https://virgool.io/feed/@sadjad33 کارشناسی ارشد مهندسی برنامه‌ریزی و حمل‌ونقل fa 2026-06-17 13:09:08 https://files.virgool.io/upload/users/310121/avatar/14LrGs.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@sadjad33 https://virgool.io/Solidity/%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AA%D8%B9%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%88-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-eofb7bt6rii8 از شما خواهش می‌کنم که یک دقیقه از وقت خود را برای شرکت در نظرسنجی انتهای یادداشت اختصاص دهید.در این مقاله ابتدا تعریفی از حمل‌ونقل هوشمند ارائه می‌شود. در ادامه شیوه عملکرد این سیستم‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد و در انتها نیز مزایای آن شمرده می‌شوند.پیشنهاد می‌کنم به مقاله دیگر در این زمینه که در آن چند نمونه واقعی از این سیستم‌ها که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، نیز توجه کنید. در آن یادداشت همچنین انواع مختلف سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمندی را که امروزه به کار گرفته می شوند، پوشش خواهیم داد. https://vrgl.ir/4xXJ0 ۱. حمل‌ونقل هوشمند چیست؟بنا به تعریف ارائه شده توسط دپارتمان حمل‌ونقل ایالات متحده آمریکا (US DoT) سیستم‌های هوشمند حمل‌ونقل (ITS) به مجموعه‌ای از تکنولوژی‌ها برای مدیریت، ارزیابی و نظارت بر سیستم‌های حمل‌ونقل گفته می‌شود که کارایی و ایمنی این سیستم‌ها را بهبود می‌بخشند.اگر این تعریف را کمی ساده‌تر کنیم، اجزای اصلی سیستم‌های هوشمند حمل‌ونقل عبارتند از: مدیریت، کارایی و ایمنی. به عبارت دیگر، حمل و نقل هوشمند از فناوری‌های جدید و نوظهور استفاده می‌کند تا حرکت در شهر را راحت‌تر، مقرون‌به‌صرفه‌تر (هم برای شهر و هم برای شهروندان) و ایمن‌تر کند.گسترش روزافزون دستگاه‌های اینترنت اشیا (IoT) و فناوری‌های ارتباطی نسل پنجم (5G)، توسعه سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند را تسریع می‌کند. اولی حسگرها و کنترل‌کننده‌های ارزان‌قیمتی را ارائه می‌کند که می‌توانند تقریباً در هر ماشین فیزیکی تعبیه شوند تا از راه دور کنترل و مدیریت شوند. دومی ارتباطات پرسرعت مورد نیاز برای مدیریت و کنترل سیستم‌های حمل‌ونقل، در زمان واقعی با حداقل تاخیر را فراهم می‌کند.حمل و نقل هوشمند یک ایده دور از دسترس و متخص آینده نیست. این سیستم‌ها امروزه در شهرهای مختلف استفاده می‌شوند. هرچند که بعضی از این موارد با شکست همراه بودند، اما برخی از آن‌ها موفقیت‌های قابل توجهی کسب کرده‌اند. برخی از شهرهایی که در حال پیاده‌سازی فناوری‌های جدید حمل و نقل هستند ممکن است در ابتدا شما را شگفت زده کنند. شهرهای بزرگ و شناخته شده مانند نیویورک، حمل و نقل هوشمند را بعنوان جزئی از برنامه شهر هوشمند خود پذیرفته‌اند. با این حال، ایالت روستایی وایومینگ (Wyoming) در آمریکا نیز یک بستر آزمایشی پیشرو برای وسایل نقلیه متصل راه‌اندازی کرده است. دلیل این امر این است که این ایالت یک کریدور اصلی حمل و نقل در این کشور است. حمل‌ونقل خودکار کالا در سراسر ایالات متحده آمریکا می تواند کارایی زنجیره تامین را به شدت بهبود بخشد و از فشار به رانندگان در مسافت‌های طولانی بکاهد.۲. اصلی‌ترین مزایای فناوری‌های مرتبط با حمل‌ونقلمزایای فناوری هوشمند و مزایایی که برای حمل‌و‌نقل در یک شهر هوشمند به ارمغان می آورد، بسیار زیاد است.۱.۲. حمل‌ونقل هوشمند ایمن‌تر استبا ترکیب یادگیری ماشین (ML) با اینترنت اشیا و 5G، سیستم‌های حمل‌ونقل خودران (هم در وسایل نقلیه و هم در زیرساخت های ثابت مانند تقاطع ها) ثابت کرده اند که تاثیر «عامل انسانی» در تصادفات را به‌شدت کاهش می‌دهند چراکه کامپیوترها حواس پرت، خسته و یا احساسی نمی‌شوند.در این راستا پیشنهاد می‌کنم یادداشت زیر را از دست ندهید: https://vrgl.ir/XecwX ۲.۲. حمل‌ونقل هوشمند بهتر مدیریت می‌شودجمع آوری داده‌ها یک کلید مهم برای دستیابی به مدیریت عمومی مسئولانه زیرساخت‌ها است. حمل‌ونقل هوشمند نه تنها نقاط داده دقیقی را برای هر جنبه از سیستم حمل و نقل ارائه می‌دهد، بلکه به مدیران اجازه می‌دهد تا نظارت بهتری بر عملکردها داشته باشند، نیازهای تعمیر و نگهداری را ردیابی کنند و منابع اصلی مشکلاتی را که باید اصلاح شوند شناسایی کنند.۳.۲. حمل‌ونقل هوشمند کارآتر استمدیریت بهتر، استفاده کارآمدتر از سیستم را در پی خواهد داشت. داده‌های با کیفیت می‌توانند به مشخص کردن حوزه های که می‌توان در آن‌ها کارایی را بهبود بخشید، کمک کند. شاید یک تعدیل جزئی در برنامه قطارها کارآیی آن‌ها را بسیار افزایش دهد، یا شاید تغییرات جزئی در مسیرها، ایستگاه‌ها و توقف‌های اتوبوس‌ها بتواند رضایت شهروندان را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.۴.۲. حمل‌ونقل هوشمند مقرون به صرفه استاز آنجایی که حمل‌ونقل هوشمند منجر به استفاده بهتر از منابع موجود می‌شود، می‌تواند هزینه‌ها را به لطف تعمیر و نگهداری پیشگیرانه، مصرف انرژی کمتر و منابع کمتری که صرف تصادفات می‌شود کاهش دهد. هنگامی که حمل‌ونقل عمومی ارزان به اندازه کافی کارآ باشد که بتواند رقیبی جدی برای خودروهای شخصی باشد، می‌توان در هزینه‌ها تا حد زیادی صرفه‌جویی کرد.۵.۲. حمل‌ونقل هوشمند اطلاعات را سریع‌تر و بهتر انتقال می‌دهدمراکز مدیریت ترافیک شهری (TMCs) می‌توانند اعلان‌ها برای مسائل سطح شهر که بر ازدحام خیابان‌ها، ایمنی عمومی و سیستم‌های واکنش اضطراری تأثیر می‌گذارند، را به سرعت و با قابلیت اطمینان بالا دریافت کرده و اقدام یا ارتباط موثرتری با سایر ارگان ها و امدادگران اضطراری داشته باشند.۶.۲. دیگر فوایدفراتر از مدیریت بهتر، ایمنی و کارایی که قبلاً مورد بحث قرار گرفت، چندین مزیت اضافی وجود دارد که عموم مردم، شهرداری‌ها، دولت‌های محلی و ملی و به‌طور کلی جوامع از آنها بهره ببرند. این موارد عبارتند از:الف. امنیتیکی از ترس‌های اصلی در میان مخالفان شهر هوشمند، آسیب‌پذیری آن در برابر حملات سایبری است. با این حال، حملات خرابکارانه به خودی خود چیز جدیدی نیستند بلکه ابزارهای آن‌ها است که جدیدند. زیرساخت‌های حیاتی مثل شبکه‌های حمل‌ونقل، مدت‌ها قبل از اینکه رایانه‌ها وجود داشته باشند، در برابر حملات فیزیکی آسیب‌پذیر بوده‌اند. تهدیدهای فیزیکی مانند سرقت اتومبیل توسط جنایتکاران، استفاده تروریست‌ها از وسایل نقلیه به عنوان سلاح (مانند حمله کامیون در سال ۲۰۱۶ در فرانسه)، و ربایش وسایل حمل‌ونقل عمومی (مثل گروگان‌گیری افراد در آن‌ها)، همگی می‌توانند با یکپارچه شدن، شبکه سازی و مستقل بودن وسایل نقلیه و زیرساخت ها کاهش یابند.در مورد خطر حملات سایبری، دفاع در برابر آنها بسیار ساده‌تر از تهدیدهای فیزیکی ذکر شده است. به روز رسانی مناسب نرم افزار، ارتباطات رمزگذاری شده و سایر اقدامات امنیتی چند لایه می تواند خطر حملات سایبری را کاهش دهد.این بدان معناست که حمل‌ونقل هوشمند برای شهرهای هوشمند می‌تواند با کاهش احتمال حملات فیزیکی و سایبری، حمل‌ونقل عمومی مدرن را به طور کلی ایمن‌تر کند.ب. ملاحظات زیست محیطیتاریخچه حمل‌ونقل معاصر از ابتدا با مسايل زیست‌محیطی گره خورده است. از وسایل نقلیه بخاری که زغال سنگ و چوب می‌سوزاندند تا موتورهای درون‌سوز امروزی، حمل و نقل بر منابع و کیفیت هوای سیاره تأثیر می‌گذارد.در حالی که پیشرفت های علمی هر روز برای یافتن منابع انرژی جایگزین صورت می‌گیرد، یکی دیگر از مزایای فناوری حمل و نقل هوشمند این است که به شهرها اجازه می‌دهد از منابع فعلی خود مسئولانه تر استفاده کنند.بدیهی است که از منظر زیست‌محیطی حمل‌ونقل عمومی بهتر از وسایل نقلیه شخصی است، اما به طور گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، زیرا در برخی از مناطق قابل اجرا نیستند. با این حال، با افزایش بهره‌وری ناشی از راه‌حل‌های حمل‌ونقل هوشمند، حمل‌ونقل عمومی مدرن می تواند در مناطق بیشتری اجرا شود. همانطور که فناوری حمل‌ونقل شهری در شهرهای بزرگ پیشرفت می‌کند، روش‌هایی سودمند را می‌توان شناسایی و در دیگر شهرها نیز تکرار کرد.ج. تاب‌آوری زنجیره تامینبحران‌های جهانی مانند همه‌گیری ویروس کرونا ثابت کرده‌اند که زنجیره‌های تامین جهان در برابر اختلالات آسیب‌پذیر هستند. هنگامی که کارگران و رانندگان بیمار هستند و سفر از یک منطقه به منطقه دیگر به یک خطر برای سلامت عمومی تبدیل می شود، حمل‌ونقل خودکار کالا می تواند به معنای واقعی کلمه نجات‌دهنده باشد. در این راستا پروژه‌هایی مانند پروژه خودروی متصل وایومینگ ممکن است کلید شکل‌گیری یک زنجیره تامین خودمختار باشد که توسط سیستم‌های حمل‌ونقل و لجستیک هوشمند، کالاهای حیاتی مانند مواد غذایی و اضطراری را بدون نیاز به رانندگان انسانی، شهر به شهر جابه‌جا کند.منبع اصلی این یادداشت: https://www.digi.com/blog/post/introduction-to-smart-transportation-benefits شاید به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید: https://vrgl.ir/ypDFU https://vrgl.ir/WDc38 https://vrgl.ir/MncMm https://vrgl.ir/yp9LA https://forms.gle/bsCVVVKaEShVe1SA7 سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Fri, 18 Mar 2022 19:17:26 +0330 https://virgool.io/Solidity/%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-umbtftvr31kg از شما خواهش می‌کنم که در نظرسنجی انتهای یادداشت شرکت کنید.در این یادداشت چند نمونه واقعی از سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده‌اند. همچنین انواع مختلف سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمندی که امروزه به کار گرفته می شوند، برشمرده شده و شیوه عملکرد این سیستم‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند.پیشنهاد می‌کنم به مقاله دیگر در این زمینه که در آن ابتدا تعریفی از حمل‌ونقل هوشمند ارائه شده و مزایای آن‌ها برشمرده شده‌اند نیز توجه کنید. https://vrgl.ir/52wqk ۱. آیا سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند معایبی نیز دارند؟در یادداشت پیشین، برخی از مهم‌ترین مزایای سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند را برشمردیم. هرچند با وجود تمام مزایای آنها، ممکن است در پی راه‌اندازی این سیستم‌ها مجموعه ای از مشکلات و چالش‌های جدید نیز ظاهر شوند. این مشکلات عمدتاً حول محور مصرف برق و مدیریت مسئولانه داده است.۱.۱. مصرف برقشهرهای هوشمند به حسگرهای بسیار زیادی نیاز دارند و عملکرد این حسگرها مستلزم مصرف انرژی است. برای سنسورهای با قابلیت جابه‌جایی، باتری‌ها مهم‌ترین منبع تامین انرژی‌اند. حسگرهای ثابت ممکن است قادر به استفاده از انرژی خورشیدی باشند، اما اغلب باید به شبکه برق شهری نیز متصل باشند. تعداد بسیار زیاد حسگرهای مورد نیاز برای راه‌اندازی شهرهای هوشمند (که در حدود هزاران میلیارد تخمین زده می‌شود)، تامین انرژی بسیاری از دستگاه‌ها را به یک چالش جدی تبدیل می کند. حتی برای حسگرهایی که به شبکه برق متصل می‌شوند، مقدار مواد خام لازم (مانند مس) در مقایسه با آنچه که تا پیش از این در جهان تولید میشد، بسیار زیاد است.۲.۱. مدیریت داده‌هاعلاوه‌بر بحث تامین انرژی، بحث‌های مهمی در جهان امروز در مورد داده‌های شخصی و حریم خصوصی کاربران وجود دارد. داده‌ها رگ‌های حیاتی شهرهای هوشمندند. هرچند که بسیاری از اطلاعات مورد نیاز به‌صورت ناشناس تولید می‌شوند، اما باز هم استفاده بهینه از داده‌ها مستلزم تغییر ذهنی و رفتاری در جامعه است. خودروها باید اطلاعات موقعیتی را جمع‌آوری کنند و حسگرهای سراسر شهر نیز باید به سیگنال‌هایی که تلفن‌های هوشمند در طول روز منتشر می‌کند، دسترسی داشته باشند. قوانین و سیاست‌های مسئولانه برای مدیریت داده‌ها، صرف نظر از اینکه اطلاعات شخصی را در خود داشته باشند یا ناشناس باشند، باید وضع شوند تا شهرهای هوشمند بتوانند در آینده پیشرفت کنند.۲. حمل‌ونقل هوشمند چگونه کار می‌کند؟حمل‌ونقل هوشمند به دو دسته کلی تقسیم می‌شود: زیرساخت‌های عمومی و حمل‌ونقل خودران این دو بخش زمانی «هوشمند» می‌شوند که شبکه‌ای از حسگرها در زیرساخت‌ها و وسایل نقلیه برای دستیابی به اهداف مدیریت و کنترل از راه دور، ایمنی و کارایی ادغام شوند.۱.۲. تقاطع‌های سنتییک تقاطع شلوغ شهری را تصویر کنید. عابران پیاده سعی می کنند از عرض خیابان عبور کنند، چراغ‌های راهنمایی و رانندگی جریان ترافیک را تنظیم می‌کنند و رانندگان وسایل نقلیه در حال تلاش برای رسیدن به مقصد خود هستند. در سیستم‌های سنتی حمل‌ونقل، چراغ‌های خیابان از طریق تایمر، دستور پلیس یا دکمه‌های مخصوص عابر پیاده راه‌اندازی می‌شوند. در این حالت هم رانندگان و هم عابرین پیاده باید به تمام علائم و هشدارها توجه کنند. چنانچه هر کدام از آن‌ها کوچک‌ترین بی‌احتیاطی‌ایی انجام دهد، ایمنی و آسایش هر دو گروه به خطر می‌افتد.پس از فشردن این دکمه، چراغ مخصوص عابران پیاده سبز می‌شود و آن‌ها می‌توانند از عرض خیابان عبور کنند.۲.۲. تقاطع‌های هوشمنداما در یک تقاطع هوشمند، شرایط به‌ کلی متفاوت است. یک وسیله نقلیه ممکن است با استفاده از بلوتوث و LIDAR (تشخیص نور و محدوده) عابران پیاده را تشخیص داده و برای جلوگیری از تصادف به طور خودکار شروع به ترمزگیری کند. چراغ‌های خیابان می‌توانند سیگنال‌های ارسال شده از وسایل نقلیه را دریافت کرده و متوجه شوند که چه تعداد خودرو و در کدام جهت در انتظار عبور از چهارراه هستند. اتومبیل‌ها و چراغ‌های خیابان حتی می‌توانند تا حدی ارتباط برقرار کنند که وقتی چراغ سبز می‌شود، ماشین به طور خودکار شروع به حرکت کرده و وقتی چراغ قرمز می‌شود خودرو بایستد. همه اینها به لطف استفاده از فناوری‌های مختلف در حمل‌ونقل مانند اینترنت اشیا و 5G امکان پذیر شده است.۳. مثال‌هایی از فناوری‌های حمل‌ونقل هوشمند شهریصرف نظر از مزایا و معایب شهرهای هوشمند، این فناوری‌های امروزه موجود و در حال استفاده‌اند. در سراسر جهان، حسگرها و کنترل‌کننده‌های هوشمند در شبکه‌های راه‌آهن، سیستم‌های اطلاعات مسافران و حمل‌ونقل عمومی در حال اجرا هستند. در ادامه چند نمونه از حمل‌ونقل شهری هوشمند بیان شده است:۱.۳. مدیریت هوشمند ترافیک Miami Dadeشهر Miami Dade با جمعیتی بیش از ۲.۵ میلیون نفر پرجمعیت ترین شهر ایالت فلوریدا است. مدیریت جریان ترافیک در سراسر منطقه شهری که شهر میامی و مناطق اطراف آن را تشکیل می‌دهد، از جمله بهره‌برداری از بیش از ۲۷۰۰ تقاطع علامت گذاری شده، بر عهده Miami Dade است. در واقع، بر اساس وب سایت مدیریت ترافیک آنها، تعداد تقاطع‌ها و خطوط عابر پیاده خیابان، هر ساله ده‌ها عدد افزایش می یابد. سیستم مدیریت ترافیک پیشرفته (ATMS) در Miami Dade، به عنوان بخشی از زیرساخت‌های ارتباطی، برای کاهش ازدحام و تاخیر و بهبود جابه‌جایی طراحی شده است.۲.۳. اداره حمل‌و‌نقل جنوب پنسیلوانیا (SEPTA) کنترل مثبت قطارها (PTC)اداره حمل‌ونقل جنوب پنسیلوانیا (SEPTA) خدمات قطار شهری، مترو و اتوبوس را برای فیلادلفیا مدیریت می‌کند. با بیش از یک میلیون مسافر روزانه، این خدمات باید برای تمام وسایل نقلیه قابل اعتماد و ایمن باشند. به همین دلیل است که SEPTA یک سیستم کنترل مثبت قطار (PTC) برای سیگنال دادن به قطارها، جلوگیری از خروج از ریل و تصادفات، و نظارت بر سرعت و نقض سیگنال ساخته است.سازمان SEPTA این کار را با روترها و دستگاه‌های خاصی انجام می دهد. هنگامی که این دستگاه در قطار بصورت یکپارچه اجرا می‌شود، امکان برقراری ارتباط از راه دور با حسگرهای کنار راه را از طریق یک پیوند رادیویی فراهم می‌کنند. این دستگاه سیگنال‌هایی را با داده‌های حرکت قطار ارسال می‌کند، در حالی که اطلاعات مربوط به بسته شدن و سایر عواملی را که نیاز به تغییر در برنامه دارند دریافت می‌کند. این باعث می شود در موقعیت‌های خطرناک قطارها حرکت نکنند.۳.۳. سازمان حمل و نقل حومه برای حمل و نقل سریع (SMART) سیستم اعزامحمل و نقل عمومی در شهرهای هوشمند یک حوزه کلیدی برای پیشرفت در فناوری‌های متصل است. در دیترویت، SMART (سازمان جابه‌جایی حومه‌ای برای اداره حمل و نقل سریع) بیش از 300 اتوبوس را در سراسر شهر مدیریت و اعزام می کند. به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از نحوه رفت و آمد شهروندان، مهم است که این اتوبوس ها به موقع، ایمن و بدون خرابی فعالیت کنند. برای مدیریت اعزام و مکان‌یابی اتوبوس‌ها، شهر از یک شبکه رادیویی آنالوگ با سه برج رادیویی در سطح شهر استفاده کرد.به‌منظور ارتقا سیستم‌ها، آنها از روترهای جدید تلفن همراه استفاده کردند. این تغییر از سیستم‌های آنالوگ به دیجیتال امکان مدیریت و ردیابی بسیار بهتری را فراهم کرد. فناوری جدید به SMART این امکان را می‌دهد که نه تنها مکان هر وسیله نقلیه را ببیند، بلکه سرعت آنها را نیز مشاهده کند و بر داده‌های تعمیر و نگهداری هر اتوبوس نظارت کند. این امر امکان اعزام بهتر اتوبوس‌ها را در صورت شروع به کار عقب‌تر از برنامه و همچنین تعمیر و نگهداری پیشگیرانه (Predictive Maintenance) برای کاهش خرابی‌ها و تعمیرات اساسی فراهم می‌آورد که در حدود ۷۰ هزاردلار در سال صرفه‌جویی می‌شود.منبع اصلی این مطلب: https://www.digi.com/blog/post/introduction-to-smart-transportation-benefits شاید به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید: https://vrgl.ir/ycIQT https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/z1Lud https://forms.gle/zw1sRNb5LuM81e1L6 سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Fri, 18 Mar 2022 19:16:49 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%87%D8%B1-%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-cnd5w8dnruvp از شما خواهش میکنم در نظرسنجی انتهای یادداشت شرکت کنید.هرچند که این مقاله در ادامه مقاله دیگری با عنوان هر آنچه که باید از شهر هوشمند بدانیم - بخش اول: شهر هوشمند چیست؟ نوشته شده است، اما مطالعه آن بصورت مستقل و بدون آگاهی از یادداشت پیشین نیز امکان‌پذیر است. مقدمه۵۴ درصد از جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کنند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ این رقم به ۶۶ درصد افزایش یابد و در سه دهه آینده ۲.۵ میلیارد نفر به ساکنان شهرهای زمین اضافه شود. با این رشد جمعیت مورد انتظار، نیاز به مدیریت پایداری زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی منابع وجود دارد.شهر هوشمند این امکان را در اختیار شهروندان و مقامات دولتی محلی قرار می‌دهد تا با همکاری با یکدیگر ابتکارات و طرح‌هایی را راه‌اندازی کرده و با استفاده از فناوری‌های هوشمند در مدیریت دارایی‌ها و منابع به ارتقای محیط شهری خود پردازند.ما چه نیازی به شهر هوشمند داریم؟شهر هوشمند باید یک محیط شهری را فراهم کند که کیفیت زندگی بالایی را به ساکنان ارائه می‌دهد و در عین حال رشد اقتصادی را نیز به همراه دارد. این به معنای ارائه مجموعه‌ای از خدمات یکپارچه به شهروندان و کاهش هزینه‌های زیرساختی است.این امر با توجه به جمعیت رو به رشد در مناطق شهری که در آن استفاده کارآمد از زیرساخت‌ها و دارایی‌ها بسیار مورد نیاز است، اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند. خدمات و برنامه‌های کاربردی شهر هوشمند امکان این پیشرفت‌ها را که به افزایش کیفیت زندگی شهروندان منتهی می‌شود، فراهم می‌کند.پیشرفت‌های شهر هوشمند همچنین ارزش جدیدی از زیرساخت‌های موجود ایجاد می‌کند و در عین حال علاوه بر ایجاد جریان‌های درآمدی نوین، کارایی عملیاتی را نیز ایجاد می‌کنند. این موضوع به به صرفه‌جویی در هزینه‌ها برای دولت‌ها و شهروندان می‌انجامد.آیا شهرهای هوشمند پایدار هستند؟پایداری یکی از جنبه های مهم هر شهر هوشمند است. زیرا این شهرها به دنبال بهبود کارایی در مناطق شهری و بهبود رفاه شهروندان هستند. شهرها مزایای زیست‌محیطی زیادی دارند از جمله آن‌ها می‌توان به ردپای جغرافیایی کوچک‌تر اشاره کرد. اما گسترش شهرهای پیامدهای زیست‌محیطی منفی نیز دارد، مثل استفاده از سوخت‌های فسیلی برای تامین انرژی. با این حال، فناوری‌های هوشمند می‌توانند به کاهش این اثرات منفی کمک کنند،برای مثال اجرای یک سیستم حمل‌ونقل الکتریکی می‌تواند نقش مهمی در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای داشته باشد. وسایل نقلیه الکتریکی همچنین می‌توانند به تنظیم فرکانس شبکه الکتریکی در زمانی که در حال استفاده نیست (ساعات غیر اوج) نیز کمک کنند.این گزینه‌های حمل و نقل پایدار همچنین منجر به کاهش تعداد خودروها در مناطق شهری می‌شود زیرا انتظار می‌رود وسایل نقلیه خودران نیاز به مالکیت خودرو شخصی را در جامعه کاهش دهند.ایجاد این راه‌حل‌های پایدار می‌تواند مزایای زیست محیطی و اجتماعی را نیز به همراه داشته باشد.امنیت شهرهای هوشمندشهرهای هوشمند مزایای زیادی را برای بهبود ایمنی و امنیت شهروندان ارائه می‌دهند، مانند سیستم‌های نظارت یکپارچه، جاده‌های هوشمند و نظارت بر ایمنی عمومی، اما عملکرد آن‌ها در حفاظت از امنیت خود چگونه است؟شهرهای هوشمند باید از امنیت خود در برابر حملات سایبری، هک شدن و سرقت داده‌ها اطمینان حاصل کرده و در عین حال از صحت اطلاعات و داده های بدست آمده نیز مطمئن باشند.به منظور مدیریت امنیت شهرهای هوشمند باید معیارهایی نظیر ایجاد انبارهای فیزیکی داده‌ها و تاب‌آوری سیستم‌های احراز هویت و راه‌حل‌های ID اجرا شوند. شهروندان باید به امنیت شهرهای هوشمند اعتماد کنند، به این معنی که دولت، شرکت‌های بخش خصوصی، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، تولیدکنندگان دستگاه‌ها، ارائه‌دهندگان انرژی و مدیران خدمات شبکه باید برای ارائه راه‌حل‌های یکپارچه با اهداف اصلی امنیتی با یکدیگر همکاری کنند. این اهداف امنیتی اصلی را می توان به صورت زیر تقسیم‌بندی کرد:۱. در دسترس بودن - داده‌ها باید در زمان واقعی به‌صورت قابل اعتماد در دسترس باشند تا نهاد حاکمیتی شهر بتواند بر عملکرد بخش‌های مختلف زیرساختی نظارت کند.۲. دقت - داده ها نه تنها باید به راحتی در دسترس باشند، بلکه باید از دقت کافی نیز برخوردار باشند. این همچنین به معنای محافظت در برابر دستکاری‌ها از خارج است.۳. محرمانگی - داده‌های حساس باید محرمانه و از دسترسی غیرمجاز محافظت شوند. این ممکن است به معنای استفاده از فایروال یا ناشناس کردن داده ها باشد.۴. پاسخگویی - کاربران سیستم باید در قبال اقدامات و تعامل خود با سیستم‌های داده حساس پاسخگو باشند. باید به طور دقیق ثبت شود که چه کسی به اطلاعات دسترسی دارد تا از پاسخگویی در صورت بروز هرگونه مشکل اطمینان حاصل شود.در حال حاضر قوانینی در کشورهای مختلف وضع شده است، مانند قانون بهبود امنیت سایبری اینترنت اشیا در ایالات متحده که برای کمک به تعیین و ایجاد حداقل الزامات امنیتی برای دستگاه‌ها در شهرهای هوشمند ایجاد شده است. https://forms.gle/pGRLjBTArVX93TZM7 سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sun, 19 Dec 2021 08:35:06 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%87%D8%B1-%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-l1mov0p8p9xf از شما خواهش می‌کنم در نظرسنجی انتهای یادداشت شرکت کنید.یک شهر هوشمند بسیار فراتر از یک شهر با فناوری‌های پیشرفته است، شهر هوشمند شهری است که از خلاقیت و پتانسیل فناوری های جدید برای مقابله با چالش های زندگی شهری در قرن بیست و یکم بهره می‌برد. شهر هوشمند همچنین به حل مسائل حساس شهروندان از جمله عدم امنیت، مشکلات جابه‌جایی شهری، مدیریت منابع آب و پسماند شهری کمک می‌کند. به عبارت دیگر، این ابزارها نیستند که یک شهر هوشمند را می‌سازند، بلکه دستاوردهایی که از طریق اجرای آن فرآیندها به دست می آید، چشم‌انداز اصلی هر شهر هوشمند هستند.یک شهر هوشمند در تمام تعاریف، از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) برای بهبود کارایی عملیاتی، اشتراک‌گذاری اطلاعات با مردم، ارائه کیفیت بهتر خدمات دولتی و افزایش رفاه شهروندان استفاده می کند.هدف اصلی شهر هوشمند بهینه‌سازی عملکرد شهر، ارتقای رشد اقتصادی و همچنین بهبود کیفیت زندگی شهروندان با استفاده از فناوری‌های هوشمند و تجزیه و تحلیل داده‌ها است. ارزش شهر هوشمند در شیوه استفاده از این فناوری است نه صرفاً اینکه چقدر فناوری در دسترس است.هوشمندی یک شهر با استفاده از مجموعه ای از ویژگی ها تعیین می شود، از جمله:زیرساختی مبتنی بر فناوریطرح‌های زیست محیطیحمل‌و‌نقل عمومی موثرطرح‌های شهری مطمئن و مترقیافرادی که قادر به زندگی و کار در داخل شهر با استفاده از منابع آن هستند از آنجا که بسیاری از اقدامات برای ایجاد و حفظ یک محیط مبتنی بر داده، خارج از وظایف نهاد حکمروایی شهر است، موفقیت یک شهر هوشمند به ارتباط موثر و کارآ بین بخش عمومی و خصوصی بستگی دارد. جدای از فناوری استفاده شده توسط یک شهر هوشمند، نیاز به تحلیلگران داده نیز وجود دارد تا اطلاعات ارائه شده توسط سیستم های شهر هوشمند را ارزیابی کنند، مشکلات را شناسایی و راه‌حلی برای آن‌ها بیابند.در این مقاله مطالعه می‌کنید:تعریف شهر هوشمندفناوری‌های شهر هوشمندویژگی‌های شهر هوشمندتاریخچه شهر هوشمندشیوه کار شهر هوشمندتعریف شهر هوشمندتعاریف متعددی از آنچه که یک شهر را «هوشمند» می‌کند وجود دارد، برای مثال، IBM شهر هوشمند را اینگونه تعریف می‌کند: «شهری که از تمام اطلاعات به هم پیوسته موجود برای درک و کنترل بهتر عملیات اجرایی خود و استفاده می‌کند و منابع محدودش را بطور بهینه مصرف می‌کند.»فناوری های شهر هوشمندیک شهر هوشمند از انواع نرم‌افزارها، رابط‌های کاربری و شبکه‌های ارتباطی در کنار اینترنت اشیا (IoT) برای ارائه راه حل‌های یکپارچه به شهروندان استفاده می‌کند. از این میان، اینترنت اشیا مهم ترین است. اینترنت اشیا شبکه‌ای از دستگاه‌های متصل به هم است که با هم ارتباط برقرار می کنند و داده ها را مبادله می‌کنند. این می‌تواند شامل هر چیزی از وسایل نقلیه گرفته تا لوازم خانگی و حسگرهای خیابانی باشد. داده‌های جمع‌آوری‌شده از این دستگاه‌ها در فضای ابری یا روی سرورها ذخیره می‌شوند تا امکان بهبود کارایی بخش عمومی و خصوصی را فراهم کرده و برای شهر منافع اقتصادی و برای شهروندان افزایش کیفیت زندگی را به ارمغان آورند.بسیاری از دستگاه‌های اینترنت اشیا از روش‌های خاصی استفاده می‌کنند که تضمین می‌کند تنها مرتبط‌ترین و مهم‌ترین داده‌ها از طریق شبکه ارتباطی تحویل داده شوند. علاوه بر این، یک سیستم امنیتی برای محافظت، نظارت و کنترل انتقال داده‌ها از شبکه شهر هوشمند و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به شبکه اینترنت اشیا در پلتفرم داده شهری، پیاده‌سازی می‌شود.در کنار راه حل های اینترنت اشیا، شهرهای هوشمند از فناوری های زیر نیز استفاده می‌کنند:رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API)هوش مصنوعی (AI)خدمات رایانش ابریداشبوردهایادگیری ماشین (ML)ارتباطات ماشین به ماشینشبکه‌های توری (Mesh Networks)ویژگی های شهر هوشمندترکیب اتوماسیون، یادگیری ماشین و اینترنت اشیا امکان بکارگیری فناوری‌های شهر هوشمند را برای کاربردهای مختلف فراهم می‌کند. به عنوان مثال، پارکینگ هوشمند می تواند به رانندگان کمک کند تا جای پارک را پیدا کنند و همچنین امکان پرداخت دیجیتالی را فراهم می‌کند.مثال دیگر مدیریت هوشمند ترافیک برای نظارت بر جریان ترافیک و بهینه‌سازی چراغ‌های راهنمایی به منظور کاهش ازدحام است، علاوه بر این، خدمات خودروی اشتراکی را نیر می‌توان توسط زیرساخت شهر هوشمند مدیریت کرد.ویژگی‌های شهر هوشمند همچنین می‌تواند شامل صرفه‌جویی در مصرف انرژی و کارایی محیط‌زیست باشد، مانند چراغ‌های خیابانی که هنگام خالی بودن جاده‌ها کم‌نور می‌شوند. چنین فناوری‌های شبکه هوشمند (smart grid) می‌توانند همه چیز را از عملیات تا تعمیر و نگهداری و برنامه‌ریزی تا منابع تغذیه بهبود بخشند.طرح‌های شهر هوشمند همچنین می‌تواند برای مقابله با تغییرات آب‌وهوایی، آلودگی هوا و همچنین مدیریت زباله و افزایش بهداشت از طریق جمع‌آوری پسماند، سطل‌ها و سیستم‌های مدیریت ناوگان با قابلیت اینترنت استفاده شوند.جدای از خدمات مناسب‌تر، شهرهای هوشمند از امنیت عمومی و ایمنی بالاتری برخوردارند. از جمله تدابیر انجام شده در این راستا می‌توان به نظارت بر مناطق با جرم بالا یا استفاده از حسگرها برای هشدار سریع حوادثی مانند سیل، رانش زمین، طوفان یا خشکسالی اشاره کرد.حسگرهای نصب شده در سازه‌های یک شهر هوشمند و ساختمان‌های هوشمند، می‌توانند با نظارت بر سلامت ساختمان، بازخوردهایی برای تعیین دقیق زمان مناسب برای انجام تعمیرات، ارائه دهند.علاوه بر این، شهروندان می‌توانند با دسترسی به این سامانه، هرگونه مشکل سازه‌ای مانند چاله‌ها را به مسئولان اطلاع دهند، در حالی که حسگرها می‌توانند برخی از مشکلات زیرساختی مانند نشتی در لوله‌های آب را رصد کنند.علاوه بر این، فناوری‌های شهر هوشمند می توانند کارایی تولید، کشاورزی شهری، مصرف انرژی و موارد دیگر را بهبود بخشد.تاریخچه شهرهای هوشمندمفهوم شهرهای هوشمند از دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، زمانی که دفتر تحلیل جامعه ایالات متحده آمریکا، شروع به استفاده از پایگاه‌های داده، عکس‌برداری هوایی و تجزیه و تحلیل خوشه‌ای برای جمع‌آوری داده‌ها، هدایت منابع و صدور گزارش‌ها به منظور هدایت خدمات، کاهش بلایا و کاهش فقر کرد، آغاز شد. این امر منجر به ایجاد نسل اول شهرهای هوشمند شد.اولین نسل شهر هوشمند توسط ارائه دهندگان فناوری برای درک پیامدهای فناوری در زندگی روزمره ارائه شد. این منجر به نسل دوم شهر هوشمند شد که به این موضوع پرداخت که چگونه فناوری‌های هوشمند و سایر نوآوری‌ها می‌توانند راه‌حل‌هایی برای مسائل شهری بیابند. سپس در نسل سوم شهر هوشمند، کنترل امور را از ارائه‌دهندگان فناوری و رهبران شهر گرفته شد و در عوض مدلی ایجاد شد که عموم شهروندان را درگیر کرد، و مشارکت اجتماعی و مشارکت جامعه را ممکن ساخت.این مدل نسل سوم توسط وین اتخاذ شد، که با شرکت محلی انرژی وین همکاری کرد و به شهروندان اجازه داد در نیروگاه های خورشیدی محلی سرمایه‌گذاری کنند. همچنین این شهر با مردم برای حل مسائلی همچون برابری جنسیتی و ارائه مسکن مقرون به صرفه همکاری کرد. چنین پذیرشی در سراسر جهان، از جمله در ونکوور، که در آن ۳۰ هزار شهروند طرح اجرایی «Vancouver Greenest City 2020» را ایجاد کردند، ادامه یافت.شهرهای هوشمند چگونه کار می‌کنند؟یک شهر هوشمند چهار مرحله را برای بهبود کیفیت زندگی و امکان رشد اقتصادی از طریق شبکه‌ای از دستگاه‌های متصل اینترنت اشیا و سایر فناوری‌ها دنبال می‌کند. این مراحل به شرح زیرند:مجموعه - حسگرهای هوشمند داده‌ها را در زمان واقعی جمع آوری می‌کنند.تجزیه و تحلیل - داده‌ها برای به دست آوردن بینشی در مورد عملکرد خدمات و عملیات شهری تجزیه و تحلیل می‌شوند.ارتباطات - نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها به تصمیم‌گیرندگان منتقل می‌شود.اقدام - برای بهبود عملیات، مدیریت دارایی‌ها و بهبود کیفیت زندگی شهر برای ساکنان، اقداماتی انجام می‌شود.چارچوب ICT، به منظور بهبود تصمیم‌گیری، ارائه داده‌های دقیق از دارایی‌ها، اشیاء و ماشین‌های متصل را گرد هم می‌آورد. علاوه بر این، شهروندان می‌توانند از طریق دستگاه‌های تلفن همراه و وسایل نقلیه و ساختمان‌های بهم متصل با اکوسیستم‌های شهر هوشمند درگیر شوند و تعامل داشته باشند. با pair کردن دستگاه‌ها با داده‌ها و زیرساخت‌های شهر، کاهش هزینه‌ها، بهبود پایداری، ساده‌سازی عواملی مانند توزیع انرژی و جمع‌آوری زباله و همچنین کاهش تراکم ترافیک و بهبود کیفیت هوا امکان‌پذیر است.ادامه این مقاله: https://vrgl.ir/QMh9j https://forms.gle/HqQSQ7M26vjd5GEp9 سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sun, 05 Dec 2021 14:20:16 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-wsoya2bzwel8 https://aparat.com/v/S7UTH جابه‌جایی نیروی حیاتی شهرهای ما است. هرروزه خیابان‌ها و راه‌های آهن افراد را به محل کارشان می‌برند و در بسیاری از فعالیت‌ها دخیلند. والدین فرزندانشان را به مدرسه می‌برند کامیون‌ها مواد غذایی را به مغازه‌ها و زباله‌ها را به خارج از شهر حمل میکنند. اما شریان‌های شهری ممکن است مسدود شوند. در بسیاری از مواقع مناطق شهری، شلوغ، پر سر و صدا و آلوده‌اند. بنظر می‌رسد که شرایط در حال بدتر شدن است. اما صبر کنید در آینده‌ای نه‌چندان دور خیابان‌های ما از نظر ظاهری و صوتی بسیار متفاوت خواهند بود. سر و صدا بسیار کمتر خواهد شد زیرا موتورهای برقی جایگزین موتورهای درون‌سوز پر صدا خواهند شد. هیچ راننده‌ای درون خودروها نخواهد بود و افراد می‌توانند به کارهای شخصی خود بپردازند این شرایط ممکن است شبیه به فیلم‌های علمی-تخیلی بنظر برسد. اما بسیاری از روندهای بزرگ طراحی شده‌اند تا در یک دهه آینده به این موارد دست پیدا کنیم.خودروهای برقی (EV)، خودروهای اشتراکی، وقتی که چند نفر بطور همزمان از یک وسیله نقلیه استفاده میکنند، خودرهای خودران و اتصال، از جمله این روندها هستند. این موارد در کنار اختلالات، توزیع سیستم‌های تولید انرژی، افزایش شهرنشینی در جهان و سرمایه‌گذاری در حوزه حمل‌ونقل عمومی منجر به تغییر سیستم‌های فعلی جابه‌جایی می‌شود. جابه‌جایی در شهرهای ما به چه شکل خواهد شد؟پاسخ این سوال به تراکم جمعیت زیرساخت‌ها و ثروت جامعه بستگی دارد. هم‌چنین این شرایط تاثیر بسیار زیادی از روندهای بزرگ حوزه فناوری وشیوه‌ای که هر کدام از این روندها در شهرها اجرا می‌شوند، تاثیر می‌پذیرد. فناوری‌های مختلف در کنار یکدیگر می‌توانند منجر به تغییر چگونگی کارکرد شهرهای ما شوند. افزایش خودروهای اشتراکی ممکن است منجر به تسریع برقی‌سازی بعنوان هزینه پیموده شده برای سفرهای اشتراکی شود. یک خودروی خودران می‌تواند خدمات مبتنی بر تقاضا از درب مبدا به درب مقصد را با هزینه‌ای تا ۶۰ درصد ارزان‌تر از داشتن وسیله نقلیه شخصی، فراهم کند. این نوع روندها ممکن است در هر شهر به شیوه‌ای متفاوت ایفای نقش کنند. معمولا ما مشاهده می‌کنیم که سیستم‌های فعلی جابه‌جایی شهری به مسیر فعلی خود ادامه می‌دهند. هرچند اختلالات در برخی از مناطق شهری در حال ظهور است و ما پیش‌بینی می‌کنیم تا ۵۰ شهر که محل زندگی ۵۰۰ میلیون نفر است به سرعت سیستم‌های پیشرفته جابه‌جایی را بر پایه ترکیبی یکپارچه از فناوری‌های نوآورانه و مدل‌های جدید تجاری مستقر کنند.در کلان شهرهای متراکم و در حال توسعه، مثل Bangalore, Jakarta, Mexico City ادامه دادن روند سریع رشد شهرنشینی به علاوه مشکلات شلوغی و نگرانی‌های مربوط به آلودگی می‌تواند منجر به تغییر چشم‌گیری به سمت جابه‌جایی اشتراکی و شیوه‌های پاک‌تر حمل‌ونقل شود. ما این سیستم آینده را «پاک و اشتراکی» نامیده‌ایم. شروع آن با اجبار به برقی شدن وسایل با سرعت کم دارای دو و سه چرخ که منجر به کاهش انتشار می‌شود، است محدود کردن مالکیت وسایل نقلیه شخصی افراد را به استفاده از وسایل اشتراکی تشویق می‌کند. با وجود راننده‌های انسانی در صورت ایجاد اصلاحات در زیرساخت‌ها و وجود برخی از خودروهای خودران و متصل می‌تواند ایمنی و جریان ترافیک را بهبود دهد. در برخی از مناطق مرفه حومه شهری مثل Houston, Los Angeles, Perth که استفاده از خودروهای شخصی بسیار پر طرفدار است مفهوم خودروهای «خودران شخصی» در حال ظهور است و از آنجا که مصرف‌کنندگان نسبت به فناوری‌های جدید بسیار مشتاق هستند و خودروی شخصی نیز در محوریت باقی می‌ماند این مدل موفق خواهد شد خودروهای خودران برقی می‌تواند در یک خانواده بصورت اشتراکی استفاده شود و مسیر مخصوص و قیمت‌گذاری مبتنی بر تقاضا از بروز شلوغی جلوگیری خواهند کرد. سیستمی پیشرفته تر ممکن است در کلان شهرهای متراکم با جمعیت بالا مثل Hong Kong, London, Singapore با پلتفرم‌های نرم‌افزاری هوشمند و مدیریت جریان ترافیک راه‌اندازی شود. «جابه‌جایی یکپارچه» که وسایل اشتراکی خودران را با یک سیستم با کیفیت حمل‌ونقل عمومی ادغام می‌کند تا سامانه‌ای مبتنی بر تقاضا و از درب مبدا تا درب مقصد را بصورت چند وسیله‌ای فراهم کند که انعطاف‌پذیر تمیزتر و ارزان‌تر است. تا سال ۲۰۳۰ مزایای اجتماعی این موارد می‌تواند تا ۲.۵ میلیارد دلار باشد اگر تمام ۵۰ کلان شهر به یکی از این سه هدف بیان شده دست پیدا کنند، مجموع منافع اجتماعی در جهان می‌تواند به بیش از نیم تریلیون دلار برسد تا ۲۸۰۰ دلار به ازای هر نفر برای راه حل «پاکیزه و اشتراکی» که اغلب آن از طریق افزایش ایمنی حاصل می‌شود تا ۳۳۰۰ دلار به ازای هر نفر برای وسایل خودران شخصی که نرخ تولید ناخالص ملی را ۰.۹ درصد افزایش می‌دهد و دو برابر این مقدار یعنی حدود ۷۴۰۰ دلار به ازای هر نفر برای روش «جابه‌جایی یکپارچه» که نرخ تولید ناخالص ملی ۲۰۳۰ را ۳.۹ درصد افزایش می‌دهد.برخی از منافع مربوط به من و شما عبارتند از: یک) زمانی که برای انجام کار و یا معاشرت کردن به‌جای رانندگی خواهیم داشت دو) کاهش شلوغی ترافیکی وسه) بهبود کیفیت پاکیزگی هوا مطمئنا کسب‌وکارها و دولت‌ها باید به سوالات بسیاری پاسخ دهند: چه کسی مسئول حمل‌ونقل عمومی شهر است؟ هزینه سوخت و مالیات انرژی چه می‌شود؟ آیا بر روی زیرساخت و مسیر قیمت‌گذاری خواهد شد؟ تا سال ۲۰۳۰ خودروهای برقی ممکن است تا ۳ درصد از تقاضای برق جهان را شامل شوند و حدود ۴ درصد در اروپا این بدان معنی است که همزمان با گذار به سمت انرژی‌های خورشیدی و بادی آینده برای بخش خودرویی و نفت و گاز بسیار متفاوت خواهد بود زیرا تسلط موتورهای احتراق درون‌سوز بر بازار کاهش پیدا خواهد کرد اما برای شرکت‌های فناوری‌محور بسیاری از فرصت‌ها پدید خواهد آمد.شاید به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید: https://vrgl.ir/XecwX https://vrgl.ir/ycIQT https://vrgl.ir/z1Lud https://vrgl.ir/RvgwZ سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Tue, 21 Sep 2021 10:07:07 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D9%88-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-eu4aaimwjwvd به‌طور کلی مفهوم «شهرهای هوشمند» برای افزایش رفاه و کیفیت زندگی شهروندان گسترش یافته است. یکی از عوامل مهم در کیفیت زندگی شهروندان، افزایش حس امنیت در شهر بخصوص برای بانوان است. به این منظور در ادامه این یادداشت به ۲ پروژه موفق در این زمینه پرداخته می‌شود.1) مکزیکوسیتی – مکزیک (شهر ایمن من[1])اجرای سیستم اعلام هشدار از طریق نصب دکمه‌های وحشت[2]در وسایل حمل‌ونقل عمومی (مثل تاکسی و اتوبوس)، خیابان‌ها، کسب‌وکارها و همچنین اپلیکیشن رسمی شهر (CDMx) با هدف افزایش ایمنی شهروندان. به این ترتیب تمام افراد در سریع‌ترین زمان ممکن می‌توانند به این دکمه‌ها دسترسی داشته باشند. هر کدام از این دکمه‌ها به‌طور مستقل به سیستم دیسپچ ۹۱۱ متصلند. این پروژه در کل باعث نزدیکی بیشتر پلیس به مردم شده است.این پروژه همچنین منجر به افزایش سرعت واکنش نیروها با ارائه اطلاعات دقیق مکان حادثه و کاهش زمان اطلاع‌رسانی شده است. علاوه بر این، اجرای این پروژه منجر به افزایش امنیت تاکسی‌ها برای رانندگان و مسافران، افزایش امنیت خیابان‌ها به‌خصوص برای زنان و افزایش امنیت کسب‌وکارها نیز شده است.2) بلوهوریزونته – برزیل (مقابله با خشونت و آزار جنسی زنان در حمل‌ونقل عمومی)این پروژه در دو فاز اجرا شده است. اول افزایش آگاهی عمومی نسبت به این نوع از آزار‌ها با راه‌اندازی کمپین‌های اجتماعی و سپس دکمه‌های آزار و اذیت[3]در اتوبوس‌ها.ترس و شرم دو عامل اصلی برای عدم گزارش این نوع از آزارها است در نتیجه باید حس اعتمادی در قربانی ایجاد کرد به‌طوری که زنان خود را جزئی از این پروژه بحساب بیاورند. همچنین در بسیاری از موارد قربانی ممکن است آگاهی کافی از اینکه عمل انجام شده نوعی آزار جنسی بحساب می‌آید نداشته باشد. در نتیجه راه‌اندازی کمپین‌های آموزشی ضروری بنظر می‌رسد.افزایش آگاهی جامعه (توسط نیروهای زن)هم‌چنین دکمه‌های آزار و اذیت در داشبودر راننده‌های اتوبوس‌های عمومی نصب شد تا در صورتی که احساس کردند خشونتی، به‌خصوص در برابر زنان، در جریان است بتوانند در سریع‌ترین زمان ممکن آن را به نیروهای پلیس گزارش کنند. راننده‌ها نیز از قبل آموزش‌های لازم در این زمینه را دیده‌اند. در حال حاضر این دکمه‌ها صرفا در اتوبوس‌ها نصب و اجرا شده‌اند هدف اصلی، گسترش آن‌ها به دیگر نواحی شهر است.نصب دکمه‌های اطلاع‌رسانی خشونت در داشبورد رانندگان اتوبوس[1] My Safe City (Mi Ciudad Segura)[2] Panic buttons[3] Harassment buttonsشاید از این نوشته‌ها هم خوشتان بیاید: https://vrgl.ir/yp9LA https://vrgl.ir/2POsa https://vrgl.ir/zUHMj https://vrgl.ir/IK6MH سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sun, 05 Sep 2021 11:58:16 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DB%B5-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-du8hdcbav1ru در طول همه‌گیری بیماری کرونا، بسیاری از ما عزیزانمان را از دست دادیم و وقایع ناگوار مختلفی را تجربه کردیم. موج‌های پی‌ در پی کرونا به شکلی بود که هر روز با اخبار مرگ و میر بیشتری مواجه می‌شدیم. تا اوخر سال ۱۳۹۹ (اوایل ۲۰۲۱ میلادی) که زمزمه‌های تولید واکسن کرونا توسط چندین شرکت داروسازی به گوش رسید، تقریبا هیچ خبر خوبی وجود نداشت. اجرای برنامه جامع واکسیناسیون در برابر بیماری کرونا خون تازه‌ای در رگ‌های جامعه ما دواند. اما تا وقتی که غالب جامعه در مقابل این ویروس ایمن نشوند، شرایط نمی‌تواند به روال عادی برگردد. واکسیناسیون تمام اقشار جامعه در مدت کوتاه مستلزم افزایش سرعت عمل و کارایی این فرایند است. به این منظور در این یادداشت قصد داریم تا با مرور برخی از تجربیات جهانی هوشمندسازی واکسیناسیون کرونا چگونگی افزایش سرعت این فرایند را مشاهده کنیم.۱. راه‌اندازی مرکز واکسیناسیون هوشمند (کازابلانکا - مراکش)این پروژه (the smart Vaccinodrome) با هدف دیجیتال‌سازی و افزایش کارآیی کل فرآیند واکسیناسیون راه‌اندازی شده است.رصد کل زنجیره ارزش واکسن (Vaccine Cold Chain)، نظارت عمومی، مدیریت و تجزیه و تحلیل داده‌های پزشکی، لجستیکی و محلی و هم‌چنین رصد پروسه واکسیناسیون افراد از ابتدا تا انتها با استفاده از QR Code از فواید راه‌اندازی این مرکز است.توان تزریق واکسن با هوشمندسازی مراکز واکسیناسیون افزایش می‌یابد. به‌طوری که با هوشمندسازی فرایندها، ظرفیت این مرکز واکسیناسیون به ۴۰۰۰ نفر در روز افزایش یافت.مراکش نرخ واکسیناسیون بسیاری بالایی نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی دارد. https://www.aparat.com/v/KBai8 راه‌اندازی سیستم مکانیزه ثبت‌نام واکسن (جاکارتا - اندونزی)افزودن قابلیت بررسی احتمال درگیری شهروندان با ویروس کرونا با استفاده از معیارهای مشخص (JakCLM) در سوپر اپلیکیشن شهر جاکارتا (JAKI)ادغام قابلیت ثبت‌نام واکسن در این اپلیکیشنمرکز شهر هوشمند جاکارتا (Smart Jakarta City) به‌عنوان ارائه‌دهنده سامانه و پردازشگر داده‌ها و اداره بهداشت این شهر به‌عنوان رابط مراکز واکسیناسیوندستیابی ساده به اطلاعات موقعیت مکانی، ساعت کاری و ظرفیت مراکز واکسیناسیونحل چالش‌های فاز دوم واکسیناسیون (شهروندان و به‌خصوص افراد سالخورده) در پیدا کردن محل مراکز واکسیانسیونتولید داده‌های ارزشمند، بهینه این داده‌ها و حفاظت از آن‌هاافزایش ۳ برابری سرعت فرآیند واکسیناسیون:توزیع بهینه و متوازن افراد در مراکز مختلف.تخصیص افراد به مراکز با درنظر گرفتن ظرفیت، ساعت کاری (و زمان استراحت) و شلوغی هر مرکز.حذف گام‌های غیرضروری در مراکز با ثبت اطلاعات شهروندان در اپلیکیشن و استفاده از بانک جامع اطلاعاتی.اختصاص سهمیه و تسهیلات پزشکی اختصاصی برای کاربرانی که با استفاده از این اپ ثبت‌نام کرده‌اند.کاهش تجمع در مراکز واکسیناسیون و ایجاد صف جداگانه برای شهروندانی که از این طریق ثبت‌نام کرده‌اند.استفاده از هوش مصنوعی به‌منظور افزایش استقبال از واکسن (چندین ایالت در آمریکا)یکی از مهم‌ترین چالش‌های واکسیناسیون در آمریکا عدم تمایل افراد به تزریق واکسن کرونا است.این پروژه با هدف شناخت دلایل عدم تمایل افراد به تزریق واکسن از طریق مقابله با اطلاعات غلط منجر به بی‌اعتمادی و رفع ابهام در مورد کاربردهای واکسن و رفع موانع موجود تعریف شده است.در این پروژه با بررسی شبکه‌های اجتماعی، سایت‌های خبری محلی و نظرسنجی‌های خیابانی با همکاری Zencity و Harvard Kennedy School’s Ash Center احساسات جامعه شناسایی می‌شود. به‌منظور شناسایی موضوعات کلیدی، روندها، ناهنجاری‌ها و احساسات داده‌ها از طریق روش‌های نوین مبتنی بر هوش مصنوعی طبقه‌بندی و مرتب‌سازی می‌شوند.با توجه به اجرای این پروژه در بسیاری از ایالت‌های آمریکا (از جمله لس آنجلس، فیلادلفیا، نیواورلئان و نیویورک) امکان مقایسه وضعیت فعلی شهر با دیگر شهرها وجود دارد.استفاده از این روش منجر به شناخت تقاضا و عرضه متناسب با نیاز می‌شود.برچسب‌های هوشمند ویال واکسن (آمریکا)کارآیی واکسن‌های کرونا به چگونگی نگهداری و حفظ آن‌ها در دمای پایین (بعضا تا ۷۰- درجه سانتی‌گراد) مرتبط است.متاسفانه فاصله محل تولید واکسن تا محل استفاده آن بسیار زیاد است به‌طوری که بعضا به چندین هزار کیلومتر نیز می‌رسد.واکسن‌هایی که در زنجیره سردشان در دما و شرایط مناسب نگهداری نشده‌اند قابل تشخیص نیستند.برچسب‌های هوشمند نشانگر دما و زمان حاوی یک ماده شیمیایی بی‌رنگند که به طور نسبی به نسبت گرما و زمان واکنش نشان می‌دهد. با نصب این برچسب‌ها می‌توان واکسن‌های نامناسب را شناسایی کرد. https://www.aparat.com/v/R5zky تاییدیه دیجیتالی تزریق واکسن (کشورهای اتحادیه اروپا)استفاده از بسیاری از خدمات مثل رستوران‌ها، موزه‌ها و دیگر اماکن در کشورهای اتحادیه اروپا منوط به ارائه گواهی واکسیناسیون است.به این منظور گواهینامه کاغذی زرد رنگی (مورد تایید سازمان بهداشت جهانی WHO) ارائه می‌شود. اپلیکیشن CovPass به‌منظور دیجیتال کردن این گواهینامه، در آلمان توسعه پیدا کرده است.افراد می‌توانند اطلاعات و مدارک واکسیناسیون خود را در اپلیکیشن ثبت کنند. گواهی درستی این اطلاعات با تایید نهادهای مسئول در اپلیکیشن قابل رویت خواهد بود.اطلاعات ارائه شده توسط اپلیکیشن، با توجه به استانداردهای ارائه شده، در تمام شهرهای اتحادیه اروپا قابل تایید هستند. شاید از این مطالب نیز خوشتان بیاید: https://vrgl.ir/updpz https://vrgl.ir/XecwX https://vrgl.ir/ycIQT https://vrgl.ir/bIn4c سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Tue, 31 Aug 2021 13:39:02 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-dv1cdmqtgbzl هر چه به دوران خودروهای بدون راننده نزدیک‌تر می‌شویم، یک سوال اساسی بیشتر خودش را نشان می‌دهد: خودروهای خودران چقدر باید ایمن باشند تا در ابعاد گسترده از آنها استفاده کنیم؟نتایج یک تحقیق نشان داده است که حتی اگر میزان تصادفات خودروهای خودران نصف تصادفات خودروهای معمولی (با رانندگی انسان) باشد، تنها ۳۷ درصد از جامعه حاضر به استفاده از خودروهای خودران خواهد بود. اما دلایل این انتظار بالا از ایمنی خودروهای خودران چیست؟مزایای خودروهای خودران (Autonomous Vehicles)اگرچه تکنولوژی خودروهای خودران مزایای بیشماری را به‌همراه خواهد داشت، ولی نگرانی‌ها در مورد ایمنی و قابلیت اعتماد به آن‌ها، موضوعات تعیین‌کننده‌ای هستند. صنعت AV نیز این موضوع را درک کرده است. هر چه این تکنولوژی رشد می‌کند، مزایای مرتبط با ایمنی به طرز فوق‌العاده‌ای پیشرفت می‌کنند. یکی از گزارش‌هایی که توسط موسسه معتبر مکنزی در سال ۲۰۱۵ منتشر شد نشان می‌دهد که خودروهای خودران می‌توانند تا ۹۰٪ میزان مرگ‌ومیر ناشی از تصادفات رانندگی را کاهش دهند. هم‌چنین گرگ برانون، مدیر مهندسی خودرو و روابط صنعت شرکت AAA، با انتشار نتایج آخرین نظرسنجی افکار عمومی در فوریه ۲۰۲۰، گفت: «مردم آمادگی پذیرش فناوری جدید خودرو را دارند، به خصوص اگر این وسایل باعث ایمن‌تر شدن رانندگی شوند.»اما تا تحقق این وعده‌ها اگر نگوییم دهه‌ها، سال‌ها زمان نیاز است. قسمت چالش برانگیز ماجرا این است که چگونه از وضعیت فعلی به وضعیت مطلوب برسیم. عرضه عمومی و استفاده در مقیاس بزرگ از خودروهای خودران حداقل تا وقتی که به اندازه متوسط وضعیت فعلی (رانندگی توسط انسان) ایمن باشند، زمان نیاز دارد. درنتیجه هنگامی که سطح ایمنی خودروهای خودران از آستانه بیان‌شده عبور کند، نه‌تنها می‌توان از مزایای اقتصادی و اجتماعی آن‌ها بهره‌مند شد، بلکه می‌توان جان انسان‌های زیادی را نیز نجات داد. مهم‌تر از همه می‌توان به سرعت شروع به جمع‌آوری داده‌های مورد نیاز به‌منظور افزایش سطح ایمنی این خودروها کرد. چرا که با استفاده این تکنولوژی در مقیاس بزرگ داده‌های زیادی تولید می‌شوند و با جمع‌آوری و استفاده از این داده‌ها می‌توان ایمنی خودروهای خودران را با سرعت بسیار بیشتری بهبود بخشید.انتظارات بالا از ایمنیمتاسفانه به‌دلیل بسیاری از سوگیری‌ها روانشناختی در ذهن استفاده‌کنندگان، عموم جامعه نسبت به خودروهای خودران، در حالی که «فقط از حد متوسط ایمن‌تر باشند»، اقبالی نخواهد داشت. طی یک نظرسنجی از یک گروه شهروندان آمریکایی پرسیده شد که خودروهای خودران چقدر باید ایمن باشند تا آن‌ها حاضر به استفاده از این وسایل باشند. نتایج نشان داد که مردم انتظارات خیلی بالایی (و تا حدی غیرواقعی) از ایمنی این تکنولوژی دارند. اگر خودروهای خودران ۱۰٪ از حوادث فعلی را از بین ببرند (که وضعیت بسیار ایمن‌تر می‌شود)، فقط ۱۱٪ از افراد حاضر به استفاده از آن‌ها هستند. حتی اگر این تکنولوژی بتواند حوادث را به نصف کاهش دهد، فقط ۳۷٪ از جامعه به استفاده از آن‌ها تمایل نشان می‌دهند. عجیب‌تر آنکه ۱۵٪ از جامعه فقط هنگامی حاضر به استفاده از خودروهای خودران خواهند بود که عملکرد ایمنی آن بی‌نقص باشد!چه عواملی ممکن است باعث چنین انتظار بالایی از AV شود؟ دو دلیل اصلی وجود دارد.دلیل اول، برتری واهی:اعتماد به‌نفس بیش از حد افراد که در ادبیات روانشناسی آن را با عنوان «برتری واهی (illusory superiority)» یا «اثر بهتر از حد متوسط (better-than-average effect)» می‌شناسیم. این پدیده بیان می‌کند که مردم معتقدند از میانگین جامعه مهارت بیشتری دارند. در واقع در پژوهشی که پیش‌تر به آن اشاره شد، اکثر پاسخ‌دهندگان فکر می‌کردند اگر همه مانند ایشان رانندگی کنند، ۶۶٪ از تصادفات از بین می‌رود. این الگو برای مردان و زنان، در هر گروه سنی و برای افراد با هر مدرک تحصیلی صادق بود. در واقع «ایمنی بیشتر از متوسط» خودروهای خودران در ذهن افرادی که خود را بهتر از متوسط می‌دانند، یک پسرفت محسوب می‌شود.دلیل دوم، الگوریتم گریزی:علاوه بر اعتماد به نفس بیش از حد، شواهدی برای پدیده‌ای به نام «الگوریتم گریزی (algorithm aversion)» نیز وجود دارد. این پدیده به عدم تمایل انسان‌ها به استفاده از الگوریتم‌های برتر اما ناقص اشاره می‌کند. فرض کنید داده‌های ایمنی نه تنها برای خودروهای خودران، بلکه برای انسان‌ها مانند رانندگان تاکسی نیز ارائه شود. شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی انزجار بیشتری نسبت به سواری با AV نسبت به سواری با راننده انسانی نشان دادند، حتی اگر این دو حالت حمل‌و‌نقل به یک اندازه ایمن باشند.نتایج نشان می‌دهد که حتی اگر سیاست‌گذاران و تنظیم‌کنندگان مقررات اجازه استفاده از خودروهای خودران در حالی که ۱۰٪ ایمن‌تر از وضعیت فعلی باشند، را صادر کنند، جامعه نسبت به استفاده از این وسایل تمایلی نشان نخواهد داد. و از آنجا که تا دستیابی به ایمنی موردنظر جامعه زمان زیادی باقی مانده است، در این مدت رانندگی تلفات قابل توجهی از انسان‌ها خواهد گرفت.نگاهی دیگرتمرکز بیش از حد بحث روی ایمنی ممکن است یکی از مشکلات باشد. علاوه بر اعتماد به نفس بیش از حد، الگوریتم گریزی، دلیل دیگری نیز برای عدم رغبت شهروندان به استفاده از این خودروها وجود دارد. افراد از تکنولوژی‌ایی که قرار است ایمنی را افزایش دهد (و ایمن‌تر از وضعیت فعلی باشد)، انتظار ندارند که منجر به تصادف و ایجاد خسارت شود. چنانچه مزیت خودروهای خودران فقط افزایش راحتی یا مسائل اقتصادی (و نه افزایش ایمنی) بود، این مساله کم‌رنگ‌تر میشد!این مساله مربوط به موضوعی است که نظریه‌پردازان آن را «خیانت گریزی (betrayal aversion)» می‌خوانند. وقتی تصور می‌شود عملکرد اصلی یک محصول ایمنی است، مردم هنگامی که آن محصول باعث آسیب شود، عصبانی می‌شوند. در یک مطالعه، افراد خسارت آتش‌سوزی‌هایی که به‌دلیل دستگاه‌های هشدار دود ایجاد شده بود را بسیار ناراحت‌کننده‌تر از آتش‌سوزی‌هایی که به‌خاطر دیگر دستگاه‌های الکتریکی (مثل یخچال) ایجاد شده است، ارزیابی کردند. انزجار از خیانت همچنین در مورد واکسن‌ها نیز وجود دارد. در مطالعه دیگری، شرکت‌کنندگان، واکسنی با ۲٪ احتمال بی‌اثر بودن را نسبت به واکسنی که ۱٪ احتمال بی‌اثر بودن دارد ولی ۰.۰۱٪ احتمال عوارض و آسیب جانبی دارد، ترجیح دادند.پس هرچه بیشتر بر ایمنی خودروهای خودران مانور داده شود، درصورت بروز خطا و ایجاد تصادفات، مردم واکنش شدیدتری از خود نشان خواهند داد.سخن پایانیقبل از همه‌گیری کرونا، شهروندان آمریکایی به‌طور متوسط ۵۲ دقیقه از وقت خود را در حال جابه‌جایی بودند. روانشناسان دریافته‌اند که در این مدت افراد کمترین میزان شادی و رضایت را دارند. زمانی که خودروهای خودران می‌توانند، برای کارکردن، خوابیدن و انواع فعالیت‌ها، به افراد بازگردانند. جذابیتِ این موضوع است که علاقه‌مندان به خودروهایی نظیر تسلا را وادار می‌کند که هزاران دلار برای خرید این تکنولوژی جمع کنند. اگرچه ایمنی همیشه باید در اولویت صنعت خودروهای خودران باشد، اما شاید بهتر باشد تبلیغات بر روی دیگر مزایای این خودروها صورت بگیرد.این یادداشت، برمبنای این مقاله در وال‌استریت‌ ژورنال، تنظیم شده است.دیگر مطالب مرتبط: https://vrgl.ir/ycIQT https://vrgl.ir/z1Lud https://vrgl.ir/1uq7o https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/yp9LA سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Mon, 28 Jun 2021 11:17:09 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DB%B6-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7-wy63arxfq3hl مقدمهازدحام ترافیکی مشکلی است که تقریبا تمام شهرهای جهان با آن مواجهند. بنا بر اعلام دپارتمان اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل در ده سال آینده، ۶۸ درصد از جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهند کرد. در حال حاضر ۵۵ درصد از جمعیت جهان را ساکنین شهرها تشکیل می‌دهند. هرچه شهرها بیشتر گسترش پیدا کنند، شرایط ازدحام ترافیکی نیز بدتر خواهد شد.در مسکو رانندگان به‌طور میانگین طی یک سال ۲۱۰ ساعت را در ترافیک به سر می‌برند. شهروندان مکزیکو سیتی سالانه ۲۱۸ ساعت را در ترافیک سپری می‌کنند. این عدد برای شهرندان شهر شیکاگو ۱۳۸ ساعت در سال است. هر شهروند تهرانی نیز در سال ۳۰۰ ساعت خود را در ترافیک از دست می‌دهد.جابه‌جایی هوشمند، یکی از راهکارهای کاهش ازدحام‌های ترافیکی است. مفهوم جابه‌جایی هوشمند بر مبنای اتصال عناصر مختلف سیستم حمل‌ونقل هوشمند به فضای ابری است. داده‌های به‌دست آمده از هر عنصر (وسایل، جاده‌ها، افراد، نقشه‌ها و علائم و چراغ‌های راهنمایی و رانندگی)، به منظور بهینه‌سازی جریان ترافیک خودروها در شهر، جمع‌آوری، تجمیع و آنالیز می‌شوند.در این مقاله با بررسی چگونگی استفاده شهرهایی همچون دنور، تایپه و هلسینکی از روش‌های جابه‌جایی هوشمند برای کاهش ازدحام ترافیکی، ۶ مورد از اصلی‌ترین روش‌هایی که هر شهری باید به‌کار گیرد، توضیح داده می‌شوند.۱. زیرساخت‌های متصلیک ضابطه مورد نیاز برای فعال کردن جابه‌جایی هوشمند به‌منظور کاهش ازدحام ترافیک، ایجاد زیرساخت‌های متصل است. قسمت‌های مختلف سیستم حمل‌و‌نقل شهری، از جمله چراغ‌های راهنمایی، خودروها، اتوبوس‌، قطار‌، دوچرخه، مردم، نقشه و حتی جاده‌ها باید به فضای ابری متصل شوند. این رویکرد اینترنت اشیا (IoT) این امکان را فراهم می‌کند تا داده‌های مربوط مکان، سرعت، ظرفیت مسیر و سایر داده‌ها جمع آوری، ذخیره و تجزیه و تحلیل شوند. کمپانی Wilson Parking که در حوزه مدیریت پارکینگ خودروها فعالیت می‌کند، اخیراً در زیرساخت‌های متصل سرمایه‌گذاری کرده تا ازدحام رانندگان استفاده‌کننده از پل جدید هنگ‌کنگ - ژوهای - ماکائو را کاهش دهد. شهر تایپه، پایتخت کشور تایوان، ابتکاری را برای اتصال ۱۵۰ هزار چراغ در خیابان‌ها آغاز کرده است.ابتکار Wilson Parking۲. دسترسی به داده‌هاضابطه دیگر ایجاد دسترسی به داده‌ها است. شهرها به طور مداوم مقادیر زیادی داده را برای برنامه‌ریزی، تولید و تصمیم‌گیری ایجاد و جمع‌آوری می‌کنند. به اشتراک‌گذاری این داده‌ها با بخش خصوصی می‌تواند به تسریع راه‌حل‌های جابه‌جایی هوشمند کمک کند. شهر دنور یک محیط داده‌ای جامع ایجاد کرده است که داده‌های چندین منبع مختلف را برای رسیدن به اهداف جابه‌جایی هوشمند گردآوری می‌کند. هلسینکی، پایتخت فنلاند نیز دسترسی به داده‌های GIS حمل‌و‌نقل شهری را باز کرده است.۳. راه‌حل‌های جایگزین خودروی شخصیخودروهای شخصی عامل اصلی ایجاد ازدحام‌های ترافیکی در شهرها هستند. لذا ضابطه سوم در این یادداشت به ارائه گزینه‌های جذاب برای جایگزینی مدل متداول «یک خودرو، یک راننده» اختصاص دارد. این گزینه‌ها باید به فضای ابری متصل باشند:رفت‌و‌آمد با دوچرخه: ایده‌آل برای مسافت‌های کوتاه (تا چند کیلومتر).خودروی اشتراکی: اجاره خودروها برای چند ساعت.سفر اشتراکی: استفاده از صندلی‌های خالی خودروهای دیگر افرادِ هم‌مسیر.خدمات سواری بر اساس تقاضا: ارائه درخواست جابه‌جایی از درب مبدا تا درب مقصد (مشابه اسنپ و تپسی).اتوبوس ها و قطارها: ادغام این زیرساخت‌های قدیمی با برنامه‌های جدید و قرار دادن آن‌ها در برنامه‌ریزی سفر درون‌شهری افراد.۴. خودروهای خودرانمعیار چهارم مورد نیاز برای کاهش ازدحام ترافیک، گسترش وسایل نقلیه خودروان است. خودروهای خودران، که هنوز در حال تکاملند، به زبان ساده وسایل نقلیه‌ای هستند که نیازی به انسان به‌عنوان راننده ندارند. این وسایل نقلیه از سنسورها و نرم‌افزارها برای کنترل، پیمایش و رانندگی خودرو استفاده می‌کنند. استفاده از وسایل نقلیه خودران برای کاهش ترافیک، به سیاست‌های عمومی بستگی دارد. به عنوان مثال، اتومبیل‌های خودران می‌توانند مراکز مهم حمل‌و‌نقلی را به یکدیگر متصل کنند، خدمات حمل‌و‌نقل عمومی را به جوامعی که در حال حاضر سرویس‌دهی ندارند ارائه دهند و برای بهبود حمل‌و‌نقل عمومی مورد استفاده قرار گیرند.تصویر مفهومی از خودروی خودران۵. مدیریت ترافیکدر نهایت این مدیریت ترافیک است که در قلب فرایند کاهش ازدحام قرار دارد. پل جدید Hong Kong-Zhuhai-Macau یک شگفتی مدرن است که الگوهای ترافیکی یکی از مناطق آسیا با بیشترین رشد را، تغییر داده است. برآوردهای اخیر می‌گویند حجم ترافیک روزانه این طولانی‌ترین پل دریایی جهان تا سال ۲۰۳۰ میلادی به بیش از ۲۹ هزار دستگاه و تا سال ۲۰۳۷ به حدود ۴۲ هزار وسیله نقلیه در روز خواهد رسید. پارکینگ ویلسون که پیش‌تر به آن اشاره شد، رانندگان را قادر می‌سازد تا از قبل فضاهای روی پل را رزرو کنند. این امر به روان‌تر شدن جریان ترافیک روی پل کمک می‌کند. شهر دنور با استفاده از قابلیت‌های خود رویکردی پیشگیرانه در بهینه‌سازی شبکه حمل‌و‌نقل، اتخاذ می‌کند. از جمله این رویکردها می‌توان به امکان تنظیم جریان ترافیک در لحظه، در صورت بروز تصادفات یا سایر اختلالات اشاره کرد.پل هنگ‌کنگ - ژوهای - ماکائو۶. اپلیکیشن‌های Mobility as a Serviceبرنامه‌های MaaS تصویر نهایی جابه‌جایی هوشمند را تکمیل می‌کنند. چشم‌انداز MaaS سادگی بیشتر و هزینه کمتری برای سفر رانندگان و مسافران از طریق روش‌های جایگزین حمل‌و‌نقل ایجاد می‌کند. اپ‌های MaaS مسافران را قادر می‌سازند تا براساس اولویت‌ها و ترجیح‌های خود، برنامه ریزی سفرشان را انجام دهند. مایکروسافت در حال همکاری با شرکت‌هایی مانند Moovit و TomTom است تا به‌منظور گسترش خدمات این اپلیکیشن‌ها، داده‌های مهم در زمان واقعی را به ارائه‌دهندگان اپ‌های MaaS ارائه دهد.پیشنهاد می‌کنم در این خصوص، یادداشت زیر را از دست ندهید: https://vrgl.ir/z1Lud موخرهبا اتصال چراغ‌های راهنمایی و رانندگی، وسایل نقلیه، مردم و جاده‌ها به فضای ابری، به اشتراک‌گذاری داده‌ها، استقبال از روش‌های جایگزین خودروی شخصی و ساخت سیستم‌های مدیریت ترافیک، شهرهایی مانند هنگ‌کنگ، تایپه و دنور موفقیت‌هایی را تجربه کرده و راه را برای سایر شهرها هموارتر ساخته‌اند. وقتی مسافران از برنامه های MaaS کنند، امکان انتخاب وسایل حمل‌ونقل از بین انبوهی از گزینه‌های را خواهند داشت. در نهایت ظهور خودروهای خودران نیز به کاهش ازدحام ترافیک کمک خواهد کرد.منبع اصلی این یادداشت:https://cloudblogs.microsoft.com/industry-blog/automotive/2020/02/04/6-smart-mobility-solutions-that-are-helping-to-reduce-traffic-congestion/دیگر مطالب مرتبط: https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/2POsa https://vrgl.ir/MncMm https://vrgl.ir/5AcEb سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Fri, 21 May 2021 18:32:58 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88%D9%86%D9%82%D9%84-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3-maas-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-ac3yeokdjapr ۱. مقدمهبا گسترش خودروهای خودران (autonomous vehicles) روش‌های جدیدی از جابه‌جایی اشخاص در شهرهای هوشمند در حال ظهور است. از جمله این روش‌ها می‌توان به جابه‌جایی به‌عنوان سرویس Mobility-as-a-Service (MaaS) اشاره کرد.تاخیر در رسیدن به یک قرار مهم، کلاس درس یا محل کار به دلیل ازدحام ترافیکی، مشکلی است که همه ما کم و بیش با آن مواجه بوده‌ایم. دلیل این اتفاق ناکارآمدی سیستم حمل‌ونقل عمومی در شهرها است. با مدیریت غلط جریان ترافیک وسایل حمل‌ونقل عمومی که منجر به افزایش ازدحام می‌شود، خدمات جابه‌جایی در شهرها روز به روز بدتر می‌شوند. ولی این موضوع دیگر به‌عنوان یک چالش شناخته نخواهد شد. چراکه مسئولین شهرهای هوشمند روش جدیدی برای جابه‌جایی پیدا کرده‌اند. جابه‌جایی به‌عنوان سرویس (MaaS). این ابتکار می‌تواند دو مساله اساسی که افراد هرروز با آن‌ها مواجه هستند، یعنی تصمیم‌گیری برای بهترین مسیر و وسیله سفر (وسیله سفر در ادبیات حمل‌ونقل با عنوان مُد سفر شناخته می‌شود)، را کاملا حل کند. MaaS بر اساس جابه‌جایی فعال و حمل‌ونقل عمومی موثر بهترین مسیر و وسایل حمل‌ونقل را به افراد پیشنهاد می‌دهد. علاوه بر این بستر یکپارچه‌ای برای رزرو و پرداخت هزینه وسیله را نیز فراهم می‌کند.جابه‌جایی به‌عنوان سرویس (MaaS) تحول عظیمی در سیستم حمل‌ونقل ایجاد کرده است به‌طوری که کسی یک دهه پیش حتی نمی‌توانست به آن فکر کند. نتایج اجراهای آزمایشی، توجه سرمایه‌گذاران در این حوزه را بسیار جلب کرده است. با افزایش سرمایه‌گذاری، تخمین زده می‌شود که ارزش بازار MaaS تا پایان سال ۲۰۲۵ به بیش از ۲۳۰ میلیارد دلار برسد (با نرخ رشد مرکب سالانه ۳۲.۶ درصدی). اما، نتایج اجرای MaaS، تأثیرات آن بر جابه‌جایی پایدار، و نیاز به اجرای آن هنوز ممکن است برای دولت‌ها و شرکت‌ها روشن نباشد.۲. زیرساخت‌‌های اصلی جابه‌جایی به‌عنوان سرویس (MaaS)عملکرد MaaS به همکاری بین مسافران، تجمیع‌کنندگان (aggregators) و ارائه دهندگان خدمات (service providers) بستگی دارد. تجمیع‌کنندگان کسانی هستند که داده‌های مورد نیاز را جمع‌آوری کرده و بستری برای ایجاد اپلیکیشن‌های جابه‌جایی فراهم می‌کنند. همکاری بین سه بخش بیان شده، چرخه حیات (life cycle) و اکوسیستم جابه‌جایی به‌عنوان سرویس را می‌سازد. اکوسیستم MaaS با جمع آوری داده‌ها برای ارائه خدمات جابه‌جایی به کاربران آغاز می‌شود. و چه چیزی بهتر از دستگاه‌های اینترنت اشیا (IoT) برای جمع‌آوری داده‌ها وجود دارد؟ دستگاه های اینترنت اشیا می‌توانند داده‌های مربوط به سفر مانند تواتر، وسیله و روش پرداخت را جمع‌آوری کنند. این دستگاه‌ها همچنین می‌توانند داده‌های مربوط به زیرساخت‌ها مانند محل‌های شارژ خودروهای الکتریکی (EV)، جاهای پارک، شرایط جاده و میزان ازدحام را نیز جمع‌آوری کنند.ارائه‌دهندگان خدمات MaaS و تجمیع‌کنندگان داده می‌توانند با تجزیه و تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده، خدمات جابه‌جایی را بهینه کنند. با استفاده از داده‌های جمع‌آوری شده توسط دستگاه‌های اینترنت اشیا، ارائه‌دهندگان خدمات همچنین می‌توانند بهترین وسیله و مسیر سفر را نیز برای هر فرد مشخص کنند. علاوه بر این، داده‌های مربوط به زیرساخت‌ها می‌توانند به مقامات دولتی کمک کنند تا نیازهای متغیر مسافران را بشناسند و عرضه و تقاضای حمل‌و‌نقل را به‌طور موثری مدیریت کنند.پس از جمع‌آوری داده‌ها، تجمیع‌کنندگان می‌توانند بر اساس فناوری بلاک‌چین، پلتفرم‌ها و برنامه‌هایی ایجاد کنند که با فراهم کردن یک رابط کاربری برای مسافران به ایشان اجازه می‌دهد تا گزینه‌های سفر خود را به‌صورت end-to-end انتخاب کنند. فناوری دفتر مرکزی غیرمتمرکز، به همه ارائه‌دهندگان خدمت این امکان را می‌دهد تا برای ارائه خدمات پیشرفته به مشتری، در یک پلتفرم واحد ادغام شوند. در این باره بیشتر بخوانید: https://vrgl.ir/JD7J9 به عنوان مثال، مسافری می خواهد از مبدا تا «نقطه الف» را با دوچرخه و سپس از آنجا تا «نقطه ب» با ماشین، جابه‌جا شود. پلتفرم MaaS مبتنی بر بلاکچین به مسافر اجازه می‌دهد تا دوچرخه و اتومبیل را همزمان با یک برنامه، از یک فروشنده یا دو فروشنده مختلف رزرو کند. این کار همچنین منجر به افزایش شفافیت نیز می‌شود. در این مثال، هر دو ارائه‌دهنده خدمت از مسیر رفت و آمد مسافر مطلع می‌شوند اما اطلاعات شخصی آن‌ها با سایر ارائه‌دهندگان خدمات به اشتراک گذاشته نمی‌شود.شفافیت فناوری بلاکچین همچنین به ارائه‌دهندگان خدمات این امکان را می‌دهد که بدانند دوچرخه مورد استفاده توسط مسافر، در «نقطه الف» آزاد است. بنابراین می‌توانند مسافر دیگری را پیدا کنند که می‌خواهد با دوچرخه از این مکان سفر کند اپلیکیشن، اطلاعات مورد نیاز را برای تبادل دوچرخه بین این دو مسافر به اشتراک می‌گذارد.در انتهای سفر، ارائه‌دهندگان MaaS، گزینه‌های زیادی را برای روش‌های پرداخت فراهم می‌کنند تا معاملات مالی برای مسافران و ارائه‌دهندگان خدمات، انعطاف‌پذیر و همچنین قابل اعتماد باشد. علاوه بر این پرداخت‌های مبتنی بر فناوری اینترنت اشیا می‌تواند به امنیت معاملات نیز کمک کند.۳. تأثیر جابه‌جایی به عنوان سرویس بر پایداریاز دیدگاه دولت، MaaS می‌تواند ابزاری برای دستیابی به جابه‌جایی و محیط زیست پایدار باشد. بدیهی است که استفاده از MaaS باعث کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی خواهد شد. و کاهش وسایل نقلیه شخصی در نهایت باعث کاهش میزان انتشار کربن ناشی از حمل‌ونقل خواهد شد. به عنوان مثال، اگر MaaS به درستی اجرا شود، افراد تمایل بیشتری به استفاده از روش‌های حمل‌ونقل اشتراکی مثل car-pooling (همسفری) از خود نشان خواهند داد.گزارش‌ها نشان می‌دهد که استفاده از جابه‌جایی به عنوان سرویس امکان ایجاد رفتارهای پایدارتر در سفر را دارد. به‌عنوان مثال، تحقیقات انجام شده بر اساس آزمایش اجرای MaaS در شهر منچستر نشان می‌دهد که ۲۶٪ مسافران تمایل بیشتری به استفاده از وسایل حمل‌و‌نقل عمومی دارند. و ۲۱٪ مایل به دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی همراه با استفاده از زیرساخت خدمات جابه‌جایی به‌عنوان سرویس بودند.ظهور خودروهای خودران مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) عامل مهمی در افزایش استقبال نسبت به سرویس‌های ride-hailing (مشابه اسنپ، تپسی یا تاکسی تلفنی) خواهد بود. استفاده از سرویس‌های ride-hailing باعث افزایش تعداد خودروها در خیابان می‌شود، اما هزینه سفر را کاهش می‌دهد و امکان جابه‌جایی مسافر از درب منزل تا درب مقصد را فراهم می‌کند.۴. روندهای ایجاد شده در پی جابه‌جایی به‌عنوان سرویساجرای جابه‌جایی به عنوان سرویس، ارائه‌دهندگان خدمات سفر را مجبور می‌کند مدل‌های تجاری خود را که می‌تواند مکمل آن باشد تغییر دهند. ظهور سرویس MaaS باعث ایجاد روندهای زیر در سیستم حمل و نقل شهر هوشمند می شود:۱.۴. رشد micro-mobilityبا راه‌اندازی MaaS، شرکت‌ها سعی می‌کنند گزینه‌های مختلفی را برای سفر فراهم کنند. غول‌های صنعت جابه‌جایی مانند اوبر و لیفت برای سفرهای کوتاه در اسکوترهای برقی سرمایه‌گذاری می‌کنند. اسکوترهای برقی یک گزینه مناسب برای سفرهای درون شهری، به ویژه برای مقاصد نزدیک است، زیرا می‌توانند به کاهش ازدحام ترافیک کمک کنند.۲.۴. افزایش تمرکز روی داده‌های بازموفقیت MaaS به قابلیت همکاری و داده‌های باز بستگی دارد. تمرکز بر قابلیت همکاری و داده‌های آزاد باعث افزایش استفاده از اینترنت اشیا و فناوری بلاکچین می‌شود. دستگاه های اینترنت اشیا می توانند قابلیت همکاری بین وسایل نقلیه و تلفن‌های هوشمند مسافران و ارائه دهندگان خدمات را افزایش دهند. در همین حال، فناوری بلاکچین شفافیت داده‌ها را نیز بهبود می‌بخشد. داده‌های باز تا حد زیادی منجر به گسترش MaaS در بین شهروندان می‌شود. زیرا مسافران به راحتی می‌توانند گزینه‌های موجود را ببینند و از بین آن‌ها بهترین را انتخاب کنند.۳.۴. افزایش خودروهای خودرانهر چه به بیشتر به سمت حمل‌ونقل اشتراکی حرکت می‌کنیم، خودروهای خودران مبتنی بر هوش مصنوعی و تجهیزات اینترنت اشیا، جابه‌جایی در شهرها را هوشمندتر می‌کنند. اتومبیل‌های خودران با چشم‌اندازی برای به حداقل رساندن تصادفات ساخته شده‌اند و زیرساخت‌های MaaS نیز با استفاده یکپارچه بسیاری از فناوری‌ها، تصادفات جاده‌ای را به حداقل می‌رساند و به سمت ایجاد یک سیستم حمل‌ونقل با تصادفات و ازدحام کم‌تر حرکت می‌کنند.۴.۴. افزایش همکاری‌ها بین بخش دولتی و خصوصیظهور MaaS می‌تواند همکاری بیشتری بین دولت‌ها و شرکت‌های بخش خصوصی ایجاد کند. این امر منجر به ایجاد تعادل در شبکه‌ها برای دسترسی بیشتر مسافران و در عین حال بهبود تجربه سفر ایشان می‌شود.به‌عنوان مثال، دولت‌ها برای مقابله با افزایش تعداد وسایل نقلیه الکترونیکی ساخته شده توسط تولید کنندگان خودرو ، ابتکاراتی را برای ایجاد نقاط شارژ EV بیشتر در دست دارند.۵. جمع‌بندیجمع‌بندی مطالب بیان شدهبدیهی است که ما از نظر جابه‌جایی در آغاز دوره جدیدی هستیم، اما آیا آماده پذیرش آن هستیم؟وقت آن است که مدیران شهری و آژانس‌های حمل‌و‌نقل به جای تماشای این انقلاب، دست به‌کار شده و تحولات را در مسیر درست هدایت کنند. جابه‌جایی به عنوان سرویس مطمئناً آینده سفرهای درون‌شهری خواهد بود. این موضوع نه‌تنها می‌تواند به ارائه‌دهندگان خدمات مسافرتی کمک کند تا انتظارات مسافران را به طور موثر کنترل کنند بلکه به این مشاغل کمک می‌کند تا با پیشرفت صنعت حمل‌و‌نقل، فعال و سودآور باقی بمانند.دیگر مطالب مرتبط: https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/zUHMj https://vrgl.ir/yp9LA https://vrgl.ir/1uq7o سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Tue, 11 May 2021 14:10:41 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DA%86%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%88%D8%A8-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%B1%DB%8C%D8%B3%DA%A9-%D8%AD%D9%88%D8%A7%D8%AF%D8%AB-esztrtps5lah چارچوب سندای برای کاهش خطرپذیری بلایا ۲۰۱۵-۲۰۳۰ (که به اختصار چارچوب سندای یا Sendai Framework نیز نامیده می‌شود) اولین توافق مهم پس از سند توسعه ۲۰۱۵ بود. این چارچوب هم‌چنین اقدامات مشخصی را برای محافظت از دستاوردهای توسعه در برابر ریسک حوادث به کشورهای عضو ارائه می‌دهد.چارچوب سندای در راستای سایر توافقات برنامه ۲۰۳۰ از جمله توافق‌نامه پاریس در مورد تغییرات آب و هوایی، دستور کار اقدام آدیس آبابا در مورد تأمین مالی توسعه، دستور کار جدید شهری و در نهایت اهداف توسعه پایدار است.چارچوب سندای به دنبال سومین کنفرانس جهانی سازمان ملل در سال ۲۰۱۵ در زمینه کاهش خطر بلایا (WCDRR) توسط مجمع عمومی سازمان ملل تأیید شد. این چارچوب از موارد زیر پشتیبانی می‌کند:کاهش قابل توجه خطر و خسارات ناشی از فاجعه در زندگی، معیشت و سلامتی و همچنین در دارایی‌های اقتصادی، جسمی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی اشخاص، مشاغل، جوامع و کشورها.مطابق این چارچوب، دولت نقش اصلی را در کاهش خطر بلایا دارد اما این مسئولیت باید با سایر ذینفعان از جمله نهاد حاکمیتی شهرها، بخش خصوصی و دیگر افراد و گروه‌های درگیر، تقسیم شود. در شکل زیر چارت چارچوب سندای مشاهده می‌شود:چارت چارچوب سندایاولویت‌هااولویت ۱: درک خطرپذیری سوانحمدیریت خطرپذیری سوانح بایستی بر اساس درک درستی از خطرپذیری سوانح در تمامی ابعاد آسیب‌پذیری، ظرفیت، در معرض قرارگیری افراد و دارایی‌ها، خصوصیات مخاطره و محیط زیست باشد.اولویت ۲: تقویت حکمروایی ریسک حوادث به‌منظور مدیریت آنحکمروایی ریسک سوانح در سطوح ملی، منطقه‌ای و جهانی برای مدیریت خطرپذیری حوادث در تمام بخش‌ها و تضمین انسجام چارچوب‌های ملی و محلی قوانین، مقررات و سیاست‌های عمومی از طریق تعریف نقش‌ها و مسئولیت‌ها، هدایت، انگیزش و تشویق بخش‌های دولتی و خصوصی، برای فعالیت و پرداختن به ریسک بلایا، حیاتی است. اولویت ۳: سرمایه‌گذاری در کاهش ریسک حوادث برای افزایش تاب‌آوریسرمایه‌گذاری بخش عمومی و خصوصی در پیشگیری و کاهش ریسک حوادث از طریق اقدامات سازه‌ای و غیرسازه‌ای یک امر ضروری است تا برگشت‌پدیری اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی و فرهنگی برای افراد جوامع، کشورها و داریی‌های آن‌ها و نیز محیط‌زیست تقویت گردد. اینها می‌توانند محرک‌های نوآوری، رشد و ایجاد اشتغال باشند. چنین اقداماتی مقرون به‌صرفه هستند و در راستای حفظ زندگی افراد، پیشگیری و کاهش خسارات سازنده بوده و بازیابی و بازتوانی موثر را تضمین می‌کنند.اولویت ۴: افزایش آمادگی در برابر بلایا برای پاسخ موثر و بازسازی بهتر در هنگام ریکاوریتجربیات، ضرورت نیاز به تقویت آمادگی در برابر سوانی در راستای پاسخ موثر و اطمینان از وجود ظرفیت‌های محلی برای بازیابی موثر را نشان می‌دهد. همچنین حوادث نشان داده‌اند که مراحل بازیابی، بازتوانی و بازسازی که نیاز به آماده‌سازی قبل از بروز حادثه را دارند، فرصتی برای ساخت بهتر از گذشته از طریق لحاظ نمودن اقدامات کاهش ریسک به‌شمار می‌روند. زنان و معلولین بایستی جهت رهبری عمومی و بهبود برابری جنسیتی و رویکردهای دسترسی همگانی در طی مراحل پاسخ و بازسازی مورد توجه قرار گیرند.اهداف و شاخص‌هاچارچوب نظارت سندای، ابزار آنلاینی است که اطلاعات پیشرفت خودگزارش‌داده‌شده (توسط کشورهای عضو) را در برابر مجموعه‌ای از ۳۸ شاخص چارچوب سندای به سمت هفت هدف جهانی این چارچوب ضبط می‌کند. شاخص‌ها، پیشرفت را اندازه‌گیری می‌کنند و روند جهانی را در کاهش ریسک و خسارات تعیین می‌کنند.هفت هدف جهانی چارچوب سندایاهداف و شاخص‌های جهانی و ملی:هفت هدف جهانی و ۳۸ شاخص جهانی، پیشرفتی را که همه کشورها در زمینه کاهش خطرپذیری بلایا تا سال ۲۰۳۰ انجام داده‌اند اندازه‌گیری می‌کنند. اینها به تجزیه و تحلیل جهانی اطلاعات ارائه شده توسط کشورها و دیگر مستندات در گزارش‌های دوسالانه ارزیابی جهانی کمک می‌کنند.علاوه بر ۳۸ شاخص جهانی، اهداف و شاخص‌های سفارشی‌ایی نیز وجود دارد. اهداف و شاخص‌های سفارشی توسط کشورهای عضو برای سنجش پیشرفت خود در برابر چهار اولویت چارچوب سندای تعریف شده‌اند. آن‌ها براساس اولویت‌های کشورهای متبوع بوده و در گزارش‌های کاهش خطرپذیری سوانح (DRR) ملی کشورها منعکس شده‌اند.سطوح ورودی، خروجی و نتیجه شاخص‌ها و اهداف:سطح ورودی: شاخص‌های سیاست عمومی مناسب تعریف شده در سطح ملی، برای اندازه‌گیری اجرای چهار اولویت و به طور کلی چارچوب سندای.سطح تولید: اهداف و شاخص های ملی تعریف شده برای اندازه‌گیری کاهش خطرپذیری و افزایش تاب‌آوری.سطح نتیجه: اهداف و شاخص‌های جهانی مطابق آنچه پیش‌تر توضیح داده شده، که به‌صورت عینی و قابل مقایسه هستند.مطالب مرتبط: https://vrgl.ir/CYl5b https://vrgl.ir/MncMm https://vrgl.ir/IK6MH https://virgool.io/p/esztrtps5lah/%D8%ADhttps://vrgl.ir/2POsa سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sat, 01 May 2021 11:30:32 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D9%88-%D9%88-%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%B9%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%DB%B2%DB%B0%DB%B1%DB%B5-%D9%86%D9%BE%D8%A7%D9%84-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF-p9orkzg8olkg در این یادداشت به بررسی عملیات جستجو و نجات پس از زلزله توسط تیم‌های کمک‌رسانی پرداخته می‌شود. این بررسی با جمع‌بندی موارد مشاهده‌شده در پی زلزله سال ۲۰۱۵ نپال انجام شده‌است. این زلزله‌ ۷.۹ ریشتری که در جنوب غرب نپال و نزدیک منطقه کاتماندو رخ داد، پیامدهای بسیار مخربی داشت. زمین‌لرزه نپال، باعث سقوط بهمن در اورست شد، بیش از ۶۰۰،۰۰۰ سازه را ویران کرد و حدود ۹،۰۰۰ کشته، ۲۲،۰۰۰ مصدوم و ۱۰،۰۰۰ گمشده بر جای گذاشت.پس از وقوع زمین‌لرزه نپال به‌سرعت تیم‌های کمک‌رسانی از اقصی نقاط جهان به منطقه اعزام شدند. اما چنین عملیات جستجو و نجات گسترده و پیچیده‌ای دقیقا چطور کار می‌کند؟ اطلاعات افراد محلیمردم محلی معمولاً بهترین مکان‌ها برای شروع جستجوی بازماندگان را به‌خوبی می‌شناسند. پس از صحبت با آن‌ها، نیروهای امدادی می‌توانند به‌سرعت امیدوارکننده‌ترین مکان برای شروع کار را انتخاب کنند. هم‌چنین بسیاری از مردم محلی در عملیات جستجو و نجات نیز همکاری می‌کنند.دوربین‌های فیلمبرداریدوربین‌های ویدئویی که در انتهای لوله‌های انعطاف‌پذیر نصب شده‌اند می‌توانند وارد شکاف‌های موجود در آوار شوند تا به یافتن افراد زنده کمک کنند. استفاده از این تکنیک به معنای صرفه‌جویی در وقت است زیرا آوار غیرضروری کمتری بی‌جهت جابه‌جا می‌شود. هم‌چنین می‌توان از تجهیزات تصویربرداری حرارتی نیز برای یافتن افراد در زیرآوار استفاده کرد.گوش دادن به صدای افرادتجهیزات صوتی مخصوص می‌توانند کمترین میزان صدا را از فاصله چند متری تشخیص دهند. به این منظور نیاز است تا نیروها در محل حادثه سکوت را برقرار کنند. سپس یکی از افراد تیم به امید شنیدن صدایی از زیر آوار در هر بخش سه بار ضربه می‌زند. علاوه بر این می‌توان از ردیاب‌های دی اکسید کربن نیز برای یافتن بازماندگان بیهوش استفاده کرد. این دستگاه‌ها در فضاهای محدود غلظت CO2 را در هوای بازدم شده توسط افرادی که هنوز نفس می کشند تشخیص می‌دهند.سگ‌های زنده‌یابسگ‌ها با توجه به شامه بسیار قویشان برای یافتن نشانه‌هایی از افراد زنده که امدادگران انسانی قادر به شناسایی آن‌ها نیستند، بسیار موثر عمل می‌کنند. آن‌ها همچنین قادرند مناطق بزرگ را به سرعت بررسی کنند که این کار روند جستجو و نجات را تسریع می‌کند.فضاهای خالینیروهای امدادی باید به‌سرعت ارزیابی کنند که احتمال زنده‌ماندن افراد زیرآوار داخل ساختمان‌های فروریخته در کجا بیشتر است. راه‌پله‌ها یا فضاهای زیر تیرهای بزرگ بتنی می‌توانند آنچه را که نیروهای امدادی «فضای خالی» می‌نامند، فراهم کند. معمولا در این فضاهای خالی احتمال زنده‌ماندن افراد بیشتر است.ساختمان‌های ضعیفبسیاری از ساختمان‌های نپال در زمین‌لرزه اولیه یا پس‌لرزه‌ها فرو ریختند. بسیاری از محله‌های قدیمی در پایتخت، کاتماندو، که از ساختمان‌های خشتی تشکیل شده‌بودند در پی فاجعه ویران شدند. علیرغم شدت بالای این زمین‌لرزه، کمتر ساختار مدرنی فرو ریخت.جابه‌جایی آوارقبل از رسیدن تجهیزات بالابرنده سنگین، امدادگران با استفاده از تبر و بیل آوار را حفر می‌کنند. از دیگر ابزارهای نجات می‌توان به اره برقی، دیسک برش و قیچی برش میلگرد، که برای کنار زدن میله‌های فلزی در بتن مسلح استفاده می‌شود، اشاره کرد.ماشین‌های سنگین جابه‌جایی آواربولدوزر، بیل‌های مکانیکی و جک‌های هیدرولیکی از جمله ماشین‌آلات سنگینی هستند که نیروهای امدادی برای جابه‌جایی آوار بکار می‌گیرند. اسلبهای بزرگ بتنی در خارج از ساختمان را می توان با استفاده از لودر کنار زد. این کار امدادگران را قادر می سازد تا افراد محبوس در این قسمت‌ها را بیابند. همانطور که بیان شد، نیروهای امدادی همچنین از اره‌‌برقی و سایر ابزارهای برقی نیز به این منظور استفاده می‌کنند.پایان عملیات جستجومدیران عملیات، که معمولاً سازمان ملل و كشور میزبان این وظیفه را بر عهده دارند، باید تصمیم سختی بگیرند كه چه موقع جستجو برای یافتن افراد باقیمانده را متوقف كرده و منابع خود را برای مراقبت از هزاران بازمانده دیگر که نجات یافته‌اند، متمركز كنند. میانگین زمان این تصمیم کلیدی بین پنج تا هفت روز پس از رخداد زمین‌لرزه است اما افراد محبوس شده در صورت دسترسی به آب می‌توانند حداکثر تا ۱۳ روز زنده بمانند.منبع اصلی:https://www.bbc.com/news/world-asia-32490242دیگر یادداشت‌های مرتبط: https://vrgl.ir/CYl5b https://vrgl.ir/zUHMj https://vrgl.ir/2POsa سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Wed, 28 Apr 2021 10:00:04 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%D8%A2%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-zam7noieirlf از آنجا که رهبران شهرها به دنبال استفاده از هنر به عنوان راهی برای جلوگیری از روند نگران‌کننده افزایش تلفات عابر پیاده هستند، اخیرا نقاشی پیاده‌روها، خیابان‌ها و پروژه‌های مشابه در ایالات متحده آمریکا بسیار گسترش یافته است. از جمله این موارد می‌توان به شهر سینسیناتی در ایالت اوهایو اشاره کرد، جایی که گروه‌های گرافیتی محلی اجازه یافتند تا به‌منظور دستیابی به اهداف Vision Zero، نقاشی‌هایی در سطح خیابان یا بر روی دیوارها بکشند.اگر نمی‌دانید Vision Zero چیست پیشنهاد می‌کنم اول مقاله زیر را مطالعه کنید: https://vrgl.ir/zUHMj نقاشی خطوط عابر پیاده به‌عنوان یک اقدام ایمنی برای عابران پیاده در سراسر ایالات متحده و جهان فراگیر شده است. علیرغم اینکه راه‌راه‌های سفید به سرعت قابل تشخیص هستند و توجه عابران پیاده و رانندگان را به خود جلب می‌کنند، روند رو به رشد شهرها جایگزینی این خطوط سفید با گزینه‌های رنگارنگ و چشم‌نواز، که هم به عنوان هنر و هم به عنوان ابزارهای ایمنی پیشرفته عمل می‌کنند، است.استفاده از رنگ‌های جذاب به‌عنوان خطوط عابر پیاده، علاوه بر اینکه به زیبایی شهر می‌افزاید، نسبت به خطوط سفید معمول، بیشتر توجه رانندگان را به خود جلب می‌کند و باعث می‌شود که از سرعت خود بکاهند. هم‌چنین وجود این آثار هنری در خیابان‌ها به از بین رفتن دیدگاه سنتی «خیابان مخصوص ماشین‌ها است.» کمک می‌کند.با این وجود اداره بزرگراه های فدرال آمریکا (FHWA) ، که نظارت بر دپارتمان‌های حمل‌ونقل (ِDOTs) ایالت‌های مختلف را به عهده دارد و در این راستا استانداردها و رهنمون‌های مختلفی برای طراحی، مدیریت و نگه‌داری راه‌ها درست کرده است، در سال ۲۰۱۹ توصیه‌هایی مبنی بر عدم استفاده از گذرگاه‌های سه بعدی ارائه داد و هم‌چنین اعلام کرد این امر می‌تواند «منجر به رفتارهای ناایمن توسط رانندگان شود.»البته هنوز نشانه‌هایی وجود دارد که اثرگذاری این کارهای هنری را تصدیق می‌کند. طبق تحقیقات انجام شده توسط موسسه بلومبرگ، بازطراحی یک تقاطع در شهر کانزاس باعث کاهش ۴۵ درصدی سرعت وسایل نقلیه و کاهش ۵۰ درصدی مسافت طی شده توسط عابرین پیاده شد. این کارهای هنری جدید ، همراه با دیگر ابزارهای بهبوددهنده ایمنی مانند curb extensions، به کاهش سرعت وسایل نقلیه و متعاقب آن افزایش ایمنی عابران پیاده بسیار کمک می‌کنند.نمونه‌ای از یک curb extensionدر کلیپ زیر به برخی از مزایای curb extension اشاره شده است: https://www.aparat.com/v/kREuP# علاوه بر تأثیرات در آرام‌سازی ترافیک، طبق گفته مدیران شهری، استفاده از هنر در فضاهای عمومی شهر، راهی برای بازسازی حس جامعه پس از بحران ویروس کرونا است. در جریان کنفرانس مجازی CityLab بلومبرگ، جایی که این ابتکار برای اولین بار بیان شد، ارائه‌دهندگان کنفرانس با بیان اینکه «این شرایط فرصت مناسبی برای تغییر شکل محله‌ها و شهرها و تجدید نظر در فرهنگ زندگی فعلی است»، از مدیران شهری خواستند به‌منظور کمک به شکل‌گیری مجدد زندگی شهری، همکاری خود با جامعه هنری را افزایش دهند.یادداشت‌های مشابه: https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/2POsa https://vrgl.ir/CYl5b سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sun, 25 Apr 2021 11:25:53 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%B3%D9%88%D8%A6%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-vision-zero-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-lkmjmverxu5o تلفات صفر (Vision Zero) یک استراتژی برای به صفر رساندن تمام تلفات و صدمات شدید ناشی از تصادفات رانندگی و افزایش جابه‌جایی ایمن، سالم و عادلانه برای همه است. Vision Zero که برای اولین بار در دهه ۹۰ میلادی در سوئد اجرا شد، در سراسر اروپا موفق ظاهر شده است. و اکنون شهرهای بزرگ آمریکا نیز با شیب زیادی در حال اجرای آن هستند.تلفات صفر (Vision Zero) یک سیاست دولتی است که در سال ۱۹۹۷ در سوئد اتخاذ شد، و طبق گفته اداره حمل‌و‌نقل این کشور، «دیدگاه سنتی کار ایمنی جاده را زیر و رو کرده است». Vision Zero به جای تمرکز بر روی پیشگیری از تصادفات، افراد را در درجه اول قرار می‌دهد و به طور خاص بر مقابله با حوادثی که منجر به کشته شدن یا صدمات جدی شود تمرکز دارد. شهرداری‌ها، شرکت‌ها، سازمان‌ها و مقامات برای رسیدن به این هدف بلند پروازانه - و به گفته برخی بسیار هزینه‌بر و غیرقابل تحقق - همکاری می‌کنند.آمارها نشان می‌دهند که سوئد در دستیابی به اهداف خود موفق بوده است به‌طوری که جاده‌های سوئد از ایمن‌ترین راه‌ها در اروپا است. از سال ۲۰۰۰ میلادی، تعداد تلفات رانندگی در سوئد به نصف کاهش یافته است. حدود یک دهه پیش، در سال ۲۰۰۸، در مجموع ۴۴۰ نفر در تصادفات رانندگی جان خود را از دست دادند. این رقم در سال ۲۰۱۷ به ۲۵۴ نفر رسید. هدف اداره حمل و نقل سوئد برای سه سال آینده کاهش تعداد تلفات در جاده‌ها به حداکثر ۲۲۰ نفر و به صفر رساندن آن در افق بلندمدت است.مسالههر ساله بیش از ۴۰ هزار نفر - معادل جمعیت یک شهر کوچک - در خیابان‌های آمریکا کشته می‌شوند و هزاران نفر نیز صدمات جدی می‌بینند. برای مدت زمان طولانی، بشر مرگ و میر ناشی از ترافیک و صدمات شدید را از عوارض جانبی و اجتناب‌ناپذیر زندگی مدرن می‌دانست. گرچه اغلب از آن به عنوان «تصادف» یاد می‌شود، اما واقعیت این است که ما می‌توانیم با اتخاذ یک روش کنشگر و پیشگیرانه که ایمنی ترافیک را به عنوان یک مساله اولویت‌دار سلامت عمومی در نظر می‌گیرد، از این فجایع جلوگیری کنیم.آمار قابل توجه حوادث ترافیکی پیامدهای گسترده‌ای از خسارات شخصی تا تاثیرات عمیق در جامعه دارد. از جمله این تاثیرات می‌توان به هزینه‌های اقتصادی و عاطفی که افراد حادثه‌دیده متحمل می‌شوند و هزینه‌های بسیار زیادی که مالیات‌دهندگان بابت عملیات اورژانسی و مراقبت‌های درمانی طولانی‌مدت می‌پردازند، اشاره کرد. هم‌چنین امنیت کم خیابان‌ها منجر می‌شود که افراد استفاده از خودروی شخصی را به پیاده‌روی یا استفاده از دوچرخه ترجیح بدهند که این موضوع علاوه بر افزایش بیماری‌های ناشی از تحرک کم، منجر به تولید بیشتر گاز CO2 می‌شود.رویکرد جدیدی نسبت به ایمنیبرنامه Vision Zero با این باور اخلاقی شروع می‌شود که همه حق دارند با خیال راحت در جوامع خود حرکت کنند و طراحان شبکه حمل‌ونقل و سیاست‌گذاران شهری مسئولیت اطمینان از راه‌اندازی یک سیستم ایمن برای جابه‌جایی افراد را بر عهده دارند. Vision Zero از دو جنبه با شرایط فعلی تفاوت دارد:۱. تلفات صفر (Vision Zero) این حق را برای مردم قائل می‌شود که مرتکب اشتباه شوند، بنابراین سیستم جاده‌ای و سیاست‌های مرتبط باید طوری طراحی شوند تا اطمینان حاصل شود که این اشتباهات اجتناب‌ناپذیر منجر به صدمات شدید و یا مرگ نمی‌شود. این بدان معنی است که از طراحان سیستم و سیاست‌گذاران انتظار می‌رود برای کاهش شدت تصادفات، شرایط محیطی راه، سیاست‌ها (مانند مدیریت سرعت) و سایر موارد مرتبط را بهبود بخشند.۲. تلفات صفر (Vision Zero) یک رویکرد چند رشته‌ای است، که ذی‌نفعان مختلف و مهم را برای حل این مساله پیچیده کنار هم جمع می‌کند. در گذشته، همکاری معناداری بین برنامه‌ریزان و مهندسان، سیاست گذاران و متخصصان سلامت عمومی وجود نداشته است. Vision Zero تأیید می‌کند که عوامل زیادی در جابه‌جایی ایمن موثر هستند - از جمله طراحی راه، سرعت، رفتارها، فناوری و سیاست‌ها - و اهداف روشنی را برای دستیابی به هدف مشترک، یعنی به صفر رساندن تلفات و صدمات شدید ناشی از تصادفات جاده‌ای، تعیین می کند.مقایسه نگاه سنتی و جدید به ایمنی راه‌ها پیشگامی در خیابان‌های ایمنرویکرد Vision Zero یک شعار یا یک برچسب تبلیغاتی یا حتی فقط یک برنامه نیست. بلکه یک روش کاملاً متفاوت برای دستیابی به ایمنی ترافیک است.جوامعی که می خواهند در Vision Zero موفق شوند باید بپذیرند که ادامه روند معمول صحیح نیست و برای پیشرفت معنادار نیاز به تغییرات سیستمی است. از جمله گام‌هایی که باید به این منظور برداشته شود عبارت است از:ایجاد و تداوم رهبری، همکاری و پاسخگویی - به‌ویژه در میان گروه متنوعی از ذی‌نفعان شامل متخصصان حمل‌ونقل، سیاست‌گذاران، مقامات بهداشت و سلامت عمومی، پلیس و اعضای جامعه؛جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و استفاده از داده‌ها برای درک روندها و تأثیرات بالقوه مرگ و میر ناشی از تصادفات ترافیکی بر روی جمعیت خاص؛اولویت دادن به عدالت و مشارکت جامعه؛مدیریت سرعت تا سطح ایمن؛ وتعیین یک جدول زمانی برای دستیابی به هدف به صفر رساندن تلفات و صدمات شدید ناشی از تصادفات جاده‌ای. این کار منجر به ایجاد فوریت، افزایش پاسخگویی و شفافیت می‌شود.درباره ایمنی راه‌ها بیشتر بدانید: https://vrgl.ir/XecwX https://vrgl.ir/MncMm https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/CYl5b https://vrgl.ir/5AcEb https://vrgl.ir/yp9LA سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Tue, 20 Apr 2021 11:46:07 +0430 https://virgool.io/smartehran/%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D8%A7%D9%8B-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%AF-yrvxgweyldre تا سال ۲۰۵۰ پیش‌بینی می‌شود ۹۴۰ میلیون نفر، معادل ۱۵٪ از جمعیت ۶.۲۵ میلیارد نفری شهرها را افراد توانیاب تشکیل دهند. این رقم در کنار گزارش سازمان ملل از وضعیت بد دسترسی در شهرها، بروز مشکلی اساسی در شهرها را هشدار می‌دهد.ترس از مشکل در مسیریابی در مکان‌های شلوغ، که افراد در آن‌ها صرفا با استفاده از علائم دیداری مسیر خود را پیدا می‌کنند، مانع اصلی مشارکت نابینایان در زندگی عادی و انجام فعالیت‌هایی مثل رفتن به مغازه‌ها، پیاده‌روی در پارک، رفتن به محل کار، جستجوی کار یا معاشرت با دیگران است.برای معلولان جسمی، موانع می‌توانند راه‌های مخصوص ویلچر که مسدود شده‌اند، مراکز خرید که تنها راه دسترسی آن‌ها پله است، ساختمان‌های فاقد آسانسور و سرویس‌های بهداشتی غیرقابل دسترسی باشند. در همین حال، برای افراد توانیاب در یادگیری یا کسانی که در طیف اوتیسم هستند، محیط متلاطم و شلوغ شهری می‌تواند بسیار اذیت‌کننده باشد.علیرغم اصول متعدد قانون اساسی از جمله اصل سوم این قانون، کنوانسیون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت، اصول اعلام شده در منشور سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر و قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب ۱۳۹۶/۱۲/۲۰، واقعیت در شهری مثل تهران بسیار متفاوت است. به‌طوری که در کل، افراد توانیاب کمتر در اجتماع ظاهر می‌شوند و به‌دلیل مشکلات جابه‌جایی، کمتر امکان کار کردن برایشان مهیا است.در ادامه این یادداشت به بررسی چند شهر موفق در زمینه افزایش رفاه افراد توانیاب، می‌پردازیم.سنگاپور: طراحی جهانیتا سال ۲۰۳۰، از هر ۵ سنگاپوری یک نفر بالای ۶۰ سال سن خواهد داشت، این افزایش سن جمعیت که «سونامی نقره‌ای» نام گرفته است. اهمیت آگاهی از نیازهای افراد مسن و توانیاب را تشدید می‌کند. شاید سنگاپور شهر شناخته شده‌ای در به‌کارگیری ابتکارات نباشد، اما اخیراً از سوی سازمان ملل متحد برای تلاش‌هایی در زمینه «ایجاد محیط user-friendly»، تحسین شده است.اصول طراحی جهانی (Universal Design) که توسط سازمان نظام مهندسی ساختمان‌های سنگاپور تنظیم شده است، از زمان راه‌اندازی در سال ۲۰۰۷، ایجاد دسترسی برای افراد توانیاب در ساختمان‌های جدید را به‌طور جدی توصیه کرده است.ساختمان CapitaGreen، در منطقه تجاری مرکزی شهر، یک ساختمان ۴۰ طبقه اداری است که موفق به کسب جوایز مختلف شده است. این سازه که توسط معمار مشهور ژاپنی تویو ایتو (Toyo Ito) طراحی و در سال ۲۰۱۴ با هزینه ۱.۳ میلیارد دلاری ساخته شده است، دارای امکانات مختلفی از جمله فضاهای بدون ستون و یک پیشخوان با ارتفاع کم (به‌منظور خدمت‌رسانی به افرادی که از صندلی چرخ‌دار استفاده می‌کنند) است.پیشخوان‌هایی با ارتفاع کم برای افرادی که از صندلی چرخ‌دار استفاده می‌کنند.در این ساختمان درهای آسانسورها به مدت طولانی‌تر باز می‌مانند، نرده‌ها در هر دو طرف راه پله‌ها قرار دارند و صندلی‌ها دسته‌هایی برای کمک به نشستن و پا شدن افراد مسن دارند. یک حلقه القایی شنوایی (Audio induction loop) ارتباط واضح‌تری را برای کسانی که از سمعک استفاده می‌کنند فراهم می‌کند، هم‌چنین استفاده از خط بریل در تابلوهای نصب‌شده و تصاویری که به راحتی قابل خواندن هستند به نابینایان و کم‌بینایان برای جهت‌یابی کمک می‌کند. مسیرهای ورودی به این ساختمان از زیرگذرها و ایستگاه‌های مترو اطراف آن برای افرادی که از صندلی‌های چرخ‌دار استفاده می‌کنند مناسب‌سازی شده است. نرده راه‌پله‌ها با راهنمای خط بریل برای افراد کم‌بینا و نابینا.مترو سنگاپور نیز در دهه گذشته تلاش کرده است تا قابلیت دسترسی برای افراد توانیاب را بهبود بخشد. افزایش آسانسورهای شبکه، پهن‌تر کردن گیت‌های عبوری، ایجاد راهنماهای لمسی برای نابینایان و مناسب‌سازی مسیرهای ورودی بیش از ۸۰٪ از ۱۳۸ ایستگاه این شبکه از اقداماتی است که در این راستا انجام شده است.سونوما، کالیفرنیا: طراحی متناسب با اوتیسمافراد مبتلا به اوتیسم می‌توانند نسبت به صدا، نور و حرکت حساسیت بیش از حد داشته و تحت تأثیر فضاهای پر سر و صدا، به‌هم ریخته یا شلوغ بسیار اذیت شوند. Sweetwater Spectrum، یک پروژه مسکونی با پشتیبانی ۶.۸ میلیون دلاری در شهر سانوما، ایالت کالیفرنیا، است که هدف آن حل این مسئله است.این سایت که در سال ۲۰۱۳ افتتاح شده است، یک راه حل مسکن بلند مدت مبتنی بر اجتماع، برای بزرگسالان مبتلا به اوتیسم یا ناتوانی‌های ذهنی / رشدی مشابه است که شامل منازل مسکونی برای این افراد، یک مرکز اجتماعی، استخرهای درمانی و یک مزرعه شهری است. این پروژه توسط معماران متخصص، بر اساس اصول ارائه شده توسط دانشگاه ایالتی آریزونا به‌منظور افزایش حس آرامش افراد دارای اوتیسم، طراحی شده اند.در کنار استفاده از خطوط ساده و واضح، خانه‌ها طوری طراحی شده اند که ساکنان می‌توانند فضاها را به وضوح ببینند. به لطف سیستم‌های گرمایش و تهویه بی‌صدا و طراحی‌های ابتکاری، مانند قرار دادن اتاق لباسشویی دور از اتاق خواب، سر و صدا به حداقل می رسد. هم‌چنین با استفاده از رنگ‌های خاموش و خنثی در اثاثیه و نور غیرمستقیم یا طبیعی در دکوراسیون، تحریک‌های حسی به حداقل می‌رسد.ملبورن: دستیار صوتی بلوتوثیدر ملبورن، استرالیا، یک طرح آزمایشی در حال تغییر نحوه حرکت افراد کم بینا در فضاهای عمومی است. این پروژه که به‌صورت پایلوت در ایستگاه Southern Cross قطارشهری راه‌اندازی شده است، از بلوتوث و برنامه تلفن هوشمند BlindSquare برای ایجاد یک سیستم مسیریابی استفاده می‌کند. https://www.aparat.com/v/AH8it کاربران راهنمایی‌های صوتی شامل جهت‌ها یا اطلاعات زمان واقعی درباره مواردی مانند قطع پله برقی را از طریق تلفن‌های هوشمند خود دریافت می‌کنند. در محیط بیرونی، برنامه اطلاعات مسیر را در زمان واقعی فراهم می‌کند. داخل فضاهای بسته، جایی که GPS غیرقابل اعتماد است، اطلاعات از طریق بلوتوث به کاربر ارائه می‌شود. راهنمایی‌های صوتی شامل توصیه‌هایی مثل: «نزدیک شدن به سه پله برقی در سمت چپ و به دنبال آن مجموعه‌ای از درب ها - در سمت چپ خودکار است.» هستند.توسعه‌دهنده این سامانه قصد دارد سیستم‌های مشابه را در باغ وحش ملبورن، آلبرت پارک (محل برگزاری جایزه بزرگ فرمول یک استرالیا) و منطقه Docklands نصب اجرا کند.تهراندر تهران نیز از آنجایی که برخورداری از حقوق فطری و قانونی توأم با حفظ کرامت ذاتی انسان ها و تلاش برای رفع هرگونه تبعیض ناروا در برخورداری شهروندان از امکانات و تسهیلات عمومی وظیفه تمامی دستگاه‌های دولتی است و به‌منظور کاهش محدودیت‌های موجود در سطح شهر و فضاهای عمومی که منجر به اخلال در شکوفایی استعدادهای افراد دارای معلولیت به عنوان بخشی بزرگ و مهم، اما کمتر مورد توجه قرار گرفته شده‌ی جامعه، گردیده است، «طرح حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت» در اسفندماه ۱۳۹۹ توسط شورای شهر تصویب شده است. دیگر مطالب: https://vrgl.ir/5AcEb https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/CYl5b https://vrgl.ir/yp9LA سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Sat, 17 Apr 2021 11:54:47 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%AA%D9%86%D8%A7%D9%82%D8%B6-%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B3-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D9%88%D8%AF%D9%86-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%AF-ksrtmodcphb7 در سئول، کره جنوبی، در پی بسته شدن یک بزرگراه به‌منظور بازسازی و مرمت، سرعت ترافیک در اطراف شهر افزایش یافت. در اشتوتگارت، آلمان، پس از سرمایه‌گذاری گسترده در شبکه راه‌ها در سال ۱۹۶۹، وضعیت ترافیک بهبود نیافت تا اینکه بخشی از جاده تازه تاسیس شده دوباره برای ترافیک بسته شد. در سال ۱۹۹۰ با بستن خیابان شماره ۴۲ در شهر نیویورک میزان ازدحام در منطقه کاهش یافت. در سال ۲۰۰۸ سه محقق، خیابان‌هایی را در شهرهای بوستون، نیویورک و لندن مشخص کردند که طبق بررسی ایشان بسته شدن آن‌ها منجر به بهبود شرایط ترافیکی و کاهش زمان سفر کل شهروندان می‌شد.چرا این اتفاق می‌افتد؟ چگونه حذف یک راه می‌تواند منجر به بهبود شرایط ترافیک شود؟بهتر است با بررسی یک مثال ساده به این موضوع بپردازیم:شکل زیر را به‌عنوان یک شبکه ساده حمل‌ونقل در نظر بگیرید. فرض کنید قرار است ۶ مسافر از مبدا O به مقصد D حرکت کنند. بین این مبدا و مقصد، دو مسیر و ۴ کمان (خیابان) وجود دارد. x تعداد راننده‌هایی است که از هر کمان استفاده می‌کنند و t زمان سفر کمان است. (مطابق انتظار، به‌ازای هر مسافری که به کمان اضافه می‌شود، زمان سفر آن کمان (و مسیری که کمان در آن قرار دارد) افزایش پیدا می‌کند.)کل زمان سفر برای این ۶ راننده چگونه خواهد بود؟وضعیت ابتدایی شبکهبرای یافتن زمان سفر شبکه نیاز است تا کمی با مفهوم تعادل کاربر آشنا شویم. با توجه به مفهوم تعادل، انتخاب مسیر راننده‌ها به‌گونه‌ای خواهد بود که هیچ راننده‌ای نخواهد توانست با تغییر مسیر خود زمان سفرش را کاهش دهد. این مفهوم در نظریه بازی‌ها به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد و در مهندسی حمل‌ونقل با برابر بودن زمان سفر مسیرهای استفاده شده نمایش داده می‌شود. در نتیجه از هر کدام از این مسیرها ۳ راننده عبور خواهند کرد و زمان سفر هر دو مسیر با هم برابر و برابر با ۸۳ واحد زمانی (۵۳ + ۳۰) خواهد بود. پس زمان سفر برای کل شهروندان در این شرایط برابر با ۴۹۸ واحد زمانی (۸۳ × ۶) است. حال فرض کنید مدیران این شهر بدون انجام هیچ‌گونه مطالعه‌ای، راه شماره ۵ را به این شبکه اضافه کنند. در نتیجه‌ی افزودن این راه، یک مسیر بین این مبدا و مقصد اضافه خواهد شد و شرایط شبکه به شکل زیر می‌شود:وضعیت جدید شبکهاز آن‌جا که شهروندان در پی به‌حداقل رساندن زمان سفر خود هستند، مسیرهای انتخابی‌شان تغییر می‌کند. در عکس زیر این تغییر قابل مشاهده است:زمان سفر کمان‌ها (خیابان‌ها) و مسیرها پس از اضافه شدن یک کمان جدیدبا اضافه شدن یک کمان جدید، شهروندان مشاهده می‌کنند که مسیری با زمان سفری کم‌تر از مسیر فعلی‌شان وجود دارد (زمان سفر مسیر جدید ۷۰ واحد است و زمان سفر مسیرهای استفاده شده ۸۳ واحد). در نتیجه یک نفر از شهروندان به مسیر جدید می‌رود. اما هنوز هم مسیر جدید زمان سفر کم‌تری از مسیرهای استفاده‌شده دارد. پس یک نفر دیگر نیز از مسیر جدید استفاده خواهد کرد. حالا زمان سفر تمام مسیرها با هم برابر است و اصطلاحا شبکه در حالت تعادل قرار دارد.مشاهده می‌کنیم که در حالت نهایی زمان سفر تمام مسیرها با هم برابر بوده و برابر با ۹۲ واحد زمانی است. یعنی زمان سفر برای کل شهروندان برابر با ۵۵۲ واحد زمانی (۹۲ × ۶) است. در نتیجه نه تنها کل زمان سفر شبکه بالا رفت، بلکه مدت زمان سفر هر مسافر نیز از ۸۳ واحد زمان به ۹۲ واحد زمان افزایش یافت. به نظر می‌رسد کمان اضافی وضعیت را بدتر از آنچه که بود کرده و ترافیک را در شبکه افزایش داده است.چگونه با افزودن یک راه به شبکه حمل‌ونقل، توانستیم وضعیت ترافیک را بدتر کنیم؟؟؟؟جواب این موضوع ساده است: تناقض بریس (Braess's paradox). این مفهوم نخستین بار در سال ۱۹۶۸ توسط یک ریاضی‌دان آلمانی با همین نام مطرح شد.این اصل بیان می‌کند اضافه کردن ظرفیت یک شبکه حمل‌ونقل در حالی که افراد در شبکه مستقل از هم در حال حرکت هستند ممکن است منجر به بدتر شدن شرایط شبکه شود.البته این «پارادوکس» را می‌توان به راحتی توضیح داد. توضیح غیر فنی این امر آن است که رانندگان خودخواهانه عمل می‌کنند. هر راننده‌ای سعی دارد تا زمان سفر خودش را حداقل کند. درنتیجه مسیری که برایش بهتر باشد را انتخاب می‌کند. این موضوع باعث می‌شود که «مسیر میانبر» بیش از حد مورد استفاده قرار بگیرد. انتخاب مسیر توسط هر راننده، بدون در نظر گرفتن تأثیر این اقدام بر سایر کاربران شبکه انجام می‌شود. خیابان (کمان) شماره ۵ ممکن است برای هر فرد، انتخاب بهتری باشد؛ اما یک راننده با انتخاب آن کمان، به دیگر رانندگانی که ترجیح می‌دهند آن مسیر را انتخاب کنند آسیب می‌رساند. توضیح فنی این است که افزودن جاده به شبکه باعث می شود تعادل با کارآیی کمتری ایجاد شود و ما می‌دانیم که تعادل همیشه کارآمدترین راه حل موجود نیست. با این اوصاف، هیچ دلیلی وجود ندارد که انتظار داشته باشیم کل زمان سفر کاهش یابد. هر چند دلایل فنی این امر به‌قدری برای مهندسی حمل‌ونقل بدیهی است که در ادبیات این رشته گاهی اوقات از آن با عنوان پدیده بریس (Braess' phenomenon) یاد می‌شود.از منظر کلی‌تر، تناقض Braess بر اهمیت تحلیل دقیق و منظم سرمایه‌گذاری در شبکه‌های شهری تأکید می‌کند. هر افزایش ظرفیتی نمی‌تواند تمام مزایای پیش‌بینی‌شده را به همراه داشته باشد و حتی در بعضی موارد، ممکن است وضعیت را بدتر کند. در حقیقت، مهندسان ترافیک مدت‌هاست که می‌دانند ایجاد محدودیت در انتخاب سفر و کاهش ظرفیت، ممکن است منجر به الگوهای بهتر توزیع جریان ترافیک شود. به عنوان مثال، این موضوع یک اصل اساسی در پشت بسیاری از طرح‌های کنترل ترافیک، مانند محدودیت سطح شیب‌دار در ورودی‌های آزادراه است. (محدودیت سطح شیب‌دار، فرآیند محدود کردن ورود جریان به آزادراه است، که معمولاً با نصب چراغ راهنمایی در سطح شیب‌دار ورودی انجام می‌گیرد. این چراغ تعداد اتومبیل‌های مجاز برای ورود به آزادراه را در ساعات خاصی از روز (معمولاً ساعات اوج ترافیک) کنترل می‌کند، و ظرفیت یکی از کمان‌های شبکه (رمپ ورودی) را به طور موثر کاهش می‌دهد.)پس الزامی ندارد که افزایش یک خیابان به شبکه حمل‌ونقل، وضعیت ترافیکی آن شبکه را بهبود ببخشد بلکه حتی ممکن است شرایط بدتر شود. به‌طور مشابه حذف یک کمان از شبکه گاهی می‌تواند راه‌حلی برای مشکل ترافیک آن شبکه باشد.هم‌چنین باید به این نکته توجه داشت که تمام این مطالب، برای شرایط تقاضای ثابت بیان شده است. در حالی که می‌دانیم میزان تقاضا به‌طور کلی می‌تواند تابعی از زمان سفر باشد. یعنی شهروندان در شرایطی که احساس کنند جابه‌جایی راحت‌تر است، بیشتر به انجام سفر تمایل دارند و افزودن یک راه جدید از این نظر نیز می‌تواند منجر به افزایش ازدحام ترافیکی شود.آیا شما تجربه‌ای از این شرایط در شهر خود داشته‌اید؟مثال مورد بررسی، از صفحه ۷۶ کتاب شفی که یکی از مطرح‌ترین کتاب‌ها در زمینه مهندسی حمل‌ونقل است، استفاده شده:web.mit.edu/sheffi/www/selectedMedia/sheffi_urban_trans_networks.pdf دیگر مطالب: https://vrgl.ir/XecwX https://vrgl.ir/zUHMj https://vrgl.ir/2POsa https://vrgl.ir/CYl5b https://vrgl.ir/yp9LA سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Tue, 13 Apr 2021 08:34:55 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%B4%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%B9-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-kxnfvm5hvcwf هرچند بشر تاکنون نتوانسته هیچ زلزله‌ای را پیش‌بینی کند، اما با استفاده از تکنولوژی‌های جدید و با راه‌اندازی سامانه‌های هشدار سریع زلزله (Earthquake Early Warning Systems)، توانایی شناسایی سریع امواج لرزه‌ای در صورت وقوع زلزله، محاسبه حداکثر لرزش مورد انتظار و ارسال هشدارها به افراد در معرض خطر، قبل از رسیدن امواج مخرب را دارد.هشدارهای به موقع در هنگام وقوع زلزله می‌توانند با توجه به شدت زلزله، عمق کانون زمین‌لرزه و فاصله آن از افراد بین ۱۵ تا ۱۰۰ ثانیه زمان، برای انجام اقدامات حفاظتی مانند پناه‌گرفتن در مکان‌های ایمن، متوقف کردن آسانسورها و باز کردن درها در نزدیک‌ترین طبقه، قطع گاز شهری و توقف خودکار فعالیت‌های مهم، به‌منظور کاهش خسارات و افزایش ایمنی عمومی در اختیار شهروندان و سازمان‌ها قرار دهد.نحوه عملکرد سامانهنحوه عملکرد سامانه‌های هشدار سریع زلزلهاساس کار سامانه بر مبنای تفاوت سرعت بین موج‌های P (موج اولیه) و S (موج ثانویه و مخرب) زلزله است. هنگام وقوع زمین‌لرزه، موج P سریع‌تر از موج S حرکت کرده و گیرنده موجود در نزدیکی کانون زمین‌لرزه، آن را حس می‌کند. از ‌آن‌جا‌ که سرعت حرکت امواج زمین‌لرزه از سرعت حرکت امواج رادیویی کمتر است، سامانۀ هشدار زمین‌لرزه با دریافت این امواج، قادر خواهد بود چند ثانیه پیش از رسیدن امواج مخرب به محل اسکان مردم، به آنها هشدار دهد.فاصله از کانون زلزله، فاکتور بسیار مهمی در زمان باقی‌مانده برای واکنش است.الزامات و مقرراتقابلیت ارسال هشدار قبل از رسیدن امواج زمین‌لرزه به موارد زیر بستگی دارد:شبکه‌ای متراکم از سنسورهای شناسایی در نزدیکی به گسل‌ها.شبکه ارتباطی سریع و قابل اعتماد از سنسورها به مراکز پایش.الگوریتم‌های دقیق رایانه‌ای برای پایش داده‌های ارسالی از سوی سنسورها و شناسایی زمان وقوع و شدت لرزش.قابلیت اطلاع‌رسانی به‌موقع هشدارها و نحوه صحیح اعلام هشدار به گروه‌های مختلف.آموزش‌های مناسب به شهروندان.مقایسه تراکم شبکه سنسوری در کشور ژاپن (راست) و ایالت کالیفرنیا (چپ)این سامانه برای تجزیه و تحلیل زلزله و اعلام هشدار، از تجهیزات و سنسورهای نصب شده استفاده خواهد کرد. افراد برای دریافت هشدارها باید به پیام‌های رادیویی و تلویزیونی یا اپلیکیشن‌های گوشی‌های هوشمند دسترسی داشته باشند.صنایع، سازمان‌های دولتی و غیردولتی و کسب‌وکارها برای دریافت هشدارها و انجام اقدامات خودکار ملزم به سرمایه‌گذاری و نصب تجهیزات مربوطه خواهند بود. به‌علاوه، برای افزایش کارایی هشدارهای سریع، افراد، شرکت‌ها و موسسات باید اقدامات لازم را از قبل برنامه‌ریزی کرده باشند و در هنگام دریافت هشدار مطابق دستورالعمل‌ها عمل کنند. به‌طور کلی فاصله افراد از مرکز زمین‌لرزه تاثیر بسیاری بر زمان هشدار دریافتی دارد. افرادی که در نزدیکی مرکز لرزش قرار دارند ممکن است زمان کم‌تری برای انجام اقدامات حفاظتی داشته باشند.اطلاع‌رسانیاطلاع‌رسانی برای کاربران باید صریح، عاری از پیچیدگی و شامل اطلاعات ضروری باشد. کاربر موبایل باید تحت هر شرایطی این هشدار را ببیند و اقدامات حفاظتی لازم را انجام دهد. به این منظور اپلیکیشن‌های موجود معمولا در شرایط وقع زلزله‌های با شدت بیش از ۴.۵ در مقیاس ریشتر، موارد زیر را به کاربر نمایش می‌دهند:شدت تخمینی زمین‌لرزه و مکان وقوع آن؛درصد خطای هشدار؛آژیر مخصوص و اعلامیه صوتی اقدامات حفاظتی (Drop, Cover and Hold on)؛زمان باقی‌مانده برای کاربر پیش از لرزش زمین (با توجه به موقعیت و فاصله فرد از مرکز زمین‌لرزه).علاوه بر این شرکت گوگل قابلیتی را برای گوشی‌های اندرویدی راه‌اندازی کرده است که این امکان را در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد تا با دسترسی به حسگرهای ژیروسکوب داخل تلفن‌های همراه هوشمند، از آن‌ها به‌عنوان سنسور لرزه‌سنج استفاده کنند. این قابلیت فواید فراوانی هم‌چون اطلاع از میزان خرابی‌های وارده به هر ناحیه با توجه به شدت لرزش در آن منطقه و صحت‌سنجی هشدارهای زلزله، دارد. در این ویدئو توضیحاتی در خصوص این قابلیت، قابل مشاهده است. https://www.aparat.com/v/Ofev8 اقدامات قابل انجاماگرچه سامانه‌های هشدار زمین‌لرزه تنها چند ثانیه (چند ثانیه تا چند ده ثانیه بسته به فاصله از کانون زمین‌لرزه) قبل از وقوع زمین‌لرزه، زنگ خطر را به صدا در می‌آورند، اما در همان مدت کوتاه، کارهای زیر را می‌توان انجام داد:قطع خطوط نفت و گاز برای جلوگیری از آتش‌سوزی؛خاموش‌ کردن ماشین آلات؛توقف آسانسورها؛مسیریابی دوباره جریان برق؛قطع عملیات فرودگاه‌ها؛هشدار به اتاق‌های عمل بیمارستان‌ها؛شروع استفاده از موتورهای برق اضطراری؛فعالیت‌های یاد شده، به سه دستۀ کلی تقسیم می‌شوند:الف) اقداماتی که باید به ‌صورت خودکار انجام شوندمانند پایین آوردن سرعت قطارهای مترو، خاموش شدن ماشین‌آلات سنگین، توقف آسانسورها، قطع جریان گاز و آب، ذخیره‌سازی اطلاعات حیاتی رایانه‌ها، توقف فعالیت نیروگاه‌های هسته‌ای و ... .ب) اقداماتی که شهروندان باید انجام دهندمانند کم‌کردن سرعت حرکت خودرو و هدایت آن به منتهی‌الیه راست جاده، پناه گرفتن در محل امن، دور شدن از موقعیت‌های خطرناک، خروج از آسانسور، دور شدن از اشیاء خطرناک و ... .ج) اقدامات عملیاتی که سازمان‌ها به تفکیک عملکرد خود باید انجام دهندآماده‌ باش نیروهای امدادی و مراکز درمانی، جلوگیری از فرود هواپیماها و هدایت آن‌ها به فرودگاه‌های اطراف، باز کردن خودکار درب تمام مراکز کمک‌رسانی برای جلوگیری از محبوس شدن تجهیزات در ساختمان و ... .در جهانکشورهای بسیاری از جمله ژاپن به سیستم‌های هشدار سریع زلزله مجهزند. در ژاپن، اطلاعات از طریق سازوکارهای مختلف، از جمله پخش تلویزیونی و رادیویی، پیام‌های خودکار رایانه‌ای شامل نقشه‌های زمان واقعی از محل کانون و ارتعاش امواج لرزه‌ای و پیام‌های متنی به‌همراه هشدار صوتی از طریق تلفن‌های همراه، به مردم اطلاع‌رسانی می‌شود. در این کشور بیش از ۴۰۰۰ سنسور برای شناسایی امواج اولیه زلزله نصب شده است. زلزله و سونامی سال ۲۰۱۱ نمونه‌ای از عملکرد مفید این سیستم‌ها را در ژاپن نشان داد. در این ویدئو نحوه اعلام هشدارهای عمومی در این زلزله از تلویزیون NHK ژاپن، قابل مشاهده است. https://www.aparat.com/v/L4VmA سازمان زمین‌شناسی آمریکا (USGS) با همکاری مراکز دانشگاهی، سیستم ShakeAlert را در ایالت کالیفرنیا، لرزه‌خیزترین ایالت این کشور، راه‌اندازی کرده است. در این راستا اپلیکیشن‌های موبایلی بسیاری برای اعلام عمومی هشدار سریع زمین‌لرزه توسعه یافته‌اند. پیش از آن در مکزیکوسیتی و ژاپن نیز سامانه‌های اعلام عمومی هشدار زودهنگام زمین‌لرزه به‌کار گرفته شده‌اند.سامانۀ هشدار سریع زمین‌لرزۀ شهر مکزیکوسیتی در زمین‌لرزۀ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۵، ۷۰ ثانیه قبل از وقوع لرزش زمین، به شهروندان مکزیکوسیتی هشدار داد. در این زلزله، شهر مکزیکوسیتی در فاصله ۳۰۰ کیلومتری از مرکز زمین‌لرزه قرار داشت.سامانۀ تخمین و هشدار اضطراری زمین‌لرزۀ ژاپن در زمین‌لرزۀ ۲۶ می ۲۰۰۳ میاگی- اکی با هشدار به‌موقع و توقف حرکت قطار قبل از رسیدن به پلی که آسیب دید، اولین پیش‌بینی کارآمد خود را انجام داد. در اثر این زمین‌لرزه، ۲۲ ستون پل راه‌آهن در اثر شتاب ۶۰۰ گالی زمین‌لرزه به‌شدت ترک برداشته بود.در ماه اکتبر ۲۰۰۴ زمین‌لرزه‏ای با بزرگای ۶.۶ توسط سامانۀ هشدار در ژاپن شناسایی شد و پس از یک ثانیه باعث فعال‌شدن ترمزهای خودکار یک قطار سریع‌السیر با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت شد. نهایتاً قطار چند ثانیه بعد از خط خارج شد ولی این حادثه هیچ کشته‏‌ای برجا نگذاشت.در زلزلۀ ایواتا-میاگی (۱۴ ژوئن ۲۰۰۸) در حدود ۱۰۰ نفر از دانش‌آموزان مدرسه، اقدامات مقابله را با استفاده از سامانۀ هشدار سریع انجام دادند. در این زلزله در حدود ۱۰۰ مجتمع آپارتمانی، پیام هشدار را، پیش از وقوع زمین‌لرزه دریافت کردند.در ایرانسامانه هشدار سریع زلزله شهر تهراندر سال ۱۳۹۲ شرکتی ژاپنی در قالب قراردادی با سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران اجرای سامانه هشدار سریع زلزله را بر عهده گرفت و در همین چارچوب، پهنه‌بندی لرزه‌ای تهران توسط این شرکت انجام شد. ظرف این مدت، چهار ایستگاه لرزه‌نگاری توسط مجری ژاپنی در سطح تهران راه‌اندازی شد اما ادامه کار به‌دلایل مختلفی نیمه‌تمام ماند.پس از آن در سال ۱۳۹۹ روند توسعه این سامانه بار دیگر از سر گرفته شد و تعداد ایستگاه‌های مورد نیاز از ۴ ایستگاه به ۲۶ ایستگاه گسترش پیدا کرد تا اگر زلزله‌ای در اطراف شهر تهران رخ داد، اطلاعات آن به سامانه مرکزی سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران ارسال شود.این سامانه با مراکز خدماتی و پشتیبانی همچون سازمان آتش نشانی، شرکت گاز و متروی شهر تهران ارتباط دارد تا در زمان وقوع زلزله، بلافاصله اقدامات ایمنی همچون توقف متروها و بستن شیرهای اصلی گاز انجام شود.دیگر مطالب: https://vrgl.ir/zUHMj https://vrgl.ir/2POsa https://vrgl.ir/PCmlN https://vrgl.ir/yp9LA سجاد بازارنوی سجاد بازارنوی Mon, 12 Apr 2021 09:47:21 +0430