اعتراض به حق یا اغتشاش و هرج و مرج ؟

در ادبیات سیاسی و حقوقی اعتراض به وضعیت معیشتی و اقتصادی نه تنها یک حق قانونی، بلکه یکی از ارکان سلامت نظام‌های اجتماعی محسوب می‌شود. زمانی که فشارهای تورم، بیکاری یا نوسانات ارزی برمعیشت مردم سنگینی می‌کند، بیان مطالبات و صدای منتقد، در واقع پیامی روشن به سیاست‌گذاران برای اصلاح مسیر است. طبق قانون اساسی تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها (بدون حمل سلاح و مخل مبانی اسلام) به رسمیت شناخته شده است؛ چرا که شنیدن صدای سفره‌های مردم، کوتاه‌ترین راه برای جلوگیری از انباشت خشم و رسیدن به ثبات پایدار است.مرز ظریف میان اعتراض و اغتشاشباید در نظر داشت که اعتراض مدنی هدفی سازنده دارداصلاح ساختار و بهبود وضعیت در مقابل، آنچه تحت عنوان اغتشاش، ناآرامی و هرج‌ و مرج شناخته می‌شود، مسیری متفاوت را طی می‌کند. اعتراض مدنی به دنبال جلب توجه مسئولان است، اما اغتشاش با آسیب زدن به اموال عمومی، آتش زدن بانک‌ها یا تخریب زیرساخت‌ها و بی حرمتی به اماکن مذهبی از جمله مساجد و حسینیه ها در وهله اول زندگی روزمره همان مردمی را مختل می‌کند که خود تحت فشار اقتصادی هستند.ناآرامی و هرج‌ومرج، دشمن شماره یک سرمایه‌گذاری و ثبات است. در کشوری که نا امنی حاکم باشد، نرخ ارز ملتهب‌تر و بازارهای مالی با رکود مواجه می‌شوند؛ این خودش باری مضاعف بر دوش معیشت مردم می‌گذارد.و مهم ترین قسمت این اغتشاشات که تجارب تاریخی نشان داده است که هرگاه اعتراضات به سمت خشونت و تخریب سوق پیدا می کند، فضا برای مداخله‌گرانی باز می‌شود که منافع ملی ایران را دنبال نمی‌کنند. و فقط هدفی بزرگ تر به نام نابودی ایران و تجزیه آن دارند و در این شرایط، مطالبات برحق اقتصادی در هیاهوی سیاسی گم می‌شود.