https://virgool.io/feed/@thecoffeedude قهوه‌چی. fa 2026-06-17 12:41:39 https://files.virgool.io/upload/users/153565/avatar/Nka4uc.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@thecoffeedude https://virgool.io/@thecoffeedude/roasting-and-the-amount-of-available-solubles-iahgtwmtlmi1 دان سبز قهوه شامل مواد نامحلولی از جمله پروتئین، چربی، سلولز و فیبر می‌باشد. برخی از این ترکیبات تاثیراتی بر فرایند شیمیایی برشته‌کاری دارند اما نامحلول در آب هستند، به همین علت است که ما به هنگام اندازه‌گیری بازه عصاره‌گیری از محاسبه این ترکیبات صرف نظر می‌کنیم. ترکیبات نامحلولِ موجود در قهوه‌ی برشته‌شده حدوداً 68-72% جرم قهوه را تشکیل می‌دهند.انتخاب‌هایی که برشته‌کاران قهوه در طول فرایند برشته‌کاری جهت چگونگی به‌کار بردن گرما برای برشته کردن دان سبز می‌کنند، می‌تواند منجر به عواملی چون: تخریب و یا تبدیل مواد، تغییر جرم اولیه، افزایش غلظت مواد و همچنین در بعضی موارد تشکیل ترکیبات شیمیایی جدید شود. به همین ترتیب می‌توان نتیجه گرفت که میزان مواد محلول در دان برشته‌شده کاملاً متغیر است. نمودار زیر، تغییرات جرمِ مهمترین عوامل سازنده طعم قهوه - از دان سبز تا تبدیل شدن به دان برشته‌شده - را به صورت درصدی نشان می‌دهد.تغییرات درصدی در فرایند تبدیل دان سبز به دان برشته‌شدهپی‌نوشت: منابع اندازه‌گیری‌های این نمودار بخشی از تحقیقات کتاب «World Agricultural Series, Coffee: Recent Developments» می‌باشد. علامت (*) در نمودار به ما نشان می‌دهد که کدام مواد در حین این فرایند تغییری نداشته‌اند. در این تحقیق، تغییرات ذاتی دان در فرایند برشته‌کاری به صورت منظم برای یک نمونه قهوه کلمبیایی اندازه‌گیری شده است. درصد تغییرات حین فرایند به صورت تقریبی 6.4% است که شامل تغییرات در میزان رطوبت دان نمی‌باشد.این اندازه‌گیری‌ها صرفاً جهت شکل‌دهی یک ذهنیت بابت تغییراتی است که برای دان‌ها در فرایند برشته‌کاری اتفاق می‌افتد، اما این میزان‌ها در شرایط رشد مختلف دان‌ها، گونه‌های دان و میزان درجه برشته‌کاری (از روشن به تیره) متغیر خواهد بود. با توجه به نمودار حاصل شده، می‌توان دریافت که چرا میزان شیرینی در قهوه بسیار کم است، یا ترکیباتی مانند لاکتیک اسید چگونه پس از فرایند برشته‌کاری به عنوان یک ترکیب شیمیایی جدید به عوامل تشکیل دهنده طعم در قهوه اضافه می‌شوند. در نتیجه، اندازه‌گیری بازه‌های عصاره‌گیری و همچنین میزان تغییرات مواد در طی این فرایند به ما کمک می‌کند تا حین انجام فرایند برشته‌کاری و یا دم‌آوری تصمیماتمان جهت تغییر المان‌های موثر بر این دو (مانند: تغییر دما یا ایجاد تغییرات در اندازه سابه قهوه) برای تولید محصولی با کیفیت، کاربردی‌تر و تاثیرگذارتر باشد. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Mon, 14 Sep 2020 20:17:30 +0430 https://virgool.io/Coffee/%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D9%87%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-channeling-vokebll2ovve مقدمهبه زبان ساده اصطلاحِ Channeling در عصاره‌گیری قهوه بدین معناست: بخشی از حجم قهوه زیادتر از مابقیِ حجم قهوه عصاره گرفته شده. این اتفاق علت‌های گوناگونی می‌تواند داشته باشد اما تاثیری که می‌گذارد معمولاً یک‌سان است و نحوه عملکرد نیز به همین صورت؛ آب به جای اینکه با کل حجم قهوه در تماس باشد، با بخشی از آن بیشتر در تماس خواهد بود و با بخش دیگر کمتر.در این مقاله تمام علت‌ها را بررسی خواهیم کرد و همچنین نگاهی علمی‌تر نسبت به این پدیده خواهیم داشت. بخشی از این مقاله شامل تجربیات و آموخته‌های من است و بخش دیگر شامل ترجمه‌هایی از تحقیق‌های محققانِ فعال قهوه. نشانه‌های طعمی یک قهوه‌ی Under-Extracted می‌تواند تا حدودی عناوین زیر باشد:ترشی بیش از حد و نامطلوب و گاهی ترشی سرکه‌ایطعم‌یادهایی که حس می‌کنید طعم‌یادهای نسبتاً کاملی نیستند و به عبارتی خام هستند. در قهوه خود شوری حس می‌کنید.اما این اتفاق ممکن از است چندین علل داشته باشد که من به صورت تیتروار متداول‌ترین‌ها را عنوان خواهم کرد، اما در این پُست فقط یکی از آن‌ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد:مدت زمان دم‌آوری نسبتا پایینی دارید و اجازه نمی‌دهید تا آب به صورت کامل با ذرات قهوه در تماس باشد. آبی که استفاده می‌کنید به اندازه کافی گرم نیست.آسیاب قهوه‌ی شما بیش از حد درشت است.میزان آب کافی‌ای برای میزان قهوه‌‌ای که می‌خواهید از آن عصاره بگیرید استفاده نمی‌‎کنید. هنگام عصاره‌گیری Channeling رخ داده است. حال که با تعریفِ ریشه‌ای و عمومیِ Channeling آشنا شدیم بیایید نگاهی علمی‌تر به آن بیندازیم. آقای " H. Eugene Stanley" در سال 2003 یک تحقیق درباره "عبور جریان‌ سیال از شبکه‌های نامنظم منافذ" انجام داده است که به صورت علمی نحوه تماس آب با قهوه و عبور آن از فیلتر را توضیح می‌دهد. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Mon, 18 May 2020 21:07:59 +0430 https://virgool.io/Coffee/quakers-sz3jjxlvy3pp میوه‌های قهوه تقریبا 35 هفته پس از گل‌دهی رشد می‌کنند. نشانه‌ای که می‌توان فهمید گلاس‌های قهوه به بلوغ رسیده‌اند تغییر رنگ آن‌ها از سبز به قرمز است (البته، گاهی به رنگ‌های صورتی، زرد و نارنجی نیز تبدیل می‌شوند).این تغییر رنگ نتیجه‌ی از بین رفتن کلروفیلِ روی سطح پوسته است، که پس از بلوغ دانه‌ها با رنگ‌دانه‌های فلاونوئید جایگزین می‌شوند.زمانی که دان‌های نابالغ به مرحله برشته‌کاری می‌رسند، اصطلاحاً به آن‌ها Quakers گفته می‌شود و حضور آن‌ها به علت زیاد بودن میوه‌های نارس در زمان برداشت است. بعد از فرآوری و خشک‌شدن، معمولا دارای سیلور‌سکین (Silverskin) زرد مایل به سبز هستند که محکم به دان چسبیده است. پس از فرآیند برشته‌شدن Quakerها رنگ معمولی که بقیه دان‌های سبز به آن تغییر می‌کنند را ندارند. درعوض، رنگی شبیه به بادام‌زمینی زرد به خود می‌گیرند.دانه های Quaker دارای طعمی شبیه به بادام زمینی یا مزه‌های گیاهی خام را دارند. تقریباً هر بسته قهوه که درجه سپشیالتی یا تخصصی را داراست حداقل داری یک دان Quaker است. در بیشتر سیستم‌های امتیازدهی قهوه‌های تخصصی هر 5 دان ‌Quakerرا یک دان Full-Black در نظر می‌گیرند (هر دان Full-Black حضورش به معنای این است که آن قهوه درجه سپشیالتی/تخصصی را ندارد).خواص شیمیایی دان‌های نابالغدر مقایسه با دانه‌های قهوه سالم و با کیفیت خوب، دانه‌های نابالغ سبک‌تر، دارای Water Activity کمتر، همچنین از نظر ساختار طعمی و مغذی شامل ساکارز، پروتئین، و حجم خالص روغن دچار کمبود هستند. در چارت پایین مقادیر نسبی ساکارز موجود در دانه‌های نابالغ، دانه‌های بالغ و مخلوط دانه‌های نابالغ و سیاه را نشان می‌دهد. P. Mazzafera, 1999نوشت‌جات علمی وقتی در مورد محتوای کافئین صحبت می‌کنند، متناقض است. آزمایش کروماتوگرافی گازی دانه‌های قهوه با فرآوری خشک برزیلی نشان می‌هد که میزان کافئین بین انواع مختلف Defect مشابه می‌باشد. آنها Black Beans Defect، Sour Beans Defects و دانه‌های نابالغ را آزمایش کردند (P Mazzafera,1999).تحقیقات توسط A S Franca و همکارانش نشان داد، میزان کافئین در دانه‌های بالغ به صورت قابل توجهی پایین تر از دانه‌های نابالغ از همان برداشت است. کلیفورد و كازی (1987) "تغییر ناچیز" در مواد شیمیایی با مزه تلخ، كافئین و تریگونلین مشاهده كردند.به نظر می رسد محتمل ترین توضیحات برای عطر و طعم ناخوشایند Quakerها در مقایسه با دانه‌های بالغ ، تغییر زیاد در میزان اسید کلروژنیک (CGA) است. به طور خاص ، کلیفورد و كازی در پنج هفته آخر دوره بلوغ تغییر قابل توجهی در نسبتِ بین دو زیر گروه CGA به نام كافئویوكلوییک اسید (CQA) و اسید دیكافئویوکلوییک (DiCQA) مشاهده كردند. این دو گروه 85٪ از کل محتوای CQA در قهوه سبز را تشکیل می دهند (A S Franca and L. Oliveira ، 2008).محققی به نام Menezes با زیرگونه برزیلی عربیکا Catuai آزمایش و دانه های نابالغ و دانه بالغ را به طور مکانیکی از هم جدا کرد. منزز نتیجه گرفت که هرچه نسبت CQA به diCQA در میوه های نیمه رسیده کمتر باشد ، طعم قهوه هم بدتر می شود.هفته های بعد از گل دادن. تجمع اسیدهای کلروژنیک ، کافئین و تریگونلین در دانه نیز به عنوان بخشی از کل میوه غیرمستقیم بالغ می شود. کل CGA: - ○ -، کل CQA: - ■ - ، کل 5-FQA: - △ - ، کل di-CQA: - ▲ - ، کافئین: - □ -.واحد اندازه گیری مورد استفاده Clifford و Kazi برای محور y آنها این بار غیر معمول است. در محور y این نمودار دانه به ازای هر 100 دانه در نظر گرفته شده است. یک دانه برابر است با جرمی حدودی64.79891 میلی گرم. Source: Clifford, M. N., & Kazi, T. (1987).پایان یادداشت. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Tue, 12 May 2020 01:04:36 +0430 https://virgool.io/Glossary/sliverskin-gzethqlfnldh لایه ای از بافت بین میوه و مهره است. برخی از افراد ادعا می کنند که این شیرینی را اضافه می کند ، اما فکر نمی کنم که نقش زیادی در ایجاد طعم داشته باشد. تنها راه برای از بین بردن بیشتر آن ، رُست کردن میزان قابل توجهی تیره‌تر است به طوری که دانه به اندازه کافی متورم شود که به نوعی شکاف ایجاد کند و "باز می شود". مخصوصاً قهوه هایی که فرآوری طبیعی / خشک / عسلی دارند و بافت بیشتری روی دانه باقی می‌گذارند. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Mon, 11 May 2020 19:31:40 +0430 https://virgool.io/Glossary/wateractivity-ktvfu6b4nadz نسبت فشار بخار جزئی آب در ماده‌ای است که با فشار بخار جزئی آب در حالت استاندارد می‌باشد. در زمینه علم مواد غذایی ، وضعیت استاندارد اغلب به عنوان فشار جزئی بخار آب خالص در همان درجه حرارت تعریف می شود. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Mon, 11 May 2020 18:58:14 +0430 https://virgool.io/@thecoffeedude/trueornotfrenchpress-luuuqsb5jm8f این روزها که همه درگیر قرنطینه و چالش‌های ویروس کرونا هستیم، بسیاری از دوست‌داران قهوه دیگر دسترسی لازم به کافه‌ها را ندارند و خیلی‌ها به دم‌آوری قهوه در خانه روی آورده‌اند. موجی جدید هم به راه افتاده است که فعالان صنعت مشغول آموزش در فضای اینستاگرام و به طور کل فضای مجازی هستند و سعی می‌کنند تا به مصرف‌کنندگان کمک کنند تا دم‌آوری بهتری داشته باشند و از نوشیدن قهوه‌ی خود لذت بیشتری ببرند. یکی از ابزارهای رایج و موجود در بسیاری از خانه‌ها، فرنچ‌پرس می‌باشد که هم نسبتاً راحت‌تر می‌توان با آن دم کرد و قیمت مقرون به صرفه‌ای دارد. با کمی بررسی و دقت به آموزش‌هایی که این روزها در فضای مجازی در مورد فرنچ‌پرس انجام می‌شود می‌فهمیم که بسیاری بر این باورند که سایز آسیاب قهوه مناسب برای دم‌آوری فرنچ‌پرس باید نسبتاً درشت باشد تا بتوان یک دم ایده‌آل داشت. اما آیا این موضوع صحت دارد؟ آیا اثباتی مبنی بر اینکه اگر آسیاب ریزتری داشته باشیم نمی‌توانیم به یک فنجان قهوه ایده‌آل برسیم، وجود دارد؟ در این یادداشت، من با ترجمه یک تحقیق جالب از Barista Hustle این موضوع را بررسی می‌کنم؛ و خواهیم دانست که تا چه اندازه این ادعا صحت دارد و همچنین در انتها چندین نکته را برای دم‌آوری بهتر فرنچ‌پرس یادآور خواهم شد تا بتوانیم در نهایت یک فنجان قهوه خوشمزه و بی‌نقص را داشته باشیم.Grosche عکس از وبسایت متد دم‌آوری Immersion چیست؟ عملکرد آن چگونه است؟در واقع Immersion در برگردان فارسی‌اش به «غوطه‌وری» معنی شده است. هنگامی که ما با این متد دم می‌کنیم، به محض اینکه حجم آب با قهوه تماس پیدا می‌کند عصاره‌گیری آغاز می‌شود و غلظت آن به سرعت افزایش پیدا ‌می‌کند؛ سپس با ادامه پیدا کردن تماس، غلظت محلول به صورت تدریجی افزایش یافته و در نهایت یک افزایش تناوبی پیدا خواهد کرد. اگر تا به حال فرنچ‌پرس دم‌ کرده‌اید حتماً متوجه شدید که آب و قهوه داخل فرنچ‌پرس در ابتدا به سرعت رنگ تیره‌ای پیدا می‌کند تا هرچه مدت زمان بیشتری میگذرد این تغییر رنگ نسبت به رنگ اولیه بسیار کم اتفاق می‌افتد و در نهایت به یک ثبات نسبی می‌رسد. همچنین در هنگام کاپینگ قهوه در می‌یابیم که غلظت دم در دقیقه 9 تا 20 تغییر چندانی نمی‌کند (کاهش دما نیز باعث کاهش میزان عصاره‌گیری خواهد شد).Translated from Scot Rao Blogحال به آزمایش انجام شده توسط باریستا هاستل توجه کنید:آزمایشیک قهوه برای کاپینگ آسیاب شده و توسط الک به سه سایز مختلف تقسیم شده:1.0-250um2.250um - 500um,3.>500um از هرکدام 5 گرم داخل 3 ظرف مخصوص کاپینگ ریخته شده است.یک کاپینگ کوچک اجرا شده، از هر کدام یک نمونه در ثانیه 15 و ثانیه 30 و ثانیه 45 برداشته شده و بازه عصاره گیری آن محاسبه شده است. ایده به گونه ای بوده که ما با چه سرعتی از قهوه عصاره می‌گیریم و چقدر عصاره می‌گیریم.به مدت 15 ثانیه در بازه عصاره گیری به شدت بالا حدوداً 22.5% از سمپل 1 عصاره گیری شد. سپس در ثانیه 30 به صورت خیلی کم حدوداً 0.5% عصاره گیری ادامه داشته و در ثانیه 45 نیز مقدار بسیار ناچیزی عصاره گرفته شده به طوری که تقریبا به یک میزان خطی و ثابت و تقریباً 24.5% عصاره رسیدیم. حدوداً 90% عصاره گیری در بازه زمانی 0-15 اتفاق افتاد.این نمودار برای درک بهتر از ویدیو موجود در کانال یوتیوب باریستا هاستل برداشته شده است.در سمپل دوم همانند سمپل اول بین بازه زمانی 0-15 ثانیه با شدت زیادی حدودا 20% عصاره گیری داشتیم و مابقی یک سیل نزولی مشابه داشته اما جالب است که به همان بازه‌ی سمپل اول نرسیدیم؛ می‌توان اینطور نتیجه گرفت که در اندازه‌ای بیشتر از 250um تا کمتر از 500um میزانی قهوه داشته‌ایم که آب از آنها عصاره نگرفته است. و اما در سمپل آخر که اندازه بیشتر از 500um بوده است از ثانیه 0-15 یک عصاره گیری تا بازه 15% داشته‌ایم و طبیعتا مانند قبل و به همان شکل افزایش عصاره گیری جزئی بوده با این اختلاف که در این سمپل حتی عصاره گیری‌ای کمتر نسبت به بقیه سمپل ها ثبت کرده‌ایم؛ بدین معناست که در این سمپل میزان قهوه ی بیشتری وجود داشته که آب از آنها نتوانسته عصاره بگیرد. نتیجه:آزمایش نشان می‌دهد که ما از لایه های بیرونی قهوه بیشترین عصاره را گرفته ایم و از لایه های درونی کمترین عصاره و می‌توان به نحوی گفت که لایه های بیرونی قهوه در ساخت و ایجاد طعم بیشترین مشارکت را دارند. تماس آب با قهوه تا حدودا ده دقیقه ادامه پیدا کرده و همانطور که می‌توان در زیر بررسی کرد سمپل اول با همان میزانِ عصاره گیری شده ثابت مانده و سمپل دوم نیز به مرور افزایش عصاره گیری داشته تا توانسته در آخرین دقایق به بازه عصاره گیری سمپل اول برسد ولی سمپل سوم هنوز هم بازه عصاره گیری‌ای کمتر از 20% را داشته است.این نمودار برای درک بهتر از ویدیو موجود در کانال یوتیوب باریستا هاستل برداشته شده است. نمودار بالا نشان می‌دهد: مهم نیست که چقدر آب و قهوه را باهم در تماس قرار دهیم، آب نمی‌تواند از میزانی بیشتر وارد لایه های درونی قهوه شود. اما حالا سوال اینجاست که آب تا چه اندازه می‌تواند وارد سابه قهوه شود و از آن عصاره بگیرد؟با انجام یکسری معادلات ریاضی و با در نظر گرفتن اینکه تمام سابه‌های قهوه یک شکل و کروی اند (هرچند این فرض درستی نیست اما در این نتیجه گیری می‌تواند کمک زیادی کند)، به یک میانگین رسیدیم: میزانی که آب می‌تواند در قهوه نفوذ کند حدوداً 100um خواهد بود؛ پس اگر ما سایز آسیابی حدوداً 200um داشته باشیم آب به راحتی وارد کل سابه می‌شود و از آن عصاره می‌گیرد و این سایز هرچقدر از 200um فاصله بگیرد به سناریویی شبیه‌تر به سناریوی سمپل سوم که بزرگترین سایز آسیاب بوده است نزدیک می‌شویم. نتیجه: زمانی که در حال دم به روش غوطه‌وری هستید (مانند فرنچ پرس) ریزتر کردن درجه آسیاب به بهتر کردن نتیجه عصاره گیری شما کمک بیشتری خواهد کرد. با ملاحضات بالا می‌توان دریافت که با ریزتر کردن آسیاب در متد غوطه‌وری قهوه خود را Over-extracted نخواهید کرد زیرا که تمام لایه های بیرونی قهوه که در ساخت طعم و ایجاد یک نوشیدنی دلچسب سهیم هستند را کاملاً عصاره گیری خواهید کرد و تا مدت زمان نسبتا بالایی (ده دقیقه) دیگر عصاره‌گیری انجام نخواهد که باعث شود طعم‌های نامطوب را وارد قهوه عصاره‌گیری شده کند!پس اگر می‌خواهید زودتر به بالاترین میزان عصاره گیری برسید می‌توانید سایز آسیاب خود را ریزتر کنید و در مدت زمان کمتری به یک عصاره گیری ایده آل برسید و عصاره گیری را متوقف کنید. همچنین نیاز ندارید تا دمای آب را بالاتر ببرید یا تلاطم بیشتری ایجاد کنید تا بازه‌ عصاره‌گیری را بالاتر ببرید (که وجود این عوامل می‌توانند شما را به یک قهوه Over-extracted نزدیکتر کنند). در این یادداشت نیز نگاهی به عوامل موثر قهوه داشته باشم که می‌توانید در دم‌آوری خود از آن‌ها استفاده کنید. منابع:- Barista Hustle- Sot Rao Blog پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Wed, 08 Apr 2020 19:45:35 +0430 https://virgool.io/@thecoffeedude/howtobrewv60-t58i4xnlwpkk منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. مقدمه برای کسانی که آشنایی ندارند با این دم‌افزار باید بگویم که V60 یک وسیله مخروطی شکل است که اغلب از پلاستیک و سرامیک درست می‌شود، شما می‌توانید آن‌را روی ماگ قهوه خود بذارید و به صورت دستی قهوه دم کنید.چرا از یک V60 استفاده کنیم؟خیلی از مردم می‌پرسند: «هدفِ استفاده از V60 چیست وقتی که من یک دستگاه قهوه‌ساز یا Batch brewer دارم؟» سوال خوبی است؛ من فکر می‌کنم که استفاده از یک بچ بروئر خوب با کیفیت بالا و تمیز می‌تواند ما را در رسیدن به یک لیوان قهوه عالی کمک کند. اما به شخصه نتوانستم با استفاده از این دستگاه به نتیجه دل‌خواهم برسم.در عمل این دستگاه‌ها معمولاً ارزان‌تر هستند ولی سازنده‌ها هیچ‌وقت با این سوال که "چگونه یک عصاره‌گیری عالی داشته باشیم؟" دست به ساخت این دستگاه‌ها نمی‌زنند. وقتی نگاه دقیق‌تری به این دستگاه‌ها بکنیم می‌فهمیم که بسکت یا بخش‌هایی از این‌ها از پلاستیک ساخته شده و با توجه به نوع پلاستیکِ غیرمرغوبی که استفاده می‌کنند، طعم بسیار نامطلوبی را در قهوه ایجاد می‌کنند. معمولاً آن‌ها مخزن‌های آب بزرگی دارند که اگر در حجم بالا قهوه دم نکنید می‌تواند نتیجه بخش تولید یک قهوه بد باشد. در بسیاری از طراحی‌های این دستگاه‌ها معمولاً یک المنت گرم‌کننده در زیر سرور قهوه وجود دارد که تاثیر خیلی بدی بر روی قهوه خواهد گذاشت.کافی‌شاپ‌های اسپشیالتی با توجه به این که در نگهداری و تمیز کردن این دستگاه‌ها خوب عمل می‌کنند و می‌توانند قهوه بسیار خوبی را تولید کنند اما باز هم بستگی دارد که چه مدت زمانی قهوه قبل از سرو شدن در فلاسک دستگاه بوده، اگر زیر نیم ساعت باشد می‌تواند به یک قهوه خیلی خوب رسید اما وقتی قهوه مدت زمان زیادی در فلاسک بماند، مزه‌ی واقعاً نامطلوبی خواهد داشت.یک V60 به شما این امکان را می‌دهد تا بتوانید به پتانسیل دم یک قهوه عالی برسید. همچنین خیلی راحت تمیز می‌شود و به راحتی قابل حمل است و نیز قابلیت انعطاف بیشتری نسبت به بچ‌بروئرهای هم قیمت خود دارد اگر می‌خواهد رسپی‌های مختلف دم‌آوری را با آن تجربه کنید.از دیدگاه من، در استفاده از V60 سه چالش وجود دارد: در هربار دم‌آوری ثبات داشته باشیمآبی که استفاده می‌کنیم در طول دم زیاد دما از دست ندهدچندین متغیر دم در طول دم‌آوری داشته باشیم (در این مقاله به آن پرداختیم) تا بتوانیم کنترل بیشتری روی دم‌آوری داشته باشیم.خب حالا نوبتِ دم کردن رسیده است!چیزهایی که به آن نیاز داریم: قهوهقهوه‌های پیشنهادی من از خاستگاه‌های کنیا و اتیوپی می‌باشد. اما شما می‌توانید هرقهوه ای بسته ذائقه خودتون داشته باشید. آسیابمن همیشه پیشنهاد می‌کنم تا در همان موقع دم قهوه آسیاب و از آن عصاره‌گیری کنید. اما می‌توانید از کارگاه‌ رُست یا قهوه‌فروشی بخواهید تا قهوه‌ی شما را متناسب با متد دم‌آوری V60 آسیاب کنند. کِتریکتری‌ای که من استفاده می‌کنم برای دم‌آوری‌هایم مخزن خروجی باریکی دارد که باعث می‌شود کنترل بیشتری بر روی ریزش آب بر سطح قهوه ام داشته باشم. اما اگر امکان تهیه کتری‌ای با مشخصات بالا را ندارید مشکلی نیست، شما می‌توانید از هر تایپ کتری‌ای استفاده کنید، اما فراموش نکنید ایجاد تلاطم یکی از مراحل حیاتی در هر بار بار ریزش آب خواهد بود.آب و دمای آنمن در این مقاله توضیحات کاملی را در مورد دمای آب و خود آب جهت دم‌آوری مناسب قهوه داده‌ام که می‌توانید آن را بخوانید. فیلتر به نظرم و بر اساس تجربه فیلتر‌های سفید‌شده عمل‌کرد بهتری نسبت به فیلترهای کاهی و طبیعی دارند، اما اگر طرفدار محیط زیست هستید فیلترهای کاهی را انتخاب کنید، چون آسیب کمتری نسبت به فیلتر سفید شده به طبیعت وارد می‌کنند. دم‌افزار سرامیکی یا پلاستیکی V60 چگونه دم کنیم؟در یک کلام ساده هزاران شیوه برای دم‌آوری هر متد وجود دارد، چیزی خواهید خواند صرفاً یکی از تجربیات من با متد V60 است که توانستم با همین شیوه قهوه‌های مختلف را دم کنم و به نوشیدنی جذابی برسم. اما از این به بعد رِسپی‌های متنوع و تجریبات مختلف خودم را درباری هر متد در همین بلاگ به اشتراک خواهم گذاشت. 22 گرم از دانه قهوه را با سایزی که در زیر می‌توانید تصویرش را مشاهده کنید، آسیاب کنید. (اگر قهوه آسیاب شده دارید، از مرحله بعد شروع کنید)آب را بگذارید گرم شود به صورتی که به دمای جوش نرسد. (دمای ایده آلِ من 84-88 درجه سانتی گراد خواهد بود.)فیلتر را از قسمت هایی که در عکس ذکر شده، به ترتیب تا بزنید. تصویر از وبسایت Good Housekeepingدم‌افزار خود را روی لیوانتان قرار دهید، سپس فیلتر را به صورت باز شده روی آن بگذارید. با همان آب گرم شده فیلتر را خیس کنید تا هم درست بر روی دم‌افزار قرار بگیرد و هم طعم کاغذی‌ای که قرار است به نوشیدنی بدهد را از بین ببرید. سپس آبی که درون لیوان ریخته شده را دور بریزید. منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد.22 گرم قهوه آسیاب شده خود را درون V60 بریزید و به آرامی تکان دهید تا یک سطح صاف از حجم قهوه درون دم‌افزارتان داشته باشید. اصطلاحاً ترازوی خود را Tare کنید و از یک تایمر استفاده کنید تا در طول دم‌آوری زمان هر ریزش و زمان کل دم‌آوری را تحت کنترل داشته باشید.66 گرم آب را به آرامی روی کل سطح قهوه بریزید و اجازه دهید عمل Blooming اتفاق بیوفتد و تا زمانی که هیچ حبابی روی سطح قهوه وجود نداشته باشد صبر کنید. (این زمان بستگی به میزان تازگی قهوه شما دارد.) - حدوداً 30 ثانیه کل این پروسه زمان می‌برد. منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. با توجه به اینکه نسبت آب به قهوه را 1:16 در نظر گرفتیم، می‌توانید ریزش های بعدی آب خود را به سه قسمت تقسیم کنید. اول 100 گرم آب را به آرامی روی قهوه بریزید، کمی تلاطم ایجاد کنید.منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. سپس 86 گرم دیگر آب به آن اضافه کنید و در مرحله آخر 100 گرم آب را بریزید تا به حجم 352 گرم آب به ازای 22 گرم قهوه برسیم. نکته‌ای که وجود دارد سعی کنید در طول ریزش آب سطح آب و قهوه درون فیلتر ثابت بماند، نگذارید یک قسمت از آب ریخته‌شده کامل از سطح قهوه عبور کند و سپس قسمت بعدی آب را به آن اضافه کنید (در آینده به طور کاملتری این قسمت را تشریح خواهیم کرد). منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. پس از ریزش آخر (100 گرم) به وسیله قاشق یا یه چاپ‌ستیک چوبی یا تکان دادن خود V60 به آرامی تلاطم ایجاد کنید تا همزمان همه ی سطح قهوه سابه با آب یکسان درگیر شود.زمان به المان‌های مختلف بستگی دارد اما در این متد کل زمان دم‌آوری چیزی بین 2:30 تا 3:30 خواهد بود.منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. منابع تصاویر I Need Coffee می‌باشد. امیدوارم از نوشیدن اولین لیوان قهوه‌ای که خودتون دم‌ کردید لذت ببرید! راستی برای تهیه تجهیزات دمِ قهوه می‌تونید با خودم در واتس‌اپ 09100679096 ارتباط باشید. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Fri, 27 Mar 2020 22:06:47 +0430 https://virgool.io/Coffee/coffeevarietalandproccesseffects-yukdnts3r1dn ganodermacoffee.comمن به تازگی کتاب The World Atlas of Coffee اثر فوق العاده جیمز هافمن و چندین مقاله را در وبسایت باریستا هاستل خواندم و باعث شد تا کم کم با خودم فکر کنم که وقتی یک لیوان قهوه بی‌نقص و خوشمزه را می‌نوشم، در حقیقت فرآوری و نژاد(ها) آن قهوه‌ی دم‌شده چه میزان روی طعم آن تاثیر دارد؟با توجه به اینکه من در کارگاه برشته‌کاری قهوه موآ مشغول به کار هستم، وجود قهوه‌های متنوع از کشورهای مختلف باعث شد تا خیلی بیشتر متوجه تفاوت‌های طعمی در قهوه‌های مختلف شوم. مثلاً قهوه‌های کنیایی و مشخصاً نژاد SL-28 به‌طور کلی می‌توانند طعمی واضح از تمشک را در خود داشته باشند (یا اگر رُست under-developed داشته باشند، می‌توانند تا حدودی دارای عطر گوجه باشند). یا اینکه قهوه‌های کشور اتیوپی اکثراً عطر گلی دارند و به شدت به دمای آب واکنش نشان ‌می‌دهند، به طور معمول در دماهای بالا می‌توانند به شدت تلخی زیادی در لیوان قهوه خود حس کنید؛ اما بر عکس در دماهای پایین‌تر نوشیدن قهوه‌ای کاملاً پیچیده را تجربه کنید.منبع: SCA/عطرها و طعم‌هایی که در قهوه می‌توانید پیدا کنید.توصیف‌های طعمی بر اساس نژاد قهوه من سعی کردم تا بر اساس تجریبات خودم و منابع موجود از نژادهای معروفی که در اغلب رُستری‌های ایرانی نیز پیدا می‌شود را در اینجا معرفی کنم و درباره‌ی پروفایل‌های طعمی هریک به اندازه‌ای مشخص توضیح دهم. همچنین صرفاً در این قسمت فقط از قهوه‌هایی که فرآوری شسته/Washed داشتند استفاده کردم. زیرا وجود قهوه‌هایی با این فرآوری در کلیت بیشتر است و همچنین به نظرم (کاملاً شخصی) این شیوه فرآوری به خوبی می‌تواند باعث ایجاد شفافیت بیشتر ویژگی‌های موجود در قهوه هنگام دم کردن شود. نژادهای آزمایشگاهی SL-28 - SL-34 - SL-14، از خواستگاه‌ کشور کنیا: داشتن اسیدیتی واضح، شیرینیِ عالی، به شدت مرکباتی و پیچیدگی طعمی‌ بالا از توصیف‌های طعمی خانواده SL می‌باشد. همچنین می‌توان در آن طعم‌یاد‌هایی از لیمو، شکلات‌ شیری،کارامل، انجیر، خانواده‌ی توت‌ها، هلو و عطرهای گلی را پیدا کرد. نژاد Ruiru 11:این نژاد هم یکی از نژادهای معروف کنیایی می‌باشد که دارای عطرهای گلی، طعم‌یادهای نارگیل، غلات، عسل، به‌طور کلی میوه‌ها، دارچین، وانیل و پرتقال می‌باشد، همچنین دارای شیرینی مطلوب است اما اغلب finish خاکی و تند و نامطلوب/Harsh داراست. نژاد Pache:در حقیقت می‌توان گفت یک جهش طبیعیِ Typica می‎‌باشد که در کشور گواتمالا سال 1949 کشف شد. کرکتر این نژاد حالت‌دهانیِ smooth دارد و نسبتاً flat می‌باشد. شما همچنین‌ می‌توانید در لیوان قهوه‌ی خود طعم‌یادهای شکلات، بادام، انبه، سیب، طعم‌های آجیلی و تندیِ ادویه‌ای را پیدا کنید.نژاد PACAS:این نژاد یک جهش طبیعی از نژاد پایه‌ی Bourbon می‌باشد که در سال 1949 در ال‌سالوادُر کشف شد. به‌طور کلی دارای یک Body متوسط، اسیدیته و شیرینیِ متعادل و نیز دارای عطرهای گلی قوی و طعم‌های ادویه‌ای می‌باشد. شما می‌توانید طعم‌یادهای کشمش، شکلات، آجیل، وانیل، شکلات، چای سیاه و پرتقال را در دم‌کرده‌ی این قهوه پیدا کنید.نژاد Heirlooms:درحال حاضر بیش از 1000 نوع Heirloom ایتوپیایی در حال کشت است. از نظر کیفیت و ویژگی اکثر آن‌ها شبیه به نژاد تیپیکا در یمن هستند. هرچند عده‌ای عقیده دارند این نژاد جز اولین نژادهایی است که در امریکا رشد کرده است.همچنین قهوه‌های کشور اتیوپی به عنوان مقیاس و استاندرد جهت قضاوت کردن دیگر قهوه‌های سایر کشورها استفاده می‌شوند. تاثیراتی که این نژاد بر روی طعم در لیوان قهوه‌ی شما خواهد گذاشت، به طور کلی: یک Body واضح و متوسط، با رگه‌هایی از طعم‌های میوه‌ای و گلی، مرکبات و همچنین شراب-گونه می‌باشد. طعم‌یادهایی که می‌توان معمولاً در دم‌کرده‌ی این نژاد پیدا کرد: چای سیاه، مرکبات، لیمو، طالبی، بلوبری، چای سبز، انگور و زنجبیل است. نژاد Caturra:کاتورا نیز یکی دیگر از نژادهای حاصل از جهش طبیعی Bourbon می‌باشد که در سال 1937 در برزیل کشف شد. زمانی که کیفیت مطلوب را در برزیل از دست داد، در کلمبیا و آمریکای مرکزی با همان کیفیت شکوفا شد. همچنین این قهوه زمانی که در ارتفاعات کشت شود، محصولی کم اما بسیار با کیفیت را به بار خواهد آورد. ویژگی این قهوه اسیدیته‌ی مرکباتی واضح و body نسبتاً لایت می‌باشد. از طعم‌یادهای این نژاد می‌توان به انگور قرمز، میوه‌ای شیرین، شکلات شیری، کاکائو، بادام، هلو و لیچی اشاره کرد. نژاد Geisha:معمولاً همگی گیشا را به عنوان سوپراستار نژادهای قهوه می‌شناسند که دارای طعم‌یادهای پیچیده و قوی، ایجاد حالت‌دهانی silky و همچنین شیرینی واضح، پیچیده و عالی است. گیشا در سال 2007 در یکی از مسابقات قهوه شناخته و مشهور شد، به صورتی که بالاترین امتیاز موجود را در بین کل قهوه‌ها دریافت کرد. دارای طعم‌یادهای ویژه‌ای مانند Lemon grass، پاپایا، سیب‌سبز، مارشملو، توت‌فرنگی، عسل، نارنگی، زردآلو، سیب قرمز و... می‌باشد. نژاد Bourbon:در اوایل 1700 در جزیره‌ی Bourbon کشف شد، در کل دنیا تولید بیشتری نسبت به تیپیکا دارد اما نسبتاً در برابر بیماری‌ها و آفت‌های درخت قهوه آسیب پذیرتر است. دارای اسیدیته پیچیده و متعادل است، طعم‌یاد‌های واضح میوه‌ای و شیرینی کاراملی را می‌تواند در آن پیدا کرد. همچنین می‌توان به وجود مرکبات، وانیل، آجیل، بادام، پالم، لیمو، سیب، هلو، فندق، مرکبات و... اشاره کرد.نژاد Typica: تیپیکا قدیمی‌ترین نژاد قهوه عربیکاست، منشا بسیاری از زیرگونه‌ها و گونه‌های مختلف قهوه، باوری کم اما با کیفیت و دارای کیفیت طعمی بالا، شیرین و body بالاست. به طعم‌یادهایش نیازی نیست اشاره شود زیرا منشا اکثر گونه‌های یاد شده همین نژاد است و طبعاً تمام خصوصیات گفته شده را نیز دارد. پی‌نوشت: هرچند ویژگی‌های گفته شده در بالا به صورت کاملاً محدود شده می‌باشد. و شما گاهی ممکن است طعم‌یادهایی را در قهوه بچشید که ممکن است شما را سوپرایز کند. به‌طور مثال من متوجه شدم که رُسترها هیچ‌گاه طعم‌یادِ گوجه را بر روی مشخصات قهوه‌های کنیایی خود ذکر نمی‌کنند حتی اگر به وضوح شما در لیوان قهوه خود طعمی دقیقا مشابه سوپ گوجه داشته باشید. البته تعجبی ندارد زیرا این طعم‌یاد معمولاً به عنوان یک defect به خاطر رُست under-developed قهوه‌های کنیایی شناخته شده است. پس ممکن است شما همیشه طعم‌هایی را در لیوان خود پیدا کنید که در هیچ یک از توضیحات ویژگی قهوه‌ها یاد نشده اما خب به وضوح آن را می‌چشید! توصیف‌های طعمی بر اساس نوع فرآوری قهوه توضیح و تشریح انواع فرآوری‌های قهوه به‌طور کل از مفهوم و مقصود این مقاله خارج است، اما اگر علاقه‌مند به یادگیری درباره آن‌ها هستید می‌توانید از لینک ذکر شده استفاده کنید یا منتظر مقاله‌های تخصصی من در مورد هرکدام از این فرآوری‌ها باشید!- تمام ویژگی‌هایی که در زیر ذکر خواهد شد صرفاً براساس تجربیاتم در چشیدن و آنالیز کردن قهوه‌های مختلف با فرآوری یکسان بوده است، پس کم و کاست در این قسمت کاملاً بدیهی است. فرآوری خشک/طبیعی: نکته‌ای که در مورد فرآوری خشک وجود دارد، در هنگام خشک کردن، به علت اینکه هنوز تعدادی از لایه‌های بیرونی دانه از خود دانه جدا نشده اند، باعث می‌شود تا دانه ترکیبات بیشتری مانند قندها را به خود جذب کند. پس نسبت به فرآوری شسته اغلب می‌تواند انتظار داشت که در لیوان قهوه شیرینی بیشتری حس شود. به طور کلی ویژگی‌های طعمی این فرآوری عبارتند از: فندق، توت‌فرنگی، وجود بافت‌های خامه‌ای، عسل، کیوی، انجیر خشک شده، وانیل، چای سیاه، بلوبری، کارامل، شراب، شکلات تلخ و هلو. فرآوری شسته/washed:لیمو، گریپ‌فروت، مرکبات، انگور قرمز، آناناس، آجیل، گردو، طالبی، انبه، یاس، سیب، پاپایا، کارامل و شکلات شیری.فرآوری Pulped Natural:گلابی، میخک، بادام زمینی، گردو، میوه‌ها، کاکائو، شکلات، وانیل، بادام و...فرآوری عسلی/Honey: مرکبات، زرآلو، رَزبِری، هلو، گرانولا، انگور، لیمو، نعنا، آلو، گیلاس، دارچین و سیب قرمز. فرآوری ناهوازی/Anaerobic:هندوانه، سیروپ مِیپل، پرتقال، نارگیل، انبه، عطرهای گلی، لیمو و بادام. فرآوری کربنیک/Carbonic:شیرینی بالا، لیچی، مارشملو، ماست میوه‌ای، انار، انگور سفید، کاکائو، شراب، نارنج، پرتقال و آناناس.پ.ن: در فرآوری‌های ناهوازی و کربینک، عطرهای به شدت فانتزی را می‌توان هنگام دم دریافت که دارای جذابیت بسیاری می‌باشد. منابع:worldcoffeeresearch.orgdailycoffeenews.comwikipedia.orgThe World Atlas of Coffee پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Wed, 25 Mar 2020 06:26:30 +0430 https://virgool.io/@thecoffeedude/howtobrew-z1xbblm9sgv6 عکس از آریان جوشنیدر این مقاله به چه می‌پردازیم؟مقدمهPercolation and Immersionبررسی متغیرهای دم‌آوری:نسبت آب به قهوهکیفیت دانه‌های قهوه و پروفایل رُستاندازه آسیاب و یکنواختیتازگی قهوه فیلتر قهوهدمای دم‌آوریتلاطم آب و بررسی Bloomingکیفیت آبمفهوم عصاره‌گیریمنابع مقدمهحدوداً یک سالی است که من با قهوه‌های اسپشیالتی و تخصصی آشنا شده‌ام، و همیشه سر و کار ویژه‌ای با دم‌افزارهای مختلف، گرایندر (دستگاه آسیاب) و دانه‌های تازه در این زمینه داشته‌ام. در چند ماه اخیر تصمیم گرفتم تا حدودی به صورت عمیق‌تر وارد این مسئله شوم که چگونه می‌توانم دم‌آوری بهتری داشته باشم تا بتوانم یک لیوان قهوه بدون نقص را برای خودم درست کنم. همیشه برایم مسئله بود که چگونه باریستاهای حرفه‌ای می‌توانند با استفاده از همان قهوه‌ای که من دارم طعمی بی‌نظیر و بی‌نقص‌تر از قهوه‌ای که خودم دم می‌کردم، دم کنند؛ پس تا جایی که توانستم سعی کردم در مورد نحوه عملکرد گجت‌های دم و عصاره‌گیری بخوانم. در واقع می‌توانم بگویم که داستان پیچیده‌تر از آن چیزی که بود که انتظار داشتم، اما نتیجه کار را دوست داشتم، زمانی که توانستم بعد از گذشت چند ماه از نتیجه دم‌آوری‌هایم راضی باشم و از قهوه‌ی داخل ماگم لذت ببرم. در طی این مدت به مرور تجهیزات و متدهای دم‌آوری‌ام را تغییر دادم و سعی کردم تا به روش‌های خودم و همچنین به وسیله تجهیزات با کیفیت نتیجه دل‌چسب‌تری از دم داشته باشم. و اما متوجه شدم مهم نیست که چقدر کیفیت قهوه‌ی شما بالاست، موانعی که در سر راه با آن‌ها مواجه می‌شوید بدون در نظر گرفتن این مسئله به صورت کامل قهوه عصاره‌گیری شما را نابود کنند. همچنین در طی زمانی که در حال تحقیق و آزمون/خطا بودم فهمیدم که منابع فارسی و حتی گاهی انگلیسی چقدر سخت پیدا می‌شوند و حتی در مورد بعضی موارد اصلاً منبع فارسی‌ای وجود ندارد! پس تصمیم گرفتم تا در این بلاگ تمرکز ویژه‌تری بر روی آموزش متدهای مختلف و به اشتراک‌گذاری تحقیقاتم بپردازم. همچنین در آینده حتماً پست‌های دیگری در این باب خواهم نوشت اگر زمانی به متدهای جدیدتر و رسپی‌های باحال‌تر برسم. Percolation and Immersionاز آن جایی که شما در حین دم‌آوری با V60 مدام در حال افزودن آب به سطح قهوه هستید، این متد بخشی از تعداد زیادی متد زیر چتر دم‌آوری به شیوه Percolation می‌باشد. مثال‌های دیگر این این متد شامل کمکس، موکاپات و... می‌باشد. در تضاد این شیوه متد Immersion وجود دارد که ما یک حجم ثابت از آب را به حجم قهوه اضافه می‌کنیم و در تمام طول دم‌آوری کل حجم قهوه با همان آب در تماس است. مانند: فرنچ‌پرس و سایفون. تفاوت اصلی میان دم‌آوری های Immersion و Percolation از جایی پدیدار می‌شود که با حقیقت آب حلال‌تر از قهوه است رو به رو می‌شویم. در دم‌آوری Immersion سرعت عصاره‌گیری متناسب با غلیظ شدن حجم قهوه عصاره‌گیری‌ شده کاهش می‌یابد. اما در یک دم‌آوری به شیوه‌ی Percolation چونکه مدام به حجم قهوه آب تازه اضافه می‌شود عصاره‌گیری از حجم‌کلی قهوه بیشتر خواهد بود. هرچند ممکن است به با نوع‌های مختلف دم به نتایج تقریبا یکسانی برسید اما زمانی که با رسپی های مختلف در حال دم هستید هرکدام از این متدها خصوصیات منحصر به فرد خود را خواهند داشت.نسبت آب به قهوهتوصیف این دو عنصر که هر لیوان قهوه می‌تواند در خود داشته باشد می‌تواند موثر باشد: غلظت: Strengthبازده عصاره‌گیری: Extraction Yieldاساساً ما به وسیله غلظت (Strength) توضیح می‌دهیم که چقدر قهوه ما غلیظ است، به عنوان مثال اسپرسو خیلی غلیظ‌تر از یک قهوه فیلتر شده می‌باشد. وضوح طعمی قهوه نیز به کمک همین المان توضیح و تشریح خواهد شد. غلظت معمولاً به وسیله‌ی TDS (مجموع مواد جامد محلول) اندازه‌گیری می‌شود. بازده عصاره‌گیری مجموع حجم قهوه‌ای است که در لیوان شما به صورت حل شده وجود دارد. این المان بیشتر بر روی طعم‌های موجود در لیوان شما تاثیر خواهد گذاشت، زیرا ترکیبات مختلف موجود در قهوه با سرعت‌های مختلفی در آب حل می‌شوند. در مطالب آینده به صورت دقیق‌تری این المان‌ها را بررسی خواهیم کرد.در چارت بالا شما دو مفهوم غلظت و بازه عصاره‌گیری را مشاهده می‌کنید، این چارت‌ها با توجه به سلایق هرکشور تهیه می‌شوند همان‌طور که عیان است بازه‌ی ایده‌آل در این چارت به نسبت بیشتر و رو به رقیق‌تر بودن و یا قوی‌تر بودن قهوه است، پس با یک تحقیق کوتاه می‌توان فهمید که چارت پیش رو برای کشور آمریکاست، چون در این کشور قهوه‌های رقیق اما زیاد، قهوه‌های قوی بسیار خواهان بیشتری نسبت به قهوه‌های غلیظ دارد. این تاپیک صرفا جنبه‌ی بالا بردن اطلاعات تخصصی را داشت و در عمل برای استفاده از این چارت و تعیین نسبت آب به قهوه مطلوب باید از یک دستگاه رفرکتُمتر قهوه استفاده کنید که نسبت به هزینه‌ی بالایی که دارد توجیه اقتصادی مناسبی نخواهد داشت. شما می‌توانید با یک سرچ ساده از نسبت‌های به دست آمده استفاده کنید و یا همچنین منتظر رسپی‌ها و متدهای من برای انواع دم‌افزارها باشید! اما با یک تحلیل کلی می‌توانیم نتیجه بگیریم که اگر شما صرفاً به دنبال یک عصاره‌گیری معمولی به وسیله یک دم‌افزار مانند V60 یا کمکس هستید، می‌توانید از نسبت آب به قهوه (زین پس در مقالات از معادل انگلیسی آن یعنی Ratio استفاده خواهد شد) 1:15 و 1:17 استفاده کنید، یعنی به ازای هر گرم قهوه، 15/17 گرم قهوه استفاده کنید. در نتیجه اگر از نسبت 1:15 برای دم‌آوری 20 گرم قهوه آسیاب شده استفاده کنیم به 300 گرم آب احتیاج خواهد بود. اما ما در استفاده از این نسبت انتظار قهوه‌ای ترش‌تر و در استفاده از نسبت 1:17 انتظار قهوه‌ای تلخ‌تر را خواهیم داشت (اگر تمام متغیرهای قهوه برای این دو لیوان یکسان باشد) کیفیت دانه‌های قهوه و پروفایل رُستمشخصاً، کیفیت دانه‌های قهوه برای دم‌ کردن یک لیوان قهوه عالی بسیار الزامی است. اما فکر نکنید که همه چیز با داشتن این المان تمام می‌شود، زیرا که هزاران راه وجود دارد که ما به یک لیوان قهوه خوب به وسیله دانه‌های با کیفیت متوسط برسیم و متقابلاً به یک لیوان قهوه‌ی بد به وسیله‌ی دانه‌های به شدت با کیفیت. من در پست قبلی سعی کردم تا یک ایده‌ی کلی در مورد میوه‌ی قهوه بسازم، دانه‌های قهوه دارای منابع سرشار انرژی هستند: به ویژه قند‌های پیچیده، چربی‌ها و اسیدها. به علت اینکه آن‌ها بخشی از یک میوه هستند، خود دانه نیز دارای فیبرهای گیاهی میکروسکوپی است. گیلاس‌های رسیده‌ی قهوهبرای اینکه بتوانیم دانه‌ها را به چیزی تبدیل کنیم که بتوان آن را دم‌کرد، نیاز داریم تا آن‌ها را درون مخزن‌های بزرگ و داغ مانند دستگاه‌های رُست قهوه بریزیم. دمای بالای این رُسترها تاثیراتی مهمی بر روی عناصر دانه قهوه می‌گذارند. اول، گرما همه‌ی رطوبت حبس شده درون دانه را تبخیر می‌کند، فیبرهای گیاهی‌ای که ساختمان‌ قهوه را تشکیل داده‌اند خشک و شکننده می‌شوند، و به مرور این فیبرها در هم شکسته خواهند شد و بسیاری از روغن‌های درون قهوه به روی سطح قهوه فشار داده می‌شوند و شروع به اکسید شدن می‌کنند. همچنین گرمای رُستر باعث می‌شود قندهای پیچیده به قندهای ساده تبدیل شوند، و باعث می‌شود تا چشیدن آن‌ها آسان‌تر شود. وقتی رُست توسعه داده می‌شود بعضی از این قندها کاراملیزه می‌شوند و عطر های کاراملی و اصطلاحاً Nutty تولید می‌کنند. زمانی که حرارت افزایش می‌یابد بسیاری از اسیدها نیز در هم شکسته می‌شوند. وقتی یک رُست زود تمام شود، اسیدهای فراوانی در قهوه یافت می‌شود و وقتی این رُست زمان بیشتری ادامه یابد اسیدها به صورت کامل درهم شکسته می‌شوند و قهوه مزه‌ی سوختگی و نامطلوب به خود خواهد گرفت. درجات مختلف رُست قهوه من شخصاً انتخابم قهوه‌هایی خواهد بود که رُست روشن‌تری دارند، زیرا وقتی رُست تیره‌تر می‌شود همان‌طور که توضیح داده شد باعث کمتر شدن ترکیبات آلی معطر و ایجاد طعم‌های سوختگی و زغالی‌مانند می‌کنند. همچنین در رُست‌های روشن‌تر شما می‌توانید کیفیت کلی رُست و دانه‌ها را ببینید و از داشتن کیفیت مطلوب نسبی مطمئن شوید. سوال: نتایج یک رُست با کیفیت؟ جواب: داشتن دانه‌هایی که روغن‌های متعادل، اسیدهای میوه‌ای، قندهای ساده و قندهای کاراملیزه شده دارند. اندازه آسیاب و یکنواختیریز و درشتی قهوه‌ی آسیاب شده تاثیرات قابل توجهی بر روی دم‌آوری شما خواهد گذاشت، زیرا قهوه‌سابه‌ی ریزتر باعث می‌شود سطح بیشتر از قهوه با آب در تماس باشد، و به سرعت عصاره بیشتری از قهوه خواهد گرفته شد. زمانی که شما یک قهوه را فیلتر می‌کنید، بیشتر عصاره‌گیری به وسیله انتشار آب بر روی حجم قهوه رخ می‌دهد، بدین معنا که آب نیاز دارد روی پرزهای قهوه منتشر شود، یک سری مواد را در خود حل کند و از همان پرزها دوباره عبور کند. (به صورت واضح‌تر در این مورد بحث خواهیم کرد زمانی که کیفیت آب را مورد بررسی قرار دهیم)اگر قهوه را به اندازه‌ی متناسب با عصاره‌گیری به روش اسپرسو ریز آسیاب کنیم، در حقیقت وارد یک سیستم کاملاً جدید از عصاره‌گیری خواهیم شد، جایی که سلول‌های قهوه شکسته شده‌اند و به آب اجازه می‌دهد تا هرچیزی را درون سلول قهوه به راحتی در خود حل کند. (به این سیستم عصاره‌گیری EROSION می‌گویند).Interior of a coffee bean cell. Royal Photographic Society, Kacie Prince @ Pinterest. ما در این مقاله چون تمرکز بیشتری در مورد دم‌آوری‌های فیلتری داریم پس درباره‌ی diffusion بیشتر صحبت خواهیم کرد (هرچند erosion هنوز در دم‌آوری‌های فیلتری به علت وجود ذرات زیر که در دینامیک آسیاب رخ خواهد، اتفاق می‌افتد. در زبان انگلیسی به آن fines می‌گوییم).محدوده‌ی بیشتر از سطح قهوه به آب اجازه می‌دهد تا به صورت کارآمدتر وارد سلول‌های قهوه شود، درنتیجه عصاره‌گیری نیز سریع‌تر اتفاق می‌افتد. هنگامی که از یک دم‌افزار مانند V60 استفاده می‌کنیم، آسیاب ریزتر نتیجه‌بخشِ یک لیوان قهوه قوی‌تر با بازده‌ عصاره‌گیری بالاتر در یک مدت زمان مشخص از در تماس بودن آب با قهوه، خواهد بود. با این‌وجود آسیاب ریزتر سرعت عبور آب از حجم قهوه را پایین می‌آورد (همچنین ذرات خیلی ریز می‌توانند پرزهای فیلترهای کاغذی را مسدود کنند که خود همین موضوع تاثیر زیادی بر روی عصاره‌گیری خواهد گذاشت)، که این موضوع باعث می‌شود تا ما قهوه‌ای به نسبت غلیظ‌تر با بازده‌ عصاره‌گیری بالاتر داشته باشیم. در یک نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت که انتخاب سایز مناسب آسیاب تاثیر بسیار زیادی در دم‌آوری شما خواهد گذاشت، هرچقدر تیغه‌های آسیاب بزرگ‌تر و تیز باشند، ذرات آسیاب شده باریک‌تر و تیز خواهند بود و در نتیجه سطح بیشتری از قهوه با آب درتماس خواهد بود، به همین سبب شما می‌توانید از پتانسیل تمامِ قهوه سابه خود در دم‌آوری استفاده کنید. آسیاب‌هایی که تیغه‌ی سرامیکی یا کندتری دارند مانند Porlex، قهوه آسیاب شده به وسیله این گجت‌ها به علت عدم یکنواختی و ناتوان بودن در دقیق بودن در سابیدن قهوه، یک محدوده‌ی معینی از بازده عصاره‌گیری و غلظت را در اختیار می‌گذارند، و برای همین است وقتی همان قهوه را با شرایط یکسان در کافه میل می‌کنید که آسیاب دقیق‌تر و قوی‌تری دارند طعم‌ بهتری از قهوه را خواهید چشید. تازگی قهوهیکی از سختی‌های دم‌آوری با کیفیت قهوه تازه نگه داشتن قهوه‌هاست، از تجربه شخصی من، قهوه‌هایی که یک تا سه هفته از رُستشان گذشته است (بدون در نظر گرفتن کیفیت بسته‌بندی) مناسب‌ترین قهوه‌ها برای دم‌آوری به روش فیلترکافی است. اگر قهوه تازه‌تر از این باشد از خود درحال انتشار کردن CO2 می‌باشد در نتیجه دم‌آوری سخت‌تر خواهد بود و در طعم تاثیرات منفی خواهد گذاشت، همچنین اگر قهوه رستی قدیمی داشته باشد در طعم تاثیراتی نامطلوب رخ خواهد داد. به یاد داشته باشید قهوه را از چهار عنصر منفی همیشه دور کنید: اکسیژن، رطوبت، گرما، و اشعه UV. هنگام خرید پک قهوه به بسته بندی دقت کنید که راهی برای خروج CO2 داشته باشد و از ورود اکسیژن جلوگیری کند. همچنین در بهترین حالت پک قهوه zip-lock خواهد داشت که به شما کمک میکند تا شما قهوه را برای مصارف بعدی نیز در همان پکیج نگه‌داری کنید. فیلتر قهوهفیلتری شما در دم‌آوری استفاده می‌کنید تاثیر بسیار زیادی در زمان عصاره گیری خواهد داشت. زیرا هر فیلتر جدارهای ریز و درشت‌تری نسبت به بقیه دارد، البته فکر نمیکنم که در آخر اندازه این جدارها تاثیر چندانی بگذارد اما زمانی که شما به یک رسپی مطلوب رسیدید فیلتر را عوض نکنید.انواع فیلترهابه صورت کنجکاوانه روی گجت V60 فیلترهای کاغذی طبیعی، و همچنین فیلترهای کاغذی سفید شده را امتحان کردم، در دم‌آوری با فیلتر کاغذی طبیعی من در عصاره طعم‌های کاهی دریافت می‌کردم که وضوح بیشتری نسبت به استفاده از فیلترهای کاغذی سفید شده داشت. اما زمانی که شما قبل از ریختن قهوه روی فیلتر، فیلتر را یک بار با همان آب دم‌آوری کامل خیس کنید، طعم کاغذی یا مقوایی به صورت کامل از بین می‌رود. اما در هرصورت طبق تجربیات من از دم، هنوز هم ترجیحم فیلترهای کاغذی سفیده شده است.دمای دم‌آوریهنوز هم معیار های مشخصی برای دمای آب مورد استفاده در دم مشخص نیست، اما به نظر من این دما باید با توجه به جغرافیایی که در آن حضور دارید مشخص شود، در شهری مثل تهران که آب در 95 درجه سانتی‌گراد جوش می‌آید، استفاده از آب با دماهای 92-93 درجه می‌تواند تاثیرات نامطلوبی روی طعم بگذارد. با توجه تجربیاتی که داشته‌ام، محدوده‌ی دمایی 84 تا 88 درجه سانتی‌گراد در شهر تهران برای دم‌آوری فیلترکافی‌ها مناسب است. این میزان فاصله از دمای جوش به این علت است که در نقطه جوش میزان زیادی از اکسیژن درون آب بخار می‌شود که وجودش در در دم بسیار مهم است.تلاطم آب و بررسی Bloomingاگر قبلاً دم‌آوری انجام داده باشید شاید برایتان پیش آمده باشد که در هنگام ریزش آب بر روی سطح قهوه، نتوانسته‌اید در هربار ریز کل حجم قهوه را با آب درگیر کنید، با استفاده از تکنیک ایجاد تلاطم شما می‌توانید کاری کنید که کل سطح قهوه عصاره‌گیری شود همچنین به صورت یکسان این عمل رخ دهد. حتماً چای دم کرده‌اید، عمل تلاطم در چای خصوصاً چای کیسه‌ای بسیار مشهود است. وقتی شما کیسه چای را درون آب جوش می‌گذارید زمان بیشتری می‌برد تا چای عصاره‌گیری شود اما با تکان دادن کیسه می‌توانید ببینید که این فرایند سرعت می‌یابد. شما این عمل را با تکان دادن جزئی دم‌افزار و یا به وسیله‌ی قاشق یا چاپ‌ستیک و ایجاد تلاطم در حجم قهوه و آب انجام دهید، تا هم میزان عصاره‌گیری را بالا ببرید هم باعث یکنواختی عصاره‌گیری شوید. در بالا اشاره کردیم که میزانی از گازها درون سلول‌های قهوه حبس می‌شوند، این اتفاق حتی با وجود آسیاب کردن قهوه می‌تواند رخ دهد. وجود CO2 در قهوه‌ی عصاره‌گیری شده می‌تواند باعث ایجاد طعم‌های سوختگی، زغالی شود. برای جلوگیری از این موضوع ما از یک تکنیک به نام Blooming استفاده می‌کنیم:فرض کنید 20 گرم قهوه داریم، با نسبت 1:15 می‌خواهیم دم کنیم. 300 گرم آب مورد نیاز است. در اولین ریزش آب دو تا سه برابر حجم قهوه (40-60 گرم) را روی سطح قهوه آسیاب شده آب بریزید و اجازه دهید تا گاز CO2 شروع به خارج شدن بکند. در اینجا می‌بینید که حباب‌های CO2 پدیدار می‌شوند. با ایجاد یک تلاطم از خارج شدن CO2 در کل حجم قهوه اطمینان حاصل کنید.کیفیت آبدر این مقاله سعی نداریم که به صورت دقیق کیفیت آب را مورد بررسی قرار دهیم، اما در یک نگاه کلی آب با کیفیت تاثیر بسیار زیادی در عصاره‌گیری خواهد داشت. زیرا اگر از آب مقطر که ظرفیت بالای انحلال پذیری را دارد استفاده کنیم، پس مواد بسیار زیادتری در آب حل خواهد شد که بسیاری از آن‌ها مطلوب ما نیستند، مانند فیبرهای گیاهی موجود در قهوه که باعث ایجاد طعم‌های خشک و تلخ می‌دهند (این فیبرها در سطح کاهو و گل‌کلم نیز موجود است). همچنین اگر انحلال پذیری آب پایین باشد از تمام مواد مطلوب و موجود در قهوه عصاره گرفته نخواهد شد و در نتیجه نوشیدنی‌ای با طعم‌های خام و گاهاً آبکی و بی‌مزه خواهیم داشت. ما مفهوم انحلال پذیری آب را TDS بیان می‌کنیم که در شناسنامه بسیاری از آب معدنی‌هایی که خریداری میکنیم موجود است. استاندارد مناسب و جهانی آب برای قهوه بین 100ppm تا 120ppm می‌باشد. من از آب معدنی Aquafina استفاده می‌کنم که مورد استفاده بسیاری از کافه‌های اسپشیالتی نیز می‌باشد. میزان TDS این آب حدوداً 110ppm می‌باشد.مفهوم عصاره‌گیریخب حالا که به کیفیت مطلوب از آب و قهوه آسیاب شده رسیدیم کافی است تا طبق متدهای مختلف شروع به دم کنیم.بدون در نظر گرفتن متد، آب ترکیبات مختلف را در زمان‌های مختلف تماس عصاره می‌گیرد:چربی‌ها و اسیدها، بعد قندها، و در نهایت فیبرهای گیاهی. از دیدگاه طعم‌ و حالت‌ دهانی (Body) که ایجاد می‌شود، اینگونه می‌توان توصیف کرد:ترش/روغنی - شیرین/شربتی (سیروپی) - تلخ/رقیقاولین ترکیباتی که عصاره‌گیری می‌شوند اسیدها و چربی‌هاست. اسیدها، که طعم‌های ترش و اسیدی را به وجود می‌آورند ساده‌ترین ترکیبات هستند، پس آب به راحتی آن‌ها را در خود حل می‌‍کند. چربی‌ها در قهوه، که باعث ایجاد حالت‌دهانی (Body) می‌شوند ترکیبات ساده‌ای نیستند اما آب‌گریزند و به راحتی از سطح قهوه جدا می‌شوند. باید اشاره کرد که در این نقطه بسیاری از عطرها، طعم‌های میوه‌ای و گلی استخراج می‌شوند. قندها در قدم بعدی حل خواهند شد، حتی قندهای ساده نیز از اسیدها ساختمان پیچیده‌تری دارند. پس آب نیاز زمان بیشتری برای حل آن‌ها در خود دارد. سپس در صورت ادامه دار شدن تماس، آب فیبرها را درهم می‌شکند و در خود حل می‌کند. این فیبرها ایجاد طعم‌های تلخ و خاکی می‌کنند. منبع باریستا هاستلباریستاها و متخصصین قهوه زمانی که قهوه‌ای را دم می‌کنند نتیجه حاصل را به وسیله اصطلاحاتی توصیف می‌کنند: قهوه‌های کم‌عصاره‌گیری‌شده (Under-Extracted)، طعمی تیز و ترش دارند (که گاهاً ترشی نامطلوب سرکه‌ای حس می‌شود). به این علت است که آب زمانی کافی برای درهم شکستن قندهای مورد نیاز برای ایجاد یک طعم متعادل نداشته است. قهوه‌های بیش‌عصاره‌گیری‌شده (Over-Extracted) طعمی رقیق‌طور و تلخ دارند. علت این است که آب تمام قندها را در خود حل کرده و شروع به درهم شکستن فیبرها کرده است. در صورت داشتن هرگونه سوال می‌توانید از بخش کامنت‌های همین پست استفاده کنید.منابعScott Rao’s blog and Instagram (both contain a wealth of information).BaristaHustleThe Specialty Coffee AssociationUman et al. 2016, “The effect of bean origin and temperature on grinding roasted coffee“, Nature scientific reports, 6, 24483Everything But Espresso Written by Scott RaoWater for Coffee Written by Maxwell Colona - Dashwood & Christopher H. HendonCoffee Obsession Written by Anette Moldvaer پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Fri, 20 Mar 2020 23:53:34 +0330 https://virgool.io/Coffee/whatsthecoffee-xvfqlosavjwh بسیاری حتی گاهی مصرف‌کنندگان دائمی از ذات قهوه آگاه نیستند که قهوه دانه‌ی یک میوه‌ی گیلاس‌شکل می‌باشد و یا قبل از اینکه آسیاب و دم‌ شود باید برشته شود. بسیاری از کافه‌ها قهوه را به عنوان یک محصول فصلی و تازه مورد استفاده قرار می‌دهند و آن‌را نوشیدنی‌ای معرفی می‌کنند که برای تهیه‌اش نیازمند داشتن مهارت و تجربه هستیم. آن‌ها معمولاً سعی می‌کنند طیف گسترده‌ی طعم‌های منحصر به فرد قهوه را به وسیله دم‌آوری اصولی‌تر و دقیق‌تر نشان‌دهند و به آشکار ساختن منشا داستان انسانی در پس‌زمینه دانه‌ی قهوه کمک می‌کنند.باید تشکر کرد از تمامی عاشقان قهوه و کافه‌های اسپشیالتی که همیشه حامی تولید‌کنندگان قهوه‌های با کیفیت بودند و سعی کردند تا از پروسه تولید و تجارت آن آگاه شوند و با بازار قهوه‌های بی‌کیفیت و تجاری وارد رقابت شوند. اگر تا به حال به دنبال داستان قهوه بوده‌اید، به این موضوع پی برده‌اید که قهوه دارای گونه و زیرگونه‌های مختلفی می‌باشد. اما اگر این درخت خانوادگی را ترسیم کنیم می‌توانیم به چهار نژاد اصلی به نام‌های:LibericaArabicaRobustaExcelsaبرسیم که به صورت عمده دو گونه‌ی اصلی عربیکا و ربوستا در کشورهای مختلف رشد می‌کنند. همچنین در حالت کلی گونه‌ی ربوستا را بی‌کیفیت‌تر از عربیکا به لحاظ پیچیدگی طعمی و کیفیت بویایی در نظر گرفته‌اند.برسیم که به صورت عمده دو گونه‌ی اصلی عربیکا و ربوستا در کشورهای مختلف رشد می‌کنند. همدر حالت کلی گونه‌ی ربوستا را بی‌کیفیت‌تر از عربیکا به لحاظ پیچیدگی طعمی و کیفیت بویایی در نظر گرفته‌اند.به صورت جزئی شما می‌توانید درخت خانواده قهوه را از اینجا دانلود و مشاهده کنید.قهوه اصولا در جنگل های استوایی ( گرمسیری ) رشد می کند. ( اصلیت گیاه قهوه جنگل های گرمسیری آفریقاست) برخی گونه های گیاه قهوه به طور مشخص بیش از 300 فوت رشد می کنند اما در کشاورزی برای سهولت چیدن دانه ی قهوه، درخت قهوه به ندرت بیشتر از 15 فوت امکان رشد پیدا میکند،درخت قهوه، درختی همیشه سبز به نام Coffea است. گیاه کافِا (Coffea) از گونه گیاهان گلدار از خانواده روناسیان (Rubiaceae) است که در نواحی گرمسیری رشد می کند. بلندی آن بین ۳ تا ۱۰ متر است و ۳ تا ۵ سال پس از کاشته شدن محصول می دهد. شکوفه های سفید رنگ و خوشبوی قهوه بسیار به گل یاس شباهت دارند. میوه های قهوه تخم مرغی‌ شکل اند و به صورت خوشه‌ آویزان می شوند. هر درخت قهوه حدود ۲۰۰۰ میوه می دهد. بین ۶ تا ۹ ماه زمان لازم است تا میوه قهوه از رنگ سبز به زرد و بعد قرمز یا بنفش بدل شود و کاملاً برسد. برگ های درخت قهوه به رنگ سبز تیره و براق هستند و ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر طول و ۶ سانتیمتر پهنا دارند.گیاه قهوه معمولاً سه تا چهار سال پس از کاشته شدن شروع به تولید گل می نماید و از این گلها، میوه ی گیاه قهوه نمایان می شود که معمولاً به عنوان گیلاس های قهوه (Coffee Berries) شناخته می شوند، اولین برداشت مفید از این گیاه، پنج سال پس از کشت امکان پذیر می باشد.این گیلاس ها در حدود هشت ماه بعد از ظاهر شدن گل داده و با تغییر رنگ از سبز به قرمز رسیده می شوند و این زمانی است که محصول باید برداشت شود. میوه قهوه معمولاً حاوی دو عدد دانه قهوه است که از یک طرف محدب و از طرف دیگر صاف می باشند و در امتداد طولی دانه یک شیار دیده می شود. هر یک از دانه ها از یک پوست نازک و سفید پوشیده شده و هر دو دانه که در یک میوه قرار دارند از یک ماده نرم گوشتی شیرینی احاطه شده اند که روی آن را نیز یک غشای نازک به رنگ قرمز تیره پوشانیده است که همان غشای خارجی قرمز تیره میوه می باشد. اما ۵ تا ۱۰ درصد میوه های یک درخت فقط یک دانه در خود دارند.منبع: دلگرامدر پست‌های بعدی نگاهی جزئی‌تر به پروسه‌ی فرآوری قهوه و برشته‌کاری آن خواهیم پرداخت. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Fri, 20 Mar 2020 03:37:37 +0330 https://virgool.io/@thecoffeedude/whyyoushouldfollowit-phxymw5mmqax سلام من پارسا ادیب‌نیا هستم، باریستا و محقق در زمنیه علم قهوه. حدودا 3 سال است که در زمنیه قهوه در حال فعالیت می‌باشم و در حال حاضر به عنوان کنترل کیفی در کارگاه برشته‌کاری قهوه موآ مشغول به فعالیت هستم. فکر می‌کنم که اگر شما یک باریستا هستید یا یک فعال در زمینه قهوه حتماً تا به حال به این موضوع بر خورده‌اید که کسانی که به کافه شما یا محل کارتون مراجعه می‌کنند، با یک گمراهی عجیبی در زمینه رو به رو می‌شوند. در مورد موضوعات بدیهی قهوه چندان اطلاعاتی ندارند و همین موضوع باعث می‌شود تا نتوانند انتظاراتشان از قهوه‌ای که به دنبالش هستند برآورده شود. یا متقابلاً شما نمی‌تواند محصولی که در حال تولید آن هستید را به خوبی معرفی کنید و در حقیقت شخص مصرف کننده درکی از کیفیت محصول ندارد. من این بلاگ را ایجاد کردم تا به صورت جامع اطلاعات کاملاً بیسیک را در اختیار علاقه‌مندان به نوشیدنی قهوه قرار دهم و همینطور به صورت مستمر آموزش‌های دم‌آوری قهوه چه خانگی و چه صنعتی به همراه روش تولید قهوه به وسیله آن‌ها را توضیح خواهم داد. همچنین من در این بلاگ تمرکز زیادی بر روی مصرف‌کننده خانگی قهوه خواهم داشت تا بتوانیم در خانه یک نوشیدنی دل‌چسب و با کیفیت طعمی بالا را تولید کنیم. پارسا ادیب‌نیا پارسا ادیب‌نیا Fri, 20 Mar 2020 02:11:07 +0330