https://virgool.io/feed/@smozaffari یه برنامه‌نویس که عاشق یاد گرفتن و یاد دادن آموخته‌هاشه و همه سعیش رو می‌کنه تا دنیای کوچیکش جای بهتری واسه زندگی آدم‌هاش بشه fa 2026-06-17 06:44:10 https://files.virgool.io/upload/users/930/avatar/uB6tDb.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@smozaffari https://virgool.io/@smozaffari/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%86%D8%B1%D8%AE-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-r3hxvf70jrtm قبل از هرچیزی بگم که این چرخ با اون چرخ تقدیر و چرخی که ما بدون هیچ مداخله در نحوه چرخشش نشستیم تا ببینیم چجوری می‌چرخه و چه بلایی سرمون میاره فرق داره! اتفاقا این چرخ چیزیه که خودمون باید بچرخونیمش؛ با دستای خودمون؛ همونجوری که حالمون رو خوب می‌کنه؛ حال دلمون رو.شاید برای شما هم پیش اومده باشه که یه وقتایی به درجه‌ای از نارضایتی در زندگی رسیده باشی که حس کنی یه چیزایی سر جاش نیست ولی خودتم ندونی چی رو باید کم یا زیاد کنی که حالت رو خوب کنه. اگه این حس رو تجربه کردی، احتمالا بدون اینکه حواست باشه و خودت هم بدونی، هارمونی زندگیت به هم خورده. ینی چی؟حدود نیم قرن پیش وقتی که خیلی از ماها هنوز به دنیا نیومده بودیم یه بنده خدایی به اسم Paul J. Meyer مفهوم «چرخ زندگی» رو مطرح کرد. از نظر اون خدابیامرز، زندگی چند بُعد داشت و برای رسیدن به حس رضایت از زندگی و شادی و موفقیت لازم بود که به همه این ابعاد توجه بشه. در حال حاضر این ابعاد به این صورت تعریف میشن:چرخ زندگی (Wheel of Life)همونطور که توی تصویر بالا مشخص شده، برای هر بُعد ده سطح وجود داره که امیتازیه که شما از ۱ تا ۱۰ به اون بُعد از زندگیتون میدید. من خودم برای اینکه مطمئن بشم تعریفم از این ابعاد همونیه که این بزرگواران مد نظرشون بوده، یه گشتی توی اینترنت زدم و این تعاریف کمکی رو براشون پیدا کردم:شغل و حرفه: چقدر از شغلی که دارید راضی هستید؟ آیا پیشه فعلیتون همونی هست که تصورش رو داشتید یا ترجیح میدید که تغییرش بدید؟ آیا نسبت به شغلتون حس رضایت و خوشحالی دارید؟مالی: آیا درآمدتون کفاف نیازهای اولیه و سایر نیازهاتون رو میده؟ درگیر قرض و وام هستید یا نه؟ آیا از نظر شما پول تنها چیزیه که یک انسان رو خوشحال نگه میداره؟سلامتی: از نظر جسمی و روحی چقدر خودتون رو سالم میدونید؟ حس و حالتون چجوریه؟ آیا از ظاهر و وزنتون راضی هستید؟ آیا ناراحتی جسمی خاصی دارید؟ چقدر ورزش میکنید؟دوستان و خانواده: آیا دوستانتون به اندازه کافی حامی و با شما صادق هستند؟ آیا می‌تونید روی دوستیتون حساب باز کنید؟ چقد با دوستان و خانواده‌تون زمان می‌گذرونید؟عاطفی: آیا یار عاطفی‌ای دارید؟ آیا با یار عاطفیتون خوشحال هستید؟توسعه فردی: چقدر به توسعه فردیتون اهمیت می‌دید؟ آیا نسبت به تجارب جدید و یاد گرفتن مشتاق هستید؟سرگرمی و تفریح: از زندگی لذت می‌برید؟ مشغول سرگرمی یا ورزش خاصی هستید؟ زمان خالی خودتون رو چطوری سپری می‌کنید؟مشارکت اجتماعی: به دیگران کمک می‌کنید؟ کاری رو به صورت داوطلبانه انجام می‌دهید؟ چه میزان در جمع خانواده یا دورهمی‌ها و همسایگان یا کلوب خاصی که عضوش هستید فعال هستید؟پاسخ دادن به این سوالات می‌تونه کمک کنه تا بتونید بفهمید که توی هرکدوم از این ابعاد از ۱ تا ۱۰ کجای کارید. بعد از اینکه نقطه‌ها رو مشخص کردید اونارو به هم وصل کنید. شکل به وجود اومده نشون میده چقدر زندگیتون تعادل داره. اگه زیادی کج و کوله باشه ینی چرخ زندگیتون حق داشته که این مدت درست و حسابی نچرخه! ینی شما نیاز به یه هدف‌گذاری درست و حسابی توی یه سری ابعاد از زندگیتون دارید. ینی احتمالا شما تونستید یه راهی پیدا کنید که شمارو بیشتر از زندگی راضی و خوشحال کنه. و از همین تریبون بهتون تبریک میگم. از اینجا به بعدش فقط باید یه دستمال بردارید و اون بُعد از زندگیتون که مدت‌ها زیر خروارها خاک مونده بوده رو پاک کنید و بذارید یه جا که جلوی چشمتون باشه و یه سری هدف‌گذاری درباره‌اش انجام بدید.مثلا شاید متوجه بشید که توجه به سلامتیتون رو نادیده گرفته بودید. ممکنه تصمیم بگیرید ورزش رو توی برنامه‌ریزی روزانه‌تون بگنجونید. ممکنه متوجه یه نقصی توی بخش عاطفی بشید و با یه سری تصمیمات به سمت بهبودش پیش برید. خلاصه که سعیتون رو بکنید تا این سطوح رو به بازه ۸ تا ۱۰ منتقل کنید. این ینی شما از اون بُعد از زندگیتون راضی هستید و این خیلی خوبه. :)در پایان لازم میدونم از اولدوز عزیزم که من رو با این چرخ آشنا کرد تشکر کنم. شما هم اگه براتون مفید بود میتونید با بقیه درمیونش بذارید. چونکه اگه یه چند تا چرخ بیشتر توی دنیا درست‌تر بچرخه حالمون از اینی که هست بهتر میشه. :) صدف مظفری صدف مظفری Fri, 20 Dec 2019 12:27:09 +0330 https://virgool.io/@smozaffari/%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%84%D8%AD%D8%B8%D9%87%D9%87%D8%A7-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%DA%A9%D9%87-%D8%A2%D8%AF%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%86-%D8%A2%D8%AF%D9%85%D9%87%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%A2%D8%AF%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF-qkdgies6chyb در جای خنک نگهداری شود،قبل از مصرف خوب تکان داده شود،منع مصرف برای کودکان زیر 3 سال و زنان باردار...کاش آدم‌ها هم مثل یه سری خوراکی‌ها و کالاها روشون یه اتیکت بود که قبل از مصرف می‌شد تکلیفمون رو باهاشون روشن کنیم! مثلا رو یکی نوشته می‌شد شکستنی؛ که آدم‌ها می‌فهمیدن حین ادای کلمات باید بیشتر مراقب باشنرو یکی می‌نوشتن بامرام، بامعرفت؛ که می‌فهمیدی رو این یه مورد خییییلی می‌تونی حساب کنیرو یکی می‌نوشتن بدقلق؛ اینطوری می‌فهمیدی اگه اعصاب درست و حسابی نداری بهتره دورش رو خط بکشیرو یکی می‌نوشتن سووو بیزی! ینی وقتش براش خیلی ارزش داره، قبل از ملاقات باید حتما وقت قبلی بگیری!رو یکی می‌نوشتن...احتیاط! این فرد شکستنی می‌باشد!آدم‌ها با هر نسبت و هر شکلی که وارد زندگیمون میشن، یه امانتن دست ما، یه روزی وارد زندگیمون میشن و در دیرترین حالت ممکن با مرگ خودمون این امانت ازمون گرفته میشه.مثل یه وسیله که اگه امانت بگیری و طرز استفاده ازش رو بلد نباشی ممکنه بزنی خرابش کنی و بعدش فقط شرمندگیشه که می‌مونه برات، آدما هم همینجورین. ما به اندازه آدم‌هایی که دورو برمون وجود داره، به تعداد آدمایی که وارد زندگیمون میشن امانتی داریم.هرچقد رابطه‌مون باهاشون صمیمی‌تر، وظیفه‌مونم در نگهداری از این امانتی‌ها بیشتر.متأسفانه یا خوشبختانه ماها از این اتیکت‌ها نداریم،برا همین تا دیر نشده باید طرز استفاده از همدیگه رو خودمون یاد بگیریم...آخه آدم‌هارو لحظه‌ها نیست که پیر می‌کنن،آدم‌هارو آدم‌ها پیر می‌کننبا ندونستن طرز استفاده همبا بی‌توجهی به این امانتی بودن...هوای دل همدیگه رو بیشتر داشته باشیم❤️ صدف مظفری صدف مظفری Fri, 13 Dec 2019 15:46:41 +0330 https://virgool.io/@smozaffari/%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%81%D8%A7%D9%90%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%87-%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%90%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84-tm2mzpce5p0o بزرگی می‌فرماید که اولین قدم برای حل یک مشکل، پی بردن به وجودِ اون مشکل هست! حالا این چه ربطی به موضوع بحث ما داره؟ خیلی از ما، طبق عادت، داریم به یه سبکی زندگی می‌کنیم و انقدر درگیر کارهای روزمره‌مون شدیم که دیگه به این فکر نمی‌کنیم که آیا این لایف‌استایل همونیه که من می‌خواستم؟ آیا راهی هست که کمک کنه تا زندگی یکم بیشتر بهم مزه بده؟ میشه طوری زندگی کرد که کمتر استرس داشته باشم؟ و سوالات مهمی از این قبیل.وقتی از لایف‌استایل صحبت می‌کنم دقیقا از چی صحبت می‌کنم؟! چیزهایی که اونارو برای خودمون مهم و یک ارزش می‌دونیم و طبق همون‌ها امورات روزانه‌مون رو انجام می‌دیم و این ۲۴ قِرون زمان لعنتی رو خرجشون می‌کنیم.ممکنه سلامتی برامون خیلی اهمیت داشته باشه، اما آیا کارهایی که در طول روز انجام میدیم همین رو نشون میده؟! مثلا برای همین سلامتی، چیزی که خیلی مهمه، ورزش و توجه به غذاهایی هست که می‌خوریم. آیا واقعا این کارهارو انجام میدیم یا فقط توی کاغذه که میگیم برامون مهمه؟! ممکنه خانواده‌مون یکی از ارزش هامون باشن. اما آیا قدر بودنشون رو همین حالا که هستن می‌دونیم؟ باهاشون به اندازه کافی وقت می‌گذرونیم؟ یا به همین که میدونیم زنده‌ان و نفس میکشن قناعت کردیم؟! نکنه زندگیمون فقط صرف یکی از ارزش‌هامون بشه و از بقیه‌شون غافل بمونیم، تا یه دفعه با از دست دادنشون یه تلنگری بهمون بخوره و بگیم ااااا چرا همون موقع که باید، بهش توجه نکردم، چرا همون موقع که داشتمش ازش استفاده نکردم.توی این دوره و زمونه، نداشتن تعادل توی زندگی، معمولا با توجه بیش از حد به کار یا درس و غافل شدن از ابعاد دیگه زندگی هست که اتفاق می‌افته. برای همین من فقط درباره این قضیه می‌خوام صحبت کنم.این عدم تعادل از اون مواردیه که می‌تونم اسمش رو بذارم قاتل خاموش! اگه همه زندگیت بشه کارِت یا درسِت و خودت رو از تفریح، از توجه به سلامتی، از خواب کافی، از وقت گذروندن با خانواده و آدم‌هایی که باعث رشدت میشن محروم کنی، به مرور زمان شاید حتی بدون اینکه خودت متوجه بشی، روحت پوسیده بشه و به دنبالش جسمت. شاید یه روزی برسه که روی اعلامیه‌ات بنویسن درگذشت ناگهانی شادروان فلانی! ولی کسی چه میدونه که چه کارهایی کردی که نتیجه‌اش شد این ناگهانی! چقدر به حال روح و جسمت بی توجهی کردی، بُعد دیگر زندگیت رو نادیده گرفتی که این اتفاق برات افتاد. برای همیناست که میگم هر از چند گاهی باید یه نگاهی به الاکلنگ زندگی‌مون بندازیم. تا یه دفعه به خودمون نیایم ببینیم زندگیمون شده فقط کار و کار و کار. یا نه اصلا خلاصه شده توی خواب و خواب و خواب!الاکلنگ زندگییه نکته که خیلی مهمه اینه که نباید این تصور بشه که خب من یه روز بشینم به این قضیه فکر کنم، یه لایف‌استایل خفن تعیین کنم و بارَم رو تا آخر عمرم برای همیشه ببندم. نه! شرایط تغییر میکنن، آدم‌های دور و برمون، همه چی به مرور زمان تغییر می‌کنن و ما هر از چندگاهی طبق شرایط جدید، باید لایف‌استایلمون رو آپدیت کنیم. پس این کار یه کار پیوسته است ولی ارزشمند و مهم.پیشنهاد من اینه که تغییرات رو کوچولو کوچولو اعمال کنید. روزی که فهمیدید لایف‌استیال فعلیتون با ایده‌آلتون چه تفاوت‌هایی داره و باید چه تغییراتی توی زندگیتون بدید، برای خودتون قدم‌های کوچیک بردارید. بذارید وقتی دو تا از تغییرات توی زندگیتون جا افتاد، اونوقت برید سراغ بعدی‌ها.راستی! تا یادم نرفته این رو هم بگم که پیدا کردن نقطه تعادل زندگی، درست مث فهمیدن راز خوشحالیه. همونطور که شادی برای هر آدم یه جور منحصر به فردی محقق میشه، درمورد تعادل زندگی هم همینه. چون ماها هممون یه سری آدمیم با ارزش‌های منحصر به خودمون.نقطه تعادل زندگی هیچ تعریف مشخصی نداره... درست مثل شادیدر آخر میخوام برگردم به جمله اول این نوشته. تا نفهمیم زندگیمون از تعادل خارج شده، هیچ کاری هم برای بدست آوردنش نمی‌کنیم. خیلی وقتا یه تلنگر بزرگ مثل از دست دادن سلامتی هست که این رو بهمون یادآوری می‌کنه. من توی این نوشته سعی کردم این تلنگر رو با هزینه کمتر و زودتر بزنم.اگه تا حالا فرصتش پیش نیومده که به این فکر کنی آیا لایف‌استایل فعلیت همون لایف‌استایل ایده‌آلت هست یا نه، الان وقت مناسبی برای این کاره. بالاخره از یه روزی باید شروع کرد. برای من امروز همون روز بود :) صدف مظفری صدف مظفری Fri, 25 Oct 2019 20:44:11 +0330