https://virgool.io/feed/@shiva1329fs مهندس برق_الکترونیک، نوشتن روح منو به پرواز در میاره... fa 2026-06-10 13:00:52 https://files.virgool.io/upload/users/557758/avatar/LnRSL6.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@shiva1329fs https://virgool.io/Proxima/%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-nhtzw8sgjvnj بستن کوله‌بار سفر اجباریسفر اجباریوقتی برای کارآموزش پروکسیما، سیاره پر رمز و راز انتخاب شدم، احساس کردم خیلی خوش شانسم و خدا بهم یه نگاه خاص کرده. با خودم قرار گذاشتم که بهترینِ خودم باشم تا بعدا غصه کم کاری نخورم.قرار گذاشتم تا جایی که می‌تونم مسافرِ قطاری که مقصدش، ساکنِ سیاره پروکسیما شدن بود باشم. اما این تونستن خیلی زمان زیادی طول نکشید و مجبور به پیاده شدن از قطار شدم.اتفاق‌ها درست زمانی اتفاق میفتن که تو منتظرشون نیستی؛ چه اتفاق‌های خوب مثل قبول شدن تو آزمون‌های کارآموزش، چه اتفاق‌های بد مثل پیاده شدن از قطار این مسیر.همراهی با اتفاق بد، اونم از روی اجبار واقعا سخت بود.دوره 5 روزه کارآموزش تولید محتواآموزش تولید محتواروز اول همه چی خوب پیش رفت.اما روز دوم، بازم این خواب سنگینی من کار داد دستم و نزدیک دو ساعت خواب موندم. استرس شدیدی گرفته بودم اما هرجور بود خودم رو رسوندم. خودم احساس کردم چون روزهای اوله، این چیزها طبیعیه و ممکنه پیش بیاد. خب مدیریت تایم واقعا سخت بود و من تازه داشتم یاد می‌گرفتم.روز سوم هم جزو روزای خوب بود. رضایت بخش بود و از قرار گرفتن تو این مسیر خوشحال بودم.اما روز چهارم! مجبور به نبودن تو این روز شدم و هر مدل برنامه چیدم که باشم نشد. تنها راهم مرخصی گرفتن بود، کاری که دوست نداشتم اول مسیر انجام بدم. اما همیشه، اونجوری که تو میخوای پیش نمیره. روز سختی بود و سختی‌هاش به روز پنجم هم کشیده شد.روز پنجم شد و من باز هم نتونستم تو جلسه شرکت کنم و کاسه چه کنم دستم گرفتم.تو فکر فرو رفتم. شرایطی که برام پیش اومده بود نگرانم کرده بود. هرجوری فکر می‌کردم، با برنامه کارآموزش جور در نمیومد، اما نمی‌خواستم باور کنم. خداحافظی؟! انقد زود؟! هرچقدر هم خودمو گول میزدم که نه، من می‌تونم بی فایده بود.نشستم و فکر کردم. نتیجه نتیجه خوبی نبود و باید می‌رفتم. اما رفتن همیشه هم بد نیست. مهم اینه که من نخواستم که برم.کارآموزش 5 روزه هم آموزنده بود، چه برسه به دو ماهه!تو این 5 روز من یاد گرفتم که زمان طلاست و برای ثانیه ثانیش باید برنامه داشته باشی تا این طلا رو از دست ندی. کارآموزش یعنی یادگرفتن برنامه‌ریزی، یعنی یاد بگیری که چیجوری تایم رو مدیریت کنی و برنامه‌هات رو اولویت‌بندی کنی.بودن با یه گروه و آدم‌های مختلف و با هم جلو رفتن، یکی دیگه از لذت‌های بودن تو کارآموزش بود. اینکه یاد بگیری با هم گروهیت صحبت کنی، تشویقش کنی، از روی دوست داشتن اشکالای کارش رو بگی و از تجربه‌هاش استفاده کنی از مزیت‌های کارآموزش بود.کارآموزش چیزهای زیادی برای یادگرفتن داره و واقعا بودن تو این راه، خیلی می‌تونه لذت‌بخش و باعث رشد بشه.سلام سرآغاز خداحافظی بود!ترک دیار عاشقان نوشتنمن باید از سیاره پروکسیما، کار آموزش تولید محتوا، هم گروهی‌های دوست‌داشتنی، استادهای مجرب و کاربلد و در عین حال دل‌سوز، علی‌رقم خواسته قلبیم خداحافظی کنم و این برام سخته. خیلی سخت!اما امید دارم که این خداحافظی پایان کار من نیست. من دوباره یه جایی سلام می‌کنم و به راهم ادامه میدم. آدمی به امید زندست و من با امید به فردای بهتر قدم برمی‌دارم.نوشتن جزء جدا نشدنی زندگی منه، با گوشت و پوست و خون من آغشته شده و من هیچوقت نمی‌تونم اونو رها ‌کنم. من تو نوشتن زندگی می‌کنم.الان و اینجا نشد که ادامه بدم، اما قطعا یه وقت دیگه و یه جای دیگه یا همین جا، این راه رو ادامه میدم.خداروشکر می‌کنم بابت آشنایی با شما ساکنین سیاره پروکسیما، هرچند کوتاه! و بابت همه زحماتی که برام کشیدین از صمیم قلبم تشکر می‌کنم.برای تک تکتون، مخصوصا هم‌تیمی‌های خودم، آرزوی درخشیدن تو این مسیر رو دارم.دوستتون دارم.به امید دیدار... Saji AD Saji AD Tue, 19 Oct 2021 11:23:01 +0330 https://virgool.io/Proxima/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D9%88%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7-ehd9leeuayx4 چرا تولید محتوا می‌کنیم؟چرا تولید محتوا مورد نیاز است؟زمانی انسان شروع به نوشتن می‌کند که احساس کند نیاز دارد کسی نوشته هایش را بخواند، وگرنه نوشته‌ای که هیچ مخاطبی نداشته باشد، مانند مسابقه فوتبال بدون تماشاچی، موسیقی بدون شنونده و... است. در این شرایط هر چقدر هم نوشته زیبا و با کیفیت باشد، انگار نوشته‌ای بی‌روح است. نوشته زمانی دارای روح می‌شود که مخاطب آن را ببیند و با خواندن آن احساساتش تحت تاثیر قرار بگیرد. آن زمان است که نویسنده، نویسنده‌ای موفق به حساب می‌آید و آن نوشته، نوشته‌ای تاثیرگذار!تولید محتوا مسیری پرچالش است. هرچه بیشتر در دل آن فرو می‌رویم، با علامت سوال‌های بیشتری مواجه می‌شویم که ذهنمان را به شدت درگیر می‌کند.بهترین راه برای دیده شدن محتوا و در واقع رعایت اصول سئو و همچنین پیدا کردن جواب سوال‌هایمان، هم‌زبان شدن با گوگل است.در این مقاله قصد دارم شما را با 5 سوال از هزاران سوالی که در مسیر تولید محتوا، احتمالا با آن‌ها موجه خواهید شد، آشنا کنم. با من در این قلعه هزارتو هم‌قدم شوید.1. چگونگی تاثیر تعداد کلمات در محتواتاثیر تعداد کلمات در تولید محتوای خوبآیا واقعا بالا بودن تعداد کلمات، باعث بهتر دیده شدن محتوا می‌شود؟ در جواب این سوال می‌توانیم بگوییم قطعا اینطور نیست.با توجه به تحقیقاتی که سایت‌های مختلف در این زمینه انجام داده اند، می‌توان نتیجه گرفت که درست است که مقاله‌های طولانی‌تر، شانس بیشتری در کسب رتبه بهتر در گوگل دارند، اما این کافی نیست. در کنار این موضوع باید به دو نکته مهم و اساسی دقت کرد: کیفیت محتوا و رضایت کاربردر واقع نوشتن محتوای طولانی بدون توجه به این دو فاکتور کاری بیهوده و بی ارزش است.توجه به هدف کاربر که مثلا دنبال محتوای خبری، نقد و بررسی محصول، مقاله علمی و یا غیره است، می‌تواند ما را در انتخاب تعداد کلمات راهنمایی کند. برای این کار نیز بهتر است قبل از شروع به نوشتن، عبارت کلیدی را در گوگل جست‌وجو کرده و رتبه‌های برتر را بررسی کنیم تا ببینیم گوگل چه تعداد کلمه را برای انتقال پیام در این زمینه کافی دانسته است.لازم است بدانید علاوه بر تعداد کلمات، تصویر و ویدئو، میزان لینک‌سازی داخلی و خارجی، جامع بودن متن و احتمال بازنشر در شبکه‌های اجتماعی، در متفاوت بودن تعداد کلمات در سایت‌های دارای رتبه به صورت چشم‌گیر، تاثیرگذار است. در واقع این عوامل باعث نفوذ در روح و ذهن کاربر می‌شود و این یعنی موفقیت!2. تعداد لینک‌های داخلی یا نحوه اثرگذاری آن؟لینک سازی داخلی در تولید محتوااگر هدفمان از لینک‌سازی داخلی در محتوا، رضایت کاربر باشد به نتیجه مطلوب رسیده‌ایم.بهتر است به جای اینکه همه تمرکزمان را بر روی گرفتن بک‌لینک از سایت‌های دیگر بگذاریم، به لینک‌سازی داخلی که اثربخشی محتوا را هم بالا می‌برد توجه کنیم.در واقع لینک‌سازی داخلی یعنی دسترسی کاربران به محتوا در زمان کمتر، با هزینه و انرژی کمتر!نکته مهم در لینک‌سازی، این است که در صورت نیاز کاربر، لینک ایجاد شود تا اعتماد کاربر جلب شود و وقت او سر یک لینک‌دهی بی مورد هدر نرود.گوگل برای سنجش تازگی محتوا، از زمان‌بندی، تعداد و میزان کیفیت لینک‌های ورودی به صفحه استفاده می‌کند. از این رو نیاز به لینک‌سازی در محتوا احساس می‌شود.از دیگر نکات قابل توجه در لینک‌سازی، ارتباط میان صفحات است. ایجاد ارتباط میان صفحات نامربوط، باعث سردرگمی ربات‌های گوگل و کاربران می‌شود و از این رو باید در این زمینه دقت زیادی شود.با رعایت نکاتی که گفته شد، می‌توان به این نتیجه رسید که اگر لینک‌سازی باعث ایجاد رضایت کاربر شود، تعدادش اصلا مهم نیست و می‌تواند هر چند تا باشد. ولی استفاده بیش از حد لینک‌سازی هم باعث گیجی کاربر می‌شود که مورد پسند نیست.3. فارسی یا انگلیسی بودن آدرس صفحه؟از دیگر سوالات گیج‌کننده‌ای که در قلعه‌ی هزارتوی محتوا وجود دارد، این است که آدرس صفحه فارسی باشد یا انگلیسی؟با توجه به کل تحقیقاتی که صورت گرفته است، آدرس فارسی و انگلیسی هیچ تفاوتی در کارکرد و تاثیر بر میزان سئوی سایت ندارند. تنها فرق آن‌ها این است که تحلیل و بازنشر آدرس فارسی، سخت‌تر است همین!موضوع مهم و قابل توجه در آدرس دهی صفحه، داشتن SSL، معنادار بودن و کوتاهی آدرس صفحه است؛ البته تا جایی که به مفهوم کلیدی آسیبی نرسد.4. تاثیر تعداد مقالات در سئو؛ چالشی دیگر در قلعه هزارتوی تولید محتواتعداد محتوای تولید شده بسته به فاکتورهای زیادی می‌تواند متفاوت باشد. اما مهم این است که محتوای تولیدی دارای کیفیت و تازگی باشد.از جمله مواردی که بر تعداد مقالات اثرگذار است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:1. زمان؛ فاکتور اساسی برای بازنماندن2. منابع در دسترس: تیم محتوا نویس و بودجه هر چقدر بیشتر، تعداد محتوا بیشتر3. رقابت: سادگی و حجم کمتر محتوا، نتیجه تخصصی بودن سایتدرصورت کلی اگر در بازه زمانی 3 ماهه برای پیاده سازی استراتژی سایت، با حداقل‌ترین منابع در دسترس، 8 تا 12 محتوای با کیفیت،تخصصی و هدفمند در ماه تولید شود، رضایت‌بخش است.نکته مهم حفظ تعادل میان منابع، زمان و رقابت سایت است.5. تاثیر تصاویر در سئو مقالهتصاویر در تولید محتوا اگر دقت کرده باشید دیده‌اید که مخاطب فضای وب، با خواندن صرفا کلمات راضی نمی‌شود و حوصله‌اش سر می‌رود. اینجاست که تصاویر به داد محتوا می‌رسد. در واقع تصویر می‌تواند کار صدها کلمه را انجام دهد.استفاده از تصویر شاخص در ابعاد یک در یک، از بهترین حالت‌های حضور تصاویر در محتوا است. زیرا این تصویر هم در صفحه دسته‌بندی هست و به کاربر نمایش داده می‌شود و هم در متن اصلی قرار دارد.وجود یک رسانه (تصویر، ویدئو، جدول و...) به ازای هر جزیره محتوایی در حدود 150 کلمه، ایده‌آل به حساب می‌آید. البته نباید فراموش کنیم که تصویر باید انتقال‌دهنده پیام باشد، وگرنه آوردن آن کاری بی‌ارزش است.از جمله حوزه‌هایی که تصویر در آن خیلی قابل اهمیت است، می‌توان به حوزه گردشگری و آموزش اشاره کرد.برای انتقال پیام توسط تصویر می‌توان متن اصلی را مستقیما بر روی تصویر نگارش کرد یا آن را در کپشن تصویر نوشت.تصاویر از این جهت که گوگل توانایی درک محتوای تصاویر و اتباط آن با محتوای مقاله را دارد، می‌توانند در سئو تاثیرگذار باشند.گوگل ایستاده در بالای سرمان!ربات‌های گوگل منتظر نشسته‌اند تا ما خوراکشان را در حلقشان بریزیم و آن‌ها آن را مزه مزه کنند و مورد نقد و برررسی قرار دهند.وقتی محتوای خود را در سایت خود قرار می‌دهیم اولین کاری که ربات‌ها انجام می‌دهند، شناسایی محتوا و سپس سنجیدن میزان کیفیت آن است.مقاله‌ای که پیش روی شماست قطره‌ای از دریای تولید محتوا است با قلم منِ کوچک.من به تازگی در این دنیای پر رمز و راز فرود آمده‌ام و حالاحالاها در سرزمین عجایب سیاره پروکسیما، راه برای رفتن و حرف برای گفتن دارم.امیدوارم از همراهی با من آزرده خاطر نشده باشید. Saji AD Saji AD Sat, 16 Oct 2021 16:47:19 +0330 https://virgool.io/Proxima/%D8%B3%D8%A6%D9%88-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A8-xiymretq8n38 سئو ( Search Engine optimization ) چیست؟سوالی که امروزه برای قشر زیادی از افراد جامعه به وجود آمده است.شناخت سئواز آنجایی که اکثر کسب‌وکارها اینترنتی شده است و خرید و فروش و درآمد مردم در این فضا انجام می‌گیرد، یکی از مهمترین بحث‌هایی که پیش می‌آید، جذب مخاطب مورد نظر برای سایت است.روزانه کاربران زیادی در رده‌های سنی مختلف برای گرفتن جواب سوالات خود از مرورگرهایی مثل گوگل استفاده می‌کنند. درنتیجه این مرورگرها با توجه به عبارتی که کاربران سرچ می‌کنند، پیشنهاداتی را ارائه می‌دهند. حال آن سایتی که در رده‌ی اول گوگل به شما پیشنهاد داده می‌شود، بیشترین شانس بازدید را دارد و می‌توان گفت این سایت از سئوی بهتری بهره برده است. درواقع سئو کردن یک سایت با تکنیک‌ها و ابزار مختلفی قابل انجام است، اما هدف همه‌ی این‌ها یک چیز است؛ رسیدن به رتبه یک گوگل برای بهتر دیده شدندرواقع می‎‌توان گفت سئو یک دانش است مانند سایر علوم، که اگر در این زمینه تخصصی وجود نداشته باشد بهتر است کار به یک متخصص سپرده شود.یکی از نکات مهم در راه آشنایی با مفهوم سئو این است که یادگیری تکنیک‌های سئو راحت است، اما به کارگیری آن دشوار و نیاز به صبر و حوصله فراوان دارد.در ادامه با برخی مفاهیم مهم در زمینه سئو آشنا می‌شویم:1.کلاه سفید، سیاه و خاکستریمفهوم کلاه‌های رنگی در سئوکلاه سفید: به تکنیک‌هایی گفته می شود که در آن‌ها اصول و قواعد مطرح شده از طرف گوگل کاملا رعایت شده است. در این تکنیک‌ها، محتوا کاملا اختصاصی و دارای کیفیت است. با استفاده از این تکنیک‌ها، در زمان طولانی تری به نتیجه خواهید رسید ولی جایگاهتان امن خواهد بود.کلاه سیاه: تکنیک هایی با هدف فریب الگوریتم های گوگل و رشد سریع رتبه در نتایج جست‌وجو ولی غیر واقعی. این تکنیک‌ها مدام در حال تغییر هستند و اگر گوگل راهی برای شناسایی این سایت‌ها پیدا کند، راهی جدید برای فریب گوگل پیدا می‌کنند. نتایجی که با این تکنیک‌ها به دست می آید لغزنده است.کلاه خاکستری: این تکنیک‌ها میان کلاه سیاه و سفید هستند با تمایل بیشتر به سمت کلاه سیاه. در واقع گوگل توانایی تشخیص آن‌ها را از سئوی سفید ندارد.2. سئوی داخلی on-page و خارجی off-pageبرای داشتن یک سایت سئو شده لازم است که هم به سئوی داخلی on-page و هم سئوی خارجی off-page توجه شود.در سئوی داخلی، کیفیت محتوا، اصول بهینه سازی، قالب متن، تصاویر متناسب دارای محتوا، سرعت لود شدن و خلاصه کلیه بدنه و جنس و حس سایت مورد بحث قرار می‌گیرد.اما در سئوی خارجی، مهمترین مطلب بک‌لینک های خارجی و تبلیغات سایت برای دسترسی آسان به آن است. برای موفقیت در این زمینه باید از فعالیت‌ در شبکه‌های اجتماعی، ریپورتاژ و... بهره برد.گوگل با استفاده از چه الگوریتم‌هایی بهترین وبسایت را انتخاب می‌کند؟آشنایی با الگوریتم های گوگلالگوریتم پاندا گوگل Panda algorithm : وظیفه‌ی این الگوریتم جلوگیری از کپی‌برداری می باشد. پاندا این سایت ها را به موتور جست‌وجوی گوگل شناسایی می‌کند تا از بالا آمدن آن‌ها جلوگیری شود.الگوریتم پنگوئن گوگل Penguin algorithm : این الگوریتم بر روی لینک های سایت و بک لینک ها نظارت دارد و به بک لینک های مخرب و خوب به ترتیب امتیاز های منفی و مثبت می دهد.الگوریتم مرغ مگس خوار گوگل hummingbird algorithm : وظیفه ی این الگوریتم تمرکز بر روی کلمات کلیدی می باشد که کاربران در حال جست‌وجوی آن ها می باشند.الگوریتم کبوتر Pigeon algorithm : این الگوریتم پس از ایندکس شدن سایت توسط گوگل، با قرار دادن چند کبوتر درون آنها، کلمه کلیدی را که کاربر تایپ می‌کند، اگر این کلمات کلیدی در سایت ها وجود داشته باشند به آن ها نوک می زند و براساس این کلمات کلیدی پرکاربرد فراخوانی می کند و به کاربر نشان می دهد.الگوریتم موبایل گدون گوگل Mobilegeddon algorithm : هدف اصلی این الگوریتم این است که تمام سایت هایی را که قابل نمایش بر روی موبایل نیستند حذف کند.در این نوشته سعی کردم نکات مهم و جذابی که در جلسه دوم کار آموزش پروکسیما یادگرفتم رو بنویسم. امیدوارم در روزهای آتی که به این پست سرک میکشم، دانش خیلی بیشتری نسبت با امروز کسب کرده باشم. Saji AD Saji AD Wed, 13 Oct 2021 16:51:14 +0330 https://virgool.io/Proxima/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D9%87-%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%84-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D8%A7-t3uxebe2wg9m کوچکی‌هایم!گذران کودکی در زمستانمن ساجده هستم؛ متولدِ ۲۹ دی‌ماه سال۱۳۷۲اما از وقتی فهیم، یارِ غارمو میگم، ساجی صدام کرد، خیلیا هم ساجی صدام کردن و همه جا اسممو نوشتم ساجی!تو هوای سردِ دی‌ماه، یه شب برفی بود که پولک‌های سفید براق، از آسمون راهی زمین شده بودن تا همه زشتی های زمین رو بپوشونن و همه جا رو به رنگِ پاکِ سفید دربیارن...اون شب ساجی چشمشو تو این جهان باز کرد و تو بغل گرم مامانش آروم گرفت.انگار هنوز این یک‌رنگی زمین رو باور نکرده بودم و تنها جای امن رو، آغوش مامانم میدونستم و بهش پناه برده بودم...وقتی بزرگ‌تر شدم!روزا شب شد و شبا صبحبهار زمستون شد و زمستون بهار...مدرسه، امیدی بی اساس برای رسیدن به شکوفاییسال‌ها پشت سر هم گذشتن و من از مدرسه ابتدایی وارد مدرسه نمونه دولتی راهنمایی و و بعد هم نمونه دولتی دبیرستان شدم.عاشق رشته ریاضی بودم و پر از شور و شوق.انقد این رشته رو دوست داشتم و با مسائل فیزیک و ریاضی سرِ کیف میومدم که گوشم اصلا صدای اونایی رو که مدام میگفتن نرو رشته ریاضی، تجربی بخون، برو هنرستان و... رو نشنید.دل خوش به این بودم که بهترین رشته مهندسی رو قبول میشم و به‌ همه خواسته‌هام میرسم! مشغول شدن تو رشته‌ای که بهش علاقه دارم! چی بهتر از این؟!مهندسی برق_الکترونیکِ دانشگاهی که فهیم، همون یارِ غارم، مشغول به خوندن همین رشته بود، چون یه سال زودتر از من وارد دانشگاه شده بود، شد انتخاب رشته من!یعنی این رشته رو تو لیست انتخاب رشته آوردم بالای همه‌ی رشته‌ها و دانشگاه‌ها، بدون در نظر گرفتن هیچ چیز دیگه! یعنی سرمستیِ تمام...آخه جدای از خونواده و این حرفا، هیچ‌ چیزی نمیتونست منو به اون لذتی که با فهیم بودم برسونه، دوران دانشگاه و خوابگاه دانشجویی با سختی‌های زیاد و لذت‌های بی‌نظیرش، بلخره تموم شد.وقتی بزرگ‌ترتر شدم!دیگه وقتش رسیده بود کار پیدا کنم و رو همه اون حرفایی که برای دفاع از رشته ریاضی و رشته‌های مهندسی می‌کردم بمونم و بگم که اشتباه نکردم.افتاده بودم تو اون چاله‌ی معروفِ بعد از کنکور و دانشگاه. کم کم یه ترسی اومد تو دلم، انگار خبری از کار مورد علاقه نبود.روزا می‌گذشتن و من در به در آگهی‌های استخدام تو کانال‌های کاریابی، سایت‌های استخدامی، دیوارهای شهر و... اوقات می‌گذروندم.خستگی، درموندگی، ناراحتی و استرس بیکاری مدام بیشتر و بیشتر می‌شد.بعد دانشگاه کار مرتبط با رشته پیدا میکنم! زهی خیال باطل!بلخره بعد از دو سه تا کارِ یکی دو ماهه، وارد شرکتی شدم که فکر می‌کردم کارش مرتبط با رشتمه، اما همش کشک بود، زهی خیال باطل!مجبور شدم تا نزدیک سه سال عین هر روزمو با آدمایی که پر از حسد، نخواهی، بدجنسی و فساد اخلاقی بودن بگذرونم. اون روزا احساس می‌کردم اون برفی که اون شب زمستونی، اون زشتی‌ها رو پوشونده بود، کنار رفته و همه سختی‌ها با بی‌رحمی تمام دارن به من دهن کجی می‌کنن.تو برهوتی از انسانیت و مهربونی، سخت بود خوب موندن، اما شد. سعی کردم خوب بمونم، اونقدی که خیلی از اون آدم‌ها دیدن میشه تا این حد بدخلقی نکرد و مهربون بود و رفته رفته خیلیاشون باهام دوست شدن.اما کافی نبود و کاسه صبر و حوصله من هم سرریز شده بود. دیگه بریده بودم، خسته بودم، درمونده بودمو از همه مهم‌تر، مامانم که همچنان همه دلگرمیم آغوش گرمش بود، دیگه نبود و تنهام گذاشته بود. دنیام سرد سرد شده بود.اینجا بود که انگار واقعا زمین خوردم و دیگه نتونستم تحمل کنم اون محیط رخوت انگیز و فضای خفقان رو!تصمیم گرفتم با همه اصراری که همه‌ی افرادِ شرکت بخاطر اخلاق نسبتا خوبم، برای موندنم و ادامه دادن به کارم داشتن، شرکت رو ترک کنم و به فکر چاره‌ی دیگه‌ای بیفتم...منِ بزرگترتر با تجربیات بیشتر در چند قدمی کارآموزش محتوا!اواخر سال 1399 بود که دست از اون شرکت کوفتی کشیدم و تصمیم گرفتم یه مقدار به خودم استراحت بدم. در حین استراحت دنبال کار هم می‌گشتم. آخه بیکاری برای کسی که 3 سال عین هر روز پاشده و رفته سرکار خیلی سخت بود.یکی از دوستانم که از قضا اسم اونم فهیم بود و با هم از اون شرکت پا به فرار گذاشته بودیم، با خوندن دو سه تا پستی که تو اینستاگرام منتشر کرده بودم، به من پیشنهاد کار تو حوزه تولید محتوا رو داد.نوشتن رو از قدیم دوست داشتم، اینو وقتی فهمیدم که دیدم من اکثر حرفامو تو نوشتن می‌زنم تا حضوری!مثلا انقد با فهیم، همون یارِ غارم، چت‌هام زیاد می‌شد که اونموقع که خبری از تلگرام و واتساپ و...نبود و راهی جز پیام دادن برای ارتباط نداشتیم، من برای نوشتن طومارهام، به ایمیل متوصل می‌شدم چون این حجم از نوشته در قالب پیام نمی‌گنجید.خلاصه فهیمِ دوم، منو با چند تا سایت که کار تولید محتوا می‌کردن آشنا کرد و کم کم و دست و پا شکسته این کار رو دنبال کردم.من عاشق نوشتنم؛ نوشتن روح منو به پرواز درمیاره، منو میبره به جاهایی که با پای جسم نمیشه رفت. با نوشتن میتونم خنده بیارم رو لب آدم‌ها، میتونم از درد مردم بگم و بی صدا فریاد کنم. من با نوشتن میتونم صدای موج دریا موقع خوردن به ساحل، هوهوی باد بین درختا تو فصل پاییز، صدای سنگ وقتی پرتاب میشه، صدای ناله درخت وقتی بریده میشه، صدای بی رحمی کرونا وقتی آدما رو مثل برگ پاییز میریزه بشم.اما همه اینا نیاز داشت به دنبال کردن حرفه‌ای این مسیر، تا بشه از این کار لذت کافی رو برد.دیدنِ روشناییِ سیاره پروکسیما در مه!پروکسیما در هاله‌ای از ابهاماتفاقا درست وقتی میفتن که اصلا حواست بهشون نیست. اصلا نمیدونم میشه اسمشونو گذاشت اتفاق یا نه...پیامی تو دایرکت اینستاگرام از فهیمِ دوم دریافت کردم. داخلش نوشته بود ثبت نام کارآموزش تولید محتوا در سیاره پروکسیما!در هاله‌ای از ابهام، ثبت نام کردم. اطلاعات کمی از این سیاره مرموز داشتم و با ورود به سایت آکادمی پروکسیما، احساس آلیس بودن در سرزمین عجایب به من دست داده بود. نکته جالبی که برای من در این مرحله وجود داشت استرس دیدن هر ایمیلی که از پروکسیما دریافت می‌کردم بود.به صورت غیرقابل باوری مراحل رو پشت سر هم گذروندم و قبول شدم و از بین 158 نفر شرکت کننده، شدم جزو 8 نفری که برگزیده شدن برای این راه پرپیچ و خم.کارآموزش دو ماهه پروکسیما؛ قطاری در دل یادگیری‌هامن ساکنی در سیاره پروکسیما شدممن در این راه قدم گذاشتم تا به استعدادی که خودم احساسش می‌کنم جامه‌ی شکوفایی بپوشونم.من امروز در اولین ایستگاه این قطار هستم و نمیدونم در ادامه‌ی مسیر چه اتفاق‌هایی رخ میده و من تا کجای این راه، مسافر این قطارم؟! اما قطعا همه‌ی تلاشم رو برای رفیق نیمه راه نشدن می‌کنم. همه‌ی انرژیمو میذارم تا اگه هرجایی هم قبل از نقطه‌ی پایانِ کارآموزش پیاده شدم‌، از کم کاری و کوتاهی خودم عذاب وجدان نداشته باشم. مطمئن باشم همه اون چیزی که در توانم بود رو گذاشتم و از تجربیات متخصصان این سیاره و هم دوره‌ای‌های خودم نهایت استفاده رو بردم.اونوقته که دیگه مطمئنم حالم خوبه و از اون به بعد میتونم دل ببندم به این شعر استاد شهریار که میگه :«هرچه پیش آید خوش آیدما که خندان می‌رویم»اونوقته که دیگه خودم رو از موجودات فضاییِ ساکنِ سیاره پروکسیما میدونم.این اولین نوشته من تو این سیاره پر رمز و رازه. دوست دارم این‌جا ثبت شه تا شاید دو ماه دیگه (به شرط سکونت و حیات) که اومدم و این نوشته رو خوندم حال خوبی بهم دست بده...راستی من هنوزم عاشق رشته ریاضی و مهندسی برق هستم. نقاشی هم که مگه میشه دوست نداشت؟!به نظرم هنر و ریاضی جدایی ناپذیرن! Saji AD Saji AD Tue, 12 Oct 2021 14:39:23 +0330