فارسی حرف «پ» را چاپ کند. برای این که «ک» و «ی» هم به جای عربی فارسی باشند بایداز کیبورد استاندارد استفاده کنید.گیومۀ فارسی این است: «» از انواع گیومه‌های انگلیسی استفاده نکنید؛ ممنوع است: ” “   ‘ ‘   ” “   ‘ ’، استفاده از دو پرانتز هم که صد‌در‌صد غلط است، برای درج گیومه فارسی از کلیدهای Shift+L و Shift+K استفاده کنید.این‌طوری تاریخ بنویسید: ۱۸شهریور۱۳۶۹، ۱محرم۱۴۳۲، ۰۹سپتامبر۲۰۱۹. بین روز و ماه و سال فاصله نگذارید.حالا چرا؟ چون وقتی اسلش «/» می‌گذارید متنتون چپه میشه و ناراحت میشید.قبل از هر کدوم این‌ها هیچ فاصله‌ای نزارید «. ، ؛ : … ! ؟  ؟!» ولی بعدش حتما یه فاصله بزارید، یک مثال خوب:استاد، آقای موسوی، به من فرمود: «به‌زودی [سخن مرا] می‌فهمی.» درک سخن او به زمان نیاز داشت: سه سال بعد، سخنش به‌تجربه برایم اثبات شد؛ البته هنوز دیر نبود… .توجه داشته باشید که “OK” در زبان فارسی به این صورت نوشته خواهد شد: اُکی، دیگه اوکی یا اکی ننویسید.هنگام استفاده از منابع درون‌متنی، بعد از ذکر منبع، نقطه بگذارید نه قبل از آن. مثلاً: یادگیری ماشین مقیاس پذیر (صبرآموز و همکاران، ۱۳۹۴).کلمات فارسی مناسب را جایگزین کلمات عربی و انگلیسی کنیم. البته این مورد خیلی سخته و من خودمم خیلی مواقع رعایت نمی‌کنم.میذارم درست است یا میزارم؟ میذارم درسته چون از گذاشتن میاد.غلط املایی و تایپی هم که گناه کبیره هست، از ابزار‌های مناسب برای غلط گیری استفاده کنید.تو سیستم عامل های مک و لینوکس وقتی زبان رو فارسی می‌کنید اعداد هم فارسی می شوند مانند ۱۲۳، ولی در ویندوز متاسفانه اعداد فارسی نمی‌شوند و باید تنظیمات خاصی انجام دهید برای این مورد که نحوه اون رو به عهده خودتون میذارم.حالا چگونه صفحه کلید استاندارد فارسی را در ویندوز نصب و فعال کنیم؟مایکروسافت، از ویندوز ۸ به بعد، پشتیبانی از صفحه کلید استاندارد فارسی را به ویندوز اضافه کرده. و در ویندوز ۸ و بالاتر شما بدون نصب بسته‌ی خارجی می‌توانید این صفحه‌کلید را فعال کنید.وارد کنترل پانل ویندوز شوید و به بخش Language بروید.اگر زبان فارسی را هنوز اضافه نکرده‌اید، گزینه Add a language را بزنید و زبان فارسی را اضافه کنید.روی لینک Options در مقابل زبان فارسی کلیک کنید و در پنجره باز شده، Add an input method را کلیک کنید و از لیست باز شده (Persian (standard را انتخاب و Add کنید.اگر صفحه کلید غیراستاندارد Persian هم روی سیستم شما فعال است، با کلیک بر روی Remove در مقابلش، آن را غیرفعال کنید.در بلاگ بعدی نکات ترجمه رو مینویسم و در ادامه میرم سراغ نحوه اشتراک درست در پروژه‌های متن باز تا بتونیم حضور پررنگ تری تو این زمینه داشته باشیم.در صورتی که این مطلب را دوست داشتید آن را ❤️ کنید و نظرتون را از طریق کامنت برای من بنویسید، ولی اگر دوستی دارید که محتوا‌نویس هست یا کار ترجمه انجام میده یا حتی برنامه‌نویسه و می‌خواد تو گروه‌های ترجمه فناوری‌های جدید کار کنه اشتراک این مطلب رو ازش دریغ نکنید.در ضمن قسمت هایی از متن رو از صفحه آقای سیدحمید حیدری‌ثانی و مجتبی طاهری برداشتم که امیدوارم راضی باشند. پویا صبرآموز پویا صبرآموز Wed, 07 Aug 2019 23:36:36 +0430