<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مرتضی گلستانی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@themortaza</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 10:52:17</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/13622/avatar/T26uMf.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>مرتضی گلستانی</title>
            <link>https://virgool.io/@themortaza</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تست</title>
                <link>https://virgool.io/@themortaza/%D8%AA%D8%B3%D8%AA-mdftrpumepmz</link>
                <description>تست تستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتستتست</description>
                <category>مرتضی گلستانی</category>
                <author>مرتضی گلستانی</author>
                <pubDate>Sat, 31 Oct 2020 18:07:46 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا بعضی موسیقی‌ها رو دوست داریم و بعضی‌ها رو نه؟</title>
                <link>https://virgool.io/tehranmelody/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D9%86%D9%87-x8niyyfgewnt</link>
                <description>اینکه یه جمع دوستانه توی ماشین بشینن و سر اینکه چه موزیکی توی مسیر پخش بشه باهم جر و بحث کنن، حداقل برای من، یه موضوع کاملاً عادیه. اما واقعاً چرا موزیکی که یه نفر دیگه عاشقشه رو ما نمی‌تونیم حتی برای چند ثانیه تحمل کنیم؟همه‌ی ما قبول داریم که موسیقی، قاعده و قانون‌های خاص خودش رو داره؛ قطعه‌هایی که بزرگان موسیقی می‌سازن، بدون شک صدها برابر گوش‌نوازتر از کارهای ناواردانه‌ی امروزیه. اما بیاین باهم رو راست باشیم، این روزها کدوم آدم عاقل و سالمی سمفونی‌های بتهوون یا آثار شوپن رو گوش می‌ده؟پ.ن: یکی از دوستان توییتری به نام اشکان به خاطر جمله‌ی بالا از من انتقاد کردن؛ اگه شما هم چنین دیدگاهی دارین، توجه داشته باشین که این نظر شخصی من نیست و گوش‌های بیمار امروزی که به آقامون جنتلمه و شیطونم و آتیش پاره‌ها عادت کردن، چنین نظری دارن!پس اینطور نیست که یه موسیقی رو با خط‌کش سانت کنیم و بعد تصمیم بگیریم که اون رو دوست داشته باشیم یا نه! پس دلیل اینکه ما بعضی موزیک‌ها رو دوست داریم و بقیه رو نه چیه؟!۱) مغز ما از الگوهای تکرار شونده لذت می‌برهاکثر اوقات وقتی با موزیک جدیدی برای اولین بار مواجه میشیم، از اون لذت نمی‌بریم. وقتی ذهن ما ضرب‌های بعدی، ریتم‌های بعدی و به طور کلی الگوی یه موسیقی رو پیشبینی میکنه، لذت میبره و ما فقط الگوهایی رو می‌تونیم پیشبینی کنیم که قبلا شنیده باشیمشون و یا حداقل با سبکشون آشنا باشیم. مغز ما اگه نتونه الگوی یه موسیقی رو پیشبینی کنه، خیلی زود از اون خسته میشه.با این حساب، اگه موزیکی که یکی از دوستامون ۱۰۰ بار تا الان بهش گوش داده و عاشقشه رو ما برای اولین بار بشنویم و بگیم «این چه مزخرفیه؟!» چندان غیر طبیعی نیست!۲) پیوند بین موسیقی و خاطرات ناگسستنی استانسان دو نوع حافظه داره؛ حافظه خودآگاه و حافظه ناخودآگاه. از لحاظ علمی ثابت شده که موسیقی می‌تونه با تحریک حافظه ناخودآگاه به آلزایمر غلبه کنه. یه فرد مبتلا به آلزایمر رو هر چقدر هم که سوال پیچ کنین، هیچ چیز از گذشته به یاد نمیاره؛ اما رسیدن صدای یه موزیک قدیمی به گوش این فرد کافیه تا حافظه‌ی ناخودآگاهش تحریک بشه و مثلاً اولین روزی که عشقش رو دیده، با جزئیات کامل به یاد بیاره!هر موسیقی با احساسات اون لحظه‌مون، افرادی که با اون‌ها هستیم و یا بهشون فکر می‌کنیم و مکانی که در اون حضور داریم پیوند می‌خوره و این پیوند اونقدر محکمه که سال‌ها بعد با شنیدن چند ثانیه از اون موسیقی، می‌تونیم تمام این احساسات، افراد و مکان‌ها رو به یاد بیاریم.لذت بردن مغز ما از موسیقی‌هایی که الگوشون برامون قابل پیشبینیه و گره‌ای که موسیقی با اون خاطرات ما رو بهم پیوند میزنه، باعث میشه اگه تمام آدم‌های جهان رو هم دو به دو کنار هم بشونین و یه موسیقی یکسان براشون بذارین، دست دادن یه احساسِ دقیقاً مشترک بهشون غیرممکن بشه!اگه تمام آدم‌های جهان رو هم دو به دو کنار هم بشونین و یه موسیقی یکسان براشون بذارین، دست دادن یه احساسِ دقیقاً مشترک بهشون غیرممکنه!احساسی که ما از یک موسیقی می‌گیریم، بیشتر از اینکه به اون موسیقی و به اون لحظه بستگی داشته باشه، به گذشته‌ها و خاطراتی که داریم وابسته است!بهترین خاطرات شما با کدوم موزیکه؟</description>
                <category>مرتضی گلستانی</category>
                <author>مرتضی گلستانی</author>
                <pubDate>Fri, 12 Jul 2019 12:28:01 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اونایی که فینگلیش تایپ می‌کنن خفن‌ترن؟</title>
                <link>https://virgool.io/@themortaza/%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B4-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%BE-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%86-%D8%AE%D9%81%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86-s3xx0pwzneqb</link>
                <description>بیشترمون تصورمون اینه که واژه فینگلیش رو ایرانی‌ها درست کردن، اما اینطور نیست و در واقع فینگلیش (Finglish) ترکیبی از فنلاندی (Finnish) و انگلیسی (English) هست که توسط فنلاندی‌هایی که به آمریکا و کانادا مهاجرت کردن ابداع شده. با این حساب، اسم صحیح‌تر زبانی که از ترکیب زبان‌های فارسی و انگلیسی ساخته شده پینگلیش یا فینگیلیش هست.اما بریم سراغ اصل مطلب؛ می‌خوایم ببینیم معمولا چه افرادی فینگلیش رو به فارسی ترجیح می‌دن و دلیل احتمالی این افراد برای این ترجیح‌شون چیه؟معمولا کیا فینگلیش تایپ می‌کنن؟بر اساس تجربه‌ای که به واسطه‌ی یک دهه حضورم توی اینترنت به دست آوردم، اغلب، افرادی به سمت استفاده از فینگلیش می‌رن که خوره‌ی اینترنت باشن. کاملاً واضحهِ که احتمال اینکه یه برنامه‌نویس با دوستاش فینگلیش چت کنه خیلی خیلی بیشتر از یک مادرِ خانه‌داره.+ بروزرسانی: آزاده توی توییتر به این نکته اشاره کرد که طبق تجربه‌ش، بیشتر تینیجرها (نوجوانان یا جوانان بین ۱۳ تا ۱۹ سال) فینگلیش تایپ می‌کنن که من هم کاملاً با این حرفش موافق هستم.اصلاً چرا فینگلیش؟اگه افرادی که دلیل خاصی برای استفاده از فینگلیش ندارن و فقط عشقشون می‌کشه که فینگلیش تایپ کنن رو در نظر نگیریم، بقیه افراد خودآگاه یا ناخودآگاه به خاطر حداقل یکی از دلایلی که در ادامه می‌گم فینگلیش رو ترجیح می‌دن:۱) زیباتر، هماهنگ‌تر و بهینه‌تربه نظر من غیرممکنه کسی که فینگلیش تایپ می‌کنه، زبان دیوایسش (موبایل، تبلت، لپ‌تاپ یا هر دستگاه دیجیتال دیگه‌ای) فارسی باشه. اصولاً دستگاه‌های دیجیتال با زبان‌های چپ به راست و خصوصاً انگلیسی بهترین هماهنگی رو دارن و همه چیز، از منوها و دکمه‌ها گرفته تا عکس‌ها و نوشته‌ها، در بهترین جای ممکن قرار دارن! به محض اینکه زبان دستگاهتون رو فارسی کنین، می‌بینین که در حرکتی بسیار احمقانه، همه‌ی منوها راست به چپ می‌شن و گند می‌خوره به همچی!!از این مورد هم که بگذریم، از بهم ریختن متن‌های فارسی موقع استفاده از اعداد یا کلمات انگلیسی نمیشه گذشت!۲) انعطاف بالا برای خلاصه‌نویسی در چت‌هاخلاصه‌نویسی کلمات از زمانی شروع شد که برای کمتر کردن هزینه‌ی SMSهامون، مجبور بودیم همه‌ی حرفامون رو توی یه پیام ۷۰ کاراکتری بچپونیم! از اون زمان بود که به جای «سلام» به یه «س» قناعت کردیم. اما اگه آدم باهوشی بودین و به جای فارسی نوشتن، فینگلیش می‌نوشتین، به جای ۷۰ کاراکتر می‌تونستین ۱۶۰ کاراکتر رو توی یه پیامک جا بدین.علاوه بر اینکه فینگلیش نوشتن توی پیامک‌ها، ۹۰ کاراکترِ بیشتر بهتون می‌ده، توی فینگلیش دستتون برای خلاصه کردن کلمات هم بازتره. دیگه خودتون استادین: (Slm به جای سلام، Fk به جای فکر و Mrc به جای مرسی).۳) ترس از غلط‌های املاییواقعا زبان فارسی املای سختی داره؛ حروف متفاوتی که تلفظشون یکسانه ماشالله توی زبان فارسی کم نیست!! همین مورد باعث میشه بعضی‌ها که املای درست درمونی ندارن ترجیح بدن از فینگلیش استفاده کنن. مثلاً کلمه «احضار» رو توی فارسی به هزار و یک مدل میشه نوشت (احضار، احزار، احذار، احظار، اهضار، اهزار، اهذار، اهظار) ولی توی فینگلیش تنها مدل نوشتن این کلمه «Ehzar» هست.۴) نداشتن کیبورد فارسیدر گذشته خیلی از دستگاه‌ها (مثلاً آیفون) از کیبورد فارسی پشتیبانی نمی‌کردن و در نتیجه چاره‌ای جز استفاده از فینگلیش یا کیبورد عربی وجود نداشت؛ البته به حمدالله این روزها کمتر دستگاهی پیدا میشه که از کیبورد فارسی پشتیبانی نکنه. بعضی‌ها هم کیبورد لپ‌تاپشون برچسب حروف فارسی نداره و جای حروف رو هم حفظ نیستن و در نتیجه این‌ها هم چاره‌ای جز استفاده از فینگلیش ندارن.۵) سرعت تایپ بیشترزبان انگلیسی از ۲۶ کاراکتر تشکیل شده در حالی که زبان فارسی بدون در نظر گرفتن حروفی مثل (ئ ء إ‌ أ آ)، ۳۲ حرف دارد! در نتیجه تایپ کردن با کیبوردهای فارسی مخصوصاً در نمایشگرهای کوچک، به مراتب سخت‌تر از تایپ کردن با کیبورد انگلیسی هست؛ چرا که توسعه‌دهندگان برای جا دادن کاراکترهای بیشتر در صفحه، مجبورن اون‌ها رو کوچک‌تر و فشرده‌تر کنن.۶) خفن به نظر رسیدناگه افراد متخصص و حرفه‌ای رو خفن بدونیم، فراوانی فینگلیش تایپ کردن در اینجور آدم‌ها بیشتره! چرا که این دسته از آدم‌ها توی گفتگوهاشون بیشتر از بقیه افراد از اصطلاحات تخصصی استفاده می‌کنن و در نتیجه فینگلیش نوشتن براشون راحت‌تره. در این بین خفن‌نماهایی وجود دارن که فقط برای اینکه خفن به نظر برسن سراغ فینگلیش تایپ کردن میرن.افکار «پوسیده و زشت»، چه فارسی، چه فینگلیش، «پوسیده و زشت» هستن! ;)حالا فارسی تایپ کنیم یا فینگلیش؟!اگر زبان و فرهنگمون رو دوست داریم، باید تا اونجایی که می‌تونیم هواشو داشته باشیم و نذاریم فراموش بشه. اما در نهایت خودمونیم که باید تصمیم بگیریم که با کدوم مدل تایپ کردن راحت‌تریم.در آخر پیشنهاد می‌کنم که چندتا نکته‌ای که در ادامه میگم رو توی ذهنتون داشته باشین:۱) فینگلیش برای گفتگوهای رسمی اصلاً مناسب نیستفینگلیش بیشتر برای گفتگوهای دوستانه و صمیمی به کار میاد. اگه قراره یه گفتگو رسمی داشته باشین (مثلا سوال پرسیدن از استاد یا مذاکره کاری)، خیلی خیلی بهتره که از زبان فارسی استفاده کنین.۲) اگه شما فینگلیش تایپ می‌کنین و طرف مقابل فارسیاگه حس کردین طرف مقابل با خوندن پیام‌های فینگلیش مشکل داره و منظورتون رو نمیفهمه یا بد برداشت می‌کنه، بهتره برای جلوگیری از پیش آمدن سوءتفاهم شما هم فارسی تایپ کنین.۳) اگه شما فارسی تایپ می‌کنین و طرف مقابل فینگلیشاگه دوست دارین طرف مقابل بیشتر با شما حال کنه، شما هم فینگلیش تایپ کنین! چتی که پیام‌هاش یکی درمیون فارسی و فینگلیش باشه اصلاً جالب نیست! البته اگه سخت‌تون نیست، این کارو بکنین، چون همون فارسی تایپ کردن خیلی بهتر از فینگلیش دست و پا شکسته هست.نظر شما دوستان چیه؟ واقعاً فینگلیش چت کردن خفنه؟!</description>
                <category>مرتضی گلستانی</category>
                <author>مرتضی گلستانی</author>
                <pubDate>Fri, 28 Jun 2019 18:34:21 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>