https://virgool.io/feed/@viruos fa 2026-06-07 08:53:57 https://files.virgool.io/upload/users/1125130/avatar/uoccja.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@viruos https://virgool.io/@viruos/%D9%86%D9%82%D8%B4-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%A8%D9%84%D8%A7-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-f68re79uwejr (نقش یهود در واقعه ی کربلا) قسمت سوم(لازم به ذکره که این نوشته چندین سال قبل توسط دوستم نوشته شده)فرزندان امیه یهودی (وهابیون) در اقدامی بی شرمانه در برخی از مطبوعات متعلق به این فرقه ضاله، روز عاشورای حسینی را روز شادی و سرور عنوان نموده و روزه گرفتن در این روز را توصیه مینمایند این گزارش می افزاید علی رغم تکریم خاندان رسالت توسط اهل سنت، وهابیون مجالس عروسی و جشن خود را عمدا در شب تاسوعا و عاشورای حسینی برگزار می کنندبر همین مبنا مفتی اعظم عربستان سعودی در سالروز شهادت سیدالشهدا (ع) و سوگواری شیعیان در عزای فرزند پیامبر (ص) برای پسرش جشن سالگرد ازدواج گرفت و هم کیشانش را به جشن و پایکوبی فراخواند.عمر، پسر کوچک این شیخ عاشورای سال پیش ازدواج کرد و امسال هم جشن سالگرد گرفت. این مراسم در باشگاه سفارتخانه های ریاض برگزار شد. عبد العزیز بن عبد الله آل الشیخ، از نوادگان امیه یهودی و عبدالمحمد وهاب، موسس فرقه وهابیت است ، از سوی شاه عربستان به مقام مفتی عام و اعظم وهابیون عربستان سعودی و رئیس هیات کبار علما عربستان منصوب شده است.او سردسته صادرکنندگان فتواهای عجیب و مشکوک مفتی های وهابی است و ممانعت از هر نوع حرکت و تفکر مضر برای بقای یهودیت و رژیم صهیونیستی، ویژگی اساسی تمام فتواهای او است.عبد العزیز بن عبد الله آل شیخ، نه تنها قیام امام حسین علیه‌السلام علیه یزید را حرام می داند، بلکه برپایی تظاهرات و یا انتقاد از حاکمان فعلی سعود را نیز حرام و بدعت در دین دانسته است.او پس از احساس خطر از بیداری جوانان عربستانی، فتوا داد که تظاهرات در زمان پیامبر وجود نداشته و بدعت است. اگر هم سیاستمداران، فاسد باشند، این خداست که حق دارد از آنها بازخواست کند و اگر صلاح بداند حکومت را از آنها میگیرد . او همچنین در برنامه زنده ای که از ماهواره المجد عربستان پخش می شد در پاسخ سوالی در رابطه با یزید و قیام امام حسین علیه السلام این چنین پاسخ داد:«زمان پرداختن به این امور گذشته و سپری شده است . آنها گروهى بودند که درگذشتند، هر کار نیک و بدی کردند براى خود کردند و شما هم هر چه کردید براى خود خواهید کرد و مسئول کار آنها نخواهید بود.بیعت یزید بن معاویه، بیعتی شرعی است که در زمان پدرش معاویه از مردم گرفته شد و مردم هم بیعت کرده و به این بیعت گردن نهادند. امّا هنگامی‌ که معاویه از دنیا رفت حسن و حسین بن علی و ابن زبیر از بیعت با او خودداری کردند و به خطا رفتند!چون بیعت با یزید بیعتی شرعی بود و این بیعت در زمان زندگی پدرش معاویه و در مقابل چشم مردم گرفته شده بود. ولی خداوند در آنچه مقدر می فرماید حکیم و علیم است، ولی به عقیده من بیعت یزید بن معاویه بیعتی شرعی بوده! و حسین را نصیحت کرد‌ند که از مدینه به طرف عراق نرود، او را نصیحت کردند که بیعت کند ولی او نپذیرفت. ابن عباس و ابن عمر و فرزدق و بسیاری از صحابه او را از رفتن به عراق بر حذر داشته و به او گقتند که: رفتن به عراق به مصلحت او نیست. ولی حسین این نصیحت‌ها را نپذیرفت... و خدا هم هر ‌آن‌چه مقدر فرموده بود انجام شدو...ولی با این وجود ما برای حسین از خداوند درخواست رضایت کرده و برای او عفو و بخشش را خواستاریم. و مقدرات الهی حکمت‌هایی دارد که ما از آن آگاه نیستیم ...اصلاً فائده نقل این مطالب چیست؟ حسین هر اشتباهی کرده برای خود کرده...عقیده اهل سنت و جماعت این است که واجب است تا به فرامین کسی که مورد بیعت قرار گرفته و مردم حول محور او جمع شده‌اند گوش فرا داده شده و از او پیروی شود. قیام و سرکشی علیه او نیز حرام است و از همین‌رو خروج و قیام حسین علیه یزید حرام بود. مجتبی مجتبی Wed, 18 Aug 2021 21:27:48 +0430 https://virgool.io/@viruos/%D9%86%D9%82%D8%B4-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D9%87-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-ml9ucyebigbg (نقش یهود در واقعه ی کربلا) قسمت دوماستاد محمد ابراهیم نیا :با توجه به این که انسان بزرگ ترین ضربه ها را همیشه از سرسخت ترین دشمنانش می بیند، مسلمانان نیز طبق دلایل بسیار عقلی و نقلی بزرگ ترین ضربه ها یعنی شهادت پیامبر اکرم(ص)، غصب خلافت در سقیفه و عاشورا را از دشمنان (یهود)متحمل شده اند. استاد ابراهیم نیا در ادامه به شواهد نقش یهود(صهیونیزم) در واقعه عاشورا اشاره کرد و گفت: در آیه 78سوره مائده آمده است، کسانی از بنی اسرائیل که کافر شدند توسط حضرت عیسی(ع) و داوود نبی مورد لعن قرار گرفته اند. همچنین در زیارت مطلقه امام حسین(ع)، شخصی خدمت امام کاظم(ع) رسید و این زیارت را نزد ایشان خواند و امام در این فراز که شهادت می دهیم کسانی که امام حسین(ع) را کشتند و حرمتش را شکستند، توسط عیسی و داوود لعن شده اند، تأکید کردند که مراد از این ملعونین، همان کفار بنی اسرائیل هستند. وی ادامه داد: در زیارت عاشورا آمده است «إن هذا یوم تبرکت به بنوا امیة اللعین بن اللعین علی لسانک و لسان نبیک...» پسران امیه از سوی خدا و پیامبر(ص) لعنت شده اند و از سوی دیگر تنها قومی که در قرآن مورد لعن خدا قرار گرفته اند، کفار بنی اسرائیل هستند، این خود دلیلی بر یهودی بودن شخص «امیه» است چنان که در بحارالانوار نیز آمده است که امیه با هاشم، نسبت خونی ندارد، امیه در واقع یک غلام رومی بود (امپراطوری روم مرکز صدور تفکرات بنی اسرائیل به جهان بود) که در سفرهای تجاری قریش، به عبدشمس، برادر هاشم هدیه شد و بعدها به فرزندخواندگی او در آمد، به این ترتیب از اعضای رسمی قبیله قریش شده و به پسرعموی هاشم معروف شد. یهود حتی پیش از حادثه کربلا، روز دهم محرم را به نام «یوم کیپور» جشن می گرفتند و اکنون نیز همین رسم را دارند. میان پیروان ادیان مختلف، تنها کفار یهود هستند که نه تنها حرمت ماه های حرام را نگاه نمی دارند بلکه جنگ در این ماه ها را فضیلت می دانند همچنین روش جنگی که در روز عاشورا پیاده شد از جمله سر بریدن و هدیه دادن آن، نعل تاختن بر پیکر کشتگان، بستن آب و به صلیب کشیدن، فقط در میان بنی اسرائیل سابقه دارد.در زیارت عاشورا میخوانیم :اَللّهُمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَیَّهَ وَ ابْنُ آکِلَهِ الَْآکبادِ اللَّعینُ ابْنُ اللَّعینِ عَلى لِسانِکَ وَ لِسانِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ معنی:خدایا این روز روزى است که مبارک و میمون دانستند آنرا بنى امیه (( بنی امیه به علت اصالتی یهودی که داشتند از قدیم الیام این روز را جشن میگرفتند )) و پسر آن زن جگرخوار (معاویه ) آن ملعون پسر ملعون که از زبان تو و زبان پیامبرت" صلی علی محمد و آل محمد" مورد لعن قرار گرفته اند یهود دهمین روز ماه تیشری (عاشورا) را (روز عید کیپور) دانسته و این روز را جشن میگیرد : بر اساس آیین یهودیت، روزه گرفتن در( جشن‌کیپور) واجب است. یهودیان معمولاً در غروب روز پیش از یوم‌کیپور را نیز جشن می‌گیرند و غذای ضیافت برپا می‌کنند؛ در این شام گاه نانی بر سفره می‌نهند که به شکل بال است و معمولاً آن را نمادی از فرشتگان می‌دانند. در این روز معمولاً یهودیان به نشانهٔ شادمانی لباس سفید برتن می‌کنند. خاخام پایان روزه یوم‌کیپور را با دمیدن در کرنای شوفار به آگاهی یهودیان می‌رساند، و آن‌ها با بجای آوردن رسم کپر (ذبح مرغ یا خروس بعنوان کفاره) روزه خود را میگشایند و به شادی و پایکوبی میپردازندادامه دارد... . مجتبی مجتبی Wed, 18 Aug 2021 21:23:08 +0430 https://virgool.io/@viruos/%D9%86%D9%82%D8%B4-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%A8%D9%84%D8%A7-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-vcf41spqvqnt (نقش یهود در واقعه ی کربلا) قسمت اولبرای بسیاری از مردم این سوال وجود دارد که چرا بر گنبد نورانی امیرالمومنین(ع) پرچمی وجود ندارد در حالیکه تمامی گنبدهای ائمه اطهار پرچم دارند؟ پرچم نمادی ست به نشانه خونخواهی و طلب تقاص ، خون امام علی(ع) توسط فرزندش امام حسن علیه السلام از ابن ملجم ملعون پس گرفته شد. بنابراين پرچمی هم بروی گنبد قرار نمیگیرد .در میان اعراب رسم بر این بود کسی که خونش به ناحق و مظلومانه بر زمین ریخته میشد و انتقام آن به نحو شایسته‌ای گرفته نمی‌شد پرچم سرخی بر مزار او می‌گذاشتند تا نشان دهند که قاتل هنوز قصاص نشده و انتقام مقتول گرفته نشده است پرچم سرخ افراشته شده بر گنبد امام حسین علیه السلام نیز از همین باب می‌باشد .از این‌روست که در فرازهای آخر دعای ندبه می‌خوانیم: «این الطالب بدم المقتول بکربلا»؛ کجاست طلب کننده خون کشته کربلا؟ امام زمان شخصاً طالب خون بناحق ریخته جد مظلومش حسین بن علی(ع) است هنگامی که امام حسین(ع) در روز عاشورا در برابر سپاه عمر‌بن سعد قرار گرفت، در یکی از خطبه‌هایشان اشاره می‌کند که :«ای کسانی که در مقابل من ایستاده‌اید و در حال شعله‌ور کردن آتش هستید، خودتان این شعله را روشن نکرده‌اید، بلکه دشمن من و دشمن شما (یهود) این آتش را شعله‌ور ساخته (امیه برده ی یهودی)در قرآن آیه ای وجود دارد که به ماجرای رویا و خواب پیامبر اشاره می کند به این خواب در آیه 60 سوره اسراء اشاره است : ( و اذ قلنا لک ربک احاط بالناس وماجعلنا الرویا التی اریناک الا فتنه للناس والشجره الملعونه فی القرآن ونخوفهم فمایزیدهم الا طغیانا کبیرا) داستان خواب این بود که پیامبر(ص) در خواب می بینند که میمون ها بر منبرش بالا و پایین می روند و مردم در حالیکه رو به منبر هستند پشت پشت از در مسجد خارج می شوند ، پیامبر(ص) با دیدن این خواب بسیار اندوهگین شدند و این آیه نازل شد و جبرئیل به پیامبر (ص) خبر داد که بعد از تو، بنی امیه که از بزرگترین دشمنان تو هستند ، صاحب این منبر و حکومت و ریاست مسلمانها می شوند و این منبر تو ملعبه و بازی دست این بوزینه صفتها می شود و اینها از نظر قرآن شجره ملعونه هستند . خوابی که در زمان امام حسین (ع) به بد ترین شکل تعبیرشد وآن همه فجایع به وقوع پیوست . آنچه در روایات در مورد این خواب آمده اشاره می کند که مردم به صورت (رجع قهقری) یعنی در حالی که رو به منبر پیامبر داشتند عقب عقب از در مسجد و به عبارتی از اسلام خارج شدند که این خود حامل معانی دقیقی است یعنی بنی امیه در حالی مردم را از اسلام خارج کردند و دین را ملعبه قرار داده واولاد رسول الله را کشتند که که علی ظااهر مدعی اسلام و خلافت اسلامی بودند و پیروان احمقشان هم خود را مسلمان می دانستند و وبعضا قربتا الی الله خون امام حسین(ع)را به زمین ریختندامیرالمؤمنین علیه‌السلام در مورد نسب امیه چنین میفرماید:«لَیْسَ أُمَیَّةُ کَهَاشِمٍ وَ لَا حَرْبٌ کَعَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ لَا أَبُو سُفْیَانَ کَأَبِی طَالِبٍ وَ لَا الْمُهَاجِرُ کَالطَّلِیقِ وَ لَا الصَّرِیحُ کَاللَّصِیقِ» امیر بیان علی علیه السلام خطاب به معاویه از لفظ (صریح و لصیق) که کلمه متضاد یک دیگر هستند استفاده میکند اولی به معنی صیحح النسب و دومی به معنای باطل النسب است؛ یعنی بیگانه‌ای که او را به فامیل و قبیله‌ای چسبانده باشندابن ابی الحدید می‌نویسد: امیه برده‌ی رومی یهودی بود که عبد شمس او را خرید و به رسم عرب جاهلیت او را پسر خود خواند وی در دوران بردگی‌اش از اموال حجاج دزدی می‌کرد، وی را «حارس» می‌نامیدند. زیرا نام گذاری وارونه در عرب مرسوم است که بیمار اسلیم و دزد را نگهبان و حارس می‌نامیدند. تاریخ طبری/ طبری، محمد بن جریر :امیه مرد بدنامی بود که متعرض زنان می‌شد و در فحشاء و زنا معروف بود که بر اثر کردارهای زشتش به مدت ده سال به شام تبعید شد و در آن جا نیز با یک زن یهودی هم بستر شد و او پسری آورد که امیه او را به خودش ملحق کرد و «ذکوان» نامید و کنیه ابو عمرو به وی داد و او پدر ابی معیط و جد عقبه پدر ولید – برادر مادری عثمان- است. بنابراین نژاد ابوسفیان و معاویه و یزید به رومیان یهودی منتهی می‌شود، نه قریش بنی‌امیه که در اصل رومی بودند و اندیشه و باورهای رومی یهودی داشتند، از این رو طبق ذوق و سلیقه و فرهنگ رومیان حکم می‌راندند، هر آنچه را اسلام احیاء کرده بودند از بین بردند و آنچه را اسلام از آن نهی نموده بود را زنده نمودند. (حلال را حرام، حرام را حلال کردند، بدعت در دین آوردند) آن‌ها دوباره شام – مرکز روم- را پایتخت اسلام قرار داده و حکومت را به روش رومیان که سلطنت را موروثی می‌دانستند بازگرداندند و بسیاری از اصول دین را از بین بردند.فرزندان امیه با رفتارهای تهاجمی که به نام دین داشتند، چهره‌ی ناپسندی از اسلام ترسیم نمودند.آن‌ها انگیزه‌ای جز نابودی اسلام نداشتند و چنان ضربه‌ای به اسلام وارد کردند که اگر قیام امام حسین علیه‌السلام نبود، بی تردید تیشه به ریشه‌ی اسلام زده و آن را از صفحه‌ی وجود محو نموده بودندادامه دارد ... مجتبی مجتبی Wed, 18 Aug 2021 21:16:47 +0430