نوشته های xyzNothing

بی پدر و مادر

xyzNothing — Wed, 20 Oct 2021 09:59:39 +0330

چرا این جمله توهین به شخص مقابل حساب می‌شود؟ و نکته مهم این است که بی پدر و مادر اصلا چه معنا و مفهومی دارد.چند برداشت می‌شود از این جمله کرد:یک منظور ما این است که شخص بدون پدر و مادر به وجود آمده است، که در این صورت ما با یک خدا طرف هستیم چون عموما باور داریم یک خدا از هیچی به وجود می‌آید یا یک خدا طرف مقابل ما را از هیچ به وجود آورده است که باز طرف مقابل فردی خاص حساب می‌شود یعنی برعکس بقیه مستقیم و بدون هیچ پیش‌درآمدی به وجود آمده است.دوم اینکه منظور ما این است که فرد مقابل پدر و مادرش دارفانی را وداع گفته و رفته‌اند به دارنافانی، که در این صورت ما یک حقیقت نه چندان دلچسب را به طرف مقابل یادآوری کرده ایم.سوم اینکه پدر و مادر طرف مقابل یا حداقل یکی از آن‌ها زنده هستند و ما صرفا یک دروغ گو هستیم چون چیزی خلاف حقیقت گفته‌ایم.چهارم منظور ما این است که پدر و مادر طرف طرف مقابل یا حداقل یکی از آن‌ها نامشخص هستند (به هر دلیل ممکن) که در این صورت باز ما چرند گفته ایم چون ادعای ما این است که طرف مقابل پدر و مادر ندارد نه اینکه پدر و مادر او نامشخص هستند.اما نکته اصلی در موارد بالا این است که در هر چهار مورد شخص ما که از این جمله در مقابل فرد دیگری استفاده کرده ایم فردی به شد عوضی و نابخرد هستیم.باشد رستگار شوید.همین.

تنهایی

xyzNothing — Sat, 25 Sep 2021 09:36:25 +0330

همیشه از تنها بودن لذت بردم و می‌برم، نه برای اون فاز خود خفن پنداری یا اینکه تنها بودن یه حس بد لذت بخش دارد، نه، در هر صورت من از این حس بد لذت بخش واقعا متنفرم و گاهی دوست دارم کسی را داشته باشم که بی قضاوت گوش بدهد، هر روز به دنبال همچین کسی میگردم و هر روز بیشتر از روز قبل به این نتیجه می‌رسم که شاید همچین کسی نباشه.پس از تنهایی لذت می‌برم چون می‌توانم با خودم صحبت کنم، موسیقی مورد علاقه‌ام را گوش دهم و با آن برقصم، جملات قصار فل‌بداهه را با صدای بلند به زبان بیاورم در حالی که تصور می‌کنم در میدان نبردی بزرگ، جلسه‌ای با دیگران یا صحبت صرفا با دوستی که ندارم هستم.تنهای به من آنچه را می دهد که بودن با دیگران نمی‌دهد، تنهایی خودم بودن را به من می‌دهد.

چقدر

xyzNothing — Sat, 25 Sep 2021 00:50:09 +0330

چند روزی،‌ شاید بیشتر،‌ دقیقا چند از چند شروع می‌شود؟ مهم نیست.چند روزی درگیر این/آن هستم که به او پیام دهم یا نه،‌ نتیجه اگر چیزی جز پیام ندادن بود احتمالا اینجا این مطلب نوشته نمی‌شد.کمی فکر کردم به این موضوع که چرا او؟! چه چیزی دارد که مرا اینگونه جذب کرده است؟‌ شاید بخاطر اینکه فقط او در دسترس من است؟‌ یا حداقل اینگونه فکر می‌کنم.به دنبال هم صحبت گشتم و نبود، این هم نیست، به دنبال همراه بودم و باز ناکام ماندم چون هم راه هم نیست، پس چرا؟‌ عشق و قلب و ... ؟‌ این‌ها هیچ وقت برای من جواب نبودند.پس مشکل کجاست؟‌ با فرار کردن بدتر شد پس باید فکر دیگری کرد، اگر دلیل دوست داشتنش را پیدا کنم بدون شک راحتتر می‌توانم از سرم بیرونش کنم. خیلی راحتتر. البته ظاهرش،‌ خنده هایش، صحبت کردنش و نگاه کردن به اون چیزی فراتر از هرچیز دیگر است،‌ واقعا اینگونه است؟ نمی‌دانم، فقط می‌دانم حتی جلوی دیده شدن بقیه را هم گرفته، کابوس شب های من شده.خسته‌ام کمی خواب شاید مرهم باشد.عکس ندارم.

درگیری

xyzNothing — Thu, 23 Sep 2021 12:40:40 +0330

گاهی اوقات شدیداً دوست دارم با همه درگیر شوم، مثل یه عوضی رفتار کنم و در حقیقت،‌ هرچیزی که خارج از اصول اخلاقی من باشه را نابود کنم.اما از آنجا که بیخیال بودن را خوب یاد گرفته‌ام، زمانی که وارد این حالت شخصی خودم می‌شوم، با کلمه <بیخیالش> خودم را کنترل می‌کنم که طرف مقابل را به <فنا> ندهم،‌ اینکه شخصیت خودم به فنا بورد چندان برای من مهم نیست، اما به فنا دادن شخصیت دیگران را نمی‌پذیرم."خب امروز هم یکی دیگه از اون روزهای نه چندان جالب زندگی من که بین به فنا ندادن و فنا دادن سپری می‌شه و من همچنان مانده‌ام که چگونه بهتر به فنا ندهم."نفرین تانتالوس