مقاله‌ت رو نوشتی؟ حالا این ۳ دقیقه رو برای نجاتش وقت بذار!

بیشتر آدما بعد از نوشتن مقاله، دکمه «انتشار» رو می‌زنن و می‌رن.
در حالی که اون ۳ دقیقه بعد از نوشتنه که مقاله‌تو نجات می‌ده.

چرا؟ چون تو اون ۳ دقیقه باید کاری کنی که مخاطب اصل مقاله رو بخونه.
نه فقط تیتر رو ببینه و رد شه.

بیایم ببینیم این ۳ دقیقه دقیقاً باید صرف چی بشه 👇

اون تیتری که اول مقاله‌ت نوشتی، معمولاً اولین فکرته.
و معمولاً ضعیفه.
چون هنوز گرم نشدی. هنوز مغزت درگیر محتوا نشده.

حالا که مقاله‌ت رو نوشتی و موضوع رو قشنگ شکافتی، وقتشه یه تیتر قوی‌تر بنویسی.

چطوری؟

مثلاً:
قبل: «۵ روش برای نوشتن مقاله بهتر»
بعد: «چرا کسی مقاله‌تو تا ته نمی‌خونه؟ شاید این ۵ تا رو نداری»

یه مقاله خوب، قلاب داره.
یعنی همون پاراگراف اول، باید مخاطب رو نگه داره.

به جای اینکه اولش بنویسی:

در این مقاله می‌خواهیم درباره‌ی...

بنویس:

تا حالا شده یه مقاله رو باز کنی و بعد ۵ ثانیه ببندیش؟ حالا فکر کن مقاله خودته…

با یه سناریوی ملموس، یه جمله عجیب یا حتی یه سوال ساده، می‌تونی مخاطب رو بچسبونی به مقاله.

پایان مقاله جای خسته شدنه نیست.
برعکسه! آخر مقاله هم باید قدرت داشته باشه.

آخرش رو اینطوری نبند:

❌ «امیدوارم این مقاله براتون مفید بوده باشه.»

بجاش یه جمله بساز که تو ذهن مخاطب بمونه:
✅ «اگه این ۳ دقیقه رو صرف مقاله‌ت نکنی، شاید مخاطب هم ۳ ثانیه بیشتر وقت نذاره.»

یا یه اشاره کوچیک به محتوای بعدی بده، تا دنبال کنه.

مقاله رو بنویسی، فقط نصف راهه.
اون ۳ دقیقه آخر، وقت پرداخت و نجات مقاله‌ته.

📌 اگه از این مدل محتوا خوشت میاد،
تو کانال تلگرام و لینکدین، هر روز یه چیزی مثل این پیدا می‌کنی :)