<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های علی صفامنش</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@safamnsh</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-15 06:03:07</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/3590172/avatar/7LjwDZ.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>علی صفامنش</title>
            <link>https://virgool.io/@safamnsh</link>
        </image>

                    <item>
                <title>پارچ لینوکس، هر آنچه که از یک سیستم‌عامل نیاز دارید!</title>
                <link>https://virgool.io/parchlinux/parchlinux-hfl5ibiu9vuc</link>
                <description>پارچ دماوند - از مجموعه عکس های پس‌زمینهٔ پارچ لینوکساگه شما هم از طرفدارای پروپاقرص آزادی نرم‌افزار باشید، احتمالاً تا به الآن دوست داشتید که بدون دردسر از یک توزیع گنو/لینوکسی استفاده کنید، که علاوه بر سادگی در استفاده، بهینه و قدرتمند باشد.توزیع های زیادی وجود دارد که کار رو برای شما راحت‌تر کرده است، امّا معمولاً اینقدر سنگین هستند که نمی‌توانند تجربه خوبی به شما ارائه دهند.پارچ لینوکس، یک توزیع گنو/لینوکس است که علاوه بر نصب کنندهٔ گرافیکی از ابزار ها و ویژگی های خوبی برخوردار است، ضمن این که بسیار بهینه طراحی شده، با سخت افزار های مختلف سازگار است و از قدرت آرچ بهره می‌برد.در ادامه به بررسی بخشی از ویژگی های پارچ می‌پردازیم:مدیر بستهٔ گرافیکی پارچ، برای نصب ساده تر برنامه ها (دستور)یکی از مواردی که می‌تواند توجه کاربران را به خود جلب کند، مدیر بستهٔ گرافیکی پارچ، یا همان «دستور» است.این مدیر‌بسته با طراحی زیبا و گرافیک جذاب خود، می‌تواند تجربهٔ خوبی از نصب کردن برنامه در پارچ به شما بدهد.تنها کاری که لازم است برای نصب برنامه در پارچ بکنید، جستجوی نام آن و کلیک بر روی دکمهٔ «install» است.میرورمن - مدیریت مخازن نرم‌افزاری پارچیکی دیگر از ابزار‌های مفید پارچ «میرورمن» است. این ابزار می‌تواند با یک کلیک و بدون نیاز به ابزارهای جانبی مثل reflector مخازن نرم‌افزاری را پیدا، مرتب و فعال کند تا شما بتوانید از سریع ترین راه ممکن نرم‌افزار های موردنیاز خود را نصب کنید.این ابزار علاوه بر شناسایی و مرتب کردن مخازن، قابلیت فعال/غیرفعال کردن مخازن شخص ثالث (مثل Chaotic-AUR که برای نصب پکیج های AUR به صورت بسته‌های باینری استفاده می‌شود) را دارد. همچنین شما می‌توانید با فعال سازی مخزن BlackArch از طریق این برنامه، به طیف عظیمی از برنامه ها و ابزار های شبکه، امنیت اطلاعات و تست نفوذ دسترسی پیدا کنید و در صورت نیاز، آنها را با برنامهٔ دستور نصب کنید.بستهٔ nvidia-helper که به شما کمک می‌کند درایور کارت گرافیک خود را به سادگی پیدا و نصب کنیداگر کارت گرافیک شما از مدل های قدیمی Nvidia باشد احتمالاً هنگام پیدا کردن درایور های مربوط به کارت گرافیک خود دردسر هایی داشته‌اید.این دردسر ها با نصب پارچ پایان می‌یابد، شما می‌توانید با صدا زدن اسم «nvidia-helper» نوع درایور گرافیک مربوط به سخت‌افزار خود را پیدا کنید و با دستورparu -S نام_بستهبستهٔ مربوطه را نصب کنید.پارچ - نسخهٔ پلاسما، با کمی تنظیماتپارچ در سه نسخهٔ اصلیِ پلاسما، گنوم، و Xfce منتشر شده که شما قادرید با توجه به سلیقه‌ٔ خود نسخهٔ مورد نظر را نصب کنید.پارچ و دیگر انتخاب هابا توجه به این که توزیع های بسیاری بر پایهٔ آرچ به وجود آمده‌اند، شاید از خود سؤال کنید:‌ «چرا پارچ؟». اینجا مقایسهٔ پارچ را با توزیع های محبوب آرچ-پایه را آوردیم.مانجارو KDEپارچ یا مانجارو؟مانجارو یکی از توزیع های محبوب آرچ-پایه‌ست که کاربران زیادی دارد. اما یکی از مشکلات این توزیع این است که بسته های مخازن آرچ را با تأخیر منتشر می‌کند. همین امر موجب اختلال بسته هایی می‌شود که وابستگی های جدیدتری دارند. این مشکل در پارچ وجود ندارد، چون مخازن کاملا با مخازن آرچ منطبق هستند و مشکلات این‌چنینی به وجود نمی‌آید.همچنین مانجارو بسته‌های سنگین و ناکارآمدی (مثل pamac) دارد که این ابزار‌ها معمولا به درد نمی‌خورند و فقط حجم سیستم‌عامل شما را اشغال می‌کنند. یا در مواقعی در اثر یک ایراد فنی، به مخزن کاربران آرچ ddos می‌زنند.بسته هایی که در پارچ به عنوان ابزار های پیش‌فرض قرار دادیم، هم از نظر فنی بهینه و هم کاربرپسند طراحی شده و این مشکلات را ندارد.اندیورپارچ یا اندیور؟اندیور یکی دیگر از توزیع های پرطرفدار آرچ‌پایه‌ست. هدف این توزیع ارائه‌ی یک محیط ساده و سبک است. بسیاری از ابزار های کاربردی را شامل نمی‌شود و باید آنها را دستی نصب کنید.ما پارچ را به گونه‌ای طراحی کردیم که علاوه بر سادگی و سبکی، ابزار های کاربردی را هم شامل شود.هدف پارچهمواره در توزیع های آرچ پایه شکافی وجود دارد، شکافی بین سادگی و قدرت. تا به حال توزیعی نتوانسته قدرت آرچ را همراه با سادگی استفاده برای کاربران فراهم کند، و کاربران جدید نمی‌توانند از قدرت آرچ بهره مند شوند.پارچ با هدف پر کردن این شکاف ایجاد شد و تا کنون بهینه سازی های ریز و درشتی، از بهینه‌سازی فونت و نصب‌کنندهٔ گرافیکی گرفته تا ابزار تشخیص درایور گرافیک و مدیر بستهٔ گرافیکی و پیکربندی های دسکتاپ داشته ایت. در تاریخچهٔ خود داشته.</description>
                <category>علی صفامنش</category>
                <author>علی صفامنش</author>
                <pubDate>Mon, 23 Feb 2026 20:30:27 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ماندن یا نماندن، مسأله این است!</title>
                <link>https://virgool.io/@safamnsh/%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%DB%8C%D8%A7-%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%94%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-qjufh55cjgsg</link>
                <description>در زمان و مکانی زندگی می‌کنیم که هر لحظه ممکن است اتفاقی جدید رخ دهد. سنگ هم از آسمان ببارد، جای تعجب ندارد. یک شب می‌‌خوابیم و بیدار می‌شویم و می‌بینیم قیمت ارز سر به فلک کشیده، صبحی دیگر اینترنت‌ها قطع می‌شوند و هرروز اتفاق جدیدی می‌افتد. در این نوشته، به دنبال مقصر نیستم (اینجا ویرگول است، پس برای ادامهٔ نوشتن هم که شده، کاملا واضح است که تقصیر مردم است!).صحبتم با عزیزانی است که خیال خودکشی در سر دارند. عزیزِ من، درست است که شرایط آن‌گونه ای نیست که راضی باشیم، اما این تنها باری نیست که این اتفاقات در تاریخ می‌افتد! اگر بنا بر این بود که هر کسی که از جبر جغرافیایی و زمانی ناراضی باشد، خودکشی کند که هیچ وقت معلمی تبریزی با جهل و نادانی مردم مبارزه نمی‌کرد و اصلاحات بزرگی را در سامانه‌ی آموزش ایران اعمال نمی‌کرد! یا هیچ آزاده‌ای برای کارکنان دولت و درباریان شاه حقوق تنظیم نمی‌کرد که از فساد جلوگیری کند!تمام اصلاحات و اتفاقات بزرگ و پیروزی ها به خاطر همین بوده که آدم ها منفعل ننشسته و خودکشی نکرده اند!این دنیا، با تمام سختی‌ها و بدبختی‌هایش شیرینی هم دارد. شیرینیِ پیروزی، شیرینیِ وقتی که به کسی کمک می‌کنی، شیرینیِ لبخندِ، شیرینیِ موفقیت. و به هر حال امیدوارم نهایتاً قلب‌هایمان لبریز از با‌هم‌بودن شود.شاید کتاب های دنیا پر از کلمات بی‌معنی باشند، اما برای این‌که مزهٔ اصلیِ آن را بفهمیم، باید متن های برجستهٔ آن را که خیال می‌کنیم بی‌معنی و پوچ اند، طوری دیگر بخوانیم. یا مثلا چسبی برداریم و اندیس ابتداییِ کلمات را به‌هم بچسبانیم.گذشته از این‌ها، اصلا دوست ندارم طایفه‌ای را غمگین ببینم. برداشتن غم ها از روی دوش خود و اضافه کردن غمی دیگر به غم های دوستان و آشنایان کاری اشتباه است!در آخر باید بگویم که اگر چنین قصدی دارید، یک بار دیگر فکر کنید و ببینید با خودکشی کردن چه چیزهایی را تحت تاثیر قرار می‌دهید، یا آنکه اگر خودکشی کنید شیرینی چه اتفاقاتی را نمی‌چشید.</description>
                <category>علی صفامنش</category>
                <author>علی صفامنش</author>
                <pubDate>Sat, 17 Jan 2026 21:42:55 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مدرسه‌ای در سرزمین‌های دور.</title>
                <link>https://virgool.io/@safamnsh/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1-redhjxwfxoak</link>
                <description>روزی روزگاری در شهری دور از سرزمین ما، مدرسه‌ای وجود داشت که دانش‌آموزان بسیار باهوش و درسخوانی داشت. آن مدرسه در ایام قدیم از مهد های علم آموزی کل دنیا بود و مردم از سراسر دنیا به آنجا می‌رفتند تا بتوانند علم بیاموزند. وسعت مدرسه به اندازهٔ یک شهر بود، دانش‌آموزان آن مدرسه از همه چیز راضی بودند.رفته رفته، مدیریت آن مدرسه عوض شد، مدیران جدید مدرسه با بی‌تدبیری و اشتباهاتشان مجبور می‌شدند زمین های مدرسه را به شهرداری بدهند. زمین بسکتبال، والیبال، فوتبال، چوگان، و تعداد زیادی از اموال مدرسه را به شهرداری دادند.مدیران آن مدرسه یکی پس از دیگری ضربهٔ محکمی به اعتبار آن مدرسه می‌زدند و از اموال مدرسه استفاده می‌کردند تا برای خود و خانوادهٔ خود زندگی بهتری رقم بزنند، اما دریغ از اینکه همراه با جیب مدیران که هر روز پر تر می‌شد، کاسهٔ اعتبار مدرسه خالی‌تر می‌شد.یک روز تعدادی از دانش‌آموزان به خود آمدند و دیدند که دیگر هیچ ندارند. زمین های ورزشی بزرگ، حیاط دلباز، معلمین دلسوز، هیچ کدام را دیگر نداشتند. پس تصمیم گرفتند مدرسه را به شکوه قبل بازگردانند. به وقتی که مدرسه، محل علم آموزی دانش‌آموزان از کل دنیا بود. تصمیم گرفتند که بروند و با مدیر مدرسه صحبت کنند. وقتی که مدیر مدرسه متوجه شد که دانش‌آموزان از اتفاقات با خبر شدند، بیم آنکه دیگر نتواند پول بیشتری به جیب بزند کل وجودش را فرا گرفت. پس آنها را اخراج کرد.مدیر مدرسه از مسئول بوفه پول بیشتری می‌گرفت، پس غذا های بوفه هر روز گران‌تر می‌شد. شهریهٔ دانش آموزان هرروز بیشتر،‌ و سطح علمی مدرسه هرروز کمتر می‌شد. مدیر، که حالا یاد‌گرفته بود چگونه پول بیشتری کسب کند، از دانش آموزان پول جمع می‌کرد که برود و برای آنها لوازم‌التحریر درجه یک و ناب بخرد، اما با خرید لوازم‌التحریر بی‌کیفیت پول بیشتری به جیب می‌زد.با گذر زمان، دانش آموزان دیگر هم متوجه این اتفاق شدند و تصمیم گرفتند که کاری کنند. مدیر مدرسه به تعدادی از دانش‌آموزان، مقداری اندک از پول شهریه را بر‌می‌گرداند، و دانش آموزان احمق فکر می‌کردند پول‌دار شده‌اند. پس سکوت می‌کردند. تعدادی دیگر اما روشن‌فکر و عاقل بودند و زیر بار خفت نرفتند، که آنها هم یا اخراج، یا تهدید به اخراج شدند.حال، کسی نمی‌داند که این مدرسه کی به دوران شکوه خود باز می‌گردد، یا اینکه اصلا این اتفاق می‌افتد یا نه. اما همهٔ ما می‌دانیم که دوران شکوه این مدرسه را دانش‌آموزان رقم خواهند زد، وگرنه با یک مدیر بی‌کفایت مدرسه روز به روز بی‌اعتبار تر می‌شود.</description>
                <category>علی صفامنش</category>
                <author>علی صفامنش</author>
                <pubDate>Tue, 13 Jan 2026 14:50:11 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>