https://virgool.io/feed/@yeganehHosseini fa 2026-06-16 01:43:29 https://files.virgool.io/upload/users/4893579/avatar/03qK0n.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@yeganehHosseini https://virgool.io/@yeganehHosseini/%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%84-lopek2ewjq8s برای فرار از دنیای واقعی‌ام پا به خیال می‌گذارمبه خود می آیم ، آنقدر غرق شده ام که فراموش کرده ام من واقعی کیست شاید من واقعی تا این حد غمگین نبود و شاید هم اینقدر تنها شاید هم انقدر بی خیالوقتی از دنیای خیالاتم بیرون می‌آیم خودم را نمی‌شناسم شاید بهتر است بگویم دیگر نمی‌خواهم خودم را بشناسم چرا که دیگر هیچ چیز جدید و جالبی در خود نمیابم فقط سنگ ریزه هایی را در اعماق قلبم میبینم که حالا همانند یک کوه شده اند که دیگر توان حملش را ندارم حال برای فرار به خواب می‌روم بیدار میشوم و باز به خواب میروم کابوس میبینیم و این بار باز به خواب میروم گویی که این بار خستگی روحم بر جسمم غلبه کرده است و آن بیداری ها فقط برای آن است که به انسان های اطرافم بگویم که هنوز زنده ام :) Yeganeh Hosseini Yeganeh Hosseini Fri, 12 Jun 2026 20:40:36 +0330 https://virgool.io/@yeganehHosseini/%D8%B1%D9%88-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%86-id9zkbrlahom خواسته‌های بزرگ انسان‌ها در نهایت برای آن است که زندگی آرام‌تر و آسوده‌تری داشته باشند. با این حال، گاهی پس از رسیدن به آن خواسته‌ها نیز احساس رضایت نمی‌کنند و به دنبال اهداف بزرگ‌تری می‌روند؛ گویی هرچه بیشتر به دست می‌آورند، انتظاراتشان نیز بیشتر می‌شود.اما شاید در نهایت همه‌چیز آن‌قدرها هم پیچیده نباشد.شاید آرامش در مقصد پنهان نشده باشد. شاید در همان مسیری باشد که در سرما و گرما پیموده‌ایم؛ در کنار آدم‌هایی که در سخت‌ترین روزها نیز ما را تنها نمی‌گذارند. شاید یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای بسیاری از ما نیز داشتن چنین انسان‌هایی در زندگی باشد. حتی حضور یک نفر از آن‌ها می‌تواند بخشی از خلأ درونمان را پر کند.آن‌گاه متوجه می‌شویم که دنیا با همان داشته‌های به ظاهر کوچک، چقدر می‌تواند زیباتر باشد؛ داشته‌هایی که پشت هرکدام سال‌ها تلاش، صبر و مقاومت نهفته است.شاید به جای ناامیدی، بهتر باشد به خودمان فرصت دهیم که دوباره تلاش کنیم؛ برای روزهای بهتر، برای رؤیاهای تازه و برای ساختن آینده‌ای که هنوز از آن ناامید نشده‌ایم.در این مسیر، نباید فراموش کنیم که شنونده و پناه یکدیگر باشیم. گاهی کافی است لحظه‌ای مکث کنیم، به پشت سرمان نگاه کنیم و ببینیم چگونه از تمام آن روزهای دشوار عبور کرده‌ایم؛ به لطف خودِ درونی و بیرونی‌مان و حتی به لطف آدم‌های رهگذری که با یک جمله یا یک مهربانی کوچک، یادآوری کردند که تنها نیستیم.شاید دنیا هنوز هم بتواند زیبا باشد.پس چه خوب است که هرکدام از ما به سهم خود، این زیبایی را گسترش دهیم تا دیگران نیز بتوانند آن را تجربه کنند.از نگاه من، سراسر زندگی با دشواری همراه است. درس خواندن دشوار است، کار کردن نیز دشوار است. سختی‌ها را تحمل می‌کنیم تا لحظه‌ای شادی را تجربه کنیم. اما پس از آن نیز دوباره به همان مسیر پرفرازونشیب بازمی‌گردیم؛ به تلاش برای حال خوب‌تر و زندگی بهتر.این چرخه ادامه دارد.با این حال، حال خوب یا بد ما تا حد زیادی به نگاه ما بستگی دارد. هرچند بسیاری از اتفاقات خارج از اختیار ما هستند و گاهی تنها می‌توانیم آن‌ها را به تقدیر یا گذر زمان بسپاریم.در نهایت، ما از خاک آمده‌ایم و روزی به خاک بازخواهیم گشت. اما اگر حتی یک نفر پس از ما، ناممان را با نیکی به یاد آورد، شاید نقش ما در این جهان همین بوده باشد؛زندگی بخشیدن به روح‌هایی که از تن خسته‌ترند !و چه بسا آن روح خسته، روزی در جایی دیگر راه ما را ادامه دهد؛ شاید حتی بهتر از آنچه ما توانستیم.و چه زیبا خواهد بود اگر این، میراث ما برای آیندگان باشد:)✍️ یگانه ❤️ Yeganeh Hosseini Yeganeh Hosseini Wed, 10 Jun 2026 23:40:38 +0330