https://virgool.io/feed/@v.rajabloo بنیانگذار یک استارتاپ چالش برانگیز fa 2026-06-10 19:02:13 https://files.virgool.io/upload/users/16904/avatar/MqsSMZ.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@v.rajabloo https://virgool.io/@v.rajabloo/who-am-i-yenlnbkldgrc Founder of a challenging startupWho Am I? I am the middle son in the family, being absolutely loved and spoilt by my big sister. I was born with a genetic disease called “SMA”: https://en.wikipedia.org/wiki/Spinal_muscular_atrophy … and I could never walk. SMA is a rare nervous muscular disorder which affects the muscles and gradually destroys them and it often causes early death. “My mother tells me…” According to my mother, I could not balance my head and body normally since birth and, as a toddler, I could only crawl or sometimes walk with baby walker. She says, “You never cried nor complained for not being able to walk and it never stopped you from giving up. You were very well aware of your situation and, with attitude and words, you skilfully convinced or emotionally led others to listen to you and do what you asked with great pleasure.” She also tells me that when this did not work, I resorted to bantering and using my powers over my mum and dad to get to what I wanted. My mother also says, “Despite all the hardship of the disease and numerous confinements in hospitals and undergoing major operations, you were a lively and happy child. At the first chance possible, you kept yourself busy or you teased the healthy children around you into playing with you and, at the end of the game, you would be the one leading the whole group!” She says I was never seen sitting in a place being bored. I was always playing games or making creative handicrafts and I always wanted to do big things! … this is what my mother tells me about my childhood. Grandmother’s Miracle And my grandmother! She called me a miracle for whom they should thank God. The word “miracle” always amused me but, when I learned reading and writing years later, I learned that miracle means an abnormal accident. Since then, I sometimes thought it would have been so nice had I really been a miracle. A Very Busy Childhood Since the age of five, I remember making different handicrafts and machines with any spare parts, tools and tools I could get my hands on. I was very curious and artistic. One of my most best and the most memorable childhood handicraft was a machine with gears salvaged from a broken wall clock and our broken radio. The frame of the machine was a toothpaste box. My elder cousin found this creation of mine so exciting that that he gave me a complete charcoal drawing set as a present which, in effect, turned me into a charcoal portrait artist. A pencil and a paper, and I could draw the portrait of almost anybody who sat opposite me. Because of my illness, I was never enrolled in a school and I could not read or write until the age of 13, but I was a good drawer. By the age of 16, I had successfully passed grade nine after being homeschooled. Since then, I could read books, newspapers and magazines and I loved writing but I was not physically able to write. As a child, I was slim but I looked normal. Before I reached puberty, the disease had barely changed my physique but it was was a progressive disorder and, as I grew up, the speed with which my skeleton and my muscles were affected, gathered pace. At the age of 16, my hands were not able to hold a pen and write or draw. Puberty, seen as the rebirth for others, proved to be the most difficult time of my life. It brought me deep loneliness and sadness. Just before my 18th birthday, my sister saw it as the right opportunity to ask my father if he could get me a computer. I had just been discharged from the hospital and, that time, I had lost control of my left hand. With the support of my siblings, my parents purchased a computer in instalments. They also ordered a suitable chair and desk specially made for me. Everything was set for me to continue my fight. I was relatively depressed but I was in a fighting mode: I planned my daily schedule for learning to work with this miraculous technology. PS: Here, I wrote a brief summary of my childhood for my dear fans and followers. I will try to write about my life events and my memories in the future posts. I personally think the story of my childhood will turn out to be the most fascinating part.Vahid Rajabloo; Biography Founder of Tavanito www.tavanito.comAbout VirgoolEnter Register https://virgool.io/registerFollow Vahidrajabloo link content farsi vahidrajabloo vahidrajabloo Wed, 02 Jan 2019 02:55:36 +0330 https://virgool.io/@v.rajabloo/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D8%AC%D8%A8%D9%84%D9%88-ecatyvbhn91x منه کودک پسر دوم و فرزند سوم خانواده و عزیز دردونه خواهر بزرگترم ، با یه بیماری ژنتیکی به نام SMA بدنیا اومدم و هیچ وقت نشد با پاهام قدم بردارم ، SMA یک بیماری عصبی-عضلانی نادر است که با تحلیل‌رفتن عضلات به مرور زمان همراه است و اغلب موجب مرگ زودهنگام بیمار میشه.مادر مناز قول مادرم: که می‌گفت از روز تولد بدن و گردن شل و بی تعادلی داشتم و تو سن کودکی فقط سینه خیز یا گاهی با رورواک میتونستم حرکت کنم. مادرم می‌گفت تابحال ندیدم برای راه نرفتن گریه و بهانه کنی یا باعث بشه از خواسته‌هات دست برداری ، خیلی خوب نسبت به شرایطت آگاه بودی و وقتی چیزی رو می‌خواستی برای داشتنش خیلی ماهرانه با رفتار و کلماتت بقیه رو مجاب می‌کردی یا دلشون رو بدست میاوردی که تو راه رسیدن به خواستت حرفت رو گوش بدن حتی با خوشحالی و کمال میل کارت و انجام میدادن، البته که گاهی اوقات که دیگران همراهیت نمی‌کردن به زورگفتن متوسل می‌شدی و از طریق قدرتی که توسط مادر و پدر داشتی به خواسته‌هات میرسیدی.ادامه نقل قول‌های مادرم که می‌گه با همه سختی بیماری و بستری شدن‌های مستمر توی بیمارستان‌ها و جراحی های سنگین اما تو همیشه یه بچه سرزنده و شاد بودی که تا فرصتی می‌شد می‌رفتی سراغ سرگرمی های خودت یا با بچه‌های سالمی که اطرافت بودن با ذوق تحریکشون می‌کردی باهات بازی کنن و در نهایت رهبری همه اون ها رو بدست می‌گرفتی ، مادرم میگه تقریبا هیچ وقت تو حالتی من رو نمیدید که بی حوصله یا کسل یه گوشه نشسته باشم ، همیشه مشغول بازی یا دنبال کاردستی‌های خلاقانه و عاشق انجام دادن کار های بزرگ بودی.و اما مادر بزرگم من و یه معجزه میدونست که باید از وجودش خدا رو شکر کرد، همیشه برام معنی معجزه سوال بود اما بعد‌ها که خوندن نوشتن یاد گرفتم فهمیدم معجزه یعنی ، اتفاق غیر طبیعی و بعد از اون گاهی فکر می‌کردم چقدر خوب می‌شد که کاش من واقعا یه معجزه باشم.از سن ۵ سالگی که خاطرم میاد با هر ابزار یا لوازم از کار افتاده یا جعبه لوازم‌ و کارتن‌های نو بخاطر خلاق بودن و شخصیت و کنجکاو و هنری که داشتم کاردستی‌های مختلفی میساختم ، یکی از بهترین و بیاد موندنی ترین کاردستی‌های کودکیم یه ماشین مکانیکی با چرخدنده های ساعت دیواری شکسته و رادیو سوخته خونه‌‌مون بود که قاب و بدنه دورش جعبه خمیردندان بود که باعث شد یه، ست لوازم طراحی سیاه قلم از پسرخاله بزرگم که اون زمان مجسمه ساز بود هدیه بگیرم و اینجوری شد که تو سن ۱۳ سالگی شدم نقاش چهر ، تقریبا هر کسی که روبروم بود رو میتونستم با یه مداد سیاه روی برگه‌ای بکشم.بخاطر بیماری که مبتلا بودم مدرسه ثبت نام نشدم و تا ۱۳ سالگی خوندن نوشتن بلد نبودم اما نقاش خوبی بودم، تا ۱۶ سالگی مدرک سوم راهنمایی رو با تحصیل غیر حضوری داخل خونه گرفتم و بعد دوران تحصیل دیگه میتونستم کتاب‌ و روزنامه و مجله بخونم و به نوشتن علاقه مند بودم اما قادر به نوشتن نبودم.دوران کودکی تا قبل از سن بلوغ بدن طبیعی و لاغری داشتم و بیماری خیلی کم حالت اسکلت و فرم بدنم رو تغییر داده بود اما بیماری پیشرونده بود و هر چقدر بزرگتر می‌شدم سرعت پیشرفت بالاتر میرفتو بدن و اسکلت و ماهیچه‌ها تحلیل میرفتن و فرم بدنم تغییر شکل میداد ، تو سن ۱۶ سالگی دست‌هام دیگه قادر به گرفتن قلم و نوشتن و طراحی کردن رو نداشت و ستخت‌ترین دوران زندگی من دوران بلوغم بود ، همه می‌گفتن بلوغ تولد دوباره هر آدمی هست ولی بلوغ برای من تنهایی عمیق و غمگینی همراه خودش آورد.تولد ۱۸ سالگیم نزدیک بود خواهر بزرگترم همین مسئله رو بهانه‌ای کرد برای اینکه از پدرم بخواد برای من کامپیوتر تهیه کنه ، زمان زیادی از آخرین باری که بیمارستان بستری شده بودم نگذشته بود و اینبار دست چپم از کار افتاده بود.با حمایت خواهر برادر‌هام ، پدر مادر کامپیوتر و با شرایط اقساطی خریدن و میز و صندلی مناسبی که من بتونم روش بنشینم رو سفارشی ساختن و همه چیز آماده بود که من به مبارزه ادامه بدم وبا یه روحیه‌ای نسبتن افسرده اما جنگنده روز‌هام رو برنامه ریزی کردم برای یادگیری کار با این تکنولوژی معجزه آسا.پ.ن : خلاصه کوتاهی از دوران تولد تا سن بلوغم رو برای مخاطب‌های دوست داشتنیم نوشتم و سعی می‌کنم از خاطرات و اتفاقات روند زندگیم تو ادامه پست‌ها بنویسم که فکر می‌کنم جذاب‌ترین قسمت وبلاگم خاطر‌های کودکیم میتونه باشه. vahidrajabloo vahidrajabloo Sat, 24 Nov 2018 01:38:03 +0330