<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های شادان شریعتی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@sh.t.shariati</link>
        <description>مدرس زبان انگلیسی در آموزشگاه کوکی</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 05:38:15</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/71249/avatar/HUZobE.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>شادان شریعتی</title>
            <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati</link>
        </image>

                    <item>
                <title>چرا تدریس زبان؟ (2)</title>
                <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B3-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-2-sipqheu67uwd</link>
                <description>خب...یه دلیل دیگه برای انتخاب مسیر تدریس زبان! روانشناسی جان!تدریس زبان، ارتباطی هم مستقیم و هم غیر مستقیم با علم روانشناسی داره. این علم زیبا، به دلیل اینکه با مغز، ذهن و احساسات متفاوت انسان سروکار داره و سعی میکنه همه ی رفتارها و افکار انسان رو بررسی کنه، تونسته از چندین لحاظ به چگونگی تدریس زبان با استفاده از روش های مختلف، در سطح های مختلف و با توجه به ویژگی های مختلف زبان آموزا کمک کنه! من به شدت عاشق جزئیات، استثناها و تفاوتهای ظریف و ریزی هستم که ممکنه هر مسئله ای رو سخت تر و در عین حال جذاب تر کنه! و تموم این جزئیات، استثناها و تفاوتهای ظریف و ریز برای یک مدرس زبان انگلیسی در مسئله ی چگونگی تدریس زبان و پیشرفت در این مسیر، خیلی خیلی خیلی مهمه! و علم روانشناسی چقدر وارد این حیطه ی لبریز از ظریف کاری میشه؟ خیلی خیلی خیلی... و این میشه علاقه به تدریس زبان!تفاوت ها و شباهت هایی که روانشناسی جان بین انسان های مختلف قائل میشه، باعث میشه مدرس زبان بتونه بیشتر و بهتر با زبان آموز(ان)ش، جو کلاسش، روشهای جلب توجه زبان آموزا و حتی شیوه ی تنبیه مفید و لازم برای زبان آموزا آشنا بشه و در راستای این آشنایی چالش برانگیز اما شیرین، اقداماتی سر کلاسش و دربرخورد با زبان آموزانش پیاده کنه که هم کیفیت یادگیری، شاید با سرعتی کند ولی تدریجی، بالاتر بره و هم خود مدرس پیشرفت کنه و لذت ببره از اون زمانی که داره برای هر کدوم از کلاساش صرف میکنه...دیگه برای همه ی مدرسای زبان های خارجی (امیدوارم)، این مسئله خیلی روشنه که تدریس زبان فقط انتقال مفاهیم و صرفا تدریس فرمول ها (مثلا دستور زبان یا کشف معنی لغات جدید در بطن یک متن) و تفاوت های ریز و درشت زبان مبدا و زبان مقصد نیست!من، شادان شریعتی، به عنوان یک مدرس زبان، همیشه باید بتونم یک ارتباط عمیق با زبان آموزای خودم پیدا کنم و با در نظر گرفتن ویژگیهای فردی اونا چه در خلوت خودشون و چه در ارتباط با زبان آموزای دیگه یا مدرس، به مسیری که اونا برای کشف یک زبان جدید و دنیای جدید قدم گذاشتن کمک کنم.</description>
                <category>شادان شریعتی</category>
                <author>شادان شریعتی</author>
                <pubDate>Sat, 09 Nov 2019 23:47:26 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا تدریس زبان؟  (1)</title>
                <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B3-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-1-fwkl6bbzbhr7</link>
                <description>من، شادان شریعتی، مدرس زبان انگلیسی هستم و تو چند پست متوالی می خوام از دلایلی بگم که باعث شده به تدریس زبان علاقمند بشم.اولین و در واقع میشه گفت پایه ای ترین دلیلی که من را به تدریس زبان علاقمند کرده، برمیگرده به دلیلی که قبل از شروع این کار داشتم که مربوط به علاقه شخصی خودم به یادگیری و آموزش زبان های جدید است که در دنیا و کشورهای مختلف وجود دارند و صحبت می‌شوند. این اشتیاق به کشف یک زبان دیگر، از زمان نوجوانی با من همراه بوده. با اینکه زبان جدید، همیشه دنیایی متفاوت، ناشناخته و شاید گاهی ترسناک به نظر می رسیده، اما چالش جالبی بوده و باعث شده دلم بخواد امتحانش کنم و در واقع یادگیری یک زبان جدید با تفاوت های بسیار بسیار زیاد را شروع کنم و به سمتش قدم بردارم. متاسفانه گاهی به دلیل مشغله های کاری یا دغدغه های زندگی فرصت نکرده م که جدی تر زبان دیگر رو ادامه بدم. اما یکی دو سالیست که در بازه های کوتاه مدت و بلند مدت برای خودم وقت گذاشتم تا بتونم صرف زبان جدید کنم. البته چندین بار این تلاش قطع شده! متاسفانه!و اما ارتباط یادگیری با تدریس؟به هرحال یادگیری زبان جدید مثل ترکی یا فرانسوی، حتی در سطوح مبتدی، برای من که به طور خودخوان اتفاق میفته، با یادگیری روش یادگیری و آموزش به خودم همراه میشه. به عبارت دیگه یادگیری زبان جدید، باعث میشه کم کم یاد بگیرم چطوری مطالب رو برای خودم توضیح بدم و با آزمون و خطاهای بسیار روش های بهتری برای آموزش خودم پیدا کنم. برخی از روش ها، یا بهتر بگم خلاقیت هایی که من به عنوان یک مدرس زبان در کلاس های خودم برای ارائه مطالب استفاده میکنم، از روش هایی ایده میگیرد که من برای تقویت خودم در همان زبان در سطوح بالاتر و یا برای یادگیری زبان دیگر، استفاده میکنم. البته این امکان وجود داره که یک روش یا متودی برای هر کلاس یا هر زبان آموزی مفید واقع نشه.البته شاید به توصیه ی بسیاری از مدرسان زبان که کم و بیش با نحوه ی فعالیتشون و دیدگاه تدریسشون آشنا هستم، برای شروع زبان جدید، شرکت در کلاس های گروهی برای یک مبتدی مفیدتر و کاربردی تر باشه. من خودم هم با این مسئله موافقم. البته همیشه استثناهایی وجود داره. از طرف دیگه، متاسفانه من فرصت کلاس رفتن ندارم... البته شایدم یه بهونه اس! :-/  :-)))</description>
                <category>شادان شریعتی</category>
                <author>شادان شریعتی</author>
                <pubDate>Mon, 04 Nov 2019 18:37:44 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مدرس زبان عزیز! بشین پاشو!</title>
                <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2-%D8%A8%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D9%BE%D8%A7%D8%B4%D9%88-rcx35q4unbav</link>
                <description>گاهی در طول کلاس های زبان خودم متوجه میشم که زبان آموزان در اواسط کلاس با بی حوصلگی و کسلی در فعالیت های کلاس شرکت میکنند. این در حالیه که خیلی از این زبان آموزان با علاقه و انگیزه پیشرفت و با اختیار خود در کلاس های زبان شرکت می‌کنند و مطالبی هم که تدریس میشه و روش ارائه مطالب برای سطح و ویژگی های کلاس آنها مناسب است.من، شادان شریعتی، به عنوان یک مدرس زبان، یکی از مسئولیتهای خیلی مهم یک معلم زبان را در این میبینم که بتونم به حال و احوال و حوصله زبان آموزان و میزان انرژی آنها در روند کلاس توجه کنم و سعی کنم که این انرژی را حفظ کنم و از کاهش آن جلوگیری کنم که در راستای این اهداف، لازم میدونم اقداماتی انجام بدم.انرژی زبان آموزان در طول کلاس فاکتور بسیار مهمی در پیشروی هرچه بهتر کلاس است و این انرژی به دلایل مختلفی ممکن است حتی در زبان آموزانی که خیلی با انگیزه هستند، گاهی کاهش پیدا کند. ریشه ی این مشکل میتونه مربوط به مسایل شخصی دانش آموزان باشه که از ساعات قبل از ورود آنها به کلاس با اونها همراه باشه یا ممکن است در طول کلاس به دلایلی از جمله یکنواختی در جو کلاس، پیش اومده باشه. به هرحال مدرس زبان میتونه با تلاش های کوچک و متفاوت، به حل این مشکل بپردازه.با توجه به تجربیات خودم، اقدامی جالب و جزئی را می خوام توضیح بدم که شاید در نگاه اول راهکار مهم و تاثیرگذاری به نظر نیاد اما میتونم بگم که حتی اگر به اندازه یک درصد هم در بالا بردن انرژی زبان آموزان مفید باشه، میتونه تغییری در جو کلاس ایجاد کنه.این راهکار چیزی جز تحرک داشتن در فضای کلاس نیست. چندین بار در کلاسهای زبان خود با کمبود انرژی زبان آموزان مواجه شدم و این مسئله برای من خیلی نگران کننده بود. از اونجایی که من علاوه بر به شیوه درست تدریس مطالب، به حال روحی زبان آموزان و جو کلاس اهمیت میدم، در ذهنم به دنبال راهکارهایی بودم که بتونم کلاسم رو در اون لحظه و ساعت نجات بدم. این کمبود انرژی در حالی بود که در واقع زبان آموزان با مطالب درگیر بودند و فعالیت ها رو انجام میدادند و حتی صحبت ها با شوخی هایی چه از طرف من و چه از طرف زبان آموزان همراه بود. اما همچنان یک چیزی کم بود... یکبار به طور اتفاقی ایده ای به ذهنم رسید و تصمیم گرفتم که از صندلی خود بلند شدم و به سمت زبان آموزان یا به سمت تخته و نقاط دیگری از کلاس حرکت کنم. این اقدام ساده و شاید کوچک به طور شگفت انگیزی باعث شد که زبان آموزان خواسته یا ناخواسته هوشیارتر بشن و برای دیدن مدرس و برقراری ارتباط چشمی با اون با دقت بیشتری حرکات مدرس دنبال کنند. در نهایت یکنواختی کلاس با همین حرکت های مدرس و تلاش بیشتر زبان آموزان برای حفظ توجه خود به تدریج تغییر کرد.این تحرکات از طرق مدرس و در واقع تلاش های کوچک دیگری برای جلب توجه زبان آموزان، شاید بارها در سر کلاس‌های خودم انجام شده ولی شاید تا اون روز متوجه تاثیر اون نبودم.</description>
                <category>شادان شریعتی</category>
                <author>شادان شریعتی</author>
                <pubDate>Sat, 02 Nov 2019 13:12:29 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>معلم زبان انگلیسی، تکرار تدریس: خسته کننده یا جذاب؟</title>
                <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati/%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B3-%D8%AE%D8%B3%D8%AA%D9%87-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C%D8%A7-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8-wrpjljrlqpzf</link>
                <description>زمانی که یک زبان آموز یا اگه کلی تر بگم یک دانش‌آموز بودم، خیلی وقت ها یه موضوع ذهنم رو درگیر میکرد و اونم این بود که تدریس مطالب تکراری توسط یک معلم، در طول سالیان، چقدر میتونه سخت و کسل کننده باشه. همیشه کاری تکراری، حرف های تکراری و رفتارهای تکراری داشته باشیم... البته این مسئله شاید تنها مخصوص شغل معلمی نباشد و حرفه های دیگری هم با این موضوع مواجه باشند. حالا که که چند سالیست به تدریس زبان انگلیسی مشغولم، بیشتر و بیشتر با عمق این مسئله در جریانم. اما شاید به گونه ای دیگر...! در طول سابقه تدریسم، شاید بارها لغاتی، گرامری، نکات تلفظی و غیره را درس داده باشند و به طور مکرر، متن های تکراری را دوباره از اول خوانده باشم یا فایل های صوتی آموزش زبان کتاب هایی که تدریس میکنم را گوش داده باشم. اما با هر بار، تکرار و تایید می کنم، با هر بار تدریس مطالب تکراری یا کتاب تکراری، ایده جدیدی، شاید کوچک اما جدید، از ذهنم خطور کرده است. این ایده های جدید در شیوه ی تدریس قرار نیست همیشه مفید و کاربردی بوده باشند اما قطعاً در مسیر بهتر شدن و پیشرفت در حرفه ی تدریس، فاکتور مهم و لازمی به شمار می آیند.ایده هایی که وقتی برای اولین بار در محیط کلاس اجرا می شوند در معرض تایید یا رد شدن توسط خود معلم هستند. یعنی این ایده ها باید در یک کلاس آموزش زبان واقعی و برای زبان آموزان واقعی امتحان شوند که درصد درستی یا خطای آنها توسط معلم و در ارتباط با نوع و سطح کلاس، ویژگی های دانش آموزان و حتی با درنظر گرفتن ارتباطی که بین معلم و دانش آموزان وجود دارد تعیین شود. البته بعضی از موارد، یک ایده ممکن است بعد از یک بار امتحان و مورد استفاده قرار گرفتن، به طور کامل و قطعی توسط معلم کنار گذاشته شوند. از طرفی دیگر، این نیز امکان وجود دارد که ایده ای در یک کلاس و باتوجه به زبان آموزان آن کلاس، مفید و قابل اعمال نباشد اما همان ایده به نحوی دیگر، در کلاس های دیگر با سطح و زبان آموزانی متفاوت، در یادگیری تاثیر گذار باشد.با اینکه مطالبی که تدریس می شود ممکن است به دلیل تکرار، در ذهن یک معلم ریشه کرده باشند اما اگر هر بار با کمی تغییر و تحول و در نظر گرفتن خطاهای احتمالی در روشهای متفاوت و جدید و اعمال راه‌حل‌ها، مطالب به دانش آموزان تدریس شود، میتوان این را قدم و تلاشی در مسیر پیشرفت تدریس برای معلم و یادگیری بهتر برای زبان آموزان به حساب آورد.همیشه تصور بر این بوده است که فضای کلاس باید برای یک زبان آموز مفرح و جذاب باشد؛ این یک شرط بسیار مهم و لازم است و شکی در آن نیست. اما از سوی دیگر، معلم می تواند با اجرای شیوه های جدید و به کارگیری ایده های متفاوت با توجه به نوع مطالبی که باید تدریس شود و ویژگی های دانش آموزان از نظر سطح زبانی، سن و حتی جنسیت آنها، محیط کلاس و همچنین شیوه ی تدریس را برای خود نیز جذاب سازد تا بتواند با روحیه ای قوی تر و در شرایط دلخواه تر، حرفه خود را به نحوی بهتر انجام دهد. چرا که از نظر من، کلاس باید برای هر دو طرف چه زبان آموز و چه معلم لذت بخش باشد.در این صورت، تاثیرات بیشتری در بهبود یادگیری خواهد داشت.</description>
                <category>شادان شریعتی</category>
                <author>شادان شریعتی</author>
                <pubDate>Fri, 25 Oct 2019 13:29:31 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>هیجان یا دقت؟</title>
                <link>https://virgool.io/@sh.t.shariati/%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D9%82%D8%AA-hcbgunf5xgxy</link>
                <description>همواره یکی از ویژگی های بسیار مثبت یک زبان آموز، میزان علاقه، انرژی و انگیزه او برای یادگیری زبانی جدید و سازگاری با دنیای جدید بوده است. چراکه علاقه می تواند به غلبه بر ترس زبان آموز از اشتباه کردن و کاهش استرس او که گاه می تواند مانعی برای شروع صحبت در کلاس یا حتی نوشتن درباره موضوع جدید و شاید ناشناخته باشد، منجر شود. همیشه یکی از دغدغه های معلم ها، به خصوص معلم های زبان، ایجاد ذوق و شوق در زبان آموزان برای استفاده از زبان جدید حتی در سطح های مبتدی بوده است.البته هدف این مطلب، بحث درباره ی چگونگی ایجاد علاقه در زبان آموزان نیست. در واقع در این پست می خواهم به موضوع هیجان و ذوق زبان آموزان از نگاه دیگری بپردازم.سوال: آیا هیجان زبان آموزان برای استفاده از زبان جدید، می تواند خود گاهی مانعی برای بهبود یادگیری باشد؟جواب بله است؛ همانطور که گفتم یکی از عوامل اصلی در تسریع یادگیری زبان، علاقه و هیجان زبان آموز است... اما من در تجربه تدریس خود. چندین بار متوجه شده ام که گاهی بعضی از زبان آموزانی که با اشتیاق می خواهند در مباحث کلاسی شرکت کنند یا حتی داوطلب اول برای پاسخ دادن به سوالات و تمرین ها باشند، به دلیل هیجان شاید کنترل نشده در قسمت‌هایی از دستور زبان که در حال استفاده از آن هستند، دچار اشتباهاتی ساده می شوند. اشتباهاتی که نشانگر عدم توجه کافی آنها در حین به کارگیری زبان است. به عبارت دیگر، با توجه به تجربه ی معلم و آگاهی از سطح زبان آموزان می توان گفت که بسیاری از این اشتباهات ناشی از عدم اطلاع زبان آموزان از شیوه ی درست استفاده از آن بخش زبانی نیست.سختگیری بسیار جزئی معلم از زبان آموز در حین صحبت و استفاده از زبان جدید، بهترین شیوه ی بازخورد به زبان آموز نیست. اما گاهی لازم است بعد از اتمام صحبت، زبان آموز را از نکات و اشتباهات مطلع ساخته و از او خواست که مجددا گفته‌های خود را این بار با دقت و آگاهی از اشتباهات قبلی تکرار کند. یا اینکه مثالهای مشابهی از آن دستور زبان در رابطه با همان موضوع صحبت شده بسازد.عدم غفلت معلم از اشتباهات زبان‌آموز و شیوه مطلع کردن آنها مسئله ی بسیار مهمی است. در کنار راهنمایی  های معلم، کار دیگری که می توان کرد این است که بتوانیم زبان آموز را به این سمت سوق بدهیم که در حین استفاده از زبان جدید، به خصوص در حین مکالمه و خواندن متون، با حفظ انگیزه، به نکات مهم و دستور زبان هایی که قطعا استفاده از آنها را می داند، بیشتر دقت کند و شاید به گویی شنونده حرفای خودش باشد. من معتقدم آگاهی خود زبان آموز در استفاده از زبان جدید و دقت کافی و لازم می‌تواند در کنار ذوق و هیجان زبان آموز، عامل بسیار مهمی در تسریع بهبود یادگیری باشد.</description>
                <category>شادان شریعتی</category>
                <author>شادان شریعتی</author>
                <pubDate>Fri, 27 Sep 2019 20:44:11 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>