<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Sadjad Bonabi</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@sadjadb</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 19:21:14</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/171774/avatar/9hNfB9.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>Sadjad Bonabi</title>
            <link>https://virgool.io/@sadjadb</link>
        </image>

                    <item>
                <title>رؤیای صبح‌گاهی روز عید</title>
                <link>https://virgool.io/@sadjadb/%D8%B1%D8%A4%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B5%D8%A8%D8%AD%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%B9%DB%8C%D8%AF-ucp7yxhelnqt</link>
                <description>اصلن فرض کن توی تمام این یک میلیون و ششصد و خرده‌ای هزار کیلومتر مربع، این تنها زنبوری بود که بی‌خبر بر این چند میلی‌متر مربع گل‌برگ نشست و با نوک‌ش (اسم‌ش همین بود؟) چند میکروگرم از شهد گل را چشید و رفت. حالا چرا من باید دم گرگ و میش قبل طلوع فجر هراسون سر از خواب بلند کنم و با خودم بگم آهای کسی که از همین هم بی‌خبر نیستی، خبرت هست که دل‌م غصه‌دار یه نیم‌نگاه آروم به اون گنبد طلا و زمزمه کردن این شعره:«شبی که ماه مراد از افق شود طالع... بود که پرتو نوری به بام ما افتد؟»بعدش که چشم‌هام کم‌کم تار و بلور شد، اون چراغ زرد بالای پرچم سبز به اندازه‌ی همه‌ی گنبد، نورانی بشه و با روونه شدن اون یک میلی‌لیتر اشک از بغل بینی تا نوک چونه، یه صدای دیگه تو سرم بخونه:«حباب وار براندازم از نشاط کلاه... اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد»باور نمی‌کنی ولی وقتی آدم تشنه از بی‌آبی، بی‌رمق بشه، همه‌ی آرزوهای ریز و درست‌ش از «المال و البنون» تا «خانه‌ی وسیع و مرکب ره‌وار» و حتا «جاه و مقام»، که عده‌ای با عنوان «شیفته‌گی خدمت» بزک‌ش می‌کنند، می‌ره ته لیست و جاش رو یه جرعه، اون‌م فقط یه جرعه، آب خنک طعم‌دار آب‌خوری مرمری دور حوض گوهرشاد می‌گیره. چشمام که باز شد بعد از کم‌رنگ شدن یه تصویر مبهم از همین گرگ و میش قبل طلوع، دهن خشک‌م انگاری که گوشه‌ی لپ‌ت یه آب‌نبات شیرین ریز ریز آب شده باشه، خوش طعم بود. یهو دیدم بدون فکر دارم می‌خونم:«بیابان بود و تابستان و آب سرد و استسقا»دیوانه‌گی که شاخ و دم نداره که اگر داشت جای من اگر توی سیرک نبود حتمن توی طویله بود. ول‌ش کن عزیز دل‌م. بطلب.</description>
                <category>Sadjad Bonabi</category>
                <author>Sadjad Bonabi</author>
                <pubDate>Fri, 03 Jul 2020 09:45:44 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پویش کریمانه خانواده شریف</title>
                <link>https://virgool.io/@sadjadb/%D9%BE%D9%88%DB%8C%D8%B4-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81-qlkzzwyhnmzz</link>
                <description>پویش #کریمانه خانواده شریفگفتن از سختی این روزها تکرار مکررات است ولی لازم است تا در بهت حادثه گم نشود؛ روزهایی آکنده از درد و بیماری و رنج و بغض‌‏هایی که فرو می‌خشکد و اشک‏‌هایی که در تنهایی جاری می‌شود، لبریز است از تصویر پدرانی که برای گذران زندگی ساده‌شان  جان  نداشته را کف دست می‌گیرند و دل به خیابان و میدان می‌زنند ولی شب‌هنگام بی سروصدا و آرام مثل صدای دردی خسپیده در گلو، به خانه بازمی‌گردند، مجالی برای شنیدن تحلیل اقتصاددان و سیاستمدار ندارند. تحلیل مردمانی زیر گوش ما در این شهر تحلیل نداشته نان است و خجالت خانواده  و عرق شرمی که از پس این ویروس لعنتی برنمی‌‏آید.هنوز بعد از دو ماه داغ‌ایم؛ نمی‌فهمیم؛ ابهت حادثه ما را گرفته؛ هرچه هست ممکن است حواس‌مان به خیلی چیزها نباشد و یادمان برود که این حواس‌پرتی مرگبار است. یادمان برود که همه‌ی بنی‌‌آدمی که زیر این آسمان نفس می‌کشند، برای چندماه یا چندسال یا چندقرن ذخیره ندارند که بتوانند در خانه بنشینند تا زنجیره انتقال #کرونا قطع شود.سخت است نشستن و دست روی دست گذاشتن و با چشم خود دیدن پدرهایی که سلامت خودشان و خانواده‌شان هم از کرونا در امان بماند، کاسبی بخورونمیر و نان شب‌شان در امان نیست. ما نتوانستیم، همین شد که گفتیم بچه‌های #شریف را دور هم جمع کنیم و #یا_علی دیگری بگوییم و لبخندی به چهره پدرها و مادرهایی بنشانیم که امیدشان در این روزها فقط اوستاکریم است و بس. شما هم می‌توانید به ما بپیوندید؛ هراندازه که فکر می‌کنید سهم‌تان است و ته جیب‌تان سنگینی می‌کند. بسم‌الله.قرار است «۱۰٬۰۰۰ بسته‌ی حمایتی» آماده کنیم؛ همین خوراکی‌هایی عادی که در قفسه‌‏های آشپزخانه ما بسیار معمولی است و امروز شده آرزوی هزاران خانواده. دودوتا چهارتا کردیم و دیدیم هر بسته می‌شود چیزی حدود «۳۰۰ هزار تومان». پس چشم‌مان به دست‌های پربرکت شما است تا به زندگی ساده ولی شرافت‌مندانه مردمان این خاک به اندازه خودمان کمک کنیم.کمک‌های نقدی‌تان را از طریق راه‌های زیر در پویش #کریمانه خانواده شریف پذیراییم:1️⃣ لینک پرداخت مستقیم? http://account.azzahraa.ir/t/pooyesh_karimaneh2️⃣ شماره حساب 41837132223️⃣ شماره شبا IR8001200000000041837132224️⃣ شماره کارت6104-3377-7005-0779◀️ نزد بانک ملت به نام هیأت الزهرا(س)</description>
                <category>Sadjad Bonabi</category>
                <author>Sadjad Bonabi</author>
                <pubDate>Sun, 19 Apr 2020 15:25:37 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سخنرانی تلخ شهید مصطفا چمران در سال ۶٠</title>
                <link>https://virgool.io/@sadjadb/%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D8%AE-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B5%D8%B7%D9%81%D8%A7-%DA%86%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B6%D9%A0-ovriqbl9cw9w</link>
                <description>ادعای انقلابی گری دارند، فکر می کنند از انقلاب ایران طرفداری می کنند و پیروزی انقلاب ایران وابسته به وجود آنهاست، در حالی که به سهولت می توان دید ایشان بیش از هر دشمنی لطمه به انقلاب زده اند، انقلاب ایران را به لب پرتگاه سقوط کشانده اند، همه مردم را از انقلاب زده کرده اند، هرج و مرج و آشوب و بی نظمی در نظر آنان انقلاب معنی می دهد و تصور می کنند با بی برنامگی و شعارهای تند و احساسات کور و کارهای غیر منطقی میتوانند اتقلاب را به پیروزی برسانند.با اعمال آنها چگونه آمریکا توانسته است ایران و انقلاب آن را بدنام کند، ایران را در دنیا منفرد نماید، در محاصره اقتصادی بفشارد، اختلافات داخلی را دامن بزند، نارضایتی مردم را روزافزون کند و ....می خواهیم با آمریکا مبارزه کنیم و تا زنده ایم با آمریکا و سیستم آن و ظلم و جنایات آن مبارزه خواهیم کرد ولی نه از روی دیوانگی، نه با شعارهای توخالی، نه با هرج و مرج و آشوب، زیرا می دانیم وقتی قادریم با امریکا مبارزه کنیم که مثل آمریکا از علم و تکنولوژی و تخصص برخوردار باشیم و ....ما می گوییم برای تقوی معیار بگذارید که قابل قبول همگان باشد... ولی تقوی چیست؟ آیا ریش گذاشتن است؟ آیا ادعاهای گزاف بافتن است؟ کسانی ادعای تقوی می کنند که در نظر من بی تقوی ترین آدم ها هستند، اسم اسلام و انقلاب را ضایع می کنند، دروغ، تهمت، شارلاتانی، زد وبند و حقه بازی، لجن مال کردن مردم بی گناه، شایعه دروغ ساختن و مخالفین خود را با قلدری و زرنگی از میدان به در بردن... این ها متقی نیستند.دلمان می سوزد، می خواهیم فریاد بزنیم، اعتراض کنیم ولی می دانیم که تف سر بالاست. گریه می کنیم، خواهش می کنیم، می خواهیم راه نشان دهیم، فورا فحش و تهمت شروع می شود، ما را لیبرال نوکر آمریکا، غرب زده، متخصص بی تقوا و غیره می خوانند. این ها هم برای ما مهم نیست ولی فورا قلب خود را میبندند و به نصایح ما توجه نمی کنند و آن هدف غایی ما که نجات انقلاب است عاید نمی شود.شهید دکتر مصطفی چمران / کتاب حماسه عشق و عرفان</description>
                <category>Sadjad Bonabi</category>
                <author>Sadjad Bonabi</author>
                <pubDate>Mon, 13 Apr 2020 23:07:21 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>