صراحت ، همدلی ، تحسین و انتقاد

مطالب باید برای جامعه امروز لازم و ضروری باشد و من هم اجازه می خواهم چند مطلب در مقاله مختصر بیان کنم

صراحت

باید متناسب با درک مخاطب و سن مخاطب و گنجینه تجربیات مخاطب باشد گاهی مخاطب ما رفتاری انجام میدهد و از دید ما اشتباه و شاید خطرناک باشد اما گاهی درک ما از رفتار مخاطب پایین است و علت رفتار را درک نمی کنیم و گاهی مخاطب آموزش لازم را برای عمل کامل ندیده و حتی شاید رئیس او مقصر باشد که بدون آموزش یا آموزش ناقص او را به سر کاری گماشته

همدلی

هم گاهی لازم است متناسب با تجربیات ما و تجربیات مخطب باشد گاهی همدلی لازم و ضروری است در یک فرآیند کاری وسیستم ما ورودی هایی داریم که می تواند اشتباه باشد و این ورودی اشتباه ربطی به مخاطب ندارد ولی اطارفیان او را مقصر می دانند و ما همدلی سازنده نیاز داریم که با توجه به شرایط پیش آمده باید رفتاری مناسب از ما سر بزند

تحسین و انتقاد

مانند ریاضی برنامه قدیم کامپیوتری صفر و صد نیست که یا باید مخاطب مورد انتقاد قرار بگیرد یا باید تحسین بشود بین این دو دهها رفتار وجود دارد که تحسین سازنده همراه نقد سازنده و یا نقد رفتار اشتباه همراه تذکر سازنده

در حقیقت الان رفتار ما انسانها باید شبیه برنامه های کوانتومی و منطق فازی باشد برای بیان یک مطلب باید زوایای مختلفی توام با هم در نظر بگیریم