<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@vakilzadeh</link>
        <description>مدیر فنی شرکت نرم افزاری کنترل اعداد</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 18:00:29</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/17455/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</title>
            <link>https://virgool.io/@vakilzadeh</link>
        </image>

                    <item>
                <title>ناخدا به دریا غر نمی‌زند</title>
                <link>https://virgool.io/@vakilzadeh/%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7-%D8%BA%D8%B1-%D9%86%D9%85%DB%8C%D8%B2%D9%86%D8%AF-cwdwiufhafic</link>
                <description>موج عظیم کاناگاوا (به ژاپنی: 神奈川沖浪裏، تلفظ: کاناگاوا اُکی نامی اورا) یک باسمه چوبی معروف یا اوکی‌یوئه اثر هنرمند ژاپنی، هوکوسائی است. ترجمهٔ دقیق‌تر نام این اثر آن‌سوی موج در ساحل کاناگاوا است.ناخدا به دریا غر نمی‌زند که چرا موج داری؟ چرا طوفان داری؟ چرا باد و باران داری؟ چرا کشتی من را اینطرف و آن طرف میبری؟ چرا دیروز ماهی ندادی؟ چرا به ناخدای همسایه بیشتر ماهی می‌دهی؟ناخدا به دریا احترام می‌گذارد، هر چه دریا خواست ناخدا می‌دهد، هر چه دریا به ناخدا داد شکر می‌کند.شاید در نظر اول بگویید چون ناخدا اسیر دریا است و جز صبر کار دیگری از دستش بر نمی‌آید. اما اگر ناخدا را می‌شناختید هرگز به همین سادگی به عشق ناخدا به دریا توهین نمی‌کردید! ناخدا می‌توانست کافه‌چی شود یا تاجر یا جواهر فروش یا دزد یا پادشاه یا هر چیز دیگری... اما ناخدا شد.اگر حوصله دارید داستان ناخدا شدن ناخدا را برای شما بگویم.ناخدا وقتی بچه بود و هنوز ناخدا نشده بود اسمش پسر بود. پسر هر از گاهی از شغلی خوشش می‌آمد و به پدر می‌گفت من وقتی مرد شدم این کاره بشوم؟ پدر که مرد با تجربه‌ای بود می‌گفت، صبر کن تا عاشق بشی. پسر می‌گفت عاشق؟ عاشق چی یا کی؟ الان عموی من که آهنگر است عاشق آهن گداخته و پتک و صدای دنگ دنگ است؟ تو که نجاری عاشق چوب و میخ و پیچ و طاقچه و کمدی؟ مادرم که تور می‌بافد عاشق نخ و طناب و گره زدن و بافتن چشمه های تور است؟ پدر تکرار می‌کرد: صبر کن تا عاشق بشی.چند سال گذشت... پسر مرد شد... اما عاشق نشد. برای گذران زندگی روزها در نجاری پدر کار می‌کرد و دیگر سوال هم نمی‌کرد که چه کاره شود، چون کار داشت. اما هنوز دلش آرام نگرفته بود و هر از گاهی یاد حرفهای پدرش می‌افتاد.یک صبح دوشنبه یا سه شنبه بود که قایق کوچک مرد همسایه را قرض کرد و برای تفریح به دریا زد، دفعه اولش نبود، خیلی دوشنبه ها یا سه شنبه ها بجای رفتن به نجاری پدرش قایق مرد همسایه را قرض می‌کرد و به دریا می‌رفت. شاید فکر می‌کنید مرد ما به پشت کف قایق خوابید و سقف آسمان و ابرهایش را نگاه می‌کرد و مثل همه داستان‌ها توی ابرها شکلهای مختلف دید، اسب، خرس، نهنگ، پلنگ، خانه ... و بعد خوابش برد و طوفان شد و مرد و قایق وسط اقیانوس گم شدند بعد از چند روز گرسنگی، دریا یک ماهی برایش توی قایق انداخت و بعد تشنه اش شد و دریا برایش باران فرستاد و بعد از مدتی دریا قایق را به ساحل بندر همسایه رساند و مرد نجات یافت، در اینصورت شما هم مثل من زود قضاوت کردید! برای خودم و برای شما متاسفم!مرد خواب نرفت، امروز بر خلاف همه دوشنبه‌ها و سه‌شنبه های قبلی، توی قایق نشست و ساعت‌‌ها به دریا نگاه کرد، به آرامش دریا، موج‌های کوچک و بزرگ، صدای دریا، قایق های ماهیگیری ریز و درشتی دید که ماهی گرفته و خوشحال یا دست خالی و خسته برمیگشتند، مرغ‌های دریایی که گاهی شیرجه می‌رفتند، حتی یکی دو دولفین هم دید، آیا دولفین ها با دریا بازی می‌کنند یا دریا با دولفین‌ها؟ مسافرانی که با قایق های بزرگ از کشور همسایه آمده بودند را هم دید. گاهی هم تا چشم کار می‌کرد فقط دریا بود. چند دقیقه هم سعی کرد یک موج تکراری پیدا کند که شکلش مثل موج قبلی باشد اما موفق نشد، موج‌ها با وجودی که عین هم بودند با هم خیلی فرق داشتند. سعی کرد یک کف آب دریا را چند دقیقه در دستش نگه دارد اما نشد. با پارویش چند موج کوچک ساخت و در بازی موج سازی با دریا شرکت کرد و خوب بازنده شد اما ناراحت نشد. عصر که خسته شده بود دریا برای اینکه سر حالش بیاورد چند لیوان آب رویش ریخت، چقدر آب دریا شور است! غروب شد و هوا شروع به تاریک شدن کرد، دریا آرام شد اما ساکت نشد، چراغ‌های ساحل دیده می‌شد و مرد به ساحل برگشت و از فردا دیگر به نجاری پدر نرفت.اینها را یک صبح دوشنبه یا سه شنبه مرد برای من تعریف کرد اما من هنوز نفهمیدم چرا عاشق شد و بعد ناخدا شد.</description>
                <category>عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</category>
                <author>عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</author>
                <pubDate>Sat, 08 Aug 2020 21:34:01 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شیر خشمگین ? در قفس قرنطینه کرونا</title>
                <link>https://virgool.io/@vakilzadeh/%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D8%AE%D8%B4%D9%85%DA%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%81%D8%B3-%D9%82%D8%B1%D9%86%D8%B7%DB%8C%D9%86%D9%87-hyovidkav6ik</link>
                <description>(این شیر در قفس یک پرنده را شکار کرده و خورده! برای دیدن بقیه عکسها مطلب را تا آخر دنبال کنید)۱۴؟ ۲۱ یا حتی ۴۲؟آیا شما می دانید که امروز چندمین روز است که در قرنطینه خانگی حبس شده اید؟دشمن نامرئی که همه مردم جهان را مجبور به عقب نشینی به سنگرهای خانگی کرده، حالا به تماشای شیر های خشمگین اما خسته نشسته است که در چهار دیواری خانه این طرف و آن طرف می روند و خود را به در و دیوار می کوبند! ?شیر در قفس افتاد در روزهای اول شیوع ویروس کرونا بیشتر مردم کره زمین ترس و وحشت خود را پشت ماسک های پارچه ای ساده یا ان ۹۵ پنهان میکردند، اما چون آدمیزاد مخلوقی بسیار عادت کننده است بزودی به این بلای آسمانی عادت کرد ( من حتی یقین دارم اگر سنگ از آسمان ببارد در هفته سوم یا حداکثر چهارم، در هر محفلی در مورد اندازه و رنگ و شکل سنگهایی که امروز باریده بحث و جدل می‌شود و مردم به نوع سنگهایی که در هر محله باریده مفاخره میکنند!) بروز عادت به کرونا و همزیستی با آن در تغییر سبک زندگی، محدود کردن معاشرت، رو آوردن به خریدهای آنلاین و دورکاری به خوبی دیده میشود. شیر در قفس خسته شد اما سلولهای تنفسی تنها هدف ویروس کرونا نیستند، مرحله دوم جنگ، جنگ روانی است، بله! هدف بعدی کرونا سلولهای خاکستری است. این چند روز از گوشه و کنار درباره رفتارهای عجیب آدمها می‌شنویم که در اول باور بعضی از آنها سخت است: مردان شجاعی که امید به آینده ندارند، اهالی کسب و کاری که خود را ورشکسته میبینند و آدمهای پر جنب و جوش و سحرخیزی که حالا تا ظهر میخوابند و بعد با سگرمه های به شدت گره خورده بیدار میشوند ?...تجربه آماری ساده ای که روزهای اول شیوع داشتم نشان داد که در برخورد با کرونا (و شاید هر فاجعه یا بلای دیگری) آدمها به این چند دسته تقسیم می‌شوند:۱) شجاع نما ها : هیچ تغییری در رفتارشان نمیدهند و شعارشان این است: نه به بهداشت و نه به قرنطینه! اینها همان آدمهای دیر باور هستند که بعد از گذشت ۱۸۵۲۴ روز از قدم زدن نیل آرمسترانگ روی کره ماه هنوز قبول نمی‌کنند انسان به ماه قدم گذاشته و آن را شایعه میدانند.۲) خود باخته های بلند مدت ‌: کسانی که دچار ترس بنیادی (پنیک) شده اند و هیچ کاری نمیتوانند بکنند. وسواس شدید، اضطراب و غم عمیق از نشانه های این گروه است.۳) خود باخته های کوتاه مدت : کسانی که ۲ تا ۵ روز در حالت پنیک هستند و بعد آرام می‌شوند و اوضاع را کنترل میکنند.چرا شیر سلطان جنگل است؟ استراتژی یک شیر چیست؟شیر سلطان جنگل است، بله.چرا از بین همه حیوانات شیر سلطان جنگل شد؟ اگر بخاطر هیکل بود که فیل بزرگتر است، اگر به قدرت بود که جناب شیر در فهرست ۱۰ حیوان قویتر هم نیست! (این صفحه را ببینید)...تفاوت شیر با ببر یا پلنگ یا جگوار یا بقیه حیوانات در یک چیز ساده است : کار گروهی (تیم ورک)تیم ورک فقط در ساختن یک خانه یا توسعه یک نرم فزار عجیب و شگفت انگیز یا جنگیدن در خط مقدم نیست، بلکه در تحمل کردن و صبر کردن و گذراندن روزهای سخت هم یک تیم می‌تواند بسیار قدرمند‌تر از یک فرد باشد. شانه به شانه.اگر کرونا یک هدیه برای ما داشته باشد آن یادگرفتن کار تیمی در خارج از چهارچوب اداری و کسب و کار است: زندگی تیمی. یکی برای همه و همه برای یکی. باید یاد بگیریم که در شرایط حاد پشت یکدیگر باشیم.شما فکر میکنید شیر در قفس چه باید بکند؟ خوشحال میشوم نظرات شما را در زیر این مطلب ببینم و بخوانم.بقیه عکسهای شیری که در قفس پرنده ای را شکار کرد و لینک به منبع عسکها:منبع عکسها </description>
                <category>عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</category>
                <author>عبدالحسین وکیل زاده ابراهیمی</author>
                <pubDate>Tue, 07 Apr 2020 00:45:43 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>