سفیدابه

سفیدابه — Mon, 21 Dec 2020 09:57:14 +0330

سفیدابه#. سفیدآبه#
Vista News Hubhttps://www.google.com/search?q=%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D9%87&oq=%D8%B3&aqs=chrome.1.69i57j69i59j46i39j69i59j69i60.2516j0j7&client=ms-android-samsung-gj-rev1&sourceid=chrome-mobile&ie=UTF-8گزیده ای از بهترین اشعار یغما گلرویییغما گلرویی شاعر، ترانه‌سرا، نویسنده و عکاس ایرانی 6 مرداد 1354 در ارومیه به دنیا آمد. در یک سالگی‌اش خانواده به تهران نقل مکان کرد. در پاییز سال هفتاد و سه، برای بار نخست با «احمدشاملو» دیدار کرد و آثار خود را برای او خواند.این دیدار و دیدارهای بعدی باعث مصمم شدنش به ادامه دادن راه شعر شد. در اردیبهشت سال هفتاد و هفت نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «گفتم: بمان! نماند…» توسط مؤسسه فرهنگی هنری دارینوش منتشر کرد و بعد از آن حدود سی عنوان کتاب از او در زمینه‌های شعر، ترانه، ترجمه، فیلم‌نامه بازسرایی متون منتشر شده است.به همراه «افشین یداللهی» و…جلسات ترانه‌خوانی در خانه پدری خود برگزار کرد و تداوم این جلسات رفته رفته باعث تشکیل «خانه ترانه» شد.بعد از حدود یک دهه در اعتراض به نحوه گرداندن جلسات با نوشتن یک یادداشت از آن جلسات اعلام جدایی کرد. شروع کار یغما گلرویی در زمینه شعر، با شعرید بود و کتاب‌های اولش در قالب شعر سپید منتشر گشت.در حال حاضر یغما گلرویی در تهران زندگی می‌کند و با ترانه سرایان جوان در قالب برنامه کارگاه ترانه ارتباط دارد.?بهترین اشعار یغما گلروییشاعری که اگر زنده بودیک روزبل‌که پنجاه سال دیگرموهای نوه‌ات را نوازش می‌کنیدر ایوان پاییزو به شعرهای شاعری می‌اندیشیکه در جوانی‌اتعاشق تو بودشاعری که اگر زنده بودهنوز هم می‌توانستموهای سپیدت رابه نخستین برف زمستان تشبیه کندو در چین دور چشمانتحروف مقدس نقش شده بر کتیبه‌های کهن را بیابدیک روزبل‌که پنجاه سال دیگرترانه‌ من را از رادیو خواهی شنیددر برنامه‌ی مروری بر ترانه‌های کهن شایدو بار دیگر به یادخواهی آوردسطرهایی راکه به صله‌ی یک لبخند تو نوشته شدندتو مرا به یاد خواهی آورد بدون شکو این شعر در آن روزتازه‌ترین شعرم برای تو خواهد بود**************از خانه بیرون بیا!از خانه بیرون بیا!بگذار نیمکت‌های آن پارک قدیمیبا یک‌دیگر به جنگ برخیزندتا تو قهرمانشان را انتخاب کنی برای نشستن!بگذار کودکان پشت چراغ قرمز‌هاتمام اسفندهاشان را در آتش بریزنداز شوق آمدنت!بگذار فواره‌های تمام میدان‌ها دوباره قد بکشندو در تک تک کوچه‌هابوی گل‌سرخ بپیچد**************می خواهم خیال تو را راحت کنم!تقصیر تو نبود!خودم نخواستم چراغ قدیمی خاطره‌ها،خاموش شود!خودم شعرهای شبانه اشک رافراموش نکردم!خودم کنار ِ آرزوی آمدنت اردو زدم!حالا نه گریه‌های من دینی بر گردن تو دارند،نه تو چیزی بدهکار دلتنگی این همه ترانه‌ای!خودم خواستم که مثل زنبوری زرد،بال‌هایم در کشاکش شهدها خسته شوندو عسل‌هایمصبحانه کسانی باشند،که هرگز ندیدمشان!تنها آرزوی ساده‌ام این بود،که در سفره صبحانه تو هم عسل باشد!که هر از گاهی کنار برگ‌های کتابم بنشینیو بعد از قرائت باران‌هازیر لب بگویی:ـ«یادت بخیر! نگهبان گریان خاطره‌های خاموش!»همین جملهبرای بند زدن شیشه شکسته این دل بی درمان،کافی بود!هنوز هم جای قدم‌های توبر چشم تمام ترانه‌هاست!هنوز هم همنشین نام و امضای منی!دیگر تنها دلخوشی‌امهمین هوای سرودن است!همین شکفتن شعله!همین تبلور بغض!به خدا هنوز هم از دیدن تودر پس پرده باران بی امانشاد می‌شوم! بانو!

صادق داروبرد

سفیدابه — Mon, 09 Nov 2020 11:04:56 +0330

صادق داروبردگل بارون زده ی منگل یاس نازنینممیشکنم پژمرده میشمنزار اشکاتو ببینمتا همیشه تورو داشتمداشتنت تمام دونیاستاز توو اسم تو گفتنبهترین همه حرفاستبا تو با تو اگه باشموحشت از مردن ندارملحظهام پر میشه از تووقت غم خوردن ندارمای غزل باره ی دلتنگکه همه تنت کلامههنوزم با گل گونتشرم اولین سلامتای تو جاری تویه شعرممثل عشق و خونو حسرتدفتر شعر من از توسبد خاطره هامهای گل شکسته ساقه گل پرپرکه به یاد هجرت پرنده هائیتوی یاس مبهم چشمات میبینمکه بفکر یه سفر به انتهاییسربزیره دلشکسته نازنینماگه سادست واسه تو گذشتن از منمرثیه سرکن برای رفتن منآخه مرگه واسه من از تو گذشتنگل بارونزده ی من اگه دلتنگمو خستهاگه کوچیدن توفان ساقه ی منم شکستهمیتونم خسته گیاتو از تن پاکت بگیرممیتونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرممیتونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرممیتونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرم

نوشته های سفیدابه

سفیدابه

صادق داروبرد