https://virgool.io/feed/@theraven توسعه‌دهنده علاقه‌مند به فیزیک، بازار و روانشناسی https://avakh.com fa 2026-04-15 10:25:21 https://files.virgool.io/upload/users/39641/avatar/47WtNa.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@theraven https://virgool.io/fboard/%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%B3%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-uaplvorgn80l چند وقت پیش یکی از دوستان و همکارای قدیمی که چند سالی بود ندیده بودمش تماس گرفت که ببینمش. با اینکه روزهای سختی رو از نظر کاری می‌گذروندم ولی واقعا دوست داشتم ببینمش. اون همیشه یه پایه خوب واسه اشتراک ایده‌ها و خوش‌گذرونیه. تقریبا از هر چیزی حرف زدیم. واسه درک بازه صحبت‌های انجام شده از مرور چند ویدئو دم‌خروس و سطح لومپنیسم رائفی پور ، تقابل و تعامل دین و علم، فیلم و سریال تا اینکه چطور تو بازی x میشه فلان کار رو انجام داد.عشق، مرگ و ربات‌هابه نسبت دوستانم فیلم و سریال کم می‌بینم. این اواخر کمی بیشتر. وقتی دوستم ازم پرسید که این اواخر چه سریالی دیدی که خوشت اومده باشه اولین چیزی که یادم اومد Love, Death and Robots بود. هر قسمت از این مینی‌سریال ۱۸ قسمتی استایل هنری و داستان مستقل خودش رو داره و با اینکه داستان بعضی از قسمت‌ها بهتر از قسمت‌های دیگه بود اما در مجموع انتظاراتم رو برآورده کرد و ازش لذت بردم. البته که هنر استودیو بلر بی‌تاثیر در این لذت نبود (همه قسمت‌ها کار این استودیو نیست و استودیوهای دیگه‌ای هم در تولید نقش داشتن).به نظرم قسمت Zima Blue با یکی از بهترین داستان‌های این سری بودتاریکاما سریال پیشنهادی دوستم یه سریال علمی-تخیلی آلمانی روی شبکه نتفلیکس با اسم Dark بود. سریال با یه پیچ داستانی زیبا پارادوکس پدربزرگ در مسئله سفر در زمان رو به چالش میکشه. فصل اول سریال به نظرم با داستان خوب و بازی‌های متوسط به خوبی پیش میره ولی از فصل دوم با دیدن هر قسمت با خودم می‌گفتم کاش اینم یه مینی‌سریال بود و با همون فصل اول تموم میشد.اما دو فیلم آخری که دیدم:پرفسور و دیوانهفیلم The Professor and the Madman یک برداشت از ماجرای جمع‌آوری اولین نسخه دیکشنری انگلیسی آکسفورده. گرچه داستان فیلم جذابه (و در عین حال تلخ) و صحنه‌هایی از فیلم بازی‌های خیلی خوبی رو می‌تونیم ببینیم ولی ضعف‌هایی هم در روایت وجود داره. دو کارکتر اصلی فیلم بر اساس واقعیت هستند (حتی بیماری روانی یکی از اون‌ها) ولی از واقعی بودن مابقی جزئیات مطمئن نیستم.کتاب سبزفیلم Green Book رو بیشتر از فیلم قبلی دوست داشتم. داستان بر اساس واقعیت و برشی از زندگی دان شرلی، یک نوازنده پیانو و رابطه و دوستیش با راننده شخصیشه. یه درام عالی با ته مزه کمدی.از حدود سال ۹۴ فریلنس کار می‌کنم. تو خونه کار می‌کنم، راحتم و از وقتم بهتر استفاده می‌کنم. بعد ۴ سال امروز در جلسه‌ای شرکت می‌کنم که حداقل به مدت ۶ ماه با یه مجموعه همکاری کنم. پول فاکتور خیلی جذابی برام نیست (گرچه مهمه)، اما پروژه‌ها جذاب بودن و علاوه بر حقوق درخواست سهام کردم و موافقت شد. امیدوارم تجربه‌ای مفید باشه و بتونم اینجا به اشتراک بذارم :) اریک میسون اریک میسون Wed, 02 Oct 2019 09:50:31 +0330 https://virgool.io/@theraven/%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85-x9mzinmpti2m بیاین نگاهی کنیم به اینکه چه مسیری طی شده که ما اینجا هستیم، چه چیزهایی می‌دونیم و چه مسیرهایی پیش رو داریم. یه نگاهی هم به ارزش حیات کنیم و اینکه در عین این ارزش، زندگی چقدر می‌تونه بی‌معنی باشه.پیدایشعمر جهانی (Universe) که توش هستیم رو حدود ۱۳.۸ میلیارد سال تخمین می‌زنن که ما هیچ درکی از این مدت زمان نداریم و فقط می‌تونیم بگیم که خیلی خیلی سال پیشه. ولی آیا جهان ما پیره؟ برای جواب به این سوال باید به تخمین‌هایی که از آینده جهان زده میشه رجوع کنیم که در ادامه بهش نگاه می‌کنیم.ما انسان‌های خردمند حدود ۳۰۰ هزار سال پیش تو دنیا تکثیر شدیم که در مقابل عمر جهان و حتی موجودات دیگه، بسیار تازه به دوران رسیده محسوب می‌شیم، با این تفاوت که ما تونستیم جهان اطرافمون رو مورد مطالعه قرار بدیم.چی می‌دونیمشاید بهترین توضیحی که در حال حاضر برای جهان داشته باشیم فیلدهای کوانتومی باشن. تو این نظریه همه‌ی چیزهای شناخته شده، از جمله ذرات رو در قالب فیلدهای کوانتومی تشریح می‌کنن. این نظریه به خوبی کار میکنه، فقط یه مشکل بزرگ داره. کل چیزی که این نظریه تشریح میکنه حدود ۵٪ از ماهیت جهان رو تشکیل میده. اون ۹۵٪؟ چیزی جز دو اسم ماده تاریک و انرژی تاریک ازشون نمی‌دونیم. ناگفته نمونه که دو تیم به صورت مجزا نتیجه تحقیقاتشون درباره ماده تاریک رو منتشر کردن که هنوز مورد تایید همه نیست.چیز دیگه‌ای که می‌دونیم اینه که جهان چطور نابود میشه. و برای اینکه ارزش حیات رو درک کنیم کافیه به کل زمانی که جهان امکان حیات رو به موجودات زنده میده رو به نسبت کل عمری که خواهد داشت نگاه کنیم:ما انقدر خوش‌شانس بودیم که تونستیم تو این فرصت اندک اینجا باشیمبا این مقیاس میشه نتیجه گرفت که جهان خیلی هم جوونه و ما بی‌اندازه ناچیز و بی‌معنی هستیم.ما فاصله زیادی با تکینگی تکنولوژی نداریم. بی‌صبرانه منتظر اون دوران هستم. دورانی که شاید نسل‌های بعد ما بتونن نامیرا زندگی کنن. گرچه نامیرایی در هر قالبی (با علم فعلی) محکوم به شکسته ولی فرصت بیشتری برای پرداختن به سوال‌ها ایجاد میکنه.پیش روپیش‌رو پر از سوال‌ها و مسائل جالبه:آیا ذرات بنیادی دیگه‌ای هم هستن که ازشون خبر نداریم؟ماده/انرژی تاریک چی هستن و آیا کشفشون می‌تونه راهگشایی به نظریه همه‌چیز باشه؟آیا ما داخل یک شبیه‌سازی هستیم؟ اگه آره، ورای این شبیه‌سازی چه خبره؟آیا جهان‌های دیگه‌ای وجود دارن و ما می‌تونیم به اون‌ها بریم؟آیا گریزی از پایان سرد دنیا وجود داره؟یکی دیگه از چیزهایی که هنوز نمی‌دونیم اینه که چرا هیچ موجود دیگه‌ای روی سیاره‌های دیگه ندیدیم (موجود هوشمند). چیزی بین ۱۰ به توان ۲۲ تا ۱۰ به توان ۲۴ ستاره تو جهان وجود داره، یعنی تقریبا به ازای هر دونه ماسه تو تمام سواحل جهان ۱۰۰۰۰ ستاره وجود داره. ولی همه‌شون شبیه خورشید نیستن و نظرات در این باره متفاوته و بین ۵ الی ۲۰ درصد تخمین زده میشه. با فرض بدترین حالت، حدود ۵۰۰ میلیارد میلیارد ستاره شبه خورشید وجود داره. یک مطالعه میگه حدود ۲۲درصد از این ستاره‌ها یه سیاره شبه زمین به دورشون می‌چرخه. در واقع ما چیزی حدود ۱۰۰ میلیارد میلیارد سیاره شبه زمین داریم. یعنی به ازای هر دونه ماسه ۱۰۰ سیاره شبه زمین. حالا فرض کنیم تنها ۱٪ از این سیاره‌ها توش حیات شکل گرفته باشه که میشه ۱۰ میلیون میلیارد سیاره دارای حیات. اینجا بود که فِرمی به بالای سر خودش نگاه کرد و پرسید:Where is everybody? اریک میسون اریک میسون Thu, 18 Apr 2019 10:53:59 +0430 https://virgool.io/@theraven/%D8%B3%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%A8-uggqmfdoz1ea چند سال پیش با یکی از بهترین دوستانم یک همکاری پاره وقت رو شروع کردم. همکاری‌ای که در نهایت موفق نبود، گرچه بعد از قطع همکاری دوستم کار رو پیگیری کرد و در یک بازه چند ساله بخشی از درآمد ماهانه‌اش رو تامین می‌کرد. خوشبختانه به خاطر پیشینه دوستیمون خدشه‌ای به روابطمون وارد نشد.Photo by Evan Dennis on Unsplashمن همزمان به صورت تمام وقت تو یک شرکت کار می‌کردم، خسته به خونه بر می‌گشتم و بعد از شام مشغول پیگیری همکاریم با دوستم می‌شدم. یکی از مشکلاتی که همیشه تو کار باهاش داشتم این بود که سوال‌هایی می‌پرسید که جواب‌هاش وجود داشت و وقتی از من می‌پرسید دوست داشتم سر خودم و خودش رو طوری به دیوار بزنم که دیگه چنین چیزی رو نبینم.تعارف‌ها رو کنار گذاشتم، بهش زنگ زدم و ازش خواستم قبل از اینکه سوالی از من بپرسه یک بار تو گوگل سوال رو جستجو کنه و این رو هم توضیح دادم که ما اونقدری خاص نیستیم که تنها کسایی تو دنیا باشیم که اکثر سوال‌هامون رو هیچ کس دیگه‌ای نپرسیده باشه. با آرامش قبول کرد و بخش بزرگی از فشارهای همکاریمون کم شد.بعد از گذشت ۷ سال از اون ماجرا چند ماه پیش روی تماس تلفنی ازم تشکر کرد که چطور عادت به جستجو زندگیش رو تغییر داد و خاطره‌ای برام تعریف کرد که چطور تونسته ماشین رو وقتی باطری ریموتش تموم شده روشن کنه.در کنار تشویق و آموزش جستجو این نکته رو در نظر بگیریم که از هر سوالی فراری نشیم. گاهی نیازه حتی درباره [به ظاهر] ساده‌ترین سوال‌ها بحث و گفتگو کنیم.صبح امروز چشمم به انیمیشن پت و مت خورد و این سوال برام پیش اومد که پت و مت برادر بودن یا گی؟ ;)شاید در فرصت‌های بعدی درباره سوال‌های بیهوده هم بنویسم، اما قبلش دوست دارم از اینکه ما کجای این دنیا هستیم بنویسم. اریک میسون اریک میسون Tue, 09 Apr 2019 14:52:13 +0430 https://virgool.io/@theraven/%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-kg6rat57msij در اولین روزهای راه‌اندازی ویرگول توش ثبت نام کردم و شروع به نوشتن کردم. بعد از مدتی این روند متوقف شد. بخشیش به قلم ضعیفم مربوط میشد و بخشیش به اینکه نمی‌تونستم اون چیزی که می‌خواستم رو بنویسم. متاسفانه ما بنده محیطیم.دیروز یکی از دوستان بسیار عزیزم خواست که بنویسم و من هم از مشکلاتی داشتم گفتم و اون یک حساب با نام مستعار رو پیشنهاد کرد. بنابراین حساب قبلی رو حذف کردم و یک حساب دیگه ایجاد کردم تا شاید اینبار بتونم با سانسور کمتر و اون چیزی رو که می‌خوام رو بنویسم. نه اینکه چیز خاصی بخوام بنویسم، بیشتر به خاطر موقعیت شغلی و شاید دلگیری دوستان.معرفی کوتاهسال‌ها برنامه‌نویسی کردم، همراه تیم‌های مختلف محصولات زیادی تولید کردم ولی هیچوقت یک مهندس به معنای واقعی نبودم و نیستم و در حال حاضر علاقه‌ای ندارم که باشم. گرچه از برنامه‌نویسی لذت می‌برم و باهاش زندگی رو می‌گذرونم ولی یکی دو سال اخیر رو به مطالعه بیشتر روی مردم، رفتارهای جمعی، بازارها و کمی هم اقتصاد گذروندم.میگن برای اینکه مخاطب بیشتری برای نوشته‌ها جذب کنید باید تو موضوع‌های خاصی بنویسید تا شما رو با اون زمینه بشناسن. اینبار می‌خوام جدای از این مزخرفات از هر چیزی که دوست دارم بنویسم، حتی اگر تنها خواننده من اون دوست باشه. اریک میسون اریک میسون Mon, 08 Apr 2019 01:15:05 +0430