https://virgool.io/feed/@veterinary fa 2026-06-18 08:11:58 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@veterinary https://virgool.io/@veterinary/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DA%AF-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%B7%D8%B1%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-plucviynlowq بیهوشی حیوان برای صاحبان حیوانات خانگی، ممکن است عملی ترسناک به نظر برسد که باید به هر قیمتی از آن اجتناب کرد. با این حال، برای دامپزشکان، بیهوشی یک رویه روزانه و ضروری برای حفظ سلامت حیوان خانگی است. وقتی بیهوشی به خوبی و ایمن انجام شود، می‌توان مشکلات رایج حیوانات خانگی مانند شکستگی دندان‌ها و عفونت‌های واقعا بد گوش را برطرف کرد. اگرچه بیهوشی یک کلمه ترسناک به نظر می‌رسد اما فقط کافی است به انجام هر نوع عمل پزشکی ضروری بدون بیهوشی فکر کنید. بنابراین، سئوالی که امروز به آن پاسخ خواهیم داد این است که ریسک بیهوشی حیوان چقدر است؟بیهوشی سگ و گربهآیا بیهوشی خطرناک است؟مطالعه‌ای در بریتانیا هر روشی را که از بیهوشی یا آرام‌بخشی در گروه بزرگی از بیمارستان‌های دامپزشکی استفاده می‌شد، مرور کرد. آنها داده‌های تقریباً 100000 روش در سگ ها و تقریباً 80000 روش در گربه ها را جمع آوری کردند. این اطلاعات برای یک مطالعه دامپزشکی بسیار زیاد است. سئوالی که پرسیدند این بود که چند تا از این حیوانات مردند و آیا عوامل خطر وجود دارد یا خیر؟ یافته ها از این قرار بود:برای همه سگ ها، خطر مرگ حدود 0.17٪ یا حدود یک مورد در ششصد مورد بود. برای گربه ها، این خطر 0.24٪ یا حدود یک مورد از هر چهارصد مورد بود. این ریسک بالایی نیست، اما این اعداد کمی گمراه‌کننده هستند، و دلیل آن این است: این اعداد از تمام مواردی که گروه در طول دو سال به آنها نگاه کرده‌اند، می‌آیند. نه تنها حیوانات جوان در این اعداد گنجانده شده بودند، بلکه موارد پرخطر و اورژانسی مانند حیوانات خانگی که با ماشین برخورد کرده بودند یا سرطان داشتند نیز در آن گنجانده شده بودند. این گروه علاقه مند بود که ببیند چه خطراتی برای حیوانات خانگی سالم و بیمار وجود دارد، بنابراین آنها اعداد را با دقت بیشتری بررسی کردند. این اعداد برای یک سگ جوان سالم که عقیم می‌شود باید کمتر از سگ پیر با تومور طحال پاره شده باشد، درست است؟ بله و این دقیقاً همان چیزی است که داده ها نشان می‌دهد. محققان از یک سیستم امتیازدهی برای رتبه بندی بیماران بر اساس خطر کلی که بیهوشی برای آنها داشت استفاده کردند. در اینجا کلاس های مختلف وجود دارد:کلاس 1: حداقل خطر برای بیمار سالم بدون بیماری زمینه ای (مثلا سگ یک ساله ای که عقیم شده است).کلاس 2: خطر خفیف یک بیماری سیستمیک خفیف (مثلا گربه ای که دارای بیماری خفیف دندانی است).کلاس 3: خطر متوسط، بیماری سیستمیک آشکار. (مثلا سگی با سوفل قلبی خفیف که نیاز به برداشتن توده پوستی دارد.)کلاس 4: خطر بالا با بیماری شدید، سیستمیک و تهدیدکننده زندگی. (مثلا گربه‌ای مسن‌تر را در نظر بگیرید که در روده‌هایش انسداد دارد و به مدت سه روز استفراغ می‌کند).کلاس 5: خطر شدید، در حال مرگ. این بیمار احتمالاً با یا بدون جراحی خواهد مرد (سگی را در نظر بگیرید که با ماشین برخورد کرده و خونریزی شدیدی دارد).خطر بیهوشی در حیوان خانگی برای سادگی، بیایید حیوانات کلاس 1 و 2 را «سالم» و حیوانات کلاس 3، 4 و 5 را «بیمار» بنامیم. هنگام استفاده از این سیستم، خطر ابتلا به سگ های سالم به 0.05٪ یا یک در دو هزار کاهش یافت. برای گربه های سالم، این خطر به 0.11٪ یا یک در نهصد رسید. حال بیایید آن را با بیماران بیمار مقایسه کنیم: در سگ و گربه خطر مرگ با بیهوشی حدود 1.4 درصد است که از هر هفتاد مورد یک مورد است. خطر مرگ سگ بیمار در بیهوشی بیست و شش برابر بیشتر از سگ سالم است. برای گربه ها، حدود سیزده برابر بیشتر است.ممکن است بگویید، حیوان خانگی من بیمار نیست، بنابراین خطر کم است. این ممکن است در حال حاضر درست باشد، اما مداخله زودهنگام بهترین راه برای نگه داشتن حیوان خانگی شما در دسته های کم خطر است. فقط فکر کنید، سگی با بیماری خفیف دندانی که درمان نمی‌شود، می‌تواند به راحتی در عرض یک سال از خطر کلاس 2 به کلاس 3 برود و خطر مرگ را شش برابر افزایش دهد. این یکی از دلایل بسیاری است که ما در اینجا در بیمارستان دامپزشکی مرکزی بر روی پزشکی پیشگیرانه تمرکز می‌کنیم.برخی از عوامل خطر دیگر برای مرگ ناشی از بیهوشی اهمیت مراقبت های پیشگیرانه را برجسته می‌کند. رویه های برنامه ریزی شده نسبت به روش های اضطراری خطر کمتری داشتند. این بسیار منطقی است و نمی‌توان از همه موارد اضطراری اجتناب کرد اما شناسایی زودتر مشکلات می‌تواند ما را از برخی موقعیت های اضطراری دور کند. همچنین سگ های بالای 12 سال در معرض خطر بیشتری هستند. با این حال، کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانیم برای کاهش خطر بیهوشی انجام دهیم مثلا انجام آزمایشات دقیق پیش از بیهوشی و مانیتورینگ حین و بعد جراحی.تاثیر روش بیهوشی حیوان خانگی در میزان خطرمراقبت های پیشگیرانه برای کاهش خطر یکی از مهمترین موارد است. بدیهی است که نحوه انجام بیهوشی در سگ و گربه نقش مهمی ایفا می‌کند. به عنوان مثال، اگر با نگه داشتن ماسکی با گاز استنشاقی روی صورت حیوان خانگی، بیهوشی ایجاد کنید، خطر مرگ شش برابر بیشتر از استفاده از تکنیک متعادل‌تر است. دامپزشکان ما در بخش جراحی بیمارستان دامپزشکی مرکزی، همیشه از ترکیب ایمن تری استفاده می‌کنند و گاز استنشاقی را فقط برای نگهداری بیهوشی به کار می‌برند.روش های بیهوشی در حیوانات خانگییکی دیگر از یافته‌های مهم این مطالعه این بود که حدود نیمی از مرگ‌های مرتبط با بیهوشی پس از پایان عمل اتفاق میفتد و بیشتر آن‌ها در عرض 3 ساعت پس از اتمام عمل رخ می‌دهند.بنابراین با نظارت یک تکنسین اختصاصی می‌توان تا جای ممکن جلوی از دست رفتن حیوان را گرفت.خلاصه مطلبما اکنون داده های بسیار خوبی داریم که نشان می‌دهد به طور کلی، خطر مرگ با بیهوشی در سگ ها و گربه ها کم است (در حیوانات سالم حتی کمتر است). همچنین خطری که حیوان خانگی شما را تهدید می‌کند در وهله اول به حفظ سلامت آنها و نحوه انجام بیهوشی بستگی دارد. عمل بیهوشی در همه بیمارستان‌های دامپزشکی تحت شرایط استانداردی انجام نمی‌شود، بسته به مرکزی که می‌روید، ممکن است تکنسین اختصاصی، پروتکل‌های متعادل یا تجهیزات نظارتی خوبی دریافت نکنید. اما بیمارستان دامپزشکی مرکزی به شما مراقبت های به روز و عالی ارائه می‌دهد که خطرات را برای حیوانات خانگی محبوب شما به حداقل می‌رساند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی به حداقل رساندن خطرات بیهوشی با بخش جراحی بیمارستان دامپزشکی مرکزی تماس بگیرید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Thu, 29 Feb 2024 19:04:47 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DA%A9%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-jvrhfibtxulz اکوکاردیوگرافی که به عنوان اکو یا سونوگرافی قلب نیز شناخته می‌شود، یک ابزار تشخیصی است که داخل قلب و اطراف آن را از نزدیک بررسی می‌کند. اکو از امواج صوتی با فرکانس بالا برای ایجاد تصاویر زنده استفاده می‌کند و به دامپزشکان اجازه می‌دهد تا از ظاهر قلب و نحوه عملکرد آن اطلاع داشته باشند. اکوکاردیوگرافی اطلاعاتی در مورد اندازه، شکل و عملکرد قلب، چهار حفره آن، دریچه‌های قلب و ساختارهای اطراف آن مانند کیسه پریکارد ارائه می‌دهد.اکوکاردیوگرافی در سگ و گربهآیا هر دامپزشکی می‌تواند اکوکاردیوگرفیانجام دهد؟اکو با یک سونوگرافی عمومی کمی متفاوت است زیرا انجام آن به دانش و آموزش زیادی نیاز دارد بنابراین از نظر فنی دشوارتر است و به تجهیزات تخصصی مانند مبدل‌های قلب (پروب سونوگرافی) نیاز دارد. این شکل از تصویربرداری به شدت روی قلب متمرکز است. سایر اندام ها، مانند آنهایی که در شکم هستند، به ندرت در طول اکوکاردیوگرام بررسی می‌شوند.علاوه بر ارزیابی ناهنجاری‌ های آشکار (مانند توده‌های درون و اطراف قلب، مایع در کیسه پریکارد)، اندازه‌گیری ضخامت دیواره قلب و جریان خون نیز انجام می‌شود. بر اساس این اندازه‌گیری‌ها، محاسبات برای مشاهده عملکرد قلب به عمل می‌آید. به این ترتیب، بسیاری از دامپزشکان عمومی، حیوانات خانگی را برای انجام اکوکاردیوگرافی به دامپزشک متخصص قلب و یا سایر متخصصان تصویربرداری ارجاع می‌دهند.اکوکاردیوگرافی در حیوانات خانگی چگونه انجام می‌ شود؟اکوکاردیوگرافی در حیوانات خانگی معمولاً با درازکشیدن حیوان روی میز مخصوص سونوگرافی شروع می‌شود. به این صورت که مبدل اولتراسوند (پروب) روی پوست قسمت قلب نگه داشته می‌شود. مبدل، امواج صوتی را به قلب می‌فرستد و این امواج به تصاویر تبدیل و روی مانیتور ظاهر می‌شوند. مو، امواج صوتی را به خوبی هدایت نمی‌کند، بنابراین پوست حیوان خانگی معمولاً قبل از عمل با الکل مرطوب می‌شود. سپس ژل اولتراسوند روی پوست اعمال می‌شود تا هدایت بهتری داشته باشد. دنده ها هم امواج صوتی را به خوبی هدایت نمی‌کنند، بنابراین مبدل در بسیاری از مناطق مهم، روی پوست بین دنده ها قرار می‌گیرد تا دید دقیقی از کل قلب به دست بدهد.اکوکاردیوگرافی در حیوانات خانگیاکوکاردیوگرافی معمولا بدون درد است و اغلب در اتاقی ساکت و تاریک انجام می‌شود. اکثر حیوانات خانگی می‌توانند بدون استرس و با حداقل محدودیت به راحتی دراز بکشند. به ندرت حیوانات خانگی به آرامبخش نیاز دارند و تقریباً همه حیوانات خانگی می‌توانند با خیال راحت تحت اکو قرار بگیرند.چرا حیوانات خانگی به اکوکاردیوگرافی نیاز دارند؟اگر حیوان خانگی شما اخیراً به سوفل قلبی (صداهای غیرمعمول قلب) مبتلا شده است یا مشکوک به بیماری قلبی است، دامپزشک ممکن است اکوکاردیوگرافی را توصیه کند. این توصیه بر اساس عواملی است که در عکس‌برداری با اشعه ایکس و علائم بالینی مرتبط با آن مانند سرفه، تنگی نفس یا غش مشاهده می‌شود.یک حیوان جوان و سالم معمولاً نیاز به انجام اکوکاردیوگرام در یک مقطع زمانی دارد تا مشخص شود چه بیماری مادرزادی (در صورت وجود) باعث ایجاد سوفل شده و شدت بیماری چقدر است. این مهم است زیرا برخی از بیماری های مادرزادی که حیوان با آنها متولد می‌شود، می‌تواند با مداخلات مختلف ترمیم یا بهبود یابند.سوفل های فیزیولوژیکی از الگوهای جریان خون در حفره های قلب ایجاد می‌شوند. آنها گاهی اوقات به طور غیر منتظره شنیده می‌شوند، به خصوص در توله سگ ها و بچه گربه های جوان و جای نگرانی ندارند. با این حال، سوفل های فیزیولوژیک به راحتی از سوفل های قلبی مرتبط با بیماری یا اختلال عملکرد قلبی متمایز نمی‌شوند.دامپزشک ممکن است حتی بدون هیچ علامت بالینی، سوفل را در سری بعدی واکسن یا معاینه بررسی کند. اگر دامپزشک تا هشت هفتگی به شنیدن سوفل ادامه داد، حتی اگر سگ یا گربه شما هیچ نشانه ای از بیماری قلبی را نشان ندهد، اکو احتمالاً ضروری است. برخی از دامپزشکان ممکن است توصیه کنند که صبر کنید تا حیوان خانگی کمی بزرگتر شود (تا سن 16 هفتگی)، تا امکان انجام یک اکوکاردیوگرام کامل و کم استرس برای او فراهم شود.ضرورت انجام اکوکاردیوگرافی در حیوانات خانگیاکو می‌تواند نشان دهد که آیا قلب به درستی کار می‌کند یا خیر، و اگر نه، مشکل کجاست. داروها و درمان‌های مربوط به بیماری‌ های قلبی متناسب با شرایط اختصاصی حیوان است، بنابراین درک درست مشکل به ارائه بهترین درمان کمک می‌کند. اکوکاردیوگرام همچنین برای بررسی اینکه آیا درمان ها کمک کننده هستند یا نیاز به تغییر دوز یا داروهای جدید است، استفاده می‌شود.اکوکاردیوگرافی یا اولتراسونوگرافی قلبی حیوانات خانگی یکی از ابزارهای اصلی در تشخیص و پیگیری اختلالات قلبی حیوانات است. این روش غیرتهاجمی با استفاده از امواج فراصوت انجام می‌شود و به دامپزشک این امکان را می‌دهد که ساختار و عملکرد قلب حیوانات خانگی را به دقت بررسی کند و در صورت تشخیص ناراحتی قلبی، برای درمان حیوان تصمیم مناسبی بگیرد. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید با بخش تصویربرداری تشخیصی بیمارستان دامپزشکی مرکزی تماس بگیرید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Mon, 26 Feb 2024 02:23:11 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%B1%D9%81%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%DA%A9%DA%A9-%D8%B3%DA%AF-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AC%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D9%85%D9%85%DA%A9%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-ucxjte1yiiln اگر صاحب سگی با نژاد مینیاتوری هستید، احتمالاً روزی باید با مشکل دررفتگی کشکک زانوی او روبرو شوید. اگر این اتفاق بیفتد، اکثر دامپزشکان به شما خواهند گفت که جراحی تنها راه حل است. اما قبل از اینکه کار به جراحی بکشد شاید بتوان با تمریناتی کشکک سگ را تقویت کرد.دررفتگی کشکک در سگ هادررفتگی کشکک در حیوانات خانگی چیست؟کشکک به معنای کاسه زانو است. کشکک سگ بادامی شکل است و درست در مفصل زانو، جایی که تاندون گروه عضلانی چهارسر ران به بالای ساق پا (درشت نی) می‌پیوندد، قرار دارد.عضله چهار سر ران، کاسه زانو و تاندون آن، مکانیسم اکستانسور را تشکیل می‌دهند. آنها معمولاً با یکدیگر همسو هستند. هنگامی که سگ مفصل زانو را خم یا دراز می‌کند، کاسه زانو از یک شیار در جلوی مفصل زانو به بالا و پایین می‌لغزد. این شیار را شیار فمورال می‌نامند.لوکس شدن به معنای خارج شدن مفصل یا دررفتن آن است. وقتی این اتفاق میفتد، سگ شما نمی‌تواند به درستی زانویش را حرکت دهد یا دراز کند. دررفتگی کشکک در سگ باعث لنگیدن یا راه رفتن غیر طبیعی می‌شود. همچنین ممکن است باعث درد و در نهایت آرتریت شود.این حرکت غیر طبیعی همچنین باعث می‌شود که استخوان ساق پا متفاوت از استخوان ران بچرخد. که بر رباط صلیبی جمجمه‌ای (CCL) در زانو فشار وارد می‌کند. همچنین منجر به التهاب مزمن در مفصل می‌شود و رباط‌ها را از بین می‌برد.چه چیزی باعث لوکس شدن کشکک می ‌شود؟دررفتگی کشکک می‌تواند مادرزادی، ژنتیکی یا ناشی از یک آسیب تروماتیک باشد. حدود نیمی از سگ‌های مبتلا به دررفتگی کشکک، این مشکل را در هر دو زانو دارند و بیشتر دررفتگی‌ها به دلیل مسائل ژنتیکی اتفاق میفتند. در بسیاری از موارد، شیار فمور که در آن کاسه زانو حرکت می‌کند بسیار کم عمق است. کشکک دررفته می‌تواند ناشی از نقص اسکلتی هم باشد، مثلا:· مفصل ران غیر طبیعی، مانند دیسپلازی هیپ· استخوان ران با زاویه و چرخش غیرطبیعی· درشت نی ناقص· عضلات چهار سر ران سفت یا آتروفی شده (که کشکک را از شیار بیرون می کشد)· رباط کشکک شل یا بیش از حد طولانیانواع دررفتگی کشکک در حیوانات خانگیدررفتگی کشکک می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد که عبارتند از:لوکساسیون داخلیلوکساسیون داخلی شایع ترین نوع لوکساسیون کشکک است. در این حالت کاسه زانو روی قسمت داخلی زانو لوکس می‌شود. لوکساسیون داخلی یک بیماری ارثی است. توله‌سگ‌ها ممکن است با ناهنجاری‌های آناتومیکی به دنیا بیایند که به مرور زمان باعث لوکس شدن می‌شوند. (اغلب در سگ های بسیار جوان دیده می‌شود.)یک مطالعه نشان داد که 82 درصد از سگ‌هایی که دررفتگی کشکک زانو داشتند، دچار لوکساسیون مادرزادی بودند. 98 درصد از سگ ها با لوکساسیون داخلی از نژادهای کوچک بودند و تقریباً نیمی از سگ‌های مبتلا به لوکساسیون داخلی آن را در هر دو پا داشتند.لوکساسیون جانبیلوکساسیون جانبی در سگ های نژاد بزرگ و غول پیکر بیشتر از سگ‌های کوچک شایع است. وقتی اتفاق میفتد که کاسه زانو روی قسمت بیرونی زانو لوکس می‌شود.هنگامی که لوکساسیون جانبی در نژادهای کوچک اتفاق میفتد، اغلب ناشی از شکستگی در بافت نرم است نه نقص اسکلتی.لوکساسیون جانبی در نژادهای غول پیکر اغلب به دلیل مشکلات دیگری مانند دیسپلازی هیپ است که می‌تواند باعث چرخش غیر طبیعی استخوان ران شود. این بر مکانیسم کشکک تأثیر می‌گذارد. (گاهی اوقات لوکساسیون جانبی در اثر ضربه یا فشار بیش از حد ایجاد می‌شود.)لوکساسیون در اثر تروماآسیب تروماتیک به زانو می‌تواند باعث لوکساسیون کشکک شود. در این صورت لنگش شدید خیلی ناگهانی رخ می‌دهد.درجات مختلف دررفتگی کشکک در حیوانات خانگیدررفتگی کششک ۴ درجه دارد. که درجه یک خفیف ترین حالت و درجه چهار وخیم ترین حالت آن است. برخی از توله سگ ها به محض شروع راه رفتن، در پای عقبی حرکت غیر طبیعی نشان می‌دهند. این موارد اغلب موارد شدیدتر درجه سه و چهار هستند.برخی از سگ های جوان یا بالغ در تمام طول زندگی خود راه رفتن غیرعادی از خود نشان می‌دهند. لنگش ممکن است متناوب یا ثابت باشد. اینها اغلب لوکساسیون های درجه دو یا سه هستند.سگ‌ های مسن‌تر ممکن است علائم لنگش ناگهانی را نشان دهند، زیرا بافت‌ها در طول زمان تجزیه می‌شوند. یا لوکس شدن ممکن است به دلیل آسیب یا بدتر شدن بیماری مفصلی باشد. اینها معمولاً لوکساسیون درجه یک و دو هستند.درجات مختلف دررفتگ کشککآیا لوکس کردن کشکک دردناک است؟شل شدن کشکک همیشه برای سگ دردناک نیست. کشکک زانو درجه یک معمولاً آسیبی ندارد و اگر وضعیت سگ خود را با رژیم غذایی و ورزش مدیریت کنید، ممکن است به مراحل دردناک تری تبدیل نشود.کشکک زانو با درجه بالاتر می‌تواند دردناک باشد زیرا کاسه زانو از شیار خارج می‌شود. با گذشت زمان، ممکن است آسیب غضروف یا تغییرات ساختاری به دلیل لوکس شدن مکرر ایجاد شود و درد مداوم بیشتری برای سگ شما ایجاد کند.دامپزشکان چگونه کشکک لوکس کننده را تشخیص می‌ دهند؟سگ هایی که کشکک زانو درجه یک دارند معمولاً علائم قابل مشاهده‌ای ندارند. بنابراین ممکن است دامپزشک به طور اتفاقی در طول یک معاینه معمولی آن را پیدا کند.اگر متوجه شدید که سگتان علائم دررفتگی کشکک دارد، از دامپزشک بخواهید او را معاینه کند. معمولاً درجه دررفتگی با معاینه دستی تشخیص داده می‌شود.گاهی اوقات دامپزشک برای ارزیابی هرگونه ناهنجاری اندام از اشعه ایکس استفاده می‌کند. اشعه ایکس همچنین نشان می‌دهد که آیا آرتروز وجود دارد یا خیر.درمان دررفتگی کشکک در سگ هاهنگامی که دامپزشک درجه دررفتگی کشکک سگ را ارزیابی کرد، گزینه‌هایی برای درمان توصیه می‌کند. برای درجه‌ های ۲ تا ۴، جراحی احتمالا تنها گزینه خواهد بود.اقدامات پس از جراحی دررفتگی کشکک سگدر بیشتر موارد سگ شما یک شب پس از جراحی در بیمارستان بستری می‌شود. بیمارستان دستورالعمل های بهبودی را به شما می‌دهد. این روند کلی است و تا 3 ماه طول می‌کشد:هفته 1-2: فعالیت محدود. سگ شما باید در جعبه یا در یک منطقه بسته و بدون دسترسی به پله ها باشد. دویدن، پریدن یا بازی کردن اکیدا ممنوع است.روز 10-14: دامپزشک بخیه های سگ را می‌کشد.هفته 3-6: ادامه فعالیت محدود. بدون دویدن، پریدن، بازی یا پله. سگ شما ممکن است بتواند فعالیت‌های جزئی مانند نشستن را انجام دهد.هفته 6 تا 8: اکثر دامپزشکان یک معاینه مجدد، احتمالاً با اشعه ایکس جدید، برای نظارت بر پیشرفت سگ انجام می‌دهند. اگر سگ شما به خوبی بهبود یافته باشد به مرحله بعدی خواهید رفت.هفته های 7-12: محدودیت کمتر با پیاده روی طولانی تر. عدم پریدن از روی کاناپه یا پایین آمدن از اتومبیل یا داخل و خارج شدن از آن. بدون دویدن یا سخت بازی کردن. این مرحله ممکن است بسته به آنچه دامپزشک شما در معاینه مجدد می‌بیند متفاوت باشد.درمان دررفتگی کشکک در حیوانات خانگیتمریناتی برای کمک به تقویت کشککتمریناتی وجود دارد که می‌تواند کشکک پا را تقویت کند:· از سگ خود بخواهید چندین بار متوالی از حالت نشسته به ایستاده تغییر وضعیت دهد.· اگر پله دارید (ترجیحاً فرش شده)، از سگ خود بخواهید سه تا پنج بار و چند بار در روز از پله ها بالا و پایین برود. شما همچنین می‌توانید یک تپه شیب دار پیدا کنید و از او بخواهید که از آن بالا و پایین برود و روی تپه زیگزاگی حرکت کند.· خزیدن را به سگ خود بیاموزید. از او بخواهید در وضعیت پایینی قرار گیرد و به آرامی با مقداری غذا او را به جلو بکشید. او را تشویق کنید که قسمت عقبی بدن خود را پایین نگه دارد.· تردمیل زیر آب یا شنا نیز می‌تواند ساختارهای اطراف زانو را تقویت کند چرا که مقاومت در برابر آب به ایجاد قدرت عضلانی کمک می‌کند.این دستورالعمل‌ها را دنبال کنید تا از ایجاد دررفتگی کشکک در سگ جلوگیری کنید. و اگر در حال حاضر علائمی از خود نشان داده است، ممکن است بتوانید با این تمرینات جلوی وخیم شدن وضعیت را بگیرید و از جراحی اجتناب کنید. اما اگر با همه این‌ها سگ شما نیاز به جراحی پیدا کرد، همکاران ما در بیمارستان دامپزشکی مرکزی آماده‌اند در سریع‌ترین زمان ممکن این جراحی را انجام دهند و زانوی سگ را به حالت اولیه برگردانند. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Sun, 25 Feb 2024 14:06:32 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D9%86%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%82%D9%84%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DA%AF-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-frwtmlgkclcn نارسایی احتقانی قلب (CHF) نتیجه یک بیماری قلبی زمینه ای است که باعث از کار افتادن قلب می‌شود. نارسایی قلبی زمانی اتفاق میفتد که قلب دیگر قادر به پمپاژ مؤثر خون در بدن و مایعات نباشد و خون در پشت پمپ معیوب تجمع ‌یابد (معمولاً در اطراف ریه‌ها یا در شکم). شایع‌ ترین نمونه‌ های بیماری‌ هایی که منجر به CHF می‌شوند عبارتند از بیماری دژنراتیو دریچه (تغییرات پیشرونده در دریچه‌ های قلب که باعث بزرگ شدن قلب می‌شود) در سگ‌ های نژاد کوچک، بیماری عضله قلب در سگ‌ های نژاد بزرگ، و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (ضخیم شدن عضله قلب مبتنی بر ژنتیک) در گربه های همه نژادها.نارسایی قلبی در سگ و گربهنارسایی قلبی در حیوانات خانگی چقدر جدی است؟یک تصور غلط رایج این است که نارسایی قلبی در سگ و گربه مترادف است با پایان زندگی. خوشبختانه، پیش آگهی طولانی مدت برای اکثر بیماری های قلبی که منجر به نارسایی قلبی می شود، محفوظ است و بیشتر سگ ها یا گربه های مبتلا به نارسایی احتقانی قلب، ماه ها تا حتی سال ها با درمان دارویی زندگی می‌کنند و کیفیت زندگی خوبی هم دارند.علائم CHF در سگ و گربه چیست؟شایع ترین علائم نارسایی قلبی عبارتند از:• سرفه کردن• تنفس سختعلائم کمتر شایع شامل:• عدم تحمل ورزش• ضعف• کاهش اشتها• نفخموثرترین راه برای کشف علائم ناخوشایند نارسایی احتقانی قلب در حیوانات، نظارت بر میزان تنفس آنها در طول خواب است. نرخ تنفس طبیعی در خواب در سگ و گربه معمولاً کمتر از 30-35 تنفس در دقیقه است. اگر تعداد تنفس افزایش یابد، تماس با دامپزشک خانواده برای درمان پزشکی می‌تواند از تشدید نارسایی قلبی جلوگیری کرده و نیاز به بستری شدن را به حداقل برساند.نارسایی قلبی چگونه تشخیص داده می شود؟دامپزشک مراقبت های اولیه، به عنوان بخشی از ارزیابی سلامتی سالانه یا شش ماهه حیوان خانگی متوجه ناهنجاری ها می‌شود. اگر دامپزشک صداهای غیرطبیعی ریه، سوفل قلبی و آریتمی را پیدا کند یا متوجه سایر مشکلات مربوط به قلب شود، بیمار را به یک متخصص قلب و عروق ارجاع خواهد داد.نارسایی قلبی چگونه درمان می شود؟حیوانات خانگی به دلایل مختلفی بهCHF مبتلا می‌شوند و درمان بستگی به شرایط زمینه‌ای دارد. در موارد آسیب قلبی ناشی از ضربان قلب بسیار سریع، تیروئید بیش از حد فعال یا برخی از نقایص مادرزادی قلب، احتقان و آسیب قلبی ممکن است با مراقبت مناسب تقریباً قابل برگشت باشد. سایر بیماری های قلبی را می‌توان با داروها کنترل و به طور بالقوه کند کرد (این بیماری ها برگشت پذیر نیستند).درمان نارسایی قلبی در حیوانات خانگی سگ و گربهداروهایی که برای درمان علائم احتقانی نارسایی قلبی در حیوانات خانگی استفاده می‌شود شامل داروهای کاهش احتباس مایعات (دیورتیک ها)، داروهای ضد پلاکتی و کاهش ضربان قلب (بلوکرهای بتا) و غیره هستند. این داروها به راحتی به شکل قرص یا مایع و اکثراً در مارک های ژنریک در دسترس هستند. تقریباً همه سرپرستان می‌توانند سیستمی ایجاد کنند تا حیوانات را به مصرف روزانه داروها وادار کند.سخن پایانینارسایی احتقانی قلب (CHF) زمانی رخ می‌دهد که بیماری قلبی در سگ یا گربه به قدری شدید باشد که سیستم قلبی عروقی دیگر قادر به حفظ عملکرد خود نباشد.به طور معمول، خون از بدن به سمت راست قلب برمی‌گردد، برای اکسیژن رسانی به ریه ها پمپ می‌شود، به سمت چپ قلب باز می‌گردد و در نهایت دوباره به بدن پمپاژ می‌شود. هنگامی که سمت چپ قلب به عنوان یک پمپ از کار میفتد، در ریه ها اختلال ایجاد می‌کند و هنگامی که سمت راست قلب از کار میفتد، حفره های شکم و یا قفسه سینه دچار مشکل می‌شوند.پیش آگهی برای حیوانات همراه مبتلا بهCHF به طور گسترده‌ای بسته به شرایط زمینه‌ای متفاوت است. هرچه بتوانیم بیماری زمینه‌ای را به طور خاص‌تر درمان کنیم و هر چه زودتر تشخیص داده شود، اغلب پیش آگهی بهتر است.در بدترین موارد، طول عمر مورد انتظار ممکن است از چند روز تا چند هفته کوتاه باشد در حالی که بهترین موارد برای چندین سال مدیریت می‌شوند.دامپزشکانی که از حیوانات مبتلا بهCHF مراقبت می‌کنند با حیوان و سرپرستش کار می‌کنند تا کیفیت زندگی حیوان را حدالامکان بالا ببرند. اگر هر یک از علائم مشکوک را مشاهده کردید یا سؤال یا نگرانی دیگری دارید، لطفاً با دامپزشکان ما در بیمارستان دامپزشکی مرکزی تماس بگیرید. اغلب اوقات، می‌توانیم داروها را از طریق تلفن تنظیم و علائم مکرر CHF را کنترل کنیم. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Thu, 22 Feb 2024 23:56:55 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D8%A8%D8%AF%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DA%AF-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-ptdcgd3cej8v آیا سگ یا گربه شما غذا را پس می‌زند یا به طور انتخابی تنها بخش کوچکی از وعده غذایی‌اش را می‌خورد؟ اگر پاسختان مثبت است، یعنی دوست کوچک شما در حال بدغذایی است. خواه این رفتار یک شبه ظاهر شده یا مدت طولانی ادامه داشته، در هر حال اطمینان از تغذیه مناسب برای سگ و گربه بدغذا، چالش‌برانگیز است. با این حال، درک دلایل بالقوه پشت عادات غذایی و اجرای نکات تخصصی کمک می‌کند تا مطمئن شوید که حیوان، مواد مغذی روزانه مورد نیازش را دریافت می‌کند یا خیر. در مطلب پیش رو، علل بالقوه بدغذایی در حیوانات خانگی را به همراه راه‌حل‌های احتمالی این مشکل بررسی خواهیم کرد.دلیل بدغذایی کردن گربه و سگچرا سگ یا گربه من هر غذایی را نمی‌خورد؟داشتن سگ یا گربه بدغذا یکی از مشکلات رایج در میان مراقبان حیوانات خانگی است. با این حال، این نوع رفتار معمولاً طبیعی نیست و به دلایل زمینه‌ای مرتبط است- از ترجیحات طعم گرفته تا مشکلات پزشکی. اگر در تلاش هستید تا حیوان خود را با برخی غذاها آشتی بدهید، در درجه اول باید علت رفتار او را درک کنید. رایج‌ترین دلایلی که باعث می‌شوند سگ‌ها و گربه‌ها با برخی غذاها مشکل پیدا کنند عبارتند از:۱) شرایط پزشکی و مشکلات سلامت دندان:مشکلات پزشکی زمینه‌ای مانند بیماری‌های دهان و دندان، اختلالات گوارشی یا حالت تهوع، معمولا موجب بی‌‌اشتهایی حیوانات خانگی می‌شوند. مشکلات دندانی باعث می‌شوند سگ و گربه، غذاهای نرمی که درد دندان را تشدید نمی‌کنند ترجیح بدهند. ۲) غذای تشویقی‌ زیاد:یکی دیگر از دلایل متداولی که سگ‌ها و گربه‌ها را به خورندگانی حساس تبدیل می‌کند این است که آنها در طول روز غذای تشویقی زیادی دریافت می‌کنند. وقتی حیوانات بخش قابل توجهی از کالری روزانه خود را از تنقلات یا غذای انسان دریافت می‌کنند، میل زیادی به خوردن وعده‌های غذایی اصلی ندارند. اگرچه برخی از خوراکی‌های تشویقی مخصوص سگ‌ و گربه‌، مواد مغذی سالمی به رژیم غذایی روزانه آن‌ها اضافه می‌کنند، اما این خوراکی‌ها جایگزین وعده‌های غذایی اصلی نیستند و نباید بیش از 10 درصد از رژیم غذایی سگ یا گربه را تشکیل بدهند.۳) ترجیحات طعم و کسالت:سگ‌ها و گربه‌ها، برخی طعم‌ها‌، بوها و بافت‌ها را ترجیح می‌دهند. از آنجا که هر کدام از انواع غذاهای حیوانات خانگی با نوع دیگر متفاوت است بنابراین برخی از آنها با ترجیحات غذایی حیوان مطابقت دارند و برخی نه. بعلاوه این احتمال وجود دارد که حیوان از بافت‌، طعم‌ و عطر تکراری یک غذا خسته شود.۴) آلرژی غذایی: سگ‌ ها و گربه‌ ها ممکن است به مواد خاصی که از ترکیبات رایج غذای حیوانات خانگی هستند (مانند گوشت گاو، مرغ، ماهی) حساسیت داشته باشند. آلرژی‌ های غذایی در سگ‌ ها و گربه‌ ها به صورت خارش زیاد و/یا اختلالات معده (مانند اسهال، استفراغ) ظاهر می‌شود. با گذشت زمان، آلرژی باعث بیزاری حیوان از یک غذای خاص می‌شود.چگونه اشتهای سگ یا گربه را برای خوردن تحریک کنیم؟تحریک اشتهای حیوانات خانگیاولین قدم برای کمک به سگ یا گربه حساس به غذا این است که هر گونه احتمال مشکل زمینه‌ای پزشکی را رد کنید. هنگامی که این موارد رد شوند، می‌توان دلایل بدغذا خوردن را به ترجیحات غذایی و روال‌های تغذیه محدود کرد.مراحل مدیریت رفتارهای بد غذایی در حیوانات خانگی:وقتی مسائل پزشکی و دندانی رد شد، راهکارهایی وجود دارد که مراقبان حیوانات خانگی می‌توانند به کمک آنها سگ و گربه را به غذاخوردن تحریک کنند: رفتار حیوان را زیر نظر بگیرید برخی از سگ‌ها و گربه‌ها ممکن است به غذای تشویقی عادت کنند و تمایل کمتری به خوردن وعده‌های غذایی منظم داشته باشند. بنابراین مراقبان باید مقدار خوراکی‌ها را در بین وعده‌های غذایی کاهش دهند تا ببینند آیا حیوان اشتهای سالمی پیدا می‌کند یا خیر. غذاهای حیوانات خانگی را جذاب‌تر کنید اگر رد دلایل پزشکی و کنترل غذاها هیچ تاثیری نداشت، می‌توانید با استفاده از تزیین غذاها یا گرم کردن، آنها را فریبنده‌تر کنید. اگر هیچ مشکل پزشکی زمینه‌ای وجود نداشت و کنترل مقدار تشویقی و اضافه کردن رنگ و لعاب کمکی نکرد – ممکن است علت بدغذایی کسالت باشد. اگر چنین است، تغییر غذای حیوان خانگی ممکن است به رفع کسالت کمک کند. غذا را مدت طولانی جلوی چشم نگذارید برخی از صاحبان حیوانات خانگی، غذای حیوان را جلویش می‌گذارند به این امید که او در نهایت به اشتها بیاید، اما این می‌تواند بر روی برخی از حیوانات خانگی تاثیر معکوس داشته باشد. بنابراین اگر سگ و گربه علاقه‌ای به خوردن غذایی که برایشان تدارک دیده‌اید ندارند - و برای 5 تا 10 دقیقه به سراغ آن نمی‌روند - آن را بردارید و بعداً با غذای تازه دوباره امتحان کنید. چون گاهی اوقات وقتی بیمار هستند یا نمی‌خواهند غذا بخورند، مجبور کردن آنها به خوردن باعث بیزاری بیشتر می‌شود.بی اشتهایی در حیوانات خانگی با رد کردن مسائل بهداشتی اساسی، یادگیری ترجیحات غذایی حیوان و پیروی از نکاتی که در بالا ذکر کردیم، می‌توانید به سگ یا گربه خود کمک کنید تا عادات غذایی سالم‌تری ایجاد کند. اگر برای حل مشکل غذاخوردن حیوان خانگی‌تان به مشاوره پزشکی، تغذیه‌ای یا رفتاری نیاز دارید به وبسایت بیمارستان دامپزشکی مرکزی مراجعه کنید تا توسط همکاران ما راهنمایی شوید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Fri, 26 Jan 2024 02:22:46 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D8%B9%D9%82%DB%8C%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DA%AF-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%A8-rgvwhujngzcr کنترل تولید مثل حیوانات خانگی به پیشگیری از بیماری ها کمک می‌کند و همچنین در بسیاری از موارد طول عمر سگ ها و گربه ها را افزایش می‌دهد. امروزه عقیم سازی یکی از جنبه‌های اساسی در سلامت و کیفیت زندگی حیوانات خانگی به شمار می‌رود. در نتیجه، متخصصان بیشتری بر اهمیت آموزش عمومی در این زمینه توافق دارند تا جامعه از تمام عواقب ناشی از عدم کنترل تولید مثل آگاه شود. عواقبی مثل ازدیاد ناخواسته جمعیت حیوانات ولگرد، افزایش خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها و رفتارهایی که مانع همزیستی مسالمت‌آمیز حیوان و انسان می‌شود و در نتیجه احتمال رهاسازی حیوانات را بالا می‌برد. بنابراین متخصصان از عقیم سازی حیوانات خانگی به دلایل بیولوژیکی و بهداشتی حمایت می‌کنند.عقیم سازی در خیوانات خانگیتوضیح این نکته مفید است که اگرچه هر دو روش عقیم سازی و اخته سازی برای کنترل تولید مثل به کار می‌رود اما یکسان نیستند. اخته کردن به برداشتن غدد تناسلی (بیضه‌ها در مردان و تخمدان‌ها و رحم در زنان) اشاره دارد و عقیم‌سازی به ناباروری، یعنی از بین بردن ظرفیت تولیدمثلی با بریدن مجرای اسپرم در مردان یا مجاری تخمدان در زنان. امکان بستن لوله‌های رحم در زنان نیز وجود دارد که اگر بخواهید از عواقب خاص مرتبط با سرکوب هورمونی اجتناب کنید، ممکن است جالب باشد. اخته کردن و عقیم سازی تعدادی مزایا و خطرات برای سلامتی حیوانات خانگی دارد که باید در نظر گرفته شود. هر دو باید به صورت فردی و بسته به مورد خاصی که با آن روبرو هستیم تجزیه و تحلیل شده و توصیه‌های متخصصان دامپزشکی که از سلامت حیوانات خانگی ما مراقبت می‌کنند جدی گرفته شود. مزایای عقیم سازی در سگ و گربهمزایای عقیم سازی در حیواناتمزایای عقیم سازی عبارتند از:یک: اجتناب از حاملگی‌های ناخواسته که به کنترل نرخ تولد حیوانات کمک می‌کند و به نوبه خود از جلوی تلف شدن حیوانات جوان را می‌گیرد و انسان‌ها را نسبت به مالکیت مسئولانه تشویق می‌کند.در مورد گربه‌ها، کنترل تولیدمثل نقش مهمی در مدیریت جمعیت بیش از حد گربه‌ها دارد و پیامدهای مهمی برای خود گربه‌ها (به دلیل شیوع بیماری‌های عفونی)، برای مردم (به دلیل افزایش خطر زئونوز (بیماری‌های مشترک بین انسان و دام) ناشی از بهداشت ناکافی در این کلنی ها) و برای محیط زیست (زیرا آنها شکارچیانی هستند که می‌توانند تعادل اکوسیستم را به هم بزنند) به دنبال دارد. دو) کاهش احتمال تومورهای پستانی: که یکی از شایع‌ترین نئوپلاسم ها در حیوانات خانگی است. بر اساس داده‌ها، تا 60 درصد تومورهای پستانی در سگ های ماده بدخیم هستند، در حالی که در مورد گربه های ماده، 90 درصد این تومورها بدخیم در نظر گرفته می‌شوند. ثابت شده است که هر چه ماده زودتر اخته شود، احتمال بروز تومور پستانی کمتر است (اما زود اخته شدن ممکن است عواقبی مثل بی اختیاری ادرار مزمن در پی داشته باشد). سه) اجتناب از تومورهای بیضه، واژن، تخمدان و رحم در صورت اخته شدن.چهار) بهبود کنترل دیابت. برای ماده‌های دیابتی توصیه می‌شود که اخته شوند تا سطح گلوکز خون به طور مطلوب کنترل شود. پنج) تغییرات رفتاری مانند غریزه تولید مثل و کاهش پرخاشگری رقابتی درون جنسی (بین حیوانات همجنس). شش) خطر کمتر برخوردها و دعواهای خیابانی زیرا حیوانات عقیم شده که به فضای باز دسترسی دارند نیاز کمتری به دفاع از قلمرو خود دارند. بنابراین، خطر ابتلا به برخی بیماری‌های عفونی ناشی از خراش و نیش ناشی از دعوا با حیوانات دیگر در آنها کمتر است. همچنین با کاهش فعالیت اکتشافی، کمتر به تصادف خیابانی دچار می‌شوند. خطرات عقیم سازی در حیوانات خانگیدر مقایسه، همچنین مهم است که تعدادی از مضرات عقیم سازی و اخته کردن را هم برای سلامتی حیوانات در نظر بگیریم: • افزایش خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان، زیرا استروژن و پروژسترون نقش مهمی در ایمنی دارند. شایان ذکر است که حیوانات اخته شده نسبت به سایرین بیشتر عمر می کنند، بنابراین احتمال ابتلا به تومور در سنین بالا افزایش می‌یابد. انواع مختلفی از تومورها وجود دارد که حیوانات خانگی را درگیر می‌کنند (از جمله سرطان مثانه، پروستات و استخوان). • بی اختیاری ادرار و عفونت ادراری مداوم. برخی از نژادها، به ویژه نژادهای متوسط تا بزرگ، بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند. • افزایش احتمال چاقی. حیوانات عقیم شده بیشتر غذا می‌خورند در حالی که به انرژی کمتری نیاز دارند (به کالری کمتری در روز نیاز دارند) و حساسیت پایین‌تری به انسولین دارند، بنابراین تنظیم مجدد رژیم غذایی آنها مهم است. علاوه بر این، مصرف انرژی آنها کاهش می‌یابد، زیرا علاقه کمتری به فرار برای ارضای انگیزه‌های تولیدمثلی یا کشف و دفاع از قلمرو خود دارند، بنابراین باید فعالیت روزانه آنها را نیز افزایش دهیم.• کم کاری تیروئید. حیوانات در کل کمتر از کم کاری تیروئید رنج می‌برند زیرا پروژسترون تولید هورمون های تیروئید را افزایش می‌دهد. • مشکلات رفتاری. رفتار پرخاشگرانه بعد از اخته کردن در ماده‌هایی که قبل از جراحی پرخاشگر بودند شدیدتر است، بنابراین باید جایگزین‌های دیگری در این موارد در نظر گرفته شود. ترس ها و فوبیاها نیز اغلب تشدید می‌شوند. • عوارض جراحی (اگرچه احتمال وقوعش بسیار کم است) و اختلال در پاسخ ایمنی. خطرات عقیم سازی حیواناتکنترل تولید مثل حیوانات خانگی، مستلزم درجه بالایی از مسئولیت پذیری است. شما به‌عنوان مراقب آن‌ها، باید مزایا و معایب هر مورد خاص را با در نظر گرفتن خطرات احتمالی عدم انجام آن ارزیابی کنید. در صورت تصمیم به اجرای این روش‌ها، توصیه می‌شود جراحی عقیم سازی را در یک مرکز معتبر انجام دهید تا ریسک عمل پایین نگه داشته شود. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت قبلی، به وبسایت بیمارستان دامپزشکی مرکزی مراجعه کنید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Tue, 23 Jan 2024 08:42:42 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D8%A8%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DA%AF-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DA%86%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-obyxammad4jl وقتی سگ یا گربه‌تان نیاز به دندانپزشکی یا عقیم‌سازی پیدا می‌کند یا تحت عمل‌های دیگر قرار می‌گیرد، باید برای مدت طولانی بیهوش یا آرام شود. بخش مهمی از دامپزشکی این است که بیماران در صورت نیاز به مداخلات جزئی و همچنین جراحی پیچیده با داروهای شیمیایی مختلف مهار شوند. این کار برای تسکین و یا در حالت ایده آل برای جلوگیری از درد انجام می‌شود. با این حال، بسیاری از مردم می‌ترسند که حیوانات خود را به دست بیهوشی بسپارند، احتمالاً به این دلیل که ضرورت بیهوشی را کاملاً درک نمی‌کنند. در این مقاله مروری داریم بر برخی از روش‌هایی که دامپزشکان برای بی‌حرکت ساختن حیوانات استفاده می‌کنند.بیهوشی در سگ و گربهبیهوشی عمومیدر بیهوشی عمومی حیوان به خواب فرو می‌رود و از انجام جراحی بی خبر است. اما چون از درد جلوگیری نمی‌کند، هنگامی که سگ یا گربه از خواب بیدار می‌شود، می‌تواند درد را احساس کند، مگر اینکه مسکن گرفته باشد. بیهوشی عمومی در سطوح مختلف، از سبک تا عمیق انجام می‌شود. بیهوشی سبک برای روش هایی مانند تمیز کردن دندان و برداشتن زگیل های کوچک یا تومورها مناسب است.اما با افزایش درد درک شده و زمانی که تیم دامپزشکی نمی‌خواهد حیوان حرکت کند، سطوح عمیق‌تری از بیهوشی به کار می‌رود. بیهوشی عمومی عمیق‌تر برای روش‌های جراحی رایج مانند عقیم‌سازی یا برداشتن سنگ‌های مثانه، بیوپسی‌های شکمی و روش‌های ارتوپدی استفاده می‌شود.هدف کلی از بیهوشی این است که بیمار را به سطحی برساند که خواب حیوان به اندازه کافی عمیق باشد تا به هدف عمل برسد و در عین حال آن را به اندازه کافی سبک نگه دارد تا علائم حیاتی ثابت بمانند. خطرات بیهوشیدر حالی که داروهای بیهوشی مدرن در مقایسه با گذشته بسیار ایمن هستند، هیچ روشی بدون خطر نیست. حیوانات، چه پیر و چه جوان، چه سالم و چه ناسالم می‌توانند تحت بیهوشی بمیرند. به منظور به حداقل رساندن خطر مرگ یا سایر عوارض بیهوشی، دستورالعمل هایی باید دنبال شود: الف) برای روش های انتخابی، سگ یا گربه باید از نظر متابولیکی پایدار و تا حد امکان سالم باشند. بیماری‌ها یا سایر شرایط پزشکی یا باید (در حالت ایده‌آل) درمان شوند یا حداقل تثبیت شوند و برای بیهوشی محدودیتی نداشته باشند.ب) ارزیابی های قبل از بیهوشی در سگ و گربه باید در اکثر کیس ها انجام شود و داروی بیهوشی با دوز متناسب با وزن، سن و سلامت سگ یا گربه تجویز شود.ج) بیمار باید هم در حین و هم بعد از عمل، هم توسط یک شخص (دستیار یا تکنسین دامپزشکی) و هم توسط تجهیزات مانیتورینگ الکترونیکی (به طور معمول EKG و حداقل پالس اکسیمتری) به دقت تحت نظر باشد. برای کاهش میزان بیهوشی عمومی مورد نیاز، معمولاً 15 تا 30 دقیقه قبل از عمل یک آرامبخش به حیوان داده می‌شود.بی حسی موضعیبی‌حسی موضعی (معمولاً با لیدوکائین یا داروهای مشابه) است که به‌صورت موضعی در محل آسیب بافت استفاده می‌شود. معمولاً این محل، محل برش جراحی یا بریدگی یا آسیب به پوست و بافت نرم است. بی‌حسی موضعی را می‌توان با آرام‌بخشی ترکیب کرد یا به تنهایی استفاده کرد، مانند برداشتن یک ضایعه کوچک مانند زگیل در حیوانات بسیار آرام یا مسن‌تر (سگ‌ها و گربه‌های فعال‌تر معمولاً به آرام‌بخشی به‌علاوه یک بی‌حس کننده موضعی برای برداشتن ضایعات جزئی نیاز دارند). استفاده از بی حسی موضعی سطح آرام بخشی مورد نیاز را به حداقل می‌رساند.بی حسی موضعی بر خلاف بیهوشی عمومی، مسکن است و درد را تا چند ساعت پس از مصرف تسکین می‌دهد. از آنجایی که بی حسی موضعی موقتی است، معمولاً از یک داروی ضد درد نیز برای جلوگیری از درد در هنگام از بین رفتن بی حسی موضعی استفاده می‌شود. شکل خاصی از بی حسی موضعی هم وجود دارد که در آن قسمت خاصی از بدن، مانند پنجه یا لگن، بیهوش می‌شود. مثال دیگر استفاده از یک بلوک عصبی انتخابی است که اغلب برای روش‌های دندانپزشکی مانند کشیدن دندان استفاده می‌شود.آرام بخشی در حیوانات خانگیدر بسیاری از اقدامات جزئی، حیوان نیازی به بی حرکتی یا بیهوشی کامل ندارد. در این موارد، آرامبخش ساده کافی و ارجح است. آرام‌بخشی شامل تجویز یک دارو، معمولاً به صورت داخل وریدی یا زیر جلدی (زیر پوست) است تا سگ یا گربه را آرام کند و دست‌کاری آن بسیار آسان شود. روش‌هایی که برای آنها از آرامبخش استفاده می‌شود عبارتند از: • رادیوگرافی• برداشتن تومورهای کوچک و سطحی و ضایعات پوستی• روش های بیوپسی پوست• کاتتریزاسیون IV (در برخی بیماران)• خون گرفتن در حيوانات حساس يا پرخاشگر• تنقیه• تغییر آتل/باند• روش‌های کاتتریزاسیون ادراریآرام بخشی در حیوانات خانگی سگ و گربهبه یاد داشته باشید که حیوانات تحت آرام بخش کاملاً در خواب نیستند، بلکه فقط آرام هستند. بسته به داروهای مورد استفاده، آرام‌بخشی را می‌توان به سرعت پس از اتمام عمل معکوس کرد و سگ ها یا گربه ها در مدت کوتاهی پس از عمل کاملاً بیدار و آماده بازگشت به خانه خواهند بود (یک مزیت نسبت به بیهوشی عمومی که به زمان بهبودی طولانی‌تری نیاز دارد).بی دردیمسکن ها برای تسکین (و به طور ایده آل پیشگیری) درد تجویز می‌شوند. این داروها در موقعیت های مختلفی از جمله ضربه، جراحی و مشکلات پزشکی مانند آرتریت و سرطان مفید هستند. اساساً، هر زمان که درد رخ می‌دهد یا انتظار می‌رود رخ دهد، مسکن‌ ها ضروری هستند.به طور کلی، دو دسته وسیع از مسکن ها وجود دارد: داروهای مخدر (و مشابه) و NSAIDs (غیر استروئیدی). گاهی اوقات، استروئیدهایی مانند پردنیزون هم ممکن است درد را تسکین دهند، اما معمولاً در بیشتر موارد به دلیل عوارض جانبی و این واقعیت که دو نوع دیگر از مسکن ها تسکین درد قوی تری ارائه می‌دهند، انتخاب نمی‌شوند. حیواناتی که ممکن است برای تسکین درد بیماری‌های مزمن به مسکن طولانی‌مدت نیاز داشته باشند، باید تحت معاینه مکرر و همچنین آزمایش خون و ادرار (هر سه تا شش ماه یک‌بار، به‌ویژه در حیوانات مسن‌تر و بسته به شرایط) قرار گیرند تا امکان تشخیص زودهنگام هر گونه بیماری فراهم شود. عوارض جانبی مسکن‌ها شامل تحریک دستگاه گوارش یا مشکلات کلیوی یا کبدی در حیواناتی که استعداد این مشکلات را دارند. هر چند به طور کلی معمولاً حیواناتی که چنین مشکلاتی دارند می‌توانند با خیال راحت از این داروها استفاده کنند، اما ممکن است لازم باشد دوز آن‌ها کاهش یابد تا عوارض جانبی به حداقل برسد.بیهوشی، آرام بخشی و بی دردی در حیوانات خانگیبی‌هوشی، آرام‌بخشی و بی‌دردی از تکنیک‌های رایج در دامپزشکی هستند. آنها در صورت استفاده صحیح بسیار ایمن هستند و اکثر حیوانات عوارض جانبی خاصی را تجربه نمی‌کنند. به یاد داشته باشید که زمانی که از بیهوشی عمومی استفاده می‌شود، مراقبت‌های پس از بیهوشی برای حیوان را جدی بگیرید. حیوان شما باید کاملاً بیدار به خانه برود مگر اینکه به آرامبخش خفیفی نیاز باشد. هیچ سگ یا گربه‌ای نباید نیمه بیدار به خانه برود. برای کسب اطلاعات بیشتر به وبسایت بیمارستان دامپزشکی مرکزی مراجعه کنید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Mon, 22 Jan 2024 12:32:48 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-fip-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%A9%D9%8F%D8%B4%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7-orvj9xjh9euv بیماری پریتونیت عفونی گربه سانان (FIP) یکی از بیماری های مهم در گربه های خانگی است. این بیماری در سراسر جهان در گربه‌های تمام سنین رخ می‌دهد اما در گربه‌های جوان کمتر از دو سال شایع‌تر است. اگرچه FIP کلا یک بیماری شایع نیست اما مهم است زیرا زمانی که گربه به این بیماری مبتلا شود، نتیجه آن تقریباً همیشه کشنده است.علت FIP در گربه ها چیست؟بیماریFIP با یک عفونت ویروسی به نام کرونا ویروس گربه مرتبط است. گونه‌های مختلفی از ویروس کرونای گربه وجود دارد که توانایی متفاوتی برای ایجاد بیماری دارند. قبلاً تلاش‌هایی برای طبقه‌بندی سویه‌ها به عنوان سویه‌های ویروس پریتونیت عفونی گربه(سویه مضر ایجادکننده FIP) یا سویه‌های کروناویروس روده گربه‌ها (سویه‌های اساساً بی‌ضرر که عمدتاً در دستگاه روده یافت می‌شوند) انجام شده بود اما اکنون مشخص شده است که سویه‌های کروناویروس روده گربه‌ها هم می‌توانند به نوع خطرناک‌تر ویروس جهش پیدا کنند (تغییر کنند) و باعث ایجاد FIP شوند.علت FIP در کربه سانانگربه ها چگونه به ویروس کرونا گربه آلوده می شوند؟بیشتر گربه‌ها از طریق تماس دهانی با مدفوع آلوده به ویروس کرونا مبتلا می‌شوند. تخمین زده می‌شود که حدود یک سوم از این گربه ها ویروس را از راه مدفوع دفع می‌کنند. بیشتر گربه‌ها ویروس را فقط برای چند ماه منتشر می‌کنند، اما درصد کمی از آنها هم ویروس را به طور مداوم منتقل می‌کنند. اگرچه ویروس کاملاً شکننده است و بیش از 24-36 ساعت در محیط عادی زنده نمی‌ماند اما اعتقاد بر این است که دمای سرد ممکن است ویروس را برای ماه‌ها حفظ کند. انتقال از روی لباس یا اشیاء دیگر تنها در عرض چند ساعت پس از تماس محتمل است.ابتلا گربه به FIPهمانطور که در بالا توضیح داده شد، بیشتر عفونت‌ها با سویه‌های نسبتاً بی‌ضرر کروناویروس گربه‌سانان به وجود می‌آیند. متأسفانه، این عفونت های خوش‌خیم اولیه ممکن است بعداً جهش یابند و در برخی از گربه ها باعث ایجاد FIP شوند. گربه‌های ظاهراً سالم ممکن است ناقل ویروس باشند و بدون نشان دادن علائم بیماری، ویروس را منتشر کنند. بسیاری از گربه‌هایی که بهFIP مبتلا می‌شوند، سابقه تماس با گربه‌هایی که علائم بالینی FIP را نشان می‌دهند، ندارند. این ویروس می‌تواند تا ماه‌ها و سال‌ها قبل از اینکه گربه در نهایت به بیماری مبتلا شود، در بدن خفته یا غیرفعال باقی بماند.علائم بالینی در گربه های مبتلا به FIPدر گربه هایی که به FIP مبتلا می‌شوند، اولین نشانه‌های بیماری ممکن است بسیار مبهم باشد. ضعف، بی‌حالی، کاهش یا نداشتن اشتها، کاهش وزن و تب نوسانی معمولاً علائم بالینی گزارش شده‌اند. معمولا پس از یک دوره چند روزه تا چند هفته ای علائم دیگر شروع می‌شوند.در این مرحله، بیشتر گربه‌ها به شکل «مرطوب» FIP که به تجمع مایع در حفره‌های بدن اشاره دارد، مبتلا می‌شوند. ممکن است مایع در شکم جمع شود و منجر به متورم شدن شکم یا در حفره قفسه سینه شود و در نتیجه تنفس دشوار شود.برخی از گربه‌ها به FIP خشک که در آن مایعات کم جمع می‌شود یا اصلاً جمع نمی‌شود مبتلا می‌شوند. فرم خشک اغلب شامل التهاب شدید در یک یا چند عضو از جمله چشم، مغز، کبد، روده یا سایر اندام‌های بدن است که منجر به انواع علائم بالینی می‌شود. بسیاری از گربه‌های مبتلا به FIP خشک، تنها علائم چشمی دارند.چگونه می توان FIP را در گربه ها تشخیص داد؟بسیاری از علائم بالینی FIP مبهم هستند و با سایر بیماری‌‌ها هم بروز می‌کنند بنابراین تشخیص FIP دشوار است. ممکن است در آنالیز معمولی خون ناهنجاری‌هایی وجود داشته باشد، اما هیچ کدام خاص FIP نیست. اشعه ایکس ممکن است برای تعیین وجود مایع در شکم یا قفسه سینه مفید باشد. در صورت وجود مایع، می‌توان مقداری از آن را از سینه یا شکم خارج کرد. تجزیه و تحلیل این مایع در یک آزمایشگاه دامپزشکی می‌تواند ارزشمند باشد، زیرا تعداد کمی از بیماری‌های دیگر همین مایع را تولید می‌کنند. با این وجود، آنالیز مایعات همیشه تشخیصی قطعی برای بیماری ارائه نمی‌دهد. گاهی اوقات FIP وقتی تشخیص داده می‌شود که انواع شرایط مشابه رد شده باشد. در کل تشخیص پیچیده است زیرا FIP ممکن است همزمان با برخی شرایط دیگر مانند بیماری ویروس لوسمی گربه وجود داشته باشد.تشخیص بیماری FIPدر حال حاضر تنها راه تشخیص مستقیم FIP، بررسی بافت‌شناسی بافت آسیب‌دیده (یا معاینه پس از مرگ) توسط پاتولوژیست در آزمایشگاه است. اگر در مورد تشخیص شک دارید، دامپزشک ممکن است توصیه کند که از گربه بیوپسی گرفته شود تا بتوان FIP را از بیماری دیگر متمایز کرد.آزمایش خون برای تشخیص کروناویروس گربهآزمایشگاه‌های دامپزشکی آزمایش‌هایی ارائه می‌کنند که آنتی‌بادی‌های کرونا ویروس گربه را در خون تشخیص می‌دهند، اما این آزمایش‌ها غیراختصاصی هستند و نمی‌توانند به تنهایی برای تشخیص FIP استفاده شوند. برخی از آزمایشگاه‌ها آزمایش‌هایی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) ارائه می‌کنند که می‌تواند مقادیر بسیار کمی از ویروس را شناسایی کند، اما هیچ توالی ژنتیکی منحصر به فردی مرتبط با FIP شناسایی نشده است. اگرچه برخی از این آزمایش‌ها ادعا می‌کنند که می‌توانند بین سویه‌ها تمایز قائل شوند و سویه‌هایی را که احتمالاً با FIP مرتبط هستند شناسایی کنند اما بسیاری از کارشناسان مستقل، با این ادعاها مخالف هستند. بعلاوه آزمایش مثبت در گربه سالم یک پیش بینی قوی برای بیماریFIP بعدی نیست. در واقع اگر گربه علائم بالینی مطابق با تشخیص FIP داشته باشد، آزمایش مثبت تاییدکننده تشخیص است اما قطعی نیست. به همین ترتیب، در صورتی که علائم پیشرفته وجود داشته باشد، منفی بودن آزمایش، تشخیص FIP را رد نمی‌کند.گربه در چه سنی بیشتر در معرض خطر ابتلا به FIP است؟بیشتر گربه های مبتلا، در سنین بسیار پایین، شاید در چند هفته اول زندگی، در معرض ویروس کرونا گربه ها قرار می‌گیرند. اگرچه گربه ها در هر سنی می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند اما اکثر گربه هایی که بهFIP مبتلا می‌شوند بین 3 ماه تا 2 سال سن دارند.عفونت با کروناویروس گربه در مقایسه با بیماریFIP چقدر شایع است؟بسیاری از گربه‌ها (تا 50 درصد در خانواده‌های تک گربه‌‌ای و تا 80 تا 90 درصد در محیط‌های چند گربه‌ای) در دوره‌ای از زندگی خود به یک یا چند گونه از ویروس کرونا مبتلا می‌شوند. اکثر گربه های مبتلا به کروناویروس روده (حدود 90٪ یا بیشتر) سالم می‌مانند. بروز بیماری پریتونیت عفونی در گربه‌ها کم است (تنها 5 تا 10 درصد گربه های آلوده و کمتر از 1 درصد گربه هایی که در بیمارستان های دامپزشکی بستری می‌شوند).شیوع FIP در گربه هاکدام گربه ها بیشتر مستعد ابتلا به FIP هستند؟به نظر می رسد FIP در گربه هایی که در خانه‌های چند‌گربه‌ای یا پناهگاه‌ها زندگی می‌کنند، رایج‌تر است. گربه هایی که به دلیل بازگشت به خانه استرس دارند، اخیراً جراحی شده‌اند یا عفونت های همزمان دارند (بیش از یک عفونت در یک زمان) ممکن است بیشتر مستعد ابتلا بهFIP باشند. گربه‌های نر بیشتر از ماده‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند. همچنین تصور می‌شود که عوامل ژنتیکی در توسعه FIP نقش دارند.درمانFIPبیماری FIP تقریباً در همه موارد کشنده است. درمان های حمایتی ممکن است طول عمر را افزایش داده و کیفیت زندگی را بهبود بخشد، با این حال، درمان خاصی وجود ندارد. داروهای ضد التهابی در ترکیب با داروهای خاصی که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند، ممکن است به طور موقت التهاب را کاهش داده و کیفیت زندگی گربه را بهبود بخشد.درمان FIPیک داروی ضد ویروسی جدیدتر به نامRemdesivir در سال 2021 برای درمانFIP در بریتانیا قانونی شد. این دارو به صورت یک سری تزریق در طی چند هفته انجام می‌شود که تاکنون با موفقیت بیشتری نسبت به درمان سنتی استفاده شده است. در حال حاضر داروهای دیگری برای درمانFIP در حال توسعه هستند و می‌توانید با دامپزشک خود در مورد آخرین گزینه‌های درمان FIP صحبت کنید.آیا واکسنی برای FIP وجود دارد؟در سال‌های اخیر، برخی از تولیدکنندگان واکسن هایی را برای کمک به پیشگیری از FIP توسعه داده‌اند. اما از آنجا که روش انتقال و توالی وقایعی که منجر به بیماریFIP بالینی می‌شود به خوبی درک نشده است و عفونت ممکن است قبل از واکسیناسیون رخ داده باشد، موفقیت واکسیناسیون قطعی نیست.گربه های در معرض ابتلا به FIPآیا سایر گربه های خانواده در معرض خطر هستند؟اگر گربه شما FIP دارد، گربه های دیگر خانواده هم ممکن است در معرض خطر آلوده شدن به کروناویروس گربه باشند. بسیاری از دامپزشکان توصیه می‌کنند که برای به حداقل رساندن احتمال قرار گرفتن در معرض ویروس، حداقل تا حدود یک ماه پس از مرگ گربه آلوده، گربه جدیدی به خانه نیاورید. اکر در خانواده چند گربه‌ دارید و یک گربه آلوده شده و مرده، توصیه می‌شود حداقل سه ماه صبر کنید تا ببینید آیا گربه دیگری هم به بیماری مبتلاست یا خیر. لازم به ذکر است که گربه‌هایی که قبلا در معرض این بیماری قرار گرفته‌اند می‌توانند ناقل این بیماری باشند و به طور بالقوه هر گربه جدیدی را آلوده کنند.تمیز کردن با سفید کننده رقیق (1:32) برای از بین بردن ویروس کافی است. تعداد کافی خاک گربه نیز قرار گرفتن در معرض مدفوع گربه آلوده را به حداقل می‌رساند. اگر علائم مشکوکی در گربه مشاهده کردید فورا او را نزد دامپزشک ببرید. همکاران ما در بیمارستان دامپزشکی مرکزی آماده‌اند تا به هر گونه ابهام یا سئوالی که در مورد این بیماری دارید پاسخ بدهند. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Tue, 16 Jan 2024 02:36:47 +0330 https://virgool.io/@veterinary/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%87%D8%A7-q5zd2y7ywka1 یکی از دغدغه‌های مهم سرپرستان حیوانات خانگی این است که اگر حیوانشان زخمی یا بیمار شود، باید به کجا مراجعه کنند تا حیوان خدمات دامپزشکی مورد نیازش را دریافت کند و سلامتش را بازیابد؟ کلینیک دامپزشکی یا بیمارستان دامپزشکی؟ گاهی این تردید از عدم آگاهی از تفاوت این دو مرکز ناشی می‌شود. بنابراین در این مطلب ضمن مقایسه کلینیک و بیمارستان دامپزشکی، تفاوت‌هایشان را بازگو می‌کنیم تا تصمیم بگیرید که کدام یک برای حیوان شما مناسب‌تر است. پزشکان، تجهیزات و امکاناتبارزترین تفاوت‌ بین بیمارستان دامپزشکی و کلینیک این است که بیمارستان دامپزشکی سیستم ارجاع کارآمدتری دارد. یعنی با وجود دامپزشکانی با تخصص‌های متعدد مطمئن خواهید بود که برای هر بیماری به متخصص آن ارجاع داده می‌شوید. همچنین بیمارستان های دامپزشکی اتاق‌های بیشتر و مجهزتری دارند و درنتیجه امکانات بهتری برای نگهداری از حیوانات خانگی بیمار یا زخمی فراهم می‌کنند.خدمات، تعداد بخش‌ها و اهدافمراقبت‌هایی که در کلینیک‌ها ارائه می‌شوند شامل واکسیناسیون، معاینات سلامتی و سایر مراقبت‌های عمومی است. بنابراین هدف مراقبت های کلینیکی بیشتر بر پیشگیری معطوف است، در حالی که بیمارستان های حیوانات مشغول مراقبت ها و جراحی‌ های تخصصی‌تر هستند.بیمارستان‌های دامپزشکی معمولاً در مقایسه با کلینیک ها، طیف وسیع‌تری از خدمات و گزینه‌های تخصصی را ارائه می‌دهند. این به آن معنا نیست که بیمارستان‌ها لزوما کیفیت خدمات بالاتری نسبت به کلینیک‌های دامپزشکی دارند؛ مسئله این است که آنها درمان‌های بیشتری در دسترس قرار می‌دهند. مثلا جراحی‌هایی که معمولاً به دلیل فقدان بخش جراحی در کلینیک‌های دامپزشکی امکان‌پذیر نیستند، در این بیمارستان‌ها قابل انجامند. همچنین برای انجام آزمایش‌های تشخیصی و درمان ها و جراحی‌ های تجویزشده نیازی به منابع و یا روش‌های خارج از بیمارستانی نیست و کافی است به بخش‌ مربوطه در همان بیمارستان مراجعه کنید. دسترسی به دامپزشک و انعطاف در نوبت دهیاز آنجا که بیمارستان‌ های دامپزشکی درمان‌های بیشتری ارائه می‌دهند به دامپزشکان بیشتری هم نیاز دارند. این موضوع از این جهت اهمیت دارد که دسترسی به تعداد زیادی از دامپزشکان، باعث می‌شود در مورد تاریخ ویزیت‌ های دامپزشکی انعطاف بیشتری داشته باشید.هزینه ها؛ آیا بیمارستان‌ های دامپزشکی گران تر از کلینیک ها هستند؟پیش از اینکه سرپرستی حیوانی را قبول کنید باید مشخص کنید که آیا می‌توانید از پس هزینه‌های آن بربیایید یا خیر. اگر پاسخ مثبت است پس باید برای مراقبت های دامپزشکی بودجه ویژه‌ای اختصاص بدهید. با اینکه در اغلب اوقات هیچ تفاوتی بین هزینه‌های بیمارستان و کلینیک وجود ندارد اما مراجعه به بیمارستان ممکن است به صرفه تر باشد چون تجمع امکانات در یک مکان شما را از رفت و آمد مکرر بین مرکز درمانی و آزمایشگاه یا داروخانه و غیره بی‌نیاز می‌کند. با این حال، در برخی موارد، خدمات تخصصی ممکن است پرهزینه باشند. اگر مطمئن نیستید با چه چیزی روبرو خواهید شد، قبل از مراجعه تماس بگیرید و در مورد هزینه ها بپرسید یا بخش سئوالات متداول بیمارستان دامپزشکی را مطالعه کنید.بیمارستان دامپزشکی چه خدماتی ارائه می‌کند؟در بیمارستان‌های دامپزشکی، طیف گسترده‌ای از خدمات مثل واکسیناسیون، جراحی‌ها و مراقبت‌های اورژانسی انجام می‌شود.بخش جراحی و هوش‌بریگاهی برای نجات حیوان ناچاریم او را به تیغ جراحی بسپاریم. جراحی‌های حیوانات خانگی شامل جراحی‌ بافت‌های نرم مثل عقیم‌سازی، جراحی بافت‌های سخت مثل ترمیم شکستگی‌ها و جراحی‌های اعصاب مثل جراحی دیسک است. بیشتر این جراحی‌ها بدون بیهوشی استاندارد ممکن نیستند و بیهوشی هم ریسک بالایی دارد و اگر با سهل‌‌انگاری انجام شود برای زندگی حیوان تهدیدی جدی به شمار می‌رود. بنابراین بیهوشی باید در یک مرکز معتبر و تحت نظر متخصص باتجربه انجام شود.آزمایشگاهیکی از وجوه تمایز‌ بیمارستان دامپزشکی و کلینیک‌ها وجود آزمایشگاه است. اگر مرکز درمانی که انتخاب می‌کنید، فاقد یک آزمایشگاه مجهز باشد، ممکن است مجبور شوید برای آزمایش گرفتن به چندین بیمارستان مراجعه کنید.بخش داخلیحیوانات از بیان درد و ناراحتی خود عاجزند بنابراین برای تشخیص و درمان هر گونه مشکل یا بیماری اساسی، باید آنها را برای چکاپ منظم نزد دامپزشک ببرید. بخش داخلی بیمارستان دامپزشکی مرکزی با امکانات مدرن و دامپزشکان آموزش‌دیده، وظیفه تشخیص و درمان بیماری‌های دامی را بر عهده دارد.داروخانهداروخانه بیمارستان دامپزشکی محلی برای خرید غذا، دارو و سایر مایحتاج بهداشتی، پزشکی و غذایی حیوانات خانگی است. وجود داروخانه در محل درمان و بستری حیوان باعث صرفه جویی در زمان و هزینه می‌شود و به کار درمان هم سرعت می‌بخشد.دندانپزشکی بیماری‌های دهان و دندان ممکن است برای حیوانات درد شدیدی به وجود بیاورند. اگر متوجه بوی نامطبوع در دهان حیوان شدید یا مشکلی غیرعادی در جویدن او دیدید، او را نزد دندانپزشک مخصوص حیوانات ببرید تا درمان و مراقبت‌های ضروری را دریافت کند.بستری و پانسیونگاهی اوقات شما نیاز دارید حیوان خانگی‌تان را برای مدت کوتاهی تنها بگذارید. در چنین مواردی، بیمارستان‌ های دامپزشکی که خدمات بستری و پانسیون شبانه‌روزی را ارائه می‌دهند هم به حفظ ایمنی حیوانات کمک می‌کنند و هم خیال شما را از بابت اینکه سگ یا گربه‌تان مراقبت استانداردی دریافت می‌کند آسوده می‌سازند.بیمارستان یا کلینیک دامپزشک را هوشمندانه انتخاب کنید اینکه به کدام مرکز دامپزشکی مراجعه می‌کنید بسته به خدمات مورد نیاز و شدت مشکلی که می‌خواهید به آن رسیدگی کنید متفاوت است. انتخاب بین بیمارستان حیوانات و کلینیک دامپزشکی تا حد زیادی به موقعیت مکانی شما، خدماتی که نیاز دارید و میزان فوری بودن موضوع و تشخیص دامپزشک بستگی دارد. دامپزشکان هم با کلینیک‌ها آشنا هستند و هم با بیمارستان‌ها بنابراین می‌توانند بر اساس نیازهای حیوان و ترجیحات شما توصیه‌های مناسبی ارائه کنند.بیمارستان دامپزشکی مرکزی، یکی از مجهزترین بیمارستان‌های دامپزشکی کشور است که علاوه بر بخش‌هایی ذکرشده در مقاله، بخش‌هایی مثل تصویربرداری تشخیصی، فیزیوتراپی، انکولوژی (علم مطالعه و درمان سرطان) و بخش اگزوتیک و پرندگان هم دارد و طیف وسیعی ار نیازهای دامپزشکی، از داروخانه گرفته تا توانبخشی، عکسبرداری از حیوانات و پت شاپ را پوشش می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر یا تعیین وقت قبلی، به وبسایت مجموعه مراجعه کنید. بیمارستان دامپزشکی بیمارستان دامپزشکی Sun, 14 Jan 2024 01:55:06 +0330