https://virgool.io/feed/@sjdenayati خط خطی از دور و بر یک برنامه نویس وب،گرافیست، تدوینگر، خبرنگار و یک پدر.. fa 2026-06-17 09:35:53 https://files.virgool.io/upload/users/14781/avatar/Q2y7xh.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@sjdenayati https://virgool.io/@sjdenayati/%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C-%D8%B5%D8%AF%D8%A7-hzfj39z0ur9m سوالی که ذهنم را در مورد فضای رسانه ای قزوین درگیر کرده این است که اگر دو سه تا از خبرگزاری ها یا پایگاه های خبری تعطیل شوند، آیا اتفاق خاصی می افتد؟به عنوان کسی که روزگاری کمی خبرنگاری کردم و چند سالی پشت میز روابط عمومی نشستم و رسانه را تا حدی میشناسم، روند حرکت رسانه ای قزوین را کاملا نزولی میبینم. در رسانه های قزوین مطبوعات که خیلی وقت است از فضا دور شده اند و خبرگزاری و پایگاه های خبری هم بدون هیچگونه فلسفه رسانه ای خاصی در توهم جریان سازی و تاثیرگذاری به سر میبرند.واقعا جریان لوس رسانه ای قزوین چقدر سعی کرده با استفاده از تمام ظرفیت های موجود رسانه ای جایگاه ویژه ای در بین مردم پیدا کند؟رسانه های استانی ما تا چه اندازه توانسته اند چالش های استانی و ملی را برای مردم تفهیم و تحلیل کنند؟چه اندازه رسانه های استانی توانسته اند درحل بحران های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نقش آفرین باشند؟تا کی قرار است نشست های خبری مدیران استان محلی برای دریافت کارت هدیه رسانه های بی صدا باشد؟یادمان نرود رسانه بستر استمرار است و دینامیت نیست که در مواقع مختلف بترکانیم و تمام؛ دلایل متعددی باعث شده شاهد چنین فضای فرسوده ای باشیم که شاید بحث اقتصاد رسانه ای و تربیت خبرنگار (به معنای واقعی کلمه) از مهمترین آنها باشد ولی شکی نیست با ادامه همین روند فعلی نه تنها مردم بلکه مدیران نیز دیگر نیم نگاهی هم به این فضا نخواهند داشت.مطمئنا برای برون رفت از این فضای منفعلانه هیچ کس به جز اهالی رسانه کمکی نخواهد کرد. سجاد عنایتی سجاد عنایتی Sat, 21 May 2022 11:45:11 +0430 https://virgool.io/@sjdenayati/%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B1%D9%86%DA%AF-mst8mahxaliq از هر طرف که به قزوین نگاه میکنی رنگ های مختلف می بینی. از یک طرف در شب ها خیابان ها بنفش می شود و از یک طرف سبز، ولی واقعا با چه منطقی؟شهری تاریخی که زمانی پایتخت این کشور بوده، شاید الان یک فرد غریبه که هیچ حتی ساکنین این شهر هم تصور درست و یکپارچه ای از هویت شهری نداشته باشند.واقعا این شهر چه رنگی است؟؟؟در مورد المان هایی که در این شهر استفاده شده و در مناسبت های مختلف مورد استفاده قرار میگیرد صحبت و نقد زیاد شده ولی موردی که شاید نیاز به کار جدی دارد تعریف یک هویت بصری واحد و یکپارچه است.اساتید این حوزه در #قزوین کم نیستند ولی کسی به فکر این موضوع فراموش شده نیست.سازمان های عریض و طویل فعال در شهر که به فکر حال خوب مردم هستند شاید نیاز باشه به جای اینکه به این فکر کنند که حتما لوگو مجموعه خود را بزرگ چاپ کنند، هویتی درست و اصولی برای خود تعریف کنند.پ.ن:این عکس را از پشت بام خانه مرحوم مادربزرگم گرفتم.. سجاد عنایتی سجاد عنایتی Mon, 28 Feb 2022 10:34:17 +0330 https://virgool.io/@sjdenayati/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-wkcjd2odt7lg مدیران جدید شهری و استانی دیگر کم کم پشت میزهای خود نشسته و کار خود را شروع کرده اند و تقریبا به جز یکی دو مورد مابقی با القابی همچون #جوان_انقلابی و #مدیر_انقلابی مورد استقبال دوستان قرار گرفتند.حالا گذشته از اینکه این نوع تبریک مدل درستی هست یا نه، کار دوستان انقلابی تازه شروع شده است. به نظرم بهترین روش حمایت و همیاری، انتقاد درست و دقیق به همراه راهکارهای عملیاتی است تا مدیر انقلابی ما در مسیر کج قدم بر ندارد.خیلی ساده و صریح تشکیل حلقه های مطالبه گری برای تحلیل، نقد و ارائه پیشنهاد به مدیران نیاز جدی این جبهه است که با یک ساختار ساده می توان به آن رسید .مخاطب این متن قطعا اول خودم، بعد شما و در اخر مدیرانی است که در ابتدای کار لقب انقلابی را یدک می کشند.پ.ن:تصویر کاملا تزئینی است... سجاد عنایتی سجاد عنایتی Sun, 13 Feb 2022 15:10:59 +0330 https://virgool.io/@sjdenayati/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85-%D9%88-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-yoomuvxupcvx داستان عزاداری محرم و کرونا ، داستان جدیدی نیست!در طی سالیان گذشته همواره در نزدکی ایام محرم و عزاداری امام حسین(ع) گروه های به مقابله با این مراسمات و هیئت قد علم می کنند و هر سال ایده های جدیدی را به کار میگیرند.این موضوع در گذشته با داستان هایی مثل افزایش افسردگی جامعه با عزاداری، کمک به فقرا به جای برگزاری هیئت و نذری دادن ،هزینه های هنگفت سخنرانان و مداحان و در تازه ترین موارد کرونا و سلامتی مردم تکرار شده است.اگر از نتایج پژوهش های دانشگاهی در مورد تاثیر مثبت عزاداری امام حسین(ع) بر وضعیت خلقی افراد و دیگر شبهات بی پایه و اساس عبور کنیم، می توانیم به حضور فعالانه و خودجوش نیروهای هیئتی و انقلابی در قالب های مختلف ازجمله موکب در حوادث اخیر کشور از زلزله کرمانشاه گرفته تا سیل عید سال گذشته و همین کرونا اشاره کرد .تشکیل ستادهای و قرارگاه های عملیاتی سلامت برای ضدعفونی و گندزدایی از شهرها در همان روزهای ابتدایی و تامین اقلام بهداشتی برای نیازمندان و در ادامه همیاری مردم در جنبش کمک مومنانه و پویش مواسات از اقدامات شاخص بچه های هیئتی در ایام کرونا می باشد.در کنار تمام این موارد برگزاری مجالس شب های قدر به شکلی کاملا بهداشتی و دقیق، آزمون دیگری است که هیئتی ها سربلند از آن عبور کردند.درپایان بازهم همین هیئت و هیئتی ها مطیع ستاد مبارزه با کرونا هستند...#محرم#کرونا سجاد عنایتی سجاد عنایتی Mon, 17 Aug 2020 12:37:19 +0430 https://virgool.io/@sjdenayati/%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%82%D8%A8-%D8%A8%D9%86%DA%AF%D8%B1-kphhi4wevpij در این دنیا همه چیز ، همه رفتار ها و همه اتفاقات زندگی و روزمره یک انسان آن هم از نوع من و شما به هم ربط داره؛و اصلا هم به این وسایل ارتباط جمعی و اینترنت و شبکه های اجتماعی و … هیچ ربطی نداره.این مطلب را در رمضان 1394 نوشتم...در این دنیا همه چیز ، همه رفتار ها و همه اتفاقات زندگی و روزمره یک انسان آن هم از نوع من و شما به هم ربط داره؛و اصلا هم به این وسایل ارتباط جمعی و اینترنت و شبکه های اجتماعی و … هیچ ربطی نداره.به بیان دیگه برخی اتفاقات نتیجه برخی اعمال و کارهاست که شاید توی اون لحظه متوجه نشیم ولی زمان زیادی نمیبره که کاملا متوجه میشیم که چرا باید چنان اتفاقاتی بیفته، دقیقه مثل همون لطیفه مانندی که توی گوشی های من و شما رد و بدل میشه که میگه:”خدایا من تاوان کدوم گناهم رو دارم میدم………. اها اها یادم اومد حله :)”بیان این موضوع چیزی نیستش که قبلا نمیدونستم ولی توی این یکی دو روز بیشتر درکش کردم به واسطه اتفاقات و بدبیاری هایی که طی یکی دو روز اخیر درگیر بودم.این اصل(ذکر شده در چند سطر بالا) رو میشه تعمیم داد به گذشته و فعالیت هایی که به عنوان یک فعال فرهنگی در این جامعه انجام می دادم و توی چند عرصه ناکام بودم، هرچند شاید تمام تقصیر گردن من نباشه ولی هر ادمی بالاخره متوجه اشکال کارش میشه.این بدبیاری ها بعضی وقتا یه حسی میده به ادم اونم از نوع من که به اصطلاخ فعال فرهنگی هستم(شاید نباشیم و پر روییم و ادعا میکنیم) که پیش خودمون فکر میکنیم که چی میشد اصلا وارد این فضاها نمی شدیم و مثل این همه ادم بدون دغدغه های فرهنگی به زندگی خودمون ادامه میدادیم،مثل ۳۵۰۰ نفری که زیر پست یک خواننده زیر زمینی که میگه همه بگن بغ بغو؛ کامنت میزاشتیم بغ بغو. یا مثل ادم های الکی خوشی که به خاطر باخت به ارژانتین ریختن توی خیابون ها و شادی کردن، ما هم میرفتیم فوقش یه حرکاتی هم میزدیم، یا مثل بعضی ها ، دست بعضی هارو میگرفتیم توی دانشگاه و شهر و خیام با هم حرف میزدیم و الکی میخندیدیم و بعدش قهر میگردیم و کات و میکردیم و یه نفر دیگه و به این چرخه ادامه می دادیم؛و شاید انقدرها هم بد نه،فوقش میرفتیم زیر دست بابامون کار میکردیم و پول درمیاوردیم و زندگی و بچه و …. و نمی فهمیدیم توافق شد یا نشد، اصلا به ما چه ربطی داشت ، بزار زندگیمونو بکنیم.اما ما حتی ادم اینجور زندگی کردن هم نیستیم؛کمی حلقه رو کوچیکتر کنیم؛کمی دغدغه داشتن هم بد نیست،راهپیمایی رفتن،هئیت رفتن و…؛ اما حالا روی بعضی موارد هم حساسبت نداشتن به جایی برنمیخوره،حالا این حزب سیاسی چه بلایی قراره سر مملکت بیاره مهم نیست، همه خوبن.حالا دوتا دختر و پسر دوتا پارتی اون سر شهر گزاشتن به خودشون مربوطه من که دارم نمازمو میخونم،حالا توی یمن و فلسطین و عراق و سوریه چی میگذره که به من ربطی نداره.ولی بازم نمیشه، ما اهل این جور زندگی هم نیستیم؛ اونجاس که باید بگردی ببینی اشکال کار کجاس، و اشکال رو پیدا هم خواهی کرد، حالا اینکه با خودت عهد ببندی دیگه اشتباه نکنی یا بکنی به خودت مربوطه…گاهی این مشکلات به خاطر کارها و رفتارهای خیلی ریز،خیلی پیش پا افتاده(از نظر ما) و حتی رفتارهای اشتباهی که خودمون برای اشتباه نبودنش برای خودمون توجیه کردیم…گاهی یک نماز اول وقت(از نوع صبح شاید)…گاهی یک سلام…گاهی یک احترام…گاهی یک لبخند..می تونه راه گشا باشه…پ.ن:این متن می تواند مخاطب عام داشته باشد(از جنس من و شما)پ.ن: ماه رمضان تمام شد و ما ادم نشدیم…پ.ن:عکس مطلب رو توی نمایش شب شیدایی گرفتم، تصاویر کاملش اینجاسبی ربط: صدسال اگر زنده بمانی گذرانیپس شاکر هر لحظه و هر سال خودت باش سجاد عنایتی سجاد عنایتی Sat, 09 May 2020 14:58:33 +0430 https://virgool.io/@sjdenayati/arbaeen1-vmadzsezxpbb بین تمام سفرهایی که برای اربعین طی 3-4 سال اخیر داشتم، اربعین سال 93 داستان بهتری برای تعریف کردن دارد.شاید وقتی که نریمان پناهی مصرع سفر کرب و بلا حاصلش رنج و بلاست را می خواند هیچ وقت فکرش را نمی کردیم که چند سال بعد چنین سفری را تجربه کنیم.وقتی برای سفر اربعین وارد فرودگاه امام خمینی (ره) که می شوید باید حتما این نکته را مدنظر داشته باشید که هیچ پروازی به سمت نجف سر موقع انجام نمی شود ، ولی اینکه تاخیرش چقدر باشد برمی گردد به شانس شما. حتما مسئولین فرودگاه از همان اول خبر داشتند که قرار است پرواز ما با حدود 4 ساعت تاخیر انجام شود که تیم 40 نفره ما را به آخرین گیت خروجی راهنمایی کردند که حداقل صدای اعتراضمان دیگر مسافران فرودگاه را اذیت نکند.اما این 4 ساعت تاخیر فرصتی دست داد که علاوه بر مطالعه و استراحت که معمولا کار کلیشه ای برای این شرایط است ، به گفتگو با دوستان و همچنین برگزاری مراسم مختصر عزاداری در نمازخانه فرودگاه بپردازیم.بالاخره زمان پرواز فرارسید،خستگی ناشی از تاخیر ذوق و انگیزه اول سفر را تا حدی از بین برده بود و اتفاقات داخل هواپیما انرژی مضاعفی به بچه ها تزریق کرد تا بیش از پیش از این سفر لذت ببرند. در مورد اتفاقات و شلوغ کاری های بچه های هیئت به همین مقدار بسنده می کنم که به جز عکاسی و شوخی های معمول دوستانه ، شرایطی پیش آمده بود که خدمه هواپیما در تلاش بودند ،راهرویی که صندلی های ما در آنجا قرار داشت را به سرعت طی کنند که مبادا مورد شوخی دوستان قرار بگیرند.پس از حدود یک ساعت پرواز ، هواپیما در نجف به زمین نشست. از آنجا که سفر به شکلی برنامه ریزی شده بود که اقامت ما در نجف به اندازه یک روز باشد و فردا صبح اول وقت پیاده روی ما به سمت کربلا آغاز می شد، نیاز بود با توجه با تاخیر پرواز و خستگی ناشی از آن و خود پرواز، دوستان استراحت کافی را در هتل(که از چند ماه قبل رزرو شده بود) داشته باشند که برای پیاده روی احساس خستگی نکنند.اما همین تاخیر پرواز باعث شده بود که مدیر محترم هتل در نجف اتاق های ما را به زائرین دیگری کرایه دهد و ما در خیابان نشین شدیم....ادامه دارد.... سجاد عنایتی سجاد عنایتی Wed, 10 Oct 2018 15:37:03 +0330